Latest / Biznes bez Lukru / Menedżer powinien wiedzieć coś o wszystkim i wszystko o czymś – Andrzej Koźmiński [odc. #019 BbL]
Transcript
- 0:00Partnerem audycji jest firma autenti, właściciel platformy do
- 0:05podpisywania dokumentów online. Bo miałem 2 marzenia pierwsze to
- 0:16jest stworzyć szkołę naukową, intelektualną.
- 0:21Ee a drugą to jest stworzyć instytucje uczelnie, która
- 0:26byłaby zdolna, kształcić dobrze o Bytom w świecie kadrę
- 0:31menedżerską. Mam taki zwyczaj, że.
- 0:38Zajmuje się rzeczami, na których się znam, to ja Jestem pod.
- 0:45Pod wpływem sprawności działania.
- 0:49Yy japońskiego biznesu proszę, a podstawowa, podstawowa zasada w
- 0:55japońskiej firmie jest taka, że jak przychodzi młody człowiek po
- 1:01uczelni, to on musi przejść przez wszystkie działo, którzy.
- 1:06Który. Yy, tak powiem nie czytają gazet
- 1:10i książek i koncentrują się wyłącznie nad swoją.
- 1:14Na swojej firmie gorzko pożałują przedsiębiorcy.
- 1:20To są jednak ludzie, którzy przede wszystkim.
- 1:26Uczą się sami na na własnych swoich błędach.
- 1:31I na własnych swoich przemyśleniach.
- 1:42Witaj, cieszę się, że zainteresował cię ten materiał.
- 1:45Stworzyłem ten podcast dla ciebie, byś mogła mógł budować i
- 1:49z sukcesem rozwijać swoje biznesy.
- 1:52Moi Goście, założyciele, prawdziwi eksperci z pewnością
- 1:55dadzą ci wiele cennych wskazówek i inspiracji.
- 1:58Jak robić to szybciej, łatwiej, efektywniej, ale uważaj nie
- 2:02będziemy niczego owijać w bawełne przed tobą
- 2:05przedsiębiorcą wyjątkowe wyzwanie.
- 2:07Wytrwaj w tej drodze rozwijaj swoją firmę z sukcesem, ale
- 2:11pamiętaj, jak wygląda prawdziwy biznes.
- 2:13Taki bez lukru zaczynajmy. Gościem audycji jest profesor
- 2:18Andrzej Koźmiński. Panie profesorze, ja już
- 2:21zdążyłem pana bardzo dobrze poznać przed naszym spotkaniem i
- 2:25to jest pańska sprawka. Po lekturze pańskiej książki sen
- 2:29o szkole, proszę bardzo, o której współautorką jest Ewa
- 2:33barlik i po krótkiej wizycie w Akademii Leona Koźmińskiego w
- 2:37dniu jej premiery. Mam takie przekonanie, że
- 2:39właściwie znam pana od lat co najmniej jakbym ukończył u pana
- 2:43studia super opowiedziane historie.
- 2:46Bardzo gratuluję. Miło mi, że pana zainteresowała?
- 2:52Będzie będę starał się jak najmniej mówić, bo już się
- 2:56wypisałem powiedział Pan w dniu premiery swojej książki na
- 3:00uczelni możemy się umówić, że zrobi pan mały odstępstwo na
- 3:04czas tej naszej rozmowy tutaj w studio.
- 3:07No bo to tu jesteśmy. Świetnie.
- 3:09Skąd przyszedł pomysł na taką pozycję?
- 3:11To była pana idea, czy może pani Ewy ma pani panującą
- 3:16bibliografię, ale takiej pozycji jeszcze nie było.
- 3:20To był pomysł, który się. Zrodził.
- 3:29Po prostu szczerze powiedziawszy przysłał.
- 3:33Mój dobry kolega, przyjaciel Herman zimon.
- 3:39Który jest też. Przedsiębiorcą i wybitnym
- 3:44uczonym. Ee, przyszłam mi.
- 3:48On założył taką tą firmę, która zajmuje się.
- 3:53Cenami chyba jest numer jeden na świecie w tym zakresie.
- 3:59I on napisał taką książkę, w której przedstawił swój swoje
- 4:04życie. Poczynając od takiego
- 4:08dzieciństwa, w takiej małej wiosce niemieckiej, aż do tak
- 4:13powiem szczytów. Które międzynarodowego biznesu.
- 4:21I znaczenia polityki tak dalej. I powiedział teraz czas na pana?
- 4:28Ja, no właśnie zacząłem myśleć, że być może warto by było coś
- 4:34takiego opowiedzieć o kimś, kto działał.
- 4:40Dosyć szczególnym kontekście historycznym.
- 4:45Bo przecież zna większa część mojego życia upłynęła.
- 4:50W PRL u. A właściwie na obrzeżach, bo ja
- 4:54dużo się przemieszczałem po świecie, ale w każdym razie tam
- 4:58było to ognisko i w związku z tym.
- 5:04Moje możliwości działania były ograniczone.
- 5:08Musiałem sobie, jak to się mówi, roz zepchnąć się musiałem, żeby
- 5:13uzyskać jakiekolwiek możli. Zrobienia czegoś, o czym
- 5:20marzyłem, a o tych marzeniach jest właśnie ta ta książka, bo
- 5:24miałem 2 marzenia pierwsze to jest stworzyć szkołę naukową,
- 5:30intelektualną. Yy a drugą to jest stworzyć
- 5:35instytucję uczelnie, która byłaby zdolna kształcić tą.
- 5:44Powiedziałbym dobrze o Bytom w świecie kadry menedżerską, która
- 5:50pozwoli Polsce. Yy tak odnosić sukces we
- 5:57współczesnym świecie. Nie trzeba było więc długo pana
- 6:01przekonywać do do tej pracy. On to jest, to się wiąże trochę
- 6:08z takim no planem mojej mojej życiowej kariery mianowicie.
- 6:17Ja przez 18 lat byłem rektorem. Naszej uczelni.
- 6:25I wiedziałem jako w końcu specjalista od zarządzania.
- 6:31Że nadchodzi problem sukcesji. Że jeżeli ta instytucja ma
- 6:37przetrwać? To gdybym ja dalej nią kierował,
- 6:41to ona by umarła razem ze mną. Ale to dojrzałem.
- 6:45Ale doszedłem do wniosku, że w związku z tym udało mi się
- 6:50przekazać ją już kolejnej drugiej ekipie kierowniczej,
- 6:56która sobie doskonale radzi. Yy i w związku z tym nastąpiła
- 7:03taka sytuacja, kiedy przez całe dziesiątki lat byłem
- 7:10niesłychanie zajętym człowiekiem.
- 7:12Miałem każdą godzinę zaplanowaną i tu raptem pojawił się pewien
- 7:18luz. Związku z tym ten luz
- 7:21postanowiłem wykorzystać na 2 rzeczy.
- 7:25Na pracę naukową. I no właśnie coś takiego, no
- 7:32oprócz tego chciałem też trochę WI.
- 7:35Więcej zająć się różnego rodzaju hobby i przyjemnościami, ale z
- 7:40tymi niestety wyszło trochę gorzej, ale to ze względów
- 7:46takich obiektywnych, ale w każdym razie pojawił się pojawił
- 7:52się czas. Super no został świetnie
- 7:55spożytkowany. Panie Andrzeju, Andrzej, kosmos
- 7:58Koźmiński, skąd ten kosmos tutaj pomiędzy?
- 8:01Imieniem a nazwiskiem. Ok.
- 8:04To była moja ksywka w szkole. Która wyła dosyć?
- 8:11Tak powiem kosmos już wtedy, oczywiście nasze.
- 8:17Władze oświatowe zajmowały się zwalczaniem kosmopolityzmu.
- 8:23Okazuje się, że na poziomie szkoły powszechnej idiotyzm
- 8:27zupełny, ale nie pierwszy i nie ostatni.
- 8:32A ja miałem. Między innymi taki kłopot
- 8:37miałem, że moja babcia przychodziła do mnie i mówiła do
- 8:40mnie po francusku. W związku z tym.
- 8:44To był wtedy dla pana kłopot? Ogromny, bo moi koledzy patrzyli
- 8:49na mnie i no miałem ciągłe kłopoty.
- 8:52Musiałem wiele ciężkich walk stoczyć, żeby uzyskać jaką taką
- 8:56pozycję w środowisku rówież. Niczym na szczęście miałem
- 9:02znalazł się taki mój kolega, który mnie nauczył się bić i.
- 9:08Miałem już później tych kłopotów, tak daleko posunięty,
- 9:12ale w każdym razie i to. Nauczył się pan francuskiego?
- 9:16Nie francuski. Ja miałem, że tak powiem jako
- 9:20język maler tong. Francuski, rosyjski i Polski
- 9:27moja i to się. Później ta ta ksywka przez
- 9:34pewien czas za mną jeszcze jeszcze chodziła, no i w różny
- 9:42sposób pisze o tym także to można sobie, to można sobie
- 9:46przeczytać. Coś mi się tu jednak, Panie
- 9:48profesorze nie zgadza. No bo pan założyciel jednej z
- 9:51najlepszych czy pierwszej według fajna Shall Times.
- 9:55Szkoły biznesu w Europie Środkowej, a rozmawiamy w
- 10:00programie dla przedsiębiorców. Rozdaje ją za darmo, tu nie ma
- 10:04nigdzie ceny. Nie biznesowe COM czy nie.
- 10:10Czy taka była idea od samego początku by.
- 10:12Pan, ja mam taki zwyczaj, że. Zajmuje się rzeczami, na których
- 10:23się znam. Na sprzedawaniu książek to ja
- 10:28się nie znam, umiem je pisać czytać także czasami natomiast
- 10:35nie umiem ich sprzedawać. I postanowić.
- 10:37W związku z tym to ktoś się tym zajął.
- 10:40Ja nawet nie miałem. Nie miałem świadomości tego,
- 10:43żeby było weselej. Że.
- 10:47Tak jest, ale o ile wiem, to gdzieś tam w Internecie, jaka
- 10:51jest cena? Tego jest rozumiem, bo to się
- 10:53sprzedaje. To jest wydawnictwo Uniwersytetu
- 10:56Warszawskiego. Korci mnie, żeby naszą rozmowę
- 10:59zacząć od ostatnich rozdziałów tej książki, bo one są
- 11:02fantastycznym podsumowaniem pana dorobku i spojrzenia też na
- 11:05życie, w tym wymiarze, naukowym, zawodowym, ale także prywatnym.
- 11:09Ale zachowajmy, proszę chronologię po przodkach
- 11:12zagończyka, choć jeździł pan silne dążenie do niezależności
- 11:16do takiej maksymalnej swobody. Działania mówi pan też o tym, że
- 11:21zachował pewną dozę przekory skłonności do ryzyka nawiążemy z
- 11:26pewnością do nich. W rozmowie zacznę o od pytania o
- 11:29tą skłonność do ryzyka, bo to jest trochę cecha
- 11:33charakterystyczna dla nas przedsiębiorców to po tacie
- 11:36między innymi, bo leon koźmiński w pamiętniku z lat wojny i
- 11:40okupacji napisał, prowadziłem tygodniowo przeszło 40 godzin
- 11:44lekcji, wykładów i zajęć i aż się nie chce wierzyć, że tyle
- 11:47można było wytrzymać. W warunkach okupacji niemieckiej
- 11:51w Warszawie, gdzie przecież każde wyjście na ulicę czy
- 11:54przejazd tramwajem groziły chłopakom.
- 11:57To było naprawdę odważne. Mój ojciec, wie pan, on ma za
- 12:02sobą. Kampanię wrześniową.
- 12:09Ee, która tak się skończyła, jak się skończyła?
- 12:14Ee i pierwsze ryzyko, wiele ryzyk wówczas podejmował.
- 12:24Między innymi opowiadał mi bardzo rzadko, cokolwiek mówił
- 12:28na ten temat, ale opowiedział mi, że.
- 12:34Oni walczyli. To była taka grupa właściwie
- 12:37wydzielona. Wydzielony oddział złożony z
- 12:41rozbitków, który tam gdzieś na zamojszczyźnie walczył z jednej
- 12:46strony z Niemcami. Z drugiej strony z bolszewikami.
- 12:51No i. Musieli się poddać ze względu na
- 12:55brak amunicji, jak i wtedy. Dowódca.
- 13:04Roz sformułował ten oddział. I dał im do wyboru, że albo na
- 13:12jedną stronę, albo na drugą, albo do Rosjan, albo do Niemców.
- 13:17No i ojciec podjął ryzyko, poszedł do Rosja.
- 13:24I jak w pociągu, jakich załadowali do pociągu, spotkał
- 13:29swojego studenta. Który powiedział mu tak, panie
- 13:35profesor, coś mi się tu nie podoba.
- 13:39Chyba. Jakby się nadała okazja, to
- 13:43trzeba stąd wiać. Nie ten kierunek jednak.
- 13:46I oni wyskoczy. Kiedy z pociągu?
- 13:52Mam strzelaliście, ale to. No i niestety ten student złamał
- 13:59nogę. Przy tej okazji i ojciec musiał
- 14:05go holować później do Warszawy. Kupił wóz od Chłopa z koniem i z
- 14:12tym morzem dojechał do Warszawy. Niesamowita.
- 14:16Potem było jeszcze dużo różnych innych rzeczy, z tym, że mój
- 14:20ojciec. Był on ryzyko, które on
- 14:25podejmował, było skalkulowane i staranny.
- 14:28To nie była. To nie było takie.
- 14:34Nie wiedział, co robił pożarem. Rzeczywiście.
- 14:38Na mieliśmy to chyba właśnie we krwi.
- 14:42Z tych zagończyk ów kresowych, którzy najróżniejsze rzeczy
- 14:49robili, mam na przykład u siebie jeszcze jedyna rzecz z dawnych
- 14:53czasów, którą mam przypadkiem, bo przyleciała ze Stanów.
- 14:58To jest taki portret mojej takiej.
- 15:01Mojej takiej. Ciotki hrabiny Beni Przesławski,
- 15:06która była znana z tego, że dokonywała zajazdów sąsiadów, to
- 15:13znaczy zabierała im ziemię i mydło.
- 15:17Bez uzasadnienia. Także to towarzystwo było
- 15:23właśnie takie i. I i to mi i to mi zostało w
- 15:29pewnym sensie. Aczkolwiek równocześnie naucz.
- 15:35Czym się jako dziecko wojny? Musiałem wiedzieć, że trzeba
- 15:41jakoś przetrwać. Pana Tata też uważał, że warto
- 15:45mieć szacunek dla państwa, dla instytucji.
- 15:50Wierzył, że miejsce Polski jest w Europie.
- 15:53Jej sercu umyśle mentalności, obyczajowości.
- 15:57Są pewnością. Między innymi dlatego między
- 16:01innymi dlatego mój ojciec. Po zrobieniu doktoratu na
- 16:06Sorbonie? Yy miał masę propozycji od
- 16:10dobrych uczelni francuskich, żeby zostać we Francji.
- 16:14Wrócił do Polski. Oczywiście, bo uważam taki jest
- 16:17jego obowiązek. I co więcej tego kraju.
- 16:21Dokładnie do tego samego. Co by on dziś powiedział
- 16:24profesorze w 2024 roku o tym znaczeniu Polski na arenie
- 16:32międzynarodowej. Co by pana Tata powiedział, jak
- 16:35to skomentował, czy byłby zadowolony z tej roli, jaką
- 16:38Polska odgrywa na mapie co najmniej Europy?
- 16:44Nie pan to jest? Sprawa taka, że.
- 16:50Powiedzmy sobie. Powiedzmy sobie szczerze?
- 17:02Przez naszą myśmy prowadzili. Niemądrą politykę.
- 17:10W okresie. Międzywojenne.
- 17:15Ja tak się składa, że. No miałem okazję.
- 17:25Kilkakrotnie rozmawiać na ten temat.
- 17:29Z. Wybitnymi.
- 17:33Historykami. Ee sporą przeczytałem.
- 17:38Otóż. Piłsudski prowadził politykę.
- 17:44Równowagi pomiędzy Rosją a Niemcami i z obydwoma utrzymywał
- 17:50relacje, nie zamykając ani jedne, ani drugiej drogi.
- 17:57W końcu po jego śmierci? I było oczywiste, że Polska
- 18:05musi. Wejść w operacyjny sojusz, albo
- 18:10z jednym, albo z drugim. Najbardziej prawdopodobny był
- 18:15niestety sojusz z Niemcami. Wówczas prawdopodobnie udałoby
- 18:22się uniknąć. Najgorszej klęski, a co dalej?
- 18:28Prawdopodobnie tak jak Rumuni, zmienilibyśmy swoją pozycję.
- 18:34W miarę upływu wojny i w ten sposób dałoby się.
- 18:41Znaczną część narodu, chociaż zapewne nie wszystkich ze
- 18:45względu na dużą udział ludności żydowskiej w Polsce.
- 18:52I natomiast w momencie, kiedy Polska zaczęła się stroić w
- 18:57piórka całkowicie niezależnego gracza.
- 19:01Po tak krótkim okresie czasu, prawda?
- 19:04Pozyskaniu? Niepodległości okazało, że
- 19:06oczywiście to się skończyło. Jak się skończyło i w tej chwili
- 19:11my mamy dosyć w pewnym sensie podobną sytuację mianowicie.
- 19:16Polska ma szansę przetrwać jako integralna część Sojuszu
- 19:24Atlantyckiego i. Unii Europejskiej.
- 19:29W związku z tym musimy się silniej integrować.
- 19:33I stać się krajem, że tak powiem kompatybilnym, a nie znowu
- 19:40wciągać chorągiewkę, wymachiwać szabelką i tak dalej my
- 19:45powinniśmy mamy szansę jako ważna część ważna część
- 19:51wielkiego zintegrowana. Łamanego sojuszu.
- 19:56Ja natomiast i Jestem przekonany, że mój ojciec ten
- 20:01ten sposób by na to patrzył, tak samo jak ja na to patrzę.
- 20:06Ostatnio pisałem nawet trochę na temat tej wojny z Rosją, która
- 20:11się toczy już moim zdaniem od dwutysięcznego ósmego roku i w
- 20:17której my. Musimy się.
- 20:21Bardzo silnie zintegrować z Unią i z NATO.
- 20:28I wszelka próba grania Solo jest.
- 20:33Zabójcza. Rozmawiamy, Panie profesorze, na
- 20:36kilka chwil przed wyborami do Europarlamentu, rozumiem, że pan
- 20:41będzie w nich uczestniczył, prawda?
- 20:43Co by pan powiedział tym, którzy są sceptyczni, którzy nie
- 20:46oddadzą tego głosu, nie wrzucą go do do wyborczej urny.
- 20:51Że robią głupio bardzo dlatego, że Polska jest.
- 20:59Może być tylko silna jako część Europy.
- 21:03I nic więcej. I aż tak dużo?
- 21:06I aż tak dużo? I te bajki, który tam opowiada
- 21:09się tutaj utracie suwerenności i tak dalej.
- 21:13Przez dłuższy czas nasza, że tak powiem.
- 21:18Polityka zagraniczna była prowadzona przez ludzi, no
- 21:22delikatnie mówiąc nieprzytomny. I.
- 21:28W tej chwili na szczęście to się skończyło, ale oni te swoje, że
- 21:34tak powiem mądrości rozpowszechniają nadal i one w
- 21:39jakimś sposób emocjonalny do część społeczeństwa do części
- 21:43społeczeństwa pasują. Kończąc ten wątek statuą w 1000
- 21:48po 1989 roku, a więc po czasie, kiedy Polska odzyskała
- 21:52niepodległość, też był tą osobą, która zachęcała pana stanowczo
- 21:55do tego, żeby właśnie. Założyć prywatną uczelnię
- 22:00biznesową, czym tłumaczył? Wtedy to.
- 22:06O założeniu prywatnych uczelni biznesowej.
- 22:09To ja myślałem. Już wiele wcześniej.
- 22:11Wiele, wiele wcześniej to chodziło.
- 22:14Proszę pana o to, że ja wyrosłem.
- 22:20Na na terenie sgh mój ojciec całe życie pracował na sgh.
- 22:28Yy i ja to była właśnie taka uczelnia, która powstała z
- 22:36misją. To była uczelnia, która miała
- 22:40wykształcić polską klasę średnią i to.
- 22:46Udało się dokonać dzięki wysiłkom wielkiego rektora
- 22:51Bolesława Miklaszewskiego. I ta uczelnia została przez
- 22:58komunistów. Znów zniszczona.
- 23:01Czterdziestym dziewiątym roku została jednym pismem
- 23:04upaństwowiona i przekształcona w kuźnie kadr dla państwowej
- 23:11biurokracji gospodarczej i i ja. Od początku to zresztą ojciec
- 23:20mnie też uważałem, że powinniśmy to odbudować, a zaczęliśmy to
- 23:26odbudowywać, jak było możliwe, ale już pierwszy pomysły były
- 23:31tworzone ja. Jeszcze przed osiemdziesiątym
- 23:34dziewiątym rokiem, kiedy próbowaliśmy zbudować.
- 23:39Ten zwaną międzynarodową Szkołę zarządzania, która stała się w
- 23:43przyszłości założycielem uczelni.
- 23:46Także to nie było po osiemdziesiątym dziewiątym roku.
- 23:49To było niemalże od początku. Miałem takie marzenie.
- 23:53I chyba pewien wpływ też na te decyzje miały pana podróże.
- 23:58Zaraz do nich nawiąże przyglądał się pan tym uczelniom, chociażby
- 24:02za granicą? W jaki sposób funkcjonują
- 24:05jeszcze wracając do do tamtych dawnych czasów, mama z kolei
- 24:08była poliglotą. Czy jakieś inne jeszcze wartości
- 24:11panu przekazała? Mama przekazała mi.
- 24:16Yy niewątpliwie pewną pewien sposób podejścia.
- 24:22Do do spraw. Do religii.
- 24:28Przekazała mi także. Ja bym powiedział takie
- 24:36elementarne zasady dobrego wychowania, które według niej
- 24:41zawsze polegały na tym, żeby zachować.
- 24:46I pokazać szacunek w stosunku do ludzi o niższej pozycji
- 24:51społecznej. Co jest jej było jej zdaniem.
- 24:57Bardzo, bardzo ważne i nauczyła mnie także.
- 25:03Pamiętam, że. Dostałem od niej.
- 25:09Bardzo cenną lekcję na temat. Holocaustu.
- 25:14Otóż moja mama w czasie w latach trzydziestych studiowała na
- 25:20Uniwersytecie Warszawskim Romanistykę.
- 25:23No i pan. Wpadła, że tak powiem w konflikt
- 25:30z tymi. Bojówkami, które wy.
- 25:35Zmuszały wymuszały ten numer z Klaus.
- 25:40Yy w stosunku do kolegów pochodzenia żydowskiego.
- 25:46A oni jak ona mieli takie pałki, na których mieli żyletki.
- 25:52To i ona się z nimi starła i pamiętam, że jak ja kiedyś w
- 25:59latach czterdziestych przyszedłem do domu i
- 26:02powiedziałem, że jakiś tam kolega to żydek, to mama mi dała
- 26:07potwarzy i wygłosiła wykład na temat Holokaustu, który ja
- 26:13pamiętam do dziś dnia. Czyli nie tylko skarciła, ale
- 26:16poszła za tym od razu konkretna. Lekcja i to jej to jej
- 26:20zawdzięczam. Oprócz wielu, wielu innych
- 26:22rzeczy. Super zamiłowanie także do
- 26:25pewnego typu literatury, no wielu, wielu innych rzeczy.
- 26:30Świetnie, dziękuję za te za tą podróż wstecz jest pan no
- 26:35nieprzyzwoicie wykształcone, nie starczyłoby nam tutaj czasu na
- 26:39to, by wymienić wszystkie tytuły, osiągnięcia zasługi,
- 26:43publikacje. Myślę, że nasi widzowie z
- 26:46przyjemnością zerkną też, czy na Wikipedii czy w innym miejscu,
- 26:49by poczytać o tym, co udało się panu do tej pory osiągnąć.
- 26:54Ja będę się koncentrował i się pan pozwoli.
- 26:56Nasi w naszej rozmowie na doświadczeniach, które mogą być
- 26:59szczególnie pomocne przyszłym i obecnym przedsiębiorcom,
- 27:03panstwom przedsiębiorczością też od najmłodszych lat ma do
- 27:07czynienia między innymi dzięki praktykom za granicą.
- 27:12Zapamiętałem ten rozdział, w którym uczestniczy pan w
- 27:15praktykach w domu towarowym zawodowych.
- 27:18Wypraw. Tak w orleanie przeszedł pan
- 27:22wszystkie działy, wszystkie szczeble był blisko wszystkich
- 27:25tych tej tej całej tej działalności.
- 27:28Domu handlowego, który no zapewne no zupełnie różny od
- 27:34tego, co pami. Pytał pan, czy widział na na
- 27:37bieżąco przebywając w Polsce dzisiaj bardzo często,
- 27:42szczególnie młodzi stażem przedsiębiorcy bronią się przed
- 27:46takimi praktykami. Bronią się przed tym, by
- 27:49zanurzyć się w pracę też innych zespołów czy działów i poznać
- 27:52tak holistycznie biznes. Rozumiem, że że, że tamte
- 27:56doświadczenia były cenne i za procentowały w przyszłości?
- 28:00Tak. Wie pan one były bardzo cenne.
- 28:05I co więcej, ja Jestem pod. Pod wpływem sprawności
- 28:12działania. Yy japońskiego biznesu o proszę,
- 28:17a podstawowa, podstawowa zasada w japońskiej firmie jest taka,
- 28:23że jak przychodzi młody człowiek po uczelni, to on musi przejść
- 28:28przez wszystkie działo. I to jeszcze pewne pod okiem
- 28:32starszego kolegi. Koleżanki i musi wszystko poznać
- 28:38i zrozumieć. I ja muszę powiedzieć, że ja
- 28:41tego doświadczyłem właśnie we Francji, w orleanie.
- 28:47Później w jakiejś mierze w jakiejś mierze we Włoszech.
- 28:51W Rzymie i sławetny spotkanie z Gretą Garbo.
- 28:54Nocną Italiano największy bank inwestycyjny we Włoszech.
- 29:02Tam też potrafi. Udało mi się zobaczyć różne
- 29:08rzeczy, które i dzisiaj byśmy zaliczali do patologii, ale
- 29:13faktem jest, że umiejętność. Zrozumienia, bo nie ma nic
- 29:20gorszego w zarządzaniu jak silos sowe podejście, prawda?
- 29:25Marketing osobno za reszta się nie liczy.
- 29:29Produkcja i tak dalej i tak dalej to prowadzi do zjawiska
- 29:34sub optymalizacji i optim personalne o prowadzi do do
- 29:39złych skutków. Konieczne jest spojrzenie
- 29:42całościowe, a po to, żeby je mieć, to trzeba wszystko przejść
- 29:46po kolei. Dla przeciwwagi brał pan też
- 29:50udział w praktykach. Czy wizytował Moskwę prawda i i
- 29:55patrzył na to też z perspektywy socjalizmu.
- 29:59Zapamiętałem ten Cytat, że ten socjalizm był dobry, pod
- 30:03warunkiem, że się ma dostęp do szampana i kawioru.
- 30:07To były 2 różne światy wtedy. Ee ten za żelazną kurtynę?
- 30:11No. Ok.
- 30:13To były zupełnie 2 różne światy. Które.
- 30:22Ja bym powiedział, nie znał i nie rozumiały się wzajem.
- 30:27Mnie. Nie chciało się rozumieć, czy
- 30:31nie mogły się rozumieć na tamtym.
- 30:35Ok jest ten dowcip, który opowiadamy o 2 przyjazd
- 30:39znajomych, którzy jeden mieszkał w Moskwie, a drugi w Paryżu i
- 30:46jeden. Pojechał z Moskwy ze Paryża do
- 30:49Moskwy, drugi z Moskwy do Paryża i spotkali się obaj w Warszawie
- 30:56i ten z Moskwy myślał, że jest w Paryżu, a ten z Paryża myślał,
- 31:00że jest w Moskwie i to jest, wie pan, to jest.
- 31:07Charakterystyczne dla takiej właśnie sytuacji.
- 31:11No tak, bo zrozumienie tego jest bardzo trudne.
- 31:19No przykład. Yy ci wszyscy.
- 31:26Francuscy intelektualiści, którzy dali się Naw.
- 31:31Tacy jak Pablo Picasso czy szant przez pewien czas dali się
- 31:37uwieść stalinowi? To przecież zostali po prostu.
- 31:44No to się mówi zrobieni w konia i oni.
- 31:50I z drugiej strony, z drugiej strony wszakże.
- 31:56Ta druga strona nie doceniała. Tego, co nazywa się
- 32:02demonstration, efekt efektu demonstracji.
- 32:06Że samo spojrzenie. Na ten na ten świat po drugiej
- 32:13stronie on budził wątpliwości i. I Polska pod tym względem była
- 32:21szczególnie istotnym krajem, dlatego, że myśmy bardzo szeroko
- 32:26otworzyli się na podróże na Zachód znacznie szerzej niż inne
- 32:32kraje. Z bloku.
- 32:33Wschodniego bloku wschodniego z wielu różnych względów, a między
- 32:37innymi na przykład i to nie dotyczyło wcale wyłącznie
- 32:41inteligencję, ale przede wszystkim ogromnej liczby ch.
- 32:46Chłopów z tego z białostocczyzny i z.
- 32:53Mój dziadek. Z Podhala, którzy wszyscy
- 32:56jechali do Ameryki albo do Niemiec, albo do Francji po.
- 33:01Prostu. Nie latem.
- 33:05Możliwe okazje. Zapraszam.
- 33:08I tam i. Pracowali na 3 etatach.
- 33:15Mieszkali w tym spali gdzieś tam po 6 w jednym pokoju.
- 33:21Przywozili pieniądze i budowali domy.
- 33:24No tak to było i to i oni przynosili ze sobą te zarazki,
- 33:32że tak powiem, ale Rosjanie też, jeżeli którzy się tam gdzieś
- 33:37załapał, to też patrzyli na to te.
- 33:42Znowu taki taki dowcip, jak przyjechał tam, któryś właśnie
- 33:47wybrałam jakiejś oficjalnej delegacji, także jako pytają, No
- 33:52i jak tam no umiera ten kapitalizm?
- 33:57On mówi umiera, ale piękną ma śmierć.
- 34:04Tak to jest. Segment tutaj.
- 34:07Tej to jest właśnie to i to doprowadziło po pewnym czasie,
- 34:12że jednak to się zaczęło trochę. Trochę zmienia, to się nie dało
- 34:19utrzymać w tej w tej wersji wielu różnych powodów, ale ten
- 34:24był jeden z nich. Na studiach dostaje się pan pod
- 34:27opiekę naukową profesora Aleksego bakara, czy on był
- 34:32pewnego rodzaju mentorem dla pana?
- 34:34Przewodnikiem to on był. On był osobą, która wywarła na
- 34:38mnie ogromny wpływ naukowo, przede wszystkim.
- 34:44To była postać niezwykła. Ja go niestety.
- 34:51Wtedy to ta moja moje. Terminowa owaniu u niego trwało
- 34:58tylko 4 lata, ale przez ten czas zrobiłem doktorat i zrobiłem
- 35:04habilitację. Byłem chyba najmłodszym.
- 35:08Doktorem habilitowanym w tych naukach.
- 35:12Panie profesorze. No i oczywiście profesorem
- 35:15najmłodszej. 24 i 26. Lat i wie pan i waker mnie
- 35:22nauczył paru rzeczy. Po pierwsze nauczył mnie tego,
- 35:28że trzeba. Umieć oryginalnie myśleć.
- 35:34Pamiętam, że on miał taki zwyczaj, że kiedy.
- 35:39Opiekował się, jaki doktoratem na przykład to zbierał jeszcze
- 35:44ze 2 osoby. Myśmy się spotykali u niego w
- 35:48domu albo gdzieś w kawiarni i czytało się mu tekst.
- 35:53On się najczęściej i on co jakiś czas się odzywał, robił uwagi i
- 35:58pamiętam przyszedłem z pierwszym rozdziałem mojego doktoratu i
- 36:04wakar przez cały, czy przeczytałem go wakar przez cały
- 36:08czas nic się nie odzywał się w ogóle.
- 36:13I kiedy skończyłem, to on powiedział do mnie tak, proszę
- 36:16pana mówi. Skoro ci wszyscy ludzie to
- 36:21napisali, to po co pan to powtarza?
- 36:25Niech pan napisze to co pan. Myśli.
- 36:29To zapamiętałem na na resztę życia.
- 36:34Druga rzecz waga uważał, że. Do.
- 36:42Właściwego uprawiania nauki potrzebna jest duża teoria
- 36:48ogólna. Jak tej teorii nie ma to wtedy
- 36:51zajmujemy się przyczyn kami, zajmujemy się przy.
- 36:55Przypadka. I to się później pogłębiło.
- 37:00U mnie, kiedy byłem przez rok w karnego i Meloni University pod
- 37:06opieką między innymi Noblisty Herberta Simona.
- 37:11Który też miał takie podejście w tym samym czasie w Ameryce
- 37:16ostatecznie zwyciężyło Harward dzkie podejście oparte na
- 37:22analizach przypadków. Które miało, które unikało
- 37:28uogólnień teoretycznych. Ja zawsze tylko ogólnie
- 37:31teoretycznych poszukiwałem. I to była druga rzecz, której
- 37:37się naucz. Czułem od akara.
- 37:42A trzecia rzecz to była taka. Żeby.
- 37:50Nie przejmować się specjalnie. Yy krytyką.
- 37:55Ale, żeby samemu być w stanie? Porzucić własną koncepcję,
- 38:03stworzyć nowo, zgrupować, jak to on mówił, to co było stare na
- 38:08miejsce nowego. Takie otwarty umysł, tak?
- 38:13To. No tak a.
- 38:16Taka filozofia. Czy dzisiaj uważa Pan, że że
- 38:19każdy, szczególnie przedsiębiorca, potrzebuje
- 38:23takiego mentora? Dobrze by było, by takie
- 38:25takowego posiadał? Torus ja nie mam reguły, nie
- 38:31mam, nie mam reguł to to to tego bym nie w ten sposób nie nie
- 38:36określił. Czasami to jest bardzo
- 38:39pożyteczne, czasami nieszczególnie niekoniecznie
- 38:44moim zdaniem. Przedsiębiorcy to są jednak
- 38:49ludzie, którzy przede wszystkim. Uczą się sami na na własnych
- 38:56swoich błędach. I na własnych swoich
- 39:01przemyśleniach. Muszą być.
- 39:06Zdolni do. Krytycznego myślenia o sobie
- 39:15samym, a to jest bardzo trudne. Osiągnie jakikolwiek sukces,
- 39:21mniejszy, większy nawet ten mniejszy, to już właśnie o.
- 39:26Uraz to. W piłki, ja Jestem jaki ja
- 39:29Jestem nadzwyczajnie nikt mi nie da lat.
- 39:33I to jest niebezpieczne. Trzeba umieć się przeciwko temu
- 39:39przeciwko temu zabezpieczyć i to jest.
- 39:43Yy właśnie to. Naukę, którą, której także waka
- 39:49armii mi udzielił, ale. Aby.
- 39:56Uzyskać te wspomniane stopnie naukowe.
- 39:58Narzuca pan sobie ogromną dyscyplinę, staje bardzo
- 40:02wcześniej, rano pracuję do jedenastej, tak naprawdę
- 40:06normalny dzień życia zaczyna od dwunastej i to w takim trybie
- 40:10funkcjonuje przez wiele, wiele miesięcy, także w weekendy czy
- 40:15wakacje. No właśnie, czy czy czy dzisiaj
- 40:18ludzie są zdolni do takich poświęceń?
- 40:21To jedyny rząd, nie są to wie pan, to zależy.
- 40:24To była pana metoda i. Sposób ja ta moja metoda, ona
- 40:27się na przykład na mnie w ten sposób.
- 40:30Odbiła, że teraz wstawanie przed ósmą jest dla mnie.
- 40:35Ciężkim wyzwaniem, a kiedyś ja wstawałem regularnie codziennie
- 40:41o godzinie 4:00. Bez względu na to, jak się o
- 40:44której się kładłem i siadałem do pracy, pracowałem do jedenastej
- 40:52te 7 godzin dziennie i dzięki temu udało mi się bardzo szybko
- 40:57rzeczywiście zrobić zarówno doktorat jak i habilitacji.
- 41:01Dlatego, że był Pan po prostu takim rannym ptakiem.
- 41:06Ptaszki mi łatwiej było mu pracować rano, czy wiedział, że
- 41:09po prostu gdzie indziej już w swoim kalendarzu nie nie
- 41:11wepchnie. Godzin do to było dlatego, że to
- 41:14był to była jedyna możliwość. Właśnie w ten sposób to
- 41:19zorganizować. A po za tym właśnie wakar mi.
- 41:25Wiema Polska nauka jest bardzo hierarchiczna i w polskiej nauce
- 41:31istnieje takie pojęcie, które jest nieformalne.
- 41:35Które się nazywał samodzielny pracownik naukowy, samodzielny
- 41:40pracownik naukowy. To jest ktoś, kto ma
- 41:42habilitację, jak ma habilitację, to w pewnym sensie jest wolny od
- 41:48daleko posuniętej ingerencji ze strony wyżej postawionych
- 41:56profesorów i on uważał, że ja powinienem jak najszybciej
- 42:02uzyskać ten status samodzielnego pracownika naukowego.
- 42:07Żeby być właśnie samodzielnym w dosłownym znaczeniu tego słowa.
- 42:15I to mi się i to mi się udało. Miał pan momenty słabości,
- 42:19myślał o tym, czy nie kontynuować kariery naukowej za
- 42:22granicą, prawda między. Innymi to było we Francji.
- 42:29Bo ja mi ja ja obalę moja habilitacja, którą zaczynałem z
- 42:38g Pisie ówczesnym została. A, że tak powiem wywrócona?
- 42:45Formalnie mówiono o tym, że jest pan za młody, nieformalnie było
- 42:49jasne, że jest pan też. Członkiem.
- 42:52Bartii tak dalej i tak dalej wiem mam przyczyny mogą być
- 42:57różne, nie, nie będziemy. Nie będę spekulował na ten
- 43:01temat. Ja wtedy pojechałam do Francji i
- 43:08tam zacząłem. No choćby po to, żeby się
- 43:13utrzymać, zacząłem pracować, współpracować z takim z
- 43:19właściwie z Akademią Nauk są znaczne.
- 43:23Version ofic. Tam miałem trochę znajomych
- 43:27mojego ojca. Próbowali mi takie.
- 43:34Ja bym to powiedział chałtury zlecenia różne i między innymi
- 43:39kazali mi napisać taki tekst, taką analizę.
- 43:44Reformy, którą Chruszczow przeprowadził w Związku
- 43:47Radzieckim tak zwanych soar wozów, czyli zd.
- 43:52Decentralizacji i usamodzielnienia poszczególnych
- 43:57republik. Otóż.
- 44:01To wszystko. Zachód chciał trochę więcej
- 44:03wiedzieć o tym. Że się dzieje, to regularnie
- 44:06było robione. Tak, Francuzi nie zresztą
- 44:09wszyscy regularnie to śledzili, ale oni wszyscy się tym
- 44:16zachwycali, że to taki dobry pomysł.
- 44:19Później przyszedł upadek Ruszowa.
- 44:21Przyszła yy odwołanie tego wszystkiego i pamiętam, że w
- 44:28lecie w bibliotece. Tej szkoły są z polityki książką
- 44:35siedziałem, bo tam była pełna, pełny zbiór radziecki
- 44:40literatury. I napisałem taki tekst.
- 44:45W którym udowodniłem, że ta reforma była absurdalna.
- 44:51Z punktu widzenia całej logiki funkcjonowania go tak zwanej
- 44:55gospodarki socjalistycznej, porwanie tego na poszczególne
- 45:00Republiki całkowicie zburzyło logikę.
- 45:05I było zapewne jedną z przyczyn upadku Chruszczowa.
- 45:11I to dało mi pewną taką wizję. I wtedy zaproponowano mi posadę
- 45:18w są racjonalne juszes fifik na dość wysokiej pozycji.
- 45:24Dyrektor jest i to była. Niesłychany owoc, dlatego, że
- 45:31każdy młody pracownik nauki Francji marzył o tym, żeby coś
- 45:36takiego dostać, bo to. Co pana ciągnęło do kraju?
- 45:39A ja byłem. Właściwie już zacząłem badania
- 45:47no lekarski. Pokazali mi zrobić badania
- 45:51lekarskie, żeby było jeszcze. Przed przyjęciem tego etatu?
- 45:54Po prostu właściwie miałem go już podpisane, ale co było
- 45:59najciekawsze w tym wszystkim, że ja.
- 46:04Nie miałem żadnego dokumentu, oprócz prawa jazdy.
- 46:07Takiego. Samochodowego żadnego, bo mi
- 46:10ukradziono paszport na lotnisku jak ja to jak to się udawało
- 46:16tego ja do dziś dnia nie wiem, ale prawdopodobnie.
- 46:22Ci urzędnicy to myśleli, że Jestem Francuzem.
- 46:27Świetnie pan mówił, prawda? I.
- 46:30W związku z tym nie pytali mnie o to tylko w pewnym momencie, by
- 46:35się trzeba było tym zająć, no i wtedy, bym musiał coś wymyślić,
- 46:39ale bym wymyślił i wtedy mój ojciec przyjechał do Paryża i
- 46:44powiedział mi, że mam wracać. Dlatego, że to jest mój
- 46:49obowiązek, czyli tak. Prosił, czy od stanowczo
- 46:54sugerował? Całą noc chodziliśmy, pamiętam
- 46:59po po Paryżu, wstępując od czasu do czasu, na jakich na jakiś
- 47:05kieliszeczek. I.
- 47:10I ojciec mnie do tego zmusił. I od tej pory już nie miałem
- 47:18takich pokus, mimo że możliwości były.
- 47:22Yy w wirku pamiętam, że jeszcze za te pieniądze kupiłem sobie
- 47:27pierwszy samochód Volkswagena garbusa.
- 47:31Włoch na tamte czasy. To czasy, wielka sprawa i tym
- 47:36garbusem. Przyjechałem do do Polski i
- 47:40zacząłem walkę o to, żeby ten habilitację.
- 47:46Uzyskać i uzyska. I to jest super aczkolwiek
- 47:49pewno. No ta droga była trudna.
- 47:51Rzeczywiście w kontekście tego też nie należenia do partii.
- 47:55Jak to w tamtych czasach, Panie profesorze, czy można było być
- 47:59bezpartyjne? Czy można było nie dać przy
- 48:01trącić sobie kręgosłupa, czy szczególnie po po
- 48:05sześćdziesiątym ósmym roku? Czy czy coś by pan zrobił
- 48:08dzisiaj inaczej z tej perspektywy tamtych czasów czy?
- 48:12Bo ja wiem chyba raczej nie. To znaczy wiema.
- 48:18Przynależność do partii. Dla mnie w ogóle nie wchodziła w
- 48:25grę. Ee ja yy natomiast.
- 48:32Ja. Miała.
- 48:37Tu dobre relacje z wieloma moimi kolegami, którzy do tej partii
- 48:42należeli. I Myś.
- 48:46My. Przyjmowany takie proste
- 48:51założenie, że ci ludzie chcą sobie trochę lepiej w życiu
- 48:54urządzić się, ale nigdy w życiu nie uważałem i za żadnych
- 48:58komunistów, bo nimi nie byli prawdę powiedziawszy to ja w
- 49:02życiu chyba nie znałem żadnego komunisty.
- 49:07Nikt nie przypominam sobie w każdym razie.
- 49:13Miałem ludzi o. Znałem ludzi o bardziej
- 49:16lewicowych i prawicowych poglądach.
- 49:18Mój ojciec był na przykład gdzieś tak pośrodku, ale może
- 49:21bardziej na lewo. Ale komunizm.
- 49:26Nie przypominam sobie, bo. Tam w latach pięćdziesiątych
- 49:32jest rzeczywiś byli, ale później wymarli i właściwie.
- 49:38Tak prawdę powiedziawszy. Miałem kiedyś taką dziwną
- 49:46okazję, że mogłem porozmawiać dłuższy czas z edwardem
- 49:50gierkiem. Proszę, byśmy wspólnie lecieli z
- 49:53Rzymu do Paryża, do do do Warszawy i rozmawialiśmy po
- 49:57francusku z takim moim kolegą. To prawdę powiedziawszy ja bym
- 50:04Gierka też za komunistyczne nie uważa.
- 50:07Ee pozatem on nie chwytał tego. On był zafascynowany Zachodem
- 50:16zaby był zasymilowany tym, czy się nazywał euro komunizm.
- 50:22Także ja ja nie miałam z tym problemu, dlatego, że póki
- 50:31człowiek. Nie szkodził innym, był
- 50:35akceptowany. Ok.
- 50:38W momencie, w którym zaczynał szkodzić innym.
- 50:42Trafiał na margines. I przestawało się z nim
- 50:47utrzymywać relacje. Ja miałem takich szereg kolegów.
- 50:52Z, którymi przestałem, ponieważ było wiadomo, że on.
- 50:56Szkodzi. Tak tak.
- 50:58Tak natomiast ci, którzy nie szkodzili, byli akceptowani.
- 51:04Świetny. Klucz z czasem staje się pan
- 51:07takim jak ja na to patrzę? Interdyscyplinarny to jest
- 51:12super, jakby umiejętność łączenia wielu dziedzin.
- 51:17Tak. Dokładnie, czy czy my dzisiaj
- 51:19przedsiębiorcy powinniśmy się starać, być dobzi we wszystkim
- 51:24po trochę? Czy jednak w tych czasach,
- 51:27których żyjemy przy tych specjalizacjach, powinniśmy się
- 51:29koncentrować na tym, na czym znamy się najlepiej?
- 51:33Przyjaciel. Korowe.
- 51:34Świętej pamięci profesor Andrzej Zawiślak i doktora zresztą mój
- 51:40pierwszy. On powiadał tak, że menedżer
- 51:44powinien. Wiedzieć.
- 51:50Coś o wszystkim i wszystko o czymś?
- 51:55I to jest moim zdaniem najtrafniejsze określenie
- 52:03dlatego, że rzeczywiście. No musi być głęboka
- 52:08specjalizacja. Ale zarazem dobra znajomość
- 52:15wszystkiego, co dookoła się dzieje i dlatego uważam.
- 52:19Że ci, którzy. Yy, tak powiem nie czytają gazet
- 52:26i książek i koncentrują się wyłącznie nad swoją.
- 52:30Na swojej firmie gorzko pożałują tego.
- 52:36A tego, że te zmiany, które się dzieją, których on nie, nie jest
- 52:42w stanie dostrzec. Z takiej makroskali.
- 52:45To paść po prostu i to jest. Dla mnie oczywiste.
- 52:50Poza tym ja jeszcze uważam jedną rzecz, mianowicie, że.
- 52:56Ee. Ważnym elementem.
- 53:00Przedsiębiorczości jest wyobraźnia.
- 53:04Wyobraźnię człowiek rozwija przez kontakt ze sztuką.
- 53:10I dlatego wybitny. Czyli.
- 53:14Erowie. Mają jakieś artystyczne hobby?
- 53:21Bardzo często. Ale to malują jak barny wig.
- 53:26A to poezja panują, a to kompozyty muzyka.
- 53:34A to malarstwo. Właśnie mówiłem o malarstwie.
- 53:38Te różne rzeczy. Na przykład my się kiedyś
- 53:43zrobili takie takie taki program dla to nazywał się.
- 53:51Ee co? Taki.
- 53:56Ewent menedżment program Koźmiński, Advenced, menedżment
- 54:00program i tam takim elementem było.
- 54:07Żeby uczestnicy. Przygotowali przedstawienie
- 54:14teatralne. No i muszę panu powiedzieć, że
- 54:20wśród naszych menedżerów to się średnim powodzeniem cieszy.
- 54:25No nie jakoś uważali, że oni jakieś ważniejsze rzeczy muszą
- 54:29robić. Ee nie, no parę razy to wyszło
- 54:33nawet nieźle, ale, ale to jednak.
- 54:38Troszkę troszkę jeszcze tego tego tego błysku zabrakło.
- 54:44No ale zapamiętuje to wszyscy tylko o czymś, coś o wszystkim i
- 54:48wszystko o czymś świetna rekomendacja.
- 54:51Czy czy poza podróżami i pracą w Europie.
- 54:57Czy wyjazdy za Ocean Wyloty? Przede wszystkim do Stanów
- 55:04Zjednoczonych, gdzie też spędza pan wiele miesięcy, gdybyśmy,
- 55:07czyli. Gdybyśmy, prawda?
- 55:10O 7 lat. O, proszę proszę czy?
- 55:15One są jakimś przełomem dla pana, bo tam jest stypendium po
- 55:20doktorskie fulbrighta właśnie na na carnegie medal University
- 55:23Pittsburgu jakieś inne, czy może bardziej oryginalne lekcje, czy
- 55:28doświadczenia przywozi pan z za oceany?
- 55:32Ja przywiozłem z oceanu. W owym czasie jeszcze to
- 55:37przywoziłem za masy książek. Ok.
- 55:41Bo wtedy tych książek w Polsce jeszcze nie było.
- 55:45Tak łatwo było trudno dostać. Nauczyłem się, bo ja później
- 55:53jeździłem. Na jaką wizyty, profesor?
- 55:57Byłem na. University of Connecticut byłem
- 56:02na George Washington University w Waszyngtonie i byłem przede
- 56:09wszystkim na już Jelevej. 7. Uniwersytet of California, Los
- 56:15Angeles i ja. Wie Pan Jestem.
- 56:27Amerykanów ile ja. Podziwiam Amerykę.
- 56:33Przy wszystkich jej. Ale równocześnie i znam też.
- 56:40Jej. Jej ciemne strony.
- 56:44No tak się składało, że kiedy byłem na George Washington,
- 56:49takim moim przyjacielem, z którym współpracowałem,
- 56:53napisaliśmy coś tam razem. Był taki socjolog, że od ropy,
- 56:59który zajmował się. Przede wszystkim przez.
- 57:04Coś. Ee no i sporo mi pokazał różnych
- 57:09rzeczy. No muszę panu powiedzieć, że.
- 57:14South bronx na przykład wizyta na południowym bronksie.
- 57:19To wygląda jak po Powstaniu Warszawskim.
- 57:23Poza tym tam się nie można poruszać.
- 57:27Yy samochodem nie bronią, w dodatku pan tego wszystkiego
- 57:33doświadcza, tak. Poza tym.
- 57:37Pamiętam, że kiedyś w Waszyngtonie?
- 57:41Wzięło mnie, zawiózł do takiego. Do takich szkoły.
- 57:46Tak od geto skuł szkoły, która była położona może.
- 57:53Nie wiem 3 4 km od Białego Domu może 5.
- 57:58Wszystko zamazane. I ten pryncy Pal przywoływał,
- 58:04przyleciał nas przywitać i mówi do czerwonego dżemu, czy
- 58:09przywiozłeś mi nowego nauczyciela?
- 58:13A ja mówię, on mówi, a po co ci? No bo mi wczoraj zastrzelili.
- 58:20To. Ja mam nadzieję, że ja się
- 58:22zgodzę na tę posadę, ale przy takiej rekomendacji nie byłoby
- 58:28był. Rzeczywiście, któryś z uczniów
- 58:31zastrzelił nauczyciela? Nie wiem, to te ciemne strony
- 58:37rzeczywiście były bardzo wyraźne, a te rzeczy takie
- 58:40bardzo pozytywne, które można było zabrać i przeszczepić na
- 58:43lokalny grunt. To, co pan pamięta, Panie
- 58:45profesorze z tamtych czas, czy czasach czasów, czy czy ciągle
- 58:49jak wspomina sobie te może co zaszczepił na własnej własnej?
- 58:53Uczelni ja się tego ja się tego nauczyłem.
- 59:00Amerykanie rozwiązują problemy. O K.
- 59:06Na tym polega istota amerykańskiego myślenia,
- 59:10dlatego. Po angielsku w Ameryce jak
- 59:14powiesz You are history to znaczy, że się nie liczysz.
- 59:19Tak nie jest, nie jest. Z czasem okazuje się Panie
- 59:24profesorze, że ta nauka, która staje się kluczową pana
- 59:28Specjalizacją, to zarządzanie właśnie.
- 59:30Co takiego w tym zarządzaniu jest ekscytującego,
- 59:33podniecającego, że właśnie tu w tą stronę kieruje pan swoje?
- 59:37No zainteresowania między innymi.
- 59:40Jak ja panu, jak jeśli pan przeczytał moją książkę, to pan
- 59:44wie, że ja przez to ona na to zarządzanie trafiłem w pewnej
- 59:49mierze przez przypadek, dlatego, że w ekonomii politycznej nie
- 59:54miałem szans. W związku z tym zająłem się
- 59:58zarządzaniem, ale. Jak się zacząłem tym zajmować,
- 1:00:03to przestałem żałować tego. To jest dziedzina, która.
- 1:00:11Wie pan. Wymaga.
- 1:00:16Właśnie podejścia holistycznego interdyscyplinarna.
- 1:00:19Czarnego łączy wszystko. Tak.
- 1:00:23I yy to jest istota sprawy. To jest.
- 1:00:31Ekonomia, socjolog. Ja prawo ty.
- 1:00:37Technologia. Biologia i wszyscy.
- 1:00:43Wszystko musi ze sobą grać. I to jest.
- 1:00:50Interesujące to jest dziedzina, która.
- 1:00:57Ma jeszcze duży wpływ na rzeczywistość poprzez
- 1:01:03kształcenie menedżerów. Bo jednak większość znaczna
- 1:01:07część menedżerów. To są ludzie, którzy się w tej
- 1:01:10dziedzinie kształcą. No i oni.
- 1:01:14I to jest. Yy powiada, to jest według mnie
- 1:01:20niewątpliwie bardzo ważne, oczywiście pod warunkiem, że
- 1:01:27dobrze zorganizowany. To znaczy to są normalne studia.
- 1:01:31To są studia podyplomowe, bardzo ważne, różnego rodzaju kursy
- 1:01:36kształcenia i tak dalej, które powodują, że ci menedżera.
- 1:01:41Nowie. Ee są są lepsi.
- 1:01:46W każdym razie mądrzejsi. I to jest.
- 1:01:51Jest to na sprawa natomiast. To.
- 1:01:57Przywództwa. Każdy człowiek w jakiejś mierze
- 1:02:03jest przywódcą. Niektórzy w bardzo niewielkiej,
- 1:02:07a niektórzy bardzo duży. I teraz problem polega na tym,
- 1:02:11że poprzez kształcenie można trochę podnieść.
- 1:02:17Ale cudów się nie da zrobić. Są osoby, które się absolutnie
- 1:02:24nie mają cech przywódczy i choćby odrobinę tego przywództwa
- 1:02:30im się przyda. Są tacy, którzy mają ich dużo i
- 1:02:36wtedy trzeba ich nauczyć. Jak się tym tą swoją charyzmą
- 1:02:40posługiwał. A to nie jest też takie proste.
- 1:02:45Bo czasami to tak za bardzo wybucha.
- 1:02:51Po 1989 roku zaczynają się dla pana szalone lata, jak Pan sam
- 1:02:55pisze w książce. Jechałem tak szybko, że za
- 1:02:58nazywał się pejzaż za oknami. Wszystko, co wydarzyło się
- 1:03:02poprzednio w moim życiu, było swego rodzaju przygotowaniem do
- 1:03:05tego najważniejszego okresu i mówi pan też refleksyjnie,
- 1:03:09bardzo uważam, że przydałyby mi się również lepsze umiejętności
- 1:03:13interpersonalne i networkingowe. Lepsza znajomość prawa,
- 1:03:17zwłaszcza na początku. Większa pewność w realizacji
- 1:03:21przywódczej roli na ten niezwykły czas.
- 1:03:24Serio, panie profesorze, ja mam wrażenie po lekturze pańskiej
- 1:03:27książki, że całe pana życie to są relacje, niespotykana wręcz
- 1:03:32liczba znajomości, przyjaźni, a pan mówi, że czegoś tu jeszcze
- 1:03:37networkingu. Brakowało mi, brakowało mi
- 1:03:41przede wszystkim. Ee.
- 1:03:52Prawidłowego doboru. Współpracowniku.
- 1:03:56Ok. Popełniłem w tym zakresie szereg
- 1:04:00błędów, o których nie pisze dlatego, że proszę.
- 1:04:04Ale równo. Oceniam zatem, że Pan o tym
- 1:04:06mówi. Równocześnie mam.
- 1:04:09Miałem też szczęście, że udało mi się trafić na pewną ilość
- 1:04:14ludzi, z którymi współpracowałem.
- 1:04:17I to, czyli tutaj więcej szczęścia niż rozumu.
- 1:04:22Całą pewnością. Druga rzecz to jest, proszę
- 1:04:27pana. To są umiejętności
- 1:04:32networkingowe. Mianowicie ja nie zdołałem
- 1:04:38odpowiednio wykorzystać. Swoich kontaktów naukowych.
- 1:04:47Który miałem na na tym najwyższym poziomie, takich jak
- 1:04:52chociażby Simon czy James March. Z zagranicy.
- 1:04:57Tak tak tak na na na szczecie na świecie.
- 1:05:01Dlaczego na tego, że za bardzo angażowałem się tutaj w pracę
- 1:05:09organizacyjną, to było tak, że mnie starczało sił na to, żeby
- 1:05:15robić pracę organizacyjną i taką?
- 1:05:20Czysto twórczą naukową, którą robiłem.
- 1:05:24Ale już z networkingiem wokół tej pracy naukowej było gorzej.
- 1:05:32I to jest. Musiałem się tego stopniowo
- 1:05:36uczyć w miarę upływu czasu uczyłem się chyba coraz coraz
- 1:05:43lepiej. Ta przygoda już nie jest snem w
- 1:05:46wieku 55 50 lat zaczyna się na dobre.
- 1:05:52To jest. W nawiązaniu do pana wieku, to
- 1:05:55jest. Za późno?
- 1:05:57To jest dobry. Moment zacząłem wcześniej, gdyby
- 1:06:01takie, gdyby nam się ten cholerny komunizm zawalił się
- 1:06:07dzieją się osiemdziesiątym roku, to na pewno byłoby dla mnie
- 1:06:12byłoby dla mnie lepiej, bo jednak 50 lat to już jest.
- 1:06:17Ten i ja właściwie. To był, to był też bardzo ciężki
- 1:06:24okres. Dla mnie momentami był czas.
- 1:06:27Uczelnia była w bardzo ciężkiej sytuacji finansowej.
- 1:06:32Ja musiałem osobiście. Pamiętam, że osobiście zwolniłem
- 1:06:3870 osób. To był najtrudniejszy moment.
- 1:06:40Jeden. I bo uważałem, że powinienem to
- 1:06:46zrobić osobiście. Bo 70 osób z tego całego filmu
- 1:06:49to naprawdę spora grupa osób. Prawda?
- 1:06:521/3 mniej więcej nawet czasami więcej.
- 1:06:55I ja. Ja.
- 1:07:00Kiedy sobie myślę, teraz to tak prawdę powiedziawszy to żałuję
- 1:07:04tylko jednej osoby. Z tych 70 o K.
- 1:07:08No. Świetna refleksja.
- 1:07:10Prawda? Mimo wszystko ja budowałem swoje
- 1:07:16relacje z nimi na zasadzie, także takiej osobistej.
- 1:07:20No, i to było bardzo trudne. To mnie bardzo dużo kosztowało.
- 1:07:25I człowiek, który jest po sześćdziesiątce, to już nie
- 1:07:29jest. Że tak powiem gotów do takiej do
- 1:07:34takich. Rozrywek.
- 1:07:37No, jeśli w dodatku jest tak relacyjne jak pan.
- 1:07:40Prawda i mnie się to i to wie Pan także, gdyby mi się udało to
- 1:07:44zrobić wcześniej, to byłoby lepiej, ale było jak było.
- 1:07:51Tu pan buduje z jednej strony szkoły w życiu zawodowym, tak
- 1:07:54dużo się dzieje, a po stronie prywatnej wspomina też o tym nie
- 1:07:58bez kozery dużo zawdzięcza żonie.
- 1:08:01Ona jest z kolei oparciem w tych kwestiach.
- 1:08:04Na co? Dzień w życiu.
- 1:08:06Osobistym tak często o tym zapominamy jako przedsiębiorcy.
- 1:08:10Że. Bardzo du dużo, Jestem jej
- 1:08:15winien. No niestety teraz chora jest
- 1:08:18mam, muszę, muszę. Zająć się nią, ale ona jej
- 1:08:24zawdzięczam bardzo wiele. Bardzo.
- 1:08:27Super fajnie pan o tym opowiada na na pana książkach wychowały
- 1:08:33się no dziesiątki, jeśli nie setki już 1000 menedżerów w tym
- 1:08:38kraju zresztą duża część z nich znam takowych serdecznie pana
- 1:08:43pozdrawiam, będą oglądać z pewnością nasz odcinek odgrywała
- 1:08:46czy odgrywa ważne. Te role czy czy czy piastuje
- 1:08:51ważne posady w kraju? W polskiej gospodarce jest Pan z
- 1:08:55tego najbardziej dumny zawsze i to też mówili profesorowie w
- 1:09:02trakcie premiery pana książki, że zawsze studenci byli dla pana
- 1:09:07na pierwszym miejscu. Tak ja Jestem, Jestem z nich
- 1:09:14dumny. Aczkolwiek.
- 1:09:22Trochę się martwię. Że oni są jednak poddani temu.
- 1:09:29Tym ograniczeniom, o których ja piszę.
- 1:09:33Że na przykład? Nie do chowałem się żadnego
- 1:09:37jednorożca. Może jeszcze nie.
- 1:09:41Słucham. Może jeszcze nie.
- 1:09:43Jeszcze nie, jeszcze nie, nie do chowałem się żadnego jednorożca.
- 1:09:48Nie do chowałem się NATO. Zamiast.
- 1:09:53Widzę coraz więcej i naprawdę fajnych.
- 1:09:59Ludzi, którzy potrafią robić? No duże rzeczy i z tego Jestem.
- 1:10:05Na pewno z tego Jestem na pewno dumny.
- 1:10:09Zawsze co roku my robimy te. Zja.
- 1:10:13Absolwentów. I robimy dajemy nagrody lwa lew
- 1:10:18do lwa dostają ci absolwenci, którzy największe sukcesy
- 1:10:23odnieśli. No i ta grupa obserwuje to
- 1:10:26bardzo. Często.
- 1:10:28Zasadniczo rośnie. Jesteśmy niewątpliwie i to jest.
- 1:10:34Na pewno przedmiot przedmiot dumy?
- 1:10:38Ee, która oczywiście. Nie było, nie mogę sobie samemu
- 1:10:44przypisać całej zasługi. No to byłoby nie, nie, nie, nie
- 1:10:51w porządku. W stosunku do bardzo licznej
- 1:10:54grupy znakomitych moich kolegów i współpracowników całego
- 1:11:00zespołu. Ale trzeba przyznać, że że to
- 1:11:06cieszy. Ma pan kilka żelaznych zasad
- 1:11:10swoim życiu, jak tą że obietnice koniecznie należy spełniać, a
- 1:11:16słowa zawsze dotrzymywać niezależnie od tego, że.
- 1:11:19Z czasem to tak. Trudne sytuacje, czy
- 1:11:22niekorzystne? Uwielbiam tą rekomendację, Panie
- 1:11:24profesorze, ale jak się z tego wywiązywać, kiedy po drugiej
- 1:11:29stronie może pan trafić takie osoby, takich rozmówców, czy
- 1:11:33takich partnerów w biznesie, którzy tego typu słowa mają?
- 1:11:36No w głębokim. Poważania.
- 1:11:40No wie pan, to jest. Po pierwsze należy takich
- 1:11:44unikać. To jest pierwsze.
- 1:11:49A jeżeli się już nie da uniknąć? No to trzeba minimalizować
- 1:11:55straty. Ale słowa swojego nie należy
- 1:12:00deprecjonować. Mnie się zdarzało w ciągu mojej
- 1:12:07kariery parę razy. Wycofywać z pewnych?
- 1:12:14Rozpoczętych rzeczy. Kiedy nabierał pan przekonania,
- 1:12:18że? Właśnie było zawsze, ale to było
- 1:12:20zawsze jakoś z tą drugą stroną, uzgodnioną.
- 1:12:25To nie było tak, że ja mam tam no było z drugą stroną
- 1:12:29uzgodnione i. Po prostu inaczej, ale nie
- 1:12:36trzymam się tego, żeby zawsze słowa dotrzymywać.
- 1:12:41To niespotykane, jakby bardzo to szanuję, ale to rzeczywiście
- 1:12:44dziś coraz rzadziej spotykane kolejne cechy charakterystyczne
- 1:12:48pana ale i ojców, założycieli uczelni nigdy się nie poddawać.
- 1:12:53Przejdź do przodu i umieć cieszyć się sukcesami, co też
- 1:12:59nie jest takie. Wcale oczywiście to jest bardzo
- 1:13:01ważne. Żeby.
- 1:13:05I przede wszystkim. Ee.
- 1:13:09Never ever give up. Nigdy nie dawaj za wygraną.
- 1:13:14Tak trochę po amerykańsku. Też, prawda?
- 1:13:16Tego? To jest też coś, czego się
- 1:13:17nauczyłem. w Ameryce nigdy nie nawet za wygraną.
- 1:13:22Ee do z tym miałem wielokrotnie do czynienia, kiedy uczeń.
- 1:13:29Się rozwija. Pamiętam, że ja kiedyś.
- 1:13:33Powiedziałem, że. Chcę, żebyśmy mieli.
- 1:13:39Yy. 50% zagranicznych studentów. I chcę, żebyśmy byli?
- 1:13:47W ścisłej Europejskiej czołówce. Wiele osób nie kryło uśmiechów z
- 1:13:54takich złośliwych, że ten. Tak.
- 1:14:00Się nie da tego. Się.
- 1:14:04Czasem jesteśmy dość blisko. Przed pandemią już przeczytałem,
- 1:14:09że prawie 40. Procent studentów za granicę.
- 1:14:14Yy teraz yy. No my jesteśmy w Europie gdzieś?
- 1:14:21Na miejscu wśród uczelni biznesowych.
- 1:14:25Gdzieś koło Trzydziestego, co jest bardzo wysoko.
- 1:14:30Ale ja bym liczył się? Dziesiątka pierwsza, dwudziesta
- 1:14:36pierwsza dwudziestka dziesiąta. To może jeszcze byłoby to już.
- 1:14:42To już ten, ale w każdym razie. A cieszyć?
- 1:14:48Oczywiście. Pamiętam, że jak wszystkie ważne
- 1:14:54nie odbywały się, jak mieliśmy jakiś sukces, na przykład i
- 1:14:59krisa. Pamiętam, dostaliśmy pierwszego.
- 1:15:02To oktaw kurwa. Urządził wspaniałe przyjęcie w
- 1:15:07zamku Królewskim. Proszę, no i.
- 1:15:12Ważna certyfikacja. Prawda dokładnie było.
- 1:15:17Zapamiętuje też z tej historii pana takie fantastyczne
- 1:15:22powiedzenie zarządzania przez wałęsanie się naprawdę zapada mi
- 1:15:27w pamięć i to trochę taki też obowiązek, szczególnie
- 1:15:30założycieli biznesu, by o tym pamiętali, że są twarzą.
- 1:15:35To jest, wie pan bardzo ważny, dlatego że.
- 1:15:43Ja zawsze byłem pod wrażeniem. A miałem do czynienia, ponieważ
- 1:15:48funkcjonowałem także wielkich korporacjach międzynarodowych.
- 1:15:54Jak się? Przyjeżdża.
- 1:15:58Do garażu. Wsiada się w specjalną windę,
- 1:16:03która tylko zarezerwowana dla szefa i wjeżdża się na ostatnie
- 1:16:10piętro, gdzie te nikt nie ma wstępu.
- 1:16:14I później z powrotem do samochodu jeszcze ewentualnych
- 1:16:19helikopter. To pomyślałam sobie, że to jest
- 1:16:26dro. Droga do.
- 1:16:29Kłopotów. Panie profesorze, jak pan
- 1:16:33Odeprze zarzut, że jakość edukacji na uczelni prywatnej w
- 1:16:40opinii już coraz rzadziej podnoszony, ale jednak w opinii
- 1:16:44niektórych zawsze będzie niższa od szkół publicznych, dlatego że
- 1:16:47tam. Pracujący nie mają jakby
- 1:16:51interesów. W oblewaniu studentów, prawda
- 1:16:56czy też na uczelnię trafiają studenci, którzy są mniej
- 1:17:01mądrzy, tak mówiąc wprost. Tylko płacą za za te studia.
- 1:17:07Wie Pan, czasem jeszcze słychać tego typu głosy.
- 1:17:10Należy to się może. To może być w jakiś sposób
- 1:17:14uzasadniony, ale. Są różne uczelnie i takie i
- 1:17:22owakie w naszym przypadku to w żadnej mierze nie jest
- 1:17:27uzasadnione, dlatego że u nas ludzie pracują wyłącznie u nas.
- 1:17:33U nas robią stopnie i tytuły naukowe, publikują pracę,
- 1:17:38prowadzą badania. Yy w związku z tym zależy im
- 1:17:44natomiast. Co do studentów to jest prawdą,
- 1:17:52że. Przez dłuższy czas mieliśmy.
- 1:17:58Rekrutację studentów, którzy na początku byli słabsi.
- 1:18:02Tak. Pierwszy była nadal ludzi z
- 1:18:05dnia, to w jakiejś mierze istnieje, ale stopniowo
- 1:18:09stopniowo, stopniowo. To się.
- 1:18:12Podnosi ta poprzeczka i to oczywiście wszystko zależy od
- 1:18:19tego. Prawdę powiedziawszy na
- 1:18:23uczelniach państwowych to ta fascynacja pieniądzem wydaje mi
- 1:18:29się niekiedy znacznie większa niż u nas.
- 1:18:32Tak może być to prawda, bo my. Staramy się te sprawy robić.
- 1:18:39Taki przejrzysty, wyraźnie transparentny sposób.
- 1:18:45Ja w tej chwili muszę powiedzieć, że nie widzę takich
- 1:18:51problemów. O K miał.
- 1:18:53Miałem do pana jeszcze pewno ze 130 pytań, ale obiecuję już
- 1:18:57zmierzam do końca. Takie najtrudniejsze momenty.
- 1:19:05W pana historii życiorysie robienia tego biznesu, bo jednak
- 1:19:09patrzę na na Akademię Leona koźmińskiego przez pryzmat też
- 1:19:13nie tylko o pewnej koncepcji i misji, od której zaczynaliśmy tą
- 1:19:16rozmowę, ale też przedsięwzięcia przedsiębiorstwa.
- 1:19:21Prawda, pan mieliśmy ten moment, kiedy koń?
- 1:19:25Byliśmy inwestycje. I wyjątkowo spadła rekrutacja i
- 1:19:32mieliśmy rzeczywiście, a oczywiście koszty inwestycji
- 1:19:37rosły ponad spodziewany i mieliśmy naprawdę.
- 1:19:44Tak finansowo, prawie że, że nóż na garde to był bardzo trudny
- 1:19:50moment. Też tak i wtedy zwolnienia, bo
- 1:19:54dzięki temu przetrwaliśmy i to poszło.
- 1:19:58Ale wie pan, to była pierwsza. To był pierwszy taki.
- 1:20:02Trudny moment w moim w mojej karierze, a drugi to był właśnie
- 1:20:08ten problem habilitacji jeszcze znacznie wcześniej.
- 1:20:15Czy. Czy bo też takie pokusy rentier
- 1:20:19Skie Odkładał Pan i pana wspólnicy trochę na bok, ale czy
- 1:20:25dzisiaj z perspektywy tych lat może pan powiedzieć o tym
- 1:20:28przedsięwzięciu, że to też jakiś biznes, że w końcu tak odroczona
- 1:20:31gratyfikacja pojawiła się? Nic się nie zmieniło, ok?
- 1:20:35Ok, po tym ja tego nigdy nie traktowałem.
- 1:20:38W ten sposób zawsze zarabiałem przyzwoite pieniądze i nadal je
- 1:20:44zarabiam. Nie mam powodu do narzekania.
- 1:20:48Ale o żadnym rentier się u nas nigdy mowy nie było i nie
- 1:20:52będzie. Bardzo zapamiętałem też to, co
- 1:20:55pan mówił o tej sukcesji. To jest jakby imponujące.
- 1:20:58Ona się dokonała w pana siedemdziesiąte urodziny i
- 1:21:04oczywiście to, jak przypuszczam, nie była decyzja dnia.
- 1:21:06Czy czy tygodnia, skąd pan wiedział, że Witold Bielecki
- 1:21:10jest tym właściwym człowiekiem? O, proszę pana.
- 1:21:16Jan zostałem wybrany na dziekana wydziału zarządzania
- 1:21:20Uniwersytetu Warszawskiego. W 1900 os.
- 1:21:27Osiemdziesiątym roku. To moim prodziekanem został
- 1:21:33ówczesny doktor Witold Bielecki, który był prodziekanem do spraw
- 1:21:39studenckich. Ee i od tej pory pracowaliśmy
- 1:21:45razem. I muszę powiedzieć, że.
- 1:21:51Ill. Nigdy mnie nie zawiódł i mam
- 1:21:55nadzieję, że ja jego też nie. To nie tylko w tych dobrych
- 1:22:01momentach, ale i zapewne w. Trudnych wszystkich momentach
- 1:22:05byliśmy zawsze razem. Ee i to była wyjątkowo taki
- 1:22:11silny związek, który funkcjonuje dalej w pełnym.
- 1:22:16W tej chwili Witek jest prezydentem, którym ja byłem,
- 1:22:22dopóki on był rektorem, a teraz mamy profesora mazurka, rektora,
- 1:22:27a Witek jest prezydentem. Też trochę wybieranego w ten
- 1:22:30sposób. Właśnie o k współpraca żelazna
- 1:22:35za. To to w ogóle te zasady pańskie?
- 1:22:38No nie, nie. Wyczerpiemy dzisiaj wszystkich,
- 1:22:41ale jeszcze na koniec chciałbym ze 3 4 przytoczyć, jeśli Pan
- 1:22:44pozwoli, bo zgadza się Pan również z powiedzeniem, że raz
- 1:22:48na wozie, raz raz pod wozem, a ludzie, którzy mówią albo piszą,
- 1:22:53że odnoszą same sukcesy, kłamią, a ściślej uciekają przed prawdą?
- 1:22:58Rozmawiamy w audycji biznes bez lukru bardzo cenimy sobie tą
- 1:23:02prawdę i też nie lubimy pudrować świata tej rzeczywistości.
- 1:23:06Panu tej idea towarzyszy od wielu lat.
- 1:23:09Panie profesorze, na końcu sekcja co pana ukształtowało tu
- 1:23:12fantastyczna, nie będziemy zdradzać.
- 1:23:14Zapraszamy wszystkich do tego, by sami zechcieli przeczytać
- 1:23:17pana książkę, ale pisze pan tam o sobie, że jest dzieckiem
- 1:23:21historii, co też nie jest oczywiste, prawda?
- 1:23:24Bo dla dla nas dzisiaj żyjących współcześnie, bo słyszałem też
- 1:23:29takie powiedzenia, że trudno iść do przodu i rozwijać się.
- 1:23:33Patrząc we wsteczne lusterko, ale chyba ta historia jest nam
- 1:23:36niezbędna do tego, żeby. Tworzyć ten holistyczny, trochę
- 1:23:38nasza Polska taka przyp. Przywara OK rozumiem, dobra
- 1:23:44dostrzega pan rolę szczęścia i przypadków i to jest ciekawe, bo
- 1:23:49to już wiele razy padło w trakcie naszej rozmowy, które
- 1:23:52pojawiają się na na drodze. I 2 ostatnie zarządzanie
- 1:23:57jakąkolwiek organizacją, także uczelnią byłoby czynnością
- 1:24:01intelektualnie trywialną, gdyby nie sprawy ludzkie podstawą musi
- 1:24:06być empatia, czyli dobre rozumienie ludzkich motywów,
- 1:24:10dąży i przyzwyczajeń, nie udaje się współdziałanie z ludźmi,
- 1:24:14których się nie zna, nie rozumie, a zwłaszcza nie lubi
- 1:24:18tak. Ja mam wrażenie, że wszyscy pana
- 1:24:20lubią, czy pan lubi wszystkich też z założenia.
- 1:24:24Nie, nie, ja lubię ja. Yy lubię ludzi, ale staram się
- 1:24:34unikać osób, które. Z różnych powodów nie budzą
- 1:24:39mojej sympatii. Rozumieć klarownie.
- 1:24:43Natomiast. To nie jest koniecznie tak, że
- 1:24:48trzeba dobrze współpracować wyłącznie z przyjaciółmi.
- 1:24:54Mnie się zdarza lubić ludzi, którzy moimi przyjaciółmi nie są
- 1:24:59bynajmniej, ale ja ich cenie. Za coś konkretnie?
- 1:25:03Za coś konkretnego za coś i wtedy w każdym razie w każdym
- 1:25:10razie na. Najważniejsze jest to, żeby
- 1:25:14rozumieć. Jak to się mówi po angielsku wat
- 1:25:17Max temp Tyk, co sprawia, że oni się zachowują?
- 1:25:22Tak oni raczej, bo ludzie mają bardzo różne motywacje.
- 1:25:27To jest zupełnie oczywiście troglodyci twierdzą, że ludźmi
- 1:25:32kierują wyłącznie pieniądze. Ale ale muszą być i jest to w
- 1:25:41mieszance z różnymi dziwnymi rzeczami.
- 1:25:45I ostatnia prośba na koniec poprzedzona też cytatem
- 1:25:48satysfakcja z realizacji celów, które na zdrowy rozum wydawały
- 1:25:53się niemożliwe. Do osiągnięcia były dla mnie
- 1:25:56była dla mnie zawsze i pozostaje nadal potężnym motywatorem, a my
- 1:26:01mamy w tej audycji Panie profesorze, taki punkt, w którym
- 1:26:04właśnie moi Goście rekomendują tą jedną czy 2 cechy, czy może
- 1:26:09umiejętności, czy czy dają takie rekomendacje?
- 1:26:13Dlaczego przedsiębiorcy? Które z których powinni
- 1:26:16korzystać przedsiębiorcy. No i właśnie te pana zdaniem
- 1:26:21może nawiązując trochę do tej motywacji?
- 1:26:26Dzięki czemu robienie biznesów może być łatwiejsze z pana
- 1:26:30doświadczeń życiowych. O czym powinniśmy?
- 1:26:33My, jako przedsiębiorcy pamiętać?
- 1:26:36Ewan. Ja myślę sobie tak, że.
- 1:26:45Tur bo Star. Dosięgnąć czegoś, co jest?
- 1:26:55Na pozór niemożliwe. A co najmniej wylecieć w kosmos.
- 1:27:00Wylecieć w kosmos super i tego. Tego wszystkim życzę.
- 1:27:06Bardzo dziękujemy za tą. Rozmowę dziękuję bardzo.
- 1:27:10Rozmowa była sympatyczna. Dziękuję.
- 1:27:12Świetnie opowiedziane historii dziękujemy.
- 1:27:15Gratuluję ci wyboru. Ten czas spędzony z nami.
- 1:27:18To była świetna inwestycja. Jeśli udało ci się zabrać z tego
- 1:27:21odcinka, choć jedną ideę lub rekomendację, dzięki której ty i
- 1:27:25twój biznes staniecie się lepsi, będę super szczęśliwy.
- 1:27:29Wierzę, że Polska może być kolejną doliną krzemową, co
- 1:27:33najmniej Europy, a ty możesz rozwijać dobry wartościowy
- 1:27:36biznes, wpływając na życie milionów, jeśli się ze mną
- 1:27:40zgadzasz Polub Podcasty w biznes bez lukru lub Podeślij ten
- 1:27:43odcinek komuś na kim ci naprawdę zależy.
- 1:27:46Dziękuję do zobaczenia wkrótce. Partnerem audycji była firma
- 1:28:02autenti, właściciel platformy do podpisywania dokumentów online.