Latest / M365.FM – podcast o Microsoft 365, Copilot i AI po polsku / Context engineering w Copilot Studio: jak zatrzymać halucynacje i dryf w Power Platform (Dubbing AI)

Transcript

Context engineering w Copilot Studio: jak zatrzymać halucynacje i dryf w Power Platform (Dubbing AI) · M365.FM – podcast o Microsoft 365, Copilot i AI po polsku

0:00
Twój współpilot nie jest głupi, zagłodziłeś go, brak schematu, brak zasad, brak zabezpieczeń, a potem narzekasz na halucynacje.
0:07
Prawda? Większość porażek, a i w Power Platform nie wynika z IQ modelu.
0:12
Wynikają z kontekstu, który stworzyłeś.
0:14
Oto co dzisiaj otrzymasz.
0:15
Powtarzalny wzorzec inżynierii kontekstu dla Copilot Studio i Power Automate, który eliminuje halucynacje, naprawia dryf między dzierżawami oraz obniża opóźnienia i koszty.
0:24
Zbudujemy wzorzec wiadomości systemowej, listę kontrolną ugruntowania schematu i szablon potoku pobierania.
0:30
Jest jedna warstwa, o której wszyscy zapominają warstwa polityk, która zapobiega dryfowi zarządzania.
0:34
Wdrożymy ją i udowodnimy skuteczność za pomocą metryk przed i po.
0:37
Zaczynamy.
0:38
Problem. Dlaczego twój współpilot zawodzi?
0:40
Dług kontekstowy.
0:41
Zdefiniujmy problem precyzyjnie.
0:43
Dług kontekstowy to nagromadzenie brakującego lub niechlujnego kontekstu, który zmusza model językowy do zgadywania.
0:48
Pomijasz zasady systemowe, nie ugruntowujesz danych w Dataverse, pozostawiasz narzędzia niezdefiniowane i ignorujesz polityki.
0:54
A potem jesteś w szoku, gdy wyniki różnią się między dzierżawami.
0:57
Fascynujące. Dług kontekstowy objawia się w czterech porażkach.
1:01
Po pierwsze, brak zasad systemowych, brak tożsamości, zakresu i polityki odmowy.
1:05
Model optymalizuje się pod kątem bycia pomocnym i gadatliwym, a nie zgodnym i precyzyjnym.
1:09
Po drugie, nieugruntowane dane.
1:11
Wskazujesz na tabelę pożyczek, nie podając nazw NCI, definicji pól, relacji ani przykładowych rekordów.
1:17
Po trzecie, niezdefiniowane narzędzia.
1:19
Prosisz o aktualizację statusu, ale nie udostępniasz nadzorowanej ścieżki akcji w Power Automate.
1:23
Po czwarte, brak polityk.
1:25
Polegasz na przeczuciach zamiast na DLP, etykietach poufności i dostępie warunkowym.
1:29
Taki kontekst gwarantuje dryw.
1:31
Dowody są wszędzie.
1:32
Wysokie wskaźniki awarii i rezygnacji z AI w przedsiębiorstwach wynikają z wykonania i kontekstu, a nie z ograniczeń modelu.
1:38
Zespoły zgłaszają halucynacje, niespójności między środowiskami i marnowanie tokenów przez pobieranie całych tabel na wszelki wypadek.
1:44
Nie potrzebujesz większego modelu, potrzebujesz kręgosłupa.
1:46
Oto model mentalny, który to naprawia.
1:48
Cztery warstwy kontekstu, system, pobieranie, narzędzia, polityki.
1:51
Pomyśl o tym, jak o rejestrze Windows dla Twojego agenta.
1:54
To nie tylko baza danych, to kręgosłup.
1:56
System deklaruje, kim jest agent i czego odmawia.
1:58
Pobieranie dostarcza fakty i schematy, więc przestaje on wymyślać pola.
2:02
Narzędzia ujawniają dokładne akcje, które może wykonać zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień.
2:06
Polityki egzekwują granice, niezależnie od sprytnych promptów.
2:09
Usuń dowolną warstwę, a wyniki zaczną się chwiać.
2:11
Dodaj wszystkie cztery, a staną się stabilne.
2:13
Rzecz, którą większość programistów pomija, środowiska są granicą bezpieczeństwa w Power Platform.
2:16
Jeśli Twoja polityka DLP blokuje mieszanie łączników biznesowych z niebiznesowymi na produkcji, ale nie na deweloperce, zbudowałeś dwa różne wszechświaty.
2:23
Oczy i ręce Twojego agenta zmieniają się w zależności od środowiska.
2:26
Tak, wyniki różnią się między dzierżawami i środowiskami, bo zmieniasz świat pod ich stopami.
2:30
Pozwól, że wyjaśnię typową pętlę błędów.
2:32
Budujesz agenta w Copilot Studio.
2:34
Dajesz mu ogólny cel – pomoc przy wnioskach kredytowych.
2:37
Podpinasz bibliotekę dokumentów PDF bez wyodrębniania struktury.
2:40
Nie indeksujesz NC Dataverse, relacji ani etykiet poufności.
2:44
Pomijasz katalog narzędzi i zakładasz, że Copilot sam to wymyśli.
2:48
Następnie zadajesz pytanie.
2:49
Odpowiada ogólnikami i zmyśla pole o nazwie etap kredytu, którego nie ma w schemacie.
2:54
Gratulacje, zapłaciłeś za tokeny, by przeczytać błędną treść i otrzymać bzdury.
2:58
Porównaj to z podejściem opartym na faktach.
3:00
To samo pytanie, ale warstwa wyszukiwania obejmuje indeks schematu, wniosek kredytowy, status pola, wartości list, relacje i przykładowe rekordy.
3:09
Agent odnosi się bezpośrednio do statusu wniosku i cytuje dozwolone wartości.
3:14
Bez zgadywania, różnica nie tkwi w modelu, lecz w kontekście.
3:17
Opóźnienia i koszty to objawy tego samego długu technicznego.
3:20
Pobieranie całych tabel bez filtrów na poziomie pól drastycznie zwiększa zużycie tokenów i czas.
3:24
Niejasne wyszukiwanie zmusza model do przebijania się przez nieistotne dane.
3:27
Niezdefiniowany szczyt nie ma filtrowania intencji.
3:29
Płacisz za wszystko, niczego nie uczysz, a agent nadal halucynuje.
3:33
Brutalne.
3:33
Dryw ładu korporacyjnego to cichy zabójca.
3:35
Bez warstwy polityk, DLP, etykiet poufności i dostępu warunkowego, zachowanie agenta zaczyna odbiegać od normy.
3:41
Zmienia się klasyfikacja łącznika, konto gościa wkrada się do przepływu, logi są wyłączone, a agent wysyła wrażliwe notatki do zewnętrznego systemu.
3:49
Nie zauważasz tego aż do audytu.
3:51
Doskonale.
3:51
Oto rozwiązanie, które zbudujemy krok po kroku w tej serii.
3:54
Warstwa systemowa, zwięzła wersjonowana wiadomość systemowa określająca tożsamość, zakres, odmowy, schemat, reguły narzędzi i limity logowania.
4:03
Tworzona dla każdego środowiska z tokenami dla jednostek biznesowych i mapowaniem poufności.
4:08
Warstwa pobierania danych, potok łączący się z Dataverse jako bazą, z indeksem dokumentów jako źródłem pomocniczym, wykorzystujący dzielenie danych, wyszukiwanie hybrydowe i filtry.
4:18
Warstwa narzędzi, wyselekcjonowany katalog akcji Power Automate zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień oraz szablony z definicjami schematów i logiką odmów.
4:28
Warstwa polityk, wymuszane grupy DLP, dostęp warunkowy, maskowanie w czasie rzeczywistym i wyłącznik bezpieczeństwa.
4:34
Jeśli masz zapamiętać tylko jedno, zapamiętaj to.
4:37
Modele przewidują tekst.
4:38
Ty tworzysz prawdę, moc i granice.
4:40
Twoim zadaniem jest kontekst.
4:41
Model jest silnikiem renerującym.
4:43
Przestań winić silnik za brak własnego planu działania.
4:45
Warstwa pierwsza, kontekst systemowy, który nie dryfuje, wzorzec plus lista kontrolna.
4:49
Teraz kończymy ze zgadywaniem i wprowadzamy tożsamość.
4:52
Bez wyraźnego zakresu tożsamości i zasad odmowy, duże modele językowe zachowują się jak urocze labradory, które przynoszą wszystko, każdemu chcą dogodzić i lekceważą zasady zgodności.
5:00
Potrzebujesz ochroniarza, a nie złotego retriwera.
5:02
Prawda jest taka, jeśli twój komunikat systemowy jest niejasny, twoje wyniki też będą niejasne.
5:06
Jeśli komunikat systemowy jest niespójny w różnych środowiskach, wyniki będą się różnić w zależności od środowiska.
5:10
Dlatego najpierw tworzymy szkielet.
5:12
Polityka odmowy.
5:42
Jeśli wymagane są poufne treści oznaczone lista etykiet w kontekście prywatnym, odmów z podaniem powodu i zablokuj podsumowanie odmowy.
5:49
Znajomość schematu.
5:50
Preferuj indeks schematu Dataverse.
5:52
Nigdy nie wymyślaj pól.
5:53
Mapuj synonimy na nazwy kanoniczne za pomocą dostarczonego glosariusza.
5:59
Zasady korzystania z narzędzi.
6:01
Możesz wywoływać zatwierdzone akcje Power Automate tylko wtedy, gdy intencja zostanie sklasyfikowana jako wykonalna z pewnością na poziomie 8.
6:07
W przeciwnym razie odpowiedz analizom.
6:09
Granice logowania.
6:11
Nie powielaj danych osobowych PII.
6:13
Podsumowuj wartości jako zamaskowane, gdy poziom poufności jest wysoki.
6:16
Ten wzorzec trafia do instrukcji niestandardowych Copilot Studio.
6:19
I tak jest parametryzowany.
6:20
Nazwa środowiska.
6:21
Jednostka biznesowa.
6:22
Lista etykiet M i P.
6:23
Powiąż je ze zmiennymi środowiskowymi, aby D, U, A, T i PROT korzystały z tej samej logiki z różnymi powiązaniami.
6:28
Wersjonuj go SysMask V1.3.
6:31
Oznaczaj wersję w każdej stopce odpowiedzi podczas testów i politykę V1.3, aby odchylenia były widoczne natychmiast.
6:37
Teraz lista kontrolna, bo inaczej o czymś zapomnisz.
6:40
Cele, co agent ma osiągnąć w jednym zdaniu, odbiorcy, komu służy, doradcom kredytowym, a nie całej firmie, definicje, kanoniczne nazwy NCI i pól oraz synonimy, dozwolona zawartość, dozwolone klasy danych i źródła, niedozwolone akcje, wszystko, co dotyczy wielu dzierżaw, jest nieoznaczone lub poza łącznikami biznesowymi, ścieżka eskalacji, kiedy przekazać sprawę człowiekowi,
7:02
kryteria i szablon wiadomości, rubryka oceny, jak oceniamy wyniki, dokładność pól, poprawność odmów i cytowanie schematu. Napisz to prostym językiem, a potem skompresuj.
7:13
Najczęstszym błędem jest pogrzebanie ograniczeń pod górą tekstu polityki. Model przejrzy go pobieżnie, jak przeciętny starzysta. Niech to będzie chirurgicznie precyzyjne.
7:19
Kolejny klasyczny błąd.
7:21
Wpychanie ograniczeń do promptu użytkownika. Nie. Ograniczenia należą do komunikatu systemowego i opakowań narzędzi, a nie tam, gdzie akurat pisze użytkownik. I wersjonuj dla każdego środowiska.
7:29
Dev może być pobłażliwy. Prod nie może. Kopiowanie pojedynczego pliku systemowego między dzierżawami bez tokenów to prosty sposób na tworzenie równoległych wszechświatów.
7:37
Szybkie rozwiązanie, które możesz wdrożyć już dziś. Stwórz szablon wiadomości ze zmiennymi i powiąż go podczas importu rozwiązania.
7:42
Samo to eliminuje mnóstwo niespójności. Dodaj sekcję słownika mapującą popularne synonimy na pola kanoniczne, na przykład etap, krok, faza, status wniosku o kredyt.
7:51
Zobaczysz, jak znikają zmyślone pola.
7:52
Wdrożenie w Copilot Studio jest proste. Otwórz instrukcje niestandardowe, wklej wzorzec, wstaw zmienne dla nazwy środowiska, jednostki biznesowej i listy etykiet obrazów, a następnie przełącz opcję Zawsze uwzględniaj.
8:03
Utwórz notatkę z instrukcjami dotyczącą kanonizacji schematu, z której agent korzysta przed udzieleniem odpowiedzi.
8:08
Następnie dodaj akapit z szablonem odmowy.
8:10
Nie mogę udostępnić dane zredagowane ze względu na zasady etykietowania.
8:14
Oto bezpieczna alternatywa.
8:15
Spójność to nie magia, to szablony.
8:18
Ostateczna bariera, granice logowania.
8:21
Zaznacz, że agent nigdy nie powtarza surowych, wrażliwych danych.
8:24
Gdy musi się do nich odwołać, używa symboli zastępczych i oferuje akcję narzędziową, która obsługuje sekrety przez akcję poświadczeń w przepływach.
8:30
Jeśli masz zapamiętać tylko jedną rzecz, zapamiętaj to tożsamość, zakres, odmowa, schemat, narzędzia, logowanie.
8:36
6 punktów, 0 problemów.
8:37
Druga warstwa, wyszukiwanie oparte na danych dataverse w szablonie potoku.
8:41
Tożsamość jest ustalona.
8:43
Teraz dostarczamy fakty, których nie może zmyślić.
8:45
Wyszukiwanie to moment, w którym większość z Was otwiera szeroko kran i nazywa to ugruntowaniem.
8:49
Błędnie.
8:50
Wyszukiwanie jest selektywne, świadome jednostek i tak priorytetem jest dataverse, bo tam znajduje się Wasza prawda.
8:56
Dlaczego to jest ważne?
8:57
Halucynacje kwitną, gdy model musi zgadywać strukturę.
9:00
Jeśli nie widzi definicji jednostek i pól kanonicznych, po prostu je wymyśla.
9:04
Opóźnienia i koszty rosną, gdy wrzucasz całe tabele i pliki PDF bez filtrowania według intencji.
9:09
Rezultat kosztowny szum informacyjny.
9:11
Rozwiązaniem jest potok, który preferuje schemat i przycina dane zgodnie z zabezpieczeniami.
9:15
Oto szablon.
9:16
Dwa indeksy, jeden mózg.
9:17
Po pierwsze, indeks schematu dla jednostek dataverse, pól, relacji, zbiorów opcji, reguł biznesowych oraz mały słownik synonimów.
9:24
Po drugie, indeks dokumentów dla polityk, procedur i dokumentacji referencyjnej, ale tylko po ich ustrukturyzowaniu.
9:29
Wyszukiwanie hybrydowe obejmujące oba źródła z przycinaniem zabezpieczeń według środowiska i użytkownika.
9:32
Model nigdy nie widzi tego, czego użytkownik nie ma prawa zobaczyć.
9:35
To nie sugestia, to granica.
9:37
Pozwól, że rozbije indeks schematu na części.
9:39
Uchwyć dla każdej jednostki nazwę, opis, listę pól z typami danych, wartości zbiorów opcji, relacje 1 do wielu, wiele do jednego oraz reguły biznesowe wpływające na poprawne stany.
9:48
Uwzględnij dwa przykładowe rekordy na jednostkę zredagowane oraz jednoprzykładowe zapytanie mapujące język naturalny na pola kanoniczne.
9:55
Dodaj mapę synonimów, etap, krok, faza, status wniosku o kredyt.
9:59
Model oprze się na nazwach kanonicznych, ponieważ dostarczyłeś mu mapę.
10:01
A teraz indeks dokumentów.
10:03
Pliki PDF nie są świętymi tekstami.
10:05
To tylko kontenery.
10:06
Wyodrębnij strukturę przed indeksowaniem.
10:08
Nagłówki stają się sekcjami, tabele parami, klucz, wartość.
10:11
Polityki są oznaczane klasyfikacjami Microsoft Perview i etykietami M i P, więc poziom wrażliwości jest zrozumiały dla maszyny.
10:16
Jeśli pliku nie można podzielić na sekcje i pola, nie powinien znaleźć się w indeksie.
10:20
Nie tworzysz albumu z wycinkami.
10:21
Przycinanie zabezpieczeń nie podlega negocjacjom.
10:23
Warstwa zapytań indeksu musi filtrować według tożsamości użytkownika, środowiska i polityki DLP.
10:28
Jeśli środowisko deweloperskie pozwala na pewne łączniki, a produkcyjne nie, warstwa wyszukiwania musi to odzwierciedlać.
10:31
Ten sam użytkownik, inne środowisko, inne wyniki wyszukiwania.
10:34
To nie ozdoba, to projekt.
10:35
Podział na fragmenty musi przestać zależeć od liczby stron.
10:37
Dziel według logiki ENCI.
10:39
W przypadku schematu grupuj na poziomie szczegółowości ENCI i relacji.
10:42
Przyjmij od 500 do 800 tokenów na fragment z zachowaniem list pól.
10:45
W przypadku dokumentów dziel według sekcji z zachowaniem nagłówków i uwzględnij metadany ścieżki.
10:51
Tytuł sekcja, podsekcja.
10:52
Chodzi o zwracanie znaczenia, a nie konfetti.
10:55
Taktyki wydajnościowe, które faktycznie odczujesz.
10:57
Filtrowanie na poziomie pól.
10:59
Gdy intencja obejmuje status, nie pobieraj całej definicji ENCI.
11:02
Pobierz blok pola i odpowiednią regułę biznesową.
11:05
Klasyfikacja intencji TOP-K kieruje zapytaniem.
11:08
Zapytania o schemat otrzymują małe K, dwa lub trzy.
11:10
Wyszukiwanie w dokumentach może wymagać czterech lub sześciu.
11:13
Buforuj często zadawane pytania i fragmenty schematów w pamięci z krótkim czasem TTL,
11:16
aby nie płacić za te same wyszukiwania przez cały dzień.
11:19
Egzekwuj limity łączników i tokenów, aby pojedynczy niejasny monit nie wywołał przeszukania całej tabeli.
11:24
Nie ma za co.
11:25
Jak to połączyć w Copilot Studio?
11:27
Ustaw Dataverse jako główne źródło wiedzy.
11:29
Zbuduj źródło danych, które przesyła karty schematu, ENCI, pola, relacje, zestawy opcji, reguły, przykłady
11:35
oraz dołącz klasyfikację perwiu i etykiety MIP jako właściwości.
11:38
Dodaj swój indeks dokumentów jako źródło drugorzędne z treścią sekcji.
11:41
Skonfiguruj hybrydowe wyszukiwanie z ponownym rankingiem, który preferuje dopasowania schematu nad tekst narracyjny.
11:46
Jeśli istnieje trafienie w schemacie, zwiększ jego rangę.
11:48
Jeśli nie istnieje, wróć do dokumentów.
11:50
Jeśli nie ma żadnego z nich, odmów lub zadaj pytanie wyjaśniające.
11:54
Tak, odmowa jest lepsza niż fikcja.
11:56
Lista kontrolna ugruntowania schematu, którą wydrukujesz i przykleisz do monitora.
11:59
Nazwy ENCI dokładnie jak w Dataverse opisy pól prostym językiem,
12:02
relacje wymienione z kardynalnością, wartości zestawów opcji i ich znaczenia,
12:06
przykładowe rekordy z zamaskowanymi wartościami, reguły biznesowe, uwagi o obsłudze wartości pustych,
12:10
synonimy nazw kanonicznych oraz zastrzeżenia dotyczące jakości danych.
12:14
Jeśli brakuje któregokolwiek z tych elementów, Twoje ugruntowanie jest niekompletne.
12:17
Typowe pułapki, indeksowanie plików PDF bez wyodrębniania struktury nie rób tego.
12:21
Ignorowanie etykiet wrażliwości jest niebezpieczne.
12:23
Mieszanie łączników biznesowych i niebiznesowych w jednym wywołaniu pobierania,
12:26
blokada DLP na produkcji, a potem wielkie zdziwienie.
12:28
Kolejny przykład – zwracanie 10 niemal identycznych fragmentów, bo nie usunięto duplikatów nagłówków.
12:33
Oczyść swoje źródła danych. Zróbmy szybkie demo w pamięci.
12:36
Prompt – czy możemy przenieść ten wniosek do ostatecznej weryfikacji?
12:39
Całkowita analiza danych źródłowych w dół i w górę.
12:41
Zły potok pobiera trzy ogólne pliki PDF z politykami i brak schematu.
12:45
Model wymyśla etap wniosku.
12:47
Dobry potok, klasyfikator intencji kieruje do schematu, zwraca wniosek pożyczkowy.
12:52
Status – dozwolone przejścia według reguł biznesowych i nazwa akcji Power Automate, która zmienia status.
12:57
Odpowiedź cytuje dozwolone wartości statusu i proponuje akcję lub odmawia, jeśli blokuje to poziom wrażliwości.
13:03
To jest ugruntowanie danych.
13:05
Jeszcze jeden szczegół – opóźnienie.
13:07
Mierz czas pobierania oddzielnie od generowania.
13:09
Jeśli pobieranie rutynowo przekracza 300 milisekund, masz błędne filtry lub przepełniony indeks.
13:14
Zoptymalizuj to w pierwszej kolejności.
13:15
Modele są szybkie, twoja niezdecydowanie nie.
13:18
Jeśli nie zapamiętasz nic innego, zapamiętaj to.
13:20
Pobieranie to niewyszukiwanie, to selekcja.
13:22
Dataverse to kręgosłup.
13:24
Dokumenty to mięśnie.
13:25
Połącz oba, ogranicz bezpieczeństwem, a twój agent przestanie zgadywać.
13:30
Warstwa trzecia – narzędzia i zasady egzekwujące ład.
13:33
Power Automate plus DLP.
13:35
On wie, co jest prawdą.
13:36
Teraz naucz go, co może robić bezpiecznie.
13:38
Agent, który nie może działać, to tylko hotbot.
13:41
Agent działający bez zabezpieczeń to wyciek danych czekający na nagłówki w gazetach.
13:44
Chcesz kompetencji z pasami bezpieczeństwa?
13:46
Wkraczają DLP w Power Automate i dostęp warunkowy.
13:49
Mięśnie, płot i bramkarz przy drzwiach.
13:51
Oto zasada.
13:52
Akcje są wyraźne, autoryzowane i odwracalne.
13:55
Nie dajemy modelowi pełnej swobody.
13:57
Dajemy mu katalog czasowników.
13:59
Każdy czasownik to przepływ z wąskim schematem wejściowym, uprawnieniami minimalnymi i logiką odmowy.
14:04
Model nigdy nie improwizuje uprawnień.
14:05
Prosi o konkretny czasownik.
14:07
Zacznij od katalogu narzędzi.
14:08
Wpisy w katalogu wyglądają tak.
14:10
Nazwa wyświetlana, cel, schemat wejściowy, warunki wstępne, flagi wrażliwości, referencja połączenia i kontrakt zwrotny.
14:15
Przykład, aktualizacja statusu wniosku.
14:17
Cel, przejście wniosku pożyczkowego.
14:20
Status, wejście, ciąg ID wniosku, enum docelowego statusu.
14:24
Warunki wstępne, docelowy status musi być poprawnym przejściem według zestawu reguł.
14:28
Flagi wrażliwości wymaga łącznika biznesowego oznaczonego jako wewnętrzny.
14:32
Referencja połączenia, SVC Loans Min.
14:34
Uczysz malucha używania nożyczek, dając mu nożyczki bezpieczne, a nie piłę mechaniczną.
14:39
Minimalne uprawnienia nie są opcjonalne.
14:41
Utwórz dedykowane konta serwisowe z minimalnymi uprawnieniami w Dataverse do wykonania tylko tej jednej akcji.
14:45
Bez szerokich praw do tabel, bez nadmiernych uprawnień właściciela.
14:48
Przechowuj poświadczenia w referencjach połączeń przypisanych do środowiska.
14:50
Dzięki temu środowisko deweloperskie używa fałszywych danych, produkcja dotyka rzeczywistości i żadne nie przenika do drugiego.
14:55
Jeśli używasz własnych zabezpieczeń, traktuj je poważnie.
14:58
Zbuduj szablon przepływu z trzema standardowymi warstwami.
15:01
Warstwa pierwsza, walidacja danych wejściowych.
15:03
Sprawdzaj typy, mapuj synonimy na pola kanoniczne i odrzucaj niejednoznaczne lub brakujące parametry ze sformalizowaną odmową.
15:08
Warstwa druga, weryfikacja zasad.
15:10
Oceniaj etykiety MIP, przynależność do grup DLP oraz wszelkie sygnały dostępu warunkowego przesyłane przez nagłówki lub kontekst wyzwalania.
15:17
Warstwa trzecia, wykonanie i maskowanie.
15:19
Wykonaj minimum uprawnień, maskuj wrażliwe wartości w logach i zwracaj zwięzły wynik z identyfikatorem korelacji.
15:24
Szablony promptów pełnią rolę opakowań dla tych przepływów.
15:27
Określają one, jak agent prosi o narzędzie, kiedy zmienia status intencji i poziom pewności.
15:32
Osiem, wywołaj aktualizację statusu pożyczki z identyfikatorem pożyczki i statusem docelowym.
15:36
Jeśli status jest sprzeczny z zasadami biznesowymi lub blokadami wrażliwości, odmów i powołaj się na konkretną zasadę.
15:41
To tutaj większość z Was popełnia błędy.
15:43
Przesyłacie dowolny tekst do przepływów, jakby był rok 2019.
15:46
Silny schemat na wejściu, solidne wyniki na wyjściu.
15:48
Oznaczaj zmienne jako wrażliwe.
15:49
Dane wejściowe, takie jak PESEL, dochód czy inne wysoce wrażliwe pola przechowuj w bezpiecznych zmiennych.
15:54
Nigdy nie powinny one pojawiać się w historii uruchomień.
15:56
Do wszystkiego, co związane z uwierzytelnianiem, używaj akcji poświadczeń.
15:59
Jeśli przepływ musi pobrać token, poświadczenia powinny być pobierane w czasie wykonywania z bezpiecznego magazynu,
16:04
a nie wklejane w prompt czy upychane w zmiennych środowiskowych o nazwie nieczytać.
16:07
Tak, ludzie tak robią.
16:08
Nie bądź jak inni.
16:09
Dostęp warunkowy to gwarancja bezpieczeństwa.
16:12
Wymuszaj MFA.
16:13
Ogranicz wykonanie do zgodnych urządzeń lub zaufanych lokalizacji.
16:19
Można odczytać tożsamość wywołującego i wysłać jasną odmowę.
16:22
Akcja wymaga zgodnego urządzenia zgodnie z zasadami.
16:25
Agent pozostaje uprzejmy, a zasady stanowcze.
16:27
DLP to Twoja tarcza ochronna.
16:29
Klasyfikuj łączniki na biznesowe, niebiznesowe i zablokowane.
16:32
Przepływy w tym katalogu narzędzi używają tylko łączników biznesowych.
16:34
Próbujesz przesłać dane do celu innego niż biznesowy?
16:37
Zablokowane na poziomie dzierżawcy, a nie tylko w przepływie.
16:39
Chodzi o to, by uniemożliwić błędną ścieżkę fizycznie.
16:42
Nie polegasz na powściągliwości programisty, lecz na fizyce systemu.
16:45
Segmentacja środowisk pozwala zachować spokój.
16:48
Deweloperskie, testowe, produkcyjne.
16:50
Różne dane, różne odniesienia do połączeń.
16:52
Te same nazwy narzędzi i schematy.
16:54
Oznacza to, że prompt i agenta się nie zmieniają, zmieniają się tylko powiązania.
16:57
Testujesz w środowisku testowym z realistycznymi etykietami i ustawieniami DLP, by na produkcji nie było niespodzianek.
17:02
Jeśli środowisko deweloperskie ma luźne DLP, a produkcja surowe, przetestuj oba.
17:06
Wariancja jest zamierzona, a nie przypadkowa.
17:08
Warstwa zasad wpięta w środowisko wykonawcze.
17:10
Wprowadź reguły odmowy oparte na etykietach w pobieranych treściach.
17:13
Jeśli pobieranie zwraca rekord poufny, a żądana akcja mogłaby go ujawnić systemowi zewnętrznemu,
17:18
raper narzędzia odmawia z zakodowanym powodem polityki i rejestruje incydent.
17:21
Maskowanie w czasie rzeczywistym zastępuje wartości symbolami zastępczymi w tekście widocznym dla modelu.
17:25
Model nigdy nie widzi surowych danych tajnych, więc nie może ich przypadkowo ujawnić.
17:29
To nie brak zaufania, to higiena pracy.
17:31
Rejestrowanie i audyty są częścią projektu, a nie dodatkiem.
17:33
Włącz logi audytu dla każdego przepływu.
17:35
Rejestruj, kto zażądał akcji, jakie parametry przekazano, co zamaskowano, jakie testy polityki przeprowadzono i jaki był ich wynik.
17:40
Kwartalne przeglądy pozwalają wykryć osierocone zasoby, nadmiernie udostępnione przepływy i niekontrolowany przyrost łączników.
17:45
Usuń dostęp do wszystkiego, czego właścicielem był były pracownik.
17:47
Jeśli to zignorujesz, w końcu odkryjesz przepływ widmo zapisujący dane na produkcji o drugiej nad ranem.
17:51
Zachwycające
17:52
Typowe błędy
17:53
Przekazywanie haseł w monitach użytkownika natychmiastowe wyrzuty sumienia
17:56
Rejestrowanie danych osobowych P i w komunikatach o sukcesie również wyrzuty sumienia
17:59
Budowanie przepływów bez wersjonowania monitów i schematów
18:02
Teraz twój agent wywołuje API, które zmieniło się w zeszłym tygodniu
18:05
Niezarządzane środowiska bez ochrony DLP
18:07
Gratulacje, twój dowód koncepcji post stanowi zagrożenie
18:10
I mój ulubiony, mieszanie łączników biznesowych i niebiznesowych, bo musieliśmy tylko wysłać komuś e-mail
18:14
Nie, używaj poczty służbowej albo wcale nie wysyłaj
18:17
Porozmawiajmy o wyłączniku bezpieczeństwa
18:18
Potrzebujesz przełącznika incydentów w centrum administracyjnym lub poprzez automatyzację, który wyłącza agenta, wyłącza rozwiązanie narzędziowe lub obie te rzeczy
18:24
Gdy nastąpi naruszenie polityki, nie dyskutujesz, tylko wstrzymujesz działanie, badasz sprawę i wznawiasz ją dopiero po wgraniu logu zmian
18:30
Szybkość to bezpieczeństwo
18:32
Gdy to wdrożysz, stanie się coś przewidywalnego
18:34
Agent przestaje obiecywać zbyt wiele, proponuje akcje, które faktycznie może wykonać
18:38
Gdy polityka odmawia, odmowa jest konkretna i zarejestrowana
18:41
Użytkownicy ufają mu, ponieważ jest spójny
18:43
I tak twój zespół do spraw
18:45
Audytu przestaje krążyć nad tobą jak jastrząb, ponieważ wreszcie otrzymał telemetię wartą analizy
18:49
Budowa end to end
18:50
Kopilot Studio oraz Power Automate
18:52
Metryki przed i po
18:54
Połączmy kręgosłup systemu konkretną kompilacją
18:56
Kopilot wspierający proces kredytowy
18:58
Kopilot Studio odpowiada za orkiestrację, datavers za źródło prawdy, a Power Automate za realizację działań
19:03
Ta sama architektura w deweloperskim, testowym UAT i produkcyjnym, inne powiązania, ta sama logika
19:07
Krok pierwszy, zastosuj wzorzec systemowy
19:09
W Kopilot Studio stwórz instrukcje niestandardowe przy użyciu naszego szablonu wersji
19:13
Powiąż nazwę środowiska
19:14
Jednostka biznesowa UAT, sprzedaż detaliczna, etykieta MIP, lista poufne, wysoce poufne
19:21
Na etapie glosariusza faza statusu wniosku kredytowego włącz, zawsze uwzględniaj
19:26
Oznacz wersję polityki pierwszej trzech w stopce testowej, aby dryf był widoczny
19:31
Krok drugi, zbuduj indeks schematu, wygeneruj karty schematu dla ENCI
19:35
Wniosek kredytowy, wnioskodawca, dokument, uwzględnij pola, zestawy opcji, relacje i dwa przykładowe rekordy na ENCI
19:42
Dodaj reguły biznesowe
19:44
Dozwolone zmiany statusu
19:45
Złożony, przegląd wstępny, przegląd końcowy
19:47
Zatwierdzony, odrzucony
19:48
Brak bezpośredniego przejścia
19:50
Złożony na zatwierdzony
19:51
Opublikuj jako główne źródło wiedzy w indeksie dokumentów, a procedury operacyjne SOP i sekcje polityki kredytowej jako pomocnicze z zachowaniem etykiet MIP i nagłówków
19:59
Krok trzeci, skonfiguruj wyszukiwanie
20:01
Włącz wyszukiwanie hybrydowe z re-rankingiem, który wzmacnia dopasowania schematu
20:05
Klasyfikuj intencje, wyszukuj schematy i polityki
20:08
Ustaw wartość TOPK na 2 dla schematów i 4 dla dokumentów
20:11
Filtry na poziomie pola według intencji
20:13
Termin, status, dochód, KYC
20:15
Włącz przecinanie bezpieczeństwa według użytkownika i środowiska
20:17
Buforuj fragmenty schematów o wysokiej częstotliwości z czasem życia, TTL, 10 minut
20:20
Krok czwarty, podłącz katalog narzędzi
20:23
Zaimportuj zarządzane rozwiązanie z trzema przepływami
20:25
Pobierz podsumowanie kredytu
20:26
Zaktualizuj status kredytu, zażądaj dokumentu
20:28
Każdy przepływ posiada schemat wejściowy, warunki wstępne, flagi wrażliwości
20:31
Oraz odwołania do połączeń z ograniczonymi uprawnieniami powiązane z UAT
20:34
Dane wejściowe oznaczone jako wrażliwe tam, gdzie to konieczne
20:36
Logi włączone z maskowaniem i identyfikatorami korelacji
20:39
Krok piąty, dodaj rapery promptów
20:41
W Kopilot Studio utwórz szablony wywoływania narzędzi
20:44
Gdy intencja to
20:45
Zmień status, a pewność wynosi 8
20:46
Wywołaj, zaktualizuj status kredytu z ID kredytu i docelowym statusem
20:50
Jeśli docelowy status narusza zasady biznesowe
20:52
Odrzuć go z kodem rubryki BR dla zmiany statusu
20:54
Owiń odmowy komunikatem
20:56
Nie mogę tego wykonać z powodu polityki
20:57
Wraz z kodem etykiety
20:58
Oto bezpieczny kolejny krok
21:00
Pętla walidacji
21:01
Zbuduj zestaw testowy 25 promptów
21:03
W tym przykłady niejednoznaczne, kontradyktoryjne i normalne
21:06
Przenieś LA4831 do
21:08
Czy możemy przejść od razu do zatwierdzenia?
21:09
Wyślij e-mailem SSN wnioskodawcy do jego brokera
21:12
Uruchom na środowiskach DEW, UAT i produkcji
21:14
Zweryfikuj, czy dane wyjściowe, kanoniczne pola strony i akcje
21:16
Są proponowane tylko wtedy, gdy są dozwolone
21:18
A odmowy polityki są konkretne i zarejestrowane w logach
21:20
Porównaj identyfikatory korelacji w logach przepływów
21:22
Z transkrypcjami kopilota, aby potwierdzić możliwość śledzenia
21:25
Metryki przed wdrożeniem bez ugruntowania
21:27
37% odpowiedzi
21:29
Odwoływało się do nieistniejących pól
21:31
Drift między środowiskami
21:32
Wygenerował trzy różne nazwy statusów
21:34
Mediana opóźnienia 4,2 sekundy
21:37
Z powodu przeszukiwania tabel
21:38
Zużycie tokenów na pytanie
21:40
Odpowiedź średnio 9800 tokenów
21:43
Dwa przypadki bliskie naruszenia polityki
21:45
Gdzie wrażliwe notatki były podsumowywane w stronę docelową
21:47
Niezwiązaną z biznesem
21:48
Zablokowane tylko przez DLP środowiska
21:50
Metryki po wdrożeniu z inżynierią kontekstu
21:52
Brak wymyślonych pól w całym zestawie
21:54
Kanoniczny wniosek kredytowy
21:56
Status cytowany w 100% odpowiedzi dotyczących statusu
21:59
Opóźnienie spadło do mediany 1,6 sekundy
22:01
Dzięki wyszukiwaniu na poziomie pól
22:02
Zużycie tokenów na pytanie
22:04
Odpowiedź średnio 3100
22:05
Cztery próby naruszenia polityki
22:07
Wszystkie odrzucone z wyraźnym uzasadnieniem
22:09
I zarejestrowane z identyfikatorami
22:11
Te same prompti na środowiskach DEW, UAT i PROD
22:14
Wygenerowały identyczne odwołania do pól
22:16
Różnice tylko w dozwolonych akcjach
22:18
Zgodnie z zamierzeniem
22:19
Szybka mikrohistoria
22:21
Tester zapytał
22:21
Przyspiesz LA501 do zatwierdzonego
22:24
Wcześniej agent powiedział
22:25
Gotowe
22:26
I halucynował przejście
22:27
Teraz odpowiedź
22:29
Kopilota odrzucono
22:30
Zmiana statusu BR
22:31
Złożony na zatwierdzony
22:33
Jest niedozwolona
22:34
Dozwolone przejścia
22:35
Złożony na przegląd wstępny
22:36
Następnie oferuje aktualizację statusu kredytu
22:39
Na przegląd wstępny
22:39
Jedno kliknięcie
22:40
Ścieżka zgodna z przepisami
22:42
Gotowość do audytu
22:43
Przekaż zasoby
22:43
Spakuj plik wzorca wiadomości systemowej z tokenami
22:46
Listę kontrolną ugruntowania schematu
22:48
Szablon JSO N potoku wyszukiwania
22:50
Trzy szablony promptów przepływu
22:51
Oraz plik mapowania środowiska
22:52
Dla odniesień do połączeń i etykiet
22:54
Wersjonuj wszystko
22:55
Przechowuj w systemie kontroli wersji
22:57
Przy imporcie zmienne przypisuj do środowiska
22:59
Żadnych ręcznych edycji na produkcji
23:01
Jesteście dorośli
23:02
Wdróż na środowisko testowe
23:03
UAT
23:04
Uruchom zestaw
23:05
Przechwyć tabelę przed po
23:06
I zaprezentuj dwa zrzuty ekranu
23:07
Ugruntowana odpowiedź
23:08
Cytująca status wniosku o kredyt
23:10
Oraz wpis w dzienniku audytu
23:11
Z zamaskowanymi danymi
23:12
I identyfikatorem korelacji
23:13
To twój dowód dla kierownictwa
23:15
Bez wycieku jakichkolwiek danych
23:16
Masz teraz szkielet tożsamości
23:18
Który nie dryfuje
23:18
Wyszukiwanie, które nie halucynuje
23:20
Narzędzia działające z minimalnymi uprawnieniami
23:22
Oraz zasady, które odmawiają z potwierdzeniem
23:24
To powtarzalne, możliwe do audytowania
23:26
I szybkie
23:26
Szokujące, co się dzieje
23:28
Gdy dostarczysz modelowi prawdę i granice
23:29
Główny wniosek
23:30
Inżynieria kontekstu
23:31
Systemowe wyszukiwanie
23:32
Narzędzia i zasady
23:33
Zmieniają kopilota zgadatliwego zgadywacza
23:35
W kontrolowanego współpracownika
23:37
Który, cytuje pola
23:38
Działa bezpiecznie i precyzyjnie odmawia
23:40
Zrób teraz to, co wydajne
23:41
Sklonuj szablony
23:42
Powiąż zmienne środowiskowe
23:43
Zindeksuj schemat Dataverse
23:44
Wymuś DLP
23:45
I uruchom zestaw ewaluacyjny
23:46
Dla środowisk deweloperskich
23:47
Testowych i produkcyjnych
23:48
Następnie promuj do UAT
23:49
Stagami wersji
23:50
I włączonym wyłącznikiem bezpieczeństwa
23:52
Jeśli to zaoszczędziło Ci czas
23:53
Spłać dług
23:54
Zasubskrybuj i zobacz kolejny materiał
23:55
O zaawansowanym zestawie ewaluacyjnym
23:57
Oraz orkiestracji wielu agentów
23:58
Kontynuuj