Latest / M365.FM – podcast o Microsoft 365, Copilot i AI po polsku / Governance w Copilot Studio: jak DLP Power Platform i Purview powstrzymują agentów AI przed wyciekiem danych wewnętrznych (Dubbing AI)

Transcript

Governance w Copilot Studio: jak DLP Power Platform i Purview powstrzymują agentów AI przed wyciekiem danych wewnętrznych (Dubbing AI) · M365.FM – podcast o Microsoft 365, Copilot i AI po polsku

0:00
Właśnie teraz wyciekają Twoje dane przez Copilot Studio, a Ty nawet o tym nie wiesz.
0:03
Tak, podczas gdy wszyscy cieszą się, że ich nowy asystent, a i potrafi wyszukiwać, podsumowywać i automatyzować,
0:09
ten sam przyjazny hotbot może z radością indeksować notatki z posiedzeń zarządu i arkusze finansowe.
0:13
To nie jest złośliwość, to posłuszeństwo, boleśnie posłuszne.
0:17
Agenci Copilot Studio dziedziczą te same uprawnienia co Ty, co oznacza, że jeśli masz dostęp do pliku z zarobkami CEO, Twój hotbot również go ma.
0:23
Gratulacje, stworzyłeś wszechwiedzącego starzystę działającego z prędkością Azure,
0:27
a mimo to ludzie mówią o bezpieczeństwie Copilota, jakby to była rozwiązana zagadka.
0:31
Spoiler, wcale tak nie jest.
0:32
Twoi agenci, a i to rozszerzenia tożsamości użytkownika, a nie osobne byty z własnymi zabezpieczeniami,
0:37
pożyczają Twój token dostępu i biegają po Twoich zasobach danych, robiąc dokładnie to, czego im zabroniłeś,
0:42
a właściwie to nie zabroniłeś, bo nigdy nie skonfigurowałeś reguł zapobiegania utracie danych, które pełnią rolę smyczy.
0:48
Więc oto jak sprawy się mają.
0:49
W ciągu kilku minut dowiesz się, jak zatrzymać ten wyciek, jak zastosować zasady DLP w Power Platform,
0:55
aby Twoi agenci Copilot nie przekazali przypadkiem poufnych danych, niczym gadatliwy starzysta gubiący kartę kredytową firmy.
1:02
Przeanalizujemy, dlaczego agenci Copilot wykraczają poza swoje kompetencje,
1:05
jak kontrolować przepływ danych przez łączniki i na co tak naprawdę pozwala model zgody Microsoftu za kulisami.
1:10
Jest też jedna konkretna reguła DLP ignorowana przez mniej więcej 9 na 10 administratorów,
1:14
która po cichu oddziela bezpieczne organizacje od tych, które trafiają na pierwsze strony gazet.
1:18
Pod koniec będziesz znał rozwiązanie i nie będziesz miał już żadnej wymówki.
1:21
Odkryjmy, co Twój Copilot wie, a czego wiedzieć nie powinien.
1:24
Ukryty problem agenci, którzy wiedzą za dużo.
1:27
Oto niewygodna prawda.
1:28
Twój agent Copilot Studio nie jest współpracownikiem, to Ty zduplikowany w krzemie.
1:33
Nie pyta, czy powinien pobrać ten plik z SharePointa, czy zajrzeć do tabeli Dataverse.
1:37
Po prostu to robi, bo takie są Twoje uprawnienia.
1:40
Większość administratorów zapomina, że w ekosystemie Microsoftu replikacja tożsamości oznacza replikację uprawnień.
1:46
Agent jest w zasadzie posłusznym klonem, któremu przyznano dostęp przez Twój kontekst bezpieczeństwa, ale nie posiada żadnej Twojej dyskrecji.
1:52
Copilot Studio łączy te możliwości poprzez konektory Outlook, Dataverse, SharePoint, Teams i każdą inną integrację, na którą pozwala Twój tenant Power Platform.
2:00
Każdy konektor działa jak tunel wykopany między Twoimi źródłami danych, a tym asystentem AI.
2:05
Im więcej otworzysz tuneli, tym dalej może zawędrować Twój agent.
2:08
To wygodne, wręcz odurzające, dopóki ten sam agent z radością nie podsumuje poufnych dokumentów HR, bo ktoś wpisał, jakie były trendy zatrudnienia w ostatnim kwartale.
2:16
Cyfrowy odpowiednik stażysty na kofeinie, który w ekspresowym tempie czyta teczki pracowników.
2:21
Prawdziwy paradoks?
2:22
Microsoft faktycznie udostępnia zabezpieczenia zasady zapobiegania utracie danych DLP.
2:26
DLP miało być ochroniarzem przy drzwiach, oddzielającym krytyczne dane biznesowe od chaosu spoza firmy.
2:32
Jednak w większości wdrożeń te zabezpieczenia kończą się dwa piętra poniżej przestrzeni operacyjnej kopilota.
2:36
Użytkownicy zakładają, że ich polityki na poziomie dzierżawy działają automatycznie, ale agenci kopilota żyją gdzieś pomiędzy środowiskiem Power Platform a granicą dzierżawy.
2:44
To strefa cienia w zarządzaniu, gdzie technicznie nic się nie psuje, ale wszystko po cichu idzie w złym kierunku.
2:50
Rozważmy to.
2:51
Konfigurujesz konektory Outlook i SharePoint jako biznesowe, a jakieś zewnętrzne API jako niebiznesowe.
2:56
To rozdzielenie, jeśli jest właściwie wymuszane, zatrzymuje przepływ danych między kategoriami.
3:00
Jednak twój agent kopilota, działający w niedostatecznie zabezpieczonym środowisku, ostatecznie korzysta z obu, bo nikt nie przypisał jego środowiska do właściwego zestawu DLP.
3:08
Nagle twoje dane biznesowe są przesyłane przez połączenie niebiznesowe.
3:12
To jak posiadanie sejfu z otwartymi drzwiami, bo twoja polityka bezpieczeństwa chroniła tylko hol.
3:17
Typowe ścieżki awarii prowadzą do tego samego zaniedbania.
3:20
Po pierwsze, agenci podsumowują lub parafrazują informacje pobrane z poufnych list.
3:24
Po drugie, łączą rozproszone źródła w jednej rozmowie, nieumyślnie naruszając klasyfikację danych.
3:31
Po trzecie, administratorzy zakładają dziedziczenie polityk.
3:34
Lecz ponieważ agenci kopilota są wdrażań w środowiskach z unikalnymi granicami DLP, to dziedziczenie nigdy nie następuje.
3:40
Cudowne założenie, że Microsoft wykona pracę związaną z zarządzaniem za ciebie jest błędne, nie zrobi tego.
3:45
Jeśli twój kopilot widzi dane finansowe, gratulacje.
3:48
Widzi je również każdy pracownik o dobrych intencjach, który otwiera sesję czatu i zaczyna wypytywać o szczegóły budżetu.
3:54
To cichy wektor naruszenia, wewnętrzna ekspozycja bez złych zamiarów.
3:58
Haker nie jest potrzebny, wystarczą zbyt hojne uprawnienia i brak izolacji kontekstu.
4:03
To rodzaj naruszenia, o którym nie mówi się w nagłówkach, dopóki ktoś nie wyeksportuje transkrypcji czatu.
4:08
Więc zanim wpadniesz w panikę lub zaczniesz winić Microsoft, przyjrzyj się swojej architekturze.
4:11
Twój agent nie łamie zasad, on przestrzega ich precyzyjnie.
4:14
Po prostu nigdy nie zdefiniowałeś tych właściwych.
4:16
DLP nie stosuje się automatycznie do każdej warstwy.
4:19
Musi być określony zakresem, wymuszone i przetestowane dla każdego środowiska.
4:21
I wiesz co? Agenci Copilot Studio domyślnie żyją w środowiskach deweloperskich, których prawdopodobnie nigdy nie zabezpieczyłeś, bo to tylko testy.
4:29
Ustaliliśmy objaw agenci, którzy wiedzą zbyt wiele.
4:32
Teraz, aby załatać wyciek, musimy zmapować, dokąd faktycznie trafiają dane wewnątrz Copilot Studio od użytkownika,
4:38
przez konektor, po logii rozmów, bo nie zablokujesz rzeki, dopóki nie zrozumiesz jej nurtu.
4:42
Więc przeanalizujmy ten przepływ, zanim Twój uprzejmy mały hotbot przypadkowo wpisze roczną prognozę na czat zespołu,
4:48
do którego nigdy nie powinien był dołączyć.
4:49
Jak dane przepływają przez Copilot Studio?
4:52
Podążajmy śladem Twoich danych, ponieważ w przeciwieństwie do Ciebie one nie robią sobie przerwy na kawę.
4:56
W momencie, gdy użytkownik rozpoczyna konwersację z agentem Copilot Studio, w tle uruchamiają się odpowiednie mechanizmy.
5:02
Najpierw weryfikowana jest tożsamość użytkownika, uwierzytelniona przez EntraID.
5:06
Tożsamość ta niesie ze sobą delegowane uprawnienia, które w praktyce oznaczają wszystko, co ja widzę, Ty też możesz widzieć.
5:11
Agent pobiera następnie te poświadczenia przez łącznik, który stanowi logiczny pomost do Twojego źródła danych, SharePointa, Outlooka, Dataverse lub innej usługi w tym środowisku.
5:21
Gdy dane zostaną pobrane, wynik nie znika.
5:23
Przechodzi on przez kolejne warstwy, kontekst rozmowy, wygenerowaną odpowiedź, aż wreszcie trafia do pamięci analitycznej w celach rejestrowania i analizy.
5:31
To urocza sztafeta danych z tą różnicą, że pałeczką są Twoje poufne informacje.
5:35
Na każdym etapie tej sztafety istnieją słabe punkty.
5:38
Łącznik to pierwsza strefa ryzyka.
5:40
Łączniki w Power Platform dzielą się na trzy typy.
5:42
Standardowe typowe usługi Microsoft, premium funkcje zewnętrzne lub rozszerzone oraz niestandardowe zdefiniowane przez użytkownika API.
5:49
Każdy typ jest regulowany w inny sposób.
5:51
Łączniki standardowe dobrze wpisują się w wbudowane kategorie DLP.
5:54
Łączniki premium i niestandardowe często jednak tkwią w regulacyjnym zawieszeniu, dopóki nie przypiszesz im odpowiedniej klasyfikacji.
5:59
Kiedy administratorzy o tym zapominają, agenci kopilot traktują je jako ogólnodostępne.
6:02
Wyobraź sobie, że oznaczasz połowę swoich szafek na dokumenty jako ściśle tajne, a resztę pozostawiasz nieoznaczoną.
6:07
Właśnie dałeś starzyście pozwolenie na otwieranie wszystkiego, co wygląda interesująco.
6:10
Drugi słaby punkt stanowią łączniki systemowe.
6:13
Nie są one widoczne na kanwie twórcy, ale po cichu umożliwiają funkcje takie jak przesyłanie wiadomości w Teams czy renderowanie kart adaptacyjnych.
6:18
Ponieważ technicznie należą do systemu, a nie do użytkownika, często omijają Twoje filtry DLP.
6:23
Pomyśl o nich jak o tunelach technicznych biegnących pod Twoim zamkiem.
6:26
Rzadko patrol awayn, zawsze otwarte.
6:28
Gdy dane przez nie przepływają, większość organizacji nawet tego nie zauważa.
6:32
Domyślnie firma Microsoft wyłącza niektóre łączniki z egzekwowania zasad, aby zachować podstawową funkcjonalność.
6:37
Wspaniałe dla dostępności, fatalne dla izolacji danych.
6:39
Jest jeszcze dziennik konwersacji, historia czatów, kopilota przechowywana do celów analitycznych, debugowania i ciągłego doskonalenia.
6:45
Wielu zakłada, że wyłączenie telemetrii załatwia sprawę.
6:48
To nieprawda. Dane konwersacji mogą pozostawać w magazynie analitycznym środowiska, co oznacza, że monit zawierający wrażliwe wskaźniki finansowe może tkwić w logach w nieskończoność, jeśli nie skonfigurujesz retencji.
6:58
Już czuć, jak dział do spraw. Zgodności zaczyna drżeć.
7:02
Tutaj przepływ danych staje się pozornie skomplikowany.
7:04
Pojedyncze wywołanie kopilota może dotyczyć wielu łączników w sekwencji.
7:08
Na przykład agent może użyć Outlooka do wyodrębnienia ostatnich wiadomości e-mail, przepuścić tę treść przez łącznik analizy tekstu i zwrócić podsumowania w aplikacji Teams.
7:15
Każdy z tych kroków przekracza granicę DLP.
7:18
Jeśli choć jeden z tych łączników należy do innej klasyfikacji powiedzmy Outlook jako biznesowy, a usługi poznawcze jako niebiznesowe cały przepływ narusza zasady.
7:26
System nie krzyczy, on po prostu działa.
7:28
Przekierowanie danych jest ciche, lecz katastrofalne.
7:30
Co gorsza, zasady DLP dotyczą środowisk, a nie całego dzierżawcy, co oznacza, że każde środowisko Power Platform ma własne granice.
7:37
Jeśli nie powielisz zasad jawnie, każde nowe środowisko staje się potencjalnym wyciekiem.
7:41
Możesz mieć idealny ład w produkcji i całkowity chaos w fazie tworzenia.
7:46
A Microsoft uprzejmie przypomni, jeśli zapytasz, że izolacja środowisk jest zamierzona.
7:51
W tłumaczeniu to twój problem.
7:52
Pozwól, że opowiem ci pouczającą historię.
7:55
Klient wdrożył finansowego agenta jako pilot w środowisku testowym, zakładając, że globalna zasada DLP zadziała automatycznie.
8:01
Agent, nieświadomy hierarchii, miał dostęp zarówno do wewnętrznych bibliotek SharePoint, jak i eksperymentalnego API innej firmy.
8:08
Gdy dział prawny przejrzał próbkę logów czatu, odkrył poufne kwartalne dane wplecione w konwersacje z API.
8:13
Żadnego włamania, żadnego ataku, po prostu brak zasad.
8:16
System zachował się dokładnie tak, jak został skonfigurowany, by zrobić wszystko źle.
8:20
Teraz potrafisz już sobie wyobrazić anatomię wycieku.
8:22
Tożsamość deleguje uprawnienia, łączniki mostkują dane, logi rozmów zachowują ślady, analityka uwiecznia zdarzenie.
8:28
Przeocz jedną granicę, a informacje zaczną przeciekać.
8:31
Zanim więc wzniesiemy obronę, zapamiętaj ten przepływ użytkownik, łącznik, agent, log, analityka.
8:36
Każda strzałka to potencjalna droga ucieczki.
8:38
Teraz zbudujemy mury.
8:40
Zasady DLP wystarczająco silne, by powstrzymać nawet najbardziej nadgorliwego kopilota.
8:44
Budowanie twierdzy DLP, właściwa konfiguracja.
8:46
Większość administratorów wpada tu w lekki popłoch.
8:48
Dobrze, panika oznacza, że w końcu zrozumiałeś, iż Twoi agenci nie są niewinni.
8:52
To pozbawione nadzoru maluchy z dostępem do korporacyjnego sejfu.
8:55
Zacznijmy więc budować tę twierdzę od podstaw, bo stworzenie zasady DLP w Power Platform nie jest trudne.
9:01
Zrozumienie tego, co faktycznie kontroluje, wymaga więcej finezji niż przyznaje większość dokumentacji.
9:06
Najpierw zidentyfikuj swoje pole bitwy, środowiska hostujące projekty Copilot Studio.
9:10
Wiele organizacji tworzy mnóstwo środowisk Power Platform deweloperskie, testowe, produkcyjne,
9:15
często za sprawą entuzjastycznych twórców, którzy myślą, że środowisko to piaskownica do zabawy.
9:19
Tak nie jest.
9:20
Każde środowisko to odrębna wyspa bezpieczeństwa.
9:23
Zasady ustawione na poziomie dzierżawcy nie otaczają automatycznie tych wysp,
9:26
co oznacza, że środowisko produkcyjne może być bezpieczne jak Fort Knox,
9:29
podczas gdy deweloperskie dryfuje jak tratwa na Pacyfiku.
9:31
Krok pierwszy to zatem rozpoznanie.
9:33
Znajdź każde środowisko, w którym ktoś kliknął Utwórz kopilota.
9:36
Zakładaj, że nic nie jest bezpieczne.
9:38
Teraz budujemy pierwszy mur.
9:39
W Centrum Administracyjnym Power Platform otwórz sekcję zasad danych i utwórz nową zasadę zapobiegania utracie danych.
9:45
Zostaniesz poproszony o określenie objętych nią środowisk.
9:47
Wybierz je świadomie.
9:49
Rozpraszanie zasad w nieużywanych miejscach tylko rodzi niespójność.
9:52
Każda zasada egzekwowana jest w momencie wdrożenia, a nie wstecznie.
9:56
Każdy nowy lub istniejący łącznik w tym środowisku stanie się zgodny z zasadami dopiero po ich opublikowaniu.
10:02
Kolejnym krokiem jest fundament kategoryzacji łączników DLP.
10:05
Wyobraź sobie kubełki oznaczone jako biznesowe, niebiznesowe i zablokowane.
10:08
Łączniki biznesowe mogą swobodnie wymieniać się danymi między sobą.
10:10
Łączniki niebiznesowe mogą udostępniać dane tylko w obrębie własnej grupy.
10:13
Łączniki zablokowane są całkowicie odizolowane.
10:15
To hierarchia, której twoje AI musi bezwzględnie przestrzegać.
10:18
I tak błędne przypisanie jednego łącznika między grupami może zmienić bezpiecznego hotbota w plotkarza.
10:23
Teraz odizoluj grupę wysokiego ryzyka.
10:25
AI oraz łączniki zewnętrzne.
10:27
Wszystko oznaczone jako usługi kognitywne, OpenAI czy ogólny HTTP powinno domyślnie trafiać do grupy niebiznesowej lub zablokowanej.
10:33
Te łączniki działają jak bramy wyjściowe, przez które dane opuszczają bezpieczne środowisko Microsoftu i trafiają do zewnętrznego przetwarzania.
10:39
Ich blokowanie nie paraliżuje twojego kopilota, lecz dyscyplinuje go.
10:42
Nadal możesz tworzyć inteligentne przepływy bez przekazywania surowych danych klientów do pierwszego lepszego punktu końcowego.
10:48
Następnie zajmijmy się cichym zabójcą połączeniami krzyżowymi.
10:51
Dzieje się tak, gdy jedna konwersacja lub przepływ łączy się z łącznikiem biznesowym i niebiznesowym.
10:55
Przykład agent pobiera listę z SharePointa Biznes, a następnie wysyła podsumowanie do zewnętrznego API językowego Niebiznes.
11:03
Nawet jeśli każdy łącznik jest dozwolony, to połączenie tworzy most danych, którego polityka zabrania.
11:08
Mechanizm DLP w Power Platform automatycznie blokuje takie przepływy, jeśli poprawnie skategoryzowałeś łączniki.
11:14
W przeciwnym razie system zignoruje to i będzie kontynuował działanie.
11:16
Zweryfikuj swoje grupy.
11:18
Jedna błędna klasyfikacja i strażnicy uprzejmie wypuszczą złodzieja.
11:21
Sama hierarchia DLP działa jak stos nałożonych na siebie tarcz.
11:25
Na szczycie polityki na poziomie dzierżawy tenant nadpisują wszystko poniżej.
11:28
Poniżej znajdują się polityki na poziomie środowiska zarządzające konkretnymi obszarami.
11:32
Na końcu ograniczenia aplikacji lub agentów stosują się tylko w ich zakresie środowiskowym.
11:36
Pomyśl o tym jak o hierarchii zarządzania.
11:38
Zasady dzierżawy to prawo korporacyjne, zasady środowiskowe to polityka działu, a ustawienia aplikacji to notatki na biurkach.
11:44
Jeśli wystąpią sprzeczności, wygrywa prawo korporacyjne.
11:47
W razie wątpliwości stosuj rygorystyczne, domyślne ustawienia na poziomie dzierżawy, a następnie zawężaj wyjątki w dół.
11:52
Nie ufaj twórcom aplikacji, że będą sami się kontrolować.
11:54
To ci sami ludzie, którzy uznali, że wdrożenie Power Automate na produkcję bez kontroli wersji jest dopuszczalne.
11:59
Zanim zaczniesz świętować, przetestuj wszystko w środowisku testowym zawsze.
12:03
Agenci Copilot Studio polegają na wielu niejawnych połączeniach, a twoja nowa polityka może je cicho zablokować, psując kluczowe funkcje.
12:09
Wdróż zmiany DLP w środowisku testowym, zaimportuj przykładowego agenta i sprawdź, czy nadal odpowiada na rutynowe pytania.
12:15
Jeśli nie, dopasuj grupy łączników, aż funkcjonalność wróci bez zwiększenia narażenia danych.
12:20
Balansujesz między użytecznością a paranoją, delikatnie przechylając szalę w stronę tej drugiej.
12:24
To tańsze niż procesy sądowe.
12:26
Zauważ, co właśnie zrobiliśmy.
12:28
Odseparowaliśmy dane, zdefiniowaliśmy granice i zapieczętowaliśmy wyjścia.
12:32
To twoja twierdza, sztywne kategorie, ograniczone środowiska, warstwowa hierarchia i sprawdzone mury.
12:37
Jednak nawet najlepsza twierdza potrzebuje strażników rozumiejących uprawnienia, bo fortyfikacje zawodzą, gdy ktoś rozdaje klucze główne.
12:44
A w Królestwie Microsoftu te klucze wydawane są przez Entra ID.
12:48
Skoro więc twoje mury są wysokie, a fosa pełna, porozmawiajmy o strażnikach tych uroczych delegowanych uprawnieniach, które dają administratorom złudne poczucie bezpieczeństwa.
12:56
Oto Entra i jej niezbyt magiczny model uprawnień.
12:59
Uprawnienia Entra i mit bezpieczeństwa.
13:01
Gdybym dostawał dolara za każdym razem, gdy ktoś mówi, to Entra, więc jest bezpiecznie.
13:05
Miałbym dość, żeby wykupić akcję Microsoftu i samemu naprawić ten problem.
13:08
Rozprawmy się z tym mitem raz, a porządnie.
13:11
Entra, znana wcześniej jako Azure Active Directory, nie posypuje twojej tożsamości magicznym pyłem tylko dlatego, że zajmuje się uwierzytelnianiem.
13:18
To pośrednik, a nie opiekun, a twój agent Copilot, choć może wyglądać uroczo, nie posiada własnego konta, hasła ani sumienia.
13:25
Pożycza twoje.
13:26
Nazywa się to uprawnieniami delegowanymi.
13:28
Kiedy logujesz się i wchodzisz w interakcję z agentem Copilot, agent ten występuje o token dostępu w twoim imieniu.
13:33
Ten token zawiera wszystkie uprawnienia przyznane ci w środowisku Microsoft 365.
13:38
Biblioteka SharePoint – sprawdzone.
13:39
Tabela Dataverse – sprawdzone.
13:41
Prywatny czat na Teams z szefem – również sprawdzone, jeśli masz do tego dostęp.
13:45
Agent nie odróżnia rzeczy ważnych od katastrofalnych.
13:48
Po prostu wykonuje zadania w twoim zakresie i pod twoją tożsamością.
13:51
Jeśli masz uprawnienia finansowe, ma je również twój algorytmiczny asystent i nie zawaha się ich użyć.
13:56
Ten projekt sprawdza się świetnie w kontrolowanych zakresach, bo zapewnia płynność pracy, ale niebezpieczeństwo płynie z domniemanej zgody.
14:03
Kiedy zatwierdzasz konektor, powiedzmy dla Outlooka lub Dataverse, ta zgoda jest zapisywana w środowisku.
14:08
Każdy agent Copilot hostowany w tym miejscu dziedziczy to zaufanie.
14:12
Zatwierdź raz, a w efekcie obdarzysz każdego przyszłego agenta takim samym zasięgiem.
14:16
Gratulacje – wdrożyłeś rodzinę wszechpotężnych hotbotów bez indywidualnego nadzoru.
14:20
Jeśli brzmi to lekko myślnie, to dlatego, że takie właśnie jest.
14:23
Antidotum jest wdrożenie zasady najniższych uprawnień dla agentów, dokładnie tak, jak miejmy nadzieję, robisz to dla ludzi.
14:28
W EntraID twórz niestandardowe grupy zabezpieczeń i przypisania ról, które ograniczają zapytania komponentów związanych z Copilotem.
14:35
Na przykład ogranicz dostęp tylko do podzbioru konektorów danych niezbędnych do działania każdego agenta.
14:40
Asystent marketingu nie ma powodów, by zaglądać do Act HR, a mimo to wielu adminów wrzuca je do tych samych zakresów dla wygody.
14:46
Wygoda rodzi zagrożenie. Jeśli nie lubisz tłumaczyć audytorom pochodzenia danych, przestań to robić.
14:51
A co z tożsamościami zarządzanymi? Tak, istnieją i tak, są przydatne.
14:55
Tożsamość zarządzana pozwala aplikacji uwierzytelniać się w zasobach Azure przy użyciu własnej jednostki usługi, zamiast polegać na Twojej.
15:01
Ale oto subtelność, którą większość pomija.
15:03
Agenci Copilot Studio działają głównie w oparciu o delegowanie użytkowników, a nie tożsamości zarządzane.
15:08
Pospieszne przypisywanie tożsamości zarządzanych może prowadzić do nadmiernych uprawnień,
15:11
ponieważ te jednostki usługi często zaczynają z szerszym zakresem praw Azure niż zamierzałeś.
15:16
Traktuj tożsamości zarządzane jak narzędzia chirurgiczne, a nie jak domyślne przełączniki.
15:19
Automatyzacja nie jest równoznaczna z autonomią.
15:21
Możesz pomyśleć, och, w porządku, po prostu będę polegać na audycie.
15:24
Doskonałe podejście, o ile faktycznie będziesz to robić.
15:27
Entra dostarcza logi logowania i raporty zgód aplikacji, które ujawniają,
15:30
która jednostka usługi uzyskała dostęp do jakiego zasobu, pod czyją tożsamością i kiedy.
15:33
Połącz to z analityką Centrum Administracyjnego Power Platform,
15:36
a będziesz mógł śledzić aktywność konektora dla każdego agenta.
15:39
Jeśli kiedykolwiek zauważysz, że konektor pobiera dane poza wyznaczone środowisko,
15:42
to nie jest ciekawość.
15:43
To widoczny dowód na lenistwo w konfiguracji.
15:46
Przechwytuj te zdarzenia, eksportuj do swojej platformy monitoringu i podejmuj działania.
15:49
Zasada ufaj, ale sprawdzaj jest przestarzała.
15:51
W erze Kopilota obowiązuje ograniczaj i potwierdzaj.
15:54
Więc nie, sama usługa Entra nie zabezpieczy Twoich agentów.
15:57
Uwierzytelnia ich uprzejmie, wydajnie i obojętnie.
15:59
Bezpieczeństwo to architektura zbudowana wokół tożsamości, a nie samo jej istnienie.
16:04
Twoje mury DLP, klucze uprawnienia i strażnicy Audyt tworzą triadę.
16:09
Złam jedną nogę, a cała struktura się zachwieje.
16:12
Mit bezpieczeństwa umiera w chwili, gdy zdajesz sobie sprawę,
16:14
że Microsoft przeniósł odpowiedzialność z powrotem na Ciebie.
16:16
Chciałeś sztucznej inteligencji typu self-service.
16:19
Dostarczyli dokładnie to wszystko w modelu self-service,
16:21
a to obejmuje także wycieki spowodowane przez samego siebie.
16:23
Skoro już wzmocniliśmy tożsamość i ograniczyliśmy zakres, nie gratuluj sobie jeszcze.
16:27
Polityka spisana, ale nigdy nie testowana, to biurokratyczna wersja placebo.
16:31
Potrzebujesz dowodów potwierdzenia, że Twoja twierdza faktycznie wytrzyma pod presją.
16:34
Oznacza to szturchanie, prowokowanie i okazjonalne próby złamania własnego systemu.
16:38
Bo jeśli Ty tego nie zrobisz, ktoś inny, przypadkiem lub nie, w końcu to zrobi.
16:42
Testowanie i monitorowanie.
16:43
Udowodnij, że jest szczelne.
16:45
Testowanie agenta kopilot nie polega na obserwowaniu, czy poprawnie odpowiada dzień dobry.
16:49
Chodzi o sprawdzenie, co się stanie, gdy rzucisz mu wyzwanie pytaniami,
16:52
które powinny napotkać bariery bezpieczeństwa.
16:54
Zacznij od redteamingu swojego kopilota, niedramatycznymi, hakerskimi zagrywkami,
16:58
ale przemyślanymi, kontrolowanymi promptami.
17:00
Poproś o poufne dane, do których nie powinien mieć dostępu.
17:02
Podsumuj pensję kadry zarządzającej, wyeksportuj wszystkie rekordy klientów
17:05
lub pokaż umowy przechowywane w dziale finansowym.
17:08
Jeśli agent uprzejmie odmówi lub wyświetli komunikat o ograniczeniu dostępu,
17:11
świętuj przez chwilę.
17:12
Jeśli wykona polecenie, właśnie odkryłeś dokładnie taką dziurę, o jakiej marzą atakujący.
17:16
Ta metoda to niehipotetyczne testy, to zastosowane zarządzanie bezpieczeństwem.
17:20
Stwórz katalog zabronionych zapytań i przetestuj je w każdym środowisku kopilot.
17:24
Śledź odpowiedzi.
17:25
Odmowa oznacza, że warstwy DLP i uprawnień działają prawidłowo.
17:28
Wyciek danych sygnalizuje błędną klasyfikację lub nakładanie się konektorów.
17:31
Piękno kopilota tkwi w jego przejrzystości.
17:34
Dzienniki rejestrują wszystko.
17:35
Przerażające jest to, że te dzienniki przechowują również Twoje błędy,
17:38
więc następnym krokiem jest monitorowanie analityki użycia konektorów.
17:41
W Centrum Administracyjnym Power Platform otwórz panel analityki środowiska.
17:44
Znajdziesz tam metryki dotyczące wolumenu, częstotliwości i pochodzenia użytkowników konektorów.
17:48
Szukaj anomalii.
17:49
Skoki wywołań konektorów HTTP przez agentów, którzy nigdy nie powinni używać zewnętrznych API
17:54
lub nagłe wzrosty zapytań w SharePoint zbiegające się z wdrożeniami hotbotów.
17:58
To nie są zbiegi okoliczności, to ślady błędnej konfiguracji.
18:01
Traktuj je jak dowody kryminalistyczne.
18:03
Każda anomalia odzwierciedla brak kontroli gdzieś wcześniej w procesie.
18:06
Następnie przychodzi logowanie audytowe Twój szlak dowodowy.
18:08
Włącz zdarzenia audytów Power Platform i zsynchronizuj je z Microsoft Perview lub Microsoft Sentinel.
18:13
Zapewnia to, że każde działanie, zapytanie i wywołanie konektora jest indeksowane w Twojej szerszej strukturze zgodności.
18:18
Dzięki Perview zyskujesz kontekst, które zbiory danych zostały dotknięte,
18:22
który użytkownik zainicjował zapytanie i czy dane opuściły Twoją granicę geograficzną.
18:25
Sentinel z kolei dodaje korelacje, łącząc te działania z szerszymi zdarzeniami bezpieczeństwa,
18:30
takimi jak nietypowe logowania lub eskalacje uprawnień.
18:32
Razem przekształcają one niewidzialne zachowanie, a i w mierzalną telemetrię.
18:36
Pominięta tutaj zasada – dopasowanie retencji.
18:39
Dane audytowe często przeżywają dane konwersacji.
18:42
Jeśli usuniesz logi czatu po 30 dniach, ale zachowasz zdarzenia audytowe przez rok,
18:46
tracisz kontekstową nić wyjaśniającą, dlaczego zdarzenie miało miejsce.
18:49
Egzekwowanie polityki bez kontekstu jest bezużyteczne.
18:52
Zadbaj o to, by polityki retencji w dziennikach kopilota, analityce i śladach audytu były zsynchronizowane,
18:58
aby Twoje dowody tworzyły spójną historię.
19:01
Okresowa reklasyfikacja należy do najbardziej ignorowanych zadań.
19:04
Microsoft nieustannie aktualizuje definicję konektorów.
19:07
Kiedyś bezpieczny konektor standardowy może z dnia na dzień stać się premium lub zewnętrznym,
19:11
zmieniając sposób przetwarzania danych.
19:13
Przeglądaj inwentarz konektorów co kwartał.
19:15
Reklasyfikuj zgodnie z aktualną dokumentacją Microsoft, a nie zeszłorocznymi założeniami.
19:19
Zaniedbanie tego jest równoznaczne z zamknięciem drzwi na klucz,
19:22
podczas gdy ktoś po cichu wyważa zawiasy.
19:24
Na koniec wprowadź ciągły nadzór.
19:26
Każdy nowy konektor, wtyczka lub rozszerzenie strony trzeciej otwiera powierzchnię ataku.
19:30
Traktuj DLP nie jako statyczny punkt kontrolny zgodności, ale jako ewoluujący obwód zabezpieczeń.
19:34
Planuj kwartalne audyty, automatyzuj eksport danych analitycznych
19:37
i przesyłaj alerty do swojej linii zarządzania bezpieczeństwem i zdarzeniami.
19:41
Nadzór umiera w momencie, gdy staje się ręczny.
19:43
Kiedy skończysz testy, zauważysz coś satysfakcjonującego.
19:46
Celem nie jest zgodność i nigdy nią nie był.
19:48
Celem jest kontrola.
19:49
Agent Copilot, który odpowiada tylko w wyznaczonych granicach,
19:52
staje się przewidywalny, łatwy w zarządzaniu i naprawdę bezpieczny dla celów biznesowych.
19:55
Dopiero wtedy AI zmienia się z zagrożenia w atut, ale tylko dlatego, że uczyniłeś paranoję systemową, a nie opcjonalną.
20:01
Gdy dane przestaną wyciekać, spojrzysz na Copilot Studio inaczej nie jak na błyskotliwą zabawkę do produktywności,
20:06
lecz jako na narzędzi inżynierii zaufania.
20:08
Twoi agenci zachowują się poprawnie, bo tak skonstruowałeś reguły.
20:11
W ten sposób możesz wreszcie powiedzieć, bez krzty ironii, że Twoje środowisko jest szczelne.
20:16
Agenci Copilot Studio nie są złoczyńcami, są odbiciami.
20:19
Zachowują się dokładnie tak, jak instruuje ich konfiguracja, co zazwyczaj oznacza uprzejme nadmierne udostępnianie.
20:24
Każde uprawnienie, które wykorzystują, każdy łącznik, z którego korzystają i każdy zbiór danych, który ujawniają,
20:28
jest w istocie lustrem Twojego ładu organizacyjnego.
20:29
Ty zbudowałeś most, oni po prostu przez niego przeszli.
20:32
Pamiętaj więc, że agent Copilot jest tak godny zaufania, jak jego konfiguracja DLP, nic więcej.
20:38
Bezpieczeństwo oparte na optymizmie to nie strategia.
20:40
Bezpieczeństwo oparte na wymuszonych granicach, owszem.
20:43
Ład organizacyjny nie jest opcjonalny, gdy Twoje AI może przeszukiwać SharePoint, Dataverse i Outlook z uprawnieniami kierowniczymi.
20:49
Uwodzicielską stroną Copilota jest wygoda.
20:51
Poprosisz, a on wykona.
20:53
Niebezpieczeństwo polega na tym, że to posłuszeństwo rozciąga się na poufne arkusze i dane kadrowe, gdy nikt mu nie nakaże inaczej.
20:57
Jedynym prawdziwym rozwiązaniem jest dyscyplina.
21:00
Klasyfikuj łączniki, ograniczaj uprawnienia i testuj te restrykcje, aż błąd stanie się niemożliwy.
21:04
Zrób to, zanim kolejny niepozorny projekt pilotażowy zamieni się w dochodzenie dotyczące zgodności z przepisami.
21:09
Zabezpiecz dane, zanim Twój Copilot dowie się zbyt wiele.
21:11
Traktuj DLP jako ochronę intelektualną, a nie biurokrację.
21:14
Zestaw cyfrowych murów, które nie pozwalają inteligencji przekształcić się w wyciek danych.
21:18
Gdy wyegzekwujesz te zasady, Copilot przestaje być obciążeniem i staje się tym, czym miał być w reklamach godnym zaufania asystentem.
21:24
Jeśli zaoszczędziło to Twojemu zespołowi do spraw, zgodności ataku paniki, zasubskrybuj.
21:28
Jest to tańsze niż audyt i nieskończenie mniej niezręczne niż tłumaczenie działowi prawnemu, dlaczego Hotbot opublikował dane płacowe na Teams.
21:33
Obserwuj nas, aby nie przegapić odcinka o zaawansowanym zarządzaniu agentami, Copilot w Microsoft Purview i utrzymaj swoje automatyzacje inteligentne, ograniczone i pod pełną kontrolą.