Latest / Black Hat Ultra / #139 Łukasz Supergan - Na szczycie nie ma nic.

Transcript

#139 Łukasz Supergan - Na szczycie nie ma nic. · Black Hat Ultra

• 0:04
  Witajcie w podcaście Black Heart ultra.
• 0:09
  Już na szczycie nie ma żadnego objawienia.
• 0:11
  Nie, to trochę. Kiedyś napisałem to szlakach
• 0:13
  długodystansowych, ale to jest dokładnie to samo.
• 0:15
  Na końcu szlaku nic nie ma. Liczy się to, co jest po drodze,
• 0:18
  każdy dzień, każda minuta tego szlaku.
• 0:20
  To czy spędzisz ją fajnie czy. Czy nauczysz się czegoś i tak
• 0:25
  samo jest z wysoką górą. Teraz idąc na niuton topem
• 0:28
  zamiast powrócić po miesiącu, zawróciliśmy i cała wyprawa
• 0:31
  zajęła nam tydzień, ale patrząc na ilość refleksji i też
• 0:34
  notatek, które sobie zrobiłem po tej wyprawie, to była potężna
• 0:37
  nauczka, która zaprocentuje na kolejnych wyjazdach.
• 0:47
  To był Łukasz super Gan, a ja się nazywam Kamil Dąbkowski i
• 0:50
  Witam was w podcaście Black Hat ultra Łukasza.
• 0:54
  Znamy bardzo dobrze ze szlaków długodystansowych, żeby wymienić
• 0:57
  tylko kilka projektów. Łukasz przeszedł Łuk Karpat,
• 1:00
  zrobił zimowy trawers Islandii i pokonał polskie góry wzdłuż
• 1:04
  południowej granicy, czyli ponad 1000 km.
• 1:07
  Również zimą od kilku lat zdobywa doświadczenie w Arktyce
• 1:11
  oraz w górach wysokich, planując wejście na ośmiotysięcznik.
• 1:15
  Łukasz jest świeżo po wyprawie. Która nie zakończyła się zgodnie
• 1:18
  z założeniami. Wyprawa na Newton to open
• 1:20
  najwyższy szczyt Spitsbergenu została przerwana, gdy jeden z
• 1:24
  uczestników doznał odmrożeń. Zapytałem więc Łukasza, jak to
• 1:28
  jest z tym zawracaniem i przerywaniem projektów, co wtedy
• 1:32
  czuje i jakie wnioski z tego wyciąga?
• 1:34
  Zapytałem go również, co to znaczy być liderem na tego typu
• 1:37
  wyprawach poświęcamy również trochę czasu na opowieści o
• 1:41
  niedźwiedziach polarnych i zasadach organizowania wypraw na
• 1:44
  spitsbergenie oraz fascynującej i pełnych lekcji drodze Łukasza
• 1:48
  do zdobycia ośmiotysięcznika. Zanim zaczniemy, bardzo
• 1:51
  chciałbym podziękować patronom podcastu Black Hat.
• 1:54
  Kultura za wspieranie tego projektu.
• 1:56
  Jeśli ktoś z was czuje, że ten podcast daje wam coś więcej niż
• 2:01
  inne produkcje dostępne w Internecie, będę wdzięczny za
• 2:04
  wsparcie na patronite PL Ukośnik Black Hat ultra.
• 2:08
  Jeśli nie możecie sobie pozwolić na kolejne wydatki, co jak
• 2:12
  najbardziej rozumiem, to mam prośbę o subskrybowanie moich
• 2:15
  kanałów na social mediach i rozesłanie informacji.
• 2:18
  Odcinku, który wam się podoba do znajomych.
• 2:21
  Chciałem również ten odcinek zadedykować wszystkim odbiorcom
• 2:25
  na Spotify. Z góry dziękuję za wsparcie, a
• 2:28
  teraz zapraszam już serdecznie na podcast z Łukaszem super
• 2:31
  Guanem. Posłuchajcie.
• 2:34
  Cześć, Łukasz, Witam cię serdecznie.
• 2:36
  Dzień dobry, cześć. Cześć, dziękuję bardzo, że
• 2:38
  wpadłeś do mnie z wyprawy na asfalt Bart, która no nie
• 2:43
  zakończyła się może osiągnięciem celu, ale skończyła się dobrze,
• 2:46
  bo wszyscy wrócili do domu. Powiedz mi, jak ty się czujesz?
• 2:51
  Teraz po tych kilku dniach, odkąd wróciłeś i jak się czujesz
• 2:55
  z czymś, co pewnie niektórzy nazwaliby porażką.
• 2:58
  Odpowiadając na to pierwsze, nie czuję się źle, bo wiem, że to
• 3:02
  nie była porażka. Była to nauka i doświadczenie,
• 3:05
  ale nie traktuje tego w ramach porażki.
• 3:06
  Kiedy ktoś zapyta, czy to była klęska.
• 3:10
  Bo wyprawa nie osiągnęła szczytu niuton to open, no to odpowiem,
• 3:15
  że nie klęską byłyby masywne odmrożenia klęską byłyby
• 3:19
  amputacje klęską byłoby, gdybyśmy po jednym po jednej
• 3:24
  ewakuacji kolegi helikopterem fills poszli dalej, a potem po
• 3:30
  tygodniu na przykład znowu wezwali ten sam helikopter do
• 3:32
  tej samej grupy. Pomyślałem przez moment, że to
• 3:35
  byłaby klęska wizerunkowa, ale trochę głupio o tym myśleć w
• 3:38
  czasie takiej wyprawy, ale to byłaby rzeczywiście klęska.
• 3:42
  Wracamy i cały zespół 5 osób ma już zaklepane.
• 3:48
  Wizyty u chirurgów na przykład to byłaby klęska.
• 3:53
  Klęską byłoby, gdyby ktoś nie wrócił to taką ostateczną.
• 3:56
  Natomiast w sytuacji, kiedy mamy nie osiągnie.
• 3:58
  Cel w sensie no nie dotarliśmy do szczytu, bo taki był Plan
• 4:02
  osiągnąć najwyższy szczyt Spitsbergenu wejść na niego, a
• 4:05
  potem wrócić też zawsze góra stoi.
• 4:07
  Możemy spróbować tam wrócić. Za rok możemy zmienić w ogóle
• 4:11
  Plan. To kwestia tego, żebyśmy
• 4:13
  spotkali się i przegadali to wszystko, więc jakby taką z
• 4:18
  takim niepowodzeniem czuję się w porządku.
• 4:20
  Wiem, że zrobiliśmy to, co mogliśmy i że to zrobiliśmy to,
• 4:23
  co było niezbędne, czyli w momencie trzeba było
• 4:26
  zrezygnować, gdybyśmy nie zrezygnowali, to by można
• 4:30
  powiedzieć, bilans strat byłby jeszcze większy.
• 4:33
  Czy coś przed startem zapowiadało to niepowodzenie.
• 4:37
  Czy podjąłeś jakieś zbyt duże ryzyko twoim zdaniem?
• 4:41
  Zbyt dużego ryzyka nie. Natomiast byłem ja sam
• 4:44
  zaskoczony, że kiedy wróciliśmy do longyearbyen i kiedy
• 4:49
  rozmawiałem z miejscowymi znajomymi na temat naszego
• 4:53
  wyjścia, to oni sami powiedzieli, że byli zaskoczeni.
• 4:58
  Znajomy, który, który pracuje w mieście, mówił.
• 5:01
  Insane coed szalenie to był jakiś szalenie zimno, na pewno
• 5:07
  już mieszkańcy są przyzwyczajeni do temperatur minus 30 °.
• 5:11
  To to nie jest tam może chleb powszedni, ale też, bo to nie
• 5:14
  był pierwszy taki przypadek. To co było nieprzewidziane to to
• 5:19
  jak mocna będzie ta fala chłodu w prognozach długoterminowych.
• 5:23
  Ona była częściowo przewidywana, ale kiedy patrzyliśmy na te
• 5:26
  prognozy, to na terenie centralnego Spitsbergenu miało
• 5:30
  być około minus 25 ° i to nie jest nic dramatycznego.
• 5:34
  Oczywiście to brzmi źle, jeżeli myślisz o polskiej zimie.
• 5:38
  Minus 25 w Warszawie oznaczyło oznaczałoby, że.
• 5:43
  Za chwilę tak ludzie zaczną umierać na ulicy.
• 5:47
  Nikt nie wychodzi z domu, pracujemy zdalnie i tak dalej.
• 5:50
  Może trochę odzwyczaili się od takich zim, ale kiedyś one były
• 5:53
  rzeczywistością. Teraz już nie.
• 5:55
  Natomiast na asfalt bardziej minus 25 to normalna w miarę
• 5:57
  temperatura w marcu i dokładnie rok temu.
• 6:02
  Byliśmy. Też w centralnym svalbardzie,
• 6:05
  częściowo z tą samą ekipą i mieliśmy takie temperatury i
• 6:11
  sprzęt, który wtedy wypróbowaliśmy.
• 6:13
  Był kompletnie wystarczający, więc patrząc na prognozę
• 6:16
  długoterminową i widząc minus 25 czułem, że no będziemy szli
• 6:21
  wolni. To nas na pewno spowolni
• 6:23
  będziemy musieli być ostrożni, ale dacie radę, damy radę.
• 6:28
  No i w tym momencie. Budzę się rano i termometr
• 6:33
  wystawiony za za namiot pokazuje minus 33, a jest dobra pogoda i
• 6:39
  tak zaczyna wschodzić słońce. A załoga helikoptera, który koło
• 6:43
  nas ląduje, mówi, że na lodowcu jest minus 40 °, a z powodu
• 6:48
  wiatru temperatura odczuwalna jest jeszcze niższa.
• 6:52
  Trochę w to nie wierzę. Myślę, że nie.
• 6:54
  Gdyby to było takie odczuwalne minus 50, to chyba inaczej bym
• 6:58
  się czuł. Ale z drugiej strony
• 7:00
  rzeczywiście te minus 40 swobodnie mieliśmy i równie.
• 7:05
  Dzień 1,5 dnia wcześniej, kiedy szliśmy przez dosyć duży
• 7:09
  rozległy lodowiec. Kiedy przyszedł silny mróz taki
• 7:13
  właśnie poniżej minus 30 i wiatr wiejący częściowo w twarz, to
• 7:16
  świetnie się toczyło. Yy to powiedz, co się wydarzyło,
• 7:21
  bo jeszcze tego nie powiedzieliśmy.
• 7:22
  Czemu musieliście zawrócić? Mrużenie po prostu nie myślę, że
• 7:27
  to to był pierwszy jakby. Moment to był taki pierwszy
• 7:31
  incydent. Natomiast kolejne, by nastąpiły,
• 7:35
  gdyby ta prognoza się utrzymała. Oczywiście jak duży był zespół.
• 7:38
  W sumie mieliśmy 5 osób. U wszystkich było odmrożenia
• 7:41
  czy? U wszystkich na szczęście u
• 7:43
  wszystkich względnie delikatne. To były jakieś końcówki palców,
• 7:48
  jakieś takie drobne miejsca na twarze, ale u jednej osoby były
• 7:52
  też odmrożenia palców i kiedy wędrowaliśmy przez lodowce,
• 7:57
  jakby cel zakładał, że dojdziemy podmiot on to open, który jest
• 8:00
  tak trochę w Północnej części Spitsbergenu, a my przez tą
• 8:03
  środkową część będziemy szli na północ jakieś 2 tygodnie.
• 8:07
  Dotrzemy pod szczyt wchodzimy i zawracamy tą samą,
• 8:10
  prawdopodobnie trasą, albo bardzo podobną.
• 8:13
  Ile kilometrów jest w jedną stronę.
• 8:14
  Około z. Gdyby tak liczyć po w linii
• 8:18
  prostej, to jest nie nawet niecałe 100, ale w linii naszego
• 8:22
  marszu, gdzie mamy dosyć krętą ścieżkę ścieżkę to nie jest
• 8:27
  ścieżka, ale kręta trasa. Którą wyznaczyłem około 120 w
• 8:32
  jedną stronę. Droga powrotna, którą
• 8:35
  wyznaczyłem, była trochę dłuższa, miała liczyć 140, ale
• 8:40
  około 120 km musielibyśmy przejść na nogach, przy czym
• 8:43
  oczywiście 120 km. No wiesz, są ultrasi przebiegają
• 8:47
  120 na dobę w naszym przypadku, kiedy szło się w po lodowski.
• 8:52
  Tak i to też ma tą specyfikę, że jest górski, co oznacza, że te
• 8:58
  lodowce prowadzą nas trochę góra dół, więc szło się po pochyłości
• 9:02
  ach. Zdarzało się, że robiliśmy
• 9:04
  poniżej 10 km dziennie, 8 km takiego intensywnego dnia było
• 9:09
  dobrym osiągnięciem, bo na przykład z poziomu Morza
• 9:12
  Wchodziliśmy na ponad 600 m. Znowu brzmi to jakby skierdy,
• 9:16
  ale jeżeli masz za sobą Sanie, które ważą 40, 50 Kilo i nie
• 9:20
  jesteś profesjonalnym sportowcem.
• 9:24
  Tak to to tak to wychodzi. Brutalna rzeczywistość trudnego
• 9:28
  terenu. Trudnego, jakby technicznie dla
• 9:31
  alpinisty były bardzo łatwe, ale do wędrowania z obciążeniem,
• 9:35
  gdzie na saniach masz zapasy na 20 kilka dni, to jest to jest to
• 9:40
  wyzwanie i czwartego dnia do przecinając dosyć dużo lodowiec,
• 9:46
  to był rejon do lodowca fon Post Bren.
• 9:49
  Trafiliśmy na taką właśnie pogodę.
• 9:50
  Duża patelnia śniegu, idealnie czyste, niebo silny wiatr,
• 9:56
  wiejący tak skośnie w twarz. No i ten silny mróz jakby
• 9:59
  połączenie wiatru mrozu zafundowało nam bardzo niską
• 10:02
  odczuwalną. Wieczorem jeden.
• 10:05
  Jedna z osób mówi mi, że chyba mam on mrożenie, no więc dobra
• 10:09
  oglądamy w namiocie, co się tam dzieje.
• 10:11
  Jeden palec ma pęcherz, czyli jest już głębszy odmrożenie, a 2
• 10:15
  inne są zaczerwienione. I w tym mieście tak naprawdę
• 10:18
  decyzja jest automatyczna. Ta osoba nie może iść, ale ona
• 10:22
  też nie może iść z powrotem w momencie, kiedy jest odmrożenie,
• 10:25
  trzeba je chronić, a w momencie kiedy gdybyśmy tego odmrożenia
• 10:29
  nie ochronili, to ono by rozmar zło w namiocie podczas biwaku w
• 10:33
  śpiworze rano i w ciągu dnia kolejnego dnia Zamarza Spowrotem
• 10:38
  i taki cykl Zamarzania i Rozmrażania jest zabójczy dla
• 10:41
  tkanki już kompletnie. Na czym polega ta ochrona?
• 10:44
  Tak naprawdę, jeżeli raz o grzaliśmy to odmrożenie, to ono
• 10:47
  nie może zamarznąć ponownie, więc narażenie takiego członka
• 10:51
  zespołu na. Dalszą wędrówkę byłoby w
• 10:55
  zasadzie skazaniem go na przyszłości na amputację tego
• 10:58
  palca, a może większe ilości palców, więc zapobieganie w
• 11:03
  momencie, jakby mówię, jak już obejrzałeś podczas biwaku ten
• 11:07
  palec. To Nie możesz go nie można
• 11:10
  dopuścić do tego, żeby on się zamroził.
• 11:11
  Siedzisz w tym? Siedzisz w tym śpiworze i
• 11:13
  czekasz, No, ale no, ale jesteśmy pośrodku pustkowia.
• 11:17
  Nie, to jest lodowa śnieżna pustynia, więc teraz taka osoba
• 11:21
  nie może też za bardzo zawrócić na nartach własnych siłach, nie
• 11:24
  Ubierze Buta i nie zacznie iść. Oczywiście, gdyby sytuacja była
• 11:28
  absolutnie ekstremalna, nie możemy liczyć na żadną pomoc.
• 11:31
  To godzimy się z tym, ale jeżeli możemy liczyć na pomoc, to
• 11:35
  wolałem z nich skorzystać. No i w tym momencie decyzja była
• 11:37
  prosta, tak wiadomość do long i Robin i prośba ewakuację
• 11:42
  helikopterem. Jedna osoba została zabrana, no
• 11:45
  a my będąc dobrym stanie, po prostu cała reszta zespołu
• 11:49
  wróciła. A czemu wróciliście wiedząc, że
• 11:51
  jedna osoba jest bezpieczna i możecie teoretycznie moglibyście
• 11:55
  kontynuować? Myślę, że powodów było kilka.
• 11:59
  Takim pierwszym było to, że to już nie byłby taki fan, a jednak
• 12:03
  jesteśmy weź. To jest prywatna wyprawa,
• 12:05
  jesteśmy teamem i to ma być trochę fan.
• 12:08
  Mimo trudnych warunków mamy mieć z tego jakąś satysfakcję,
• 12:12
  wiedząc, że jedna osoba przez. 3 tygodnie chyba będzie czekać na
• 12:16
  nas w longyearbyen bezczynnie ten fan odbierało druga rzecz.
• 12:22
  Miałem takie poczucie, że jeżeli te temperatury się utrzymają, to
• 12:27
  nas też może spotkać coś złego i złośliwość losu w momencie,
• 12:32
  kiedy przylecieliśmy do longi robiłem, temperatura była minus
• 12:35
  2 °. Kilka dni wcześniej była w ogóle
• 12:37
  odwilż. Kiedy lądujemy, jest minus 2 i w
• 12:42
  tym momencie ona zaczyna spadać. No i 2 dni później jest już
• 12:45
  minus 20. 3 22 w mieście i w momencie, kiedy wróciliśmy do
• 12:51
  long r Bn, spędziliśmy tam kilka dni.
• 12:54
  Przebudowaliśmy bilety. Ja wróciłem w wczoraj czy
• 12:58
  przedwczoraj wrócił, a reszta zespołu to temperatury z
• 13:01
  powrotem zaczęły rosnąć, więc celowaliśmy tak idealnie w to
• 13:03
  okno mrozu. No i tyle super pechowo nie do
• 13:06
  przewidzenia. Trochę nie, no ale jakby teraz,
• 13:09
  jakby pytanie, co dalej? Ja bałem się bardzo w tym
• 13:12
  momencie tego, że ten mróz na tyle zmęczy pozostałe osoby, że
• 13:16
  na przykład. Jako, jako jako lider powiem,
• 13:19
  słuchajcie, damy radę, nie jedna osoba poleciała, a my damy radę,
• 13:22
  ciśniemy dalej, mamy więcej zapasów, mamy paliwa nam
• 13:25
  wystarczy i tak dalej ciśniemy. Bałbym się, że na przykład za
• 13:29
  kilka dni kolejna osoba w tych temperaturach mi się znowu
• 13:32
  odmrozi. No wiesz, patrząc na garmina
• 13:35
  sprawdzałem na bieżąco prognozy i one się nie zmieniały.
• 13:38
  To było na garminie. Na przykład widziałem minus 30
• 13:41
  przez cały kolejny tydzień, więc bałem się, że o K my pójdziemy
• 13:45
  gdzieś dużo dalej na północ. Kolejna osoba dostanie jakiś
• 13:48
  poważniejszych odmrożeń i teraz oczywiście mogę znowu wezwać
• 13:52
  helikopter, ale to. No, tak to już jest masako.
• 13:54
  To byłaby klęska, wiesz moja, jako jako jako lidera zespołu,
• 14:00
  ale też gdybyśmy mieli wracać o własnych siłach.
• 14:03
  To każdy dzień wędrówki na północ spowoduje, że Twój powrót
• 14:07
  na południe staje się też tak dłuższy.
• 14:11
  No tak oczywiście absolutnie zrozumiała.
• 14:13
  I jakby patrząc na temperatury i patrząc na taką i fizyczną i
• 14:16
  psychiczną kondycję nas wszystkich, stwierdziłem, że to
• 14:20
  będzie dobry pomysł. Znaczy to nie była moja decyzja.
• 14:22
  Po prostu reszta zespołu powiedziała, że Okej, no
• 14:26
  wracajmy nie i jakby to było bardzo automatyczne, nie
• 14:29
  musiałem ja podejmować jakichkolwiek decyzji.
• 14:31
  To tak naprawdę. Nawet to nie zostało jakoś tam
• 14:35
  wypowiedziane, tylko traktowaliśmy od początku tą
• 14:40
  sytuację jako o K dobra to. Też grupą znajomych, prawda,
• 14:46
  którzy się lubią, znają i to nie jest.
• 14:50
  To nie byli obcy ludzie zebrani nagle na wyprawę i wszystkim
• 14:52
  zależy tak naprawdę na dotarcie na szczyt.
• 14:55
  Tylko to było troszeczkę. Chcieliście właśnie tak jak
• 14:57
  powiedziałeś, spędzić dobrze czas, no więc to trochę to
• 15:00
  trochę ułatwiało, nie miałeś w zespole jakiś nie wiem wielkich
• 15:03
  tego typów, którzy po prostu dąży.
• 15:07
  Właśnie wbrew pozorom było dokładnie odwrotnie.
• 15:11
  Wiesz, możesz kojarzyć alpinistów, polarników jako
• 15:14
  ludzi z wielkimi ambicjami, a nam udało się tak miarach
• 15:18
  wyłączyć te ambicje i powiedzieć, że chcemy po prostu
• 15:21
  zrobić coś fajnego. Ale bezpieczeństwo jest na
• 15:24
  pierwszym miejscu. Jak dobrałeś zespół do tej
• 15:27
  wycieczki, czy to był właśnie naturalny wśród znajomych?
• 15:31
  Czy jednak dokonywałeś jakiegoś wyboru tutaj?
• 15:34
  Nie było specjalnego wyboru z tych 4 osób.
• 15:37
  Trójka to były osoby, które już wcześniej były ze mną na
• 15:39
  spitsbergenie, z czego 2 zimą jedna nie była wcześniej na
• 15:44
  spitsbergenie, ale wszyscy to byli znajomi.
• 15:47
  To dosyć skomplikowane, ale częściowo ta grupa składała się
• 15:52
  z moich dawnych klientów, z którymi kiedyś tam wyjechaliśmy
• 15:55
  na szpic Bergen. Gdzieś kiedyś byliśmy razem i
• 16:01
  zaprzyjaźniliśmy się już tak zupełnie prywatnie spotykaliśmy
• 16:06
  się w Polsce i padł pomysł. Zróbmy taką wyprawę i było to
• 16:12
  bardzo naturalne, jakby dogadały się takie osoby, które miały
• 16:16
  doświadczenie na północy miały doświadczenie w górach.
• 16:20
  Mm miałem w grupie przewodnika Beskidzkiego.
• 16:24
  Było to dosyć takie. W pewnym się jakby nie było
• 16:29
  między nami już tej bariery klient, przewodnik, którą kie,
• 16:33
  która kiedyś tam istniała podczas naszego pierwszego
• 16:35
  wspólnego wyjazdu. Teraz jest mi po prostu po
• 16:38
  prostu znajomymi, więc cały wyjazd przebiegał tak bardzo
• 16:42
  naturalnie. Ale nadal to byłeś liderem tego
• 16:44
  zespołu i to było jasno ustalone, czy tak czy nie.
• 16:47
  To było jasno ustalone i to wynikało nie tylko z jakby mojej
• 16:52
  jakiejś samozwańczej decyzji, ale wypada.
• 16:56
  Naturalnie, to ja planowałem trasę.
• 17:00
  Pomysł na ten szczyt przyznaję, że nie wiem, kto teraz wymyślił
• 17:04
  ten Newton to open. Chyba nie ja.
• 17:06
  Pewnie nie o ten. Nie wiem, właśnie nie pamiętam,
• 17:12
  przyznaję, ale kiedy już padła, to ja spróbujmy tego spróbujmy
• 17:15
  wejść na Newtona. To ja do mnie należało.
• 17:18
  Opracowanie trasy, rozpoznanie formalności.
• 17:21
  Dodatkowo je byłem jedyną osobą w zespole, która miała
• 17:25
  pozwolenie na broń i byłem też najbardziej doświadczony, jeżeli
• 17:30
  chodzi o Arktykę też zimowy trawers Islandii trawers
• 17:33
  Grenlandii z Mateuszem wali górą wyjazdy na daleką północ Szwecji
• 17:38
  i Norwegii. Wszystko to powodowało, że tą.
• 17:42
  No i też góry wysokie przyzwyczajeni do zimna i te
• 17:45
  techniki zimowe. Miałem najlepiej opracowane z
• 17:48
  całego zespołu, więc był naturalny, że przejmę
• 17:51
  inicjatywę. No ale było też naturalne, że w
• 17:53
  razie potrzeby chowam ambicje do kieszeni.
• 17:56
  No i tak jak było tutaj, nie fajnie byłoby wejść na ten
• 17:59
  szczyt. Niewielu osób, niewiele osób tam
• 18:01
  trafia, ale w sytuacji kiedy zaczyna się.
• 18:06
  Moment kryzysu, no to musisz podjąć decyzję, że.
• 18:10
  Chowasz ambicje do kieszeni i postępujesz tak, żeby chronić
• 18:13
  innych. A byłeś też na innych wyprawach,
• 18:16
  które musiały zawrócić, czy była jakaś wyprawa, gdzie musiałeś
• 18:20
  walczyć z ekipą? Musiałeś postawić na swoim, żeby
• 18:23
  zawrócić? Tak, ale to nie była walka w
• 18:26
  sensie dosłownym, że stoisz, jesteś związany z kimś liną i
• 18:31
  przek szykujecie się i drzecie się na siebie i w ogóle dochodzi
• 18:34
  do jakichś takich dantejskich scen.
• 18:37
  Zawsze było to dość spokojne i wyczuwałem ambicje wiszące w
• 18:40
  powietrzu i między nami, ale. Było to dość.
• 18:46
  Mm dość bezkonfliktowe i też poza po po takim zejściu
• 18:51
  potrafiliśmy wyjaśnić to sobie, czy właściwie ja potrafiłem
• 18:54
  wyjaśnić, dlaczego zrobiłem to, co zrobiłem?
• 18:56
  Nigdy nie miało to jakiś reperkusji.
• 18:59
  Pamiętam tegoroczną wyprawę czy 2 w zasadzie na konka bułę na
• 19:03
  najwyższy szczyt Andów, gdzie spotkałem starego znajomego
• 19:07
  przewodnika, który jeździ tam od 15 lat i Gabriel powiedział mi,
• 19:11
  stary. Mam wywalone im dam, to jest mój
• 19:15
  ostatni sezon na tej Górze i po prostu mam dość.
• 19:18
  Jest cała masa ludzi, którzy przyjeżdżają tu i interesuje ich
• 19:21
  tylko klepnięcie sobie selfie na szczycie, a jeżeli nie wejdziemy
• 19:24
  na szczyt, bo pogoda, bo są zbyt słabi, to reklamacja i w ogóle
• 19:28
  uznają, że wszystko się nie liczy, nie.
• 19:31
  Nie interesuje ich to, że spędzili 3 tygodnie w naprawdę
• 19:34
  ładnym miejscu. Nie interesuje ich przygoda, nie
• 19:36
  interesuje ich to co na to, czego nauczyli się w drodze.
• 19:39
  Do tego szczytu interesuje ich tylko to, że zawrócili 300 m od
• 19:42
  niego. Smutne ego ambicje, ale mi na
• 19:48
  szczęście coś takiego się nie zdarzyło.
• 19:50
  Miałem sytuację, wiesz, ja sam zawracałem z pod wielu szczytów,
• 19:54
  zaczynając od ostatnio sobie podsumowałem zawracając pod
• 19:59
  Policy w Beskidzie Żywieckim nie i to wcale nie tak dawno temu bo
• 20:04
  pogoda ale zawracałem z pod rysów spod gerlacha spod
• 20:07
  cashbacku spod Hunter Anglii. W kilku może kilkunastu szczytów
• 20:13
  i też zawracałem, mając pod opieką klientów w tym roku.
• 20:19
  W tym sezonie, czyli jesienią, pół roku temu wracaliśmy Słupska
• 20:23
  jambeer w Ekwadorze, gdzie miałem lokalnego przewodnika.
• 20:26
  Miałem siebie, miałem trójkę uczestników i w pewnym momencie
• 20:29
  zobaczyliśmy, że sytuacja jest nie tylko nieprzyjemna, ale
• 20:32
  zaczyna być ryzykowna. Wiatr nas wiatr od strony
• 20:35
  Amazonii nas po prostu zrzucił ze szczytu i groził nam tym, że
• 20:38
  jeżeli ktoś wpadnie w hipotermii, to będziemy mieli
• 20:40
  potężny problem. Zawracamy rok wcześniej wracałem
• 20:44
  z Chin borasol w tych samym w tych samych górach.
• 20:47
  Bo zobaczyłem, że moja klientka czuje się źle i dziwnie wygląda
• 20:50
  dziwnie mówi i dziwnie chodzi. Dzida w dół.
• 20:54
  Jakby w tym momencie odpowiadasz już za kogoś innego i nie ma.
• 20:58
  Nie ma negocjacji i oczywiście te negocjacje się zaczynają.
• 21:02
  A słuchajcie, spróbujmy jeszcze trochę podejdźmy jeszcze
• 21:04
  odrobinę wyżej. Odeszliśmy 20 m wyżej,
• 21:07
  przebiliśmy 6000. Mówię, zawracamy więc na
• 21:11
  szczęście nigdy nie miałem potwornej kosy reklamacji,
• 21:14
  kłótni wyrzutów przez. Miesiące czy lata, że coś nam
• 21:19
  nie wyszło i potrafiłem uzasadnić te decyzje.
• 21:24
  Czasami miałem sytuację, gdzie ja sam wracając spod jakiejś
• 21:27
  góry gryzłem się z myślami, ale po paru miesiącach.
• 21:32
  Zdawałem sobie sprawę z tego, że na przykład gdybym poszedł
• 21:35
  dalej, to bym nie wrócił. Więc czyli, że nie nie żałowałeś
• 21:38
  nigdy powrotu? Na dłuższą metę nie i teraz,
• 21:41
  gdybyś mnie spytał, czy żałuję jakiegokolwiek, chyba nie, to
• 21:45
  znaczy powrót jest zawsze. Decyzją.
• 21:47
  Tak powrót jest zawsze decyzją za życiem i jakby, jeżeli
• 21:51
  czujesz się niepewnie czy czujesz, że istnieje jakieś
• 21:53
  zagrożenie, to decyzja o powrocie będzie zawsze słuszna.
• 21:57
  Jest to decyzja, która wspiera to, że przeżyjesz.
• 22:02
  Oczywiście mogło być tak, że kurde jednak poszedłeś na ten
• 22:05
  szczyt. Przebiłeś się przez tą złą
• 22:07
  pogodę. Pokonałeś?
• 22:08
  Lubię, wracasz jako bohater, też sam dla siebie, ale może nie,
• 22:12
  więc zawsze będę powtarzał, to jest decyzja za życiem, więc
• 22:15
  powrót zawsze jest tą rozsądną rzeczą.
• 22:18
  Jeżeli czujesz, że chcesz wracać, to wracaj, to czy
• 22:21
  wejdziesz na szczyt? Prawdę mówiąc, nie ma żadnego
• 22:24
  znaczenia i to mocno trzeba podkreślić.
• 22:26
  Właśnie co jest na szczycie, byłeś nieraz na szczycie.
• 22:29
  Co tam. Jest to jest jakby punkt
• 22:30
  kulminacyjny i wiesz, to jest taki moment ulgi ulgi w zasadzie
• 22:34
  chwila szczęścia. Prawda jest taka, że szczyt to
• 22:37
  zawsze połowa drogi, albo jednak musisz wrócić.
• 22:40
  A druga rzecz, że na szczycie nie ma żadnego objawienia.
• 22:43
  Nie to trochę kiedyś napisałem to.
• 22:45
  Szlakach długodystansowych, ale to jest dokładnie to samo.
• 22:48
  Na końcu szlaku nic nie ma. Liczy się to, co jest po drodze
• 22:50
  każdy dzień, każda minuta tego szlaku.
• 22:52
  To czy spędzisz ją fajnie czy. Czy nauczysz się czegoś i tak
• 22:58
  samo jest z wysoką górą. Teraz idąc na niuton topem
• 23:01
  zamiast powrócić po miesiącu, zawróciliśmy i cała wyprawa
• 23:05
  zajęła nam tydzień, ale patrząc na ilość refleksji i też
• 23:08
  notatek, które sobie zrobiłem po tej wyprawie, to była potężna
• 23:11
  nauczka, która zaprocentuje na kolejnych wyjazdach naprawdę
• 23:14
  bardzo dużo rzeczy spisałem, które mogę zmodyfikować.
• 23:18
  Czasami to były drobiazgi, ale to właśnie.
• 23:22
  Te niepowodzenia bardzo często są dużo lepszą nauczką niż
• 23:26
  sukces, który wbija się w dumę, ale trochę zaślepia.
• 23:30
  Tak i w ogóle wspaniale, że się dzielisz z nami tą tym
• 23:33
  doświadczeniem. Bo bo myślę, że dzięki temu
• 23:37
  wiele osób też uniknie takich sytuacji w przyszłości też
• 23:40
  będzie bardziej otwarte na wycofanie się w niebezpiecznej
• 23:44
  sytuacji. Także dzięki za to serdeczne.
• 23:46
  To, jaką w takim razie lekcje wyniosłeś z niuton to open i co
• 23:51
  byś zmienił? Co byś dzisiaj zrobił inaczej
• 23:54
  wiedząc to, co wiedziałeś. Przede wszystkim przesunął
• 23:56
  wyjazd, więc załóżmy, że Jestem wszystko wiedzący i wiem, że
• 24:01
  będzie taka fala zimna. Mógłbym zrobić w zasadzie 2
• 24:05
  rzeczy, przesunąć wyjazd, a gdybym miał zrobić to dokładnie
• 24:09
  w tym samym terminie, to zupełnie inaczej podejść do
• 24:12
  kwestii sprzętu. Na przykład to, czego nam
• 24:14
  zabrakło, to były podwójne buty, tak jak masz podwójne buty w
• 24:18
  alpinizm je gdzie powyżej pewnej wysokości lepiej już mieć.
• 24:22
  Kiedyś to były skorupy. Teraz nowoczesna technologia i
• 24:25
  te buty są lżejsze, ale jednak podwójne z wewnętrznym błotkiem.
• 24:28
  To samo powinniśmy byli zrobić na niuton topem.
• 24:31
  W sytuacji, gdybym teraz jechał w Arktykę i wiedział, że minus
• 24:35
  40 jest możliwe. Moje dotychczasowe buty zostają
• 24:39
  w szafie i tyle, więc gdybym miał jechać w dokładnie w tym
• 24:45
  samym terminie, myślę, że sprzętowo Dokonałbym pewnych
• 24:49
  modyfikacji, ubrania, schronienie to było
• 24:54
  najważniejsze. I to się sprawdziło i tego, byś
• 24:56
  się zmienił. Tego bym nie zmienił buty z
• 24:58
  pewnością. Zobaczyłem też, że na przykład z
• 25:01
  3 kuchenek, którą które mieliśmy, jedna zaczęła nawalać
• 25:05
  bardzo szybko po wyruszeniu. Wszelkie oszczędności w Arktyce
• 25:10
  zwrócą się przeciwko tobie, więc to musi być pancerny i
• 25:16
  dedykowane do tych warunków sprzęt.
• 25:18
  Wszystkie były na paliwo. Czy wszystkie były na benzynę
• 25:20
  gaz w tych warunkach w ogóle nie ruszyły z miejsca, więc benzyna
• 25:25
  jest upierdliwa. Benzyna jest mniej wydajna.
• 25:29
  Chociaż to nie jest aż taki kłopot jak dobrze wentyluje
• 25:33
  namiot i dobrze obsługujesz kuchenkę, ale jest jedynym, co
• 25:37
  zadziała przy tych minus 40, więc to byłyby drobne
• 25:42
  modyfikacje. Tam czasami zastanawiałem się,
• 25:46
  jak zmieniłbym mój system skarpet rękawiczek, ale to są
• 25:48
  drobiazgi, bo te podwójne buty i pewne takie na przykład ta 3
• 25:55
  naprawdę dobre kuchenki. To byłby tak to byłoby takie
• 25:59
  sensowne minimum. Paradoksalnie, gdybym wędrował w
• 26:03
  tej chwili sam na identycznej trasie w identycznych warunkach.
• 26:06
  Buty. Byłyby dla mnie wystarczającą
• 26:09
  inwestycją, żeby po powrocie czuć się dobrze, bo tak naprawdę
• 26:13
  to było najbardziej dokuczliwe u nas chyba.
• 26:15
  Czyli po prostu druga para butów druga.
• 26:19
  Para w moim przypadku buty podwójne, no tak już dedykowane,
• 26:23
  dedykowane, głębokiej Arktyce. To w zasadzie tyle większa część
• 26:29
  sprzętów sprawdziła nam się bardzo dobrze.
• 26:31
  Ile musiałbyś dodatkowo wydać? Myślę, że 1000 €, ale jakby w
• 26:35
  moim przypadku to dosyć specyficzny kłopot.
• 26:38
  Pamiętam na trawersie Grenlandii żartowaliśmy z Mateuszem, że
• 26:41
  jesteśmy pierwszym w historii zespołem, który przeszedł
• 26:44
  Grenlandię, mając jakby łączną sumę rozmiarów butów 100.
• 26:49
  Mateusz nosi rozmiar 50 ja mam 50, on ma 2 m a odrobinę mniej,
• 26:54
  więc fills dla mnie na przykład kłopotem było to, że w tym
• 26:58
  sezonie zimowym nie byłem w stanie znaleźć takich butów.
• 27:01
  Gdybym je znalazł, brałbym je na pniu, ale podwójne buty w tym
• 27:07
  rozmiarze dedykowane Arktyce po prostu nie istnieją, albo albo
• 27:13
  wymagałyby specyficznych specyficznego szukania.
• 27:17
  Gdzieś dosyć daleko buty, które mam, które wytrzymałyby taką
• 27:22
  temperaturę, wymagałyby zmianę wiązań.
• 27:24
  Co ciekawe, konkretne te wiązania, których szukałem, też
• 27:28
  nie były, nie były dostępne w tym sezonie, a musiałbym je
• 27:32
  ściągać z Australii. Było w tym dosyć dużo grzebania
• 27:35
  takiego sprzętowego. I w końcu zacisnąłem zęby.
• 27:38
  Nie wiem, dobra? Dam Radę i prawdę mówiąc pewnie
• 27:42
  dałbym radę, bo chodząc szybko rozgrzewam się dosyć dobrze,
• 27:46
  tylko że nie byłem sam, jakby muszę w tym momencie myśleć o.
• 27:50
  Kimś, kto idzie obok mnie? No właśnie ty jako lider powiedz
• 27:54
  mi, co dla ciebie jest ważne, gdy bierzesz ze sobą zespół
• 27:57
  ludzi. Jako jaką masz skalę wartości
• 28:01
  tutaj ustawioną zapewne numer jeden.
• 28:03
  To jest bezpieczeństwo zespołu, ale jak realizujesz to
• 28:07
  bezpieczeństwo. Nie.
• 28:09
  Nie mam jakiegoś takiego takiej gotowej listy, którą bym ci
• 28:13
  podał jakieś takich rzeczy, które są istotne.
• 28:17
  Musisz poczuć wewnętrznie, co cię tak uspokoi, że to jest
• 28:20
  dobry zespół. Wcześniejsze doświadczenie
• 28:23
  danych osób na przykład. W zeszłe wakacje przychodzi do
• 28:30
  mnie mój kolega i mówi, Słuchaj, ja na kazbek byś się znowu nie
• 28:34
  wybrał, no wiesz co? No byłem nie raz, ale ale w
• 28:37
  sumie lubię tą górę, mimo że jest uczęszczana, mimo że tam to
• 28:41
  podejście po kamień, a spoko no KA.
• 28:45
  Co robiliście? No więc byliśmy na tubce alu w
• 28:48
  atlasie, no i trenujemy od pół roku.
• 28:52
  Ok, a coś tam jakieś takie zimowe, no kurs w Tatrach i w
• 28:57
  momencie powiedziałem o k spoko. No jakby mając w głowie
• 29:00
  doświadczenie danej osoby, mogę z grubsza ocenić, że no jest
• 29:05
  wystarczające albo nie. Mm, muszę też mieć takie
• 29:11
  poczucie, że jest między nami dobra komunikacja.
• 29:13
  Mówi się o tej, że jest między nami chemia albo nie, ale tu
• 29:17
  chodzi o podobny styl komunikacji.
• 29:20
  Trudno byłoby mi na przykład wyjechać na wyprawę z osobą,
• 29:23
  która jest. Bardzo, która bardzo
• 29:26
  emocjonalnie podchodzi do wszystkiego, która łatwo się
• 29:29
  denerwuje, która jest bardzo do bólu ambicjonalne i tak dalej.
• 29:34
  Takie osoby zdarza mi się czasem spotykać na grupy, w grupach
• 29:38
  zorganizowanych i wtedy, jakby nie mogę tego wiedzieć
• 29:42
  wcześniej. Ale jeżeli wyjeżdżam po prostu
• 29:44
  ze znajomymi, to wiem, że. Tak to musi to musi być osoba, z
• 29:49
  którą nadajemy na tych samych falach doświadczenie.
• 29:53
  Sprzęt wbrew pozorom jest na trochę dalszym miejscu.
• 29:56
  Sprzęt i współpraca między nami jakby doświadczenie i współpraca
• 30:00
  między nami to chyba są 2 najważniejsze rzeczy.
• 30:03
  A jak zdarzy ci się taka trudna dla ciebie osoba w większej
• 30:07
  grupie, nad którą nad tą grupą nie masz pełnej kontroli to fll
• 30:11
  ja co wtedy robisz? Jak sobie radzisz z tym
• 30:14
  problemem? Powiem złośliwie, zaciskasz zęby
• 30:18
  i liczysz kasę. O K.
• 30:20
  To brzmi, brzmi, może mało zabawnie, mało romantycznie, ale
• 30:26
  jest to życiowo. Znaczy to trochę chamskie, może
• 30:29
  co powiedziałem, ale nie musisz tego wycinać.
• 30:32
  Na przykład prawda jest taka, że jakby grupy u mnie dzielą się
• 30:35
  czy wyprawy w ogóle dzielą się na chyba 4 rodzaje.
• 30:39
  Pierwsze to moje wyprawy samotne, bo jakby wiadomo mogę
• 30:42
  sobie pozwolić na to, żeby iść aż do granicy wytrzymałości.
• 30:45
  Mogę sobie pozwolić na pewne przekraczanie norm mam wyczucie
• 30:49
  co mogę a co nie druga najrzadsza to wyprawy dwójkowe
• 30:55
  mówię najrzadsza bo przez ostatnich 12 czy 13 lat wyprawa
• 30:58
  z Mateuszem na Grenlandię była była jedyną zresztą
• 31:02
  rozmawialiście o tym niedawno chyba trzeci rodzaj to wyprawy
• 31:06
  ze znajomymi. I taki Newton to open jest dobrą
• 31:08
  kategorią, bo tutaj zabieram osoby, które znam, którym o
• 31:12
  których mogę powiedzieć, że tak Jestem ich pewny i ostatnia
• 31:15
  Kategoria. To wyjazdy z większymi grupami
• 31:18
  komercyjne, gdzie jakby ja sam ich nie organizuje, bo nie
• 31:23
  Jestem biurem podróży, ale pracuję jako wolny strzelec
• 31:26
  pilot, lider wypraw dla agencji Górskiej i w tym momencie
• 31:30
  kontrola jest z mojej strony. Kontrola jest minimalna, to
• 31:34
  znaczy na przed wyjazdem dostaje listę nazwisk.
• 31:37
  Czasami na tej liście są nazwiska, które znam, bo to na
• 31:39
  przykład moi dawni klienci, ale bardzo często nie zostaje listy
• 31:43
  osób, których nie znam. Wiem na jaką górę się wybieramy.
• 31:50
  Ale to do agencji należy w tym momencie z weryfikacja, czy te
• 31:53
  osoby się nadają czy nie i spotykamy się najczęściej na
• 31:56
  lotnisku w Warszawie i dzień dobry Jestem Łukasz, Witam was w
• 32:00
  imieniu swoim i agencji jedziemy razem na i tu wstaw na nazwy.
• 32:04
  Szczytu, ale zazwyczaj to nie jest jakiś trudny cel.
• 32:06
  Rozumiem. Tak to nie wiesz co ja go lider
• 32:09
  nie mogę z siebie dać 100% aconcagua jest świetnym
• 32:12
  przykładem, jeżeli moi klienci. Na przykład wchodzą w czasie
• 32:19
  aklimatyzacji do wysokiego obozu.
• 32:22
  To ja muszę być 2 razy mocniejszy od nich.
• 32:24
  Mówię 2 no. To oczywiście taki trochę trochę
• 32:28
  przenośnia, ale w sytuacji, kiedy trzeba, będzie im pomóc.
• 32:32
  Ja muszę mieć pewien zapas sił, co oznaczało, że na przykład
• 32:35
  idziemy do wysokiego obozu na klimatyzację.
• 32:38
  Ja mam plecak 20 kilo, oni mają 4, a i tak Jestem szybszy od
• 32:42
  nich. Oczywiście u mnie to nie jest
• 32:44
  sprawiedliwe, dlatego że ja Jestem po kilku miesiącach
• 32:47
  pobytu w różnych górach świata, a oni być może wstali zza
• 32:51
  biurka. Ja mam aklimatyzację wyniesioną
• 32:53
  z jakiś tam jesiennych wypraw, a oni nie, ale nadal wiem, że
• 32:57
  jeżeli chcę wyjeżdżać z ludźmi w góry, to muszę pilnować swojej
• 33:01
  własnej kondycji. Muszę ją podtrzymywać treningiem
• 33:04
  czy wyprawami Muszę ją podtrzymywać też dietą i
• 33:07
  regeneracją. Muszę na to patrzeć, to część
• 33:09
  mojej pracy. Natomiast jeżeli jesteśmy tam na
• 33:12
  Górze i okazuje się, że ktoś nie ma siły, to muszę być gotów,
• 33:15
  żeby na przykład przejmę od niego śpiwór z plecaka.
• 33:17
  Kiedy docieramy do obozu, widzę, że ktoś leży w namiocie i.
• 33:22
  Słuchajcie, kto ma więcej siły? Ok chłopaki, idziecie po wodę?
• 33:27
  Pomóżcie tutaj, pomóżcie im Rozstawić namiot, idziesz
• 33:30
  powody, ja za chwilę przyjdę ci pomogę.
• 33:33
  Trzeba mieć siłę w sobie, żeby wziąć na siebie większe
• 33:36
  obciążenie, żeby po dotarciu do obozu przejąć takie prace
• 33:42
  koordynatora. Rozstawiamy namioty tu tu tu i
• 33:46
  tu taka prosta rzecz, którą zrobi każdy lider wyprawy.
• 33:50
  No i trzeba mieć też siłę. Jak się okazuje, że żeby w
• 33:53
  sytuacji zagrożenia daną osobę na przykład wziąć pod pachę i
• 33:57
  pomóc jej zejść i to też zdarzyło się tej zimy w
• 34:03
  sytuacji, kiedy w drodze na szczyt jeden z kolegów po prostu
• 34:06
  osłabł, trzeba było wziąć od niego bagaż, wziąć go może nie
• 34:11
  pod pachę, ale na początek na krótką linę, a potem już
• 34:15
  rzeczywiście pod pachę i zacząć sprowadzać, co powoduje, że na
• 34:18
  przykład, jeżeli on dał z siebie wszystko.
• 34:20
  Już nie ma siły. Ja w tym momencie jako lider
• 34:24
  muszę mieć jeszcze dużą rezerwę, żeby żeby w razie potrzeby
• 34:29
  zadziałać. Rozumiem, że wtedy schodzi cały
• 34:32
  zespół, prawda? Niekoniecznie konieczna.
• 34:35
  Wrzucam tutaj przykład arkonka Buły, ale to dlatego, że byłem
• 34:38
  tam ostatnio na ance. Zdarza się tak, że duży zespół
• 34:42
  na przykład wchodzę tam z 10 osobami, idąc w stronę szczytu
• 34:45
  mamy dwójkę albo nawet trójkę lokalnych przewodników.
• 34:48
  W momencie, kiedy ktoś osłabnie albo stwierdza, że to nie jest
• 34:53
  jego dzień jeden. Z takich przewodników schodzi z
• 34:57
  tą osobą do wysokiego obozu, a reszta idzie dalej.
• 35:01
  Problem zaczyna się wtedy, kiedy takie osoby na przykład słabną,
• 35:05
  co pewien czas. Teraz mieliśmy taką sytuację.
• 35:08
  Wtedy na wysokości na przykład 6 400 w drodze na szczyt kolega.
• 35:15
  Stwierdza, że jest mu zimno że zawraca.
• 35:18
  No więc przewodnik schodzi z nim, ale 100 m wyżej komuś
• 35:22
  zabrakło sił. Drugi kolega stwierdza, że.
• 35:25
  To nie jest jego dzień zawraca i drugi przewodnik schodzi z nim i
• 35:29
  wiesz, odcinamy sobie kolejnych prowadzących i nagle okazuje
• 35:33
  się, że jesteśmy jeszcze kawał drogi.
• 35:34
  Od szczytu została lokalna przewodniczka.
• 35:37
  Zostałem ja. I 6 osób czy. 6 osób.
• 35:41
  Jeżeli teraz kolejna osoba, kolejny kolega siada i mówi, że
• 35:45
  nie ma siły, to już nie ma, nie ma kogo, nie ma z kim sprowadzić
• 35:50
  takiej osoby. W tym momencie musimy od pewnego
• 35:52
  momentu musimy zawracać wszyscy. Oczywiście ideałem byłoby jeden
• 35:58
  klient, jeden przewodnik, ale to generowałoby potężne koszty,
• 36:01
  więc fills, ale niestety jadąc na wyprawę komercyjną w dużym
• 36:06
  zespole. Ty, na przykład, gdybyś był
• 36:09
  uczestnikiem takiej wyprawy, też nie wiesz kogo spotkasz?
• 36:12
  Nie spotykamy się na lotnisku w Warszawie.
• 36:14
  Czy nie wiem czy gdzieś w Europie czy nawet na miejscu nie
• 36:19
  wiesz co to za ludzi rozpoznajecie się dopiero tam.
• 36:23
  Masz pojęcia, czy przez kogoś z nich nie przepadnie ci szczyt?
• 36:28
  Powiem ci więcej, ja mam swoje doświadczenia z niuton OPEN.
• 36:32
  Nie, nie, nie byłem na sal bardziej, ale wykonaliśmy z
• 36:36
  ekipą, z którą mieliśmy tam iść próbny próbne spotkanie i zerach
• 36:41
  w górach izerskich. Przepraszam jak się mówi izery
• 36:43
  to się podobno ludzie denerwują w górach izerskich.
• 36:46
  No i po tym spotkałem się okazało, że nie to nie jest ten
• 36:49
  zespół. No, ale to jest Słuchaj, to jest
• 36:52
  sukces. Tak mógłbyś powiedzieć, nie
• 36:54
  wyszło nam porażka, świadomość, że świadomość to twoich.
• 36:59
  Jeżeli umiesz rozpoznać twoje słabości, albo jeżeli umiesz
• 37:03
  rozpoznać słabości zespołu, to też jest jakaś nauka.
• 37:07
  I to też jest pewien rodzaj sukcesu, nawet jeżeli to było
• 37:10
  właśnie w górach Izerskich spoko, jakby całkiem niezłe
• 37:14
  miejsce, bo pamiętam, że z Mateuszem przed trawersem
• 37:17
  Grenlandii i pojechaliśmy tam ze sprzętem.
• 37:19
  Zima była sprawda trochę lepsza niż w tym roku, ale przez
• 37:23
  Weekend też dotarliśmy się odrobinie.
• 37:26
  Wspólne rozbijanie namiotu, wspólna wędrówka z saniami,
• 37:31
  zobaczenie jak ten sprzęt będzie wyglądał, jak funkcjonują nasze
• 37:35
  narty po. Zamarza takie, wiesz?
• 37:40
  No tak przetarcie przetarcie się delikatna 2 takich przecież
• 37:43
  doświadczonych ludzi jak wy też sobie to zrobili, więc to
• 37:47
  oznacza, że to ma absolutnie sens.
• 37:50
  Dobrze opowiedziałeś trochę o tym, że w różnych zespołach wy
• 37:54
  ruszałeś na różne wyprawy, sam dwójkowe, Szust kowe, różne,
• 37:59
  czyli jesteś w stanie powiedzieć, jaka wielkość
• 38:01
  zespołu powoduje, że dana wycieczka jest
• 38:03
  najbezpieczniejsza? Czy solowe?
• 38:06
  W końcu wyprawy są tak naprawdę tak cholernie niebezpieczne, jak
• 38:09
  się o nich mówi? Nie myślę, że jeżeli
• 38:13
  dostatecznie zadbasz o szczegóły i przygotowania.
• 38:17
  Tych szczegółów może być bardzo dużo.
• 38:19
  W Arktyce jest ich dosyć sporo, ale może to radykalne zdanie,
• 38:24
  ale uważam, że czasami solowa wyprawa jest równie bezpieczna
• 38:27
  jak krupowa i w momencie gdybym sam wybierał się na samotną
• 38:33
  wyprawę, na przykład w Arktykę. To, zakładając, że Jestem dobrze
• 38:37
  przygotowany, czułbym się bardzo bezpiecznie.
• 38:41
  Paradoksalnie, jeżeli wolałbym pojechać sam w jakieś miejsce
• 38:46
  niż brać ze sobą osobę, która której nie Jestem pewien i znowu
• 38:51
  w sytuacji, kiedy Jestem na wyprawie komercyjnej, jako lider
• 38:54
  biorę osoby, których nie Jestem pewien, nie znamy się.
• 38:57
  Być może nigdy wcześniej się nie spotkaliśmy ani w górach, ani w
• 39:00
  ogóle, ale jeżeli ma to być poważne, niekomercyjne, tylko
• 39:03
  takie osobiste przedsięwzięcie i chce mieć maksimum pewności, że
• 39:08
  nam się powiedzie, to albo to musi być osoba sprawdzona.
• 39:11
  Albo wolę wziąć odpowiedzialność wyłącznie na swoje barki.
• 39:15
  Nie sądzę, żeby istniał taki zespół optymalny, który daje ci
• 39:20
  gwarancję. W alpinizm je dwójkowy lub
• 39:25
  trójkowy zespół. Jest takim chyba najbardziej
• 39:27
  popularnym. Ze względu na operacje linowe,
• 39:32
  ale to na wyprawach arktycznych może być zupełnie inaczej. 3
• 39:37
  osoby, 4 osoby są takim bezpiecznym zespołem.
• 39:42
  No bo tam jest przekraczanie lodowców.
• 39:44
  Tak wszyscy powinni być teoretycznie związani, więc więc
• 39:47
  jak ktoś tam wpadnie w szczelinę, to 4 osoby wylatują
• 39:50
  taką osobę. Ale nawet taki bardzo prosty
• 39:52
  przykład wycieczka w Beskidy, jesteś w gdzieś?
• 39:56
  Załóżmy w beskidzie niskim, gdzie wędruje cię zimą, jest
• 40:01
  dużo śniegu, idziecie bardzo powoli i nagle okazuje się, że w
• 40:04
  tym akurat miejscu nie ma zasięgu.
• 40:06
  I teraz. Dzieje się wypadek, jedna osoba
• 40:09
  złamała nogę. Żeby zadbać o tą osobę,
• 40:12
  potrzebujesz jeszcze kogoś, ktoś, kto zostanie z nią,
• 40:16
  zbuduje schronienie, będzie im pilnował.
• 40:18
  Teraz ktoś musi pójść po pomoc, albo przynajmniej pójść na
• 40:21
  szczyt, żeby złapać sygnał. Ale teraz zobacz, że tą osobę,
• 40:24
  którą wysyłasz po pomoc wysyłasz samemu z nią, również też ktoś
• 40:28
  powinien pójść. Czyli masz poszkodowanego, masz
• 40:30
  kogoś, kto go pilnuje i masz 2 osoby idące po pomoc?
• 40:34
  To już 4. Okazuje się, że ten
• 40:36
  czteroosobowy zespół jest tak i w tym momencie w tych
• 40:38
  okolicznościach optymalny fillm. Teoretycznie im więcej tym
• 40:42
  lepiej, ale tylko teoretycznie. Bo powstają konflikty, bo.
• 40:46
  Każda osoba to jest tak naprawdę kolejny powód, żeby coś poszło
• 40:50
  nie tak, prawda? Czasami tak i znowu, jeżeli masz
• 40:53
  te osoby bardzo dobrze sprawdzone, to super gorzej.
• 40:57
  Jeżeli nie więc to będzie niektórzy, niektórzy powiedzą,
• 41:01
  że to ryzykowne. Niektórzy, że egoistyczne.
• 41:03
  Ja nie zgadzam się ani z jednym, ani z drugim, natomiast Jestem
• 41:06
  zdania, że samotnie, samotna Wyprawa, ale dobrze bardzo
• 41:09
  dobrze przygotowana może być równie bezpieczna jak.
• 41:14
  Jak na przykład dwójkowa czy trójkołowa?
• 41:16
  Absolutnie co prawda, jak się przewrócisz i uderzysz głową o
• 41:20
  kamień, to cię nikt nie wyratuje.
• 41:22
  Nie bardzo, więc na przykład nie powiedziałbym tego wejściu na
• 41:26
  jakiś ośmiotysięcznik, ale w Arktyce, gdzie na przykład
• 41:30
  wędrując przez lodowce Spitsbergenu raczej nie
• 41:32
  wpadniesz do szczeliny, bo ich tam, bo jest łatwo je wyminąć.
• 41:36
  Albo no nie masz takich kamieni, bo idziesz po rozległym dosyć
• 41:41
  płaskim terenie. Pięknym, dodajmy.
• 41:43
  Pięknym to tamtych takich technicznych zagrożeń nie ma.
• 41:48
  Większe zagrożenia są związane z właśnie ekspozycją na wiatr.
• 41:51
  Zimno niedźwiedzie i tak dalej. Niedźwiedzie, właśnie pogadajmy
• 41:57
  trochę, jak to jest z niedźwiedziami polarnymi nas
• 41:59
  falba. Jeżeli bym pojechał na SI,
• 42:02
  uznał, że idę na niuton token sam to co przylatuje pakuje
• 42:05
  pólki i wychodzę i wszyscy mnie puszczają i nie muszę podpisywać
• 42:08
  żadnych papierów. Co się dzieje wtedy w.
• 42:10
  Ogóle nie Słuchaj, bo jakby pytanie, czy mogę sobie wziąć po
• 42:14
  prostu pólki i pójść pewnie tak, przyjeżdżasz ze sprzętem albo
• 42:18
  nie wiem, pożyczasz, kupujesz na miejscu w longi Robin są sklepy
• 42:22
  turystyczne, gdzie zaopatrzysz się w wiele rzeczy i po prostu
• 42:25
  idziesz, ale to jest bardzo ważne, ale.
• 42:29
  Jeżeli jesteś w okolicy Longi Robin, nie potrzebujesz na to
• 42:33
  pozwoleń. Trzeba by to omawiać dość długo
• 42:36
  i jest to specyficzna kwestia, ale duża część sal baru to
• 42:39
  tereny chronione, do których Nie możesz wejść tak po prostu, albo
• 42:43
  na przykład. Jeżeli pływasz jachtem, Nie
• 42:44
  możesz do pewnych miejsc w pewnych terminach cumować ze
• 42:49
  względu na dobro zwierząt. Czasami to są ill kolonie
• 42:53
  ptaków, które żyją na danej wyspie, ale te przepisy są jasno
• 42:58
  określone na stronach gubernatora Svalbardu i łatwo
• 43:01
  jest jakby dowiedzieć się. Co, co możesz, a co nie lądujesz
• 43:07
  na lotnisku w longer bien i, czy możesz sobie tak po prostu wyjść
• 43:11
  za miast? Oczywiście tak możesz ile
• 43:14
  kilometrów nie da się tego powiedzieć w kilometrach, ale
• 43:16
  tak orientacyjnie. Środkowa część z albarna DU czy
• 43:20
  z falban to cały archipelag wielu wysp powiedzmy, Środkowa
• 43:24
  część Spitsbergenu największej wyspy Nasal bardziej to jest
• 43:28
  taki powiedział duży półwysep norweski Old and i to jest
• 43:33
  region, gdzie w dużej części Możesz wędrować tak jak ci się
• 43:37
  podoba, tam nie potrzebujesz żadnego pozwolenia.
• 43:40
  Tam jesteś zawsze w odległości kilkudziesięciu kilometrów od bn
• 43:44
  i tam po prostu możesz sobie wędrować latem czy zimą bez
• 43:48
  żadnych pozwoleń. Jeżeli chcesz wyjść poza pewną
• 43:51
  strefę, która też jest określona na mapach, potrzebujesz
• 43:55
  pozwolenia gubernatora. Jego jego uzyskanie jest
• 43:58
  stosunkowo proste, przynajmniej u nas było stosunkowo proste.
• 44:01
  Trzeba tylko dać parę miesięcy urzędnikom wcześniej znać
• 44:06
  napisaliśmy przez specjalny formularz, jak będzie wyglądała
• 44:10
  nasza wyprawa, kto, jakie mamy doświadczenie i tak dalej i po
• 44:13
  chyba miesiącu czy nawet niecałym.
• 44:16
  Przychodzi takie pozwolenie, które jest obwarowany w zasadzie
• 44:19
  jednym zastrzeżeniem, że musimy mieć specjalne ubezpieczenie,
• 44:24
  które będzie pokrywało potencjalną akcję ratunkową
• 44:27
  również z użyciem helikoptera. I tutaj podana była kwota
• 44:31
  kilkadziesiąt 1000 zł potencjalnych kosztów akcji,
• 44:35
  kiedy to przeliczyliśmy, uznaliśmy, że no weźmy
• 44:37
  ubezpieczenie jeszcze lepsze, niż to, którego nas wymagają.
• 44:42
  Trochę kosztowało, ale też nie jakoś dużo.
• 44:44
  Dużo kosztowało za osoba. 550 zł.
• 44:47
  Chyba w porównaniu z całą wyprawą absolutnie rozsądne.
• 44:51
  A widzieliśmy, że w tym momencie każda osoba może zapłacić nawet
• 44:57
  tam około 100000 czy więcej złotych za akcję helikopterem,
• 45:02
  więc gdyby coś wszystkich nas mogą ewakuować.
• 45:07
  I tyle, jakby pozwolenie było ważne z tym ubezpieczeniem, ale
• 45:11
  i tutaj wchodzimy w trochę głębsze tematy.
• 45:14
  Wychodząc poza lodomir N poza miasto musisz mieć ze sobą coś
• 45:18
  do odstraszania niedźwiedzi. Takim minimum jest pistolet na
• 45:22
  flary, ale to minimum nie jest wystarczające, dlatego że flara
• 45:28
  jest czymś ostrzegawczym, a jednocześnie odstraszającym
• 45:31
  niedźwiedzie polarne. Ale w momencie kiedy dojdzie do
• 45:33
  zwarcia i kiedy zostaniesz zaatakowany przez niedźwiedzia
• 45:37
  polarnego. Musisz się móc czymś bronić.
• 45:41
  Jest to smutne, ale prawdziwe to znaczy, jeżeli tego nie
• 45:44
  akceptujesz, to nie wychodź poza miasto.
• 45:47
  Wychodząc poza miasto, musisz mieć coś, czym możesz się
• 45:50
  bronić. W praktyce jest to karabin teraz
• 45:53
  przylatując nas fal Bart masz do wyboru do zasadzie 3
• 45:56
  scenariusze. Pierwszy nie masz takiego
• 45:59
  pozwolenia i nie chcesz mieć i nie interesujecie.
• 46:02
  To tylko, że wtedy jesteś ograniczony wędrówkami do miasta
• 46:06
  i ewentualnie możesz na miejscu na przykład wykupić wycieczkę
• 46:10
  jakimś promem na zatokę gdzieś po okolicy.
• 46:13
  Okolicznych fiordach poobserwować morskie zwierzęta.
• 46:17
  Poobserwować widoki z poziomu z poziomu morza, no ale Nie możesz
• 46:21
  wyjść nigdzie głębiej w na obszarze wyspy.
• 46:26
  Drugim rozwiązaniem jest to, że no nie masz broni, nie chcesz
• 46:29
  mieć z tym nic wspólnego. Nie zależy ci, ale wynajmujesz
• 46:32
  na przykład przewodnika lokalnego, który ma broń zna
• 46:36
  teren i zabierze cię na wycieczkę pieszą Skuter ową
• 46:39
  narciarską, jakąkolwiek inną, trzeci rozwiązanie.
• 46:43
  Chcesz to zrobić samemu i chcesz wyjść poza miasto samodzielnie?
• 46:47
  Nie mówię, że tylko samotnie tak samodzielnie, ale to może być
• 46:50
  też samodzielny zespół. W tym momencie ktoś w zespole
• 46:53
  musi posiadać broń, żeby móc wynająć broń na miejscu.
• 46:58
  Musisz posiadać pozwolenie gubernatora, ażeby mieć
• 47:02
  pozwolenie gubernatora, musisz wcześniej w Polsce zdobyć
• 47:06
  zaświadczenie o niekaralności. I przejść szkolenie proste
• 47:11
  trwające Jedynce w Polsce trwające jeden dzień i teraz,
• 47:15
  jakby powtarzając, jak to u mnie wyglądało.
• 47:20
  Zdalnie przez Internet yy zdobyłem zaświadczenie o
• 47:23
  niekaralności. Zrobiłem takie przeszkolenie.
• 47:26
  U mnie ono trwało 2 dni, ale praktykowałem też na innych
• 47:29
  rodzajach broni. Wystarczy kilka godzin i mając
• 47:33
  zaświadczenie o odbyciu takiego szkolenia, obydwa te dokumenty
• 47:36
  muszą być po angielsku. Wysyła mnie do gubernatora.
• 47:39
  I tam nasal bardziej już nikt nie sprawdza tego, czy ty się
• 47:42
  umiesz z bronią obchodzić. Sprawdza dlatego, że kiedy
• 47:44
  dostałem do zawsze było tak, że zaświadczenie od pozwolenie od
• 47:49
  gubernatora było na o K Pan Łukasz Superman może wypożyczyć
• 47:52
  karabin w okresie mitem. W ostatnich mm chyba to już się
• 47:57
  zmieniło 1,5 roku temu. Nie chcę teraz skłamać, ale to
• 48:00
  jest mniej więcej ten okres. Pozwolenie jest bezterminowe,
• 48:03
  czyli mam jeden dokument, który już teoretycznie na resztę
• 48:06
  mojego życia mówi, mogę pożyczać karabin na svalbardzie, dopóki
• 48:11
  nie popełnię przestępstwa na svalbardzie.
• 48:14
  Teraz jeżeli spróbuję coś ukraść, zniszczyć, jeździć po
• 48:18
  alkoholu, polo, gier DNI tak dalej, to byłby to bardzo zły
• 48:23
  pomysł, bo to oznacza, że na przykład to pozwolenie zostanie
• 48:26
  mi odebrane. Ale zakładam, że to nie
• 48:30
  następuje, więc mam to pozwolenie i teraz mając to
• 48:33
  pozwolenie. Yy przed wyjazdem na szpic
• 48:36
  Bergen kontaktuje się z jednym ze sklepów turystyczno
• 48:39
  sportowych, które tam są. I mówię im, słuchajcie,
• 48:43
  przyjeżdżamy między pierwszym a 30 marca.
• 48:47
  Czy w tym terminie mógłbym zarezerwować u was broń?
• 48:51
  Robię to z wyprzedzeniem, żeby mieć pewność, że to się uda,
• 48:54
  kiedy tam się zjawia. Pierwszy drugi raz obsługa
• 48:58
  sklepu wyciąga ten karabin, wyciąga pistolet na flary.
• 49:01
  Podpisujemy papiery, że wypożyczam to, a potem obsługa
• 49:04
  sprawdza, czy rzeczywiście musimy obsługiwać tą, zwłaszcza
• 49:07
  ten karabin, bo jest trochę bardziej skomplikowany.
• 49:11
  I tyle, więc jeżeli rzeczywiście umiesz obsługiwać tą broń i
• 49:15
  udowodnisz im na zapleczu sklepu, przeładowują ją kilka
• 49:19
  razy i poprawnie ją obsługując, że potrafisz to robić.
• 49:23
  Zwykły taki pokaz za pomocą ślepych naboi.
• 49:27
  Zresztą to możesz to wypożyczyć i idziesz w terem pytanie teraz.
• 49:33
  Czy rzeczywiście umiesz obsługiwać tą broń, ale
• 49:36
  zakładamy, że wiesz co robisz wchodząc w teren poza miastem?
• 49:42
  Czy poza bronią jeszcze macie jakieś inne środki ostrożności?
• 49:45
  Ki. Środków ostrożności jest kilka i
• 49:48
  teraz zależy, czy jesteś w dużej czy małej grupie, czy jesteś sam
• 49:52
  i tak dalej. Podstawowym jest broń, karabin
• 49:55
  myśliwski o odpowiednim kalibrze.
• 49:58
  Drugim jest pistolet na flary, czyli takie rakiety Sygnałowe.
• 50:03
  One bardziej służą jako środek odstraszający.
• 50:07
  Trzecim jest. Zabezpieczenie pirotechniczne.
• 50:13
  Jest. Tak są różne opinie na jego
• 50:16
  temat, ale można je stosować. Dookoła obozowiska rozstawiasz?
• 50:24
  Na przykład kijki albo narty i rozciągasz na nich.
• 50:29
  Luty. Końcówki drutów przytwierdzone
• 50:32
  są do trudno to opisać. To są to jest rodzaj naboju.
• 50:36
  Metoda działania przypomina trochę granat, tylko że jest to
• 50:40
  tej wielkości. Jest to granat tylko hukowy.
• 50:43
  W momencie, kiedy na przykład niedźwiedź podszedłby do
• 50:46
  obozowiska i naciągnął taki drut drut, wyciąga zawleczkę i taki
• 50:51
  granat wydaje huk. W idealnym przypadku niedźwiedź
• 50:53
  ucieka przestraszony w mnie idealnym też jest przestraszony,
• 50:57
  ale ucieka, traktując Twój namiot w jeszcze mniej jakby
• 51:02
  optymistycznym wariancie granat nie zadziała, to mi się
• 51:05
  zdarzyło, więc mam mieszane zdanie na temat tego rodzaju
• 51:08
  zabezpieczenia i ale można to stosować kolejnym środkiem
• 51:14
  ostrożności. Są warty, czyli masz na przykład
• 51:16
  pięcioosobowy zespół, każdy przez 2 godziny.
• 51:20
  Nie śpi w nocy i jest o dostrzegania środkiem
• 51:24
  ostrożności. Mogą być psy nasal bardziej
• 51:27
  możesz nie tylko chodzić, ale też możesz jeździć zaprzęgami
• 51:29
  psimi i psy w twoim gruzowisku pełnią też rolę jakby no
• 51:35
  alarmową nie zaczną się odzywać, kiedy wyczują, usłyszą
• 51:38
  niedźwiedzia, więc takich środków ostrożności jest kilka i
• 51:42
  od ciebie zależy, co wybierzesz na danej wyprawie, ale te
• 51:45
  pierwsze, czyli posiadanie broni rakietnicy to jest podstawa,
• 51:49
  która jest jakby nie do negocjacji.
• 51:51
  A czy na przykład robienie hałasu, idąc ma jakiś sens?
• 51:54
  Tak jak to ma w przypadku niedźwiedzi grizzly albo nie, bo
• 52:00
  tam jest, są ogromne przestrzenie.
• 52:01
  Tak i tak i tak widzą. I niedźwiedź nie ma.
• 52:05
  Najlepiej na niedźwiedzia przypadkiem.
• 52:09
  Możesz na mi się to nie zdarzyło, ale znam historię,
• 52:13
  gdzie nawet kolega, będący liderem jakiejś grupy napatoczył
• 52:19
  się na niedźwiedzia. Niedźwiedź wyszedł zza głazu na
• 52:22
  przykład nie. Są takie miejsca, które są
• 52:26
  zwłaszcza jakby w górach, bo na wybrzeżu bardzo często jesteś w
• 52:29
  otwartym terenie, ale gdzieś z jakiegoś załamuj skalnego z
• 52:33
  jakiegoś głazu niedźwiedź może wyjść.
• 52:36
  To może się zdarzyć. Niestety trzeba być gotowym na
• 52:39
  to, że one mogą być wszędzie, chociaż oczywiście są regiony,
• 52:43
  gdzie są rzadsze, są regiony, gdzie przebywają części i jakby
• 52:48
  można określić podobne prawdopodobieństwo, że w naszym
• 52:52
  regionie one nie będą bardzo popularne, ale
• 52:55
  prawdopodobieństwo nigdy nie wynosi 0%, chyba że jesteś w
• 52:59
  mieście, no. Czyli hałasu jakiegoś wokół
• 53:03
  siebie nie robisz nigdzie nie gwiżdżesz.
• 53:05
  Gwizdkiem nie ma to specjalnie sensu, co prawda niedźwiedzie
• 53:09
  mają kiepski wzrok, może trochę lepszy słuch, mają fenomenalny
• 53:12
  węch, ale nie, nie ma to jakiegoś gigantycznego sensu.
• 53:17
  Raczej masz zawsze oczy szeroko otwarte i broń trzymasz w miarę
• 53:23
  w pogotowiu, nie zwykle gdzieś na ramieniu.
• 53:25
  Spotkałeś kiedyś niedźwiedzia polarnego?
• 53:27
  Na szczęście nie mówię na szczęście, bo chciałbym, owszem,
• 53:30
  ale chciałbym z bezpiecznego dystansu i z bezpiecznego
• 53:34
  miejsca. Natomiast.
• 53:36
  Niedźwiedzia nie widzi. Przeżywaliśmy ślady, ale też.
• 53:42
  Nie było to na pewno. To były ślady jakiś stary i
• 53:45
  chyba tylko jednorazowo mi się to zdarzyło.
• 53:47
  Natomiast generalnie nie, ale też operowałem zawsze w
• 53:50
  miejscach, gdzie tych niedźwiedzi jest stosunkowo
• 53:53
  mało. Słyszałem, że trzeba się, jeśli
• 53:56
  dojdzie do takiej tragedii, że. Ee człowiek zabije niedźwiedzia.
• 54:01
  To słyszałem, że tam jest jakiś no.
• 54:05
  Koszmarny proces tłumaczenia się, dlaczego ja się tak
• 54:08
  wydarzyło? W sensie, że ochrona tych
• 54:09
  niedźwiedzi jest właściwie kluczowa.
• 54:11
  Tak jest kluczowa. Zdarza się, że jeżeli znajdziesz
• 54:16
  na przykład spotkasz niedźwiedzia na swoim szlaku,
• 54:18
  wycofaj się, daj znać lokalnej policji i służbom gubernatora,
• 54:23
  że niedźwiedź tam jest. Być może oni się pojawią.
• 54:25
  Będą tego niedźwiedzia śledzić i tak dalej.
• 54:28
  Ale jeżeli zdarzy się, że już zabierz niedźwiedzia.
• 54:34
  Mm w zasadzie to by oznaczało koniec wycieczki, bo śledztwo,
• 54:39
  które które się zacznie będzie, no będzie trudne.
• 54:43
  Oczywiście nie musi to się skończyć ja żadną karą.
• 54:45
  Jeżeli to było działanie w samoobronie uzasadnione, ale to
• 54:50
  jest jedna z takich rzeczy, których nie chciałbym tam
• 54:52
  przeżyć dużo na ten temat. Ja na szczęście w ogóle nie
• 54:56
  miałem takiego incydentu i jakby nie mając kontaktu z niedźwiedzi
• 55:00
  niedźwiedziami nie będę wiesz wypowiadać się co trzeba, czy
• 55:05
  czego nie trzeba robić, ale dużo na ten temat powiedzieliby
• 55:08
  polscy naukowcy, którzy pracują na stacji w południowym szpic.
• 55:14
  Genie to jest fiord hornsund. I oni mieli doświadczenia, gdy
• 55:20
  niedźwiedź na przykład atakował ich stację, wyczuwając jedzenie.
• 55:26
  Czy w tamtym momencie wyczuwał krew zranionego psa, którego
• 55:30
  trzymali naukowcy na stacji dosłownie szturmował ją.
• 55:34
  No i tam taki szturm. To nie była kwestia tego, że nie
• 55:38
  dziś podchodzi skrobie czy coś tam on próbuje wyważyć drzwi
• 55:42
  ludzie 24 godziny na dobę są z bronią, mimo że są wewnątrz
• 55:46
  stacji, ale patrzą czy czy nie gdzieś po prostu nie nie próbuje
• 55:50
  się włamać od pędzenie niedźwiedzia trwało kilka dni.
• 55:54
  I wymagało interwencji nie tylko ich w sensie załogi stacji, ale
• 55:58
  też interwencji zewnętrznej policji.
• 56:00
  Długa historia, ale no, jakby musimy być gotowi na to, że
• 56:05
  wchodzimy na terytorium niedźwiedzia polarnego.
• 56:09
  No i to my tam jesteśmy gośćmi teraz pytanie czy.
• 56:14
  Czy jesteśmy na to przygotowani, ale też wiesz, co to jest
• 56:17
  pytanie, czy jesteśmy w stanie ze względu na niedźwiedzia ze
• 56:20
  względu na część tej przyrody arktycznej czasami zrezygnować z
• 56:24
  naszego planu? Może jakby często najlepszą
• 56:27
  rzeczą, jaką możesz zrobić, jest wiedząc, że grozi ci takie
• 56:30
  spotkanie, albo że na przykład widzisz niedźwiedzia na twoim
• 56:33
  szlaku, to nie próbuj forsować tutaj żadnego.
• 56:37
  Goni spróbuj go przeganiać, co cokolwiek wycofa, jeśli się
• 56:41
  wycofa prostu. No tak pytanie tylko, czy
• 56:44
  wycofanie zawsze załatwi sprawę? Nie, nie, ale.
• 56:49
  Ale i to zależy od charakteru wycieczki też może się zdarzyć,
• 56:52
  że na przykład zimą podróżujesz na skuterze śnieżnym.
• 56:55
  W tym momencie wycofanie się będzie stosunkowo łatwe.
• 56:58
  Czasami zdarza się, że podróżujesz za pomocą Łodzi
• 57:01
  silnikowej. To jest to bywa popularną metodą
• 57:05
  nie załoga z pasażerami. Wysiada zwiedzają jakiś zakątek,
• 57:09
  który jest odizolowany, a potem wsiadają w tą Łódź i płyną
• 57:13
  gdzieś do innego miejsca. Jeżeli w tym momencie spotykasz
• 57:16
  niedźwiedzia, to wycofujesz wszystkich.
• 57:18
  Wycofujesz się z danego miejsca? I odpuszczasz na przykład w
• 57:22
  ogóle zwiedzanie bardzo dużo zależy od tego, w jakim w jakich
• 57:27
  okolicznościach jesteś. Nie da się tego rozwiązać tak po
• 57:30
  prostu. Fajnie dzięki ci za podzielenie
• 57:34
  się tą wiedzą. Chciałem jeszcze z tobą
• 57:36
  porozmawiać o tym jak zarządzasz ryzykiem na wyprawie i czy na
• 57:41
  przykład myślisz o tym przed wyprawą, żeby twoja kolejna
• 57:45
  wyprawa była odrobina trudniejsza niż poprzednia,
• 57:49
  żebyś jak żebyś po prostu zyskiwał coraz więcej
• 57:52
  doświadczenia, robiąc trudniejsze rzeczy na wyprawie i
• 57:56
  jakie, na jakie ryzyko jesteś gotów przed wyprawą w fazie
• 58:00
  planowania, a jakiego ryzyka absolutnie nie bierzesz pod
• 58:03
  uwagę trudne. Pytanie, zwłaszcza tą to to
• 58:06
  ostatnia jego część, bo. Oczywiście robię coraz
• 58:10
  trudniejsze rzeczy, na przykład wchodząc w coraz wyższe góry czy
• 58:14
  podwyższając trudność jakieś dróg czy na przykład będąc w
• 58:19
  Arktyce znowu. Poznałem latem tą jego centralną
• 58:24
  część, więc zdecydowałem się na przyjazd wczesną wiosną.
• 58:29
  Spędziliśmy tam. Kilkanaście no parę tygodni?
• 58:36
  Centralnym spitsbergenie wczesną wiosną w takich warunkach, które
• 58:39
  w Polsce uchodziły za zimowe, więc spróbujmy czegoś dalej i
• 58:43
  czegoś trudniejszego, dłuższego, więc dla mnie naturalne jest to,
• 58:48
  że na takich samodzielnych wyprawach podwyższam sobie
• 58:51
  poprzeczkę. Jak długo to będzie trwać?
• 58:55
  Ale robisz to świadomie, ale robię to świadomie.
• 58:57
  Oczywiście, jakby to jest pewien sposób rozwoju.
• 59:00
  No jeżeli jeżeli nie wiem, byłeś, jeżeli wspinałeś się na
• 59:04
  jakiś szczyt, który miał 5000, no to czemu nie spróbować?
• 59:08
  6 a jak wszedłeś na kilka 6 miesięczników?
• 59:10
  To czemu nie spróbować 7 i tak długo jak sprawia ci to frajdę,
• 59:14
  jest to o k podwyższanie sobie poprzeczki.
• 59:17
  Jeżeli zrobiłeś jakąś fajną rzecz.
• 59:19
  To czemu nie pójść za ciosem? Jeżeli ci się to podoba,
• 59:22
  oczywiście nie musi się podobać. Nie każdy musi wchodzić na coraz
• 59:25
  wyższe szczyty. Frajdą jest, wiesz, chodzenie po
• 59:28
  polskich beskidach latem i po prostu cieszenie się widokami,
• 59:32
  niezależnie od tego, czy robimy coraz trudniejsze ścieżki, ale w
• 59:36
  moim przypadku rzeczywiście jest tak, że robię coraz trudniejsze
• 59:39
  rzeczy, ale to powiedzenie trudniejsze nie jest do końca
• 59:43
  ścisłe, bo na przykład fills 10 lat temu zimowa przygoda w
• 59:48
  polskich górach, która trwała 5 tygodni, była dla mnie czymś
• 59:51
  bardzo trudnym. W tej momencie to samo
• 59:53
  przejście. Byłoby zdecydowanie łatwiejsze
• 59:57
  ze względu na doświadczenie. Kiedyś zimowy trawers Islandii
• 1:00:01
  był najtrudniejszą rzeczą, jaką jaką robiłem w zimą.
• 1:00:06
  Potem przeskoczyłem nam w ogóle zupełnie inny poziom,
• 1:00:09
  przechodząc Grenlandię, więc. Perspektywy obydwie te rzeczy
• 1:00:14
  były trudne fizycznie i psychicznie i organizacyjnie,
• 1:00:18
  ale doświadczenie zebrane na jakimś etapie pozwala ci
• 1:00:21
  wskoczyć na wyższy szczebel i jeszcze wyższy.
• 1:00:24
  I ta drabina może mieć tyle szczebli.
• 1:00:26
  Ile będzie trwać twoje życie albo twoja dobra kondycja?
• 1:00:29
  Forma. I nie ma tutaj, wiesz jakby
• 1:00:34
  naturalne jest to, że robię rzeczy coraz trudniejsze.
• 1:00:36
  Trochę inaczej jest, kiedy Jestem w grupie, gdzie tak jak
• 1:00:39
  wspomniałem, muszę mieć zawsze duży bufor bezpieczeństwa dla
• 1:00:42
  siebie, a jeszcze trochę inaczej.
• 1:00:44
  Kiedy jest to grupa taka wybitnie komercyjna.
• 1:00:47
  Gdzie priorytetem będzie bezpieczeństwo?
• 1:00:52
  Nie mam jakiegoś takiego takiej jasnej?
• 1:00:56
  Nie potrafi nawet powiedzieć to to od.
• 1:00:59
  Ryzyka, którego nie by się nie? Podjął bym się, nie podjął już
• 1:01:02
  jakieś takie jasne zagrożenie życia?
• 1:01:05
  Na pewno nie wchodzi w grę, ale znowu.
• 1:01:09
  To dużo bardziej mogę ryzykować będąc samodzielnie albo z
• 1:01:12
  zaufanym partnerem, niż kiedy Jestem z klientem, który być
• 1:01:16
  może nie ma pojęcia, co zrobić. Nie istnieje jakaś taka jedna.
• 1:01:23
  Bariera czy nie istnieje pewien poziom ryzyka, który byłby
• 1:01:26
  słuszny dla każdego i w każdych okolicznościach wiadomo, że
• 1:01:30
  bezpośrednie zagrożenie życia raczej nie wchodzi w grę, ale
• 1:01:37
  myślę, że dobry lider górski będzie miał coś takiego.
• 1:01:39
  Taką iskrę, która pozwoli mu popychać uczestników do przodu,
• 1:01:43
  nawet jeżeli oni mają wątpliwości, widzę, że ktoś jest
• 1:01:47
  zmęczony i ma dosyć, ale Słuchaj, to nie jest daleko.
• 1:01:51
  Pomogę ci, usiądźmy, zjedz napisie odpocznij chwilę.
• 1:01:56
  Dasz Radę, jakby widzę, że masz siły, dasz Radę, wiesz, czasami
• 1:01:59
  trzeba tak trochę. Odbić taką osobę, żeby ona sama
• 1:02:06
  przeskoczyła tą swoją granicę, bo ja się tylko wydaje, że jest
• 1:02:09
  na tej grani i to jest chyba strasznie trudna w roli lidera.
• 1:02:13
  Określenie czy tej osobie się wydaje, czy ona rzeczywiście
• 1:02:15
  jest jej źle i czyli psychiatra na tyle siada, że nawet wiesz
• 1:02:18
  fizycznie tego nie odgoni, nie? I wtedy wtedy jest to kwestia
• 1:02:22
  wyczucia i taki empatii nie, to jest taka.
• 1:02:25
  To jest bardzo miękka umiejętność.
• 1:02:27
  Yy, myślę, że w tych miękkich umiejętnościach nie Jestem
• 1:02:31
  wielkim specjalistą, ale troszeczkę musiałem w sobie je
• 1:02:35
  wykształcić, żeby tak obserwować ludzi i powiedzieć sobie we
• 1:02:39
  własnej głowie. Nie, on jeszcze da Radę, to jest
• 1:02:43
  kwestia zmęczenia i psychy, ale on jeszcze da Radę i troszkę go
• 1:02:47
  zmotywować, ale oczywiście musisz też wykryć ten moment, w
• 1:02:51
  którym ktoś już nie nadaje się i muszę powiedzieć, Słuchaj,
• 1:02:54
  odpuść nie i to czasami działa w drugą stronę, on by jeszcze
• 1:02:58
  chciał lub ona iść w stronę szczytu.
• 1:03:02
  A ty musisz powiedzieć nie czasami dosyć twardo i
• 1:03:06
  znalezienie tej granicy jest szalenie indywidualna, bo zależy
• 1:03:10
  od ciebie. Od tej osoby zależy od sytuacji
• 1:03:14
  o zależy od miejsca i tak dalej. Nie ma tu chyba tylko praktyka
• 1:03:20
  pokazuje ci co zdziała, a co nie.
• 1:03:21
  I Twoja empatia wyczucie, a nie jakaś gotowa recepta.
• 1:03:26
  I to musi być strasznie trudne. Jeszcze właśnie tego ludzi
• 1:03:29
  wchodzi tutaj w kra ogromnej całe to.
• 1:03:32
  Tak to ci nie zazdroszczę masz trudną pracę, nie.
• 1:03:36
  Ja nie, ja nie uważam jej za bardzo trudną.
• 1:03:38
  To znaczy. Być może jest to kwestia
• 1:03:40
  przyzwyczajenia. Mm.
• 1:03:42
  Być może jest to kwestia tego, że operuje w środowisku, które
• 1:03:45
  jest mi bliskie i znane. Dla mnie jest to wręcz czasami
• 1:03:49
  frajda, że na przykład zabieram ludzi na wysoką górę i pokazuje
• 1:03:53
  im pewne patenty, które ułatwią im życie.
• 1:03:56
  Fajne jest te poczucie, że oni nauczyli się czegoś od ciebie.
• 1:03:59
  Czy to jest czy jesteś w polskich beskidach czy na
• 1:04:02
  koncach gui? Jest to fajne nie.
• 1:04:05
  Natomiast musisz mieć w tyle głowy, że ten tą to właśnie tą
• 1:04:09
  granicę. Więc jest to, owszem, jest to
• 1:04:13
  bywa to trudne, również czasami fizycznie.
• 1:04:16
  Ale dla mnie ta praca jest trudniejsza.
• 1:04:18
  Myślę, że pod względem mentalnym, czyli kwestia
• 1:04:21
  odpowiedzialności, kwestia właśnie wyczucia.
• 1:04:25
  Przychodzi mi do głowy moment, kiedy właśnie w lutym wchodzimy
• 1:04:30
  na ankę bardzo silny wiatr, dużo silniejszy niż w prognozach
• 1:04:34
  jeden z kolegów. Kładzie się na Ziemi i traci
• 1:04:38
  siłę, nie traci przytomności, ale wygląda jakby było blisko i
• 1:04:42
  to było jakoś bardzo trudne fizycznie.
• 1:04:45
  Wziąć go na krótką linę, a potem wziąć pod pachę i sprowadzać.
• 1:04:49
  Okazało się, że na tej wysokości Jestem w stanie operować pod
• 1:04:52
  znacznym obciążeniem i czuję się dobrze fizycznie, natomiast dużo
• 1:04:56
  większa jest presja psychiczna. Potem zadajesz sobie pytanie
• 1:04:59
  kurde? Trzeba było to wyczuć wcześniej
• 1:05:02
  kurde. No a co jeżeli jeżeli coś mu się
• 1:05:06
  stanie gorszego, czy naprawdę nie mogłem tego przewidzieć?
• 1:05:09
  Czy tą sytuację można było wyczuć wcześniej psychicznie?
• 1:05:14
  Czasami jest to trudniejsze niż wiesz, zwykła praca mięśniami.
• 1:05:18
  No i pewnie siedzi w tobie dłużej?
• 1:05:19
  Nie? Tak oczywiście wiesz czy, czy
• 1:05:23
  jesteście na wyprawie komercyjnej czy towarzyskiej.
• 1:05:25
  Dobrą rzeczą jest to, żeby usiąść potem już w spokojnym
• 1:05:28
  miejscu i przegadać to słuchajcie jak się czuliście.
• 1:05:31
  Czy uważasz, że zrobiliśmy wszystko, co było możliwe?
• 1:05:35
  Czy. Czy jest coś, co można było
• 1:05:38
  poprawić? Tak chyba takie podsumowanie
• 1:05:43
  szczera rozmowa jest super ważne.
• 1:05:45
  Mam do ciebie pytanie, czy kiedyś twoje doświadczenie cię
• 1:05:48
  zawiodło? O na pewno nieraz.
• 1:05:51
  Czy się, czy byłeś pewien, że dasz Radę, a po prostu nie
• 1:05:54
  klapa? Wiesz co doświadczenie?
• 1:05:57
  Czy to było doświadczenie? Zdarzyło mi się, zdarzyło mi się
• 1:06:01
  ryzykowne sytuacje, które nie powinny mieć miejsca fillm.
• 1:06:04
  Rok temu na spitsbergenie spadliśmy z nawisem śnieżnym.
• 1:06:11
  I była to moja wina, bo podszedłem zbyt blisko miejsca,
• 1:06:16
  gdzie mapa wskazywała, że będzie strome.
• 1:06:18
  Zbocze. Nie sądziłem, że będzie aż tak
• 1:06:20
  stroma, że będą tam nawisy, ale to był moment, który nigdy nie
• 1:06:24
  powinien był nastąpić. Nie stracili, nie straciłem
• 1:06:27
  kontroli nad sytuacją. Tak totalnie nie było paniki na
• 1:06:30
  szczęście, że nie nie wpadam w panikę zbyt łatwą, chyba jakoś
• 1:06:36
  za bardzo mi się w ogóle nie zdarza, ale ale to była
• 1:06:40
  sytuacja, która teoretycznie mogła wymknąć się spod kontroli,
• 1:06:43
  gdyby to miejsce było bardziej niebezpieczne.
• 1:06:46
  Gdyby było trudniejsze, to mogłoby być źle, bo na przykład
• 1:06:50
  wiesz nawis, a pod nim zbocze Przeleciałem 3 M i wylądowałem w
• 1:06:54
  miękkim śniegu. No tak, ale co by się stało,
• 1:06:56
  gdybym leciał 100 100, więc mam taki w głowie do dzisiaj taką
• 1:07:01
  myśl, że idę z saniami i mówię moim znajomym, słuchajcie.
• 1:07:06
  Ja pójdę przodem, sprawdzę, czy tu nie ma jakiegoś nawisu.
• 1:07:11
  I w tym momencie. Pęka nie śnieg pęka i na to pani
• 1:07:17
  tam już 3 m lecisz. Bardzo krótko.
• 1:07:19
  To jest chyba ułamek sekundy. Może jedna.
• 1:07:22
  Mm. A jednak w ciągu tego ułamku
• 1:07:25
  sekundy zadałem sobie pytanie, znaczy, musisz zdałem sobie
• 1:07:29
  sprawę z tego, że lecę wiszę w powietrzu dookoła mnie śnieg,
• 1:07:33
  więc widzę tylko biel. I to był takami, że pierwsza
• 1:07:36
  rzecz, że lecę a 2. Czy to jest ten lot, kiedy
• 1:07:38
  wszystko się kończy? Nie.
• 1:07:40
  Czy to jest ten moment, że pode mną jest właśnie 100 m?
• 1:07:43
  Maszyna się były 3. W tym momencie wpadam w miękki
• 1:07:46
  śnieg, toczę się razem z moimi saniami po zboczu.
• 1:07:50
  Wychodzę z tego śniegu i tak? Dobra, czuję ręce, czuję nogi,
• 1:07:54
  kręgosłup cały z tego wynika. O K tutaj wszystko jest nie moje
• 1:08:00
  sanie. Leżą tutaj znajomi zostali na
• 1:08:04
  Górze, jakby zaczyna się zaczyna się wychodzenie z tej kryzysowej
• 1:08:09
  sytuacji. Tu można powiedzieć, że
• 1:08:11
  straciłem kontrolę, no bo uległym takiemu upadkow nie nie
• 1:08:16
  zdarzyło mi się. Ale to nie było spowodowane tym,
• 1:08:20
  że przeszarżował weś. No a nie, ale to był błąd
• 1:08:23
  nawigacyjny bardziej. Czyli to była kwestia
• 1:08:25
  wcześniejszego wytyczenia trasy. Tak tak ja gdzieś stwierdziłem,
• 1:08:29
  że pójdę troszkę w bok gdzieś trochę na skróty.
• 1:08:32
  Tak naprawdę potem w rozmowie stwierdziliśmy kurde.
• 1:08:35
  Tego dnia w ogóle trzeba było zostać na tym lodowcu.
• 1:08:37
  I czekać na lepszą pogodę, natomiast nie zdarzyło mi się.
• 1:08:40
  Nie zdarzyła się na przykład sytuacja przed szarżowania
• 1:08:43
  fizycznego typu odwracam się, a ktoś z mojego zespołu leży na
• 1:08:47
  Ziemi już nie ma siły. To na szczęście nie więc nie
• 1:08:52
  było czegoś takiego, że za rżnąłem kogoś.
• 1:08:56
  Na szczęście takie takie momenty, takie momenty mi się
• 1:08:59
  nie zdarzyły, ale też ten ten upadek na spitsbergenie pokazał
• 1:09:02
  mi, że wtedy przeszarżował em. I nauczył mnie sporej
• 1:09:08
  ostrożności. Teraz Jestem jeszcze bardziej
• 1:09:10
  jakby dużo więcej myślę o bezpieczeństwie i stawiam sobie
• 1:09:16
  jeszcze większą taki bufor bezpieczeństwa, kiedy Jestem w
• 1:09:19
  takim terenie. A powiedz, czy jak planujesz
• 1:09:22
  trasę na przykład na Newton to open to.
• 1:09:26
  To wyznaczasz jedną trasę, czy również jakieś trasy ucieczek
• 1:09:29
  obejść wszystkie te patenty tak i czy potem w trakcie wyprawy na
• 1:09:34
  przykład poruszasz się tylko po tych wcześniej przemyślanych
• 1:09:36
  drogach? Czy zdarza ci się jednak będąc
• 1:09:40
  na miejscu podejmować takie decyzje, że wybierasz zupełnie
• 1:09:43
  inną drogę? To zawsze mówię, że najlepszy
• 1:09:46
  najlepiej udają się dobrze zaplanowane improwizacje.
• 1:09:49
  To jest moje ulubione określenie, bo kiedy jadę na
• 1:09:53
  taką zwłaszcza Arktyka zima, to ma znaczenie.
• 1:09:58
  Staram się zaplanować trasę w 100 procentach.
• 1:10:01
  I Newton to Open na Newton to open.
• 1:10:04
  Mieliśmy na przykład trasę tam i z powrotem identyczną.
• 1:10:07
  Jeden wariant, który był trochę w bok.
• 1:10:11
  A co ciekawe, ten wariant prowadził nas do long r Bn do
• 1:10:15
  miasta przez Zatokę i był takim planem BW momencie, kiedy już
• 1:10:20
  wracaliśmy, dostaliśmy wiadomość z miasta, słuchajcie, nie
• 1:10:23
  przychodźcie przez Zatokę, są otwory w lodzie, lud nie jest
• 1:10:28
  zwarte o k jakby w porządku wracamy tą samą trasą nie ma
• 1:10:32
  żadnego fillm improwizowania, natomiast Newton.
• 1:10:36
  To pewnie jest dobrym przykładem, bo tam jest tak, że
• 1:10:38
  szliśmy w jednym w jedną stronę i tą samą albo prawie tą samą
• 1:10:41
  trasą wracaliśmy snd. Dobrym przykładem jest na
• 1:10:44
  przykład trawers Islandii, który robiłem 2020.
• 1:10:47
  Tam chodziło o to, żeby przejść wyspę ze Wschodu na Zachód i
• 1:10:51
  wyznaczyłem sobie pewną prostą linię.
• 1:10:54
  Ona wynikała też z moich letnich doświadczeń na Islandii.
• 1:10:57
  Ta linia jest w moim gp je się w moim zegarku na mapie, ale w
• 1:11:03
  obrębie tej linii istnieje pewien wariant, który mówi, że
• 1:11:06
  jeżeli. Tu musiałbym długo to opisywać,
• 1:11:09
  ale są rozlewiska i taka wielka równina, jeżeli one będą
• 1:11:13
  niedostępne, to tą równinę mogę wyminąć troszeczkę idąc przez
• 1:11:17
  góry i mam jakby tam wariant B. W środku Islandii znajduje się
• 1:11:23
  duży lodowiec, który muszę wyminąć, ale jeżeli nie uda mi
• 1:11:26
  się przejść przez rzeki, które go otaczają, to muszę wykonać
• 1:11:29
  duży skok na północ, a potem wrócić na południe.
• 1:11:32
  To był kolejny wariant i jeszcze kiedy Jestem we wnętrzu
• 1:11:36
  Islandii? Może się zdarzyć, że no, może
• 1:11:39
  nie będę potrzebował pomocy, ale będę chciał się stamtąd
• 1:11:41
  wydostać, bo stwierdzę, że nie mam siły, bo zabraknie czegoś,
• 1:11:45
  bo jakikolwiek kryzys i rysowałem sobie w sumie chyba z
• 1:11:49
  7 czy 8 linii prowadzących od tego mojego szlaku na północ
• 1:11:53
  albo południe. Teraz właśnie wracając do tej
• 1:11:57
  improwizacji, jesteś w środku Islandii, dzieje się coś, nie
• 1:12:02
  musisz wzywać ratowników, ale potrzebujesz się stamtąd
• 1:12:05
  wydostać, patrzysz na mapę czy GPS, ale mówisz sobie o k jeżeli
• 1:12:09
  pójdę jeden dzień do przodu, to zaczyna się ta ścieżka na
• 1:12:12
  północ, prawda? Prawda, do ludzi, do tre za
• 1:12:14
  tydzień. Ale ta ścieżka na Północ mnie
• 1:12:16
  wyprowadzi, a jeżeli pójdę jeszcze 3 dni dalej, to zacznie
• 1:12:19
  się ścieżka na południe, która też wyprowadzi mnie na
• 1:12:22
  południowy brzeg do ludzi, więc miałem na t.
• 1:12:27
  I Islandii. Z 6 do 8 takich wariantów
• 1:12:32
  ewakuacyjnych, jak mnie NAZWA I kiedy kiedy?
• 1:12:37
  Kiedy sam prowadzę szkolenia głównie zimowe, bardzo często
• 1:12:40
  namawiam moich uczestników. Słuchajcie, przyjrzyjcie się
• 1:12:42
  mapie i zadajcie sobie pytanie, bo nie musimy być na Islandii.
• 1:12:45
  Możemy być w Tatrach, nie jesteś w Tatrach.
• 1:12:50
  Idziesz przez czerwone wierchy, jechałeś kolejką na kasprowy,
• 1:12:53
  idziesz całe czerwone wierchy i zejdziesz sobie gdzieś tam w
• 1:12:55
  okolicy giewontu i nagle jest środek lata i do widzisz, że
• 1:12:59
  zbliża się burza. Pytanie czy na tym grzbiecie
• 1:13:02
  wiesz gdzie znajduje się najbliższe zejście na polską
• 1:13:05
  albo słowacką stronę? No gdzieś tam są boczne ścieżki,
• 1:13:11
  ale z drugiej strony na czerwonych wierchach są urwiska,
• 1:13:14
  są miejsca trudne. Teraz pytanie jak daleko musisz
• 1:13:17
  iść do przodu, albo cofnąć się, żeby trafić na wariant właśnie
• 1:13:20
  taki ewakuacyjny i to nie muszą być Tatry.
• 1:13:23
  To nie musi być Islandia. To może być wiesz jakikolwiek
• 1:13:25
  grzbiet w górach czy jakakolwiek trasa gdziekolwiek na świecie
• 1:13:29
  miej ze sobą coś takiego? Absolutnie.
• 1:13:33
  Dziękuję bardzo fajnie mówisz. Łukasz bardzo świetnie się
• 1:13:36
  ciebie słucha. Dzięki.
• 1:13:39
  Chciałem z Tobą pogadać o twoim projekcie droga do 8000, bo.
• 1:13:45
  Kurczę, wiesz co? Świat jest teraz pełen ludzi,
• 1:13:48
  którzy po prostu nie wiem. Płacą 35000 $ lecą do Katmandu.
• 1:13:53
  Fills spotykają się z przewodnikiem i wchodzą na Mont
• 1:13:55
  Everest i wracają i i są super ukochani.
• 1:13:59
  Ee ty ta twoja droga do 8000 to już trwa od kilku lat i być może
• 1:14:05
  jeszcze potrwa. To jest tak jakby taki strasznie
• 1:14:08
  w moich oczach jak ciebie obserwuje to jest taki.
• 1:14:11
  Zarąbisty projekt właśnie, który udowadnia, że budujesz powoli
• 1:14:16
  swoje doświadczenie. Wchodzisz nasz 5 6 7000 na coraz
• 1:14:20
  trudniejszy szczyt w coraz trudniejszych warunkach i jakby
• 1:14:24
  ta twoja droga, to jest prawdziwa droga, to znaczy ty
• 1:14:27
  nie chcesz udowodnić, że ty możesz wyjść na 8000?
• 1:14:29
  Jasne, że możesz wejść na 8000. Czy wejdziesz?
• 1:14:31
  To jest osobna kwestia, bo to pogoda i tak dalej warunki, ale
• 1:14:35
  ale jasne żebyś mógł, natomiast nie robisz tego, tylko jesteś na
• 1:14:39
  tej swojej drodze. Powiedz czy ty myślisz o swoim
• 1:14:42
  projekcie tak jak ja go widzę czy?
• 1:14:44
  Chyba nie do końca, bo w ogóle to, że.
• 1:14:47
  Mogę wyjść na 8000? Stwierdziłem po.
• 1:14:53
  Chyba po wejściu na chante Anglii, czyli 2 lata temu.
• 1:14:57
  Prawie i to był chyba ten moment, w którym oczywiście
• 1:15:01
  myślałem o ośmiotysięczników. On był zawsze gdzieś tam z tyłu
• 1:15:03
  głowy, ale wtedy zdałem sobie sprawę z tego, że zaczynam mieć.
• 1:15:08
  Nie mam wtedy tylko zaczynam mieć doświadczenie, które mnie
• 1:15:11
  do tego predysponuje i. To, że jest to taka droga, no to
• 1:15:17
  na przykład dobrze pokazuje ostatnie 1,5 roku.
• 1:15:20
  Powiedziałem sobie, że okej 8000 tak w porządku, ale chciałbym
• 1:15:24
  wejść na jeszcze jeden 7000 wynik, żeby mieć pewność i żeby
• 1:15:29
  przećwiczyć techniki i to że jest to droga skill.
• 1:15:32
  Przede wszystkim owszem, jest to długa droga.
• 1:15:36
  Powiedzmy projekt rozciągnięty na 1,5 roku w sumie, a gdyby
• 1:15:40
  liczyć moje doświadczenie wysokogórskie, to na wiele lat,
• 1:15:43
  ale. Mm zależało mi na tym, żeby i
• 1:15:47
  samemu zrobić to, jakby na własną rękę, ale też, żeby
• 1:15:51
  pokazać innym, jakie doświadczenia się wtedy zdobywa.
• 1:15:54
  O czym musisz myśleć, co musisz zaplanować i przygotować, żeby
• 1:15:58
  spróbować czegoś podobnego i oczywiście wiesz komercyjnych
• 1:16:02
  himalaizm to jedną, płacisz kilkanaście kilkadziesiąt 1000 $
• 1:16:07
  za wyprawę i masz ją jakby masz pewien pakiet pytanie brzmi,
• 1:16:13
  czego się nauczysz? Oczywiście jakieś fajne
• 1:16:16
  doświadczenie z tej wyprawy wyciągniesz nie jedno, ale to
• 1:16:20
  samodzielne przygotowanie tej wyprawy.
• 1:16:24
  Nie mówię, że samotne, dlatego, że koniec końców musisz
• 1:16:27
  współpracować z kimś, ale samodzielne.
• 1:16:29
  Da mi dużo większe doświadczenie i nauczę dużo więcej, jakby
• 1:16:35
  pytanie nie brzmiało. Chcę chcę wyjść na 8000.
• 1:16:39
  Czy mogę to zrobić tylko bardziej jak wejść na 8000, żeby
• 1:16:43
  było to ważne doświadczenie i zebranie ważnego doświadczenia?
• 1:16:49
  No tak i zrobienie czegoś takiego samodzielnie oczywiście
• 1:16:53
  powoduje, że popełniasz więcej błędów.
• 1:16:56
  Nie dostajesz taki drogi na skróty, bo masz agencję czy
• 1:16:59
  przewodnika, a z drugiej strony uczysz się wielu rzeczy, których
• 1:17:02
  w takim szybkim, tak jak na lotnisku masz ten fast track,
• 1:17:06
  nie dobra karta pokładowa, puszczają cię przodem i tutaj
• 1:17:09
  byłoby tak samo sęk w tym, że idąc na skróty.
• 1:17:13
  Możesz dalej być bezpieczny, tylko że nie uczysz się aż tyle.
• 1:17:17
  To nie taka satysfakcja też. Prawda też i na przykład to po
• 1:17:20
  spowodowało, że wiele osób wspina się na szczyty jak po
• 1:17:23
  drabinie byłem na 7. To w przyszłym roku jadę na 8
• 1:17:27
  mi. To nie odpowiada i uważam, że
• 1:17:29
  nie jest to najlepsza droga. Dlatego, że kiedy udało mi się
• 1:17:32
  wejść na przykład na pik Lenina, popełniłem pewne błędy,
• 1:17:35
  niewielkie, jakby nie wyjaśnie nieśmiertelne i w żaden sposób
• 1:17:38
  nie, nie, nie ryzykowne, ale pytanie, czy będę w stanie
• 1:17:42
  naprawić te błędy? No więc rok później wchodzę na
• 1:17:46
  Hunter Green. I, pamiętając o tamtych błędach.
• 1:17:49
  Jednym z nich, który wspominam było odwodnienie.
• 1:17:51
  Zabrałem na szczyt zbyt mało płynów.
• 1:17:54
  Wchodzę na rok później i zabieram ze sobą dużo więcej
• 1:17:57
  izotoników. I nagle okazuje się, że mimo
• 1:18:01
  żeby to było dużo dłuższe wejście i dużo bardziej
• 1:18:04
  techniczne. Zmęczenie i warunki techniczne,
• 1:18:10
  ale na przykład odwodnienia nie było na warun CE znowu
• 1:18:15
  zaniedbałem temat. Mm i dokładnie to samo, to samo
• 1:18:21
  zdarzenie schodzę ze szczytu i nagle czuję jak siadają mi siły,
• 1:18:24
  bo zabrałem za mało wody, więc potrzebowałem kilku takich
• 1:18:29
  doświadczeń, żeby powiedzieć sobie o k na 7000.
• 1:18:32
  Jestem w stanie operować swobodnie kondycja bez zarzutu,
• 1:18:36
  stan zdrowia bez zarzutu musiałem naprawi.
• 1:18:41
  Mieć pewne braki takie organizacyjne musiałem dobrać
• 1:18:46
  dobrze zestaw sprzętu na na ten szczyt.
• 1:18:49
  Tylko że gdybym od razu po 7000 poszedł na 8 to nie miałbym tego
• 1:18:54
  momentu, w którym możesz udoskonalić.
• 1:18:56
  Dlatego nie uważam, że to powinna była być drabina raczej
• 1:19:00
  piramida, czyli zanim wejdę na 7000, chciałbym mieć kilka.
• 1:19:05
  Pięcio, zanim wejdę na 8000, chciałbym chciałem mieć 3, 7000
• 1:19:10
  wyniki. I wtedy ta podstawa, którą masz
• 1:19:14
  jak w piramidzie jest dużo solidniejsza, czyli żeby wejść
• 1:19:18
  na ośmiotysięcznik mam doświadczenie z podobnych kilku
• 1:19:22
  wyjść szczytowych. Wiem, co poszło nie tak na tych
• 1:19:25
  już naprawdę ekstremalnych wysokościach.
• 1:19:28
  Więc Jestem w stanie przejść J? Jestem w stanie się lepiej
• 1:19:33
  przygotować. Wiem jak fizycznie czułem się na
• 1:19:35
  tych 7000 wynikach, ale nie raz tylko kilka razy, więc Jestem w
• 1:19:40
  stanie przewidzieć, że na 8000 będzie.
• 1:19:44
  Tak chociaż tam wchodzisz w tę strefę śmierci, która też
• 1:19:48
  zmienia bardzo dużo. Prawami oczywiście nigdy nie
• 1:19:52
  masz pewności już może będę będę na ośmiotysięczników i okaże
• 1:19:56
  się, że ten skok od 1000 m więcej zmienia.
• 1:19:58
  Wszystko w podejść mojej już uwarunkowaniach fizycznych i też
• 1:20:03
  psychicznych, ale wolałem mieć więcej przygotowania i teraz
• 1:20:08
  jakby wracając do twojego pytania, tak to jest projekt
• 1:20:10
  rozciągnięty na lata, bo pytanie jak wejść na szczyt tak, aby on
• 1:20:14
  nauczył cię więcej, bo tak naprawdę szczyt w tym momencie
• 1:20:16
  jest pewnym pretekstem. No jak?
• 1:20:18
  To, o czym rozmawialiśmy? Tak to, o czym rozmawialiśmy na
• 1:20:21
  początku. Tam na szczycie nie ma nic na
• 1:20:23
  szczycie anki czy na szczycie Piku Lenina stoją jakieś krzyże
• 1:20:26
  na gaszerbrum zobaczysz chorągiewki modlitewne, ale ten
• 1:20:30
  szczyt nie ma żadnego znaczenia. Natomiast droga, która cię do
• 1:20:33
  niego prowadzi, to jest to co ma znaczenie.
• 1:20:35
  To, co w długim dystansie, co ma doświadczenia, suma doświadczeń.
• 1:20:39
  Kiedy przechodzę długi szlak, kończę na przykład Łuk Karpat,
• 1:20:42
  tam na końcu nad brzegiem Dunaju nie było nic.
• 1:20:45
  Po prostu koniec trasy, wracam do domu, doświadczenie to jest
• 1:20:49
  każdy dzień i każda godzina, które zbierasz w czasie takiej
• 1:20:52
  wędrówki i tak samo jest w górach wysokich.
• 1:20:54
  Bardzo często myślimy o myślimy o górach wysokich jako o drodze
• 1:20:57
  na szczyt Prawda jest taka, że to właśnie ta droga jest czymś
• 1:21:01
  istotnym na tej drodze zdobywasz doświadczenie na tej drodze.
• 1:21:05
  Widzisz piękne widoki na szczycie, Spędzasz 5 minut.
• 1:21:08
  No i na tej drodze tak naprawdę się cieszysz tym, co jest
• 1:21:11
  dookoła ciebie, prawda? Jeżeli potrafisz się cieszyć i
• 1:21:14
  znowu wracając też do opowieści tego mojego znajomego
• 1:21:16
  przewodnika kupa ludzi spędza na Wysokim szczycie miesiąc, nie
• 1:21:21
  ciesząc się w ogóle niczym. A potem okazuje się, że brak
• 1:21:25
  szczytu. To dla nich zmarnowana wyprawa.
• 1:21:29
  Mm to trochę smutne, ale ale tak jest tak też jest, kiedy wspina
• 1:21:34
  się bardziej nasze ego niż niż my sami.
• 1:21:38
  Dlatego warto nawet, jeżeli nie uda nam się wejść na 8000 m, to
• 1:21:43
  mam nadzieję, że będziemy w stanie cieszyć się z całego tego
• 1:21:46
  procesu. Tak jaki ośmiotysięcznik
• 1:21:49
  planujesz jako pierwszy drugi. To jest niski ośmiotysięcznik.
• 1:21:54
  Powiedzenie niski brzmi tak trochę dziwnie, ale w porównaniu
• 1:21:58
  z everestem czy K 2 jest o kilkaset metrów niższy i jest
• 1:22:02
  też stosunkowo dostępny technicznie.
• 1:22:05
  Uznałem, że będzie trochę, no może zbyt wybujałą ambicją.
• 1:22:09
  Jeżeli będę próbować czegoś bardzo wysokiego i bardzo
• 1:22:13
  trudnego technicznie typu K 2. Zamysł jest taki, że jadę tam z
• 1:22:17
  Pawłem witkowskim z moim starym kolegą.
• 1:22:20
  Ma doświadczenie z zimowych wypraw na nangę w 2016
• 1:22:24
  siedemnastym roku. I założenie jest takie, jeżeli
• 1:22:28
  wchodzimy bez tlenu z butli, więc jakby chcemy sprawdzić się.
• 1:22:34
  W dobrym możliwie dobrym stylu. Zakładamy, że działamy
• 1:22:38
  samodzielnie i bez przewodników, bez tragarzy wysokościowych i
• 1:22:41
  bez suplementacji tlenem z butli.
• 1:22:44
  Odważnie. Nie wiem, czy to jest odważne,
• 1:22:46
  jeżeli by. Weszło tak z jajami o?
• 1:22:48
  Może tak? Być może, ale mi chodzi raczej o
• 1:22:51
  to. Wiesz, tak prosta rzecz.
• 1:22:52
  Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy Jestem wystarczająco mocny,
• 1:22:55
  żeby wejść na tą górę bez wspomagania się takim dopingiem?
• 1:23:01
  Oczywiście wiele osób może się obrazić czy ob ruszyć, kiedy to
• 1:23:05
  powiem, ale tlen jest substancją medyczną.
• 1:23:09
  Ja sam podawałem tlen jako ratownik potrzebującym osobom
• 1:23:12
  zwiększa twoją wydolność, zwiększa wydolność i jest no
• 1:23:16
  jest czymś takim jak jak inne substancje medyczne, więc jeżeli
• 1:23:20
  stosujesz go w górach. To można powiedzieć, że
• 1:23:23
  podbijasz swoją wydolność fizjologicznie można się
• 1:23:27
  oczywiście kłócić. Ile metrów obniżasz sobie, nie
• 1:23:30
  da się odpowiedzieć na to pytanie, bo zależy, ile jaki
• 1:23:33
  przepływ tlenu stosujesz, ale. Kilkaset czy nawet 1000 czy
• 1:23:39
  nawet więcej metrów fizjologicznie zmniejsza, że
• 1:23:42
  wysokość twojego szczytu tylko korzystając z tlenu.
• 1:23:45
  Więc pytanie, na które sam chciałbym sobie odpowiedzieć
• 1:23:48
  brzmi, a czy Jestem wystarczająco dobry fizycznie,
• 1:23:51
  ale i psychicznie, żeby full, żeby to osiągnąć, nie
• 1:23:56
  wspomagając się tlenem? Czy Jestem wystarczająco dobry
• 1:24:00
  nie tylko fizycznie, ale pod względem logistyki?
• 1:24:04
  Żeby zrobić to bez pomocy yy tragarzy wysokościowych.
• 1:24:11
  Jakby ten styl nie rozmawialiśmy z Pawłem zbyt dużo o stylu, bo
• 1:24:14
  tutaj zresztą wchodzimy na ośmiotysięcznik, który jest
• 1:24:17
  znany, wchodzimy drogą normalną. Będą tam gdzieś liny
• 1:24:21
  poręczeniowe, przynajmniej częściowo.
• 1:24:23
  Ale tak długo, jak możemy wspinać się w takim.
• 1:24:27
  Wiem, że idealnym to nie jest styl alpejski, ale.
• 1:24:31
  Satysfakcjonującym dla nas stylu takim trochę minimalistycznym.
• 1:24:35
  Chcemy być samodzielni. O to jest najlepsze określenie.
• 1:24:38
  Po prostu styl samodzielny. To chcemy to robić bez wsparcia.
• 1:24:43
  Jakby wiesz, staram się nie oceniać osób, które będą pewnie
• 1:24:46
  wspinać się obok nas, na przykład na tlenie czy używając
• 1:24:51
  wsparcia tragarza czy idąc z przewodnikiem.
• 1:24:54
  Oczywiście każdy ma swoją górę. Nie każdy ma swoją górę, pod
• 1:24:57
  warunkiem, że opisuje swoje wejście.
• 1:24:59
  Potem relacjonuje je w sposób prawdziwy i tylko tyle,
• 1:25:02
  natomiast znowu wracając po co ten cały projekt, wiesz
• 1:25:06
  stanięcie na szczycie będzie kulminacją, to jasne.
• 1:25:10
  Pytanie, czego nauczymy się po drodze, czego ja sam nauczę się
• 1:25:12
  po drodze i myślę, że miałbym ta nauka będzie dużo większa,
• 1:25:18
  jeżeli pozbędę się tej technicznej otoczki, a skupię
• 1:25:23
  się bardziej nad tym, żeby przygotować się samemu.
• 1:25:26
  Jakby bardzo, bardzo przemawia do mnie, to jest powiedział
• 1:25:28
  kiedyś Steve House, amerykański himalaista i mój guru górski.
• 1:25:33
  I my mniej sprzętu, tym bogatsze doświadczenie i m czy na długich
• 1:25:38
  dystansach. Czy w górach wysokich to jest
• 1:25:41
  aktualna. Łukasz, dziękuję ci bardzo za
• 1:25:44
  opowieść, powiedz jeszcze, kiedy idziesz na gaszerbrum.
• 1:25:48
  Dobre pytanie, bo termin wyjazdu nie jest jeszcze ustalony i.
• 1:25:54
  Musimy rozegrać to logistycznie z lokalnymi agencjami.
• 1:25:58
  Cały czas też czekamy na wizę. Jeżeli wszystko pójdzie dobrze,
• 1:26:02
  to początek czerwca oznacza dla nas wyjazd do Pakistanu i do
• 1:26:06
  połowy lipca powinniśmy stanąć na szczycie.
• 1:26:11
  Takie jest założenie, a co z tego wyjdzie?
• 1:26:13
  Zobaczymy. Czy tam też pogoda potrafi
• 1:26:16
  płatać figle czy jest bardziej stabilna niż na innych?
• 1:26:19
  Ośmiotysięcznika Ach? Czy na żadnym ośmiotysięczników
• 1:26:22
  nie jest stabilny? Na żadnym nie jest tak naprawdę
• 1:26:24
  stabilna, a co więcej, w przypadku Pakistanu widać zmiany
• 1:26:28
  klimatu, jakby w skali globalnej.
• 1:26:32
  Yy trochę martwi mnie to, bo fakt, że na arkonka ogóle w tym
• 1:26:37
  roku mieliśmy bardzo trudną, wietrzną pogodę, może też
• 1:26:40
  przełożyć się na to, że na przykład monsun w Azji
• 1:26:43
  Południowej będzie nieprzewidywalny.
• 1:26:45
  W przypadku Pakistanu zawsze było tak, że lato jest tym
• 1:26:49
  najlepszym okresem, a ten moment najlepszego full najlepszy na
• 1:26:54
  karakorum przesunął się o nawet miesiąc.
• 1:26:57
  W tej kiedyś wyprawy w tamten rejon zaczynały się raczej w
• 1:27:00
  lipcu, teraz zaczynają się na początku czerwca i do połowy
• 1:27:04
  lipca już powinniśmy mieć temat zamknięty.
• 1:27:08
  Bo potem monsun staje się bardziej dokuczliwy opady
• 1:27:13
  śniegu, na przykład a lodowce w karakorum są już bardzo
• 1:27:18
  pootwierane i trudne do przejścia po bolesne, ale
• 1:27:22
  prawdziwe, więc to również nas dotyczy i nad tym również musimy
• 1:27:27
  myśleć. Natomiast takie ostatnie,
• 1:27:32
  ostatnie logistyczne, jak to zwykle bywa w Pakistanie.
• 1:27:35
  Taka końcowa logistyka będzie robiona pewnie trochę na
• 1:27:38
  ostatnią chwilę. Trochę się tego boję, strasznie
• 1:27:40
  tego nie lubię, ale no. No właśnie, to też jest taki
• 1:27:43
  duży temat, że ludzie jak słuchają wyprawach, to
• 1:27:47
  najczęściej myślą o tym wysiłku, o tym, czy się osiągnęło cel o
• 1:27:51
  tym o tym zdjęciu z góry, ale kurcze jest tyle pracy, ile
• 1:27:54
  trzeba wsadzić w planowanie i logistykę i w zdobycie kasy na
• 1:27:58
  to wszystko, że. Z kasą jest, powiedzmy, łatwiej
• 1:28:02
  nie żyjemy w latach siedemdziesiątych.
• 1:28:04
  Nie musimy tak przemycać dewizy, wymieniać walutę czy handlować
• 1:28:09
  afgańskimi futrami, które tam wiesz.
• 1:28:11
  Kupujesz po drodze. Sprzedaje to na szczęście odpada
• 1:28:15
  ja na szczęście wiesz jak wchodzę w osobiste temat, ale no
• 1:28:19
  będąc będąc osobą, która nie jest związana na przykład
• 1:28:22
  rodziną dziećmi, mam tutaj dużo swobody, nie będąc związany
• 1:28:26
  jakimiś ciężkimi kredytami, też mogę sobie powiedzieć, że dobra
• 1:28:30
  zaciskam zęby. Przez 1,5 roku pracowałem na
• 1:28:35
  wyprawach i szkoleniach. I z tego sfinansuje samodzielnie
• 1:28:40
  większą część wyprawy. Mm i to jest dla mnie okej, więc
• 1:28:45
  finansowo, gdyby to był Everest, to byłaby zupełnie inna, inna
• 1:28:49
  rozmowa, natomiast finansowo to nie jest jakaś.
• 1:28:54
  Nie zaciskam zębów i nie jest tak, że nie mogę spać po nocach
• 1:28:57
  z powodów finansowych. Dużo bardziej niepokoją, nie na
• 1:29:00
  przykład formalności. Sytuacja, gdy na przykład ktoś
• 1:29:03
  odmawia nam wizy na chwilę przed wyprawą, byłaby klapą.
• 1:29:08
  Właśnie o tym się mało mówi, ale to fajnie, że powiedziałeś.
• 1:29:10
  Że to właśnie formalności. To jest duży.
• 1:29:13
  Temat plus jakby tego, co o czym wspomniałeś, czyli wypraw.
• 1:29:17
  Komercyjnych jest taki, że lecąc na przykład na jakiś szczyt do
• 1:29:21
  Nepalu, musisz w zasadzie ogarnąć sobie wizę wjazdową do
• 1:29:26
  kraju, co jest kwestią minut. A potem.
• 1:29:30
  A potem ktoś cię prowadzi. Nie może nie za rękę, ale.
• 1:29:34
  Prowadzić twoje formalności? I i logistykę.
• 1:29:38
  Co też jest fajne, że takie firmy istnieją, bo one
• 1:29:40
  przecierają trochę szlaki. W sensie wy nie jesteście jak
• 1:29:43
  próbujecie to zrobić sami, to nie jesteście.
• 1:29:45
  Nagle nie urwali się z choinki, więc i wiedzą przynajmniej po co
• 1:29:49
  wy tam przyszliście? Natomiast no tak, no dla dla was
• 1:29:52
  jest dużo trudniej. Tak pytanie sam pytanie, jaki
• 1:29:56
  poziom samodzielności chcesz osiągnąć?
• 1:29:58
  Czy zależy ci po prostu na fajnej wyprawie, czy może zależy
• 1:30:02
  ci na jakimś takim zdobyć doświadczenia?
• 1:30:04
  Oczywiście można. Cześć, Słuchaj, zorganizujemy tą
• 1:30:07
  wyprawę, będziemy mieli tam przetarte szlaki znajomych,
• 1:30:10
  agencje ludzi. No to każda kolejna wyprawa
• 1:30:14
  będzie łatwiejsza, a może nawet w zorganizowaniu jakiejś
• 1:30:16
  komercyjnej będzie wtedy łatwiejsze i czasami tak się
• 1:30:19
  robi. Himalaiści, którzy przecierali
• 1:30:21
  szlaki kiedyś w wysokich górach, potem mając znajomych na
• 1:30:25
  miejscu, stosunkowo łatwo są w stanie jakby.
• 1:30:32
  Skorzystać z tego, zrywać te owoce, które które, które gdzieś
• 1:30:37
  tam dojrzewały przez lata, będąc już komercyjnymi przewodnikami.
• 1:30:41
  Ja nie mam takiego planu w ogóle w tych górach najwyższych.
• 1:30:44
  Natomiast znowu pytanie czego chcesz się nauczyć?
• 1:30:48
  Jaki będzie twoje doświadczenie, więc zgadzam się na te
• 1:30:51
  trudności. W imię tego mam nadzieję
• 1:30:53
  ciekawego doświadczenia, które to przyniesie.
• 1:30:56
  Fajnie, dziękuję ci Łukasz serdecznie dzięki wielkie i
• 1:30:59
  powodzenia na w czerwcu. Będzie nam potrzebne.
• 1:31:03
  Pozdrawiam Hej. Uważam, że Arktyka to bardzo
• 1:31:12
  niedoceniany obszar świata. Wiele osób powie pięknie biało,
• 1:31:17
  ale niebezpiecznie i zimno. Być może nie będę mówił, że tak
• 1:31:22
  nie jest, ale Arktyka pomaga nam spojrzeć na wiele rzeczy z innej
• 1:31:26
  strony, aby wam to pomóc. Jakoś zwizualizować.
• 1:31:30
  Zróbcie sobie takie ćwiczenie. Wpiszcie w Google hasło mapa
• 1:31:34
  Arktyki zobaczycie mapę części półkuli Północnej, na której
• 1:31:38
  biegun północny jest. W centrum zobaczycie, jak blisko
• 1:31:42
  siebie leży Rosja, Dania Kanada i Alaska.
• 1:31:46
  Zobaczycie jak archipelag Svalbard zajmuje strategiczną
• 1:31:49
  pozycję i nie przypadkiem jest miejscem startu lub końca.
• 1:31:52
  Wielu arktycznych wypraw. Zostawiam was z tym innym
• 1:31:56
  odświeżającym spojrzeniem na świat i zachęcam do wspierania
• 1:31:59
  podcastu na patronite PL Ukośnik Black Hat ultra.
• 1:32:04
  Pozdrawiam was gorąco i do następnego odcinka, w którym
• 1:32:07
  spotkam się z Tomkiem Kurcza Bąka, który spędził 513 dni w
• 1:32:12
  izolacji u wybrzeży Antarktydy. Buśka.