Latest / Puur in Evenwicht Podcast / #11 Mijn bevallingsverhaal: Hoe Ivy in stuit werd geboren
Transcript
- 0:00SPEAKER_00: Hey, welkom bij weer een nieuwe aflevering van de Puur een Evenwicht Podcast.
- 0:06SPEAKER_00: Het is inmiddels alweer een paar weken geleden dat ik de laatste aflevering heb opgenomen en daarin nam ik jullie mee dat ik heel bewust koes vanuit kiezen vanuvertrouwen in plaats van vanuit angst.
- 0:20SPEAKER_00: En dat ik toen de keuze heb gemaakt om op een natuurlijke manier in stui te bevallen.
- 0:27SPEAKER_00: Dus een vaginale stuiitbevalling.
- 0:30SPEAKER_00: En inmiddels zijn we een paar weken verder.
- 0:34SPEAKER_00: En kan ik jullie meenemen hoe deze ervaring is afgelopen?
- 0:40SPEAKER_00: Ik loop nu als hele trotse mama achter mijn kinderwagen.
- 0:45SPEAKER_00: En daar ligt ons dochtertje in, Ivy.
- 0:51SPEAKER_00: En ik wil jullie heel graag meenemen in hoe ik de bevalling heb ervaren, hoe ik alles eromheen heb ervaren en hoe het uiteindelijk is afgelopen.
- 1:01SPEAKER_00: Ik zal eerst even een kleine samenvatting geven.
- 1:06SPEAKER_00: Ivy lag eigenlijk de gehele zwangerschap in stuit gelegen.
- 1:11SPEAKER_00: Ze heeft één keer bij de vloskundige lag ze wel met het hoofdje naar beneden en voor de rest eigenlijk de hele zwangerschap in stuit.
- 1:20SPEAKER_00: En toen kwamen we de met ruim 36 weken lag ze nog steeds in stuit.
- 1:28SPEAKER_00: En dan wordt de kans op draaien, dat ze vanzelf gaan draaien, wordt vrij klein.
- 1:35SPEAKER_00: Heb ik nog een poging ondernomen om ik ben me wat op internet gaan inlezen in acupunctuur.
- 1:44SPEAKER_00: En met moxa therapie dat het kindje vanzelf zou gaan draaien.
- 1:50SPEAKER_00: Dat is helaas niet gelukt.
- 1:55SPEAKER_00: Toen hebben wij een draippoging gehad in het ziekenhuis.
- 2:01SPEAKER_00: En deze is ook niet gelukt.
- 2:06SPEAKER_00: Daar kwamen ze er eigenlijk achter dat Ivy al te ver in mijn bekken lag en ja dat ze op geen mogelijke manier konden eigenlijk mee uitkrijgen.
- 2:18SPEAKER_00: En toen kreeg ik de keuze: wat wil je gaan doen?
- 2:25SPEAKER_00: Wil je gaan voor een geplande keizersnijden?
- 2:30SPEAKER_00: Of wil je toch op een natuurlijke manier in stuit gaan bevallen?
- 2:36SPEAKER_00: En ik ben mij toen op internet ben ik een spirituele betekenis gaan opzoeken van een stukligging.
- 2:46SPEAKER_00: En dat greep mij zo erg aan, dat ik uiteindelijk voor een natuurlijke stuipbevalling heb gekozen.
- 2:59SPEAKER_00: En daar stond dat kindjes die in stuiit liggen, die kiezen hun eigen weg.
- 3:08SPEAKER_00: Die willen niet via de gebaande paden meegaan met de rest van de stroom eigenlijk.
- 3:16SPEAKER_00: En die hebben een hele eigen kijk op de wereld en die willen hun eigen pad volgen.
- 3:24SPEAKER_00: Nou, dat vond ik al heel mooi dat ik dacht van oké, maar waarom ligt dit kindje de hele zwangerschap in stuit, ze wil ze niet draaien met behulp van accupuntuur, wil ze niet draaien met een draaipoging.
- 3:39SPEAKER_00: En er stond nog bij, en die vond ik ook heel mooi, en vooral met betrekking op ons verhaal.
- 3:47SPEAKER_00: Dat het doel eigenlijk voor ouders was de controle loslaten en te vertrouwen op het proces.
- 4:01SPEAKER_00: Nou ja, en dat greep mij ook heel erg aan als je mijn vrouw nog niet kent, twee jaar terug hebben wij na een intensief vruchtbuidstraject een stilgeboren zoontje gekregen, Rens.
- 4:17SPEAKER_00: En daarna was ik het hele vertrouwen in mijn lichaam kwijt.
- 4:22SPEAKER_00: En deze betekenis zei zoveel voor mij dat ik dacht van ja, is dit dan het laatste puzzelstukje waaraan ik mag werken om helemaal het vertrouwen in mijn lichaam weer terug te krijgen.
- 4:40SPEAKER_00: En ik voelde dat zo sterk.
- 4:43SPEAKER_00: En ik voelde ook zo sterk dat vertrouwen dat ik dacht, ik kan dit.
- 4:50SPEAKER_00: Dus uiteindelijk heb ik gekozen om te bevallen op een natuurlijke manier, en om mij hierop voor te bereiden ben ik nog vaker naar acupunctuur geweest.
- 5:07SPEAKER_00: En ja, dat was ook om mijn lichaam voor te bereiden op de bevalling.
- 5:14SPEAKER_00: Om ook, want ik liep al was ruim 39 weken.
- 5:21SPEAKER_00: En bij het laatste gesprek in het ziekenhuis zei dus ook van, nou ja, dat was de dinsdag voor de bevalling had ik een heel mooi gesprek met de verloskundige.
- 5:34SPEAKER_00: En zij ook van wij vinden het te riskant om het kindje te laten zitten tot 1, 42 weken.
- 5:43SPEAKER_00: En ze zeiden van nou, staande zondag bij je 40 weken.
- 5:48SPEAKER_00: En het kan wel iets langer dan 40 weken blijven zitten.
- 5:52SPEAKER_00: Maar daarna vinden wij de risico's eigenlijk toch wel te groot worden.
- 5:56SPEAKER_00: En dan zouden we toch moeten gaan kijken of op een of andere manier om te gaan inleiden.
- 6:03SPEAKER_00: En ze hebben toen nog een echo gemaakt.
- 6:08SPEAKER_00: En ik ben al voor was ik al wel drie weken allemaal oefeningen aan het doen.
- 6:15SPEAKER_00: En dat deed ik s' ochtends een kwartier 20 minuten en s'avonds een kwartier 20 minuten.
- 6:21SPEAKER_00: En het waren eigenlijk bekkenoefeningen.
- 6:24SPEAKER_00: Dus om meer ruimte in je bekken te krijgen.
- 6:28SPEAKER_00: En ik was daar heel consequent in.
- 6:30SPEAKER_00: Want ik voelde zo sterk dat ik dacht van ik wil mijn lichaam op de meest goede manier voorbereiden op toch wel iets best spannends.
- 6:45SPEAKER_00: Vaak hoor je toch dat er heel veel vrouwen bijvoorbeeld al kiezen voor een geplande keizersnee.
- 6:52SPEAKER_00: En het is niet standaard dat kindjes op een natuurlijke manier staat worden geboren.
- 6:59SPEAKER_00: Dus ik wilde mijn lichaam op de meest goede manier voorbereiden.
- 7:04SPEAKER_00: En ik ben heel veel gaan wandelen.
- 7:07SPEAKER_00: Ook eigenlijk iedere ochtend en iedere avond zo'n rondje bij ons door het dorpen, ruim drie kilometer, volgens mij 3,5 kilometer.
- 7:18SPEAKER_00: En dat deed ik dus ook twee keer per dag.
- 7:21SPEAKER_00: En daarnaast had ik tijdens het wandelen een meditatie opstaan.
- 7:29SPEAKER_00: En dat klinkt misschien heel zweverig.
- 7:32SPEAKER_00: Maar dat was een meditatie gericht op vertrouwen krijgen in je zwangerschap.
- 7:37SPEAKER_00: En dat heeft me echt, en vooral op juist in het laatste trimester als voorbereiding eigenlijk op de bevalling.
- 7:46SPEAKER_00: En dat heeft mij heel veel geholpen.
- 7:49SPEAKER_00: Eigenlijk was het een meditatie van 13 minuten lang.
- 7:53SPEAKER_00: En daarin werd eigenlijk constant herhaald, mijn lichaam is krachtig, mijn lichaam is fit.
- 8:00SPEAKER_00: Ik werk samen met mijn kindje, wij kunnen dit samen.
- 8:04SPEAKER_00: Eigenlijk allemaal positieve, versterkende overtuigingen.
- 8:09SPEAKER_00: waarom dat ik dit zou kunnen.
- 8:12SPEAKER_00: En dit is eigenlijk letterlijk wat mindset ook is: het verhaal wat jij jezelf vertelt.
- 8:18SPEAKER_00: En dit heeft mij uiteindelijk bij de bevalling ook heel erg geholpen.
- 8:24SPEAKER_00: En ik had dus dat gesprek bij die verloskundige.
- 8:27SPEAKER_00: En ze zei ook van.
- 8:29SPEAKER_00: Ze hebben nog een echo gemaakt en zei van nou, het kindje ligt echt al ver in het bekken.
- 8:34SPEAKER_00: En echt wel dat ze zei van, weet je, de dingen die jij aan het doen bent, daar ben je heel goed mee bezig.
- 8:41SPEAKER_00: Dus dat gaf mij ook een goed gevoel dat ik dacht van wat ik doe, dat is niet voor niks en het heeft daadwerkelijk invloed?
- 8:51SPEAKER_00: En we hebben toen de afspraak gemaakt om als Ivy nog niet geboren zou zijn, om de week erop op dinsdag terug te komen en dan eigenlijk een plan te gaan maken om in te gaan leiden.
- 9:05SPEAKER_00: En ik vroeg toen aan haar van zijn er nog dingen wat ik zou kunnen doen om de bevalling op te wekken.
- 9:14SPEAKER_00: En toen zeiden ze ook van, heb jij een borstkolf?
- 9:18SPEAKER_00: Nou, die had ik.
- 9:19SPEAKER_00: En toen zei ze van probeer maar eens te gaan kolven.
- 9:23SPEAKER_00: En weet je, je hoeft niet eens melk te komen.
- 9:27SPEAKER_00: Maar als jij dus kolft, dan maak jouw lichaam oxytocine aan.
- 9:32SPEAKER_00: En dat verweekt de baarmoedermond.
- 9:37SPEAKER_00: En dat zou kunnen helpen om een bevalling op te wekken.
- 9:42SPEAKER_00: Dus het was heel grappig.
- 9:43SPEAKER_00: Ik kwam s'avonds thuis en ik denk, daar gaan we gewoon direct mee aan de slag.
- 9:49SPEAKER_00: Dus op dinsdagavond ben ik daarmee begonnen.
- 9:53SPEAKER_00: En ik merkte direct, ik weet niet of als je zelf borstvoeding hebt gegeven, dan in de eerste periode is dat gewoon best wel heel gevoelig.
- 10:05SPEAKER_00: Dus ik moest de borstkolf ook echt niet op de zwartste stand zetten, maar ik merkte direct in mijn buik steken, trekkingen dat ik dacht van oeh, hier gebeurt wat.
- 10:18SPEAKER_00: En dat was ook best wel heftig.
- 10:23SPEAKER_00: En toen ging ik s'avonds naar bed.
- 10:25SPEAKER_00: En omdat ik een paar weken eerder de diagnose ook had gekregen met trombose en ik aan de bloedverdunnis zat, hebben ze tegen mij gezegd van gewoon met het oog op de bevalling.
- 10:40SPEAKER_00: Als je nou denkt dat de bevalling door gaat zetten, spuit dan de avond.
- 10:47SPEAKER_00: En voor eigenlijk of in ieder geval s'avonds, spuit dan geen bloedverdunners.
- 10:52SPEAKER_00: Want dan kun je 12 uur daarna kun je geen ruggenprik krijgen.
- 10:57SPEAKER_00: En stel dat ik of pijnstilling zou willen hebben of dat het uiteindelijk toch zou uitdraaien op een spoedkeizensnee, of een keizersnee.
- 11:09SPEAKER_00: Dan moet je om de algemene narcose en dan kun je geen ruggenprik krijgen.
- 11:13SPEAKER_00: Dus ik twijfelde s'avonds wat aan.
- 11:15SPEAKER_00: En ik zei tegen Arie, nou ik geloof dat ik toch maar niet ga spuiten.
- 11:19SPEAKER_00: Want ik weet niet, dit is toch wel best wel, er gebeurt echt wel wat.
- 11:25SPEAKER_00: Maar goed, s'nachts gebeurde natuurlijk helemaal niks.
- 11:29SPEAKER_00: En de volgende dag.
- 11:31SPEAKER_00: Nou, eigenlijk ook niet echt, het was dan wel wat aan het rommel.
- 11:35SPEAKER_00: En vooral als ik dan ging wandelen, dan merkte ik wel dat ik veel harde buiken had.
- 11:42SPEAKER_00: Dus ik dacht wel, nou weet je, er is wel wat aan de hand.
- 11:47SPEAKER_00: Maar ja, wanneer zit het dan uiteindelijk door.
- 11:51SPEAKER_00: En de volgende dag was het eigenlijk weer hetzelfde.
- 11:56SPEAKER_00: Ik ging ook weer s'avonds kolven en wandelen en oefeningen.
- 12:02SPEAKER_00: Dus ik heb best wel veel dingen zelf gedaan.
- 12:05SPEAKER_00: En s'avonds had ik weer dat ik was aan het kolven en ik zei weer tegen Harry.
- 12:11SPEAKER_00: Oeh, dit weet ik niet.
- 12:12SPEAKER_00: Het gaat nou wel echt wel echt, het doet wat met mijn lichaam.
- 12:17SPEAKER_00: En die werd er al een beetje zenuwachtig van.
- 12:20SPEAKER_00: Want die had net zijn eerste week van de brandweer, daar was hij bij begonnen.
- 12:25SPEAKER_00: En hij had die donderdag nog iets belangrijks eigenlijk en vrijdag zou die vrij zijn.
- 12:35SPEAKER_00: Dus ik had iedere keer ook al wel in mijn hoofd, en ik denk ook, ja, is dit dan mindset?
- 12:39SPEAKER_00: Is het geen mindset?
- 12:40SPEAKER_00: Ik denk dat mindset er heel veel invloed op heeft.
- 12:43SPEAKER_00: Dat ik dacht van nou weet je, donderdagavond of vrijdag mag het wel komen, dan zou het heel fijn zijn, want we net hier het weekend erachterna.
- 12:52SPEAKER_00: Want Arie had eigenlijk van, nou ja, hij was net begonnen en hij zit in opleiding.
- 12:58SPEAKER_00: En hij kan eigenlijk niet te veel missen, want die opleiding loop gewoon door drie maanden lang heel intensief.
- 13:06SPEAKER_00: Dus ik merkte bij hem ook wel een beetje dat die spanning of zo, en daar hebben we het samen ook wel over gehad.
- 13:15SPEAKER_00: Maar goed, die woensdagavond weer niet gespoten.
- 13:19SPEAKER_00: Want ik dacht van ja, er gebeurt wel echt wat in mijn lichaam.
- 13:22SPEAKER_00: Maar goed, s'nachts natuurlijk weer rustig.
- 13:26SPEAKER_00: En zo ging het die donderdag in donderdag weer kolven en weer harde buik.
- 13:34SPEAKER_00: Maar toen dacht ik wel van ja, weet je, het heeft al twee dagen niet doorgezet.
- 13:38SPEAKER_00: Ik heb ook al twee dagen geen bloedverdunnes gespoten.
- 13:41SPEAKER_00: Dus ik durfde het eigenlijk niet aan om nog een dag geen bloedverdunes te spuiten.
- 13:47SPEAKER_00: Dus ik heb gewoon s'avonds gespoten en ik dacht, nou ja, waarschijnlijk ga het allemaal niet doorzetten.
- 13:51SPEAKER_00: En s'nachts was het eigenlijk ook gewoon rustig.
- 13:54SPEAKER_00: Toen werd ik de volgende dag, ja, ik werd ook vrijdagochtend werd ik al heel vroeg bakker.
- 13:59SPEAKER_00: Volgens mij was het hal vijf of kwart voor vijf.
- 14:03SPEAKER_00: En toen ben ik maar weer op een matje gaan liggen, oefeningen gedaan, want ik kon niet meer slapen.
- 14:10SPEAKER_00: En toen heb ik daarna nog wel even, want Arie en Lys lagen ook nog te slapen.
- 14:15SPEAKER_00: Arie was natuurlijk vrij, Listie was wel naar school.
- 14:18SPEAKER_00: Toen heb ik nog wel even een uurtje op de bank weer gaan liggen en ben ik lekker weggedut.
- 14:23SPEAKER_00: Dus ik heb nog even een uurtje geslapen.
- 14:25SPEAKER_00: Toen zijn we gaan ontbijten.
- 14:28SPEAKER_00: En ging Arie Lis wegbrengen en toen zei ik wel tegen Arie.
- 14:33SPEAKER_00: Ja, ik weet niet.
- 14:34SPEAKER_00: Ik heb toch wel best wel verkwend wat haar de buiken en ik weet het niet.
- 14:44SPEAKER_00: Ari moest nog veel.
- 14:48SPEAKER_00: De volgende week had hij als een eerste examen.
- 14:52SPEAKER_00: En daar moest hij nog best wat voor doen en hij had wat met verslagen en zo.
- 14:56SPEAKER_00: En ik merkte bij hem een beetje die onrust.
- 15:00SPEAKER_00: Ik zei ook van weet je wat, als jij Lyso naar school hebt gebracht, gaan we even samen achter die laptop zitten.
- 15:08SPEAKER_00: Ik ga je er even bij helpen, zodat hij ook weer een beetje die rust in zich had en dat hij het onder controle had.
- 15:18SPEAKER_00: Zij kwam thuis rond half negen.
- 15:21SPEAKER_00: En toen zijn wij denk ik tot 11 uur met die opleiding bezig gegaan.
- 15:34SPEAKER_00: En ik merkte gewoon, bij hem kwam een stuk rus terug.
- 15:39SPEAKER_00: En weet je, ik had ondertussen had ik eigenlijk iedere keer we waren wat aan het timen om de 6, 7 minuten, dat had een keer 20 minuten tussen.
- 15:51SPEAKER_00: Maar wel toch wel best wel heel verkwend dat ik dacht van harde buiken, net even iets ongemakkelijk, maar het was verder prima te doen.
- 16:02SPEAKER_00: Dus rond 11 uur zei Arri van, nou, ik ga nog even de tuin maaien.
- 16:06SPEAKER_00: Toen zei ik, nou weet je, ga ik nog even wandelen.
- 16:10SPEAKER_00: En oh, we hadden trouwens van tevoren, omdat het toch wel best wel bekwend was, dacht ik van nou, misschien moet ik even het ziekenhuis bellen, omdat ze hebben gezegd van bij een stuibevalling moeten er twee gynaecologen in huis zijn, ook twee verloskundigen erbij zijn.
- 16:31SPEAKER_00: Dus mocht je ergens aan twijfelen ofzo, bel gewoon even.
- 16:35SPEAKER_00: Dan kunnen wij ook wel tegen.
- 16:37SPEAKER_00: Dus ik dacht, nou weet je wat, ik weet niet of dit wat is, maar ik kan altijd even overleggen.
- 16:42SPEAKER_00: Toen zeiden ze ook van heel goed dat je belt en bel maar terug als je een uur lang onder de 5 minuten weeën hebt.
- 16:54SPEAKER_00: Nou, prima.
- 16:56SPEAKER_00: Ik ging wandelen en het was eigenlijk direct.
- 17:00SPEAKER_00: Ik dacht, nou ja, weet je, ik hou mijn telefoon er gewoon bij.
- 17:04SPEAKER_00: En ik ga gewoon eens kijken hoe verkwender het is.
- 17:07SPEAKER_00: Het was eigenlijk direct bij het begin van het wandelen was het om de 2-3 minuten.
- 17:13SPEAKER_00: Dus ik kwam na drie kwartier of zo kwam ik terug.
- 17:17SPEAKER_00: En Arie was aan het grasmaien.
- 17:20SPEAKER_00: En toen zei ik ook van nou, weet het niet, om de 2 of 3 minuten.
- 17:27SPEAKER_00: Ik zag al wel een beetje in zijn ogen dat hij dacht van oeh, maar ik zei, ja, weet je, bij het wandelen heb ik iedere keer eigenlijk wel harde buiken.
- 17:34SPEAKER_00: Misschien als ik zo rustig aan doe, zakt het weer weg.
- 17:37SPEAKER_00: Dus ik wilde eerst even afwachten of het wel echt in rust ook doorzet.
- 17:43SPEAKER_00: Dus ik ging, hij zeg, nou, anders ga je even douchen en pak je alle laten spullen bij elkaar.
- 17:48SPEAKER_00: Mocht het dan toch doorzetten, dan kunnen we ook zo gaan.
- 17:55SPEAKER_00: En toen ben ik gaan douchen en toen bleef het eigenlijk gewoon.
- 17:59SPEAKER_00: Het was dan, volgens mij ging het toen na om de 4-5 minuten, maar dus echt wel onder de 5 minuten.
- 18:09SPEAKER_00: Toen heb ik het ziekenhuis ook gebeld.
- 18:11SPEAKER_00: En toen zeiden ze ook van nou, kom deze kant maar op.
- 18:16SPEAKER_00: En toen zaten we even mee van, het was, ja, ik denk dat het rond 12 uur was.
- 18:24SPEAKER_00: Ja, of iets later, ik weet niet.
- 18:26SPEAKER_00: Nee, het was volgens mij rond 1 uur en Listie had school tot 2 uur.
- 18:30SPEAKER_00: Dus we zeiden ook van ja, wat doen we dan?
- 18:33SPEAKER_00: Want Audi zei eerst van, anders halen we haar om twee uur van school af en dan brengen we haar naar mijn moeder.
- 18:41SPEAKER_00: En ik dacht eerst van nou, dat kan wel, maar toen werden ze toch wel best wel verkwend.
- 18:45SPEAKER_00: Toen dacht ik, ja, nee, ik heb geen zin om straks in het heet van de strijd met weer, die zo snel achter elkaar komen, nog in de auto te zitten.
- 18:53SPEAKER_00: Dus toen zei ik al van, dan haal jij nu les van school af.
- 18:57SPEAKER_00: Dan bellen we jouw moeder, kom zij deze kant op.
- 19:00SPEAKER_00: En dan maak ik nog even snel wat eten voor ons en dan kunnen we daarna gaan.
- 19:05SPEAKER_00: En dat was uiteindelijk ook een hele goede beslissing, denk ik.
- 19:11SPEAKER_00: Dus wij gingen in de auto.
- 19:14SPEAKER_00: En toen merkte ik al dat ik ging weer rustig zitten.
- 19:20SPEAKER_00: En de frequentie van de weeën nam weer af.
- 19:24SPEAKER_00: Toen dacht ik wel van oh nee, ik hoop niet dat ik als ik zo in het ziekenhuis ben, dat het alsnog niet gaat doorzetten en dat je dan weer terug naar huis kunt.
- 19:32SPEAKER_00: Toen stapten we bij het ziekenhuis uit en eigenlijk het stukje tussen de parkeerplaats en dat we op de kamer waren, nou ja, dat is niet lang, had ik alweer twee of drie weeën.
- 19:43SPEAKER_00: En toen dacht ik wel van, hé, maar wat gebeurt er nu iedere keer?
- 19:47SPEAKER_00: Als ik beweeg, dan komen ze best wel frequent.
- 19:52SPEAKER_00: Dus dat heb ik heel goed onthouden.
- 19:53SPEAKER_00: Dat ik dacht van, en dat hoorde ik in de voorbereidende fase eigenlijk ook wel, dat ze zeiden van ook tijdens je bevalling blijf bewegen, blijf in beweging.
- 20:03SPEAKER_00: Want als jij beweegt, dan zakt het kindje veel sneller en makkelijker verder in je bekken.
- 20:12SPEAKER_00: En bevordde dat de ontsluiting ook.
- 20:16SPEAKER_00: Hoi.
- 20:19SPEAKER_00: Ja, heerlijk.
- 20:23SPEAKER_00: Ik kwam net iemand tegen.
- 20:27SPEAKER_00: Maar dus dat heb ik heel goed onthouden.
- 20:30SPEAKER_00: En toen kwamen we op de Kamer en ben ik aan de CTG gelegd en hebben ze even meegekeken en toen zag je weer, die we werden wat minder.
- 20:40SPEAKER_00: En toen zeiden ze wel van, nou weet je, het is ook normaal, je bent weer een andere omgeving.
- 20:45SPEAKER_00: Het kan gewoon weer even dat het weer even, dat jij jezelf weer even rustig moet je zelf weer de rust moet vinden.
- 20:55SPEAKER_00: En toen zei ze, ik denk dat ik daar toen een half uur of drie kwartier CTG heb gelegen.
- 21:01SPEAKER_00: En toen kwam de verloskundige ook en die zei van: vind je het ook fijn dat we mochten eventueel ontluitingen zijn om dat te gaan meten.
- 21:12SPEAKER_00: Toen dacht ik wel van, ja, wil ik dit?
- 21:15SPEAKER_00: Want ik had heel duidelijk de bevalling van Lis op mijn netvlies staan.
- 21:20SPEAKER_00: En toen ben ik ingeleid, en daar heb ik heel lang over gedaan.
- 21:30SPEAKER_00: Uiteindelijk heeft dat twee dagen geduurd en had ik een vijende wezenstorm, toen ging ze ontsluiting meten, toen had ik een halve centimeter.
- 21:41SPEAKER_00: Echt al mijn vertrouwen dat vloeide weg.
- 21:44SPEAKER_00: Dus ik dacht nu wel, van ja, wil ik dit of wil ik dit niet?
- 21:47SPEAKER_00: Toen dacht ik, nou, weet je, als ik gewoon uitga van niks of heel weinig, dan kan het altijd meevallen.
- 21:56SPEAKER_00: Dus toen ging ik ontsluiting meten.
- 22:00SPEAKER_00: Had ik al 5 centimeter.
- 22:02SPEAKER_00: En dat gaf mij zo'n powerboost dat ik dacht van, bij Lis heb ik hier meer dan een dag over gedaan.
- 22:09SPEAKER_00: En nu kom ik in het ziekenhuis en heb ik gewoon al 5 centimeter.
- 22:13SPEAKER_00: Ik ben al op de helft.
- 22:14SPEAKER_00: En dit is ook weer, hoe praat je tegen jezelf?
- 22:17SPEAKER_00: Welk verhaal vertel je jezelf?
- 22:20SPEAKER_00: En dat ik ook dacht van, ik heb gewoon al 5 centimeter ontsluiting.
- 22:26SPEAKER_00: Dit gaat gewoon lukken.
- 22:27SPEAKER_00: En die verloskundige zei ook van ja, dit gaat, dit gaat doorzetten.
- 22:32SPEAKER_00: Je gaat niet meer naar huis.
- 22:34SPEAKER_00: En je gaat vandaag of morgen bevallen.
- 22:38SPEAKER_00: Dus dat gaf me ook wel zo'n powerboost.
- 22:41SPEAKER_00: En het was heel leuk.
- 22:42SPEAKER_00: Want het was dus dezelfde verloskundige als ik die dinsdag ervoor had.
- 22:47SPEAKER_00: En zij zei ook al, ze zei hoe jij in deze hele bevalling sta met zoveel vertrouwen voor een sluibevalling.
- 22:56SPEAKER_00: En ik zei ook letterlijk die dinsdag.
- 22:58SPEAKER_00: Ik heb er gewoon zin in.
- 23:00SPEAKER_00: Ik heb zoveel zin om ons kindje eindelijk te gaan ontmoeten.
- 23:04SPEAKER_00: Dat ik dacht, kom maar op met die bevalling.
- 23:07SPEAKER_00: Wij kunnen dit.
- 23:09SPEAKER_00: En het was zo leuk dat ik diezelfde verloskundige weer kreeg.
- 23:14SPEAKER_00: En het voelde echt als zo'n team.
- 23:18SPEAKER_00: Ja, ik had heel veel vertrouwen in haar.
- 23:20SPEAKER_00: En zij was me ook lekker aan het coachen en toen zei ze ook van, ga lekker uit bed.
- 23:26SPEAKER_00: Je hoeft niet straks in bed te blijven zitten.
- 23:28SPEAKER_00: En toen dacht ik, oh, fijn.
- 23:30SPEAKER_00: Want dan ga ik door met mijn oefeningen.
- 23:33SPEAKER_00: En toen zei ik van: wil je een yogabal?
- 23:37SPEAKER_00: Of wil je andere dingen?
- 23:38SPEAKER_00: En toen zei ik, nou, een yogabal lijkt mij wel heel fijn.
- 23:41SPEAKER_00: Dus die werd even later in de kamer gebracht.
- 23:44SPEAKER_00: En toen heb ik ook de hele Kamer, ik wou graag echt in mijn eigen bubbel komen.
- 23:49SPEAKER_00: Want dat heb ik bij Lis heel erg gemerkt dat ik, ja, ik leefde toen veel meer vanuit het rationele vanuit mijn hoofd.
- 23:59SPEAKER_00: En ik kwam niet in mijn eigen bubbel en daardoor kwam die ontsluiting ook niet op gang.
- 24:06SPEAKER_00: En toen dacht ik wel van dat ga ik deze keer heel anders doen.
- 24:10SPEAKER_00: Ik wil echt in mijn eigen bubbel komen.
- 24:13SPEAKER_00: En dat merkte ik bij Lis op ten duur dat ik wou dat de kamer donker was en dat het rustig op de kamer was.
- 24:20SPEAKER_00: En dat heb ik nu ook meegenomen.
- 24:24SPEAKER_00: Dus ik heb alle gordijnen dingen gedaan.
- 24:27SPEAKER_00: Ik had een diffuse mee met essentiële olie.
- 24:31SPEAKER_00: En die zet ik altijd s'avonds, als ik ga slapen, doe ik daar altijd lavender en stress erwee.
- 24:40SPEAKER_00: Doe ik daarin en dat geeft mij altijd zo'n gevoel van kalte, rust.
- 24:54SPEAKER_00: Ja, heel veel eigenlijk een heel ontspannen gevoel.
- 24:59SPEAKER_00: Toen dacht ik, ja, en dat heb je eigenlijk nodig bij een bevalling.
- 25:02SPEAKER_00: En ze zeggen ook wel dat als je dit bijvoorbeeld iedere avond doet en je wordt daar heel rustig van, is dat ook een signaal voor je lichaam als je dat weer ruikt, dat het dan eigenlijk automatisch weer doet.
- 25:19SPEAKER_00: En het was ook wel grappig, want die verpleegkundige kwamen in de kamer binnen en toen zei ze ook, het ruikt hier zo lekker en het voelt zo ontspannen of zo aan.
- 25:30SPEAKER_00: Ik had zo'n diffuser op zo'n oranje stand staan en de kamer helemaal donker.
- 25:38SPEAKER_00: En ik had natuurgeluiden op de achtergrond staan.
- 25:43SPEAKER_00: Want dat vond ik ook heel ontspannen.
- 25:46SPEAKER_00: En ik was dus een beetje op de yogabal aan het balanceren rondje aan het draaien, ik was wat oefeningen aan het doen en ik was wat heen en weer aan het lopen.
- 26:01SPEAKER_00: En het zag er denk ik ook heel zen uit.
- 26:05SPEAKER_00: Want Are die had zijn laptop meegenomen en die dacht van nou ik weet ook niet hoe lang dat gaat duren, kan ik nog wat dingen voor de brand weer doen.
- 26:12SPEAKER_00: Al ten duur zat hij dan ook achter zijn laptopje.
- 26:15SPEAKER_00: En ik zat op de yogabal ook aan die tafel.
- 26:20SPEAKER_00: En dat liep eigenlijk ook wel.
- 26:26SPEAKER_00: En iedere keer als ik een week kreeg, had ik bij de accupuntuur meegekregen.
- 26:34SPEAKER_00: Ze zei van tussen je duim en wijsvinger.
- 26:38SPEAKER_00: Dat gebied, eigenlijk het zachte gebied daartussen.
- 26:42SPEAKER_00: Dat is een accupressuurpunt.
- 26:44SPEAKER_00: En dat kan heel erg helpen als je pijn ervaart, om daar eigenlijk heel hard op te drukken.
- 26:52SPEAKER_00: Dus iedere keer als ik een week kreeg, dan pakte ik eigenlijk bij beide handen pak ik dat punt vanaf en kneep ik daar heel hard in.
- 27:01SPEAKER_00: Ja, dat je aandacht dan op dat punt eigenlijk wordt gevestigd en niet op de pijn die jij ervaart in je buik of in je rug.
- 27:12SPEAKER_00: En dat ging eigenlijk een hele tijd goed.
- 27:15SPEAKER_00: En op den duur merkte ik dat de weeën kwamen steeds frequenter achter elkaar en eigenlijk best wel heel snel.
- 27:28SPEAKER_00: En ik merkte een verandering dat ik dacht van de rustige fase waarin het eigenlijk nog best wel heel goed te handelen is, gaat echt wel over in een actieve fase.
- 27:39SPEAKER_00: En toen zei ik ook tegen Arri, ik kreeg rug wegen.
- 27:43SPEAKER_00: En toen werd hij weer echt zijn laptop dichtgeklapt.
- 27:46SPEAKER_00: En toen is hij ook achter mij gaan zitten en eigenlijk drukke mijn rug gaan uitoefenen.
- 27:54SPEAKER_00: En dat scheelde ook wel echt heel erg.
- 27:58SPEAKER_00: En toen kwamen ze.
- 28:00SPEAKER_00: Ja, ik denk dat het, volgens mij was het twee uurtjes later, kwamen ze weer om sluiting meten.
- 28:07SPEAKER_00: En toen zat ik al op 7 centimeter.
- 28:09SPEAKER_00: Dus toen zei ik van dit gaat eigenlijk heel netjes, heel mooi, een centimeter per uur.
- 28:15SPEAKER_00: Dus je bent goed bezig.
- 28:17SPEAKER_00: Nou ja, dat voelde ik zelf ook wel, dat ik dacht van, ik heb het onder controle.
- 28:26SPEAKER_00: Ik zei ook letterlijk tegen mezelf, gewoon om mezelf eigenlijk een soort moed om te praten, ik kan dit.
- 28:33SPEAKER_00: Kom op, we zijn er bijna.
- 28:35SPEAKER_00: Weet je, dat je echt jezelf bemoedigende woorden in praat.
- 28:41SPEAKER_00: En toen kwam ze een tijdje daarna ze weer ontsluiting meten.
- 28:47SPEAKER_00: En toen zat ik open zat er eigenlijk alleen nog maar een randje.
- 28:53SPEAKER_00: Dus toen dacht ik wel van ik ben er bijna.
- 28:56SPEAKER_00: En dat was wel dat laatste stuk was echt een zwaar stuk.
- 29:03SPEAKER_00: Want je weet dat je er bijna bent.
- 29:05SPEAKER_00: En dat randje heeft denk ik nog wel een uur anderhalf uur of zo gezeten.
- 29:13SPEAKER_00: En dat duurde voor mijn gevoel, dat duurde dat heel lang.
- 29:16SPEAKER_00: En uiteindelijk gingen ze dus weer ontsluiting meten.
- 29:20SPEAKER_00: En toen had ik een volledige ontsluiting.
- 29:23SPEAKER_00: En bij Lis mocht ik bij volledige ontsluiting, in mijn hoofd dacht ik.
- 29:29SPEAKER_00: Ja, dan mag je gaan pessen.
- 29:31SPEAKER_00: En dan is het er zo.
- 29:35SPEAKER_00: Maar bij een startbevalling gaat dat dus blijkbaar wat anders.
- 29:40SPEAKER_00: Ze zeiden, ja, je hebt nu wel volledige ontsluiting.
- 29:44SPEAKER_00: Maar je moet het wegbuffen, want het kindje ligt nog niet ver genoeg in jouw bekken.
- 29:52SPEAKER_00: En als jij nu gaat meepersen, dan heb je op het moment dat het er echt kindje wel ver genoeg in je bekken ligt, heb je niet genoeg energie meer om het laatste stuk te gaan doen.
- 30:08SPEAKER_00: En dat was, ja, dat vond ik zo'n mindfug.
- 30:14SPEAKER_00: Want je voelt zo die, nou ja, als je zelf misschien kinderen hebt gekregen, je voelt zo die oerkracht in je dat je kunt het bijna niet meer tegenhouden.
- 30:26SPEAKER_00: En ja, dan moet je dus met je hoofd, je moet wat anders gaan doen.
- 30:31SPEAKER_00: Je moet het wegbuffen.
- 30:32SPEAKER_00: En dat vond ik echt wel heel zwaar.
- 30:36SPEAKER_00: En dat heb ik uiteindelijk heb ik het een uur lang moeten wegbuffen.
- 30:42SPEAKER_00: En ik merkte ook dat er een verandering op de Kamer plaatsvond.
- 30:49SPEAKER_00: Er kwam een verloskundige bij.
- 30:53SPEAKER_00: En zij was er wel, maar ze zei niks.
- 30:56SPEAKER_00: En die andere verloskundige was mij echt constant was ze mij aan het coachen en ook met de verpleegkundige er eigenlijk ook nog bij.
- 31:10SPEAKER_00: Ja, dat was zo'n mooi team en Arie wie constant in mijn rug zat te drukken.
- 31:15SPEAKER_00: Dat werkte heel goed op elkaar.
- 31:18SPEAKER_00: En ik was bijna op het punt dat ik mocht gaan versen.
- 31:27SPEAKER_00: En toen kwam die verloskundige naar me toe en toen zei ze: Annamiek, mijn dienst wordt overgedragen en weet je, dit is de verloskundige die jou nu verder gaat helpen.
- 31:43SPEAKER_00: En ze begon te praten en helemaal niks te nadelen van houden, maar ze was buitenlands en ze praten Nederlands en Engels door elkaar.
- 31:57SPEAKER_00: En op dat moment verloor ik even al mijn vertrouwen.
- 32:03SPEAKER_00: Ik was even helemaal van me apropos omdat ik had zoveel vertrouwen in het team hoe het was.
- 32:11SPEAKER_00: En in één keer had ik het idee dat dat vertrouwen uit mijn handen glipte.
- 32:20SPEAKER_00: Ik begon letterlijk te huilen.
- 32:22SPEAKER_00: En ik dacht, en nu?
- 32:28SPEAKER_00: Je gaat jezelf dan, kan ik dit nog wel?
- 32:31SPEAKER_00: Weet je, je gaat jezelf eigenlijk op een negatieve manier tegen jezelf praten.
- 32:41SPEAKER_00: En weet je, en ik snap het heel goed hoor.
- 32:45SPEAKER_00: Want kijk, zo'n dienst moet worden afgelost.
- 32:48SPEAKER_00: En voor hetzelfde geld duurt die bevalling nog twee uur.
- 32:53SPEAKER_00: Ja, dat kan natuurlijk niet.
- 32:54SPEAKER_00: En de nieuwe verloskundige die staat ook weer te wachten om iemand te helpen.
- 32:58SPEAKER_00: Dus weet je, ik snap het volkomen.
- 33:00SPEAKER_00: Maar het was voor mij echt even dat ik dacht, we hebben zo lang met z'n allen naar dit punt toegewerkt.
- 33:07SPEAKER_00: En op het moment Supreme eigenlijk wordt het anders.
- 33:12SPEAKER_00: En ja, dat was dus heel erg schakelijk.
- 33:14SPEAKER_00: En ik denk dat het ongeveer twee minuten of zo heeft geduurd.
- 33:18SPEAKER_00: En toen merkte ik wat ik zelf deed.
- 33:21SPEAKER_00: Dat ik dacht van.
- 33:22SPEAKER_00: hé, Annemiek, kom op.
- 33:24SPEAKER_00: En dat zei de verpleegkundige, die was me ook al iedere keer echt aan het coachen, daar hou ik heel erg van.
- 33:29SPEAKER_00: Da ga ik ook heel goed op.
- 33:31SPEAKER_00: Annemiek, jij kunt dit.
- 33:32SPEAKER_00: Je bent er bijna.
- 33:33SPEAKER_00: En op dat moment dacht ik ook, knop weer om.
- 33:38SPEAKER_00: Ik kan dit.
- 33:38SPEAKER_00: En ik heb ook letterlijk gezegd.
- 33:41SPEAKER_00: Kom maar kleintje, wij kunnen dit samen, wij kunnen dit samen aan.
- 33:46SPEAKER_00: We zijn er bijna.
- 33:48SPEAKER_00: En op dat moment pakte ik.
- 33:52SPEAKER_00: Ik zag dus letterlijk wat ik deed.
- 33:54SPEAKER_00: Het was, weet je, als je bewust wordt van de situatie, we kunnen handelen.
- 33:58SPEAKER_00: En ik werd mij heel bewust van wat ik eigenlijk zelf deed.
- 34:02SPEAKER_00: Dus ik kon er ook anders naar gaan handelen.
- 34:06SPEAKER_00: En dat heeft me op dat moment heel erg geholpen.
- 34:12SPEAKER_00: Dus op dat moment herpakte ik mezelf weer.
- 34:15SPEAKER_00: En ja, ook niet heel veel later, ik merkte wel van die nieuwe verloskundige die hield zich heel erg op de achtergrond.
- 34:23SPEAKER_00: Ze zei weinig.
- 34:27SPEAKER_00: En ik merkte dat die verpleegkundige die ik er iedere keer al bij had, die was mij echt aan het coachen en niet heel veel later kwam de gynaecoloog binnen, want het was het moment dat ik mocht gaan pessen en dan komt altijd de gynaecoloog erbij.
- 34:54SPEAKER_00: Ik vergeet eigenlijk helemaal iets te vertellen.
- 34:58SPEAKER_00: Nog even daarvoor kwam de verloskundige dus naar mij toe en die zei van hoe laat heb jij gisteravond jouw laatste bloedverdunnis gespoten?
- 35:08SPEAKER_00: Ze heb ik gisteravond om half elf heb ik die ongeveer gespoten.
- 35:13SPEAKER_00: En ze had het mij iedere keer gezegd dat ik binnen 12 uur daarna geen ruggenprik zou kunnen krijgen.
- 35:21SPEAKER_00: En toen kwam die verloskundige dus naar mij toe en ze zei, nou, ik heb even met de anesthesist overlegd.
- 35:27SPEAKER_00: En ze durfde het niet aan om binnen 12 uur een ruggenprik te geven.
- 35:33SPEAKER_00: Dus ze willen uitgang van 24 uur.
- 35:36SPEAKER_00: Dus dan zou ik s'avonds om half elf zou ik op zo'n vroeg zo'n ruggenprik kunnen krijgen.
- 35:45SPEAKER_00: En dat was voor mij zo'n motivatie dat ik dacht.
- 35:49SPEAKER_00: Dit gaan we niet doen.
- 35:51SPEAKER_00: Dat was voor mij zo'n motivatie dat ik dacht van ik ga dit redden.
- 35:56SPEAKER_00: Ik ga op een natuurlijke manier zonder kaizers nee.
- 36:03SPEAKER_00: Nou ja, onder narcose, dat is natuurlijk niet iets wat je voor je kindje voor jezelf en ook voor je kindje zou willen.
- 36:11SPEAKER_00: Dus ik had heel duidelijk voor mezelf dat ik dacht van dit gaat me lukken.
- 36:17SPEAKER_00: En weet je, die gynaecoloog die kwam dus binnen en ik mocht gaan pesten.
- 36:24SPEAKER_00: En het was volgens mij kwam zij om twee oven of vier over negen s'avonds kwam zij binnen.
- 36:34SPEAKER_00: En ja, het is gewoon ook een hele aparte ervaring.
- 36:38SPEAKER_00: Want het kontje, ze lag in een onvolkomen stuitlegging, dus de beentjes die lagen naast haar hoofdje.
- 36:48SPEAKER_00: En dus ja, ze komt ook eerst met het kontje.
- 36:53SPEAKER_00: En dat ging eigenlijk best wel heel goed.
- 36:58SPEAKER_00: En op ten duur had ik dus het kontje er eigenlijk uit.
- 37:05SPEAKER_00: Maar ik kreeg niet in één perswee de pentjes eruit.
- 37:10SPEAKER_00: En dat was wel echt, als je het hebt over, want ze zeiden iedere keer tegen mij van het grootste deel komt als laatste.
- 37:17SPEAKER_00: En dat is het hoofdje.
- 37:18SPEAKER_00: En daarom is het ook het spannendste omdat dat als laatste komt.
- 37:23SPEAKER_00: En daardoor weten we niet of het gaat passen.
- 37:25SPEAKER_00: En dat is eigenlijk dat alles op de achtergrond al klaar staat, voor stel dat, de operatiekamer stond al klaar, stond de tweede gynaecoloog, die stond klaar.
- 37:41SPEAKER_00: Dus alles op de achtergrond was al in gereedheid gebracht voor stel dat het op een of andere manier toch niet goed gaat.
- 37:51SPEAKER_00: En omdat ik die beentjes er niet in één perspee uitkreeg, misschien kun je het voorstellen, maar dat was wel echt een heel pijnlijk moment.
- 38:06SPEAKER_00: En het is ook compleet anders omdat je bij een hoofdligging als het hoofdje eenmaal geboren is, dan in de meeste gevallen komt het lichaam vanzelf achteraan.
- 38:21SPEAKER_00: En dat is bij een stuibevalling gaat het heel geleidelijk.
- 38:25SPEAKER_00: Dus je hebt dat eerst het rondje komt, dan vallen één voor één de beentjes eronder weg, dan vallen één voor één de armpjes eronder weg.
- 38:36SPEAKER_00: Dus ja, het is compleet anders.
- 38:37SPEAKER_00: En het gaat veel geleidelijker.
- 38:40SPEAKER_00: Maar doordat ik niet in één week de beentje eruit kreeg, was dat echt een momentje dat ik dacht van dit is wel dit is echt heel zwaar.
- 38:54SPEAKER_00: Maar toen op den duur viel één beentje eromweg het andere beentje, en toen zei ik, volgens mij zei ik net, dit lucht op.
- 39:03SPEAKER_00: En dat was het ook.
- 39:04SPEAKER_00: En bij een stuitligging komen ze dus eigenlijk ook totdat de schoudertjes geboren zijn, komen ze niet aan het kindje en dat doen ze om als je aan het kindje komt, dan kun je bij het kindje een schrikkenreactie teweeg brengen, waardoor de armpjes omhoog gaan.
- 39:26SPEAKER_00: En dan is het heel lastig om het er nog goed uit te krijgen, laat maar zo zeggen.
- 39:34SPEAKER_00: Dus ja, ze komen er eigenlijk tot aan, de schoudjes komen ze niet aan.
- 39:38SPEAKER_00: En op den duur waren de schoudjes die waren er.
- 39:43SPEAKER_00: En toen dacht ik zelf van dat ze mij dat constant hadden verteld, nu komt het grootste gedeelte het hoofdje nog.
- 39:50SPEAKER_00: En dat was eigenlijk.
- 39:52SPEAKER_00: Ja, ze hebben even, volgens mij hebben ze even het kindetje iets, nou ja, in ieder geval heeft ze iets meegeholpen.
- 39:59SPEAKER_00: En dat was eigenlijk, ik heb er eigenlijk heel weinig van gemerkt.
- 40:04SPEAKER_00: En toen was ze er.
- 40:07SPEAKER_00: En het was zo'n ontblading.
- 40:13SPEAKER_00: Het was ook zo gek, want ik zat op handen en knieën.
- 40:16SPEAKER_00: En dat hebben ze mij ook aangeraden omdat je dan ook het meeste ruimte in de bekken hebt.
- 40:26SPEAKER_00: Dus ik zat op handen en knieën op het bed.
- 40:28SPEAKER_00: En ja, ik werd omgedraaid en ik kreeg een skindje in mijn armen.
- 40:35SPEAKER_00: En het was zo'n ontblading.
- 40:39SPEAKER_00: Ik begon helemaal te huilen en dat ik dacht oh, het is er, want ik wist nog niet wat het was.
- 40:50SPEAKER_00: Wij waren zelf heel erg overtuigd dat het een jongetje zou zijn.
- 40:55SPEAKER_00: En Listie zei eigenlijk al vanaf het begin: Zusje, ik krijg een meisje.
- 41:01SPEAKER_00: En ja, wij waren eigenlijk zo overtuigd van een jongetje en ja, eigenlijk gebaseerd op niks.
- 41:07SPEAKER_00: Maar we had het ook constant over hij.
- 41:10SPEAKER_00: En ik weet nog, in tranen, ik vlog Arie om de hals en ik was helemaal aan het huilen en toen zei ik, en wat is het?
- 41:20SPEAKER_00: Want hij had het natuurlijk al gezien omdat het kontje komt als eerste komen.
- 41:26SPEAKER_00: En dan zie je dat als eerste ook.
- 41:28SPEAKER_00: En toen zei hij, kijk zelf maar.
- 41:31SPEAKER_00: Het was heel grappig, want de kamer stond allemaal vol met verpleegkundigen en verloskundigen en gynaecoloog.
- 41:40SPEAKER_00: Die waren foto's aan het maken.
- 41:43SPEAKER_00: En mijn gezichtsuitdrukking toen ik zag dat ze een meisje was, het is net als mijn oog uit mijn hoof springen, dat ik gewoon zo verbaasd was dat ik dacht van een meisje, hoe kan dat?
- 41:58SPEAKER_00: Maar ik was ook direct ook zo dankbaar en zo dat ik dacht van het is ook helemaal goed.
- 42:06SPEAKER_00: Het maakte ons ook niet uit.
- 42:08SPEAKER_00: Een meisje is ook zo leuk.
- 42:11SPEAKER_00: Ik voelde zonder opluchting, zonder dankbaarheid dat het eindelijk gezond en wel was.
- 42:20SPEAKER_00: Maar ik voelde ook echt zo'n trots gevoel, zo'n overwinning eigenlijk dat ik dacht.
- 42:30SPEAKER_00: Het is me gewoon gelukt.
- 42:32SPEAKER_00: Het is me gewoon gelukt.
- 42:34SPEAKER_00: Ze is er.
- 42:35SPEAKER_00: Ik ben ongezonden, Ivy, zo hebben wij haar genoemd, Ivy is er helemaal gezond.
- 42:44SPEAKER_00: Het is gewoon gelukt op de manier die ik voor ogen had.
- 42:49SPEAKER_00: En ik voelde zo'n overwinning, zo'n enorme trot.
- 42:57SPEAKER_00: En dat zei dus ook wel.
- 43:02SPEAKER_00: Ja, dat krijg ik eigenlijk de volgende dag hadden we nog een gesprek met de gynaecoloog en die zei ook van het heeft jou zo geholpen hoe jij dat jij, ze zei letterlijk, hoe jij het tussen je oren voor elkaar hebt.
- 43:18SPEAKER_00: En met hoeveel vertrouwen dat jij deze bevalling in bent gegaan, ze zeggen, het is zo'n prestatie hoe je dit uiteindelijk hebt gedaan en hoe het jou is gelukt.
- 43:33SPEAKER_00: En dit heb je echt puur aan jezelf te danken.
- 43:37SPEAKER_00: Aan jouw doorzettingsvermogen, aan jouw voorbereiding.
- 43:41SPEAKER_00: Aan jouw manier van tegen jezelf praten.
- 43:46SPEAKER_00: Ik vond het zo mooi om dat ook van haar terug te krijgen.
- 43:50SPEAKER_00: Dat ik dacht: van ja, ik heb het werk ervoor gedaan.
- 43:54SPEAKER_00: En uiteindelijk is het zo gegaan zoals ik het precies voordeel.
- 44:02SPEAKER_00: Zij zei toen ook en dat gaf mij ook wel een soort bevestiging van wat ik voelde, dat de verloskundige die erbij was, vond het heel spannend om deze startbevalling te doen, omdat erbij te zijn en om het te begeleiden, omdat ze daar zelf ook nog niet heel veel ervaring in had.
- 44:27SPEAKER_00: En dat hoor je toch best veel.
- 44:33SPEAKER_00: Er is een tijd geweest dat er eigenlijk standaard bij een startbevalling dat het allemaal keizersneden werden.
- 44:38SPEAKER_00: En daardoor zie je ook dat de ervaring dan ook minder is, omdat het gewoon minder vaak wordt gedaan.
- 44:50SPEAKER_00: En blijkbaar pikte ik haar energie ook op.
- 44:55SPEAKER_00: Ik voelde dat vertrouwen van haar dus ook niet.
- 44:58SPEAKER_00: En dat beïnvloede dus ook mijn vertrouwen.
- 45:03SPEAKER_00: En dat ik dat ook dacht van ja, dit is blijkbaar toch wat ik ongemerkt heb opgepikt en waardoor ik even al het vertrouwen verloren.
- 45:15SPEAKER_00: Maar het uiteindelijk ook mezelf hebt opgepakt.
- 45:19SPEAKER_00: En daar was ik daar was ik ook wel heel trots op dat ik dacht van ik heb mezelf weer herpakt.
- 45:26SPEAKER_00: En dat kan ook.
- 45:29SPEAKER_00: Je kunt niet altijd in het volste vertrouwen zijn.
- 45:34SPEAKER_00: Maar als jij zelf bewust bent van wat je eigen gedachten zijn, als je opmerkt van hé, dit gaat mis, dan sta je eigenlijk al dan sta je boven wat jij doet.
- 45:48SPEAKER_00: En dan heb je een soort van helikopterview.
- 45:51SPEAKER_00: En op dat moment heb jij een keuze wat je dan kunt doen.
- 45:54SPEAKER_00: Ga je erin mee.
- 45:55SPEAKER_00: En blijf jezelf het niet dienende verhaal vertellen.
- 46:00SPEAKER_00: Of neem je op dat moment een andere beslissing.
- 46:03SPEAKER_00: En ja, ik heb dat uiteindelijk zag ik het zelf en heb ik die andere beslissing kunnen maken.
- 46:10SPEAKER_00: En dat was daar ben ik gewoon heel trots op.
- 46:17SPEAKER_00: Het was ook gewoon heel fijn, want ze is s'avonds dus om kwart over negen geboren.
- 46:22SPEAKER_00: Of 12 over negen.
- 46:25SPEAKER_00: Dus het is ook heel snel gegaan.
- 46:27SPEAKER_00: Volgens mij is zij in zeven minuten of zo, is het uiteindelijk geduurd dat ik echt in de actieve persfase zat en dat ze uiteindelijk is geboren.
- 46:39SPEAKER_00: Dus dat ging ook super vlot eigenlijk.
- 46:48SPEAKER_00: Ja, eigenlijk ook heel mooi.
- 46:51SPEAKER_00: En daarna werd, ik vond het ook heel belangrijk dat ik voldoende tijd kreeg met Ivy voor het huid op huid contact.
- 47:01SPEAKER_00: Het schijnt toch heel belangrijk te zijn, ook voor de hechting en de binding.
- 47:06SPEAKER_00: En ook gewoon een moment om echt even samen te zijn.
- 47:12SPEAKER_00: Dus ik denk dat, we hebben ook eerst de navelstreng laten uitkloppen.
- 47:18SPEAKER_00: Het is ook niet direct doorgeknipt.
- 47:21SPEAKER_00: Dat gebeurde ook pas iets later.
- 47:24SPEAKER_00: Daarna heeft ze denk ik echt wel twee uur bij mij op de bos gelegen en dat was ook heel mooi, want ik wilde graag borstvoeding geven.
- 47:35SPEAKER_00: En ze begon ik direct aan mijn bos te drinken.
- 47:39SPEAKER_00: Dus dat was ook zo'n mooi moment.
- 47:46SPEAKER_00: Daarna ben ik s'avonds had ik ook niet gegeten.
- 47:52SPEAKER_00: En toen zei de verpleegkundige van we hebben nog een borst spaghetti voor je weggezet.
- 47:59SPEAKER_00: Heb je daar zin in?
- 48:00SPEAKER_00: En ja, ik had natuurlijk enorme honger, want ja, heb je echt wel een topsportprestatie geleverd.
- 48:09SPEAKER_00: Dus ik kreeg lekker wat te eten.
- 48:14SPEAKER_00: En dat heb ik toen opgegeten.
- 48:18SPEAKER_00: Daarna ben ik gaan douchen.
- 48:20SPEAKER_00: En toen is Ivy lekker bij Arie op de borst gaan liggen, ook huid op huid contact.
- 48:26SPEAKER_00: En daar heeft zij denk ik nog wel een uur gelegen.
- 48:30SPEAKER_00: En eigenlijk daarna werd ze pas gewogen, en dat was pas tegen 12 uur.
- 48:38SPEAKER_00: Dus ja, dat vond ik ook zo mooi dat het allemaal heel rustig ging.
- 48:49SPEAKER_00: Hoe wij het heel graag zouden willen.
- 48:51SPEAKER_00: En daar werd in het ziekenhuis werd daar ook echt wel naar geluisterd.
- 48:55SPEAKER_00: Dat was ook gewoon heel fijn.
- 48:59SPEAKER_00: En toen rond middennacht, toen zeiden ze ook van, nou eigenlijk alles ziet er zo goed uit.
- 49:06SPEAKER_00: Bij jou geen complicaties, bij IV geen complicaties.
- 49:10SPEAKER_00: Dus je zou in principe vannacht nog naar huis toe mogen.
- 49:16SPEAKER_00: En toen had ik wel zoiets dat ik dacht van ja, dat je dan s'nachts thuis komt met een nieuwboorn en alles is nieuw.
- 49:24SPEAKER_00: En dat ik dacht van, nou, ik vind het denk ik, dus huis ook van je mag ook hier blijven, is ook helemaal goed.
- 49:32SPEAKER_00: En toen hebben we ook gezegd van, nou, we zouden het wel fijn vinden om gewoon vannacht nog even hier te blijven.
- 49:39SPEAKER_00: Gewoon even rustig.
- 49:41SPEAKER_00: En dat we dan morgenochtend lekker naar huis toe gaan.
- 49:47SPEAKER_00: En dat mocht gelukkig.
- 49:48SPEAKER_00: En Arie mocht blijven slapen, die kreeg ook een bed.
- 49:53SPEAKER_00: En toen hebben we onze ouders nog even gebeld.
- 49:56SPEAKER_00: En toen hebben we ook afgesproken dat Arie de volgende ochtend bij zijn ouders op gaan halen.
- 50:05SPEAKER_00: En dan zouden we Lisse en Ivy laten zien.
- 50:09SPEAKER_00: En dan zouden we met zijn vierjes weer naar huis toe gaan.
- 50:16SPEAKER_00: En dat moment was ook zo mooi dat Listie kwam binnen en ze was eerst wel een beetje beducht ofzo.
- 50:26SPEAKER_00: Ze moest even aan de situatie wennen.
- 50:30SPEAKER_00: En toen kwam ze ook bij me op bed klimmen.
- 50:34SPEAKER_00: En ja, dat duurde denk ik een minuutje dat ze even moest schakelen of zo, en toen was ze alleen maar kusjes geven en knuffelen.
- 50:44SPEAKER_00: En toen zag je ook van dat bij haar ook het besef landde van, ik heb een zusje.
- 50:54SPEAKER_00: Toen zijn we lekker met z'n vierjes naar huis gegaan.
- 51:00SPEAKER_00: Ja, toen zijn we heel erg gaan genieten.
- 51:08SPEAKER_00: Ik denk dat ik hem hiermee afsluit en ik ga nog wel even een andere podcast opnemen hoe we het daarna hebben ervaren en hoe het nu gaat.
- 51:18SPEAKER_00: Maar ik wou jullie even meenemen in deze ervaring.
- 51:24SPEAKER_00: En dat ik gewoon echt op een super goede manier op mijn bevalling terugkijk.
- 51:31SPEAKER_00: En dat ik er ook onwijs trots op ben hoe het is gegaan en hoe het is gelopen.
- 51:37SPEAKER_00: En ik spreek jullie heel graag weer bij een volgende podcast.
- 51:42SPEAKER_00: Nou, doe!