Latest / TUŻ OBOK - podcast o relacjach / Porażki cenniejsze niż sukcesy, a poczucie winny lepsze niż wstyd - Matylda Kozakiewicz Tuż Obok #14

Transcript

Porażki cenniejsze niż sukcesy, a poczucie winny lepsze niż wstyd - Matylda Kozakiewicz Tuż Obok #14 · TUŻ OBOK - podcast o relacjach

0:02
Dobrze, czyli a jeszcze sobie? Tylko mam zaczynać zniżką.
0:08
Gra wstępna zniżką, zanim wejdziesz w podcast, to musisz
0:12
tak się troszkę oswoić. Witam w podkaście tuż obok ja
0:21
nazywam się Natalia tur i razem z moimi gośćmi przyglądamy się
0:25
nieoczywistym elementem, jakie wpływają na sposób, w jaki
0:29
funkcjonujemy w relacjach, a których często nie dostrzegamy.
0:33
Dziś tuż obok mnie matylda kozakiewicz dobrze już wam
0:38
znana, bo nasze rozmowy cieszą się ogromną popularnością.
0:41
Nie dziwię się, bo matylda ma mnóstwo wiedzy, o której
0:44
opowiada w ciekawy sposób matylda jest psycholożką,
0:49
psychotraumatolożką, pisarką i polonistki i polonistką.
0:53
Na dodatek wiesz, zanim przejdziemy do tematu rozmowy,
0:58
to chciałam pochwalić się. Że.
1:02
Mój podcast. Znalazł się na liście top 3
1:09
najpopularniejszych podcastów tworzonych przez 40 letnie
1:14
Kobiety brunetki. I w ogóle moje książki również
1:21
biją listy, ale to jest po prostu tak nie wiem.
1:24
Pomyślałam, że możecie to zainteresuje tak list
1:27
bestsellerów. Jestem właśnie najpopularniejszą
1:31
podcasterką w Polsce i najpopularniejszą pisarką.
1:34
Właśnie ja Jestem jako jedyna w Polsce.
1:38
Osoba właśnie osiąga niedobra, oczywiście takie głupie żarty,
1:41
bo tak naprawdę to jeżeli chodzi o mój podcast, to nie jest tak
1:44
niszowy, że niszkowy, że ja Jestem.
1:48
Właśnie wiesz, muszę sama robić odsłuchy, żeby wpaść w jakieś
1:52
statystyki. W ogóle uważam, że moje życie to
1:55
porażka. Beznadziejnie jest to.
1:58
Powiem ci, że. Wstyd nie zalewa gdy o tym
2:02
myślę. Dobra koniec już tych żartów,
2:05
wszystko nic co usłyszę jeszcze nie jest prawdą to.
2:07
Było ilustracje do tego, o czym będziemy?
2:09
Rozmawiać aktorku tylko mi to wyszło jak.
2:13
Wróciłaś mi tego, jaką ja byłam genialną aktorką w ostatnim
2:16
odcinku, co nawet mi w komentarzach zwrócili uwagę, że
2:18
że po prostu wielki talent i dlatego teraz chciałaś pokazać,
2:22
że no. Tak, bo ja właśnie.
2:24
Znaczy nie dawało spać po nocach, przyznać się.
2:25
Tak to prawda, bo tylda chciałam z tobą porozmawiać.
2:28
O porażce o porażce o sukcesie, bo wiem, że masz na ten temat
2:35
dużo ciekawego do powiedzenia. Ja chciałam sprytnie dokonać
2:40
takiego otwarcia odcinka, w której zacząć opowiadać o swoich
2:43
sukcesach wymyślonych, w czym zresztą nie mam treningu, bo bo
2:48
ja nie potrafię się niczym chwalić, jest nawet nieważne czy
2:51
ja mam czym, czy nie mam, czy to jest to trudne, jakby nie
2:54
napędza mnie, nie mam takiej potrzeby, żeby być.
2:58
Naj wiesz najbardziej słuchana najbardziej czytana najbardziej.
3:02
Ee poważana. Ja uważam, że tobie świetnie
3:05
poszło z tym chwaleniem się na początku, ale wiem dlaczego
3:08
dlatego, że nie chwaliłaś się rzeczywistymi sukcesami i byłaś
3:11
w roli to jest to co się często chówce z moim mężem, bo on
3:16
twierdzi, że aktorzy jeżeli dobrze grają jakąś rolę to
3:18
znaczy, że oni są tacy jak ta rola i dlatego tak dobrze ją
3:21
grają, a ja kiedyś obracałam w środowisku aktorskim.
3:27
Nie no dobra, ale poważnie dobrze mi mówili, że właśnie
3:29
najtrudniej jest zagrać samego siebie, że najłatwiej jest
3:33
zagrać kogoś, kim się nie jest, bo wtedy wiesz, że wchodzisz
3:36
rolę w rolę i wiesz, że tylko udaje, że to jakby to nie
3:38
jesteś. Ty.
3:39
Oczywiście wiadomo, że ta sztuka aktorska mówi, że masz się stać
3:42
tą postacią, a nie tylko ją grać, ale łatwiej jest zagrać
3:45
kogoś wyrazistego, nie takiego jak ja, a trudno jest zagrać
3:49
siebie, bo nie nie masz dystansu do własnych.
3:50
Jakich? Manier takich typowych zachowań
3:54
powtarzalnych nie wiem tików sposobu mówienia jesteś dla
3:58
siebie przezroczyste i podobnie jest z tymi sukcesami.
4:02
Czyli jeżeli masz mówić o swoich prawdziwie sukcesach, to nie do
4:04
końca wiesz, jak one zostaną odebrane, czy one będą odebrane
4:07
jako przechwałki, czy właśnie jako takie coś, co sprawi, że
4:10
ktoś komuś będzie przykro, bo on tego nie osiągnął i ma gorsze
4:14
życie, więc ty tak empatycznie podchodzisz do tego komunikatu,
4:18
no ale są ludzie, którzy bardzo lubią się chwalić.
4:21
I są ludzie, którzy jak są proszeni o swoje bio do jakiegoś
4:26
do jakiejś konferencji czy na tył książki, to pisze o taki
4:30
wielki kirus kilku akapitowi elaborat.
4:32
Ja kiedyś zakładałam, że to im ktoś pisze, no bo to przeważnie
4:36
spisane w trzeciej osobie typu tam anna Kowalska,
4:39
najsłynniejsza Polska. Nie wiem, influencerka
4:43
przełomowe zwierzenia przy poduszce.
4:46
Osiągają zawrotne wyniki słuchalności.
4:50
Czy nie wiem komentarzy i są doceniane przez ekspertów i ich
4:53
czytelników i słuchaczy na całym świecie i jakby piszą takie
4:57
długie aparaty i laboratory i ja zawsze myślałam, że to ktoś im
4:59
pisze, bo ja bym tak nie umiała o sobie napisać.
5:04
A potem się okazuje, że oni to sami o sobie piszą, bo wiedzą,
5:07
że to to się właśnie, że ludzie myślą, że ktoś to napisał o nich
5:11
i dlatego to będzie im dobrze działało na marku osobistą i to
5:14
rzeczywiście działa na markę osobistą.
5:17
Jeżeli to jest wpisane w trzeciej osoby jako właśnie taki
5:19
opis, biuro konferencji czy do jakiegoś do jakiejś książki, ale
5:22
jeżeli by ta anna Kowalska mówiła, to o sobie, to to by
5:25
dało odwrotny skutek, czyli gdyby ona wyszła na scenę i
5:28
powiedziała, że Jestem najbardziej poczytną
5:30
fenomenalną, przełomową i tak dalej to no jakie w sobie jako
5:35
publiczności, by to wzbudziło emocje, jak ktoś się tak ciągle
5:39
przechwala, to niekoniecznie budzi sympatię, ale już nawet
5:41
nie chodzi o samolubienie, tylko o to, że.
5:44
Jeżeli ktoś mówi o swoich sukcesach w takim właśnie taki
5:48
przerysowany sposób, ciągle podkreślając to, gdzie nie było,
5:50
kogo nie widział, kogo nie zna, co nie osiągnął, jakiej nagrody
5:53
nie zdobył. We mnie się takie 2 mechanizmy
5:57
uruchamiają pierwszym mechanizmem.
5:59
To jest oczywiście porównanie społeczne, czyli ja myślę o
6:01
swoim życiu, do którego mam dostęp pełny, bo Jestem
6:04
specjalistką ekspertką własnego życia, jak każdy człowiek.
6:07
Ja znam swoje sukcesy i porażki i sobie myślę, boże, no ja tyle
6:11
sukcesów nie mam, albo ja mam jakieś porażki, a ona z tego co
6:15
mówi to żadnych porażek nie doświadcza, przynajmniej nie nie
6:17
wyświetla ich, więc zaczynam sobie.
6:18
Myślę, że może jakaś Zazdrość się we mnie pojawia, może
6:22
czasami zawiść się pojawia, a może czasem po prostu smutek
6:25
jest mi przykro kurcze. To jest ze mną nie tak, że ja
6:27
sobie nie radzę i druga rzecz, która się we mnie pojawia i w
6:30
wielu ludziach się pojawia, to jest.
6:35
Takie. Takie intuicyjne.
6:40
Niesamowite diagnozowanie, no bo wiadomo, że to nie jest
6:42
diagnozowanie, ale takie intuicyjne myślenie o tym
6:45
człowieku, że ma pewną cechę narcystyczną, czyli taką właśnie
6:49
niską niskie przekonanie o własnej wartości.
6:52
No bo jeżeli jeżeli ktoś ma wysokie przekonanie o własnej
6:54
wartości, no to nie czuje potrzeby ciągle podkreślać
6:56
swoich sukcesów, bo on po prostu wie, co jest wart.
6:59
Ale Przepraszam, że ci przerwę wydaje mi się, że fill.
7:03
Taka koncentracja, taki wniosek fill może zdarzyć się osobom,
7:06
które też rozumieją istotę narcyzmu, bo raczej powszechnie
7:09
rozumie się narcyzm jako osoby, która jest uważa, że jest super,
7:14
a możesz to rozwinąć ja w. Ogóle nawet nie mówię o tym, że
7:16
ta osoba, że ten odbiorcy sobie myśli o narcyz tak albo orys
7:19
narcystyczny. Wiadomo, że nie, ale fill, bo
7:22
tam nazywamy to intuicyjnie czy potocznie jakoś inaczej, ale
7:25
sobie myślimy czemu? No tak, ciągle się tak
7:27
przechwala, no fill mamy, mamy taki radar społeczny sn, że
7:32
jeżeli ktoś się ciągle przechwala, no to myślimy.
7:34
Sobie w którymś momencie no coś jest nie tak i oczywiście nie
7:37
mówię o takim adekwatnym mówieniu o sukcesach typu
7:39
właśnie zdobyłam nagrodę, więc się cieszę i mówię, słuchaj,
7:41
ojciec, zdobyłam nagrodę nie, albo sprzedaję książkę i nagle
7:45
osiągnęłam jakiś wynik, którego się nie spodziewałam i mówię o
7:47
jezu, czytałam tej książki więcej niż się spodziewałam,
7:50
dużo więcej i wtedy to jest naturalne.
7:52
Natomiast jeżeli mamy sytuację podawałam taki przykład na
7:57
prezentację o porażkach i sukcesach, że.
8:00
Możemy powiedzieć, że widzieliśmy film?
8:04
Jak jest ostatnio film jakiś Stany?
8:06
No niech to będzie viana. Ee nie wiem czemu.
8:09
Wykładają taka i dobrze. I można powiedzieć, że widziałam
8:14
bajana i mi się podobała, a można powiedzieć, widziałam
8:17
bajana na jej oficjalnej premierze to było w Paryżu.
8:20
Pamiętam, że to było na zaproszenie tej.
8:23
Nie wiem kto z tworzywający płyt disney'a, czy coś może Disney na
8:26
oficjalne zaproszenie Disneya, wiesz, oni tam zawracają takich
8:28
najsłynniejszych influencerów. No i tam byłam, no ale nieważne
8:31
jak, bo chodzi o to, że widziałam i no no świetne,
8:33
świetne, bardzo mi się podobało, jakby ten sam komunikat, ale
8:36
wtryniasz tam coś, co naprawdę w uszach odbiorcy jest
8:40
niepotrzebne. W sensie wy to czujemy jak
8:42
słyszymy taki komunikat, że to są takie niepotrzebne mówienie o
8:46
sukcesach, niepotrzebne koloryzowanie tych sukcesów.
8:51
To ja wiem, że to też nie zawsze jest celowe i sztuczne, ale
8:56
czasami też jest się objawia takim mówieniem o znanych
9:00
osobach. Z imienia.
9:04
Jakiś nie wiem znana osoba Robert Lewandowski, tak, że ktoś
9:08
może mówić, no ostatnio się widziałem z Robertem.
9:12
I. No Lewandowskim nie tak no robi,
9:16
nie wiem jak on się do niej mówi w skrócie tam robciu chodzi o
9:19
to, że my próbujemy zasygnalizować, że jesteśmy z
9:21
nim na takiej stopie przyjacielskiej, wzywając
9:23
skrótów albo samego imienia. Jest trochę takich trików, które
9:27
używają osoby, które chcą zaznaczyć swoje sukcesy,
9:30
podkreślić swoje sukcesy i to podkreślenie.
9:33
Oczywiście nie zawsze wynika z rysu narcystycznego.
9:36
To może być po prostu ee, nie wiem, jakaś próba wysokiej
9:40
autoprezentacji w danym środowisku przed daną osobą.
9:44
Ee, to często jest też tak, że fill.
9:47
My, jeżeli mamy kompleksy nad punkcie własnej sprawczości i
9:51
takich kompetencji, nie wiem właśnie zawodowych znajomości.
9:53
No to też chcemy sobie podbić tą kompetencję i tą sprawczość sn w
9:57
oczach odbiorcy sn i możliwe, że na przykład przy bliskiej w
9:59
ogóle tego nie używamy, ale wchodzimy w środowisko, załóżmy,
10:02
nie wiem sn, jakiegoś bankietu, gdzie są ludzie, którzy mogą dać
10:05
im kiedyś pracę, no i wtedy. Płynę po tym bankiecie i
10:09
opowiadam właśnie tutaj z Robertem coś tam, a tutaj na
10:11
premierze jakiegoś filmu w Paryżu.
10:15
Scenariusz, bo jedna scena tam została ze mną, a kiedyś tam.
10:22
Najfajniejsze są te takie wtrakcje, a to nieważne, ważne
10:24
to tak na marginesie tylko wspomnę, no ale nie chcę się
10:26
chwalić tak i one w ogóle nie pomagają, to nie jest tak, że
10:29
jak powiem, ale nieważne to już ktoś wymazuje z pamięci to, że
10:33
ja powiedziałam, że z Robertem to my sobie kawkę dzisiaj rano
10:37
piliśmy. Ale no właśnie, czyli tak i
10:39
czyli. My tak intuicyjnie reagujemy na
10:43
osoby, które tak się przechwalają jakoś tak
10:46
negatywnie, chociaż z drugiej strony jeszcze przychodzi mi do
10:48
głowy taki kontekst kulturowy, bo w Polsce rzeczywiście mamy w
10:52
ogóle problem z chwaleniem się w sensie fill, a masz ładną
10:55
sukienkę, zawsze stanie jakaś tam na ciuchach kupiłam sara
11:00
prawda ładnie mogą już nie daj spokój.
11:03
Bo narzekanie jest takim taką naszą cechą, którą w Polsce
11:06
przynajmniej tak słyszała. Nie wiem, czy to jest
11:07
potwierdzona. Na pewno na pewno było to badane
11:10
fill. Kiedyś to na na.
11:11
Psychologii kulturowej z profesorem boskim.
11:14
Omawialiśmy, na ile narzekanie jest taką cechą Polaków, ale nie
11:18
pamiętam wyników tego badania. Spytaj mnie co u ciebie słychać?
11:21
Co u ciebie słychać? Ale lepiej nie mówić stara bida.
11:27
Do przodu mamy przechwalanie się, czyli mówienie o swoich
11:30
sukcesach, ale mamy też mówienie o swoich porażkach i ja na
11:34
przykład dopiero kiedy wymyśliłyśmy wspólnie ten temat
11:38
rozmowy, to powiem ci, że dowiedziałam się od ciebie, jak
11:42
odbierane są porażki i zaraz z wielką.
11:45
Chęcią oddam ci głos, ale powiem ci, że ja naprawdę intuicyjnie,
11:48
nie wiedząc wręcz potem się kajałam za to, że po co ja to
11:52
zrobiłam skompromitowałam się. Ja przecież wystartowałam ten
11:56
podcast odcinkiem, w której opowiadałam o swoich po prostu
11:58
porażkach na rynku matrymonialnym w sensie
12:01
aplikacji, wiesz, tinderowych gdzie?
12:03
No perypetie. Zachęcam do wysłuchania,
12:05
jakbyście mieli ochotę rozmowy z carre Golden, bo ja mam tak
12:09
jakby trochę wbite, wiesz? Nie wiem czy to jest kwestia
12:12
robienia trochę z siebie błazna, czyli wiesz stresująca sytuacja
12:16
napięcia, ja ja lepiej się czuję właśnie w opowiadaniu o swoich
12:19
takich porażkach kompromitacjach daj spokój, stara co ja znowu
12:23
zrobiłam stara. Się nie zdziwię.
12:25
No to masz taką cechę. Nawet teraz po tobie to widać,
12:29
bo ty jesteś cała w drugim człowieku to jesteś, to ma swoje
12:32
plusy i to ma swoje minusy, bo ty możecie wypalać czasami
12:35
powodować stres, ale to jest ma też takie plusy, że te właśnie
12:39
to co to, co to co robisz taka jest jeszcze co mówisz, zawsze
12:42
przepuszczasz przez filtr i jak to będzie działać na drugiego
12:45
człowieka mówi. Jak ty mówisz o porażkach?
12:47
Oczywiście nie do tego stopnia, że ty mówisz, boże, ja w moim
12:50
życiu jest tak fatalnie, pomóż mi tylko po prostu mówi, że coś
12:53
nie wyszło, to wiesz, że druga osoba wtedy się czuje.
12:57
No właśnie ma ma odwrotność tego, o czym mówiłyśmy w
12:59
kontekście sukcesów, czyli sobie myśli.
13:01
Nie jest ono tak źle, bo mi też nie wychodzą w życiu różne
13:03
rzeczy i widzę, że jej też ona jest taka bardziej relatywnie
13:07
taka bardziej jakby mówiło się kiedyś o takim archetypie.
13:10
Dziewczyna wciąż sąsiedztwa jest taka bardziej bliska, zresztą w
13:12
ogóle. To jest ciekawe, bo
13:16
specjalistami odmówienia od swoich sukcesach są politycy, a
13:20
specjalistami odmówienia swoich porażkach są standuperzy, na
13:24
których bardziej lubimy. Wiadomo polityków żarło.
13:28
Susan fish zrobiła jest autorką takiej teorii, ciepłej
13:33
kompetencji, która mówi o tym o nazwiska do tej teorii naszej
13:36
polskiej, z polskiego podwórka Bogdana wojciszkę.
13:40
O sprawczości i wspólnotowości, że my chcemy dla siebie cech
13:42
sprawczych, ale dla innych cech wspólnotowych.
13:44
Czyli chcę, żebym ja była inteligentna, ambitna, silna, a
13:48
żeby nie mój sąsiad czy kolega z ławki był uprzejmy pomocny i
13:53
empattyczny, i tak samo są te wymiary według teorii fisk.
14:00
Kompetencji i ciepła, według których my oceniamy drugiego
14:03
człowieka, czyli właściwie każdego gdzieś tam podświadomie,
14:06
a wiadomo, że nie sobie nie rysujemy grafu w głowie, ale
14:09
gdzieś tam go oceniamy jako mniej lub bardziej kompetentnego
14:12
i mniej lub bardziej ciepłego. I zrobiono badania w Polsce na
14:17
po prostu pytano Polaków o różne grupy czy są zawodowe, czy
14:21
społeczne i jak są oceniani właśnie na tej skali ciepłej
14:24
kompetencji i słuchaj politycy wyszli najgorzej ze wszystkich,
14:28
w sensie oni są, oni są, chyba mają gorsze wyniki i w jednej i
14:32
drugiej skali niż więźniowie narkomanii.
14:37
No przestępcy w ogóle to jest, to jest ulicą tak tak nisko
14:42
Polacy mają takie złe zdanie w politykach i to zarówno w skali
14:45
ciepłej i kompetencji, a zauważa, politycy jest bardzo
14:47
się przechwalają, czyli ciągle mówią swoje.
14:49
Sukcesy. Właściwie jakiekolwiek pytanie
14:51
mnie zaraz to oni chcą tylko powiedzieć o tym, co im się
14:53
udało nam, jeżeli to nie jest prawda i to wcale nie pomaga.
14:59
I w ogóle też też ciekawe jest to, że właśnie my lubimy w
15:01
drugich w drugim człowieku widzieć więcej ciepła, a sami
15:05
sobie lubimy budować kompetencje.
15:06
Może dlatego tak się często lubimy przechwalać, a warto by
15:10
było pracować i nad jednym, i nad drugim wymiarem, bo takim
15:12
najlepszym liderem w oczach zespołu czy w ogóle
15:15
społeczeństwa, czy w ogóle najbardziej lubianym typem
15:18
człowieka jest ten, który jest zarówno wysoko w skali
15:20
kompetencji, jak i w skali ciepła.
15:22
I, czyli i coś składa na ciepło i jak możemy nad tym pracować?
15:27
To tak jak. To są podobne w miarę jak
15:29
właśnie w we wspólnotowości, czyli w tej teorii Bogdana
15:33
wojcieszkę. Czyli no to jest taka
15:37
empatyczność umiejętność słuchania między innymi mówienia
15:41
swoich porażkach. To jest też to też nas zbliża
15:43
dla tego człowieka, no bo on się po pierwsze mówienie o porażce
15:46
jest takim odtworzeniem wydechów trochę nie.
15:48
Taki miękki brzuszek odnieważ. Ktoś ma wobec mnie złe intencje,
15:51
no to może mi tam dowalić i powiedzieć o nie wyszło ci
15:54
oczywiście w praktyce się okazuje, że prawie nikt tego nie
15:56
robi. No poza internetem nie tutaj,
15:57
jak mówimy o swoich porażkach, to się zdarza.
16:00
Ale to też tylko w internecie, bo gdybyśmy spotkali na żywo
16:02
tego człowieka z internetu, to on nie byłby.
16:03
Taki mecz to my nam nie dawaliśmy, powiedziały, że coś
16:06
nam nie wyszło, tak raczej by nas właśnie taka taki ludzki
16:10
odruch się w nas budzi, żeby tam pogłaskać po głowie poglebać po
16:13
plecach powiedzieć, że będzie dobrze.
16:15
Albo ojej, fajnie, że to mówisz, bo mi się wydawało wcześniej, że
16:19
to sobie tak świetnie ze wszystkim radzisz, ale widzę, że
16:22
są takie domeny, w których w których.
16:25
Sobie nie radzisz, niecoś ci nie wyszło, więc mogę ci pomóc, albo
16:28
nie wiem. To sprawia, że jesteś mi
16:30
bliższa. I no tak, no wiadomo, że takie
16:34
mówienie o porażkach ciągle ciągle.
16:36
Ciągle to jest też de. Facto takie wołanie o pomocy i
16:38
czasami jest zalewające, ale ale odwaga mówienia o porażkach i
16:42
sukcesach. No tak, na w takiej wiesz.
16:45
Er równy sposób, jak to się mówi z balas, zbalansowany sposób
16:49
zbalansowany sposób zbilansowany.
16:51
Kurcze nie wiem, sorry, nie mam mózgu jeszcze za mało kawy
16:53
wypiłam, jest najzdrowszym sposobem budowania swojego
16:58
wizerunku zarówno zawodowego, jak i prywatnego.
17:00
Znaczy no tak, no to w ogóle naturalnie nam powinno wychodzić
17:03
intuicyjnie, a nie w sposób zaplanowany, no ale.
17:07
No właśnie, ale też sobie zastanawiam się nad taką
17:08
definicją, co to znaczy właściwie porażka i czy myślisz,
17:11
że może być tak, że. Jeżeli weźmiemy, powiedzmy 3
17:15
osoby, które doznają podobnego. Do doznania też jeszcze za mało
17:23
kawę, który spotka podobne doświadczenie, to czy jest
17:27
szansa, że każdy z nich inaczej do tego podejdzie?
17:30
Na przykład jeden powie, że to jest hardcorowa porażka drugi.
17:36
Jak zagryzam wargę znaczy, że już chcę udzielić odpowiedzi,
17:38
jakby czeka was skończysz pytanie do lodu.
17:40
Umawiamy się na ten sygnał? Porażki mają.
17:45
Mogą być na nas różny wpływ, ale tak naprawdę ważniejsze jest to,
17:49
jakie my mamy podejście do porażki i to.
17:52
Yy bardzo ładnie się spina z taką teorią Karol Dudek mind
17:56
setu, czyli nastawienia na rozwój albo na stałość ona
17:59
zrobiła takie pytanie na dzieciach lubię takie hasło.
18:02
Eksperymenty na dzieciach takie dzieci badane.
18:06
Zrobiła takie pytanie na dzieciach podzieliła grupę
18:07
dzieci ze względu na to, jakie mają podejście do umiejętności,
18:11
chyba z tego, co pamiętam matematycznych, czy w ogóle
18:13
umiejętności typu takich cech jak inteligencja, czy właśnie
18:17
zdolność rozwiązywania testów matematycznych, zarad
18:19
matematycznych i. Część dzieci uważała, że to jest
18:23
taka rzecz, którą można w sobie rozwijać.
18:25
Czyli będę więcej ćwiczył. Tym będę z tego lepszy i można
18:30
się tego nauczyć i na początku właściwie każdy jest słaby, a
18:34
druga grupa to były te dzieci, które uważały, że trzeba mieć do
18:36
tego talent, czyli że. Ludzie się po prostu rodzą z
18:41
wysokimi zdolnościami matematycznymi albo z niskimi
18:44
zdolnościami matematycznymi i już no nie masz na to wpływu, to
18:48
jest jakby w genach i teraz obie te grupy dzieci tak dobrze
18:54
mówię, dostały zadanie matematyczne do rozwiązania i to
18:57
zadanie. Uwaga było celowo zrobione tak,
18:59
żeby się go nie dało rozwiązać, żeby było totalnie frustrujące.
19:01
Strasznie trudne, znaczy nie dało, żeby było powyżej dużo
19:05
powyżej ich poziomu. I te dzieci wiadomo poniosły
19:08
porażkę wszystkie w obu grupach, tylko że tak te dzieci które.
19:13
Były miała nastawienie na rozwój, czyli uważały, że
19:15
zdolności matematyczne można rozwijać.
19:17
Fill potraktowały tą porażkę jako taką lekcję fill, czyli
19:21
tutaj musiałam zrobić błąd. Spróbuję do tego podejść
19:23
inaczej. O jezu, jakie to jest ciekawe,
19:24
może spróbuję fill dowiedzieć się o co chodziło w tym zadaniu,
19:28
a daj mi następne, albo daj mi więcej czasu, to spróbuj o tym
19:31
pomyśleć. Nie, czyli podchodziło do tego
19:33
jak do wyzwania i przede wszystkim jak do lekcji, a
19:35
dzieci, które miały nastawienie na stałość, czyli przekonanie,
19:37
że zdolności matematyczne są czymś, z czym się rodzisz
19:40
wysoko, albo niskie, wysoko albo niskie fill.
19:43
Po takiej porażce stwierdziły, że są po prostu beznadziejne z
19:45
matematyki, że to test sprawdził je jako ludzi jako.
19:49
Osoby były takie czyli. Fill po prostu no okazało się,
19:53
że Jestem beznadziejna, beznadziejny z matematyki i
19:56
jakie jak myślisz, jakie miały fill podejście do kolejnych
20:00
zadań? Oczywiście te drugie już się
20:02
poddały fill pesymistyczne wielka porażka nie robi, nie idę
20:06
w tym, no bo skoro nie. Jestem w tym dobra.
20:08
No to po cholerę mam się dalej sprawdzać i próbować, żeby to
20:11
znowu sobie udowodnić, że Jestem do dupy i do niczego.
20:15
I to jest właśnie ciekawe, że wiele z nas ma podejście do
20:20
takich cech jak inteligencja czy właśnie zdolności matematyczne
20:23
czy zdolności do błędnego pisania.
20:25
Nie wiem zdolności sportowe. Jako docenia.
20:27
Publiczne tak, w których ma się talent, albo się go nie ma jak
20:32
się ma talent, to warto w to iść jak się nie ma to nie ma sensu i
20:36
to jest to trochę zahacza o to nastawienie właśnie ten mindset
20:39
na rozwój na stałość. Dużo lepiej jest mieć mindset na
20:43
rozwój właściwie dotyczący każdej z echo.
20:45
No poza wzrostem nie czyli jakimiś takimi cechami, które,
20:47
no nie da się z tym nic zrobić, ale wiele cech psychologicznych
20:51
związanych nawet tych poznawczych związanych z
20:53
inteligencją. Przecież jak długo się uważało,
20:55
że inteligencja to jest po prostu coś, z czym się rodzisz?
20:57
Nieprawda, jakbyście państwo zrobili sobie testy na
21:00
inteligencję, te EQ poćwiczyli je, to byście mieli inny wynik
21:05
za pierwszym razem i za dziesiątym razem.
21:08
A to niby ma mierzyć stałą cechę jaką jest inteligencja?
21:11
Oczywiście mówi o tej inteligencji typu EQ.
21:15
Inteligencję można rozwijać właściwie wszystkie cechy
21:17
psychologiczne. Można rozwijać nawet miękkie
21:19
kompetencje empatii. Można się nauczyć, o czym
21:21
opowiadała kari. Tak w niedawno w odcinku, ale
21:25
rzeczywiście. To jest mięsień, to jamie, za
21:27
kim, że że, że empatia jest, bo to on to nauczycie kary mówiła o
21:31
tym. To był strasznie fajne.
21:33
Ee strasznie fajny test, badanie dżamila zakiego.
21:38
Dla profesor stanfordu chyba stanfordu nie wiem czy teraz nie
21:42
mylę. On odkrył, że faktycznie między
21:46
kobietami a mężczyznami są różnice w poziomie empatii.
21:49
Oczywiście to była empatia i że ona po prostu odczytywaniem
21:51
emocji z twarzy, czyli ta, no taka najprostsza do zbadania
21:55
empatia, nie i rzeczywiście Kobiety wychodziły wyżej niż
21:57
mężczyźni do momentu, do którego nie pozostawił płacić za dobre
22:01
wyniki mężczyznom. Jak oni doznawali kasę za dobre
22:05
zgarnięcie to nagle się okazało, że są równie dobrzy jak Kobiety.
22:08
Mieli inny taki driver motywator.
22:09
Tak, oni po prostu potrzebowali motywacji nic, ale co to znaczy,
22:12
że empatia jest czymś, co można ćwiczyć i on właśnie sobie
22:14
powiedział, że empatia jest jak mięsień.
22:16
To wszystko można ćwiczyć, empatii, inteligencję,
22:19
zdolności, matematyczności, sportowe.
22:20
Wszystko można wyćwiczyć i wiadomo, że na pewnym etapie
22:24
jakimś takim mistrzowskim typu olimpiada to te ułamki sekund.
22:28
Się liczą i tam rzeczywiście ten talent lub jego brak może
22:31
odegrać rolę, ale talent do pracy jest dużo ważniejszym
22:34
talentem niż niż talent taki dany od boga.
22:39
Ja rzeczywiście to jest bardzo, bardzo fajna myśl, którą
22:41
chciałabym Jeszcze raz zatrzymać, czyli połapmy takie
22:44
różne przekonania, które mamy w głowie na zasadzie właśnie ja tu
22:48
się ja tu nie lubię dużych grup osób, tak.
22:50
Ja nie lubię wystąpień publicznych, ja to nie nie umiem
22:52
pisać tak, nie ja to nie umiem majsterkować, powiedzmy tak.
22:58
Hej, sprawdźmy to, czy nie umiesz?
23:00
Nastąpiła to. Sprawdźmy, czy umiesz,
23:02
sprawdźmy, czy lubisz. To jest dużo ważniejsze z 2
23:05
powodów. Po pierwsze dlatego, że jak się
23:07
coś lubi, to się to chce robić i ma to masz motywację wewnętrzną
23:11
do robienia tego, bo ci to sprawia przyjemność, więc
23:13
nieważne czy dobrze piszesz, jak lubisz pisać to pisz i
23:16
prawdopodobnie będziesz w tym coraz lepsza, że na pewno
23:18
będziesz w tym coraz lepsza z każdą napisaną opowiadaniem,
23:22
książką czy jakimkolwiek tekstem.
23:24
A po drugie dlatego, że to jest jakby dlaczego my w ogóle mamy
23:27
robić tylko to, w czym jesteśmy najlepsi.
23:29
Albo lepsi od innych? Dlaczego nie mamy po prostu
23:31
robić tego, co nam sprawia przyjemność.
23:35
Rozumiem, że niektóre osoby już w dzieciństwie, ale też w
23:39
dorosłości mają to nastawienie na rozwój.
23:42
Niektóre nastawieni na stałość, ale jak domniemywam również
23:46
osoby, które mają nastawienie na rozwój, może na stałość możemy
23:51
zmienić, zmodyfikować. Nastawienie na rozwój to jest
23:54
jedyna niezmienialna rzecz na świecie.
23:56
Nie warto je. Oczywiście też to można.
23:58
Zmienić nastawienie na stałość, czyli ten ten, która uważa, że
24:01
wszelkie talenty, cechy, predyspozycje są tak, jakby dane
24:05
kiedyś już nie. Jeżeli widzimy to w sobie, albo
24:09
jeżeli widzimy to w naszym dziecku w partnerze, w
24:11
przyjacielu, w innej bliskiej osobie, właśnie, że tam pracuje
24:14
w nim ostro nastawieni na stałość, czyli ta sytuacja, w
24:17
której mówi nie, no nie ma bata, ma porażka, nie idę dalej,
24:21
zatrzymuje się, frustruje się, nie podejmuje wyzwań.
24:24
Czy mogłabyś podpowiedzieć, jak możemy sobie lub tym Bliskim nam
24:28
fill osobom pomóc? No jak wiesz, ja Jestem wielką
24:30
fanką modelowania. Uważam, że dużo skuteczniejsze
24:34
odpowiedzenie temu człowiekowi. Słuchaj, ty jesteś przekonana,
24:36
że fill nic z tym nie jesteś w stanie zrobić z tymi
24:39
wystąpieniami publicznymi sn, ale ja widzę, że to zrobiłaś
24:42
postęp. Ja widzę, że ty się rozwijasz,
24:43
że jest o niebo lepiej teraz niż było rok temu.
24:47
Więc na rok będzie zobaczysz jeszcze lepiej zamiast mówić
24:50
takie rzeczy, to warto pokazać swoim przykładem.
24:53
Ja na przykład powiem ci moim przykładem, że w Radiu tak
24:57
miałam za pierwszym razem jak występowałam w Radiu czy
24:59
występowałam. Nagrywałam, która właśnie nie
25:02
nie nie opowiadała o swoich sukcesach od 1,5 roku prowadzi
25:06
świetną audycję w Radiu dla ciebie i podcast radio RDC
25:11
podcast wolny umysł co? Tam przyszłam do tego do tego
25:14
Radia, w ogóle za zaproszenie jego nowej.
25:17
Emilii benedykciński ej, którą pozdrawiam, która nie
25:21
zaproponowała prowadzenie tam audycja autorskiej i ja pierwsze
25:24
co jej powiedziałam to, że ja nie wiem czy ja dam radę, no bo
25:27
ja kiedyś próbowałam do Radia się dostać jeszcze na studiach
25:30
pierwszych studiach. Media campus chyba która wtedy
25:32
powstawało w ogóle i nie dzieli mnie, że nie mam dobrego głosu,
25:36
że mówi za szybko, że mówię niewyraźnie jako dziecko.
25:39
Mówiłam w ogóle bardzo niewyraźnie, też mi wszyscy
25:41
zwracali uwagę, że mówię za szybko i niewyraźnie.
25:44
I że ja sobie nie dam rady, bo mnie stres zjada i wystąpienia
25:46
publiczne też są takie, że ja się cała trzęsę.
25:50
I milion powiedziała, nie, no akurat co do tego to ja nie mam
25:52
wątpliwości, że sobie poradzisz, tylko teraz musimy wynegocjować
25:55
jakby ile razy w tygodniu albo w miesiącu.
25:58
Co dokładnie byś chciała robić jakby ona w ogóle powiedziała?
26:02
Nie no tutaj w ogóle nie mam wątpliwości.
26:05
Ja przyszłam na pierwsze nagranie.
26:08
Absolutnie no przestraszona mokra pacha.
26:13
Mokre dłonie. Głos trzęsący się, zaczęłam
26:17
nagrywać i na początku było mi trudno, bardzo trudno duży
26:21
stres, ten stres chodził tak w pierwszych 5 do 8 minut.
26:25
Fill audycji później już było lepiej, ale kolejne nagranie to
26:29
znowu był stres i po 5 nagraniach już było tak, że
26:32
większy luz, chociaż wciąż musiałam zapisywać na kartce
26:34
własne imię i nazwisko, żeby się nie zapomnieć przedstawić sn.
26:38
Już nie mówiąc oczywiście o. Nazwiskach gości, nawet tych,
26:41
których dobrze znałam, żeby się nie tam nie pomylić.
26:43
Ee i tak było przy nagrywaniu, później kolejnym kamieniem
26:47
milowym to była pierwsza audycja na żywo, czyli już nie audycja,
26:50
która jest nagrana i można tam coś wyciąć, zmontować tylko ja
26:53
po prostu wchodzę, widzę tu zegartu realizator, ta wielka
26:56
szyba, ja muszę wejść i o konkretnej sekundzie, kiedy
26:59
widzę czerwoną lampkę i ja muszę mówić, ja nie mogę powiedzieć
27:02
dupa, bo to nie można mówić tam dupa i muszę się pilnować i
27:06
muszę jednak i mówić na temat, muszę mówić ciekawie, musi muszę
27:09
mówić wyraźnie i jeszcze muszę się zaopiekować gościem i cały
27:12
czas pilnować czasu. I to był też straszny problem i
27:16
teraz tak mija 1,5 roku i ostatnio miałam tak, że jechałam
27:20
do Radia, złapałam się na tym, że jeden zarabia, słuchałam
27:23
muzyki i pomyślałam kolejny rozdział do książki, którą piszę
27:26
nie rób teraz wtrętu, bo wiem, że zaraz będziesz trzeba zrobić
27:28
wtrętu do mojej książce. I w ogóle nie myślę o tej
27:33
audycji, bo już sobie wydrukowałam do niej notatki.
27:35
Przygotowałam się do niej poprzedniego dnia, a teraz po
27:37
prostu jadę do Radia. Wchodzę do Radia przybijam tą
27:39
blachą, żeby wejść w ten. Witam się z z panami, którzy tam
27:43
są w straży radiowej, jakaś tam rozmowa po prostu.
27:47
Na luzie wchodzę do studia za jakieś 2 minuty, tam już gość
27:51
czeka, zaraz wchodzę i w ogóle na totalnym luzie.
27:55
No i wychodzę i tutaj padł tam tekst, który uwielbiam pacha
27:58
sucha. I wyszłam z tego Radia znowu.
28:01
Do tego samochodu, gdzie się znowu automatycznie załączyła ta
28:03
muzyka, która mnie wprowadzała klimat książki i ja znowu Jestem
28:07
umysłem gdzie indziej 1,5 roku. Mm, nie wiem czy to jest długo
28:12
czy krótko, ale dałam radę i to jest niesamowita rokuja drogę
28:16
przeszłam od pierwszej audycji do tej to jest moim zdaniem
28:19
modelowanie, czyli mówienie o tym jak fill jak ty z jakiegoś
28:24
poziomu zerowego albo niskiego, doszłaś gdzieś wyżej pokazywanie
28:28
tych różnic swoim dzieciom, zwłaszcza dzieciom, bo to fill
28:31
głównie fill dzieci własne chcemy modelować nie żeby miały
28:34
nastawienie na rozwój, jest najlepszym sposobem pokazania,
28:36
żeby wszystkim możemy się rozwinąć, czyli i też.
28:39
Trening czyni mistrza tak, chociaż tutaj.
28:42
No to też byśmy można dyskutować, bo to nie o to
28:45
chodzi, żeby być perfekcyjnym coraz lepszym.
28:47
Tak w tym co się lubi robić, że jakby pierwszym progiem w ogóle
28:50
powinna fill powinna być czy ja to lubię robić, uprawiać sport,
28:53
pisać. Że właśnie nie lubię.
28:56
Nie chcę występować, boję się, nie chcę tego robić, więc ja bym
28:59
proponowała. Chyba zróbmy ten pierwszy krok i
29:01
spróbujmy. No wiadomo, tylko nie
29:03
spróbujesz, to nie wiesz, zrobisz.
29:04
Chociaż mój sen akurat wie, że nie lubi jakichś potraw zanim je
29:06
spróbuję. Sn, nie wiem jak on to robi
29:08
chyba przez wygląd tak albo konsystencję król gdzieś tam
29:11
widzi, ale czyli, czyli rozumiem, że chodzi.
29:13
Ci o to, że jeżeli fill chcemy wesprzeć bliską osobę albo nawet
29:16
z siebie w tym, żeby fill jednak miała to nastawienie na rozwój,
29:19
czyli wychodziła ze strefy dyskomfortu.
29:23
Fill i nie bała się też tych porażek.
29:25
Porażka jest świetną. Lekcją, dlaczego osoby, które
29:28
mają nastawienie na stałość tak źle znoszą porażki?
29:30
To jest klucz w tym wszystkim? Dlaczego?
29:32
No, bo skoro. Na przykład talent do mówienia.
29:39
Wyraźnie w Radiu to jest coś co się ma albo się nie ma, można to
29:42
doszlifować, ale generalnie to się ma albo nie ma.
29:45
No to jeśli ja spróbuję nagrać audycję, ona będzie niewyraźna
29:48
czy niezbyt zajmująca, to znaczy, że to jest informacja
29:50
nie o moje umiejętności, tylko o mnie jako o człowieku w całości
29:53
to jest jakby to jest podsumowanie tego, kim ja
29:55
Jestem. Tak myśli osoba, która.
29:57
Ma nie na stałość. Ona to uogólnia.
30:00
Ona ma ona zamiast poczucia Chiny po jakiejś porażce czuje.
30:04
Wstyd no właśnie, bo jaka jest różnica między?
30:06
Poczuciem wstydu, a poczuciem winy yy Wstyd.
30:09
Wstyd to jest takie taka emocja, która yy nie wiem czy wy sobie
30:13
czasami drodzy państwo robicie taką wizualizację różnych
30:17
emocji? Pamiętam, że na studiach też
30:19
sobie próbowaliśmy czasami gdzieś zlokalizować czy one są
30:22
ciepłe, zimne, duże, małe. Kolczaste, czerwone, gorące,
30:26
zimne to ja myślę, że raczej jest zwykli.
30:28
Ludzie jak zwykle. Ale ale jest bardzo ciekaw Wstyd
30:33
jest taką emisją, bo która zazwyczaj zazwyczaj jest taka
30:37
ogromna i ze środka zajmująca mnie cały.
30:42
I ona często jest. Pokazywana jako znaczy
30:44
wyobrażano jako taka implozja, czyli ja chcę się zapaść w
30:48
sobie. Ja chcę przestać istnieć.
30:50
Mnie bez kozery się mówi, że chciałam się zapaść pod ziemię
30:54
często, no bo Wstyd, to jest emocja, która mówi o mnie, czyli
30:58
moja, czyli porażka jakaś typu. Nie wiem, powiedziałam coś
31:02
głupiego w nieodpowiednim momencie nie powiozła, nie
31:06
dowiozłam czegoś obiecałam i nie dałam rady.
31:09
To jest ta informacja. O mnie, że Jestem.
31:10
Beznadziejna człowiekiem. To jest po prostu tak
31:14
promieniuje na na mnie cało na wszystkie moje cechy.
31:16
Ja już nie Jestem w stanie racjonalnie.
31:19
Czy tak z jakimś względem obiektywizmem ocenić, gdzie
31:21
Jestem dobra, gdzie Jestem gorsza?
31:23
No bo każdy się składa z różnych cech, tylko czuję, że cała
31:26
Jestem do dupy i to jest Wstyd i on jest zalewający, a poczucie
31:30
winy jest bardziej skoncentrowane na konkretnym
31:33
zachowaniu. Czyli ja mam poczucie winy, że
31:35
powiedziałam coś, czego nie powinnam była powiedzieć.
31:38
I komuś było przykro, albo nie wiem, ludzie sobie o mnie
31:41
pomyśleli, że jakaś wariatka, że po prostu nagle tutaj na
31:45
przykład na jakimś spotkaniu ze stresu, albo się jakoś nerwowo
31:48
zaczęło. Właśnie chwalić, ale głupio tak
31:50
się chwaliło, prawda? Będzie Wstyd, tak znaczy my.
31:54
To nazywamy często potocznie ten Wstyd.
31:57
Poczucie winy są bliskoznaczne w psychologii rozróżniamy, że to
32:00
są 2 różne emocje, ale poczucie winy jest bardzo fajne, bo jest
32:04
budujące. No bo jeżeli ja tylko lokalizuję
32:07
tą moją porażkę, a właściwie jej wpływ.
32:11
W konkretnym zachowaniu, a nie we mnie całej.
32:13
No to ja te zachowania mogę zmienić, to jest to jest lekcja
32:15
tak, czyli o k. Czyli w przyszłości muszę
32:17
wiedzieć, że jak Jestem w sytuacji stresowej, to mam
32:19
tendencję do tego, że gadam za dużo, nie usta mi się nie
32:22
zamykają i mogę czasami chlapnąć coś zbyt prywatnego albo coś co
32:26
wprowadzi ludzi w zakłopotania. Ee, czyli może następnym razem
32:30
po prostu powstrzymam się tak, albo będę unikać takich
32:34
sytuacji, w której Jestem zestresowana.
32:36
Albo no nie wiem w jaki inny sposób, albo można też się z tym
32:39
pogodzić. No główna taka Jestem, no no
32:41
trudno, nie byłam zestresowana, trochę tak uczulić tego
32:44
człowieka, który zrobił ten błąd, była byłaś zestresowana,
32:47
mała, mała ja i no i no trudno, no tak, tak się tak się w
32:52
stresie dzieje, niektórzy robią gorsze rzeczy w stresie, więc
32:55
nie ze mną tak źle poczucie winy jest.
32:58
No dużo bardziej budujące właśnie ona ona przynależy do
33:00
tego do tego mindsetu, czyli tego nastawienia na rozwój.
33:05
Czyli osoby z maincedem. Nastawienie na rozwój fill
33:08
częściej odczuwają poczucie winy, czyli zepsułam coś, jakaś
33:11
tam porażka, coś mi nie wyszło. Okej, mam szansę skorygować
33:14
swoje zachowanie w przyszłości albo jakoś inaczej
33:17
zinterpretować. Natomiast osoby z nastawieniem
33:19
na stałość zalewają się wstydem i boją się w ogóle podejmować.
33:23
Kolejne próby nie chcą w ogóle próbować dalej to jej tak jakby
33:26
tak zamraża. Wręcz wiesz co powiem ci taką
33:27
ciekawostka, fill jak studiowałam mediację to jedna z
33:31
prowadzących powiedziała o książce.
33:33
Jakiejś świetnej Donalda datona przemoc w rodzinie.
33:36
I wydał już tej książki. Nie ma może jeszcze gdzieś
33:38
państwo znajdą, a ja oczywiście wiesz, a DHD szybko allegro jest
33:41
jeszcze jedna kosztuje mega dużo kasy, ale ja muszę ją kupić, bo
33:44
ja tak mam. Wiesz zasada niedostępności już
33:46
jej nie ma, ale ja będę miała, ale rzeczywiście nie żałowałam
33:48
tego zakupu, ale nie znajdziecie, bo ja głupiłam
33:50
ostatnio. I i tam on znaczy temat przykry
33:55
tak, bo przemoc w rodzinie i on analizował sprawców takiej
33:59
naprawdę hardcorowej przemocy, znaczy wiesz, przemoc to przemoc
34:03
nie ma pewnie bardziej lub mniej hardcorowej, ale takiej wiesz,
34:06
gdzie już jest. No tak, możemy to stopniować.
34:08
Rzeczywiście masz rację. Wiadomo, że przemoc to przemoc.
34:11
Psychiczne werbalna też jest przemocą, nie musi być fizyczna,
34:14
ale no ja na przykład widzę różnicę pomiędzy przemocą
34:17
względem dziecka a względem dorosłego człowieka.
34:20
Jakby zwłaszcza ze strony rodzica, no jakby no ja ja ja
34:22
bym jednak była, że można ją stopniować i w każdym razie on.
34:26
Zauważył, że zdecydowana, ale to zdecydowana większość sprawców
34:30
przemocy była w dzieciństwie zawstydzana.
34:33
Och, jak ty wyglądasz nie żenada, z czym ty do ludzi, co
34:38
ty powiedziałeś? Wiesz i w małych dzieciach
34:41
znaczy w ogóle tak naprawdę w każdym człowieku, jeżeli ktoś
34:44
cię zawstydza i nie jesteś, nie masz jeszcze zbudowanego, wiesz
34:47
tego mocnego selfa dziecko nie ma.
34:50
To właśnie. Poczucie wstydu sprawia, że
34:53
człowiek dezintegruje się na 1000 kawałeczków, rozpada się na
34:56
1000 kawałeczków. A jaka emocja jest mega silna,
34:59
która potraficie zebrać do. Pionu.
35:04
Agresja, złość, gniew. I on mówił, że zazwyczaj sprawcy
35:11
przemocy robią to oczywiście z pozycji ofiary.
35:14
To też tutaj zapraszamy do wysłuchania naszej rozmowy,
35:17
gdzie bardziej pochylałyśmy się nad tym tematem z matyldą i oni.
35:22
Czują się na przykład upokorzeni boże, bo żona źle na pewno
35:26
flirtuje z tamtym typem, prawda? Albo upokorzyła mnie zawstydziła
35:29
mnie i im wraca. To poczucie wstydu, które w
35:32
którym znowu się czuję, jak takie małe dzieci i oczywiście
35:36
uruchamia im to złość i ona on dalej właśnie w takie wnioski
35:42
wysnuwa, że ludzie się zazwyczaj dzielą na tych, którzy są
35:44
skłonni do poczucia wstydu i winy, i oczywiście to absolutnie
35:46
nie chodzi o ten wniosek, że wszyscy, którzy czują Wstyd, są
35:48
sprawcami przemocy. Nie mogę, nie Zero jedynkowy.
35:50
To nie jest tak, że my. Jedni z nas, który ją wyłącznie
35:53
Wstyd, a jednak nie wyłącznie. Poczucie winy, mecze, te emocje
35:56
tylko. Powinno nas niepokoić, jeżeli
35:58
głównie czujemy Wstyd. Bo i właśnie i wydaje mi się, że
36:03
bardzo dobrze jest wyłapywać to, bo jeżeli doświadczymy jakieś
36:08
porażki, właśnie coś nam nie wyjdzie, coś chlapniemy spóźnimy
36:11
się na ważne spotkanie, zachowamy się na rozmowie
36:13
kwalifikacyjnej, nie tak palniemy jakąś głupotę na
36:16
wystąpieniu tak publicznym na zebraniu czy czy gdziekolwiek to
36:19
jeżeli nas zalewa, to takie poczucie, że ja Jestem
36:22
beznadziejna, wszystko koniec wszystko stracone, czyli to
36:26
Wstyd to. Zatrzymajmy się, prawda?
36:29
W momencie kiedy styl? Zalewanie bez kozery to jest
36:31
słowo zalewa fill. Nie jesteśmy w stanie tego
36:33
skontrolować, jak pan już nas zalewa.
36:34
No to już nie dajmy się zalać, trudno tak, ale później to
36:37
minie, bo zawsze emocje mijają fill i wtedy warto to
36:40
przedyskutować, albo z terapeutą, albo z kimś Bliskim
36:43
fill zrobić sobie taką fill, takie przetwarzanie poznawcze,
36:46
tak fill emocji, dlaczego ją poczułam, a co się naprawdę
36:48
wydarzyło, a jakie są fakty? A w czym dałam ciała, a co mi
36:51
wyszło, bo zazwyczaj w większości porażek jednak są
36:54
elementy, które wyszły tylko muszą, nie wystarczyły, żeby to
36:57
to był sukces. I co mi wyszło, więc co co warto
36:59
utrzymać? Czego było za mało czego było za
37:02
dużo? Nieważne, czy to było
37:03
wystąpienie publiczne, czy jakiś projekt na studiach, czy no,
37:06
cokolwiek tak albo zawsze warto przeanalizować tą sytuację.
37:09
Później z dystansu, jak już ten Wstyd minie i wtedy można powoli
37:14
albo pod pod tą opieką terapeutyczną, albo z tym kimś
37:17
Bliskim, bo dobrze myślą osobę, która spojrzy dystansu, bo ona
37:20
często zauważy coś, czego my nie widzimy.
37:22
Na przykład zauważę w nas jakieś zalety i coś, co dobrze
37:26
zrobiliśmy, czego myśmy. My mogliśmy, co my mogliśmy
37:31
przeoczyć. I to się bardzo przydaje do
37:34
takiego budowania na przyszłość zdrowych odruchów.
37:38
No bo jeżeli ja już sobie to przeanalizuję je kolejnym razem
37:41
znowu poczuję tą samą emocję wstydu to już będę wiedziała.
37:43
Po pierwsze to minie. Po drugie później przeanalizuję
37:45
i może się okazać, że nie jest aż tak źle jak mi się wydawało i
37:48
my się tego behawioralnie nauczymy, że to jest inaczej i
37:51
też polecam w ogóle osobom, które się boją porażki.
37:55
Budowanie poczucia własnej skuteczności to jest jeden z
37:57
moich ulubionych teorii Alberta bandury zresztą ten sam co
38:00
wymyślił modelowanie, więc w ogóle generalnie.
38:02
Geniusz poczucie własnej skuteczności to jest taka takie
38:06
przekonanie, że że jak chce jak się wezmę, to dam radę.
38:12
Się nam generalnie oczywiście przydaje, nie, że takie
38:14
właściwie to to koreluje z dobrostanem z sukcesem
38:17
zawodowym, ale też prywatnym. To jest coś, co buduje nam
38:20
samoocenę pozytywną. Ona nie musi być jakaś turbo
38:23
wysoko, ale ważne, żeby była pozytywna, stabilna i adekwatna
38:26
i poczucie własnej skuteczności buduje się w naszym życiu w tak
38:31
banalnie prosty sposób. Bo to jest po prostu bilans
38:35
sukcesów i porażek tak, czyli jeżeli mamy więcej sukcesów niż
38:39
porażek. To mamy wysokie poczucie.
38:42
Własnej skuteczności. Wiadomo, że w różnych domenach
38:44
ona się może różni na przykład ja mogę mieć niskie poczucie
38:46
własnej skuteczności w domenie fill nie wiem.
38:51
W jakiej normalnie mam niskie poczucie własnej skuteczności?
38:53
Nie Jestem tak skoncentrowana na tym, w czym yy, czym się
38:56
poruszam zawodowo, że. Ogarnianiu gospodarstwa
38:59
domowego. Czy masz wysoką skuteczność?
39:01
Mam bardzo. Nisko chyba też masz sprzątaniu,
39:03
mam nisko skuteczność. No ja nie zawsze mi się udaje.
39:06
Nawet doczyścić okna tak, żeby nie było smug, to jest wyzwanie.
39:11
Nie, nie potrafię tego zrobić. Nie ma naprawiać.
39:15
Samochodów nie rozumiem jak się też mi psuje w samochodzie dobra
39:18
pewnie bym zaraziła taką dużo i tam mam niskie poczucie
39:20
skuteczności, bo jak próbowałam robić kilka rzeczy to mi nie
39:23
wyszły, więc mam większą. Więcej porażek niż sukcesów, ale
39:26
mam wysokie poczucie własnej skuteczności.
39:28
Na przykład to będzie pisania poradników psychologicznych.
39:31
No i tam wiem, że mi to dobrze wychodzi, że ludzie mi to
39:33
chwalą, coś rozumieją. Dzięki temu przejdę do takiej
39:37
instrukcji jak sobie podnieść poczucie własnej skuteczności.
39:41
Jeżeli jesteśmy tak sparaliżowani wizją porażki, że
39:45
aż się nie chcemy wychodzić z domu i po prosturzadko, kiedy
39:48
się podejmujemy wyzwań i raczej jesteśmy takimi właśnie
39:51
zawstydzone mi zahukanymi dziećmi, które się boją
39:53
próbować. To zacznijmy od małych rzeczy,
39:56
niech to będzie zamiecenie liści z chodnika przed domem, albo
40:02
niech to będzie odśnieżenie nie wiem podjazdu, a niezależnie od.
40:07
Tego, czego dotyczy nasze wyzwanie i chodzi bardziej ci o
40:09
to, żeby tak właśnie coś zrobić, że jest efekt o pęknie ze mnie
40:12
zamknięci. Albo zrobię.
40:14
Pranie albo załatwię tą sprawę urzędową, która mi wisi nad
40:17
głową strasznie długo, bo nie wiem, mam adhd i prokresy mówię,
40:22
ty ją załatwię i ja będę miała wtedy sukces.
40:24
Mały sukces zbudować tym więcej tych małych sukcesów.
40:27
Wiadomo, że później można przejść do trudniejszych wyzwań.
40:29
Jakieś tam zadanie grupowe, a na końcu można się podjąć tego, co
40:32
jest prawie, że niewykonane, czyli na przykład odebranie
40:34
wiadomości z zusu na stronie zusu.
40:36
To jest jutro jedna z. Trudniejszych rzeczy.
40:38
Wydaje mi się, że trzeba do tego skończyć kierunkowe studia, żeby
40:41
odegrać wiadomość. Zus tak jak mamy te sukcesy,
40:44
które sobie na budujemy, nawet tak właśnie świadomie i
40:47
sztucznie za pomocą tych małych rzeczy to nam wzrasta poczucie
40:50
własnej skuteczności. Potem możemy się powoli
40:53
podejmować coraz trudniejszych zadań i dzięki temu.
40:58
Nabieramy pewności, znaczy pewności podności nigdy nie
41:00
masz, ale takiego przekonania, że mam szansę, żeby mi się udało
41:04
z kolejnym zadaniem, bo to nie chodzi o to, że musimy mieć
41:06
pewność. No nikt nie ma pewności, wydając
41:09
książkę. Zakładając startup.
41:10
Ostatnio czytałam o tym, że Rafał brzoska dobrze pamiętam,
41:13
że on z od inpostu on zakładał on na początku ta firma w ogóle
41:18
była prawie, że. Prawie, że splajtowała i
41:21
uratowała go pandemia, czyli coś co wiele firm znaczy nie wiem.
41:25
Mam nadzieję, że teraz czegoś nie mylę, ale że wiele firm przy
41:28
pandemii właśnie miała problemy, a jego ta pandemia uratowała i
41:32
ten impostor jest teraz po prostu gigant, przecież on ma on
41:35
ogromny sukces odniósł, ale wcześniej.
41:39
Mógł się poddać, bo tam były poważne problemy.
41:41
W tej chwili w ogóle myślę sobie, że tutaj.
41:43
Warto, żebyśmy wiedzieli o tym, że przecież my i w mediach
41:47
społecznościowych i w ogóle w mediach słyszymy właściwie
41:50
prawie tylko o sukcesach, tak o ten start up, ta firma.
41:53
My nie wiemy o tym, że są setki. 1000 inicjatyw, które nie wyszły
41:58
również dla tych osób, których inne inicjatywy wyszły, prawda,
42:01
że to jest tak, że raczej ludzie lubią jednak mówić o swoich
42:04
sukcesach? Rzadko kiedy, ale to jest błąd,
42:07
bo jak będą? Mówić o swoich porażkach, to
42:08
będą bardziej lubiani, czyli podnoszą nawet w tym w tym
42:11
modelu fisk podniosą sobie trochę swoich notowania w
42:14
wymiarze ciepła, czyli nie bójmy się.
42:17
Mówić o porażkach, prawda? No bo osoba, która jest bardzo.
42:19
Kompetentna ale mało ciepło no nie jest ulubiona, ona nie jest
42:21
dobrym liderem, nie jest dobrym wzorem, nie jakby no.
42:24
Ma być i powinniśmy chcieć być w jednym i drugim wymiarze wysoko,
42:29
a ponieważ mamy to skrzywienie z teorii wspólnotowości i
42:33
sprawczości, że dla siebie chcemy bardziej sprawczości i
42:36
nam się wydaje, że ludzie nas widzą jako za mało sprawczych za
42:38
mało kompetentnych, to próbujemy budować ciągle kompetencje, a
42:42
warto budować też ten wymiar ciepła i na przykład mówienie o
42:45
porze to jest dla mnie to było takie odkrycie z młodości.
42:47
Ja Jestem człowiekiem gafą, jakby ja potrafię powiedzieć
42:51
jakąś totalną gafę. W najmniej oczekiwanym momencie
42:55
to akurat montujesz tą decyzję, więc ja nawet tu coś walne to
42:58
muszę to wyciąć, ale są sytuacje, w których nie mogę
43:01
tego wyciąć, no i po prostu później je pod prysznicem.
43:03
Te 3 tygodnie siedzę i zastanawiam, co mnie też
43:06
inaczej. No pamiętam jedną z moich.
43:08
Pierwszych gaw znaczy pierwszych takich, które mi zapadła w
43:11
pamięć. To jest jak byłam z moim
43:12
pierwszym chłopakiem na. Na weselu jego przyjaciół.
43:18
Nie wiem, czy to nie jest zbyt intymna historia, ale nie w
43:21
sumie trudno jakby ok, nie bodaj żadnych nazwisk nie to jest i to
43:26
była taka smutna okazja dlatego, że jeśli dobrze pamiętam, bo to
43:31
było 20 parę lat temu. Matka pana młodego umarła
43:36
dosłownie kilka dni przed tym weselem, ale ze względu na
43:40
koszta i organizacje już tego nie odwoływali i pamiętam, że
43:44
tam. Była taka dziwna.
43:45
Atmosfera, a ja byłam w ogóle młoda z moim pierwszym
43:47
chłopakiem na pierwszym takim wyjściu.
43:49
I pamiętam, że stoimy w takim pokoju przed przed tym przed tą
43:53
salą weselną, gdzie było telewizor na ścianie i taka jest
43:57
Cisza, Cisza, a mnie stresuje Cisza, bo zawsze no nie wiem,
44:00
zrozumiesz tak, że jak jest Cisza to tak powiedz coś.
44:03
Nie wiem, zrób. Coś i ktoś powiedział o
44:06
telewizor, może coś obejrzymy, ja walnęłam to może 4 wesela i
44:10
pogrzeb o boże. Bo bo to był.
44:13
Film, który mi się kojarzył z weselem i ja w ogóle nie dopiero
44:16
jakby powiedziałam słowo pogrzeb to sobie zdałam sprawę, że w tym
44:19
tytule był troszeczkę. Pogrzebu i zaległa taka grobowa
44:22
Cisza. No to i ten mój chłopak tak mnie
44:25
słuchał łokciem chyba czy coś tak spojrzał na mnie.
44:28
No ja i może właśnie miałam ochotę się zapaść pod ziemię i
44:32
chodzi o to, że moim odkryciem, bo do czego dążyłam moim
44:36
odkryciem z młodości było to, że jak ja próbuję zakopać moją gafę
44:40
i już nigdy więcej o niej nie mówić, to ona po pierwsze mnie
44:43
jeszcze bardziej gryzie. Po drugie ludzie kochają kiedy
44:46
ja o tej gafie opowiadam i tym podobne gacha, że jakby ludzie
44:50
lubią czasem usłyszeć jak coś ci nie wyszło.
44:54
Bo to sprawia, że taki lucek. Prawda właśnie, a wiesz, a ja ci
44:58
powiem taką ciekawostkę. Ostatnio mi znajomy opowiadał,
45:01
że. Jest jakiś super najlepsze
45:03
liceum. W jakimś bardzo dużym mieście no
45:07
Polsce, nieważne, żeby tutaj i tam trafiają dzieci, które są
45:12
geniuszami. Wiesz, a laureatami olimpiad
45:15
świetnie wyedukowane i wyobraź sobie, że na jednym z pierwszych
45:18
zebrań. Zrobiono zebranie dla rodziców,
45:22
w którym opowiadano, że słuchajcie, drodzy państwo, bo
45:25
państwa dzieci tutaj przyszły sam mymi z sukcesami tak
45:28
dotychczas zbierały laury za wszystko, gdzie tylko się
45:32
pojawiły. I chcielibyśmy właśnie nauczyć
45:34
was, żebyście wy porozmawiali z dziećmi, że mogą zdarzyć się
45:37
porażki. Wiesz i tak sobie trochę myślę,
45:40
że to jest jeszcze taka strona tego tematu, że my żyjemy trochę
45:44
też w takim świecie, znaczy tutaj oczywiście tam na przykład
45:46
jest taki przerysowany, że. Yy, dla niektórych właśnie
45:50
jakieś takie gafy to jest wiesz jak jak zamach w ogóle na całe
45:53
ja. No jest to jest.
45:56
Takie, że właśnie masz ochotę się jakby czujesz Wstyd o tak
45:59
Wstyd w ogóle, który jest emocją.
46:03
Nam niezbędną, bo na nas buduje społecznie.
46:06
No bo jednak są pewne normy społeczne jest bardzo relacyjne,
46:09
bo on dotyczy tego, jak my funkcjonujemy w jakiejś grupie i
46:11
tą z grupą zwyczaj jest. Nie wiem, sąsiedztwo, szkoła,
46:13
tak jakby nasz naród, tak, że mamy jakieś normy w tej w tym
46:18
otoczeniu, których jeśli nie spełnię, to czuje Wstyd, więc on
46:21
jest jakby generalnie potrzebną emocją.
46:23
Natomiast jeżeli jest taką emocją dominującą, właściwie we
46:25
wszystkim co osiągam i i każda gafa, każde potknięcie, każda
46:30
porażka się łączy ze wstydem znaczy, że warto by było nad
46:32
czymś. Nad tym popracować, ale już
46:35
jakby miałam jakąś myśl i zapomniałam, a wiem już wiem, że
46:37
chciałaś dzieci, dzieci porażki. Wiesz co ja mówię, a mojemu
46:40
młodszemu synowi, bo mój młodszy syn starszy już sobie jakoś z
46:42
tym radzi, ale młodszy ma problem z porażkami, jakby on
46:45
się bardzo nie lubi o tym mówić, nie lubi tego robić.
46:47
Ja mu powiedziałam tak, słuchaj, codziennie masz nie przynieść
46:49
jeden sukces, jedną porażkę. A.
46:52
Wracasz z przedszkola? Nie wiem.
46:53
Odbieram cię, mam nadzieję, co co ci się dzisiaj udało?
46:56
Nie wiem, albo co ci się ostatnio udało i później go
46:59
pytałam, a co ci się nie udało, no ale przynajmniej jedna rzecz
47:01
musi być. No to popraw się jutro, jutro
47:03
musi coś ci się nie udać nie, no bo to jest ta lekcja, bo mówię,
47:06
że sukcesy nam budują te poczucie własnej skuteczności są
47:09
nam bardzo potrzebne do dobrego samopoczucia, ale sukcesów my
47:12
się nie uczymy tak dużo jak z porażki oczywiście.
47:15
Porażki są tym, co nas. Co nas uczy rozwija, czyli.
47:18
I naprawdę wręcz mamy na to badania, tak, że porażki są
47:22
lepszą lekcją niż sukcesy. Nie wiem czy są.
47:24
Na to badania, ale nawet tak. Nawet tak jakby do logicznie
47:29
jakby jeżeli jeżeli ja coś robię i to mi wychodzi, no to tak
47:34
naprawdę, czy ty się rozwijasz? No a jeżeli chcesz robisz i coś
47:38
ci nie wyjdzie i masz nastawienie na rozwój, więc jak
47:41
myślisz, co mogłam zrobić inaczej?
47:44
Znaczy, że się uczysz, no. Tak, ale wiesz co ja się mam mam
47:47
mam taką myśl, że jednak bardzo ciekawe i istotne jest to jak my
47:52
właśnie interpretujemy tą porażkę, bo mi się przypomina
47:55
jeszcze taki fajny człowiek, taki badacz, psychiatra,
47:59
psychoterapeuta, maxmal zbi on jest twórcą racjonalnej terapii
48:02
zachowania i on mówi, że mega ważne jest to jednak jakiego
48:07
języka używamy. I mówi, że trzymaj się faktów,
48:12
to na przykład nie, no ja po prostu ja jeżeli ja obroję ten
48:16
egzamin, to po prostu ja tego nie przeżyję.
48:18
No prawda, ha, czyżby nie przeżyję?
48:26
Faktom on jest też takim twórcą, często kamery, żeby już nie jest
48:30
nudną shorą myszką. Czy tez kamery zanotował by
48:34
tutaj myszkę? Wiesz albo nie no to mnie po
48:37
prostu przeraża, to mnie po prostu przeraża.
48:41
To cię przeraża, czy też się tym przerażasz?
48:45
Wiesz co chodzi jakby. Jakby taki on jak bym tu
48:48
przyszedł i tak powiedział o to, by mnie tak zirytował, no.
48:52
Przecież to są wszystko. Jakieś te to są środki
48:56
stylistyczne parabole tak nie wyolbrzymienie tak tak jak
49:00
często prawie całą. Książkę, że to właśnie jest ta
49:04
semantyka cała ma totalny, bo jeżeli my mówimy to mnie
49:06
przeraża, wiesz, motyl o to mnie przeraża w ogóle.
49:09
Jej kurcze może czy ta książka się uda?
49:12
Wiesz to mnie przeraża jak ludzie odbiorą moje wystąpienie
49:14
to mnie przeraża. To my właśnie nastawienie na
49:18
stałość uważamy, że to jest coś z zewnątrz, coś na czym nie mamy
49:21
wpływu to magiczne to, a jeżeli mówimy ja się tym przerażam, ja
49:25
po prostu wiesz, strasznie się tym martwię, a nie to mnie tak
49:28
on twierdzi, że to ma ogromny wpływ, a ty uważasz, że nie, że
49:31
nie, nie wiem, wydaje mi się, że.
49:33
Znaczy no nie wiem, może może by go to sprawdzić, to by się
49:35
okazało, że ma rację. Ja ja tego nie czuję, wydaje mi
49:37
się, że nawet jeżeli sobie zabronimy to mówić, nie
49:40
poprawimy się tak, że ja będę tobie opowiadać o różnie
49:43
przerażał wydanie książki czy się sprzeda, czy się będzie
49:45
podobała potem, ale to. Już niestety musimy się zbliżać
49:51
do końca kochana, bo ty matylda mimo że wcale nie o to nie
49:55
prosiła, naprawdę napisała książkę lot myszoło, więc
49:59
jeżeli. Lubicie?
50:02
Fantasy jak twierdzi. Mój mąż romantazy jak twierdzę
50:05
ja to. Jaka na jakiej stronie są
50:08
dostępne, ale teraz ona. Pl ale teraz zona.
50:12
Pl linki znajdą się w opisie. No właśnie dobra, ale jeżeli
50:19
nawet sobie zabronisz mówić, że coś cię przeraża, to będziesz to
50:23
i tak myśleć. Ja w ogóle Jestem, nie Jestem
50:24
zwolniczką tego żeby. Sobie czegoś zabraniać.
50:27
On mówi mów. Inaczej nie, nie zabraniasz, ale
50:30
mów inaczej to jest de facto. Zabraniam sobie mówić tak jak
50:32
czuję. Mhm, nie wiem jakoś dobrze, ok
50:36
rozumiem? Ale wiesz, a jeżeli zrobisz?
50:39
Sztuczkę zamiast mówić to mnie przeraża, to powiem.
50:43
Boję się tego zamiast mówić, nie ja nie przeżyję taką jak nie
50:47
zdam egzaminu, wiesz, ale ale jak masz nawyk?
50:49
Mówienia tak, albo czujesz właśnie ten zalewający Wstyd, no
50:53
to, no to tak czujesz w tym momencie przecież zakochany
50:57
nastolatek, który został odrzucony przez moją miłość.
50:59
On naprawdę czuje, że on umrze Z miłości.
51:02
No to mówiąc też mu powiedzieć, ale naprawdę umrzesz.
51:04
No ale zastanów się wolny, złamane serce przecież.
51:06
Nie proszę cię, no nie? Złamane no wiecie o tym ek g.
51:10
Metaforami takimi także my czasami mamy te emocje, które.
51:13
Się nam. Takie ogromne takie zalewające i
51:17
my po prostu próbujemy językiem słowami je wyrazić, żeby ktoś
51:21
zrozumiał, jak bardzo coś czujemy tak tak, ale wiesz co mi
51:24
bardziej chodzi o te. Katastroficzne myśl o takie
51:26
katastrofizowanie, że nie wiesz co, ojejku ja ci powiem, ale
51:29
tego też nie ma co będzie. Zabrali no dobrze o k no to z.
51:32
Czegoś wynika, że mamy tendencję do.
51:33
Katastrofizowania, że mamy tendencję do luminacji ja bym
51:36
była za tym, żeby jednak dojść do przyczyny do źródła tego.
51:40
To trochę potrwa i to przeważnie w toku terapii się robi.
51:43
Jeżeli to trwa dłużej. Oczywiście no bo ja mam jakieś
51:45
takie momenty kryzysowe w życiu, to mamy prawo sobie po
51:47
katastrofizować tak po prostu też to się zdarza, ale jeżeli
51:50
mamy tak całe życie, to warto to przepracować w terapii i dojść
51:53
do do przyczyny, bo to jest takie znaczy.
51:55
Ja ja tak czuję, sorry, że tak od razu dyskutuję z tą z tą tezą
51:59
czy hipotezą, ale wydaje mi się, że sama walka z tym objawem,
52:03
czyli z językiem jest. Może być kontr skuteczna, no bo
52:08
mówisz, że zmienić język, ale tak naprawdę, żeby zmienić
52:10
język, to musisz sobie kolejnym razem, kiedy zastosujesz ten
52:13
język katastroficzny powiedzieć stop, powiem inaczej, czyli
52:17
zabronić sobie mówienia tego pierwszego dobrze, ale sama
52:19
opowiadałaś. W jednej z naszych rozmów, żeby
52:22
postarać się zamiast mówić, ty mnie wkurzyłaś, to ja się na
52:26
ciebie zdenerwowałam, rozumiesz? Tak to, ale ja mam depresję
52:28
inaczej tutaj w. Tym komunikacie tak naprawdę nie
52:31
jest najistotniejsze. To, co ja czuję, chociaż
52:33
oczywiście też jest istotne, ale.
52:36
Istotne jest to, jaki ten komunikat dobrze wpływ na moim
52:38
rozmówcy, żeby on, żeby to nie żebym dostał informację o moich
52:42
emocjach, a nie o tym, że ja go oceniam w jakiś negatywny
52:46
sposób. Ale no dobrze, ale wiesz co?
52:48
Ja jeszcze jako, że musimy się już zbliżać do końca rozmowy, bo
52:50
wiem, że musisz lecieć dalej to jeszcze tylko jeden krótki
52:53
element. Chciałabym, żeby wybrzmiał
52:55
osoby, które zawstydzają się, kiedy doznają porażki i to je w
53:00
ogóle nie rozwija, po prostu blokują się nigdy więcej nie
53:03
chcą podejmować nowych rzeczy, umacniają się w poczuciu, że są
53:05
beznadziejne. Porażka jakby ich definiuje
53:08
druga grupa osoby skłonna do poczucia winy, czyli no.
53:13
Nie wyszło mi nie udało się zastanowić się co zrobić, żeby
53:16
mi się następnym razem udało. O świat się nie skończył,
53:19
idziemy dalej po prostu w życiu też są porażki, nauczę się
53:22
czegoś, ale jeszcze mam taką myśl, że wśród tych osób.
53:26
Ze skłonnością do poczucia winy może być taka grupa ludzi, która
53:29
nie szukają winy w sobie, tylko szukają winy w innych i to też
53:33
jest dosyć popularne zjawisko, czyli wszelkie porażki.
53:36
No tak, no przez rodziców, którzy nie poświęcali mi uwagi
53:40
przez ten durny kraj przez polityków przez mojego partnera,
53:44
bo zmarnował mi 10 lat życia. To wchodzimy psychopatologia.
53:48
Niska no to już jest to zazwyczaj jest to jakiś.
53:53
Jakiś objaw psychopatologiczny dotyczący na przykład zaburzeń
53:55
osobowości. Proszę cię, na pewno da
54:00
przykłady jednak tych sytuacji, w których automatycznie jednak
54:03
chcemy obwinić kogoś innego. Czasem jest tak, że ja w ogóle.
54:06
Się śmieję, że jednym z takich bardziej charakterystycznych.
54:12
Efektów pójścia na studia psychologiczne jest to, że
54:15
później przestajesz szukać winnych, tylko zaczynasz mówić o
54:18
odpowiedzialności. I to nie jest tylko różnica w
54:21
słowie. Ty naprawdę jak mówisz o tym, co
54:24
albo kto jest odpowiedzialne, to naprawdę nie uważasz, że ta
54:27
osoba jest temu winna kompletnie. 2 inne sfery.
54:30
To nie jest tak, że tylko zmieniasz słowo, a tak naprawdę
54:33
mówisz, ty jesteś za to odpowiedzialny.
54:34
Ooo to zły człowieku, nie odpowiedzialny, czyli to była
54:37
twoja odpowiedzialność, ale z jakiegoś powodu jej nie
54:39
dowiozłeś, bo nie miałeś. Nie wiem zasobów w stylu więzi
54:44
umiejętności komunikacyjnych, bo nie dostałeś ich z modelowania w
54:46
dzieciństwie i. Od razu nam się wyświetla
54:49
psychologom psycholożkom cała taka ścieżka tych przyczyn, dla
54:52
których ktoś jakoś myśli jakoś robi czegoś nie umie albo coś
54:55
umie i to jest w ogóle taki rodzaj determinizmu wchodzimy
55:00
później w taką puławkę deterministyczną, że właściwie
55:02
gdzie jest wolna wola, skoro wszystko to co mówię i robię,
55:04
zależy od tego, jak zostałam wychowana, to z kolei zależy od
55:07
tego, jak były wychowane poprzednie pokolenia i to tak
55:09
idzie w nieskończoność i właściwie wszystko co robię jest
55:12
w jakiś sposób zapisane w drzwiach.
55:15
Fatalizmie tak. I jest takie myślenie, ale
55:18
naprawdę jak jest już ta wiza psychologiczna to już nie
55:22
szukamy winy i fill. Ja myślę, że to też jest taki
55:25
etap fill, do którego się dąży w terapii, że już już ci nie
55:28
zależy na tym, żeby uznać, że ktoś jest winny ani ktoś inny,
55:32
ani ja tam nie ma winy, po prostu na jakąś porażkę, albo na
55:37
jakiś sukces składa się bardzo dużo różnych czynników.
55:40
Te moje wewnętrzne, jakieś zewnętrzne typu choroba, pogoda,
55:45
zbieg okoliczności. Pewnie na moje wewnętrzne
55:48
składają się też moi rodzice, moje doświadczenia, a może ktoś
55:52
i to wszystko wypadkowa tych bardzo wielu wektorów, które
55:56
gdzieś tam się pojawiały w naszym życiu, ale w ogóle nie
55:58
myślimy w kategorii, że tam właśnie ktoś jest winny.
56:02
Nie szukamy tej winy, bo bo to jest niepotrzebne zamiast
56:05
zastanawiać. Się z czego coś wynikło, kto
56:07
jest winny? Lepiej?
56:08
Miejmy nastawienie na rozwój. Tak, czyli po prostu co możemy
56:13
coś teraz z tym zrobić? Tak, mhm, polecam bardzo Karol.
56:16
Łek teoria. Mind setu właśnie nastawienia na
56:21
rozwój albo nastawienie na starość, a jeszcze mogą być na
56:24
końcu powiedzieć. Jakim zdaniem fajnym zakończyłaś
56:28
prezentację, którą mi wysłałaś swoją kiedyś?
56:31
Poetka maja. Angelu powiedziała takie zdanie,
56:33
że ludzie mogą zapomnieć, to mogę teraz już pomylić, ale
56:36
mogło zapomnieć to, co dla nich zrobiłeś, ale nigdy nie zapomną
56:39
tego, jak się przy tobie czuli i dzięki tobie czuli i to jest
56:43
coś, co rzeczywiście nie wiem, jak byście sobie tak zadali
56:46
pytanie, których ludzi pamiętasz z dzieciństwa z młodości, to
56:50
rzeczywiście tych, przy których czuliśmy jakieś emocje.
56:53
Czasami one oczywiście były negatywne, więc wiadomo, że nie
56:54
chcemy celować w takie doświadczenia i takie
56:57
samopoczucie tego drugiego człowieka, który będzie
56:58
negatywne, ale jeżeli jesteśmy w stanie kogoś uszczęśliwić.
57:02
Uspokoić. Sprawić, że że że poczuje się
57:08
lepiej dzięki nam to to jest coś co.
57:12
Lepiej zbuduje nasz wizerunek naszą markę osobistą, bo mówię
57:15
tutaj zarówno tą zawodową, jak i prywatną niż opowiadanie o
57:18
sukcesach. Opowiadanie o sukcesach często
57:21
powoduje, że właśnie mamy tej osoby już dość i się przy niej
57:24
czujemy źle, niewystarczający, albo po prostu przewracamy
57:28
oczami. O jezu znowu będzie gadał teraz,
57:31
jak to nazywa moja przyjaciółka nazwiskoza, czyli ciągle
57:34
mówienie o słynnych nazwiskach. Właściwie w każdej wypowiedzi,
57:36
kogo to się nie zna. Lepiej jest.
57:41
Działać w kierunku dobrego samopoczucia grupy tego mojego
57:45
rozmówcy i dzięki temu też mnie samej tak.
57:48
A ja bym jeszcze dodała. Taki kawałek z psychologii
57:50
społecznej, że my mamy takie dziwne przekonanie w głowie, że
57:55
ludzie oceniają nas krytycznie, wyłapują nasze właśnie porażki,
57:59
potknięcia, a różne badania mówią, że tak naprawdę ludzie są
58:03
bardzo życzliwi my. Załóżmy w wystąpieniu publicznym
58:06
mamy, ojejku, ale ale się zacinałem, ale nudno mówiłem,
58:10
zapomniałem o tym i o tym, a gdy badana była publiczność, to w
58:13
ogóle publiczność znacznie lepiej ocenia występ nasz niż
58:17
my. Sami, więc wierzmy w to, że
58:19
ludzie raczej są bardziej przychylni niż nam się wydaje.
58:23
Wobec nas tak ja też wam polecam, żebyście.
58:25
Posłuchali sobie wystąpień publicznych słowo jarzyszka.
58:29
To jest taki filozof. Który mówiłam dzisiaj niż se,
58:33
zanim zaczęłyśmy te audycje, który mówi w ten sposób, że on
58:38
właściwie on, to to, co to o czym chcę powiedzieć, to on to
58:42
jest w ogóle to jest tak ważne, że on w ogóle nie myśli o tym,
58:45
jak on wygląda przy tym, że smarka cały czas Marka, tam
58:48
popluje coś, jakby to jest dla niego zupełnie nieistotne, bo ta
58:52
myśl. Jest istotna i.
58:56
Yy mm, czasami warto być takiego małego słowo jarzyszka wyjąć go
59:00
sobie z kieszeni z internalizować żeby wstępnie
59:03
publicznych, że naprawdę to jak wyglądamy to, że się tam nie
59:07
wiem, powiemy coś niewyraźnie to ma mniejsze znaczenie wobec tego
59:11
co mówimy chociaż to, ale nie. Znaczy jesteś gafy, dobra, tylko
59:16
mówimy. Też czasami znaczy ogólnie jest
59:18
jeszcze tak. Starożytna japońsko, z którym
59:20
gdzieś tam czytałam. Filozofia wabi sabi, która po
59:25
prostu wielbi niedoskonałości. Ostatnio mój partner
59:27
przynajmniej użył tym powiedział, że gdzieś tam jakoś
59:30
dał wypowiedź o tym, jak będzie jako architekt dostał do prasy.
59:35
Pytanie, jak będzie dekorował dom?
59:38
On powiedział, że Jakub wybiera drzewko, to zawsze wybiera takie
59:41
jakieś połamane, takie, których nikt nie chce.
59:44
I tak mnie to rozczuliła, że taka empatia ma być drzewek,
59:46
których nikt nie wybierze i powiedziałam o ty.
59:48
Trenuję sztukę w opisami, że no my lubimy.
59:52
Nie ma doskonałości. Co to znaczy doskonałość?
59:54
Błędy są wpisane w nas bądź błądzić jest rzeczą ludzką
59:58
ludzką, tak o tym. Perfekcjoniści nie ma
1:00:00
doskonałości Challenge akcept. Tylko bardzo dziękuję ci za
1:00:05
rozmowę. I napiszcie o waszych właśnie
1:00:09
skojarzeniach czy doświadczeniach piszcie o swoich
1:00:12
gafach. Gafach właśnie motyl i gafy.
1:00:16
Tam. Sama gafy, więc niech inni też
1:00:18
dają. Zbierzmy nasze gafy również
1:00:21
gafy. I ocenimy, która jest najlepsza.
1:00:25
Nie żartuję gorsza albo najgorsza subskrybujcie
1:00:28
komentujcie udostępniajcie pomóżcie mi się znaleźć w top 3
1:00:32
podcastu. Rozdziałki znaczy ja w ogóle
1:00:38
znałam osobę, która po prostu wymyśliła.
1:00:41
Idea podcastu, nie, że to nie jest tak, że to ją stworzyłeś.
1:00:45
Jak miałaś 2 latka? Wtedy pamiętałam, że wymyśliłeś
1:00:47
to, no to to było miesiąc chyba po tym jak jak.
1:00:53
Wymyśliłaś w ogóle internet? Nie.
1:00:55
I później narodziła się od razu taka idea podcast.
1:00:59
Poczuła się wymawiać to słowo. To tak od razu to było twoje w
1:01:01
ogóle pierwsze słowo podcast tak to to.
1:01:04
Ja właśnie. Dzięki pa.