Latest / Nie-winna Sztuka / 73. Montmartre w czasach Picassa: od burdelu po Luwr

Transcript

73. Montmartre w czasach Picassa: od burdelu po Luwr · Nie-winna Sztuka

0:00
Cześć, Witam was w kolejnym niewinnym odcinku.
0:04
Z racji, że zbliża się pięćdziesiąta rocznica śmierci
0:07
Picasso, to chciałabym wam opowiedzieć o jednym z moich
0:10
ulubionych malarzy. Swoją drogą 50 lat to jest
0:13
niesamowite, prawda, że tak niedawno żył jeszcze Pablo
0:16
Picasso, ale. Dzisiaj nie.
0:18
Opowiem wam o biografii pablito to nie będzie typowy odcinek,
0:22
bo. Ja jeszcze nie Jestem.
0:24
Gotowa bo chciałabym, żeby ten podcast o całej karierze Picasso
0:29
był w 100 procentach dopracowany.
0:31
Wychodzi na to, że Jestem perfekcjonistką.
0:34
Szczególnie, że jeszcze wiele. Książek o Picasso czeka na mojej
0:38
półce w pracowni, mimo że już wiele przeczytałam.
0:40
No to jednak Picasso jest gwiazdą sztuki.
0:44
Także mam jeszcze wiele do nadrobienia, ale dzisiaj opowiem
0:48
wam o czymś wspaniałym i magicznym.
0:52
To dla mnie wyjątkowy podcast, bo ja od kilku dni przenoszę się
0:56
czytając tę książkę właśnie wy świat, o którym wam zaraz
1:00
opowiem, mam zapalone świece. No, ale co także jest to
1:04
naprawdę klimat, bo dzisiaj opowiem Wam o czasach, w których
1:09
Pablo mieszkał na mantr w Paryżu.
1:12
Jest to jedna z dzielnic Paryża, którą już wszyscy możecie
1:15
kojarzyć. Miejsce, w którym sukcesy
1:17
mieszały się z porażkami ulice, na których spacerował nie tylko
1:21
Pablo Picasso, ale chociażby modigliani degas vango, górę,
1:26
Renu UA wszyscy, ale nie w tym samym momencie miejsce
1:31
wypełnione rozpustą, którą uwielbiamy.
1:34
Marzeniami okraszony mi dużą ilością wina i wielkich ego.
1:39
Mam książkę z osiemdziesiątego siódmego roku pod tytułem Mon
1:43
MANTR w czasach Picassa 1900, 1910 rok i moi drodzy dobrze
1:50
wiecie, że Jestem fanką rozpustnego
1:52
dziewiętnastowiecznego czy dwudziesto wiecznego Paryża?
1:56
Dlatego chce się z wami podzielić niektórymi historiami,
1:59
jakie no udało mi się znaleźć w tej książce.
2:03
Także nie będzie to recenzja książki.
2:06
Tylko będą wybiórcze. Moim zdaniem najciekawsze
2:10
ciekawostki, więc nawet po tym podcaście będziecie mogli
2:13
przeczytać tę książkę i tylko gdzieniegdzie zapamiętacie to,
2:18
co ja tam mówiłam w tym podcaście mówiłam wam też, że
2:21
jakiś czas temu myślałam o tym, by udać się na Mon Mandarina Mon
2:25
parnas, by móc poczuć atmosferę tego miejsca.
2:28
Wiecie w mojej głowie one rysuje się w bardzo specyficzny sposób,
2:32
bo kiedy ja myślę o montparnasse albo Mon mam trze, właśnie to
2:36
widzę. Kamieniste uliczki piękne widok
2:39
na cały Paryż z góry widzę te biało czerwone obrusy na
2:43
stolikach wystawionych przed knajpeczki kami, a na nich
2:47
kieliszki z czerwonym winem muzyka grana przez ulicznych
2:50
grajków, a w tle harmider rozmów, które toczą się po
2:53
francusku ani nic z tego nie rozumiem, ale spaceruje,
2:57
uśmiechając się pod nosem z głową zadartą po prostu do góry,
3:01
aby cieszyć się każdym szczegółem miejsca, o którym tak
3:05
wiele razy czytałam. Zastanawiam się czy za rogiem
3:08
spotkam? Picasso, który w swoich
3:10
espadryle latach wyszedł na chwilę załatwić sprawunki.
3:13
A może w jednej z kawiarenek spotkam nagiego modiego, który
3:17
stojąc na drewnianym stoliku głosi boską komedię Dantego?
3:21
Ja wiem, że to jest nierealne, ale no to jest taka moja
3:24
interpretacja. Lubię przenosić się właśnie w
3:28
inny świat i powiem wam, że też jako artystkę mam bardzo mocną
3:33
wyobraźnię. Także jeżeli kiedykolwiek
3:35
będziecie mi coś opowiadać, to wiedzcie, że w mojej głowie po
3:37
prostu od razu Wszystko się mal. Także to jest ciekawe
3:43
doświadczenie i bardzo mnie cieszy, że właśnie dzięki
3:46
książkom i niewinnej sztuce. Mogę nas wszystkich przenieść w
3:50
tamte czasy, chociaż na chwilę i mam nadzieję, że też poczujecie
3:54
taką magię. Także zapraszam was moi drodzy
3:57
na Mon mantr. Mam nadzieję, że macie
4:00
wyprasowane garsonki. Jesteście gotowi na chwilę w
4:03
rozpustnym Paryżu. Oj, ja Jestem zawsze gotowa,
4:09
ponieważ to miejsce było tylko tłem dla artystów i poetów.
4:13
Nie przeprowadzali się tam, by szukać inspiracji, bo było to
4:16
modne miejsce. Absolutnie, ale dlatego, że to
4:19
miejsce było dosyć frywolnej, liberalne mogli wynająć bardzo
4:24
tanie mieszkania albo pracowni i nikt im w niczym nie
4:28
przeszkadzał. Spacerem można było dojść do
4:31
centrum Paryża już w godzinkę, także naprawdę świetna
4:35
lokalizacja. To co wspaniałe, to fakt.
4:38
Czy to tutaj narodził się fov Izm i Kubizm?
4:41
Bo meander był też kolebką dla surrealistów i dadaizmu i
4:45
najpierw był mantr, a potem montparnasse, o którym częściej
4:49
zazwyczaj wspominam, bo to wydarzyło się 10 lat później i
4:53
ta książka zaczyna się w momencie, kiedy
4:55
dziewiętnastoletni Pablo Picasso przyjeżdża do Paryża.
4:59
Pierwszy, ale nie ostatni raz. Ale nie jest to powieść
5:02
wyłącznie o Picasso, a naprawdę o wielu osobach, z którymi
5:06
przecięły się drogi wybitnego ojca kubizmu.
5:09
I mimo całego romantyzm, owania tamtych czasów dowiemy się o
5:13
wielu skrajnych momentach, bo życie na mamy trze nie było tak
5:17
kolorowe. Kiedy zamieszkiwało te dzielnice
5:20
tak wielu ambitnych i emocjonalnych ludzi mogło tam
5:23
wydarzyć się naprawdę. Wszystko dlatego dla mnie ta
5:27
książka jest taka ciekawa, bo nie skupia się wyłącznie na
5:30
biografii Picasso czy jakiś tam suchych faktach, o których
5:34
wszyscy wiemy. Tutaj jest wysyp smaczków i
5:37
esencja. Jak wtedy wyglądało życie bez
5:40
koloryzowania? Bo wiecie, o co chodzi?
5:43
Tutaj są wspomnienia różnych ludzi, listy, cytaty, ale też
5:47
naprawdę wspaniałe opisy i ja się czułam przez te kilka dni.
5:51
Jak czytałam tę książkę, jakbym tam?
5:53
Razem z nimi. Była, ale dobra, bo ja wam już
5:57
Wszystko mówię, bo mało kto wie, ale Picasso nie chciał wyjechać
6:02
do Paryża tylko tak o by tworzyć, bo tak mu się wiecie w
6:07
głowie zrodził taki pomysł w jego biografiach.
6:10
Rzadko się o tym mówi, ale jego obraz został wysłany na wystawę.
6:13
Do Paryża po to, by Picasso mógł reprezentować sztukę hiszpańską
6:18
we Francji i on. Stwierdził, że wybierze się do
6:21
Paryża. By na własne oczy zobaczyć, jak
6:24
ludzie odbierają jego sztukę, czy się nią zachwycają.
6:28
Tak samo jak sam Picasso w ogóle mnie to nie dziwi, że właśnie to
6:33
stwierdził Picasso, ale Pablo był bardzo przebiegły i sprytny.
6:38
Wziął ze sobą 2 znajomych artystów, którzy pochodzili z
6:41
bardzo zamożnych rodzin, bo on po prostu wiedział, że wtedy
6:45
będzie zabezpieczone. Finansowo i będzie mu łatwiej,
6:49
jeżeli gdzieś tam się potknie i wydaje mi się, że po prostu.
6:52
Picasso miał chyba Wszystko zaplanowane pod względem
6:55
logistycznym, a był młodym chłopakiem.
6:57
Pamiętajcie także, już tutaj możemy poznać fragment jego
7:01
charakteru, bo wiecie, Picasso miał przy sobie jakieś drobne
7:04
pieniądze, a jego przyjaciel zapłacił za jego bilet, więc
7:07
było to mocno wyrachowane posunięcie.
7:10
Chociaż jak wiemy, tak działa właśnie przyjaźń, że wzajemnie
7:14
się wspieramy, więc po prostu tutaj.
7:16
Była taka jednostronna narracja w tej książce, bo nieraz bywa
7:20
tak w życiu, że jak jedna osoba nie ma pieniędzy, to druga,
7:24
która jest na przykład przyjacielem, jest skora do
7:26
pomocy i nie oczekuje nic w zamian.
7:29
To naprawdę wartościowa cecha i życzę wam wszystkim, żebyście
7:33
się otaczali takimi ludźmi. Ja na przykład mam bardzo
7:36
wspaniałych przyjaciół, także myślę, że ja nawet bym nie
7:40
musiała kłamać, że ich zabieram gdzieś tylko po prostu
7:44
chciałabym przeżyć fajną przygodę, nieważne, wracajmy.
7:47
Bo 1900 rok rządził się swoimi prawami.
7:51
Prace artystów oczywiście wyznaczało słońce i światło.
7:55
Musimy pamiętać, że zazwyczaj mieszkali oni w skromnych
7:58
warunkach praktycznie w ciemnościach mogli malować tylko
8:02
przy świecach albo właśnie za dnia.
8:05
Chociaż myślę, że większość jednak lubiło pracować
8:08
wieczorami, bo jest wtedy taki spokój i całe życie się wokół
8:13
nas wycisza. Ja przynajmniej tak mam no i
8:17
zazwyczaj malowali o nim właśnie.
8:19
Przy świecach to było na pewno skomplikowane, a nie
8:22
romantyczne. Zazwyczaj nie mieli też
8:24
umeblowanych tych i zeberek. Toaleta była jedna w całym
8:28
budynku, brudna i obskurna mi przychodzi od razu taka rzecz, o
8:33
której kiedyś czytałam chyba w jakiejś biografii Picasso, że
8:37
jak mieszkał z przyjaciółmi w Paryżu, nie wiem, czy każdy miał
8:40
swój pokój, chyba nie z tego wynika, bo Pablo jako pracoholik
8:46
i lafiryndą stworzył rozkład planu dnia.
8:49
Kto w danym dniu przyjmuje swoją rybę i kto kiedy maluje?
8:54
Bardzo zabawne były te ich perypetie bawiło mnie to, bo
8:58
jakbym miała sobie pomyśleć, że mieszkając z przyjaciółmi jakaś
9:03
psia Psi Rozpisała by mi Plan, kiedy mogę sprowadzać do domu
9:06
absztyfikant ów, to. Chyba bym ją wyśmiała.
9:10
No ale najwidoczniej chłopców to się sprawdzało.
9:12
Jeżeli chodzi o przyjaciół, z którymi wybrał się do Paryża, to
9:16
pierwszy to był kasa hmas, a drugi to pala i kasa chema.
9:21
I kasa masa i. I kasa masa nie.
9:25
No dobrze, mówię, Przepraszam, możecie kojarzyć już z historii
9:29
związanych z Pablo. Był to jeden z jego nie mogę.
9:37
Zapraszam dobra. W każdym razie tego pierwszego
9:39
przyjaciela możecie kojarzyć z innych historii związanych z
9:43
Pablo, bo był on tak naprawdę jednym z najważniejszych
9:47
przyjaciół, którego potem namalował po jego samobójstwie.
9:51
Obraz chyba nazywał się śmierć kasa hasa z niebieskiego okresu
9:56
pablito, który bardzo mocno przeżył zresztą śmierć
10:01
przyjaciela. Ja tutaj śmieszkuje, a to były
10:03
naprawdę poważne i tragiczne i traumatyczne dla Pablo.
10:07
Yy momenty bo to nie był jedyny przyjaciel, który popełnił
10:10
samobójstwo, ale to jest taka dygresja, bo chcę wam przytoczyć
10:14
ciekawą historię. Na początku swojego pobytu
10:16
Picasso chciał oczywiście. Zwiedzić Paryż, no bo nigdy nie
10:20
był w Paryżu. A wiadomo, co interesuje
10:22
artystów? Oczywiście poza trendami i
10:25
barami. No to muzea, więc pablito wybrał
10:28
się do luwru, zachwycił się wystawą dzieł starożytnej Grecji
10:32
Rzymu dużo bardziej niż renesans, który był wystawiony w
10:36
głównej sali. Potem wybrał się do muzeum
10:39
luksemburskiego, w którym wisiały dzieła, Polacy za Ana i
10:43
pola górę. Potem wybrał się z przyjaciółmi
10:45
na spacer wzdłuż sekwany i to tam mógł w ogóle obserwować
10:49
uliczną galerię sztuki, gdzie przy brzegu rozstawiali się
10:53
artyści, tworzyli na żywo. Wiecie to byli artyści prawdziwi
10:59
zdolni artyści, a nie jak teraz zazwyczaj są.
11:02
Nie wiem osoby, które robią jakieś dziwne zachowanie, wiecie
11:06
tych takich planet albo robią jakieś karykatury.
11:09
Nie, no to to to Wszystko to no nie jest sztuka, to trzeba
11:14
przyznać to tutaj w ogóle Pablo Picasso poznał naganiacza bardzo
11:19
podoba mi się to słowo, ten naganiacz nazywał się Pier.
11:22
I on wyszukiwał dla marszand sztuki berti whl ciekawych i
11:27
zdolnych artystów, których dzieła mogli sprzedawać.
11:31
No jakby dil za dil artyści pewnie też byli bardzo skorzy,
11:35
jeżeli był dobry hajsik i zarówno ten nagania czeki Berta
11:39
szybko zrozumieli, że Picasso ty.
11:41
Dobry artysta by na nim zarobić, bo zachwycili się go talentem,
11:47
więc o co chodzi? Pablo?
11:48
Podczas wystawy tej powszechnej, na której wystawiono jego
11:51
dzieło, przyniósł cały rulon swoich dzieł, by się nimi
11:55
pochwalić. I właśnie wtedy Berta i Piere
11:57
zaproponowali, że pomogą mu je sprzedać i tak Berta odkupiła 3
12:02
obrazy od pabla za 100 franków, które jeszcze tego samego dnia
12:06
sprzedała jakiemuś krytykowi literackiemu tak, że ona
12:09
naprawdę miała nosa, umówiła się z pablem.
12:12
Wpadną do niego za kilka dni, by zobaczyć resztę obrazów, no i
12:17
coś wybrać na sprzedaż. No i tutaj zaczyna się historia,
12:21
którą chcę wam opowiedzieć, bo Pablo wtedy z przyjaciółmi
12:25
mieszkał aż na szóstym piętrze. Więc marsza Antka wspięła się.
12:30
Pewnie była nieźle zdyszana było szóste piętro.
12:33
No to jest nielada wyczyn. Zresztą kto wchodził
12:36
kiedykolwiek do kogoś na czwarte piętro, ten wie, jakie to jest
12:40
męczące, ja na przykład jakiś czas temu musiałam wchodzić na
12:43
ósme piętro. Bo moja psiapsi miała urodziny,
12:46
gdyby to nie były urodziny, to bym nie wchodziła, a akurat
12:50
wtedy na jeden dzień zepsuła się winda dobra ale pomińmy ten
12:55
fakt. No bo co do berty kiedy już
12:57
weszła na to szóste piętro i ocierając pot ze skroni zapukała
13:02
do drzwi. To okazało się, że nikt jej nie
13:05
otworzył. Bardzo się wkurzyła.
13:07
Nawet nie chcecie wiedzieć, a podobno była no to kobietka z
13:10
werwą, która nie przebierała w słowach, no i stwierdziła, że
13:14
dobra schodzi w dół. Przeklinała po prostu na całą
13:18
klatkę schodową, ale ona w tamtym momencie, kiedy
13:21
schodziła, spotkała swojego naganiacza, który się lekko
13:25
spóźnił na spotkanie i po krótkim błaganiu jej zgodziła
13:29
się, by znów wejść do góry. On chyba był pewny po prostu, że
13:34
Picasso wraz ze swoimi chłopcami poszli w zbyt duże bajlando
13:39
poprzedniej nocy i teraz odsypiają.
13:42
Oczywiście, że miał rację. No bo jakby byli wy w Paryżu,
13:45
więc mogli sobie na za dużo pozwolić.
13:49
Ponieważ w końcu Picasso wstał z łóżka i zaspany, otworzył im
13:53
drzwi, wyobraźcie sobie był w samej koszuli nocnej o matulu.
13:58
No to są kontrowersje dziewiętnastowiecznego Paryża.
14:02
No ale pamiętajmy, no ten 1900 rok rządził się swoimi prawami w
14:07
tych czasach na przykład latał nago po Paryżu.
14:10
To ale o tym wam opowiem. Może później Berta Marsza Antka
14:15
opowiadała też inną historię ciekawszą niż ta koszula nocna.
14:20
Która wydarzyła się kilka lat później, Picasso wkurzony na
14:23
bertę, która nie zapłaciła mu na czas, przyszedł do niej i
14:27
zażądał pieniędzy. Wiecie, no jakby to było być,
14:31
albo nie być pikaso, bo wtedy naprawdę była nędza, więc kiedy
14:36
on przyszedł i zażądał tych pieniędzy, to ona powiedziała,
14:39
że nie ma i że musi poczekać na te pieniądze, więc Pablo wyjął z
14:43
kieszeni rewolwer i położył go na stole, sugerując, żeby
14:47
kobieta lepiej Jeszcze raz poszukała jego pieniędzy.
14:51
Berta się bardzo przestraszyła, zbiegła na dół, podciąga
14:53
sukienkę i skończą szki. Wyciągnęła 100 franków, które
14:58
potem przekazała Pablowi, krzycząc, że to koniec.
15:01
Ich współpracy, bo jest niepoczytalny i za dużo sobie.
15:04
Pozwala, no ten to był wariat. Nigdy nikogo fizycznie taką
15:11
bronią nie skrzywdził, ale zainspirował się swoim
15:13
przyjacielem, który po pijaku lubił strzelać w ludzi w barze
15:18
także. No to były naprawdę
15:20
niekontrolowane czasy. Dopiero początek podcastu, ale
15:24
ja już wiem, że muszę jakoś skompresować te ciekawostki, bo
15:27
dla mnie takie niuanse są MEGA fascynujące.
15:30
Ale ja zdecydowanie nie Jestem normalna.
15:32
Jeżeli chodzi o Picasso i Dziewiętnasto i
15:34
dwudziestowieczny Paryż naprawdę posłuchajcie ja wam.
15:38
Wspominałam, że Pablo do Paryża wracał kilkukrotnie.
15:42
Za każdym razem trzymając za siebie kciuki, że tym razem uda
15:46
mu się osiągnąć upragniony sukces, że go doceniał, że
15:49
będzie zarabiał na tej sztuce. No ale życie tak nie wyglądało.
15:52
Oni do dzisiaj nie wygląda Picasso wiele razy odnosił
15:56
porażki, tyle że nigdy się nie poddał i nigdy nie zwątpił w
16:00
swój talent, więc bez skrupułów znowu wracał do Paryża.
16:05
Dlaczego wam o tym mówię? Po pierwsze, żebyśmy wszyscy
16:08
wiedzieli, że po prostu zawsze mamy prawo popełniać błędy,
16:13
jakby trzeba się przygotować na te porażki.
16:16
Bo nawet wybitny Pablo Picasso. On był zdolny od urodzenia, ale
16:20
nie miał tak łatwo w życiu. Naprawdę zajęło mu kilkadziesiąt
16:24
lat, żeby odnieść ogromny namacalny sukces, a po drugie
16:28
dlatego, że chcę wam powiedzieć tak gładziutko przejść do
16:31
kolejnej historii, dlatego, że Pablo w tamtym momencie
16:35
stwierdził, że musi opuścić Paryż.
16:37
Trochę już po hulał z przyjaciółmi, Odwiedził kilka
16:39
burdeli i Lur i wrócił do Hiszpanii, ale był jeszcze jeden
16:43
powód, dlatego, że ten jego przyjaciel kasa hmas zaczął być
16:47
w okropnym stanie pod względem mentalnym.
16:50
Zakochał się w dziewczynie znanej w środowisku, która
16:53
odrzucała jego zaloty za każdym razem.
16:56
No i jego emocje były tak skrajne, że wspominał Picasso o
17:00
samobójstwie, więc Pablo stwierdził, że dobrze mu zrobi.
17:04
Jak zmieni miejsce i wrócą na stare śmieci.
17:07
Może zapomnie o tej dziewczynie, która złamała mu serce, jakby
17:11
widzicie. No Picasso był lojalnym
17:13
przyjacielem i zależało mu na tym.
17:18
Także. No to jest bardzo fajna postawa,
17:20
dlatego że. Yy no mogło to uratować życie
17:24
jego przyjaciela, prawda? Tyle że kiedy wrócili do
17:28
Barcelony i Malagi, to kilka dni po imprezowali poszaleli znowu
17:34
po burdelach. Ja nie wiem czemu to było jakieś
17:36
modne za ich czasów. W każdym razie tak było.
17:39
No i niestety kasa chema zwrócił do Paryża, by Jeszcze raz
17:43
spróbować podbić serce Germain. Ona się jakoś tak nazywała.
17:47
Niestety, kolejny raz odrzuciła jego wyznania miłości, więc
17:51
przyjaciel Picassa. Strzelił sobie w głowę straszne,
17:55
co niespełniona miłość potrafi zrobić z człowiekiem.
18:01
No także straszna historia też o niej czytałam w innej książce o
18:06
Picasso, bo jakby wiecie, no w każdych książkach jest podobnie,
18:09
ale tam było to bardziej rozwinięte i bo bardzo przykro
18:13
się na to Wszystko patrzyło niestety i mówi się, że właśnie
18:18
to samobójstwo, bo jakby był jednym z najbliższych przyjaciół
18:23
Picassa bardzo mocno wstrząsnęło pablem on wtedy prawdopodobnie
18:28
rozpoczął swój błękitny, niebieski okres zależności.
18:32
Jak to to nazywa, bo pierwszym obrazem z tej serii był właśnie
18:35
pogrzeb kasach masa. To, że będę mówiła Karl albo
18:39
będzie łatwiej, o którym wam wspominałam, on stworzył kilka
18:43
obrazów swojego przyjaciela. Także proszę nie sugerować się
18:46
niuansami w tytułach. Po prostu one były bardzo
18:49
podobne i miały podobne tytuły jak wpiszecie kasa hema z Pablo
18:54
Picasso. To wam się pojawią także jak
18:56
widzicie ten zły okres zostawiamy za sobą, kończymy
19:01
dziewiętnasty wiek i przenosimy się do dwudziestego.
19:04
Mianowicie do 1906 roku, bo w trakcie są różne ciekawe opisy,
19:10
mniej opieka so więcej o. I tym, czym było to miejsce i że
19:16
nie zaczęło być fantastyczne dopiero po przybyciu Picasso, co
19:21
ja uważam za bzdurę, ale jest wspaniały rozdział, który
19:25
opowiada na przykład o. Którego nota bene publi to nie
19:29
lubił i nie doceniał, wręcz traktował jak gówno tutaj.
19:33
Niestety muszę być wulgarna, chociaż i tak skromnie, ale to
19:36
zaraz, bo nie wiem czy wiecie, ale opowiadam wam na bieżąco ten
19:40
podcast podczas czytania, więc jakby czytam piszę czytam.
19:44
Piszę więc i dla mnie jest to odkrywanie tej książki i mam
19:48
pewną refleksję. Po pierwsze, wspaniała kopalnia
19:51
wiedzy takiej nie sztampowej jak wam mówiłam, ale jest tam
19:55
właśnie dużo nazwisk ze świata sztuki.
19:58
Które mocno nie siedzą w historii sztuki, więc może być
20:01
to dla niektórych męczące, ale i tak polecam wam tę książkę
20:04
poważnie, bo to się bardzo przyjemnie.
20:08
Czyta nazwiska możecie sobie wygooglować, żeby znać wszystkie
20:12
połączenia pomiędzy nimi? Na przykład teraz chciałabym wam
20:16
powiedzieć o modzie na moneyman zator pewnie jeszcze nie
20:20
wspominałam, ale właśnie taka ze mnie podcaster oka że Mon mam to
20:24
to była dosyć. Wiejska.
20:26
Dzielnica, przez lata także głównie mieszkali tam na
20:29
przykład robotnicy, a nie modnisie z panelami.
20:32
Z czym kojarzy nam się Paryż? Jak Picasso znowu przyjechał ze
20:37
swoimi przyjaciółmi do Paryża. To uwaga wprowadzili swoje
20:40
modowe trendy, które opisane są jako awangarda w roboczych
20:46
bluzach. No i w książce opisanych jest
20:48
wielu artystów, literatów i ich styl, ale ja wam opowiem o
20:52
pablito. Jeżeli chodzi o modę, no to
20:55
nosił wtedy niebieską bluzę robotniczą bawełnianą czerwoną
21:00
koszulę w białe groszki, która kosztowała jednego franka i 55
21:04
centów. Do tego miał pas robotnika
21:07
ziemnego z Czerwonej flaneli. Oczywiście miał też na sobie
21:11
słynne espadryle z taką wiecie sznurowane są podeszwą, które
21:15
przywiózł z Hiszpanii. Takie same zresztą z wielką
21:19
miłością. No się inny znany Hiszpan ser
21:21
Salvador dali. Przez chwilę Picasso.
21:23
Zapuścił też brodę, bo wszyscy wtedy mieli Brody ci robotnicy,
21:27
ale szybko zrezygnował z takiego wyglądu, bo nie chciał
21:30
upodabniać się do ludzi, którzy mieszkali na wzgórzu Mon mantr
21:34
ale wiecie co? Ogólnie zawsze o wyglądzie
21:37
Picasso mówiono, że był niechlujny.
21:40
Dopiero kiedy wszedł w związek z olgą, która pochodziła z elit
21:44
no, to jego wygląd się zmienił. Zaczął się ubierać elegancko.
21:48
Ale to było wiele lat później i też nie na zawsze też Olga nie
21:52
była na zawsze żadna z kobiet Picasso, artysta, który tak
21:57
naprawdę pokazał bohem mce paryskiej, jak powinno się
22:01
ubierać? Słowo powinno oczywiście wejście
22:04
z przymrużeniem oka, bo nic nikomu nie wolno nakazywać, ale
22:08
to jest istotne tutaj po prostu na MON mantr wkroczył piekielnie
22:13
Przystojny zdolny Włoch, który pokazał, czym jest prawdziwa
22:17
elegancja artysty. Amedeo nasz najdroższy art
22:22
crash. Mówię nasz, ale to jest mój art
22:25
Straż Zaklepany jak coś on wszedł w ten światek wy beżowym
22:31
garniturze z aksamitu i ten garnitur, czym częściej się go
22:35
prało tym nabierał takiego perłowego odcienia.
22:38
Wspaniale do tego miał na sobie niebieską koszulę w kratę, a na
22:42
szyi miał zawiązaną chustę, która frywolnie powiewała przy
22:47
każdym ruchu Włocha. Co ważne, w odróżnieniu od wielu
22:51
artystów. On swoje ubrania prał
22:54
codziennie. W sumie to jego.
22:55
Kobiety go w tym wręczały, bo wyglądał jak grecki.
23:00
Bóg mówiono, że był piękny, więc nie ma co się dziwić.
23:03
Sama bym mu prała. Pewnie te garnitury z
23:07
przyjemnością. Mimo tego, że wiemy, jak
23:10
tragicznie zakończyło się życie modiego do końca swych dni był
23:14
eleganckim, przystojnym mężczyzną, którego przez wiele
23:18
lat wspominał cały Paryż. Szczególnie jego damska część.
23:23
Właśnie wiecie o co chodzi. Że.
23:25
No tutaj jest kolejny dowód na to, że uroda niestety pomaga w
23:30
życiu, no chociaż nie w przypadku amedeo, bo te słowa
23:35
się nie sprawdziły. Znając jego historię, moi drodzy
23:39
wiemy, że mimo że zawsze nosił garnitur, no to w jego życiu nie
23:43
działo się zbyt dobrze. I właśnie takie smaczki podobają
23:47
mi się wy książkach, bo uwierzcie mi, czytam ogromną
23:50
ilość artykułów i w żadnym. Nie ma takich szczegółów jak w
23:53
książkach, które bazują, no na wspomnieniach czy na listach
23:56
ludzi, którzy znali tych artystów.
23:59
Bo na przykład oczywiście dygresja wylatuje, ale w książce
24:02
Sylwii Zientek Lunia i. Przeczytałam wspaniały opis tego
24:06
jak pachniał amedeo modli i na przykład dzięki temu
24:10
zainspirowałam się tym fragmentem i stworzyłam art.
24:14
Świece o zapachu modiego. Boże jest to wspaniały zapach,
24:18
bo to jest cudowne, że inspiracje można znaleźć
24:22
wszędzie. Zresztą kurczę, przeczytam wam
24:25
opis tej świecy mojej czarujący Włoch amedeo mody Kobiety w
24:30
rozpustnym Paryżu mówiły że wygląda jak grecki Bóg jak
24:33
antyczna rzeźba która stoi w luwrze.
24:36
Miał wytworne ruchy i przenikliwe spojrzenie.
24:38
Artysta wybitny swoim modelkom mówił, że namaluje ich oczy.
24:42
Dopiero kiedy pozna ich duszę w książce wyczytałam, że pachniał
24:47
wspaniale drzewnym aromatem. Nie wiem, czy były to perfumy
24:52
olejki, czy może zapach drewnianej podłogi z jego
24:55
pracowni zdecydowanie chce wierzyć, że pachniał jak ta
24:58
świeca jak paczula męsko i mocno przenikliwie i nie oczywiście
25:03
paczula podobno uspokaja i koi ale.
25:06
Jest też afrodyzjakiem jak nasz drogi art krasz N.
25:11
Wspaniałe. Naprawdę zawsze wybitnie się
25:13
bawię przy opisach tych świec, bo chce, żeby były takie
25:16
magiczne Boże ja dzisiaj tak lecę jakimś grubym.
25:19
Musicie mi wybaczyć, ale trochę odrywam się od rzeczywistości,
25:23
ale skoro już jesteśmy w temacie modiego, to muszę przytoczyć wam
25:27
inny fragment z tej książki, bo jest tu właśnie wątek
25:30
modiglianiego zatytułowany Wielkie pijaństwo Modiglianiego.
25:35
Więc powiem wam w skrócie. Bo jest to ciekawa ciekawostka
25:39
modi mieszkał na mono mantr i poznał tam doktora Aleksander,
25:44
który postanowił zostać jego mecenasem sztuki, a z racji, że
25:48
młody całe życie miał pod górkę, przeleciał połowę paryskich
25:53
mieszkań, bo ciągle go wyrzucano.
25:55
Ja wiem, że od razu pomyśleliście szczególnie wy
25:57
dziewczyny, że on przeleciał pół Paryża i to też się zgadza.
26:00
Jakby wiadomo, to był, ale matka mod jego wysyłała mu drobne
26:06
pieniądze. By go trochę wesprzeć, ale modi
26:09
wolał je wydać na wino i haszysz więc zazwyczaj zamiast wynająć
26:14
sobie jakieś mieszkanie. No to lądował na ławce na
26:17
dworcu. Jak bezdomny i ten dr wpadł na
26:21
pomysł, by stworzyć osiedle artystów z domami i pracowniami
26:25
dla nich to uważam za genialne posunięcie, szczególnie w
26:28
tamtych czasach osiedle znajdowało się na ulicy Delta.
26:31
Może ktoś zna Paryż i kojarzy to miejsce osiedle, którym
26:36
zainteresował się ten dr miało iść do rozbiórki, ale on
26:40
wymyślił, że potrwa to przynajmniej rok jak nie więcej.
26:43
Więc można tam umieścić spłukanych artystów, urządzili
26:47
sobie skromnie pokoje, ale były gustowne, więc każdy miał swoje
26:52
miejsca. To jest chyba najważniejsze,
26:53
żeby czuć bezpieczeństwo. No i stworzyli też takie małe
26:58
galerie sztuki, w których mieszkańcy, czyli artyści,
27:02
poeci, muzycy, mogli się wystawiać, rozesłali zaproszenia
27:07
po Paryżu, żeby ludzie się dowiedzieli o tym miejscu i
27:10
wpadali na wernisaże i dyskusje o sztuce.
27:14
Przy winku bardzo fajna inicjatywa i tutaj nie wiadomo,
27:19
czy tam mieszkał, bo nie było o tym, jakby żadnej notatki.
27:24
Ale no na pewno miał tam swoją pracownię, w której codziennie
27:27
tworzył, więc skoro zazwyczaj był bezdomny, to bez sensu jakby
27:32
malował i wracał znowu na ławkę na dworcu, prawda?
27:36
No i tu zaczyna się bardzo smutna część, ponieważ
27:38
modigliani był uzależniony, ale o tym wiecie, skoro już
27:42
słuchaliście mojego podcastu o w tamtych czasach nie.
27:46
No nie było koksu, ale młodej odurzał się alkoholem i ha.
27:49
I Absynth jeszcze jakimiś innymi rzeczami, o których ja nie mam
27:52
pojęcia i bardzo często wszczynał Rozróbę.
27:57
No i niestety było to na tyle notoryczne i deprawują, że to
28:02
właśnie modli zniszczył atmosferę tamtego miejsca, które
28:06
myślę, że mogło pomóc naprawdę Wielkiej ilości artystów.
28:11
No i ci artyści się wkurzyli chcieli go stamtąd wyrzucić, bo
28:15
tak naprawdę nie przeszkadzały im jego furię po alkoholu, ale
28:20
jak już Wszystko ze sobą mieszam no to potrafił rozwalać i
28:23
rozbijać rzeźby i rozrywać płótna nie tylko swoje.
28:27
A prawda jest taka, że z równowagi potrafiło go
28:30
wyprowadzić Wszystko. Każdy początek rozmowy o jakichś
28:33
aspektach estetycznych, jego dzieł i generalnie na temat
28:37
sztuki. Myślę, że furiat po prostu przy
28:40
rozmowie o polityce. Ale czarę goryczy przelała
28:43
wigilia w 1908 roku. Tutaj w tej książce trochę z
28:46
datami, ale to jest nieistotne, bo wtedy nać.
28:49
To się i napił, i on podpalił chorągiewki, które ozdabiały
28:53
sale, w której jedli wigilijną kolację, więc wyrzucili modiego,
28:58
bo byli naprawdę przerażeni tym, co on wyrabia.
29:02
No, ale prawda jest taka, że chwilę później i tak wjechała
29:05
ekipa, która rozebrała cały budynek, więc no miał odpowiedni
29:10
timing amedeo także historia młodego chyba już na zawsze
29:14
pozostanie w dużej mierze tajemnicą.
29:17
Nawet rozmawiałam z redaktorką książki, którą napisałam,
29:21
pozdrawiam pani iwonko. Że o jest bardzo mało
29:24
szczegółów, a szkoda, bo jak wiecie albo i nie to to 2 moich
29:29
ulubionych artystów jak na ten moment nie tylko pod względem
29:33
sztuki, ale jeżeli chodzi o całokształt, chyba też pod tym
29:37
względem, że ich życiorysy były. No to na tyle frapujące, że
29:42
bardzo przyjemnie się o nich opowiada w tym podcaście.
29:46
To jest też skomplikowany temat, przy którym możemy zadawać sobie
29:52
pytania, czy powinno się oddzielać sztukę od artysty?
29:55
Jego poczynań, no bo wiemy, że no może i był przystojny i
30:01
kochliwy, ale no bardzo dużo ćpał i pił za to Picasso był
30:07
wybitnym geniuszem, który ranił wielu.
30:10
Członków swojej rodziny i swoje lafiryndy no, ale to jest temat
30:15
tak naprawdę na inny podcast, bo tu nadal zostajemy w przepięknym
30:20
Paryżu. Była taka kamienica, która
30:22
nazywa się. Betu lewu.
30:25
Wybaczcie za wymowę. I to było miejsce, w którym
30:28
wielu artystów, w tym Pablo Picasso, wynajmowało swoje
30:33
miejsce, w którym mieszkali i tworzyli oczywiście kamieńca ma
30:36
dłuższą historię, ale dzięki pablito owi stała się kultowym
30:41
miejscem, które mam nadzieję, że kiedyś uda mi się odwiedzić i
30:45
tak jak wspominałam, warunki nie były zbyt dobre.
30:49
Co prawda Picasso płacił bardzo mało za wynajem, bo chyba 15
30:52
franków, ale mimo tego, że mieszkali tam młodzi i
30:56
zdeterminowani ludzie. No to nie zmienia faktu, że na
30:59
przykład w budynku nie było bieżącej wody.
31:02
Jedyny kran znajdował się na pierwszym piętrze, więc
31:06
wyobraźcie sobie, jak wstajecie rano i chcecie zrobić tak zwaną
31:09
pod. Chlapę, ale najpierw musicie
31:11
odstać swoje. W długiej kolejce nie było też
31:14
gazu ani prądu. Wspaniałe warunki jak widzicie,
31:18
więc zazwyczaj Picasso używał lampy naftowe do oświetlenia
31:22
swojego pomieszczenia. A jak malował obrazy?
31:24
No to brał świeczkę w dłoń i przybliżał ją do płótna, żeby
31:28
sprawdzić czy dobrze namalowały jakieś tam szczegóły i niuanse.
31:32
Ale to nie Wszystko, bo ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami.
31:37
W sumie barakami były tak cienkie, że Wszystko było
31:40
słychać dosłownie Wszystko od chrząknięcie po lafiryndą owanie
31:46
coś jak w nowym budownictwie w Polsce zimą było prawie tak
31:51
zimno jak u mnie w pracowni. Zazwyczaj artyści nie mieli zbyt
31:55
wiele pieniędzy, zawsze nie zazwyczaj, a jak coś mieli, no
31:59
to woleli to wydać na skromne jedzenie winko i rzeczy do
32:02
tworzenia niż na węgiel. Więc na przykład Pablo Picasso
32:06
zimą wraz ze swoją ówczesną lafiryndą Fernando są spędzali
32:11
całe dnie w łóżku, by się ogrzewać brzmi dwuznacznie, a
32:15
poważnie, jakby tak było, to znaczy no zapewne nie leżeli i
32:20
nie rozwiązywali krzyżówek. No ale na pewno nie cały czas,
32:25
tylko po prostu leżeli i próbowali nie umrzeć z zimna za
32:30
to latem, bo i bywało tak z racji, że nie było cyrkulacji
32:35
powietrza wcale nie było lepiej, bo było tak gorąco, że nie dało
32:39
się tam. Wytrzymać i nawet przy otwartym
32:42
oknie i drzwiach na oścież było strasznie duszno, więc Pablo
32:47
Picasso latem malował całkowicie na głosie linki w sumie, no nie
32:52
całkowicie, bo czasami się fular rem zapewne się zastanawiacie
32:57
czym jest fular? Sprawdziłam i jest to taka
33:00
apaszka dla mężczyzn. Także widzicie, jest to bardzo
33:04
edukacyjny podcast i modowy i wyobraźcie sobie takiego nagiego
33:09
Picasso, który maluje. Przy otwartych drzwiach, a obok
33:12
przechodzą ludzie. On mieszkał tam na drugim
33:14
piętrze, ale no ci ludzie, którzy mieszkali w budynku i
33:17
pablito owi bardzo się podobała. Ta atencja, którą dostawał od
33:21
kobietek w tamtym momencie także.
33:24
No wspaniale w książce jest to opisane, że tam te jego muskuły
33:28
to po prostu zachwycały Kobiety. Ale jak wam wstawiłam ten
33:31
fragment na Instagram, to ktoś mi napisał muskuły także no
33:37
widzimy jak wyglądał. Na zdjęciach, no nie było tam
33:41
zbyt wielkiego sześciopaka. Ale to jest nieistotne, bo Pablo
33:45
był geniuszem, więc żaden sześciopak by mu nawet nie
33:48
pomógł. Już nie przesadzajmy.
33:50
No dobra, ale jak wyglądało to jego mieszkanie, bo miał taki
33:53
mały pokoik, w którym stała SOFA, jakieś tam kanapa i w
33:57
sumie ona wypełniała całe pomieszczenie.
34:00
Jego znajomi nazywali to pokoikiem dla służby, ale on
34:03
zrobił z niego pokój miłości, bo stworzył tam swego rodzaju
34:08
ołtarz dla fernandy na skrzyni, jakby skrzynie okrył taką
34:14
czerwoną. Matką i postawił na niej
34:16
relikwia z ich romantycznych momentów szal, który miał na
34:20
sobie podczas pierwszego spotkania portret, który dla
34:24
niej narysował piórkiem, róże z ciemno czerwonego papieru i 2
34:28
Wazy, które wygrał na jarmarku, kiedy byli tam na randce.
34:32
Świetne, prawda? Jak kochał to na maksa, ten nasz
34:36
lafirynda chociaż nie powiem, raczej był z niego narcyz i
34:42
toksyk niż romantyk, ale co ja się tam znam?
34:45
Ale muszę przyznać, że tak jak czytam o Picasso i tych jego
34:48
kobietach, ja wiem, że to są bardzo straszne sytuacje, ale on
34:52
z nimi był przez wiele lat. To nie były takie Kobiety, które
34:55
były naraz. Nie chyba Pablo nie lubił on
34:57
standów, także no taka dygresja jak zwykle.
35:02
No dobra, potem była jego pracownia, bo jakby miał 2 i
35:07
zetki i w tej pracowni były obdrapane ściany, światło w
35:11
pracowni było zimne, bo wyobraźcie sobie, że Picasso
35:14
pomalował szyby na niebiesko. Żeby uzyskać.
35:17
No wiecie, taki stały ton kolorystyczny do malowania
35:20
bardzo sprytne w ogóle w pracowni był jeden wielki Chaos
35:25
i bałagan. Może nie tak jak w pracowni
35:27
Francisa Bacona. Nie wiem czy pamiętacie, no ale
35:30
płótna i ramy stały wszędzie, jedna obok drugiej, nawet na
35:34
łóżku wszędzie walały się jego szkice, ogromne teczki z
35:38
rysunkami na podłodze leżały niedopałki papierosów, bo Pablo
35:43
kopcił i jakiś tam zgniecione tuby od farb w środku.
35:47
Było tylko jedno krzesło, stary Czarny stół w stylu Napoleona,
35:51
Trzeciego cokolwiek to znaczy, ale chyba był jakoś tak mocno
35:54
zdobiony i ten stół służył do robienia porannej toalety, ale
35:58
też do jedzenia obiadków. Także multi i Picasso miał też
36:03
psa, bo jak wiemy od zawsze na zawsze kochał zwierzęta.
36:07
Była to mieszanka psa policyjnego ze spanielem.
36:11
Bretoński MI słuchajcie, bo a propos tej jego suczki to powiem
36:15
wam jak pachniało w pracowni Picasso.
36:18
Mnie to bardzo ciekawi. Po pierwsze co oczywiste, no to
36:22
pachniało terpentyną, bo nią się rozcieńcza farby olejne, a ty mi
36:27
malował Picasso, ale też w powietrzu unosił się zapach psa.
36:31
Zapewne, no wiecie, nie dbało się o psy wtedy tak jak teraz.
36:35
Ale Picasso miał też małą myszkę, która mieszkała w
36:38
szufladzie, w tym stole, na którym się mył i na którym jadł,
36:42
bo ona wydzielała podobno bardzo śmierdzący zapach.
36:45
Ten, kto miał myszę, ja mam sklep zoologiczny, więc ja o tym
36:48
wiem, no mocno śmierdzą i to ludzie opisują, że to jest taki
36:53
zapach. Piżma więc, no to była mieszanka
36:56
wybuchowa, ten pies tam mysz ta terpentyna zapewne te fajki nie
37:01
wiem może jeszcze zapach drewna, bo mi się wydaje, że miał pewnie
37:04
drewniane podłogi. No i nie wiem za często zapewne
37:08
się nie mył. No, ale co do zwierząt, to w
37:11
kolejnych latach miał jeszcze 3 koty syjamskie żółwia i małpkę.
37:15
Nawet nie wnikam skąd? No ale jak wiecie, on całe życie
37:19
uwielbiał zwierzaki traktował je lepiej niż swojego syna, swoje
37:23
dzieci, generalnie czy wnuki, ale co do pracowni, to jeszcze
37:26
był tam taki stary, żeliwny Piecyk i bardzo dużo puszek po
37:29
konserwach, w których moczyły się pędzle i ktoś z jego
37:33
znajomych w tej książce opisał, że było to przerażające i
37:36
obrzydliwe. I.
37:37
Nie wiem czemu, bo dla mnie to mega klimatyczne, szczególnie
37:40
właśnie te pędzle w tych puszkach.
37:42
Ja też mam tak pędzle wystawy one, no słuchajcie, bo to musi
37:46
wybrzmieć i to jest bardzo ważne.
37:48
Już po tym opisie całego mieszkania Picasso.
37:51
Nie stworzył Mon wiemy o tym tak, bo to istniało od początku
37:57
Paryża, ale to Picasso stworzył klimat i konieczność tego
38:02
miejsca i nigdy przed nim, ani po nim to miejsce nie było tak
38:07
obfite w sztukę i niesamowitość. To on był katalizatorem tej
38:11
całej awangardy i niejeden artysta właśnie o tym mówił,
38:15
więc nie dziwne, że jest tyle wspaniałych historii z jego
38:18
udziałem, ale chciałabym wam opowiedzieć jeszcze o jednej
38:22
historii o miłosnej, ponieważ zazwyczaj rysuje ja Picasso jako
38:27
takiego okrutnego człowieka, jakim stał się wy przyszłości.
38:30
Ale teraz chcę wam opowiedzieć o dwudziesto, trzyletnim Pablo,
38:34
który pierwszy raz w życiu zaznał miłości, bo do Paryża
38:38
przyjechał. Biedny i smutny.
38:40
Wiele się wydarzyło. Ciągłe niepowodzenia, brak
38:43
pieniędzy, śmierć przyjaciela, ale wiecie, co było jednym z
38:47
najistotniejszych elementów, które tworzyły tak niezwykły
38:51
klimat w pracowni Picassa, którą każdy chciał odwiedzać i spędzać
38:55
z nim czas. Miłość momentami bywam cyniczna
38:59
wobec miłości, ale to mnie akurat urzekło, bo Picasso
39:04
pierwszy raz w życiu się zakochał.
39:06
Bez pamięci z ogromną namiętnością.
39:09
W blondynę czce o bujnych pulchnych kształtach.
39:12
Które w bel epok były bardzo popularne.
39:15
Szkoda, że to się zmieniło, bo ja mam bardzo epokowy kształt,
39:20
no w każdym razie. Ów.
39:21
Blondyneczką była Fernanda Oliver, o której na pewno wam
39:25
opowiadałam w pierwszym podcaście o lafirynda była
39:28
elegancka, uwielbiała sztukę, bo już od dziecka chadzała do
39:32
luwru. Ze swoim wujem i ona nie
39:35
pochodziła z bogatej rodziny, ale potrafiła sobie radzić w
39:39
życiu i musicie pamiętać, że ta historia jest niesamowite dla
39:42
Picassa. Dlatego, że dotychczas znał
39:44
jedynie płatne uniesienia miłosne.
39:47
No bo jak wiecie, lubował się wychodzeniu po burdelach i aż
39:51
wam muszę opowiedzieć jak. Wyrwał Fernandez.
39:54
W skrócie, ale jednak. Spotykali się co jakiś.
39:57
Czas, bo Fernanda też mieszkała w tym samym budynku, ale bardzo
40:01
szybko. Picasso zwrócił na nią uwagę i
40:04
pewnego dnia, jak wracała do domu, lekko zmoczona wiosennym
40:07
deszczem, bo był burzliwy wieczór.
40:10
Picasso stał przed swoją pracownią, a na ręku trzymał
40:14
kota. Wręczył jej tego kota z
40:16
uśmiechem i zaprosił na zwiedzanie Pracowni.
40:19
Boże, jakie to łatwe, gdybym ja tak potrafiła do mnie, wpraszają
40:24
się tylko ci, z którymi nie chce wcale głaskać kota.
40:28
To już pomińmy. Mam nawet fragment od Fernandy z
40:32
tego dnia owo promieniowanie ów, ogień wewnętrzny, jaki się w nim
40:36
czuło, wyzwalał jakąś magnetyczną siłę, której nie
40:40
mogłam się oprzeć i kiedy zapragnął mnie poznać, ja
40:43
zapragnęłam tego samego. A i Fernanda i tak zaczęła się
40:50
ich miłość. Picasso kochał z Uniesieniem
40:53
Namiętnie zazdrością po hiszpańsku.
40:56
O tym już wiecie, ale Picasso był tak zazdrosny, że kazał
41:01
ferdynandzie wylegiwać się w łóżku i nie wychodzić z domu,
41:04
żeby. Przypadkiem tylko nikt inny jej
41:07
nie zbałamucił, więc Picasso na przekór patriarchalnym zasadom
41:11
sam chodził robić zakupy i załatwiać sprawunki, a
41:15
Ferdynanda całymi dniami. Leżała na kanapie czytała
41:18
książki, które wypożyczał jej pikaso z biblioteki Popijała
41:21
herbatkę, paliła tureckie szlugi, relaksowała się bardzo
41:26
jej to odpowiadało, bo jej znajomi mówili, że ona miała
41:29
właśnie taką takie leniwe usposobienie, że tak to powiem i
41:33
podobno Picasso sam był w szoku. Jak mocno zakochał się
41:37
ferdynandzie i przed przyjaciółmi mężczyznami udawał,
41:42
że chce ją ośmieszyć, żeby być bardziej męski w ich oczach i
41:46
mówił. Że jest piękna, ale stara.
41:49
A wiecie, ile Fernanda była starsza od Picasso 4 miesiące.
41:57
Wspaniała jest ta historia naprawdę?
42:00
No, ale tak naprawdę oboje mocno się kochali.
42:03
Wiecie pikaso wtedy jeszcze nie był znany i nie był bogatym
42:06
artystą. Wielki światowej renomie oni
42:09
żyli w zimnie w głodzie. Ile to wyczytałam historii
42:13
naprawdę, ale w innej książce, że nie mieli co jeść, albo że
42:16
kot im ukradł kiełbaski od sąsiadów, dzięki czemu mieli co
42:20
zjeść i czym ugościć swoich znajomych.
42:23
Czy na przykład fakt, że ich przyjaciel, wiedząc, że jest im
42:26
ciężko? Czasami pod drzwiami Zostawiał
42:29
kosz z żywnością i Pablo nie czuł wstydu tylko wdzięczność.
42:33
Często też chadzali do pobliskiego bistro, by wziąć coś
42:38
na kreskę. Nigdy nie zapominali też o
42:41
kotlecików dla swojej suczki frisky, ale wtedy właścicielka
42:44
bistro już była po prostu pewna, że jak biorą też kotlecik na
42:47
kreskę dla pieska. No to, że naprawdę mają ciężką
42:50
sytuację finansową, że nawet nie stać ich na jakieś ochłapy u
42:54
rzeźnika dla własnego psa i prawda jest taka, że.
42:58
Ich miłość zrodziła się w burzowy wieczór.
43:01
I też taka byłam pełna kłótni gniewu i skrajnych emocji, ale
43:06
była wielka, tak samo jak przyszły dorobek artystyczny
43:09
Picasso, ale ich życie mimo biednej problemów było bardzo
43:13
radosne. Obfite w ogóle w spotkania z
43:15
przyjaciółmi, głośny śmiech, który rozbrzmiewał na całym Mon
43:18
mantrę. W ogóle mówi się, że Picasso
43:22
miał niezwykły dar do zjednoczenia sobie ludzi.
43:24
Miał ogromną charyzmę, czego nie można mu odmówić i ludzie
43:28
uwielbiali z nim przebywać. Późno wstawał, bo malował do
43:31
świtu. Potem wpadali do niego
43:33
przyjaciele wychodzili przed pracownię.
43:36
Pablo na przykład brał do ręki kredę i malował różne zwierzęta
43:41
na ziemi ku. Uciesze wszystkich dzieci na
43:43
mono mantr uwielbiali go no artyści poeci prości ludzie z
43:48
okolicy dzieci, panie, które pracowały w sklepach i w
43:52
okolicznych bis strach, więc mimo ciężkiego życia i
43:56
niedostatku, bo on mantr tętnił życiem i wszyscy cieszyli się z
44:00
codzienności i uważam, że jest to totalnie wspaniały.
44:04
Opis i wizja tego i sam Picasso zawsze z utęsknieniem wspominał
44:09
tamte czasy, kiedy już wiecie, był bogaty i sławny i żyło mu
44:14
się naprawdę dobrze i ja wiem, że nie da się opowiedzieć całej
44:17
książki. Nawet nie próbuje tego zrobić,
44:21
więc jeszcze na zakończenie chciałabym wam opowiedzieć kilka
44:24
wyrwanych z książki momentów, które mi się spodobały na
44:29
przykład co jedli w tamtych? Czasach uważam, że to jest
44:33
bardzo ciekawe. Na było bardzo dużo restauracji
44:38
i barów i wiem, że może wydawać wam się to dziwne, no bo jakby
44:42
dzisiaj kojarzymy wychodzenie do restauracji bardzo często z
44:46
jakimś tam luksusem, no bo ceny są jakie są, ale chodzi o to, że
44:52
artyści i poeci, ludzie, którzy zamieszkiwali wzgórz.
44:57
To oni tak naprawdę nie mieli czasu gotować.
45:01
Oni mieli wiecie ważniejsze rzeczy do spełnienia.
45:04
Oni musieli tworzyć, zapisywać się w historii, więc oni często
45:08
stołowanie się w takich bis strach i to była tam taka fajna
45:12
sprawa, że mogli wziąć nawet pół porcji danego dania, bo to
45:17
podobno wywodzi się z jakiejś tam włoskiej tradycji.
45:20
No i znalazłam, że na przykład udziec z Fasolką szparagową
45:24
kosztował 50 centów. Od razu, jak słyszę o fasolce
45:28
szparagowej, to przypomina mi się szumi, bo ona zawsze jak
45:30
jest sezon no to uwielbia jeść fasolkę szparagową z parmezanem.
45:36
Tak wam mówię jako ciekawą ciekawostkę, bo może
45:39
chcielibyście spróbować za rok jak będzie znowu sezon, bo jest
45:43
to przepyszne. No ale wracając do tego
45:46
jedzonka, no to ser kosztował 10 centów tak jak kawa oczywiście
45:51
nie obyłoby się bez wina czy wódki i tutaj jest ciekawa
45:54
historia o której mogłam już wspominać.
45:57
Ale po śmierci przyjaciela i kilku incydentach, które no na
46:02
własne oczy widział Picasso praktycznie całkowicie
46:05
zrezygnował z picia alkoholu. Czasami popijał jakieś winko do
46:10
obiadu, ale to dosłownie lampkę ze zazwyczaj pił wodę dokładnie
46:14
nie pamiętam, ale kilku z jego przyjaciół bardzo bliskich po
46:19
prostu zatopiło się na śmierć albo zachowywali się strasznie
46:23
coś jak młody, że wpadali w furię, strzelali do ludzi, więc.
46:29
Wolał trzymać się od alkoholu z daleka, co było bardzo
46:32
wyjątkowym podejściem. No bo cała paryska bohema była
46:36
notorycznie pijana i naćpana to już wiemy wszyscy, a jak już w
46:40
tym temacie jesteśmy, to mam cytacik o mod, który chciałabym
46:44
wam przeczytać. O ile sobie przypominam, zamówił
46:48
antipasti misto porcje kon giulio królika i nie wiem już
46:53
jaki. Dolcze, czyli deserek.
46:56
Zamówiłem karafkę czerwonego wina.
46:59
Na krótko przed deserem, którego uwadze nie uszedł żaden szczegół
47:03
sytuacji, wręczył mi dyskretnie małą kulkę.
47:07
Oczywiście po to, by mi dodało odwagi.
47:10
Sam też połknął jedną, aby działanie haszyszu było szybsze.
47:14
Zamówiłem kawę, którą Włosi tak dobrze przyrządzają nawet w
47:18
małych knajpkach. Skutek przeszedł oczekiwania,
47:21
poprosiłem właściciela, aby zapisał całą należność na mój
47:24
obciążony. Już nieźle rachunek, śmiejąc się
47:28
do rozpuku. Jego wściekłości nie da się
47:30
opisać. Za drzwi bando łobuzów.
47:33
Nie wiem, co mnie wstrzymuje od wezwania policji.
47:36
To tacy ludzie jak pan panie sewerynie inni wyrządzają
47:40
krzywdę emigrantom, należałoby ich przeganiać.
47:44
Właściciel otworzył dramatycznym gestem drzwi, żeby wasza noga u
47:48
mnie więcej nie postała, ale cośmy zjedli.
47:51
Tośmy zjedli, bardzo mi się podoba ten fragment, generalnie
47:57
wszystkie sławy kubizmu były stałymi bywalcami tego baru
48:01
Amazon i tam działo się bardzo dużo ciekawych historii.
48:05
Więc możecie sobie o nich poczytać w tej książce, jeżeli
48:08
ją sobie kupicie, Boże mogłoby mnie to wydawnictwo jakoś tutaj
48:13
reklamować, ale no, niestety moich drodzy nie ma tak dobrze,
48:18
ale powiedzcie mi szczerze, czy ja przesadzam z tym jaraniem się
48:22
sztuką, bo mnie to autentycznie kręci te wszystkie historie.
48:26
Te cytaty to całe mięcho, którym ja czytam, no to jest trochę.
48:31
Niesamowite, ja nie wiem czy to jest normalne, no ale każdy ma
48:33
jakąś pasję, prawda? Bo większość ludzi także.
48:37
Mam nadzieję, że to jest jakiś mój plus, że lubicie tego
48:40
słuchać albo po prostu często się tak nakręcam.
48:43
I tak sobie myślę. Kurde, czy ludzie chcą słuchać o
48:46
tym, jak pachniała pracownia Picasso, albo jak pachniał modli
48:51
ani? Ja bym chciała, wiecie, co w tej
48:53
książce jest jeszcze jeden wspaniały rozdział o Gertrude
48:57
Stein? Dobrze wiecie, że ja Jestem jej
49:00
fanką. Ja muszę o niej kiedyś
49:01
przygotować. Zdecydowanie jakiś rozdział,
49:04
tylko muszę dorwać odpowiednią biografię, bo ona była marszand
49:08
ką, ale to już wiecie. Jesteście słuchaczami niewinnej
49:10
sztuki i była marszand ką nie tylko Picassa, ale no to z
49:17
pablem. Tak naprawdę łączyła ją
49:18
wyjątkowa więź taka mi dygresja wpadła do głowy jak zwykle, bo w
49:22
tej książce, którą czytam ona jest osiemdziesiątego siódmego
49:24
roku, a tam jest ona nazywana Marszand Tką, a nie marszand.
49:28
Także już wtedy używano femina. Typów to jest bardzo wspaniała
49:32
wiadomość wam powiem, ale dobra już po dygresji, bo jeżeli
49:37
chodzi o gertrudę Stein no, to tak jak wam powiedziałam,
49:39
łączyła ją niezwykła więź z pablem.
49:42
I mimo że ona nie kryła swoich lesbijskich skłonności, to do
49:46
pabla miała dziwną słabość. Darzyła go ogromną namiętnością
49:50
i wydaje mi się, że to był bardziej to chodziło o poziom
49:54
intelektualny, bo ona była też zachwycona jego geniuszem Pablo.
49:58
Przy niej też trzeba przyznać, nabrał ogłady, bo nie ukrywajmy,
50:02
że był dość prostym chłopakiem i bardzo temperamentny, ale do
50:07
dzisiaj nie wiadomo, czy coś ich łączyło, bo oboje nigdy do tego
50:11
nie przyznali się w ogóle. Mimo tych wszystkich
50:14
dwuznaczności. Jestem bardzo ciekawa.
50:16
Jeszcze odkryje ten sekret. Zobaczycie także, może to
50:20
zostawię na po prostu jakiś lafiryndo owy podcast przynosimy
50:25
się do 1907 roku. Picasso w końcu zaczął zarabiać
50:29
naprawdę dobre pieniądze na swojej sztuce, bo zainteresowało
50:33
się nim kilku wybitnych, bogatych kolekcjonerów sztuki.
50:37
W książce też jest właśnie poruszany ten wątek, który jest
50:40
ciekawy, ale to już wiecie tak dużo.
50:42
Dzisiaj biadolę, że zostawię to po prostu wam do poczytania.
50:46
I teraz jest 1912. Rok.
50:49
Bo on postanowił wtedy na zawsze opuścić tor, przenosząc się na
50:55
montparnasse. Rozstał się też wtedy z
50:58
Fernando, więc jak widzicie, oni byli kupę lat razem i wszedł w.
51:02
Związek z jakąś tam ewą? Zamieszkali w luksusowym
51:06
apartamencie naprzeciwko cmentarza montparnasse.
51:09
Niestety, 2 lata później Ewa zmarła i Pablo znowu został sam
51:13
na krótko. No i tutaj kończy się tak
51:17
naprawdę historia Pabla, który zawsze żałował opuszczenia MON
51:20
mantr bo on uwielbiał fakt, że mimo biedy wszyscy byli sobie
51:25
wtedy równi. Mówię równi jako ludzie, niejako
51:28
artyści, bo wiadomo, że wielkie ego tych wszystkich artystów na
51:33
pewno powodowało wiele burzliwych historii.
51:37
Ale on właśnie od tego roku zaczął budować swoją legendę już
51:42
tak konkretnie na grubych dolarach.
51:46
Więc nie było powrotu do tru. Większość ludzi zaczęło się
51:50
wynosić do lepszych dzielnic. Inni artyści, jak tylko dostali
51:54
kilka groszy, to to od razu kupowali sobie coś, by się
51:57
odurzyć i odlecieć. Więc wiecie, że nie skończyło
52:01
się to zbyt dobrze. Zresztą Picasso sam był w szoku,
52:05
że wielu zdolnych ludzi, artystów poetów zostało na Mont
52:10
mantr bo on był przekonany, że się wyprowadzą, ale no, dla nich
52:14
ważniejsze było właśnie ćpanie. Także no to tyle z wszystkich
52:20
ciekawostek z książki, które chciałabym wam opowiedzieć.
52:24
Oczywiście mogłabym tutaj gadać kilka godzin, ale tak staram
52:28
się, żeby on tak godzinkę trwał ten podcast Max, ale jeszcze tak
52:31
na koniec podcastu, mimo że jest długi.
52:34
No to wspaniale było oderwać się od rzeczywistości.
52:37
Miałam dzisiaj naprawdę bardzo ciężki, smutny dzień i te kilka
52:41
godzin spędzonych z Picasso na bon mantry poprawiło mi
52:45
zdecydowanie. Humor.
52:47
Chciałabym wam powiedzieć, jeżeli chodzi o książkę, to ja
52:50
bardzo ją polecam. Jest w niej dużo wątków, bo to
52:55
książka o mantr, a nie tylko Picasso.
52:58
Ja tutaj wam tak mocno chowałam historię pikaso, bo to mnie
53:02
interesowało właśnie z okazji tej rocznicy.
53:05
Ale no, też mnie to po prostu najbardziej interesowało.
53:09
Nie ma co ukrywać, ale jest dużo więcej interesujących fragmentów
53:14
jest fajnie opisana w ogóle mnie nie męczył, język nie jest za
53:18
długa. Tak jak mówiłam, jest tam wiele
53:20
wątków związanych z innymi artystami, poetami, zbirami
53:24
lafirynda mi więc polecam długo leżała na mojej półce, ale jak
53:28
tylko zaczęłam ją czytać od początku, to naprawdę byłam
53:33
zachwycona, ale tak jak mówiłam, może dla wielu, którzy nie
53:36
kojarzą innych artystów, ich powiązań być trochę
53:40
skomplikowana, ale nikt nie każe czytać jej od deski do deski
53:44
można gdzieś tam wybiórczo poskakać po rozdziałach jak tak
53:47
bardzo często. Robię, jak szukam jakiś
53:50
informacji na podcast, bo co prawda jest napisane, że to
53:53
historia Mon mantr 1900 do 1910 roku, ale są tam wątki z
53:59
późniejszych lat. Oni też tam trochę skaczą.
54:01
Zresztą ostatnią ciekawostkę z 1912 roku wam mówiłam także
54:07
kurde, naprawdę wspaniała. Jeżeli macie okazję, to ja
54:10
naprawdę widziałam nawet gdzieś na elipsie te książki po 5 zł.
54:14
Ja mam takie piękne wytłaczane wydanie, jest taką brzydką
54:18
okładką papierową na zewnątrz, ale w środku jest.
54:21
Magia, powiem wam, że liczę na to, że wam się podobał ten
54:25
podcast, ale ostatnio przeglądałam Internet w
54:30
poszukiwaniu ciekawych miejsc w Paryżu.
54:32
Właśnie śladami artystów. Jeżeli kiedykolwiek będzie mi
54:36
dane wybrać się tam na dłużej i wiecie, to jak ja wam dzisiaj
54:40
opisałam, jak ja sobie wyobrażam ten montparnasse to jest no
54:46
niestety no przykro mówić, ale teraz Paryż jest bardzo
54:51
turystyczny. Jak oglądałam wlogi z Mon
54:54
parnasu akurat to po prostu tam nie dało się czuć.
54:58
Klimatu było bardzo dużo ludzi. Jeżeli tam byli jacyś artyści ze
55:03
sztangami, to to był żart, a nie sztuka.
55:07
Ja wiem, że te czasy się zmieniły i mamy 2023 rok, ale
55:11
mam nadzieję, że jak będę w Paryżu, to uda mi się na
55:14
przykład o świcie wstać i pochodzić pustymi uliczkami
55:18
gdzieś na Mantry bardzo bym chciała się przejść po tych
55:22
pracowniach. Chociaż z zewnątrz zobaczyć i w
55:25
ogóle postać przy tej fontannie o tym chyba nie wspominałam, ale
55:29
tam też pierwszy raz chyba Picasso zobaczył Fernández, więc
55:34
byłoby to mega magiczne i wiem, że życie jest ciężkie i
55:38
straszne, ale chciałabym w taki bardzo romantyzmu jący sposób
55:43
spędzić czas w Paryżu, jeżeli będę miała okazję, bo jak na
55:49
razie trzeba oj dużo pracować. Moi drodzy także no też
55:54
chciałabym podziękować moim patron Kom i patronom za to, że
55:58
dzięki wam. Mogę nagrywać ten podcast, bo
56:01
mimo tego, że ma sporą słuchalność, no to ja na nim w
56:04
ogóle nie zarabiam i moi drodzy ja zawsze wychodziłam z takiego
56:08
przeświadczenia, że Wszystko co robię, to robię z pasji i Z
56:13
miłości do sztuki. Nigdy dla pieniędzy i myślę, że
56:18
większość artystów, o których ja wam opowiadam, jak nie wszyscy,
56:22
to właśnie Z miłości do sztuki ja.
56:25
Jakby kreowali swoje życie, nigdy nie myśleli o pieniądzach,
56:29
mimo że światem rządzą pieniądze.
56:32
No ale to taka wiecie, już dygresja naprawdę na koniec
56:36
także pozdrawiam moje patronki, moich patronów wznoszę za was.
56:41
Oczywiście jak zwykle chir sik i dajcie mi znać, co sądzicie.
56:47
No o tym o tych czasach, w których Picasso Zawładną i wiem,
56:53
że wielu z was do mnie pisało na Instagramie.
56:56
Co to za książka, że chcemy ją przeczytać?
56:58
Także jeżeli przeczytacie to ja proszę o recenzję na prywatnych
57:02
wiadomościach na Instagramie. Dobra, już nie przedłużam.
57:06
Dziękuję wam Jeszcze raz za słuchanie.
57:09
Ja wracam do robienia art Świec także co słyszymy się już wy
57:15
kolejny czwartek pa. Dzisiaj nie ma ciekawostki po
57:22
dlatego, że już wam bardzo dużo powiedziałam.