Latest / TUŻ OBOK - podcast o relacjach / Matka z poczuciem winy to narcystyczna matka? Typy matek

Transcript

Matka z poczuciem winy to narcystyczna matka? Typy matek · TUŻ OBOK - podcast o relacjach

0:00
No tak, moja matka mi nigdy nie wiedziała, zawsze najważniejsze
0:03
były jej potrzeby albo na przykład moja matka jest
0:05
nadopiekuńcza. Nadopiekuńczość jest formą
0:07
przemocy. Ja sobie pomyślałam wtedy ład o
0:11
co chodzi? A dzisiaj to rozumiem.
0:12
Matka, która odczuwa poczucie winy, to narcystyczna matka.
0:17
Przede wszystkim warto podkreślić, że my nie rozmawiamy
0:20
o pop psychologii. Dziecko nie jest twoim
0:22
przyjacielem w gabinetach? To jest bardzo częsty temat.
0:26
Myślę, że częściej Kobiety opowiadają, jakimi to są
0:28
wsparciem dla własnych matek. No i ja jako psychoterapeutka
0:32
też wiem jakie to jest kruche, no kiedy to ja mam być wsparciem
0:35
dla mojego rodzica, to coś tu nie gra.
0:37
Pamiętam, jak przyszłam do terapeutki, co powiedziałam, że
0:40
nie wiem o co chodzi, ale moja córka po prostu mam wrażenie, że
0:43
mnie nienawidzi momentalnie, w którym momencie, bo miałam błąd
0:46
i terapeutkę powiedziała taką mądrą rzecz i.
0:49
Zadać sobie pytanie, co ja dobrego?
0:52
Wzięłam od tej matki. Żaden człowiek, oni żadna matka
0:55
nie jest aż tak idealny, jak nam się wydaje, ani nie jest aż tak
0:59
beznadziejny, jak nam się wydaje.
1:00
To też jest ważne. Witamy w podcaście tuż obok jan
1:03
nazywam się Natalia tura dzisiaj.
1:06
Już obok mnie Kasia smaru, szczepanik, psychoterapeutka,
1:10
psycholożka, cześć kasiu. Cześć Natalia.
1:13
Powiem ci moja droga, że kiedy zaproponowałaś mi temat, bo
1:16
jesteś mistrzynią, wymyślania tematów i tytułów, mianowicie
1:21
matka, która odczuwa poczucie winy to narcystyczna matka to
1:28
nie dość, że mnie to również bardzo zatrzymało.
1:31
To bardzo się cieszę, że będziemy mogły właśnie przyjrzeć
1:35
się temu i porozmawiać. W ogóle o tym, jakie są typy
1:38
matek tak trochę. Oczywiście upraszczając jakie to
1:41
ma wpływ na nas, dlaczego ta matka jest tak ważna?
1:44
Swoją drogą chcę powiedzieć, że natrafiła właśnie na twój profil
1:47
właśnie po takiej rolce świetnej mistrzowskiej, którą odgrywałaś
1:52
właśnie o roli matki w psychoanalizie.
1:55
Serdecznie zapraszam podlinkuję w opisie profil gasi, no właśnie
1:58
i powiedz, dlaczego mamy też taką obsesję na punkcie tej
2:01
matki? I kończąc ten przydługi wstęp,
2:04
oddaję ci głos na. Pewno.
2:07
Przede wszystkim warto podkreślić, że my nie rozmawiamy
2:10
o pop, psychologii, łatki narcystyczna toksyczna fill.
2:15
Wokół tej myśli matka zatracająca się w poczuciu winy,
2:18
to matka narcystyczna fill. Ta myśl łączy się z historią
2:23
moją osobistą. Mam w życiu przyjaciółkę,
2:26
kobietę też psychoterapeutkę i spotykamy się cyklicznie,
2:30
wychodzimy bez żadnych dzieci, bez żadnej pracy i tam jest
2:33
przestrzeń na rozmowy o nas i o naszych potrzebach, i na jednym
2:37
z tych spotkań. Pamiętam, że bardzo przeżywałam
2:41
dzisiaj to już nie pamiętam i to pewnie w ogóle nie ma znaczenia,
2:43
że coś tam zawaliłam jako matka, ja jako matka, bo myślę, że my
2:47
dzisiaj w tej rozmowie to tak popatrzymy w górę, na te nasze
2:49
matki, ale też trochę na siebie na matki.
2:52
No i pamiętam, że tak marudziłam, że to zawaliłam co
2:56
to w ogóle młodemu zrobi, mimo że to nie miało większego
2:58
znaczenia i ta moja przyjaciółka powiedziała mi wtedy kaśka
3:02
matka, która się zatraca w poczuciu winy to matka
3:05
narcystyczna, bo to jest o tobie.
3:07
To jest o tobie. Ja bym chciała podkreślić, że
3:10
chodzi o taki tryb narcystyczny, prawda?
3:12
Taka myśl, że kiedy ja skupiam się na tym, jak to bardzo
3:16
zawalam, a przecież syndrom matki Polki w naszym kraju,
3:19
prawda? Jest konstrukt wszechobecny.
3:22
Że można na siebie spojrzeć tak z takiej perspektywy, że to nie
3:26
jest o mnie, nawet jeśli ja zawalę, to ja naprawdę nie musi
3:30
być o mnie historia, jaka to ja Jestem, prawda?
3:32
W tej właśnie w tym poczuciu winy, w tym zawalaniu, w tym w
3:35
tym byciu matką Polką. I to jest ta myśl i o to w ogóle
3:39
chodzi w tym konstrukcje narcystycznej matki.
3:42
Kasiu bardzo ci dziękuję za to skojarzenie, dlatego, że od
3:45
kiedy mi ten temat zaproponowałaś to bardzo to za
3:48
mną chodzi, bo rzeczywiście jest coś takiego.
3:50
Wyobraźmy sobie taką sytuację, w której matka jakoś tam zawaliła.
3:55
Tak i na przykład mówi o jejku, no ja wiesz, ja mam takie
3:58
poczucie winy, że jednak się tak mało czasu poświęcam, prawda
4:01
synku, czy córeczką? Naprawdę?
4:02
No Przepraszam. Jakoś tak mi jest po prostu z
4:05
tym źle i wyobraźmy sobie co ma to dziecko z tym zrobić, prawda?
4:09
Czy ono ma zacząć pocieszać tą matkę, prawda?
4:11
Mamo? No przeczytaj, czy ono ma?
4:15
Postawić siebie w niekomfortowej sytuacji i przyznać.
4:17
No tak racja, skoro ta matka już tak wspaniałomyślnie przyznała
4:21
się do winy, to to jest bardzo fajne takie install tak to się
4:25
mówi taki wgląd, że kiedy my zaczynamy nurzać się w tym
4:29
poczuciu winy, to przekierujemy uwagę na siebie.
4:33
Otóż to, a przecież jak inaczej brzmi prawda, kiedy ja przyjdę i
4:36
powiem drogie dziecko, Przepraszam cię, zawaliłam to i
4:39
to, Przepraszam cię, ale to już nie jest o mnie historia,
4:42
prawda? Tylko ja.
4:43
Daję tobie uwagę i mogę się zastanowić, ewentualnie czego ty
4:46
możesz potrzebować czy jak ja ci mogę zadośćuczynić, prawda, że
4:50
coś tam ci wyrządziłam, ale dokładnie nie skupiam na sobie
4:52
tej uwagi, bo to jest bardzo cenne.
4:54
Co mówisz w głowie dziecka, kiedy usłyszy, ja się czuję taka
4:57
winna. Pojawia się to przeze mnie
5:00
mamusia, czuję się winna, no to co ja teraz?
5:01
Przecież dzieci mają tendencję, prawda, przypisywania sobie
5:05
wszystkiego, co nie tak po to, żeby chronić ten obraz rodzica z
5:08
klasyka. No właśnie, no bo łatwiej jest
5:10
dziecku, znaczy tak naprawdę trudniej, ale paradoksalnie.
5:14
Nie łatwiej, kiedy ono sobie pomyśli, że to ze mną jest coś
5:18
nie tak, bo gdyby uznało, że to z rodzicem jest coś nie tak, no
5:23
to bardzo by straciło poczucie bezpieczeństwa, bo jeżeli
5:26
rodzicem jest strasznie tak, no to ja Jestem zagrożona, jeżeli
5:28
ze mną, no to cóż, no jest jeszcze jakaś, może szansa, że
5:31
się zmienia albo tak, bo dobrze myślę, że jest takie egocentryzm
5:36
w dziecku i raczej dzieci zawsze upatrują win w sobie.
5:39
Oczywiście, bo tak jest bezpieczniej.
5:41
Natomiast ja też myślę o takim takiej drugiej stronie medalu,
5:44
że ta myśl, że ja Jestem w takim trybie narcystycznym, która tak
5:49
to się zatracam w poczuciu winy, przynajmniej dla mnie jest
5:51
niezwykle odbarczająca, no bo to poczucie winy nie jest
5:55
przyjemne, prawda? Ono mnie też zjada i kiedy?
5:59
No właśnie matka sobie pomyśli, dobra, ale ja nie chcę być w tym
6:01
trybie, no to w tym momencie mogę wyjść, prawda?
6:04
Z tego poczucia winy, no i zająć się bardziej realnością niż
6:07
przeżywaniem znowu siebie. W tym układzie z dzieckiem a no
6:10
właśnie, czyli tu tutaj mówiąc narcystyczne rozumiem, że też
6:13
też jest taki trochę skrót myślowy.
6:16
Właśnie nie, to pop, psychologiczne rozumienie
6:19
narcyzmu, tylko bardziej takie właśnie żargonowo twoja
6:23
specjalizacja, że narcystyczne to jest taki na siebie tak
6:26
skupiony, tak, tak, tak po prostu właśnie rozwinąć.
6:28
Co to znaczy narcy? To możemy szeroko i szeroko
6:32
prawda, bo to jest temat rzeka, ale w tym kontekście to jest
6:34
taka matka, która widzi swoje potrzeby, nie dostrzega potrzeb
6:38
dziecka i tak naprawdę cała historia jest o niej.
6:41
Właśnie cała historia jest o niej, ale gdybyśmy mieli to
6:44
rozbić, no to, że w ogóle. Jeżeli my mamy poczucie winy.
6:49
To kiedy można odróżnić, kiedy to jest właśnie takie
6:51
narcystyczne, czyli że my zaczynamy nurzać się w sobie i
6:53
to wszystko jest o nas i my już nie nie dostrzegamy innych osób,
6:58
a kiedy to jest takie zdrowe poczucie winy?
7:01
To jest też to, co ja tłumaczę pacjentom w gabinecie, że
7:04
poczucie winy to jest takie uczucie, które jest człowiekowi
7:07
bardzo potrzebne, bo ono daje sygnał.
7:10
Uwaga, zraniłeś zraniłaś kogoś, zrobiłeś komuś krzywdę świadomie
7:13
lub nie, natomiast to jest tylko sygnał.
7:17
To jest jakaś informacja i teraz pytanie, co my z tym zrobimy?
7:19
Możemy wybrać, że sobie siedzimy w tym poczuciu winy, a możemy
7:23
wybrać. No dobra, okej, widzę.
7:26
Widzę, że zrobiłem coś moim zachowaniem, prawda i teraz co
7:28
ja mogę z tym zrobić? Wchodzę w tryb bardziej
7:31
zadaniowy, aniżeli skoncentrowany na sobie, który w
7:34
zasadzie no z niego nie wynika nic.
7:36
No właśnie i to jest takie pytanie, czy to poczucie winy
7:39
sprawi, że ja się poczuję jeszcze gorzej i tak sobie
7:43
zacznę nawet wyrzucać. No tak, Jestem beznadziejna,
7:46
wszystko zepsułam, wszystko jest bez sensu i i będę taka też
7:50
trochę biedna i pokrzywdzona, bo też taka z drugiej strony taka
7:53
będę też trochę taka taka honorowa, taka szlachetna, że
7:56
tak przyznałam, że to jest taka moja wina, taka dobra, ale też,
7:59
no tak. I tak utknę sobie w tym, czy to
8:02
będzie ten taki moment, w którym powiem.
8:03
No kurczę, zepsułam o Ki, co robimy z tym dalej?
8:07
A mam nadzieję, że już zaczynamy robić coś z tym dalej, czyli
8:09
mamy tę sprawczość, to już nie jesteśmy w poczuciu winy, tylko
8:12
naprawy. To to jest właśnie ten kontekst
8:15
odbarczania siebie, prawda, że jakby no bycie w tym poczuciu
8:18
winy dobra, no ono mi coś powiedziało, ja już coś wiem na
8:20
ten temat. No to zastanówmy się, co ja mogę
8:23
dalej nie, czyli na przykład mogę przeprosić, dobrze jest od
8:26
tego. Wyjść no wielu dorosłych uważa,
8:28
że przepraszanie dziecka to nie tędy droga.
8:30
Ja z kolei Jestem zwolennikiem, że jak inaczej nauczyć dziecko
8:33
przepraszać, jak mu za modelować, powiedzcie,
8:35
Przepraszam, że zawaliłam, że zapomniałam, bo to się zdarza.
8:39
To jest nawet czasem nie w porządku, no ale mam wybór, no
8:43
taplam się w poczuciu winy wersus próbuję naprawić to, co
8:46
zawaliłam siebie w ten sposób też obarczam i modeluję też
8:49
dziecku jednocześnie prawda, że z jednej strony to jest o tobie?
8:52
Ja się skupiam na tobie, a z drugiej strony pokazuje ci, jak
8:55
ja sobie radzę z jakimiś no poraż.
8:59
No właśnie, ale teraz tak taka postawa versus postawa.
9:04
W której? Mamy matkę yy lub ojca, no
9:09
rodzice, ale możemy już się skupić na matce, która właśnie
9:13
mamy wrażenie. Nie ma żadnego poczucia winy,
9:15
żadnego poczucia, że zrobiła jakiś błąd, a my uważamy, że
9:20
nasze dzieciństwo nie minęło tak, jak powinno.
9:24
To jest druga strona medalu, a tak jak mówimy w psychologii
9:27
zdrowia jest tam, gdzie jest środek, prawda?
9:30
Mamy jedną skrajność, czyli takie właśnie matki zanurzające
9:33
się i druga skrajność. Oczywiście za tym stoi spektrum
9:36
mechanizmu obronnych, to znaczy czasami.
9:39
Jesteś matką? Ja też Jestem matką i ja wiem
9:41
jakie to jest. Czasami trudne przyjąć do głowy,
9:44
prawda? Tak poczuć uświadomić sobie.
9:45
Kurde, zawaliłam moje zachowanie i jakoś na to moje dziecko
9:49
wpłynęło. No konstrukt matczyny bywa
9:52
kruchy i to może po prostu fill co teraz, no nie my psycholożki
9:56
to już w ogóle widzimy, prawda szereg konsekwencji, no ale
9:59
faktycznie rodzicowi łatwiej jest zachować dobry obraz siebie
10:03
jako rodzica niż skonfrontować się, że może nie byłem tym
10:07
rodzicem takim, jakie to moje dziecko, by na przykład.
10:10
Próbowało, żebym był. Czy dobrze rozumiem, że żeby też
10:14
tak pomóc osobom, które nas słuchają, które właśnie myślą
10:19
sobie o wy tutaj mówicie, że matka, która ma poczucie winy,
10:23
to narcystyczna matka? Jejku ile ja bym dał, ile ja bym
10:26
dała za to, żeby moja matka chociaż poczuła przez chwilę
10:30
poczucie winy, czyli zrozumiała, że popełniła jakiś błąd?
10:33
Czy dobrze rozumiem, że wskazujesz nam, że.
10:37
Prawdopodobnie wynika to z tego, że tam w tej matce czy tym
10:40
rodziców jest takie poczucie. Że jeżeli ja przyznam się do
10:45
jakiegoś błędu, to tak jakby runęła cała moja konstrukcja
10:50
mnie jako matki, więc ja wolę trzymać się uparcie, że wszystko
10:53
było dobrze, bo się boi, że tam jest tak naprawdę strach i
10:56
kruchość. Oczywiście, że tak tak tak jest
10:58
bezpiecznie i tak jest wygodniej myśleć o sobie, prawda, że ja
11:02
byłam dobrym rodzicem i te zarzuty, które słyszę.
11:04
No to są tak trochę od czapy. No właśnie.
11:07
A a jakie jakie zarzuty wobec matek?
11:10
Mają ludzie, bo ty wiesz więcej o tym na pewno niż ja.
11:16
Jakie zarzuty? Bardzo trudno myślę, jest
11:20
wyodrębnić, prawda, ale gdybym jakoś się pokusiła o pewnego
11:24
rodzaju kategoryzację, to myślę o matkach opuszczających matkach
11:29
nieuważnych unieważniających potrzeby takich matkach właśnie
11:33
skupionych na sobie, a nie zainteresowanych dziećmi.
11:37
Z drugiej strony mamy matki nad opiekuńcze.
11:40
Ja nie zapomnę zdania na studiach, jak długo nie
11:42
rozumiałam. Nadopiekuńczość jest formą
11:46
przemocy sobie pomyślałam wtedy ład o co chodzi?
11:50
A dzisiaj to rozumiem, nie, że matka nadopiekuńcza nadmiernie
11:53
kontrolująca, to jest matka, która nie pozwala dziecku uczyć
11:57
się życia, więc myślę sobie, że to jest no drugi rodzaj matek
12:02
takich matek właśnie. Które to dziecko tak przy sobie
12:05
nie, bo to trochę tak, jakby sprzedawały taką lekcję dziecku.
12:07
Ty jesteś niewystarczająco silny, żeby sobie z tym życiem
12:10
poradzić, więc ja tu muszę zawsze stać za tobą.
12:12
To jest ten vip też nie odciętych pępowin, że my nie
12:16
możemy tej pępowiny odciąć takie matki.
12:20
No trzecia myśl to oczywiście są matki przemocowe, niezależnie
12:24
czy mówimy o przemocy emocjonalnej czy fizycznej, to.
12:28
Skrajnie. Zaniedbujące i.
12:34
To jest trudne, trudny temat. A czy dodałabyś do tych
12:42
problemów, z którymi przychodzą ludzie również matki, które chcą
12:45
mieć w dzieciach partnerów, przyjaciół?
12:50
Bezwzględnie tak, a może to fajnie, no bo w sumie przyjaciel
12:53
wiesz to tak przecież przyjaźń, no taka fajna formuła, ludzie
12:57
się lubią przyjaźnią, też o szacunkiem, zaufaniem mogą się
13:00
sobie zwierzać. Dla czy to jest jakieś
13:02
niepokojące? Ja lubię myśleć.
13:06
O tym w taki sposób, że niezależnie ile mamy lat, to
13:09
jesteśmy dziećmi swoich rodziców i no hierarchia jest jasno
13:14
ustalona, to nie tak, jak się urodziliśmy, to byliśmy od nich
13:17
skrajnie zależni i tak naprawdę to od tych rodziców, nasze lub
13:20
czasem innych dorosłych. Nasze przetrwanie zależało.
13:24
No bo noworodek niemowlę nie przetrwa.
13:26
Samo mnie trudno jest sobie wyobrazić zdrową relację
13:29
partnerską. W układzie, który jest taki no
13:33
nie może być prawda tak i tak jest zawsze ja jako dorosła
13:36
osoba niejednokrotnie do mojego ojca mówię, słuchaj, ja nie
13:39
Jestem twoją koleżanką. Ja Jestem twoim dzieckiem,
13:41
proszę mnie tak traktować. Jeżeli ja powiem, że jak
13:44
zaczynałam. Swoją twórczość w internecie.
13:49
Mianowicie pisać bloga niż ka jako zniżka to to było z 12 13
13:56
lat temu. To jednym z takich pierwszych
13:58
tekstów, który tak naprawdę mocno się wybił.
14:00
Ja pamiętam to było tak, jakbym włożyła, wiesz kij w mrowisko,
14:04
czyli połowa to miało jakieś takie wiesz?
14:06
Setki 1000 wręcz wyświetleń. I połowa ludzi mówiło tak super
14:11
w końcu chcesz o tym powiedział, masz rację, a połowa wiesz, po
14:14
prostu była tak na mnie zła. To był tekst, który który miał
14:19
też myślę, że fajny tytuł i on o tym był dziecko nie jest twoim
14:23
przyjacielem. I właśnie dokładnie o tym
14:27
mówiłam, że bo przyjaźń to jest obustronna relacja i tak
14:31
oczywiście super jeżeli dziecko ma.
14:34
Może na tobie rodziców polegać możecie powiedzieć, o czym chce
14:38
może ci się zwierzyć ze swoich problemów?
14:40
Może ci zaufać? Czuję się z tobą dobrze super,
14:42
ale w drugą stronę to nie działa i pamiętam, że wtedy
14:45
zrozumiałam, jak to jest ogromny problem społeczny.
14:49
Wiesz, tam pisali ludzie. Tak, jakbym wiesz, zamach na ich
14:53
po prostu konstrukcję, że jak to przecież my z mamą jesteśmy
14:56
przyjaciółkami i coś wspaniała i i i nie zamieniłabym tego na coś
15:00
innego, jak to to jest dysfunkcyjne halo, halo.
15:05
No jak tego słucham to myślę sobie, że w gabinetach to jest
15:09
bardzo częsty temat, prawda? Kiedy myślę, że częściej Kobiety
15:13
opowiadają jakim to są wsparciem dla własnych matek, no i ja jako
15:17
psychoterapeutka też wiem jakie to jest kruche i ja nie mogę
15:20
powiedzieć, słuchaj, to nie brzmi zdrowo dla ciebie, no nie,
15:24
to jakby cię bardzo obciążę, bo będzie zaraz blokada, to trzeba
15:27
bardzo delikatnie pomijać i pokazać jednak koszty, jakie my
15:31
ponosimy, bo ten rodzic to jest jedyna postać.
15:34
O której my mamy myśleć, mogę się na nim oprzeć.
15:36
Nie, no jak to działa w drugą stronę, kiedy to ja mam być
15:40
wsparciem dla mojego rodzica, to coś tu nie gra, coś tu jest,
15:44
nie, no nie tak, jak ma być w tej kolejności w tej hierarchii.
15:48
Ale to Przepraszam, o ile mogę spytać, ale tak mnie to bardzo
15:50
ciekawiło, znaczy z jednej strony wiem jak to działa opór
15:54
to też matylda kozakiewicz w jednej z rozmów opowiadała tak
15:58
zwane reactancja, prawda, że im bardziej kogoś do czegoś
16:00
namawiamy, tym bardziej on uruchamia struktury bronienia
16:03
swojego stanowiska. Czyli gdybyś ty jako
16:05
psychoterapeutka powiedziała halo halo, co ja tu słyszę?
16:08
Przyjaźni się pan z matką, to trzeba przestać to na tym
16:11
bardziej bym chciała się zaprzyjaźnić, więc mówi, że
16:13
robisz to raczej delikatnie, powoli, pokazując koszty, jakie
16:18
to ze sobą niesie, co też taki wtrąc.
16:21
Ciekawe, no bo na naszą psychikę działa lepiej świadomość, że coś
16:25
tracimy, niż co możemy zyskać tak, ale czy mogłabyś
16:28
powiedzieć, jakie to mogło być na przykład koszty?
16:31
Myślę sobie metaforą plecaka, prawda?
16:34
Że? W ogóle lubię taką metaforę, że
16:37
rodzice wyposażają nas w plecach i w tym plecaku są zasoby, ale
16:42
są też kamienie, czyli wszystko, co nas obciąża i kiedy my
16:45
jesteśmy dorośli i idziemy przez życie z tym plecakiem.
16:48
To każdorazowo takie dociążanie przez rodzica, czyli mamy tą
16:53
nienaturalność w tym układzie prawda, że jakby no mamy tak
16:56
nagle się robi tak, a wręcz tak. Że to jest trochę kolejne
17:00
kamienie, w tym plecaku. Zresztą ja w ogóle lubię pytać
17:03
pacjentów, prawda, jak jak oni opowiadają o jakiejś rozmowie,
17:06
prawda, że tamten rodzic się zwie, że już uwikłania w jakieś
17:09
romanse, opowiadania o małżeństwach rodziców to się
17:11
dzieje nagminnie. Bardzo częsty case w gabinetach,
17:14
no i ja wtedy proszę o k. Opowiedz mi więcej o tej
17:17
rozmowie i kiedy człowiek jakoś tak odtwarza, to doświadczenie,
17:20
to ja wtedy pytam o Ki, jak ty się z tym czujęsz i bardzo
17:23
często będąc w tej historii, nagle ten człowiek odkrywa.
17:27
Kurde źle się czuje, nie podoba mi się to i to jest koszt, nie
17:30
to jest coś co ciebie obciąża. A na pewno nie powoduje.
17:36
No właśnie tego co ma powodować relacja z rodzicem, że
17:39
niezależnie ile masz lat, to ty masz mieć poczucie, że możesz
17:42
się oprzeć na tym rodzicu, a nie w drugą stronę.
17:45
Poza tym kurde, no kto chce słuchać o życiu romantycznym
17:48
własnego rodzica? Fuj, nie.
17:50
No właśnie to podobno są takie 2 najbardziej cringe sytuacje, w
17:53
których my dowiadujemy się, że nasz rodzic prowadzi życie
17:56
intymne i gdy dowiadujemy się, że nasze dziecko prowadzi życie
17:59
intymne i nie o to wiedzieć dokładnie.
18:02
Znać żadnych szczegółów, to znaczy nie oczywiście oprócz
18:05
edukacji seksualnej dzieci jest jak najbardziej wskazane, ale
18:07
chodzi mi bardziej o to dosłowne konkrety o konkrecik, ale tak
18:12
pozwoliłam sobie trochę spytać właśnie o tą taką kategoryzację
18:14
typologiem, bo byłam kilka dni temu na filmie jima jarmuscha,
18:19
zapomniałam niestety tytułu i on tam ukazał takie 3 historie
18:23
rodzinne, które właśnie ukazują jakąś taką, wiesz, strukturę
18:28
rodzinną i ja oczywiście jeszcze widzę tak można by było
18:30
spokojnie dodać spięć, ale to wte.
18:32
Właśnie by zrobił zbyt długi film i pamiętam, że na mnie
18:35
największe takie jakoś tak wstrząsnęła.
18:38
Mnie taka historia, chociaż tak bardzo taki ciekawy sposób, jak
18:41
to jarmuż pokazana takiej matki, takiej zimnej wiesz, takiej
18:47
matki, która widuje się z z córkami tylko raz w roku i ona
18:50
nie chce absolutnie ich widzieć częściej, w której spotykały się
18:54
raz w roku na godzinę i że właściwie nie mają o czym
18:57
rozmawiać. Tam ważniejsze są konwenanse,
19:00
jak się kiedy możemy sięgnąć po ciasteczka i czy do.
19:04
Dodajemy mleka czy nie i i tam są tylko takie wiesz small talk
19:08
i opowiedz mi jakiś żart i ona zupełnie wiesz, nie jest tymi
19:12
dziećmi zainteresowana jest taka zimna i pamiętam, że że.
19:17
Jakoś tak mną to wstrząsnęło i i tak się zastanawiam czy wśród
19:22
tych ujmujmy typów matek, które wymieniłaś, o których na
19:26
przykład słyszysz i oczywiście tutaj wiadomo gwiazdka.
19:29
My wiemy, że nie można sprowadzić życia do typologii,
19:33
ale żeby jakoś tak o o tym rozmawiać, to łatwiej jest jakoś
19:37
uprościć tę rzeczywistość. Czy myślisz, że.
19:41
Można uznać, że określone postawy matek, czy to właśnie
19:45
kontrolujące, czy nadopiekuńczy, czy zimne, czy zalewające
19:49
dziecko, czy właśnie może wikłające, czy też przemocowe,
19:54
czy można uznać, że. Który z tych matek mogą siać
19:58
większe w nas spustoszenie, a któreś mniej?
20:01
Ja bym powiedziała, że te wszystkie matki łączy jeden
20:03
mianownik, że te matki nie widzą dziecka widzą siebie niezależnie
20:09
prawda, czy one są odrzucające zimne niezainteresowane, czy są
20:12
nadmiernie kontrolujące? To jest dalej o ich potrzebach.
20:16
Fill nie podjęłabym się powiedzenia, która z nich jest
20:19
najbardziej destrukcyjna? Dlatego, że pamiętajmy o tym, że
20:22
po drugiej stronie barykady jest dziecko z określonym
20:24
temperamentem, układem nerwowym i swoim przeżywaniem świata i
20:27
swoimi potrzebami i dla jednego, prawda?
20:31
Fill taka przemoc, która będzie niuansem fill?
20:34
No spowoduje duże konsekwencje, a dla innego z dużymi zasobami
20:39
fill. Inne ważne, dorosłe obiekty w
20:44
jego życiu tak naprawdę zaspokoją potrzeby, których na
20:46
przykład nie zaspokaja skrajnie matka sn.
20:49
Z daleka bym była od tego, ale raczej taka myśl mi się kołacze
20:51
po głowie, że wszystkie te matki są skupione na swoich
20:55
potrzebach, nie widzą dziecka nazwy.
20:57
Dziecka nie widzą dziecka, a czasami jest złudzenie, żyje,
21:01
widzą, bo właśnie poprzez swoją nadopiekuńczość czy czy
21:05
czynienie fill dziecka fill partnerem fill?
21:10
Partnerem do zwierzeń czy przyjacielem.
21:13
Ale tak naprawdę to jest to, co chyba taki psychoterapeuta.
21:15
Teren serial nazywa fałszywym wzmocnieniem, czyli że wydaje
21:19
się na przykład mówimy, no, nikt mnie nie rozumie, tak jak ty.
21:23
Mogę na ciebie liczyć bardziej niż na ojca czy matkę.
21:25
Jesteś wspaniała, no po prostu wiesz, albo, no wiem, że może za
21:29
bardzo jakoś tak Jestem taka nadopiekuńczy.
21:32
Ja wiem, ale ja po prostu. No nie wyobrażam sobie, że to
21:34
odejdziesz z tego domu. No świat mi się zawali i tak
21:37
dalej i to jest takie fałszywe wzmocnienie dziecka, prawda?
21:39
Czyli rzekomo wydaje się, że to dziecko jest takie napompowane
21:43
do takiego wspaniałego, ale to nie ono ono pełni tego funkcję
21:46
dla tego rodzica. Tak, bo jak pomyślimy, jakie są
21:50
potrzeby dziecka, które wchodzi w dorosłość, jest to autonomia i
21:52
znowu taki rodzic, no może ono dziecko widzi tak fizycznie,
21:55
prawda? Ale w żaden sposób nie widzi, a
21:57
wręcz powiedziałabym, unieważnia potrzeby.
22:02
Tego dziecka ważne są moje potrzeby, to ja cię tu
22:04
potrzebuję, to ja sobie nie radzę z tym, że ty idziesz w
22:06
dorosłość, to ja nie Akceptuję Twojej autonomii.
22:09
Ja nie widzę twoich. Potrzeb to ja teraz się czuję
22:12
jakoś tak fill niebezpiecznie i niedobrze i ty po prostu zadbaj
22:16
o to moje poczucie bezpieczeństwa, prawda?
22:18
To ja powinno być szanowana i kochana.
22:22
No właśnie, ale tak sobie teraz myślę tak, jeżeli słuchają nas
22:25
osoby, które w sobie rozpoznają ten tebel oczywiście do tego
22:28
trzeba mieć bardzo otwarty umysł, bo pewnie nasz umysł też
22:32
podpowiadam dużo mechanizmów obronnych, to nie ja to nie ja.
22:37
To możemy oczywiście pomóc sobie, idąc na przykład na
22:39
psychoterapię, prawda? Co jeżeli dostrzegamy,
22:44
rozpoznajemy właśnie określony typ matki w naszej matce?
22:51
Co możemy zrobić z tym? Rozumiemy?
22:53
No tak, moja matka taka była, moja matka taka jest, jeżeli
22:56
rozpoznajemy, że nasza matka reprezentuje którąś z tych
23:01
postaw, jeżeli dociera do nas, że tak nasza matka widziała
23:04
głównie siebie. To co możemy z tym zrobić?
23:07
Pytanie, co potrzebujemy z tym zrobić?
23:09
Będą tacy, którzy powiedzą ja nie chcę z tym nic zrobić.
23:13
Ja będą tacy, którzy powiedzą dobra, ja zaczynam czuć, że to
23:16
na mnie wpływa i ja na przykład chcę coś z tym zrobić.
23:20
No wydawałoby się, że najsensowniejszą odpowiedzią
23:22
jest psychoterapia, ale znowu nie każdy jest gotowy do
23:25
podjęcia psychoterapii i to też jest w porządku.
23:27
Tu na pomoc przychodzi, no literatura, prawda dorosłym
23:30
matki, ja Jestem słaba w tytułach.
23:33
Dorosłe dzieci niedojrzałych rodziców.
23:36
Jeżeli wiemy, że taka była nasza matka, to prawdopodobnie.
23:43
Ta matka no nie bez powodu taka jest prawda.
23:47
Czy dobrze moje myśli podążają w stronę takiej refleksji, że tak
23:51
naprawdę tam jest jakieś bardzo duże niedojrzałość?
23:54
Tak naprawdę. Dziecko tak, które właśnie chce
23:59
być zaopiekowane, albo boi się zostać samo albo udaje takiego
24:02
dorosłego, tak, który jest ostry.
24:05
Znaczy myślisz, że takie zrozumienie tego, że tak
24:07
naprawdę fakt, że. Nasza matka albo w ogóle nasz
24:10
rodzic prezentuje jakąś postawę, dlatego, że on miał jakieś
24:14
deficyty, co prawdopodobnie tam się ciągnie od pokolenia wstecz
24:18
może być pomocne, ale też może nieście jakieś zagrożenia.
24:24
Mhm no właśnie ja Jestem zawsze ostrożna, dlatego, że próba
24:27
usprawiedliwiania rodzica, prawda dlaczego on taki jest
24:29
może spowodować, że znowu ja sobie nie dam zgody na
24:32
pokrzywanie tego jak ja się z tym mam, że te moje potrzeby
24:36
były unieważnione i ja bym powiedziała, że bezpieczniej
24:39
jest najpierw spotkać się z tym, jak ja się z tym mam fill i
24:43
kiedy ja już znowu z takiej dojrzalszej perspektywy jakoś
24:46
sobie to poukładam. Zrozumiem też czego ja.
24:49
Prawda nie miałam w tej relacji z matką albo czego miałam za
24:52
dużo fill, to wtedy mogę się zastanawiać jak już Jestem w tej
24:54
fazie akceptacji akceptujesz. Tak jest nie tu fill, znowu
24:59
odwołam się fill do tego konstruktu matki, która jest w
25:02
realności i matki wyobrażonej takiej, którą ja bym chciała
25:05
mieć w tym życiu, nie, że takiej matki idealnej, która po prostu
25:08
zaspakaja wszystkie moje potrzeby, kiedy ja już Jestem na
25:11
takim etapie, że zaakceptujesz, że ta matka wyobrażona, to
25:14
wygląda nie istnieje. Ee i jest ta moja matka z
25:19
wszystkimi niedoskonałościami jak Jestem w fazie akceptacji,
25:21
to ja mogę zacząć się zastanawiać, bo oczywiście
25:24
powiedziałaś prawdopodobnie ja bym nawet użyła słowa
25:27
oczywiście, że tak jest, że matka wobec nas jest jakaś
25:32
mówimy, prawda? O fill transgeneracyjnych
25:35
przekazach i matka uczyła się od babki, matka babka od prababki i
25:39
tak dalej i tak dalej. Ale fill, żeby dojść do tej, jak
25:43
dobrze rozumiem fill tej tego wniosku.
25:47
To warto jednak dać sobie prawo też.
25:50
No to tak, jakby żałobę tak żałoby po takim dzieciństwie,
25:53
którego mogliśmy nie mieć znaczy, którego nie mieliśmy,
25:56
choć chcieliśmy, czyli na przykład, gdy uświadamiamy
25:58
sobie, że no tak, no tak, moja matka nigdy nie wiedziała, ona
26:02
po prostu zawsze najważniejsze były jej potrzeby.
26:04
Ona wyłącznie mówiła tylko o osobie, właściwie pytała, co u
26:09
mnie tylko proforma, albo na przykład moja matka jest
26:11
nadopiekuńcza zawsze. Miałem poczucie, że bez niej
26:16
sobie nie poradzę, tak ona musiała być niczym dany rodzic.
26:19
Helikopter, że krążący nade mną, co zawsze budziło we mnie
26:21
poczucie, że ja po prostu nie Jestem wystarczająca, albo matka
26:24
przekraczająca moje granice. Czy w dosłowny sposób jakoś
26:27
obrażająca mnie, czy stosująca przemoc?
26:31
Fizyczną albo taka właśnie wikłająca mnie w sprawy między
26:37
nią a jej mężem. Moim ojcem tak i tak dalej i my
26:41
to sobie uświadamiamy i my mamy prawo właśnie czuć złość na
26:46
początku wypierać to tak potem czuć złość, smutek, mamy Prawo i
26:49
zachęcam do tego, żeby przeżyć te emocje, emocje.
26:52
Tak, ale tutaj znowu pojawia się pytanie, prawda?
26:55
Czy to się ma rozegrać w realnej relacji?
26:57
No najczęściej nie, że nie warto.
27:01
Często nie warto, bo jeżeli my to powiemy rodzicowi.
27:05
No to możemy spotkać się albo prawda z zarzutami, albo
27:07
zanegowaniem, że przecież tak nie było, albo z brakiem
27:10
zrozumienia, albo z poczuciem winy, że taka była mnie dobra.
27:15
No pewnie tak wychowałam cię na dobrego człowieka.
27:18
Ty masz do mnie zarzuty. Czyli w nas będzie próbowała
27:20
wzbudzić poczucie winy? No ja tyle dla ciebie
27:22
poświęciłam. Tyle dla ciebie po prostu studia
27:25
dla ciebie rzuciłam tak z twoim ojcem musiałam być, chociaż go
27:29
nie kocham i ty mi się tak odwdzięczasz.
27:32
Albo pamiętaj jakie ja miałam życie, skąd ja miałam to brać.
27:34
No właśnie, że my rzadko fill usłyszymy to co chcemy słyszeć,
27:38
raczej nie będzie tak, że bardzo mało fill, podobieństwo, że my
27:42
usłyszymy sn. No masz rację, dziecko
27:45
Przepraszam. Wybacz i my o to dostajemy ulgę.
27:49
Tak jest tylko film. Ach, prawda, mhm.
27:51
Otóż ta z drugiej strony wiesz, chodzi mi po głowie, że nie wiem
27:55
czy się ze mną zgodzisz, że mam wrażenie, że teraz jest bardzo
27:59
dużo ll wśród ludzi takiego. Takiego skupienia na sobie
28:07
takiego nurzania się cały czas. Wiesz, tego właśnie
28:09
przepracowywania dzieciństwa, czyli teraz tak trochę w ogóle
28:12
dobrze kpię, ale chcę tak wiesz przyjąć taką rolę, może kontr
28:18
wiesz stanowiska, że wszyscy tylko po prostu mają żal u tych
28:20
rodziców tam nurzają się w tym dzieciństwie cały czas po prostu
28:24
wiesz, tam chcą rozliczać właśnie rodziców i i ja to
28:29
czasami jest taka książka. Właśnie odwaga do bycia
28:31
nielubianym tego adlera, który cały czas mówi on tak trochę w
28:34
kontrze właśnie. Zachodnymi mimicznych
28:37
myślicieli, psychoanalizy, że nieważne co ci się wydarzyło,
28:41
zostaw to w ogóle po prostu i ważne, co teraz chcę z tym
28:44
zrobisz tak i znaczy to oczywiście wiadomo, nie ma
28:47
prostych rozwiązań, bo ważne, co się wydarzyło, ale że czasami
28:51
trzeba już po prostu zostawić. Już zostawmy te matki w spokoju,
28:54
tak i idźmy dalej. No ja też lubię mówić pacjentom,
28:58
że matka i ojciec o k. Ale pamiętajmy, że na ciebie
29:03
miało wpływ masa innych ludzi. Masz rodzeństwo, masz dziadków,
29:07
masz rówieśników, prawda? I każda z tych osób na ciebie
29:12
wpływała, więc absolutnie Jestem zwolennikiem.
29:14
No to jest bardzo przerysowane i takie symboliczne prawda, że ta
29:18
matka taka kluczowa, ale no nic bardziej mylnego, więc pewnie.
29:25
Nie zastanawiałam się nigdy nad statystykami, ale myślę, że jest
29:27
grupa pacjentów, która no właśnie tak chętnie rozgrzebuje
29:30
i rozgrzebuje i rozgrzebuje i wraca i nie do końca też o to
29:34
chodzi. Nie, że to pełni jakąś funkcję,
29:37
że tak będę się tam taplać. Trudno mi jest wtedy pójść tu i
29:40
teraz być może ja dzięki temu właśnie, że tam się tak taplam,
29:43
no to nie idę do przodu, tak jest wygodniej z jakiegoś powodu
29:46
ja. Pamiętam, że jak ja sama byłam w
29:48
psychoterapii właśnie w psychoanalizie tylko to była
29:51
psychoterapia grupowa to był taki czas, kiedy właśnie.
29:54
Terapeuta tak tak to teraz widzę też nie mam pewności czy tak to
29:57
było, bo on jako obs analistykę raczej mało się ujawniał, ale on
30:01
nam dawał na początku te detekty wiesz taką przestrzeń do tego,
30:06
żebyśmy się tak właśnie nurzali w tych różnych naszych emocjach
30:09
i tak dalej, a potem tak nic nie po 2 latach, no bo wiadomo jak
30:11
to w psychoanalizie wszystko bardzo wolno idzie, no ale tak
30:14
już właśnie tak wiesz, tak tak kazał się wynurzać po prostu już
30:18
ja nie miałam poczucia, że już tam nie ma przestrzeni i i i to
30:21
pan to oceniłam, bo to tak jak jest z przejściem tak żałoby, że
30:24
jest taki czas. Teraz w ogóle w emocjach się, a
30:27
potem halo halo, co z tym dalej zrobi żałoby?
30:30
W sensie utraty niekoniecznie po śmierci, ale utraty związku
30:32
utraty młodości, utraty właśnie wizji wymarzonego fill
30:37
macierzyństwa tak fill, że już dobra okej, fill?
30:40
Co z tym zrobię dalej? Dobra, miałem trudną matkę, tak
30:43
matka zepsuła mi życie, ale o k. Co z tym zrobię dalej?
30:47
No tu się pojawia bardzo szeroki temat kwestii odpowiedzialności,
30:51
prawda? Bo to, że ja miałam miałem jakąś
30:52
matkę. No to jest jedno, ale co ja z
30:55
tym robię? Bo ja Jestem dorosłym
30:56
człowiekiem i to też ja mam wpływ na moje wybory na moje
30:59
decyzje i mogę zrzucać odpowiedzialność.
31:02
A mogę jednak wziąć odpowiedzialność i jednak
31:05
zmierzać ku akceptacji, prawda? Czyli jakąś żałobę przeżyje po
31:09
niezaspokojonych potrzebach, ale to ja biorę odpowiedzialność i
31:13
swoją dorosłość w swoje ręce. A powiedz właśnie, skoro
31:18
wymieniłyśmy typy matek takich raczej.
31:24
Tylko nie chcę powiedzieć dysfunkcyjnych, ale no bo
31:27
wiadomo, no dobrze, dysfunkcyjne typy, zakładając, że to jest
31:30
jakaś kategoryzacja, ale też padło w naszej rozmowie.
31:35
Swoich ust zdań, że tak naprawdę niekoniecznie jest możliwa.
31:41
Taka matka idealna, tak każdy z nas chciałby ją umieć tę
31:44
wyobrażoną matkę. Ale o ile dobrze zrozumiałam,
31:48
nie jest to też możliwe. Czyli istnieje szansa posiadania
31:53
dobrej matki, jaka ona jest? Wystarczająco dobrej matki to
31:57
jest konstrukt, który z jednej strony wiele osób złości.
32:00
Ja nie do końca rozumiem dlaczego?
32:01
Bo ja ja kocham ten tą tą teorię, być może ona trochę
32:05
zwalnia z odpowiedzialności, prawda i jakoś daje przyzwolenie
32:08
na błędy w oczach niektórych, więc być może tu jest jakiś bunt
32:10
przeciwko tej teorii. No ale ja rozumiem wystarczająco
32:14
dobrą matkę jako taką, która jest oczywiście świadoma i fill
32:19
zwraca uwagę na potrzeby dziecka i jakoś oczywiście dba też o
32:23
swoje potrzeby. To jest sztuką znaleźć, prawda?
32:25
Złoty środek i wyważyć, gdzie jest potrzeba moja, a gdzie tego
32:29
młodego człowieka i że tak wystarczające matki
32:33
wystarczająco dobre matki na tym świecie.
32:35
Oczywiście, że też są jakby nie zakładajmy prawda, że mamy tylko
32:39
typy dysfunkcyjnych matek, no to gdzie są te zdrowe?
32:42
Typy wystarczająco dobrej matki, to jest ta matka, która daje
32:45
sobie zgodę na popełnianie błędów, potrafi za te błędy
32:47
przeprosić, ale jednocześnie reflektuje nad potrzebami, jakby
32:51
cały czas do tych potrzeb. Dzisiaj wracam chyba w tej
32:53
rozmowie. Mmm, że tak naprawdę to jest
32:56
klub bycia rodzicem, że ja mam świadomość jakie moje dziecko ma
32:59
potrzeby i niezależnie jak ja się smam z tymi potrzebami, to
33:03
robię wszystko, żeby te potrzeby uważniać.
33:06
Czyli to są jakie potrzeby? O to w zależności ile to dziecko
33:09
ma lat, prawda? Kiedy jest to nie wiem małe
33:11
przedszkolne, no to ono ma kluczową bazową dla każdego
33:14
etapu rozwoju potrzeby bezpieczeństwa, ale na przykład
33:17
przedszkolaki mają potrzebę spontanicznej zabawy, czyli mogą
33:20
beztrosko po prostu prawda? A nastolatki mają potrzebę
33:23
autonomii, o której wielu rodziców zapomina i niechętnie
33:26
uznaje. Mm to, że młody człowiek jest
33:31
już na wylocie z tego domu, no nie więc też znowu to nie jest
33:35
takie proste, że to jest zbiór potrzeb i i mamy gotową receptę.
33:39
Każde dziecko jest też inne. No tak, bo bo rozumiem, że to
33:41
jest tak, że w momencie, jeżeli na przykład ten nasz
33:44
przedszkolak zaczyna szaleć, hałasować jak do przedszkolak, a
33:48
jeszcze jak ma DH to jest jeszcze gorzej i to nas może
33:51
uwierać, ale my powinniśmy po prostu jakoś tak.
33:55
Uszanować to, że na przykład pięcioletnie dziecko.
33:59
Nie będzie w stanie przez godzinę siedzieć po prostu przy
34:02
stole i konsumować grzecznie jedzenie.
34:05
Owszem, my możemy je stłamsić różnymi karami, właśnie nie
34:09
widząc. Nieakceptując tego, że on jest
34:12
takim okresie rozwojowym, możemy tak na siłę doprowadzić do tego,
34:15
ale to będzie oznaczało, że my wtedy myślimy głównie o naszych
34:19
potrzebach, potrzebie spokoju, ale czy to znaczy, że mamy po
34:23
prostu hulaj dusza? Piekła nie ma skupiać się tylko
34:25
na tych potrzebach dzieci? No ale przecież granice i różne
34:29
zasady idą w parze z potrzebą bezpieczeństwa dziecka, prawda?
34:34
Jak będzie hulaj dusza, to potrzeba bezpieczeństwa, będzie
34:36
leżeć. Mm, tak ten przykład, o którym
34:39
mówisz, to myślę, że poza tym, że my chcemy spokój, to też być
34:42
może jakoś dążymy do tego, żeby wyobrażone dziecko było takie
34:45
idealne, prawda i jakoś nie pasuje do obrazka.
34:48
Myślę też o wszystkich dorosłych, którzy na przykład
34:50
mówią bunt nastoletni. Nie ja byłam grzecznym
34:54
dzieckiem, ja sobie myślę, no to mamy głęboką potrzebę, mocno
34:57
niezaspokojocha. Czyli tak, czyli to jest dla
35:00
ciebie taka lampka, że tam była stłamszona z kolei albo
35:03
niewidziana potrzeba autonomii nie była zaakceptowana przez
35:06
rodzica. Tak, tak.
35:09
Tak, bunt jest potrzebny, prawda?
35:10
Bunt jest potrzebny, ale czasami nie wpisuje się w obraz dziecka
35:13
idealnego. No tu nam wchodzi też pewnie
35:15
taka myśl, że akceptuje moje dziecko takim, jakim ono jest.
35:19
Ono nie dąży do tego, żeby ono było takie, jak ja sobie je
35:22
wyobraziłam, tylko no jest takie jasne, że ja modeluję pewne
35:28
zachowania, prawda wytyczam mu ścieżki, wytyczam mu granice,
35:30
wprowadzam zasady, to jest ważne, my nie mówimy o
35:32
bezstresowym wychowaniu, a to jest bardzo częsty zarzut też
35:35
społeczeństwa, prawda? Kiedy ja mówię, mnie jest
35:37
bliskie wolnościowe myślenie o podejście.
35:40
Rodzicielstwo to jest. Najtrudniejsza rola, jeżeli my
35:45
chcemy je przeżywać świadomie, to są też te moje rozterki, na
35:48
ile psychologia jest pomocna w byciu rodzicom, a na ile trochę
35:51
przeszkadza. Ale możesz to rozwinąć, że
35:54
właśnie? No myślę sobie wie, że z jednej
35:56
strony na pewno jest pomocna. Mamy rozwojówkę w jednym palcu,
35:59
no nie i możemy rozumieć te potrzeby, ale z drugiej strony,
36:02
kiedy dzieje się coś? Na przykład większego kalibru no
36:07
to my z automatu możemy myśleć ok.
36:09
Nie ktoś ugodził na przykład potrzebę mojego dziecka na tym
36:12
etapie. I co ja mogę?
36:14
Albo czy ja nie mogę jakie to będzie miało konsekwencje?
36:16
Mnie to absolutnie obciąża, kiedy jeden jeden z chłopaków
36:19
miał. Nie wiem 7 tygodni i nie
36:21
uśmiechał się do mnie. No to telefon do psychiatry.
36:23
Nie, to są takie kejsy, że że jest taka być może jakaś większa
36:28
uważność. Albo no tak, wtedy na przykład
36:32
nie, nie, nie byłam na jego zawołanie, będzie miał zaraz
36:35
lęk, tak, styl więzi zły i tak dalej, tak, że od razu taka
36:39
świadomość nam mhm. Tak, tak, tak, tak, no więc no
36:42
taka równowaga, no ale to jest bardzo trudna rola w życiu.
36:47
No i teraz, jeżeli mnie się nie chce jakoś zastanawiać nad tym,
36:50
no to jest szansa, że wpadnę do wora właśnie matki, a dodatkowo
36:54
jeżeli nie mam dobrego obiektu, bo to nam wchodzi to o czym
36:56
rozmawiałyśmy, ja nigdy nie będę taka jak moja matka, a jak
37:01
zaczynam być matką, to nagle odkrywam, że Jestem dokładnie
37:03
taka jak ona. Jak to jest?
37:07
Czy to jest o tym, że czasami jak tak bardzo właśnie czemuś
37:11
zaprzeczamy, jak tak bardzo właśnie chcemy zrobić na odwrót,
37:17
to tak naprawdę świadczy to o tym, że jesteśmy niewolnikami.
37:20
Właśnie myślenie nigdy nie będę taka jak moja matka.
37:24
No to tak czy inaczej ta psychika, która dąży do
37:26
równowagi, to co jung mówił tak, to po prostu wyskoczy ci, że
37:29
okaże się, że na przykład jesteś rewersem.
37:31
Jesteś antymatką. O czasami też można iść w
37:34
antyidalizację w w anty identyfikację oczywiście, ale ja
37:37
bardziej też lubię myśleć w taki sposób, że kiedy ja się skupiam
37:42
na tym jaka nie chce być. To gdzie robi miejsce, żeby się
37:45
zastanowić, jaka ja chcę być, no mamy jeden model, prawda?
37:49
Ja się nauczyłam jakiegoś modelu fill, mogę pójść w anti
37:53
identyfikację z tym skrajnie inna, ale tu nam wraca ta myśl,
37:56
że w psychologii żaden skraj nie jest dobry.
37:58
Dążymy do do środka. Sn, fill ja fill ostatnio też
38:03
tak bardzo interesuję się fill analizą transakcyjną i tam jest
38:08
taka fajny konstrukt właśnie tych taśm rodzicach, czyli że my
38:11
sn oczywiście każdy z nas fill ma tego rodzica w głowie czyli.
38:15
To wszystko, co bierzemy bardzo często nieświadomie.
38:20
Naprawdę postawy, mimikę, zachowania, słowa, sposób bycia
38:24
takie z naszego rodzica matki lub ojca lub inne jakieś ważnej
38:27
postaci dorosłej i my oczywiście myślimy zazwyczaj, że to jest
38:31
nasza, a nie rodzica i tak naprawdę, potem dopiero
38:34
uświadamiając to sobie możemy możemy tak zobaczyć, co jest
38:37
fake newsem, co nie te wszystkie mądrości życiowe, które?
38:42
Rodzice nam przekazywali, część ma sens, a część nie tak jak w
38:45
tym żarcie, tak, że. Pyta córka matkę, mamo, a
38:49
dlaczego ty zawsze obcinasz te końcówki tej tej tej tej szynki
38:53
przed pieczeniem? No bo tak się robi, no ale
38:56
dlaczego? No nie wiem, mama tak zawsze
38:58
robiła, no to dziecko idzie do babci, tak babcia, dlaczego ty
39:01
to obcinasz, no no robię, no moja matka tak robiła, ale no to
39:04
idzie jeszcze do tej prababci, babciu, dlaczego tak robiłaś?
39:07
No bo nie miałam większej brytfanki tak i okazuje się, że
39:10
wiesz i to tak często jest, że my powtarzamy sobie różne
39:13
kolportujemy. Dystrybuujemy poprzez kolejne
39:15
pokolenia takie teksty w stylu kobietom nie można ufać.
39:18
Czy wszyscy mężczyźni zdradzają i dobrze zrobić taką taką?
39:22
Sprawdzam tak, czy to jest na pewno prawda obiektywna, czy to
39:26
wzięłam od matki? Już zostawmy dzisiaj tą matkę
39:29
tak, ale okazuje się w pewnym momencie, że my część tych
39:33
rzeczy tych zapisów może mieć duży sens.
39:36
Ona ma sens na przykład, jak obserwujemy sobie ja, na
39:38
przykład byłam w pewnym momencie.
39:41
Właśnie taka. Zła no moją mamę pamiętam
39:45
właśnie w procesie terapii, bo wcześniej taka zbyt silna więź,
39:49
a potem tak zerwałam i pamiętam, że tak wszystko chciałam
39:51
zanegować. Wiesz, że wszystko będę robić
39:53
inaczej. Ja mam zupełnie inny temperament
39:55
od mamy, taka będę zupełnie odwrotna, ale kiedy już
39:59
przeszłam te wszystkie właśnie etapy, można powiedzieć takiej
40:02
żałoby, powiedzmy i już jest akceptacja i znowu odbudowałam.
40:06
Mam dobrą relację z mamą, ale znacznie swobodniejszą.
40:11
To nagle zaczęłam brać sobie różne rzeczy z mamy tak, że na
40:14
przykład kurczę, to, że moja mama zawsze jakby.
40:18
Zanim coś powie to to pomyśli, albo kieruje się taką
40:21
życzliwością i serdecznością. To jest ok, kiedy w tym okresie
40:25
buntu myślałam, moja mama jest konsol mistką, ona jest fill,
40:28
nie tchórzem, boi się powiedzieć prawdy, teraz myślę, nie to jest
40:32
o tym, że ona chce być życzliwa już i tak dalej, więc tak mi
40:36
przyszło do głowy. Przepraszam za tą dyskusję.
40:39
Bardzo cenne przemyślenie fill to, że ja mam tak jak rodzic to
40:44
nie znaczy, że ja nim Jestem, ale ty opowiedziałaś w zasadzie
40:47
pokrótce, prawda historię. Separacji indywiduacji, gdzie
40:51
gdzie właśnie takiego zautonomizowania się prawda?
40:54
Nie wiem, czy zbyt silna relacja, ale rozumiem, że.
40:57
Jakoś w moim przypadku tak, bo my byłyśmy jako, że mama mi
41:00
tutaj dała zgodę na opowiedzenie o tym moja mama była w relacji
41:03
takiej przyjacielskiej ze swoją mamą, która tak czyniła ją
41:07
partnerką i i potem moja mama przejęła to myśląc, że tak
41:13
powinno wyglądać. Relacja matki i córki ze mną i
41:16
ja dopiero w procesie terapii. Już prawie, że czyniąc moje
41:21
córki przyjaciółkami, na szczęście w porę się opamiętałam
41:25
i i przerwałam ten ten. Ten proces i pamiętam, że a a
41:32
trzeba brutalnie tak, no bo wiesz żeby no musi boleć tak.
41:37
No tak z lotu ptaka jakbyś spojrzał to jest bardzo ciekawy
41:39
case to trochę się zbuntowałaś, no nie aha właśnie o.
41:44
W Górze ze złoszcza, a potem wrócę.
41:46
Tak, ja pamiętam, że kiedyś jak właśnie zaczęłam psychoterapię,
41:51
moja córka miała 15 lat i pamiętam jak przyszłam do
41:55
terapeutki i z takim wielkim po prostu smutkiem, bezradnością,
42:00
takim wiesz, mieszanką różnych emocji.
42:02
Powiedziałam, że jak ja tak naprawdę nie wiem o co chodzi,
42:04
ale moja córka po prostu mam wrażenie, że mnie po prostu
42:07
nienawidzi momentami tak, że ona mi cały czas po prostu mamo, daj
42:10
spokój, mamo, po prostu. W którym momencie?
42:13
Bo miałam błąd i terapeutka mi powiedziała taką mądrą rzecz i
42:17
którą po prostu zapamiętałam, że gdyby wasza relacja twoja z
42:22
piętnastoletnią córką była po prostu piękna, pełna harmonii
42:26
fill, no to wy byście się nigdy nie rozstały tak, że, że po to
42:30
jest ten bunt, po to jest ta niechęć, żeby łatwiej było wam
42:32
się rozstać i to jest potrzebne. To tak, jak ci zakochani, tak i
42:36
i wtedy zrozumiałam tak moje dziecko fill, żeby pójść w
42:40
świat, a zdrowa osoba idzie w świat, opuszcza rodzinne
42:43
gniazdo. To złość do rodzica mu pomaga i
42:47
ja wtedy zrobiłam. Aha to nie są mnie ok, wiesz ja
42:50
teraz jak tylko kolejne moje dzieci buntują się to ja po
42:54
prostu ok omowce i świat spoko, biorę to na klatę.
42:58
Tak to jest to zdziwienie rodziców w gabinecie, prawda?
43:00
Kiedy oni przychodzą i mówią napraw mi dziecko, bo ono mówi
43:02
mi, że ja Jestem głupi, a przecież to nie pasuje do
43:04
obrazka idealnego, ja wtedy mówię, no ale wiesz co dosyć
43:08
dobrze, że ona ci tak mówi. Można pomyśleć nad słownictwem,
43:11
żeby ono nie obrażało, ale to jest esencja autonomii,
43:15
oddzielania się od siebie. No nie każdy rodzic sobie z tym
43:17
poradzi. No właśnie nie poradzi sobie też
43:21
dlatego, że. Być może oparł na byciu rodzicem
43:25
cały swój świat jestestwo, prawda?
43:27
To też jest pułapka. Ogromna.
43:30
Tak również związkowa, kiedy związki okazuje się, że przecież
43:35
tak naprawdę chyba pamiętam, jak pisałam tą książkę i po związku
43:39
jak przecież zrozumieć rozstanie i tam był taka część poświęcona
43:42
też przyczyną zrozumcie dlaczego się rozstaliście, żeby nie
43:45
popełnić tych błędów. Moje książki o tym, jak mieć
43:48
zdrowy związek albo jak mądrze się rozstać dostępne są na
43:52
stronie nataliatur.pl. W formie papierowej lub
43:58
ebookowej albo do słuchania w formie audiobooka zapraszam,
44:03
znam się, może pojawią się takie wątpliwości, że dlaczego my się
44:07
tak uczepiłyśmy tych matek, a ojcowie to co i?
44:11
O co chodzi? Dlaczego my wszyscy mamy ten
44:12
fiksację rzeczywiście nawet my w tej rozmowie na tych matkach.
44:16
Ja chyba nie mam dla ciebie odpowiedzi na to pytanie.
44:20
Poza tym, że moje myśli z automatu biegną, że matka jest w
44:23
tej uprzywilejowanej prawda? Pozycji, że tylko ona może być
44:27
pewna, że to jest jej dziecko. Że ta matka tak naprawdę nosi,
44:33
prawda? To dziecko ta matka znosi ból
44:35
porodu i no pierwsze miesiące życia w zasadzie pierwsze lata
44:39
życia dziecka to jest matka, to jest matka, to jest ten obiekt
44:42
prawda, który powołał do życia i który ma zapewnić przetrwanie.
44:46
Ten ojciec jest taki z bogu, on potem oczywiście wchodzi nam na
44:49
pierwszy Plan, natomiast niewątpliwie nie możemy
44:52
unieważniać roli ojca w rozwoju dziecka, bo.
44:56
Ta rola jest tak samo ważna jak rola matki.
45:01
Ale. Ja nie wiem, ja nie wiem
45:03
dlaczego myśmy się tak tych matek uczepili.
45:06
Floyd lubił matki freido matce, prawda?
45:10
Ale myślę, że to jest trochę też tak, że na tą matkę jest tak po
45:13
prostu łatwo, aż tak kusi, żeby właśnie ją tak obwinić, zrzucić
45:17
winę. Wiesz, ja to tak widzę.
45:19
Obserwuję taką dynamikę u mnie, że tylko wiesz, właśnie ta
45:21
świadomość, tak jak powiedziałaś z jednej strony świadomość jakiś
45:25
taki ta wiedza psychologiczna, tak, że w ogóle rozwoju
45:28
człowieka może utrudniać tak, no, bo my już dostrzegamy o nie
45:33
będzie miał traumę relacyjną i tak dalej, ale z drugiej strony
45:37
też w dużej mierze pomaga. Tak tak wydaje mi się.
45:40
Na przykład wiesz, tak widzę, że jak moje dzieci ja mam trójkę
45:43
dzieci w różnym bardzo wieku, już one nie mieszkają ze sobą ze
45:49
mną mieszka tylko jedno z tych dzieci i tak jak się tak
45:51
spotykamy. Wszyscy ja i moje dzieci to ja
45:55
widzę, że one tak wiesz tak posiadają tak i to rywalizują o
45:58
mnie i jakieś takie się dzieją rzeczy i tak sobie myślę tam, ja
46:00
tak Jestem. No tak tam matka, wiesz, ta
46:02
matka po prostu już nawet tak abstrahując od tego, że tak
46:06
oczywiście jesteśmy w 2026 roku. Wiadomo, że ojciec też może być
46:10
nawet niczym nam główny opiekun, ale jednak ta matka nawet tak
46:13
symbolicznie kulturowo, no jest taka, no budzi emocje.
46:20
Budzi emocje. No i ja cały czas wiesz, wracam
46:22
do brzucha, gdyby ta matka to by tego życia nie było.
46:26
Ja cały czas Jestem wokół, ale ja myślę, że to jest takie
46:28
pytanie, na które nie ma odpowiedzi, to znaczy to jest
46:30
pytanie, na które odpowiedź każdy trochę sobie sam znajduje
46:35
dla każdego, czym innym może być to pytanie, dlaczego matka jest
46:39
tak kluczowa? Przyznałyśmy teraz właśnie tak
46:44
razem, że czujemy takie małe zagubienie, bo bo chyba to co
46:48
nas dopadło, co tu się dzieje, bo tak my z jednej strony
46:50
jesteśmy matkami. A z drugiej strony jesteśmy
46:53
córkami matek. Ale też ja tutaj od razu mi się
46:58
też włączę taki wiesz, taki taki właśnie kontekst kulturowy, że
47:03
że tak chciałam tak stanąć trochę w obronie tych matek, że
47:06
że że no tak znowu ktoś tutaj. Krytykuje matki.
47:13
Z drugiej strony chciałabym tak wzbudzić halo matki, ale kurczę,
47:17
no weźcie się w garść, tak to jest ważne.
47:19
Tak, skupcie się na dzieciach, to jest tyle takich po prostu
47:22
rzeczy i ja już tak właśnie tak zagubiłam, że nawet chyba
47:24
pierwszy raz w życiu nie nie wiem właśnie z jaką taką puentą
47:28
zostawić słuchaczy. Puentą na pewno jest kejs, który
47:33
przywołałaś, że to jest wspaniałe.
47:38
Zadać sobie pytanie, co ja dobrego wzięłam od tej matki?
47:41
Tak naprawdę od ojca, prawda? A co powielam co mi być?
47:46
Może jakoś przeszkadza albo co mi być, może nie pasowało w tej
47:50
relacji, a matka ale to pogubienie to jest chyba w ogóle
47:54
wiesz Natalia, takie moje pytanie, kiedy zaczynałam być
47:58
psycholożką psychoterapeutką, to mnie się wydawało, że ja znajdę
48:01
odpowiedź na pytanie to jak to jest z tymi matkami, to co,
48:04
kiedy są niedobre, to można zerwać relacje.
48:07
Wiesz, wydawało mi się, że ja dostanę gotowe recepty, no.
48:10
Dzisiaj to ja Jestem na etapie akceptacji, że coś takiego jak
48:13
gotowe odpowiedzi czy gotowa recepta.
48:16
Nie istnieje, że to jest raczej proces takiego zastanawiania się
48:21
jak ja, jak ja się mam w tym układzie do tej matki, no nieco
48:24
z tą moją pępowiną. Czy ona została odcięta zbyt
48:27
wcześnie, czy może ona cały czas tam jeszcze jest przypięta?
48:31
Czy ja mam poukładany w sobie ten obraz matki i innych ważnych
48:36
dorosłych? Nie zapominajmy o tym.
48:39
Że to jest? To jest pytanie, na które się
48:42
nie da odpowiedzieć, że to jest tak wiele odpowiedzi i w
48:45
zasadzie wszystkie będą dobre. Tak, chociaż ja bym właśnie.
48:49
Pamiętam w tym takim moim zagubieniu właśnie takim chaosie
48:52
myśli też i emocji wokół tego tematu.
48:54
Pamiętam, że kiedyś trafiłam i wydaje mi się, że możemy to
48:57
traktować jako pewnego rodzaju takie koło ratunkowe, że bazując
49:00
na tej całej różnej wiedzy. Wydawało mi się i chyba
49:05
zamieściłam właśnie to w tej mojej książce i po związku.
49:10
Że dobry rodzic albo wystarczająco dobry rodzic to
49:14
jest taki rodzic, który mówi idź dziecko w świat, puszczam cię i
49:21
szanuję twoje wybory, nie wtrącam ci się w życie.
49:27
To jest twoje życie, nawet jeżeli to mi się nie podoba i
49:30
wiem, że coś byłoby dla ciebie lepsze to.
49:33
To po prostu, no cóż, to jest twoje życie.
49:35
Tak jest mi trochę smutno, że opuszczasz.
49:37
Mam też prawo do tych emocji, że opuszczasz mnie, ale, ale idź i
49:43
i tak sobie trochę myślę. Ja to tak bym chyba tak
49:46
zostawiła siebie, że jeżeli jesteśmy matkami i i to to
49:52
postarajmy się robić takie stopklatki, żeby tak dawać tym
49:55
naszym dzieciom szansę, żeby przeżyły życie, jak chcą, nawet
49:58
jeżeli uważamy, że to nie jest dobre, nawet jeżeli my byśmy
50:01
przeżyły inaczej. I zresztą można rozszerzyć ten
50:05
mindset na różne relacje, że ja to bym tak nie zrobiła, prawda?
50:08
Albo ja bym tak zrobiła, ale okej, każdy może szukać świętego
50:12
graala tego tak jak ma wyglądać życie i z drugiej strony, jeżeli
50:16
odkryjemy, że nasi rodzice, nasza matka tak matka, ale tutaj
50:20
matka, to też może być ojciec, prawda dał nam ten przekaz, no
50:24
to super, ty jesteśmy. Wygraliśmy na loterii, tak,
50:26
jeżeli nasi rodzice szanowali nasze wybory i dawali nam.
50:30
Tę wolność pozwalali właśnie wyfrunąć.
50:33
No to po prostu. No super, wygraliśmy na loterii
50:35
i fajnie i doceńmy to. Natomiast jeżeli tak nie było.
50:40
No to cóż, no no to no to tak nie było, no ale no no i no i
50:45
dzisiaj zaczyna się pierwszy dzień, zresztą twojego życia, no
50:48
co z tym zrobisz? Nie zmienisz tego, tak.
50:50
Ja bym dodała. Drogie dziecko, ja Jestem
50:53
smutna, bo ty idziesz w świat, ale ja Jestem duża i to jest mój
50:58
smutek i ja sobie z tym poradzę. Z drugiej strony ja lubię mówić
51:03
rodzicom, nie ma znaczenia, czy w pracy wiesz, czy w życiu.
51:07
Kiedy oni coś przeżywają i im się wydaje, że to tak jakoś nie
51:10
wiem. Przykład ostatnio złapałyśmy
51:12
nastolatków na kłamstwie, no straszna rzecz nastolatek kłamie
51:15
niebywały. No rzeczywiście prawdopodobne i
51:17
ta matka ta kolegi matka prywatna.
51:20
Moja koleżanka tak bardzo to przeżywała, a jej powiedziałam
51:23
wtedy ty stara, ale a ty nie kłamałaś jak miałaś te lat 14 i
51:27
to był taki moment, że. No chyba to tak działa, więc
51:31
zastanowienie się jak ja miałam w wieku kiedy było moje dziecko,
51:36
może być też bardzo uwalniające, że nagle coś co nie przystoi do
51:39
obrazku idealnego dziecka, że nagle przystoi do wyzwań
51:43
rozwojowych. Że to jest coś, co jest
51:44
potrzebne, wręcz tak i w ogóle. Ten ja wiem, że to jest teraz
51:48
bardzo dużo się o tym mówi, ale moim zdaniem to jest też
51:50
naprawdę ważne właśnie w kontekście naszej rozmowy.
51:54
Że nie istnieją ideały tak nie istnieją, bo po prostu jeżeli my
52:00
mamy żal do naszych rodziców do naszych matek.
52:03
Że albo naszych dzieci mamy żal, że one nie są idealne.
52:07
To nie zapamiętajmy, nie istnieją ideały, po prostu nie
52:10
ma to to znaczy, że tam jest jakaś iluzja, to znaczy, że tam
52:12
jest jakaś magia i w momencie, jeżeli my dopuścimy i to nie
52:15
znaczy, że mamy akceptować oczywiście zło tak, no, bo to
52:18
też oczywiście, no wszystko znaczy, ja sobie myślę, że czuję
52:21
się też usprawiedliwiona, że my nie możemy tak zostawić tak
52:25
naszych słuchaczy z taką właśnie receptą.
52:27
No i właśnie podsumujmy w 5 myślach.
52:31
Wnioski i dajemy zalecenia, bo to jest taki temat.
52:34
W którym nie ma prostych odpowiedzi, ale mogą być pewne
52:37
refleksje, które niech popracują w naszych głowach.
52:41
Ja myślę, że każdy z nas spotyka ludzi na różnych etapach życia i
52:46
to może być podpowiedź też dla słuchaczy.
52:48
Pomyśl jakie zdanie spotkałeś, czy spotkałaś w swoim życiu na
52:52
temat właśnie czy twojego rodzica, czy bycia ciebie jako
52:56
rodzica? Mnie tutaj wchodzi do głowy
52:58
takie zdanie mojej przyjaciółki. Mnie nie wychowywał biologiczny
53:03
ojciec, ale ja wiem o nim, tyle, że nie jest dobrym człowiekiem
53:08
i. Ona mi kiedyś powiedziała, jak
53:11
przeżywałam coś w kontekście jego, a ona mi powiedziała ty
53:14
stara czy nie jesteś nim być? Może masz jakieś cechy i one są
53:17
dobre w twoim życiu, ale ty nie jesteś im, wiesz, Natalia, dla
53:20
mnie to zdanie, ty nie jesteś nim temat zakończony.
53:24
Jakby więc pamiętajmy, że. Albo będziemy się z tymi
53:29
rodzicami identyfikować, albo będziemy po drugiej stronie
53:32
będziemy się anty identyfikować, będziemy skrajnie inni, co
53:36
oznacza znowu 2 bieguny, ale. Co my z tym zrobimy?
53:41
Mamy sprawczość, nie, to nie jest tak, że my się biernie
53:43
poddajemy temu, jacy my jesteśmy, tak.
53:47
Tak, myślę, że to jest bardzo fajna puenta, żadne właśnie
53:51
odchodzimy od czarno białych, sztywnych.
53:56
Takich sposobów postrzegania świata, bo to też jest
53:58
dziecięce. Bardzo szukajmy takich właśnie
54:01
niuansów szarości, żaden człowiek, ani żadna matka nie
54:06
jest aż tak idealny, jak nam się wydaje, ani nie jest aż tak
54:10
beznadziejny, jak nam się wydaje.
54:11
To też jest ważne, bardzo nie istnieją ludzie po prostu,
54:15
którzy są na całej linii, po prostu źli, nawet ci źli mają w
54:21
sobie dużo dobra i myślę, że. Tutaj po prostu balansujmy.
54:26
Kasiu bardzo ci dziękuję za rozmowę.
54:29
Było mi bardzo miło. Ja tutaj chciałam zachęcić
54:32
zwłaszcza osoby, które. Są na drodze do tego, żeby
54:36
zostać specjalistą od zdrowia psychicznego, psychologiem,
54:40
psycholożką, psychoterapeutką, żebyście zajrzeli na stronę
54:44
kasi, bo Kasia oprócz tego, że jest psychoterapeutką i
54:46
psycholożką, to jest również psycholożką dla psychologów i
54:48
psychologżek na stronie swojej. Tylko czy możesz przypomnieć
54:52
adres? Strony tak chętnie na Instagrama
54:54
zaproszę, jeżeli cześć Kasia kropka smaru um, to jest
54:56
miejsce, gdzie ja się dzielę. Wiedzą bardzo, to lubię i to
54:59
jest taki kawałek właśnie nie pacjentki, a specjalistyczny
55:02
zapraszam. Ja również zapraszam.
55:04
Właśnie ja Jestem. Taką fanką i tak się poznałyśmy,
55:08
więc słuchajcie, piszcie w komentarzach jakie są wasze
55:11
doświadczenia, przemyślenia, refleksje i napiszcie jaka była
55:15
wasza matka. Albo i nie jaką macie ochotę.
55:21
Nie oczywiście śmiało piszcie co tylko chcecie.
55:24
Dziękuję bardzo. Dziękuję.