Latest / Nie-winna Sztuka / 122. Kultowe zabawki z lat 90!

Transcript

122. Kultowe zabawki z lat 90! · Nie-winna Sztuka

• 0:00
  Cześć. Witam was w kolejnym niewinnym
• 0:02
  odcinku nazywam się marika szwali dzisiaj moje drogie i moi
• 0:06
  drodzy opowiem wam o czymś bardzo kul jakiś czas temu byłam
• 0:10
  w Poznaniu odwiedzić moje psiapsi i zabrały mnie jak
• 0:13
  zwykle na jakąś atrakcję, tym razem była to wystawa poświęcona
• 0:17
  kultowym rzeczom z lat dziewięćdziesiątych i ona
• 0:20
  nazywała się nantisy forever. Popkultura w Polsce lat
• 0:24
  dziewięćdziesiątych. I ja nie chcę opowiadać tutaj o
• 0:27
  wystawie. Była ona po prostu taką
• 0:29
  inspiracją do stworzenia tego odcinka, ale jak jesteście
• 0:32
  gdzieś w okolicy? No to wpadnijcie, bo tam jest
• 0:34
  świetna zabawa, naprawdę. I tego chyba o mnie nie wiecie,
• 0:39
  ale Jestem wielką fanką takich klimatów w końcu.
• 0:42
  No Jestem dzieckiem lat dziewięćdziesiątych, a moja
• 0:45
  pracownia jest zawalona kul pierdołami z tamtych czasów.
• 0:50
  A co lepsze te wszystkie pierdoły to są moje zabawki z
• 0:54
  czasów dzieciństwa tak mówię, bo ja wiem, że teraz dużo osób
• 0:57
  jakby kolekcjonuje rzeczy, których kiedyś nie mieli w
• 1:01
  dzieciństwie i pomyślałam, że przecież temat tych wszystkich
• 1:05
  rzeczy jak tamagotchi polipocket czy karteczki.
• 1:08
  No to jest idealny do niewinnego podcastu, prawda?
• 1:12
  Zresztą zaraz się o tym przekonacie, ale dzisiaj zamiast
• 1:16
  garsonki moi drodzy wkładamy ortalionowy dres adidasa.
• 1:21
  Co wy na to? Chociaż jak teraz myślę o tym
• 1:23
  podtytule wystawy, no to popkultura w Polsce lat
• 1:26
  dziewięćdziesiątych chyba jednak składała się z albo bardziej nie
• 1:30
  składała się z ani jednego produktu stworzonego w Polsce.
• 1:33
  No ale dobra, zobaczymy w trakcie.
• 1:35
  Zacznę od moich ukochanych poli poket co prawda zostało mi z 5,
• 1:40
  ale nadal w ogóle patrzę na nie z wielkim sentymentem.
• 1:44
  No i czasami mam ochotę się pobawić, ale to niestety tak już
• 1:48
  nie działa. Nie kiedy jest się dorosłym, one
• 1:50
  cieszą oko, to prawda, gdzieś tam patrzysz na nie i masz fajne
• 1:54
  wspomnienia, ale nie ma tej przestrzeni, jaką się miało jako
• 1:59
  dziecko, żeby się przenieść w ten świat zabawy.
• 2:03
  Szkoda, no ale taka prawda dla mnie teraz.
• 2:06
  Lepszą formą rozrywki jest wiecie, albo czytanie o sztuce
• 2:09
  albo chodzenie do muzeum no dziadów wa i powiem wam to co
• 2:14
  najważniejsze, bo będzie zapewne bardzo dużo dygresji.
• 2:18
  Ja miałam bardzo dobrze, bo mój tata don vito pracował 30 lat w
• 2:23
  Niemczech, więc zabawek miałam pod dostatkiem i naprawdę
• 2:28
  niczego mi nigdy nie brakowało, ale i tak stwierdzam, że w ogóle
• 2:32
  nie Jestem rozpieszczona, naprawdę po tym jak wyglądało
• 2:35
  moje dzieciństwo. Bo ja jednak zawsze doceniałam
• 2:38
  moich rodziców i przyznam, że najbardziej lubiłam jak
• 2:42
  wpadałyśmy do taty z mamcią na wakacje.
• 2:45
  Jak odwiedzaliśmy flumark, czyli wiecie, taki pchli targ i mój
• 2:49
  tata miał swoje 2 ulubione jeden był w langenhagen, a drugi w
• 2:53
  Hanowerze i domniemam, że może mówi się flo mark, ale ja tak
• 2:57
  mówię od dzieciństwa flo mark, więc już trudno.
• 3:00
  W każdym razie don vitą jest zwierzę.
• 3:03
  Mówi, że w sumie to jest jedyna rzecz, której mu brakuje na
• 3:08
  emeryturze w Polsce i mówię o tym, bo to właśnie na flumarkach
• 3:12
  wygrze bywałam najfajniejsze zabawki, co prawda nie umiałam
• 3:16
  się targować tak jak donvito, ale no to nie był problem, bo on
• 3:21
  miał świetny system i miał różne patenty, no ale jak teraz o tym
• 3:25
  po prostu myślę to. Trochę za tym tęsknię, bo wiecie
• 3:29
  tam nie było tak jak u nas teraz nie na tych wytycz wszystkich
• 3:33
  jakichś kołach, po prostu, że są jakieś absurdalnie wysokie i
• 3:37
  drogie te rzeczy tylko za dosłownie kilka Marek czy potem
• 3:41
  euro można było kupić skarby jakieś perełki o jakich no śniła
• 3:46
  każda mała dziewczynka i tak no będę taka podekscytowana przez
• 3:51
  cały podcast, ale już przechodzimy do rzeczy
• 3:53
  spokojnie, bo. Chodzi o to, że jeżeli jesteście
• 3:57
  dziećmi lat dziewięćdziesiątych, no to ja Jestem przekonana, że
• 4:00
  to będzie dla was miła podróż. Myślę też, że odblokuję wam
• 4:04
  kilka wspomnień, ale osoby, które są starsze, albo i
• 4:08
  młodsze. No to na pewno dowiedzą się
• 4:10
  ciekawych ciekawostek dzisiaj. No bo od tego jest niewinna
• 4:13
  sztuka. Poza tym nie ma co ukrywać, że
• 4:16
  lata dziewięćdziesiąte są modne, więc żadna to nowość dla nas
• 4:20
  wszystkich. Więc zaczynamy poli pocket i ja
• 4:26
  wiem, że teraz są nowe inne poli pocket, ale opowiem wam o tych
• 4:31
  malutkich otwieranych niczym puderniczka.
• 4:34
  Wyobraźcie sobie, że był taki pan kris weeks, który w
• 4:37
  osiemdziesiątym trzecim roku zaprojektował poli poket dla
• 4:41
  swojej córeczki. On wykorzystał do tego puder w
• 4:44
  kompakcie, po prostu wsadził tam taki no wsadził, zrobił po
• 4:48
  prostu fill z tej puderniczki domek no i była malutka lalka
• 4:53
  urocze prawda, ja nie miałam o tym pojęcia, ale jednak
• 4:57
  najlepsze pomysły. No zawsze przychodzą gdzieś tam
• 4:59
  naturalnie, pewnie chciał najzwyczajniej zająć swoją
• 5:02
  młodą. Czymś wiecie, żeby miał chwilę
• 5:05
  spokoju? No hit.
• 5:06
  I też jak o tym czytałam to sobie pomyślałam o pewnie córka
• 5:10
  nazywała się poli, ale nie okazało się, że to była kate
• 5:13
  znaczy jest i nawet znalazłam zdjęcie tej pierwszej
• 5:17
  oryginalnej poli pocket wrzucę oczywiście dla patronów do art.
• 5:22
  Newslettera praktycznie wygląda tak samo, w sensie to jest ten
• 5:26
  sam zamysł, tylko no teraz polifocket jest z plastiku, on
• 5:30
  to zrobił. Wiecie z różnych jakich kawałków
• 5:33
  pewnie drewienek i. Papieru, ale wiecie co jest
• 5:36
  jeszcze fajniejsze? Dopiero w osiemdziesiątym
• 5:39
  dziewiątym roku, kiedy kate urosło, no i przestała się bawić
• 5:43
  swoją zabawką od taty, no to on wtedy dopiero wtedy sprzedał
• 5:47
  prawa autorskie do brytyjskiej firmy bloober toys, po prostu
• 5:52
  wiecie, ona sobie wykupiła licencję, bo im się spodobał
• 5:55
  pomysł i takim oto sposobem mamy pali pocket, który stało się
• 6:00
  hitem na całym świecie. Dobra, muszę przestać się tak
• 6:03
  ekscytować, naprawdę. Ale wychodzi po prostu na to, że
• 6:07
  przez kilka lat kate była jedyną dziewczynką na świecie, która
• 6:13
  była w posiadaniu poli poket. No to jest dosyć kul, prawda?
• 6:16
  Oczywiście sprawdziłam też ile kosztowała polifoket w latach
• 6:20
  dziewięćdziesiątych i było to około 20 $, czyli wydaje mi się,
• 6:24
  że no to jest zabawka na każdą poket.
• 6:29
  Wyszło mi no śmieszne, początkowo ta laleczka poli
• 6:34
  pocket była dziewczynką z blond kręconymi włosami i zawsze miała
• 6:39
  albo jakąś opaskę na tych włosach na tych swoich loczkach
• 6:43
  i to co mi się bardzo spodobało to była pani burmistrz
• 6:47
  miasteczka polvil, czyli wiecie ambitnie, no ale co się dziwić
• 6:51
  jak pan Chris był wynalazcą, więc no nie stworzyłby kolejnej
• 6:55
  lalki kury domowej, by pogłębiać te.
• 6:59
  Patriarchalne dr dymały nie tak mi się wydaje.
• 7:01
  Wydaje mi się, że właśnie największą magią tych zabaweczek
• 7:06
  była ich kompaktowość, bo można było jej zabrać dosłownie
• 7:10
  wszędzie. Czy to do koleżanki, jak się
• 7:12
  szło gdzieś tam po obiadku albo na wakacje czy nawet na spacer
• 7:16
  na działeczkę czy nad jezioro i ja tutaj sobie jakby nie odbiorę
• 7:21
  przyjemności opowiedzenia wam o tych, które ja mam, które
• 7:26
  właśnie leżą na biurku w mojej pracowni.
• 7:28
  No bo to jest dosyć urocze i od razu wam mówię, że.
• 7:32
  Fill, jeżeli słuchacie w dniu premiery, no to ja zrobię
• 7:36
  stories i pokażę wam je tak dokładnie z każdym szczegółem.
• 7:40
  No bo myślę, że to może być frajda dla wszystkich freaków na
• 7:43
  interesowych uprzedzam, że one są już dosyć zniszczone, no bo
• 7:47
  jednak minęło trochę czasu, ale dobra zaczniemy pierwszą, którą
• 7:51
  chwyciłam jest z dziewięćdziesiątego czwartego
• 7:54
  roku i to jest taki największy domek, w sensie największa
• 7:58
  polifocket jaką mam. I ona jest z wieloma bajerami,
• 8:02
  bo jak na przykład? Bym wsadziła baterie, których
• 8:06
  nie mam, no to świecą jej lampki świecą świece na stole jest w
• 8:11
  ogóle takie ogromne niebo gwieździste niczym u van gogha i
• 8:16
  właśnie to wszystko się rozświetla.
• 8:18
  Ona ma też takie bajery, no bo nie wszystkie poli pocket miały
• 8:22
  ruchome elementy albo miało ich mało, a tutaj było tu naprawdę
• 8:26
  wiecie to już dziewięćdziesiąty czwarty rok, więc to mocno
• 8:28
  rozwinięta polifoket, ale. Była przesuwana szafa jest też
• 8:33
  taki stolik, gdzie jak się ruszy takim guziczkiem?
• 8:37
  No to zmieniają się dania na tym na tym stole.
• 8:40
  Wydaje mi się, że albo można wybrać różne jedzonko, albo też
• 8:44
  jest dzień noc. Wiecie, dlatego też można
• 8:46
  zapalić te świece i to niebo. Ja niestety nie mam.
• 8:52
  Przy tym zestawie żadnych laleczek, no bo wiadomo, że one
• 8:54
  się najszybciej gubiły, ale oglądałam filmiki w internetcie
• 9:00
  i się okazało, że tam były aż 3 postaci, że jakby wsadzało się
• 9:03
  jedną polifoket do szafy jak się przesuwało drzwi, no to się
• 9:07
  odkrywało kolejną, która miała jakby suknię wieczorową, więc to
• 9:11
  była bardzo fajna zabawa, chociaż ja wam przyznam, że
• 9:15
  prawdopodobnie ta polypocket jest slumarku, więc ja nie
• 9:18
  kojarzę, żebym ja w ogóle miała jakieś laleczki, bo ja tam
• 9:21
  wymię. Innych za zestawów się nimi
• 9:24
  bawiłam, ale kto wie, no pamięć mam kiepską, kolejna jest takie
• 9:29
  różowe pudełeczko z lat dziewięćdziesiątych, czyli
• 9:32
  wiecie chyba najstarsza poli pocket tutaj nawet są zachowane
• 9:36
  2 laleczki. Co mnie zszokowało?
• 9:39
  Wiecie, no one są wielkości ziarnka słonecznika, więc no tak
• 9:43
  jak powiedziałam, gubią się jako pierwsze i to zdecydowanie jest
• 9:47
  jakiś azjatycki dom, ono rozkłada się na płasko, czyli
• 9:50
  jest to bajer, no bo jednak większość poli.
• 9:54
  Tej stawia się tak, jakby wiecie, no jak jak puderniczkę,
• 9:57
  że z jednej strony u góry stoi jakby cały domek, a na dole ma
• 10:01
  się podłogę, więc tutaj rozkłada się na płasko, no bo ewidentnie
• 10:06
  właśnie jest to domek azjatycki na samym środku jest mostek,
• 10:10
  więc z jednej części przechodzi się na drugą i ten mostek jest
• 10:14
  jakby poprowadzony przez taki strumyk z tymi takimi
• 10:19
  pomarańczowymi karasiami. Tam są jakieś takie rzeźby lwów,
• 10:24
  więc no mocno azjatycko bardzo mi się to podoba, to co mnie
• 10:27
  dziwi znaczy jest jeden taki element, ruszający się to jest
• 10:31
  karuzela, ja nie wiem. Co karuzela ma do azjatyckiej
• 10:35
  kultury? Jak wiecie to mi dajcie znać, no
• 10:37
  tego nie wygooglowałam trudno się mówi, no nie mogę wiedzieć.
• 10:40
  Wszystkiego ma też oczywiście stolik i tam się siedzi na ziemi
• 10:44
  a nie na krzesłach. Tak wiadomo jak w azjatyckiej
• 10:47
  kulturze i to jest bardzo fajne, bo mogą tam sobie siedzieć obie
• 10:51
  laleczki, one tam jedzą jakiś ryż, jakieś inne pyszności i
• 10:55
  jedna z laleczek ma fioletowe kimono i spięte włosy z opaską,
• 11:00
  a druga ma takie wdzianko białe z pasem.
• 11:03
  Nie wydaje, że może to jest jakieś wdzianko karate, o tak
• 11:07
  bym powiedziała, ja Jestem pewna, że jakbym sprawdziła
• 11:10
  każdy z tych zestawów po nazwie, no to na pewno one by miały
• 11:14
  storytelling opowiedziane kim były te laleczki i co się z nimi
• 11:18
  działo. No ale dobra, powiedzmy, że ja
• 11:20
  wam tak opowiadam, jakbym była dzieckiem, nie małą marniczką,
• 11:24
  druga trzecia polipocket tak wyglądająca jak ta różowa, tylko
• 11:29
  miętowa też jest dziewięćdziesiątego roku i ma
• 11:32
  panią blondynkę w takich. Oczywiście blond wielkich
• 11:35
  loczkach i ma niebieski kapelutek i niebieską
• 11:38
  sukieneczkę. Wydaje mi się też, że jest to
• 11:41
  znaczy no wydaje mi się, no jest to szkoła, ponieważ ma klasę z
• 11:44
  tablicą ma kuchnię. I nawet maki belek taki różowy,
• 11:49
  no i to co jest takie ekskluzywne, to ewidentnie była
• 11:52
  jakaś szkoła prywatna, bo ma basen.
• 11:55
  No piękny jest ten zestawik i też fajne jest to, że zawsze są
• 11:58
  jakby drzwiczki do tego świata, albo jakaś furteczka, którą się
• 12:02
  też oczywiście fill właśnie otwiera i w tym zestawie chyba
• 12:06
  nie ma nic ruchomego poza tą furteczką i z racji, że mam
• 12:09
  jeszcze 2 polifoket ale z Disneya, no to poszperałam i się
• 12:13
  okazało, że. W dziewięćdziesiątym piątym roku
• 12:16
  podpisano właśnie umowę z disneyem.
• 12:19
  No i nie ma co ukrywać Disney to jest albo albo też było w
• 12:23
  tamtych czasach jedno z największych uniwersum na
• 12:27
  świecie, jeżeli chodzi o świat bajek i taką najbardziej
• 12:31
  bajerancką z Disneya i też chyba najlepszą, jeżeli chodzi o jej
• 12:35
  stan. No to jest taka z arielki z
• 12:39
  dziewięćdziesiątego szóstego. Roku i ona jest w kształcie
• 12:42
  muszelki. Ta muszelka jest z brokatem,
• 12:45
  więc wiecie totalnie nowy bajer. Jest tam taki statek, który się
• 12:50
  rusza. Jest dżungla, jest podwodny
• 12:52
  świat i jest na środku taki kręciołek, którym jakby się taką
• 12:57
  rafą koralową kręci i na dole widać różne muszelki, jakieś
• 13:02
  skarby coś w tym stylu, a na samym środku jest otwierana
• 13:07
  różowa muszelka i to jest jakby sypialnia arielki tam jest łóżko
• 13:11
  z muszli, tam jest właśnie taka toaletka, przy której mogła się.
• 13:15
  Malować, chociaż pewnie musiała mieć jakieś wiecie nie wiem
• 13:19
  kosmetyki wodoodporne skoro mieszkała pod wodą.
• 13:23
  W ogóle dlaczego syrenki się malowały i w tej też nie mam
• 13:26
  pamperków, a wiem, że była i arielka i ta rybka i chyba był
• 13:32
  Jezus. Ja nie pamiętam jak się dziwacy
• 13:33
  cię nazywali, oni chyba nigdy nie byli dla mnie istotni.
• 13:36
  Zresztą z bajek Disneya najbardziej kochała mulan, więc
• 13:39
  wiadomo, że jakby faceci byli dla mnie nieistotni chyba od
• 13:43
  zawsze. No dobrze, ale garść ciekawych
• 13:46
  ciekawostek, bo na przełomie pierwszego roku.
• 13:50
  Od wprowadzenia tak ogólnie po prostu polypocket na rynek
• 13:53
  dochody tej firmy wzrosły i oni zarabiali 100 milionów funtów
• 13:57
  rocznie, z czego właśnie 87% ich dochodów było z poli pocket i ja
• 14:03
  wiem, że na przykład na te obecne realia pewnie 100
• 14:06
  milionów rocznie to jest bardzo mało, ale wtedy moi drodzy, no
• 14:10
  to był naprawdę szał, no i tak jak sobie myślę i już o tym
• 14:14
  wspomniałam, no to. Ta magia poli pocket to była ta
• 14:18
  jej podręczność ta kompaktowość, że jako małe pewnie głównie
• 14:23
  dziewczynki mogłyśmy zabierać ją ze sobą wszędzie, więc ja Jestem
• 14:27
  bardzo ciekawa czy wy mieliście czy miałyście poli poket
• 14:32
  napiszcie mi jakie miałyście zestawy bo to mnie bardzo
• 14:35
  ciekawie. W ogóle bardzo lubię oglądać
• 14:36
  właśnie jak ktoś pokazuje poli poket zawsze szukam tych co ja
• 14:41
  miałam, ale tak na koniec o poli pocket, bo wydaje mi się, że
• 14:44
  ciekawostka, że. Tworzył dla własnej córki
• 14:48
  zabawkę, która potem stała się hitem i którą najpierw ona miała
• 14:52
  przez kilka lat. No to jest naprawdę konkretna i
• 14:55
  fantastyczna ciekawostka, potem wiecie, inne firmy wykupiły poli
• 15:00
  poke, to już stało się wielkim brandem, ale z tego co pamiętam
• 15:04
  to też stworzono, no powiedzmy męskie polifoke, to one jakoś
• 15:08
  się tam nazywały, to nie jest dla mnie istotne.
• 15:09
  Ja takich nie miałam, więc jakby też.
• 15:12
  W to się nie zagłębiałam, ale może wy pamiętacie, może
• 15:15
  mieliście, tylko powiem wam tutaj, że mam takie chropowate
• 15:19
  odczucia, kiedy o tym czytałam, no bo jakby dzielenie zabawek na
• 15:25
  te dla dziewczynek i te dla chłopców no to zawsze mnie mocno
• 15:29
  mierziło nie nawet jak byłam mała i byłam dziewczynką która
• 15:33
  no o życiu prawie nic nie wiedziała, no to ja po prostu
• 15:36
  wiedziałam, że to jest idiotyczne i że.
• 15:40
  Jak można w ogóle dzielić zabawki?
• 15:42
  Niech się każdy bawi dokładnie tym czym chce.
• 15:46
  Wiecie no do dzisiaj tak mam, że niech każdy sobie robi to na co
• 15:50
  ma ochotę i teraz moje drogi moi drodzy czas na tamagui i
• 15:56
  pamiętacie jaki to był w ogóle wielki szał i jakby znowu się
• 16:00
  cofnę cofnę do dotychczasów, ponieważ wiem, że teraz można
• 16:04
  sobie kupić takie jajko za 10 zł nawet w pepco, ale wtedy.
• 16:09
  Za moich czasów jajko ze zwierzątkiem, o które trzeba
• 16:15
  było dbać to były jakieś wyżyny technologii, wtedy w Polsce z
• 16:20
  tego co sprawdziłam no to kosztowało około 100 zł, a to
• 16:23
  było kupę kasy no za jajko dla dziecka.
• 16:29
  No kosmos w ogóle powstało w 1996 roku w Japonii i pewnie mi
• 16:35
  nie uwierzycie, ale wymyśliła je kobieta.
• 16:37
  No a kto inny nazywała się aki my tab i była pracowniczką
• 16:43
  firmy. Do dzisiaj właśnie bunda i robi
• 16:47
  tamagotchi, ale w jednym z artykułów było tak śmiesznie
• 16:50
  napisane, że ona była zwykłą biur.
• 16:54
  Straszne, no ale nie wiem, może ktoś coś źle przetłumaczył, to
• 16:59
  było zabawne, nie była zwykłą biurwą, bo wymyśliła jedno z
• 17:03
  najbardziej kultowych zabawek w latach dziewięćdziesiątych także
• 17:07
  kep count aqui stwierdziła, że chciałaby stworzyć
• 17:10
  elektronicznego zwierzaka, którego można nosić w kieszeni.
• 17:14
  No i oczywiście, którym trzeba się zajmować, tak jak tym
• 17:17
  prawdziwym. A to wszystko pojawiło się w jej
• 17:20
  głowie, kiedy zobaczyła reklamę gdzieś wy tiwi o dziecku, które
• 17:24
  chce zwierzaka, ale no nie może mieć prawdziwego.
• 17:27
  Wiecie z różnych względów, czy to finansowych czy nie wiem,
• 17:30
  może mieszkanie było za małe, czy rodzice się nie zgadzali i
• 17:34
  mówię wam o tym, bo to jest dla mnie bardzo ciekawe.
• 17:37
  Znam te wszystkie zabawki, ale zagłębienie się jakby w historii
• 17:41
  ich twórców i genezę powstania, czemu oni to stworzyli?
• 17:45
  Dla mnie jest bardzo satysfakcjonujące, dlatego
• 17:48
  stwierdziłam. Że ten pomysł jest idealny na
• 17:51
  odcinek no no bo jakby bardzo dużo z tych zabawek zostało
• 17:55
  stworzonych z potrzeb codzienności, a nie tylko dla
• 17:57
  hajsu jak teraz wiecie, no i tutaj na przykład aki majta
• 18:03
  inspirowała się też historią o japońskich dzieciach, które
• 18:07
  wypuszczały swoje żywe żółwie do rzeki, kiedy nie mogły, albo
• 18:11
  bardziej mi się wydaje, jednak, że nie chciały się nimi dłużej
• 18:14
  opiekować, a pamiętajcie, że. Ja Jestem znawczynią w tym
• 18:18
  temacie, no bo moja mama ma sklep zoologiczny od 20 lat.
• 18:23
  I ja po prostu mam źródło przez te 20 lat takich historii i
• 18:30
  widzę z jak się zmieniały, zmieniało podejście ludzi do
• 18:34
  zwierząt. Także no, antropologia fill
• 18:37
  zachowań społecznych, no to sn musicie założyć to logiczne.
• 18:40
  To jest najlepsza sprawa serio i my w tym zoologicznym tutaj
• 18:44
  nawiążę. No setki razy mówiłyśmy
• 18:47
  klientom, jakby odradzałyśmy, żeby nie kupowali żółwi, no bo
• 18:51
  przecież żółw potrafi żyć kil. Dziesiąt lat a dziecko jak
• 18:55
  dorośnie nie wiem przez 10 lat, no to ono już potem nie chce
• 18:58
  tego żółwia i do dzisiaj bardzo często te żółwie się gdzieś tam
• 19:03
  fill wypuszcza do lasu i one są biedne, bo są znane na pastwę
• 19:06
  losu. Jak one przeżyją?
• 19:07
  Wiecie no no ale z historii pani twórczyni sn wynika, że fill
• 19:13
  jakby nie dbanie o żółwie to nie jest tylko domena
• 19:16
  nieodpowiedzialnych Polaków, ale i japońskich dzieci sn jest
• 19:19
  bardzo sn fill ciekawe. W każdym razie autorka pomysłu
• 19:23
  chciałaby. Była to zabawka, która będzie
• 19:25
  uczyła odpowiedzialności. No to jest przydatne naprawdę od
• 19:29
  małego sn, więc no według mnie ma to sens, ale sn ona też
• 19:34
  chciała, żeby to jednocześnie sn, jakby stworzyć taką
• 19:38
  nowoczesną i bardzo modną zabawkę i wydaje mi się, że jej
• 19:42
  się udało. Sn wiecie, bo no nie ma co
• 19:45
  ukrywać, że ta ma gohi pokochały nie tylko dzieci, prawda?
• 19:49
  Rodzice też byli zajarani, bo sn.
• 19:51
  Była to taka nowość. Ja w ogóle twierdzę, że no wiek
• 19:55
  to jestściema nie i wszyscy jesteśmy dużo młodsi niż
• 19:58
  pokazuje metryka. Dużo dorosłych chyba udaje tę
• 20:01
  dorosłość. No ale prawda jest taka, że kora
• 20:05
  przedczołowa rozwija się do dwudziestego piątego roku życia,
• 20:08
  a potem już się tylko starzejemy.
• 20:11
  Dlatego rodzice na pewno byli mega zajarani tymi nowościami,
• 20:15
  które wychodziły i które mogli kupować swoim dzieciom.
• 20:19
  Ciekawe jak wielu z nich na przykład kiedy położyło dzieci
• 20:21
  spać to sami się tym wszystkim bawili.
• 20:24
  On Jestem ciekawa ok, ale ja specjalnie pod podcast nie.
• 20:29
  No dla przyjemności również, ale żeby zdobyć informacje
• 20:32
  merytoryczne, pooglądałam sobie filmiki, co robiło się z takim
• 20:37
  zwierzakiem. W sumie to nie był nawet
• 20:39
  zwierzak, bo oryginalny tamagotchi to był taki blog,
• 20:42
  taki wiecie. Według oficjalnej historii
• 20:45
  bondai z tych lat dziewięćdziesiątych, no to
• 20:48
  słuchajcie tamagotchi to kosmiczne stworzenie, które
• 20:51
  przyleciało z odległej planety i potrzebowało opieki na ziemi.
• 20:57
  Seria też nie wiedziałam, że to była taka historia, no wiadomo,
• 21:01
  że to stworzonko wykluwało się z jajka, tam trzeba było czekać i
• 21:05
  z filmików maniaków, a naprawdę było ich sporo.
• 21:09
  Dowiedziałam się, że to właśnie stworzonko wykluwało się aż 5
• 21:12
  minut z tego jajka i przez pierwsze 40 minut trzeba było
• 21:16
  non stop go karmić, bawić się z nim, bo ono inaczej umierało,
• 21:21
  więc z tego, co mi opowiadali ludzie na tiktoku, to okazało
• 21:25
  się, że. Potrafili ludzie sobie planować
• 21:28
  cały dzień. Żeby uruchomić to tamagotchi,
• 21:32
  wiedząc, że muszą mieć przynajmniej godzinę na to, żeby
• 21:35
  się nim odpowiednio zająć na początku ekstra co no i też
• 21:40
  wiadomo, że oczywiście rozwijało się w różne formy, bo czasami to
• 21:45
  było jakieś urocze stworzonko. Czasami dziwne czy leniwe, to po
• 21:49
  prostu zależało od tego, jak się nim zajmowaliśmy, a pamiętajcie,
• 21:54
  że ono chorowało, wkurzało się dąsało.
• 21:59
  Potrafiło też umrzeć z głodu. I w oryginalnym było kilkanaście
• 22:04
  różnych postaci, takich jak baby chi, czyli do worodek mauriczi,
• 22:09
  czyli niemowle. Ta Maciej kuti machi muskucci.
• 22:15
  Ludzie, czyli były takie fazy dziecięce i młodzieńcze, no i
• 22:19
  dorosła forma to było mementi, kuchipaci i taracochi.
• 22:25
  No dobra, ale to co pamiętam z dzieciństwa to to co mnie tak
• 22:27
  naprawdę najbardziej bawiło. Jestem pewna, że każde dziecko
• 22:31
  to kiedy to tamagotchi robiło kupkę.
• 22:35
  I robię tę kupkę co kilka godzin, w zależności oczywiście
• 22:39
  w jakim był wieku ten stworek, jeżeli się nie posprzątało, to
• 22:43
  on robił kolejne kupki i nagle był smutny.
• 22:46
  No bo kto by chciał żyć? Wiecie wśród swoich odchodów,
• 22:49
  prawda? On mógł nawet zachorować i
• 22:51
  umrzeć z zaniedbania, więc jak widzicie, był to element, który
• 22:55
  uczył odpowiedzialności tak samo jak posiadanie na przykład
• 22:59
  chomika. Wiecie no przy chomiku też
• 23:01
  trzeba było dbać, żeby jego przestrzeń była czysta.
• 23:05
  I i żeby on był zadowolony i przyznajcie, no wszyscy urodzeni
• 23:09
  w latach dziewięćdziesiątych, to jest do was, że to była naprawdę
• 23:13
  nowatorska koncepcja, aż mi się w ogóle zachciało kupić takie
• 23:18
  tamagotchi. Sprawdziłam, że oryginalne teraz
• 23:21
  kosztuje ponad stówkę, czyli podobnie inflacja nadal z tych
• 23:25
  starych modeli, jakby można można je kupić, ale są już nowe,
• 23:30
  kolorowe bajeranckie można tam w tym nowym wynająć nawet nianie.
• 23:35
  To jest niesamowite, ciekawe czy faktycznie dzieciaki się tym
• 23:38
  teraz bawią, czy to raczej jest dla.
• 23:41
  Dzieci dorosłych, które urodziły się w latach
• 23:44
  dziewięćdziesiątych. No dobra, ale bo dzisiaj nie
• 23:47
  właśnie nie chcę za bardzo nawiązywać do nowych modeli tych
• 23:50
  zabawek, bo chciałabym się skupić na tych starych, żeby już
• 23:53
  nie plątać. Ale no przyznam, że nie kupię
• 23:55
  sobie tamagotchi, no bo wiadomo po pierwsze szkoda kasy, bo
• 23:59
  Jestem pewna, że fill pobawiłabym się nawet niecały
• 24:02
  dzień tylko chwilkę i rzuciłabym w kąt, więc to jest absolutnie
• 24:06
  bez sensu, ale zanim w ogóle wypuszczono to jajko na rynek,
• 24:11
  no bo w Polsce się mówiło na to jajko.
• 24:14
  No to wiecie, że znalazłam taką historię, że oni rozdali
• 24:17
  oczywiście w celu badań, żeby przetestować te jajka, jak ta
• 24:21
  gra będzie fill odbierana przez dzieciaki?
• 24:25
  To właśnie oni te jajka podarowali dzieciom w szkołach w
• 24:28
  szybuii i fill. Wiecie no one miały sprawdzić
• 24:32
  przez jakiś czas i powiedzieć czy wprowadzać jakieś zmiany.
• 24:35
  Ewentualnie jakie więc fill? Nie wiem czy tak się faktycznie
• 24:39
  robi, że takie badania się przeprowadza na grupie docelowej
• 24:43
  dzisiaj też. Ale brzmi to totalnie jak praca
• 24:46
  marzeń dla nieletnich i w dziewięćdziesiątym siódmym roku
• 24:50
  w ogóle duet twórców. No bo do tej twórczyni Dołączył
• 24:54
  też pan inżynier fill. Oni dostali fill Nobla w
• 24:59
  dziedzinie ekonomii, ale to był taki sarkastyczny nobel, jakby
• 25:03
  przyznawalno tego Nobla, jakby on był przyznawany przez
• 25:07
  noblistów z harvardów, więc jakby nieźle to brzmi.
• 25:11
  No ale oni dostali go za tutaj. Zacytuję fill, poświęcenie
• 25:15
  milionów roboczogodzin na hodowle wirtualnych zwierzątek i
• 25:19
  stworzyli właśnie tamagotchi. No to mnie tak rozbawiło, w
• 25:22
  sensie wszędzie gdzie szukałam, no to to nie jest prawdziwy
• 25:25
  nobel, tylko to jest on się nazywa i g nobel coś takiego nie
• 25:29
  więc no było określenie satyryczny nobel zawsze to
• 25:33
  nobel, ciekawe czy dostali bańkę, wydaje mi się, że nie to
• 25:36
  nie wszystko, bo tutaj do tego tamagotchit naprawdę tyle hitów
• 25:40
  wyszperałam, bo. Starałam się, żeby to było,
• 25:43
  wiecie też, no trochę merytorycznie, tylko biadolenie
• 25:46
  moje, że on jak fajnie było mieć ta małgoczi, no bo to już chyba
• 25:50
  wiecie, nie była taka pani Terry squires chyba tak to się czyta.
• 25:55
  Autorka 20 powieści młodzieżowych takich wiecie w
• 25:59
  stylu detektywistycznych, no czytało się takie wypożyczało
• 26:03
  się z biblioteki różne i ona przeznaczyła małą część swojego
• 26:08
  cmentarza i tu już jak to czytałam to się zastanawiałam,
• 26:10
  wow miała swój własny cmentarz. Słuchajcie, to był cmentarz dla
• 26:16
  zwierząt, gdzieś tam w jej posiadłości w Anglii i ona tę
• 26:20
  część przeznaczyła na uwaga na martwe tamagotchi.
• 26:24
  Szaleństwo, prawda? Normalnie odprawiano im pogrzeby
• 26:29
  z żałobnikami z kwiatami. No dokładnie, tak samo jak ja to
• 26:33
  robiłam moim chomikom. Zamówi ta historia, jedna z
• 26:37
  moich ulubionych, no ale dobra. Jeszcze odkryłam jedną
• 26:40
  ciekawostkę, która przydałaby się do odcinka numer 76 o
• 26:44
  dziwnych muzeach. No ten odcinek też był ekstra.
• 26:47
  Kurde, trzeba kiedyś zrobić taką listę i odwiedzić je wszystkie
• 26:51
  tam były hardcorowe, nie dobra, ponieważ powstało coś takiego
• 26:55
  jak muzeum zagrożonych dźwięków. W sumie to była strona
• 26:59
  internetowa, no ale w formie muzeum.
• 27:02
  Której celem było uwiecznianie kultowych dźwięków przeszłości?
• 27:06
  I jak na przykład sygnał systemu Windows 95, dźwięk tetris jakieś
• 27:12
  tam polifoniczne kultowe dzwonki noki czy właśnie dźwięk tema
• 27:16
  goci, grzebiąc w historii tamagotchi dowiedziałam się o
• 27:20
  tym muzeum. Wydaje mi się, że to jest
• 27:22
  naprawdę bardzo fajny pomysł. No bo dzięki temu projektowi
• 27:27
  dźwięki z mojego dzieciństwa będą wieczne i jak ktoś za
• 27:31
  kilkaset lat będzie chciał posłuchać.
• 27:34
  Jak brzmiały lata dziewięćdziesiąte?
• 27:36
  No to nie będzie miał z tym problemu, o ile ludzkość
• 27:39
  przeżyje nie o tym i ja też bardzo dobrze pamiętam, że nie
• 27:44
  każde dziecko miało oryginalne tamagotchi podróbek było wtedy
• 27:49
  dużo mniej niż teraz i no nie były mile widziane gdzieś tam na
• 27:52
  ośce, ale pamiętam kilka konkurencyjnych na pewno był
• 27:57
  taki w kształcie jabłka i w kształcie serca ten w kształcie
• 28:02
  serca też miałam, bo pamiętam, że na nim.
• 28:05
  Były wyrysowane takie różne zwierzątka, że właśnie w tych
• 28:09
  nieoryginalnych można było mieć zwierzaki a nie tych te postacie
• 28:13
  z kosmosu, które przyleciały, żebyśmy się nimi opiekowali.
• 28:17
  Wydaje mi się, że te zwierzątka w tej podobie były losowe w
• 28:21
  sensie za każdym razem wychodził inny zwierzak, więc się za
• 28:24
  każdym razem też resetowało szpilką.
• 28:27
  Tam z tyłu był taki guziczek. Żeby trafić na tego zwierzaka,
• 28:31
  którego się chciało, ale ja nie o tym, bo tutaj zmierzam do
• 28:35
  tego, że. Jest takie jajko, o którym
• 28:39
  wydaje mi się, że nikt nie mówił.
• 28:41
  Ja znalazłam tylko jeden filmik z nim, więc mi to potwierdziło,
• 28:44
  że faktycznie on istniał i to jajko nazywało się nano baby
• 28:49
  powstało w dziewięćdziesiątym siódmym roku i ja pamiętam, że
• 28:53
  moja psiapsi z podstawówki kamilka je miała bo w tym jajku
• 28:57
  nie było stworka czy zwierzaka tylko było normalnie dziecko i
• 29:01
  ona miała takie pomarańczowe naprawdę megakul to było coś
• 29:05
  takiego. No niesamowitego, dlatego, że to
• 29:08
  dziecko potem nawet mogło mieć jakąś karierę lekarza czy tam
• 29:12
  prawnika. No super to była sprawa
• 29:15
  jarałyśmy się chyba tym jej jajkiem bardziej niż moim
• 29:18
  tamagotchi. No wiadomo, że zasady były takie
• 29:21
  same, bo to nano baby, no to trzeba było karmić butelką,
• 29:25
  trzeba było przewijać pieluchy, bawić się, kąpać, usypiać
• 29:29
  naprawdę bardzo podobna. No forma identyczna wręcz.
• 29:33
  Tylko, że na przykład zamiast kubki.
• 29:37
  Była gdzieś tam jakiś symbol pieluchy, wiecie, pojawiał się
• 29:41
  jakiś wózek, smoczek, mleko takie bardzo niemowlęce elementy
• 29:46
  i jeżeli się go zaniedbywało no to on płakał albo jak był
• 29:49
  większy to uciekał z domu jak prawdziwe dziecko i znikał z
• 29:53
  ekranu, więc to było na pewno przerażające dla dziecięcych
• 29:56
  rodziców. No ale jeszcze mi się
• 29:58
  przypomniało. A propos tych kupek w tamagoczi,
• 30:01
  że one były tak zbudowane dosłownie z kilku.
• 30:04
  Pikseli one nawet tak śmierdziały, że miały taki dymek
• 30:07
  na czubeczku. Ekstra tam o goci było super
• 30:11
  boże, jak ktoś ma to niech przyjdzie się ze mną pobawić.
• 30:14
  No no ale dobra nie ma co ukrywać, że kolejną moją
• 30:19
  ulubioną zabawką i mega kultową w latach dziewięćdziesiątych był
• 30:24
  gamboy ludzie. Ja mam naprawdę kiepską pamięć,
• 30:28
  zawsze wam o tym mówię, ale dokładnie pamiętam dzień, w
• 30:32
  którym mój kochany Braciszek 14 lat starszy ode mnie przyjechał
• 30:37
  do hanoweru, ze swoją obecną już żoną.
• 30:40
  I przywieźli wtedy z Hiszpanii zielonego gameboya kolora ja mam
• 30:44
  go do dzisiaj, no nawet działa, ale no jest pewna przykra
• 30:49
  sprawa, po której przez chwilę straciła miłość do.
• 30:54
  Mojej bratowej, no ale to wam zaraz nie od razu wam opowiem,
• 30:59
  bo ja zapomnę. No słuchajcie, ja moje różowe
• 31:02
  PSP w sensie no to już była nowsza konsola, ale moje różowe
• 31:05
  PSPI gameboya pożyczyłam moim bratankom powiedziałam żeby
• 31:10
  oddali jak już wyrosną. Wiecie żebym ja po prostu miała
• 31:13
  to na pamiątkę, no bo ja już się wtedy tym nie bawiłam, a tak po
• 31:17
  prostu niech sobie grają i się bawią, no bo to było kul, może
• 31:21
  trochę właśnie takie oldskulowe dla nich i wiecie co?
• 31:25
  Moja bratowa wyrzuciła wszystkie moje kasetki do śmieci wszystkie
• 31:30
  gry. Ja byłam w szoku, ale gameboya
• 31:33
  uratowałam chociaż tyle. Tutaj chyba przydałaby się
• 31:38
  minuta ciszy, no. No dobra słuchajcie, bo przed
• 31:44
  game boyem kolorem był pierwszy gameboy na 4 baterie z takim
• 31:49
  zielonym monochromatycznym ekranem i ja również mam je 2 z
• 31:53
  dzieciństwa jeden był chyba mojego brata, jeden był mój, ale
• 31:58
  ten dziad ma ze stola w sensie nie mój brat tylko ten stary
• 32:01
  gameboy chyba ze 100 lat naprawdę wygląda jakby.
• 32:05
  Już był wyciągnięty z Muzeum w latach osiemdziesiątych Nintendo
• 32:09
  już było bardzo znane i w ogóle było czymś wyjątkowym stworzyli.
• 32:13
  Oni wtedy takiej gierki nazywały się game and Watch.
• 32:17
  Na pewno kojarzycie takie maluteńkie konsole do ręki,
• 32:20
  które były tylko z jedną grą? Taka bardzo kompaktowa, niedroga
• 32:24
  w ogóle wychodzi na to, że kiedyś to wszystko było małe i
• 32:26
  kompaktowe nie, a teraz no biegery z better sn ewidentnie,
• 32:31
  no ale dobra tyle fill, że jak fill miało się te game and
• 32:36
  Watch, no to jak ci się już znudziła ta gra przeszło się 100
• 32:39
  milionów razy sn, no to trzeba było poprosić rodziców o
• 32:42
  kupienie kolejnej. Bo jakby nie ona nie miała opcji
• 32:47
  nowej gry albo kilku gier w jednym, więc twórcy stwierdzili,
• 32:51
  że muszą stworzyć coś lepszego i właśnie tak powstał gameboy z
• 32:56
  wymiennymi dyskietkami i to się nazywa kartridże, ale dla mnie
• 33:00
  zawsze będą to dyskietki, więc po prostu tak będę mówiła i
• 33:04
  premiera odbyła się 21 kwietnia w osiemdziesiątym dziewiątym
• 33:09
  roku w Japonii. No a kilka miesięcy później
• 33:11
  wiadomo, że dotarło do u SAI do Europy.
• 33:15
  I chyba was nie zdziwi jak powiem, że gameboy okazał się
• 33:20
  hitem. Oczywiście Nintendo to zadbało,
• 33:22
  no bo kupując gameboya dostawało się w pakiecie, dostawało się w
• 33:27
  pakiecie grę i był to tetris bardzo prosta gra, ale
• 33:31
  wciągająca, bo jest to gra logiczna i w ogóle stworzył ją
• 33:36
  radziecki programista aleks jej parzydłowa.
• 33:40
  To jest taka dodatkowa ciekawostka, tu dla was, ale
• 33:42
  wiecie, że no przez wiele lat z racji, że właśnie został
• 33:46
  stworzony w związku radzieckim. Ten tetris no to nikt nie miał
• 33:50
  jakby legalnych praw do niego więc trwała wojna, no bo wiecie
• 33:54
  tutaj nagle premiera dodajemy te te grę do gameboya a tu ruscy
• 33:59
  mówią, że no nie ma opcji nie, ale wygrali jakoś te wojnę w
• 34:05
  sensie wojnę na licencję, na szczęście Nintendo dało radę, no
• 34:10
  bo bez tego nie wiem czy byłby aż taki hit.
• 34:13
  Wiecie na na samym początku i też przeglądając różne Artykuły
• 34:16
  na ten temat dowiedziałam się, że. 2023 roku, czyli niedawno
• 34:22
  powstał film właśnie pod tytułem tetris, więc wam wspominam, ja
• 34:26
  jeszcze nie widziałam, a na pewno sobie go włączę jak będę
• 34:29
  miała czas, no bo brzmi to interesująco, jakby cała ta
• 34:33
  historia nie powstania tetrisa skoro powstał film, no to musi
• 34:37
  być dużo bardziej obszerna niż to, co ja wam gdzieś tutaj w
• 34:40
  skrócie nakreśliłam sn nie wiem czy nie mówię za szybko, ale no
• 34:43
  taka jest trochę ekscytacja sn. Bo słychać sn boże ja pewnie jak
• 34:47
  będę montowała ten podcast to pomyślę sobie, ale głupie i nie
• 34:52
  chcę tego publikować. Mam nadzieję, że wam się i tak
• 34:54
  spodoba, no że większość dzieciaków z lat
• 34:57
  dziewięćdziesiątych nie słucha jednak dzieciaków.
• 35:00
  My jesteśmy jeszcze młodziaki proszę was słuchajcie, bo my
• 35:04
  cały czas jesteśmy przy tym pierwszym gameboy tym starym
• 35:07
  gameboy sn, ale muszę wam jeszcze jedną ciekawostkę o nim
• 35:10
  powiedzieć, ponieważ sn. O.
• 35:12
  Świetna jest fill podczas fill wojny w Zatoce Perskiej, czyli
• 35:17
  to były lata dziewięćdziesiąty fill rok i dziewięćdziesiąty
• 35:20
  pierwszy jeden z żołnierzy miał ze sobą gameboy'a na tej wojnie
• 35:25
  sn, no po prostu chciał sobie chłopak zapewnić rozrywkę w
• 35:29
  oczekiwaniu na to co nadejdzie i w pewnym momencie wybuchła w
• 35:33
  okopach bomba. I wiecie co się stało?
• 35:36
  Gameboy bardzo mocno się stopił te guziczki wszystko on nadal
• 35:40
  działał sn. Serio no jest to niesamowita
• 35:43
  historia jak ta z kubkiem stanleya, który stał w aucie,
• 35:47
  które całkowicie spłonęło, a ten kubek stanleya tylko się
• 35:51
  leciutko zabrudził i jak dziewczyna to pokazała gdzieś w
• 35:54
  social mediach, no to firma stanleya kupiła jej auto za tak
• 35:58
  dobrą reklamę, no lepszej na pewno nie mogli mieć i to
• 36:01
  powiedzmy darmowej, no ale chciałam jeszcze powiedzieć, że
• 36:05
  Nintendo. Tego spalonego gameboya
• 36:07
  wystawiło jako eksponat w ich muzeum gdzieś tam w Stanach
• 36:11
  nazywając go the good war gamboy, czyli po prostu gameboy
• 36:15
  z zatoki Perskiej. Wstawie oczywiście wam patronite
• 36:19
  art newslettera fajna ciekawostka, nie jak gdzieś
• 36:23
  będziecie wybierali się do Stanów, no to wydaje mi się, że
• 36:26
  to muzeum pewnie jest gdzieś w virginie, ale sprawdźcie sobie
• 36:29
  można zobaczyć wszystkie g boye boże, teraz też chcę do takiego
• 36:34
  pojechać, ale dobra. Stany to tam już nuda dla mnie,
• 36:37
  ale jak czytałam te historie sobie pomyślałam dobra to ja już
• 36:39
  wiem czemu te moje działają jak u mnie są od 30 lat, one
• 36:43
  działają lepiej niż ten nowszy gameboy co to są po prostu nie
• 36:47
  do zajechania. Ostatnio też było głośno Polaków
• 36:50
  w kosmosie no to was zaskoczę i powiem, że gameboy również był w
• 36:54
  kosmosie i to z tetrisem astronauta Aleksandra sereboff
• 36:58
  zabrał gameboya właśnie na stację, która się nazywała mir w
• 37:03
  dziewięćdziesiątym trzecim roku no i grał tam sobie.
• 37:06
  Wytrisa no konsola po powrocie w ogóle została wystawiona jako
• 37:11
  pierwsza przenośna konsola w kosmosie.
• 37:14
  Nieźle, chociaż twierdzę, że jedzenie pierogów w kosmosie
• 37:18
  jest dużo bardziej kul. No serio.
• 37:21
  I wiem też, że pewnie więcej chłopców grało w gameboya czy na
• 37:26
  gameboy'u, ale ja zawsze lubiłam robić to na co mam ochotę, więc.
• 37:31
  Nie baczyłam na to, co jest przypisane do danej płci.
• 37:35
  Zresztą no ja Jestem też wychowana z dużo starszym
• 37:37
  bratem. No więc nie było podziałów na
• 37:40
  dziewczyńskie chłopięce, no bo buddy taką mu nadałam ksywę w
• 37:44
  dzieciństwie do dzisiaj nikt nie wie dlaczego, ale wydaje mi się,
• 37:48
  że po prostu jak oglądałam bajki po angielsku i po niemiecku, no
• 37:51
  to wyłapałam gdzieś tam słowo body, czyli kumpel i tak body
• 37:55
  został no on jest body, ja Jestem mika, więc u nas w
• 37:59
  rodzinie wszyscy tak w każdym razie buddy nauczył mnie jak być
• 38:02
  silną i niezależną dziewczynką, która sobie radzi ze wszystkimi.
• 38:07
  I z wszystkim pewnie wyszło to bardzo naturalnie, bo chciałam
• 38:11
  po prostu robić takie rzeczy jak mój brat.
• 38:13
  No ale teraz jak o tym mówię, no to ma faktycznie sens, że to
• 38:17
  dzięki niemu Jestem po części taką maryliczką jaką jest.
• 38:20
  Ech. Kiedyś wam muszę opowiedzieć
• 38:22
  historię o tym, jak naprawdę jako mała dziewczynka w
• 38:25
  przedszkolu pokonałam ogromnego chłopca nastolatka, który miał
• 38:30
  ksywę pomidory, bo on wyglądał jak pomidor był wielki rudy.
• 38:35
  Byłam z siebie dumna i to wszystko dzięki mojemu bratu,
• 38:38
  ale to był ostatni raz, kiedy prawie ostatni raz, kiedy
• 38:42
  uderzyłam kogoś w jego pomidorki.
• 38:46
  Dobra opiszę to moi drodzy, w tym wy art.
• 38:49
  Newsletterze jak tam ma być taki ekskluzywny kontent to będziecie
• 38:53
  mieć pomidora, dąży do tego moje drogie i moi drodzy, że gameboy
• 38:59
  miał w nazwie no słowo boy czyli chłopiec bo wiecie za moich
• 39:04
  czasów to w ogóle na to się nie zwracało uwagi.
• 39:07
  Wydaje mi się, że no też po pierwsze język angielski nie był
• 39:10
  taki powszechny jak jest teraz. Kobiety nie były tak ważne jak
• 39:16
  teraz, nie więc. Nie było żadnych afer jeżeli
• 39:19
  chodzi o samą nazwę. Jestem też pewna, że wiele
• 39:22
  traktowało ją jako taką nazwę własną.
• 39:25
  Wiecie tak jak jest? Nie wiem o show, nikt się nie
• 39:27
  skupia na tym, co to na przykład znaczy, ale ja sobie też w ogóle
• 39:31
  nie przypominam, by ktokolwiek na podwórku miał gęboja i nie
• 39:34
  był chłopcem. Nie wiecie w sensie, że
• 39:36
  pamiętam, że tylko chłopcy mieli gameboy i ja więc ewidentnie no
• 39:41
  Nintendo robiło ten kontent. Ten produkt pod chłopców pod
• 39:45
  mężczyzn. Oczywiście tylko w teorii, no bo
• 39:48
  ja znalazłam statystyki, bo musiałam pokopać, że na początku
• 39:52
  lat dziewięćdziesiątych, kiedy on wyszedł, no to 47%
• 39:55
  użytkowników gameboya to były dziewczynki i też od razu sobie
• 39:59
  myślę o tym, że jak kiedyś jechało się na przykład w
• 40:01
  podróż, no to nie miało się gier na telefonie tak znaczy, no może
• 40:05
  miało się jakiegoś sake'a nie wiem kiedy Nokia została
• 40:08
  stworzona, ale no to też były pewnie te lata, no ale to nie
• 40:12
  było takie. Normalne, a wtedy można było
• 40:15
  zabrać gameboya albo karty do gry.
• 40:18
  Wiecie w sensie żeby była jakaś rozrywka w tej podróży?
• 40:22
  Niesamowite czasy jak sobie w ogóle o tym tak pomyślę.
• 40:26
  Teraz jak byłam. No niedawno w podróży, która mi
• 40:29
  zajęła w jedną stronę 14 godzin. No to ja ten cały czas
• 40:33
  przeznaczyłam na czytanie książki o niewolnictwie wybitna
• 40:37
  jest, naprawdę jest świetna, więc praktycznie całą skończyłam
• 40:41
  i jak w międzyczasie gdzieś tam się rozglądałam no to jednak 90%
• 40:46
  ludzi się działo na telefonie i nie ma oczywiście w tym nic
• 40:50
  złego, tylko to jest taka moja obserwacja, więc wam o tym
• 40:53
  mówię, dla mnie po prostu to był czas, który w końcu mogłam
• 40:57
  wykorzystać na coś innego niż czytanie o sztuce w drodze
• 41:00
  powrotnej w ogóle zepsuły mi się airpodsy.
• 41:03
  To było straszne, bo nawet nie wygłuszały mi już tego całego
• 41:06
  szumu samolotu i rozmów ludzi, więc tym bardziej po prostu.
• 41:11
  No czytałam, bo chciałam zająć gdzieś tam swoje myśli, więc
• 41:17
  jeszcze nawiązując do tej nazwy, no to trochę prawda jest taka,
• 41:21
  że gameboy się zestarzał. W sensie ta nazwa trochę
• 41:24
  niezręcznie, ale no mnie jako naczelną jednak krytykantkę
• 41:29
  wiecie, która jest pierwsza a propos takich tematów, no to
• 41:32
  mnie to w ogóle. Nie rusza, bo wiem, że nowe
• 41:35
  konsole Nintendo jakieś tam Nintendo Switch czy coś takiego,
• 41:39
  no to one już są. Jakby jak to, jak to się nazywa,
• 41:43
  no mają neutralne nazwy nie więc no jak widzicie, czasy się
• 41:47
  zmieniają i podejście jest też bardziej inkluzywne, więc wydaje
• 41:52
  mi się, że to jest spoko, aczkolwiek nadal twierdzę, że
• 41:56
  gameboy no to nie było nic złego, wtedy faktycznie za moich
• 42:00
  czasów był podział na różowe dla dziewczynek i niebieskie dla
• 42:04
  chłopców. Pamiętam jeszcze jedną
• 42:06
  najfajniejszą rzecz, że to był plus posiadania starszego brata,
• 42:10
  jakby ja miałam same plus. Był świetny, nadal jest, ale on
• 42:14
  przechodził mi te finałowe rundy z bossami.
• 42:17
  Te takie najtrudniejsze i ja moi drodzy, byłam bardzo honorowa,
• 42:21
  więc ja nie uznawałam tego jako przejście całej gry, tylko
• 42:26
  musiałam Jeszcze raz sama przejść tego bossa.
• 42:29
  Tyle że dzięki temu jak obserwowałam, wiecie jak body
• 42:32
  grow, no to mogłam wiedzieć co mniej więcej zrobić, żeby
• 42:35
  pokonać tego bossa, więc bardzo lubiłam też ten fill czas
• 42:39
  oczywiście z nim spędzać. No i jeżeli chodzi o gameboya
• 42:43
  kolor, czyli tego, którego pewnie większość miała z nas z
• 42:47
  was on zadebiutował w dziewięćdziesiątym ósmym roku, a
• 42:51
  ten pierwszy szary w osiemdziesiątym dziewiątym i
• 42:55
  mimo, że już wtedy były jakby kiedy powstał ten pierwszy szary
• 43:00
  monochromatyczny gameboy, to wyobraźcie sobie, że już wtedy
• 43:05
  były kolorowe wyświetlacze, ale Nintendo postanowiło ich nie
• 43:10
  używać. Ponieważ.
• 43:12
  Te zielone jak ja na nie mówiłam jakby trzymały baterie przez 15
• 43:17
  godzin, co dało im ogromną przewagę na rynku.
• 43:21
  Rozumiecie? 15 godzin, żeby trzymała
• 43:24
  bateria. My teraz wszystko musimy co 5
• 43:27
  sekund ładować i też z takich bajerów ja ich nie miałam, ale
• 43:31
  no były na przykład aparat do gameboya, że można było sobie
• 43:35
  wydrukować, bo też sprzedawano oddzielnie drukareczkę do
• 43:38
  gameboya. Była latarka, którą się
• 43:40
  przyczepiało, no bo mimo, że on miał kolorowy wyświetlacz, no to
• 43:44
  on nie był tak podświetlany jak teraz są nasze telefony
• 43:47
  podświetlane czy jak w macbookach nawet klawiatura jest
• 43:49
  podświetlana. Wiecie więc była taka lampeczka
• 43:52
  i można było sobie grać po nocy. Dla mnie to był zbędny,
• 43:55
  faktycznie jakiś. Ee gadżet, no bo ja mogłam sobie
• 43:59
  zapalić lampkę nocną w pokoju, ale było fajne.
• 44:03
  No na pewno chciałam, nie wierzę, że nie chciał, ale
• 44:07
  rozumiecie, żeby robić drukarkę do gameboy technologia.
• 44:13
  Bawi mnie to, bo naprawdę jesteś.
• 44:16
  Minęło niewiele lat, a tak wszystko poszło do przodu, że
• 44:20
  niesamowicie się o tym czyta, bo wiecie, ja to też przeżywałam.
• 44:24
  To nie jest randomowa rzecz nie, więc dlatego jest tak
• 44:27
  emocjonalnie. Wiem, że też te nowe gameboy'e
• 44:31
  kolory właśnie miały podczerwień, że można było jakby
• 44:34
  grać z wieloma osobami. I w jedną grę, ale ja z tego nie
• 44:39
  korzystałam, więc ja nawet nie wiem jak to dokładnie wyglądało,
• 44:43
  to to się kiedyś nazywało irdanie wy jakiś nokiach, no ale
• 44:48
  domniemam, że to była na pewno fajna zabawa, jeżeli ktoś mógł
• 44:51
  sobie miał tę samą grę i grali po prostu sobie więcej niż jedna
• 44:56
  osoba. Ciekawa jak to wyglądało i
• 44:58
  powiem wam, że ja też pamiętam, że najukochańszą grą wszystkich.
• 45:03
  Były pokemony, a ja tak nienawidziłam tych pokemonów.
• 45:07
  Jakby w ogóle nie rozumiałam idei, to było takie nudne.
• 45:10
  W sensie oglądałam bajkę i bajkę bardzo lubiłam, ale sama gra
• 45:14
  wydawała mi się nużąca i ja wiem, że to też wynikało z faktu
• 45:19
  po pierwsze, że był szał na te pokemony, ale po prostu wiele
• 45:23
  dzieciaków miało tylko jedną dyskietkę właśnie te pokemony,
• 45:26
  bo ja pamiętam to były żółte, czerwone i czarne były 3 rodzaje
• 45:29
  tych pokemonów, a ja miałam no większą różnorodność dzięki temu
• 45:34
  flumarkowi. Ja od najmłodszych w ogóle lat
• 45:37
  grałam z bratem na różnych konsolach, więc moje oczekiwania
• 45:40
  były. Większe wiecie, ja oczekiwałam
• 45:44
  więcej ekspresji o tak jak w sztuce teraz oczekuje, a nie że
• 45:48
  tam klikasz i łapiesz po ke. Straszne Jestem ciekawa czy jak
• 45:52
  ktoś z was grał to dajcie mi znać czy wy to lubiliście czy
• 45:56
  nie no bo przecież jakieś tam parę lat temu były te Pokemon go
• 45:59
  na telefon co było fajnym pomysłem pod tym względem, że
• 46:03
  szło się na spacer żeby łapać pokemony, czyli jakby dzieciaki
• 46:07
  się ruszały czy dorośli, no bo każdy w to grał, ja jeszcze chcę
• 46:11
  powiedzieć wam a propos tych pokemonów, bo.
• 46:13
  To był ogromny Fenomen. To już jest wiadome, ale się
• 46:16
  okazało, że to właśnie pokemony uratowały trochę gameboya, bo
• 46:20
  przyszedł czas to tak naprawdę jak na wszystko, że i gameboy
• 46:24
  się znudził ludziom nie sprzedaż spadła o zgrozo pewnie z
• 46:29
  miliardów na miliony no i nagle pojawił się twórca pokemonów,
• 46:33
  który nazywa się satoshi tairi, który był zafascynowany
• 46:38
  zbieraniem owadów jako dziecko. Ja tego też nie wiedziałam, że
• 46:41
  pokemony powstały Z miłości. No bo tak szczerze wam powiem,
• 46:46
  dla mnie to były potworki, stworki a nie osobniki, które
• 46:50
  miały przypominać o wady, bo nie wiem, może dlatego, że ja tak
• 46:54
  jakoś nie byłam jakąś wielką fanką tych pokemonów, to może
• 46:57
  dlatego w każdym razie satoshi chciał stworzyć grę, w której
• 47:01
  gracze mogli złapać, mogli zbierać, mogli też wymieniać się
• 47:05
  różnymi stworzeniami. No i właśnie gameboy miał coś
• 47:08
  takiego jak. Link cable to był taki kabel
• 47:11
  łączący 2 gameboya. I dzięki temu oni mogli też grać
• 47:18
  po prostu i z tego co zrozumiałam, to oni po prostu
• 47:21
  mogli grać, łączyć się i wymieniać jakby się tymi
• 47:24
  pokemonami, więc fajna sprawa. No i wtedy wszystkie dzieciaki
• 47:29
  zaczęły znaczy ich rodzice kupować gameboy i grać w
• 47:32
  pokemony, więc powiem wam to też jest ciekawa historia, bo ten
• 47:36
  twórca pokemonów się uparł, on wierzył w swój projekt, on
• 47:40
  wierzył, że on jest świetny. I on naprawdę prawie
• 47:42
  zbankrutował, bo on tę grę tworzył 6 lat i wtedy gameboy
• 47:46
  się zgodził. Żeby jakby dołączać jakby zrobić
• 47:51
  kolaborację z Nintendo z game boyem, ponieważ mieli jeden
• 47:56
  warunek, chodziło o to, że on stworzył tę grę już na te gotowe
• 48:00
  dyskietki do gameboya, że Nintendo nie musiało inwestować
• 48:04
  w żadne nowe technologie, tylko mieli wszystko gotowe, więc
• 48:08
  wydaje mi się, że to jest bardzo super historia, że jak pokemony
• 48:12
  uratowały gameboya. Ekstra i że faktycznie to
• 48:15
  wszystko kiedyś się tak mocno łączyło.
• 48:18
  Jednak widzicie w sile jest w siłach.
• 48:21
  Chciałam powiedzieć, w grupie jest siła, no pod każdym
• 48:24
  względem i widzimy to na w każdym aspekcie naszego życia.
• 48:29
  No ale dobra, bo ja wam opowiem, że skoro nie lubiłam pokemonów,
• 48:33
  no to w co uwielbiałam grać najbardziej kochałam warioland,
• 48:38
  to był przeciwnik Mario. Którego też lubiłam, ale
• 48:42
  warioland był wybitny, dużo lepszy niż Mario i tak Mario to
• 48:47
  był sympatyczny. Pamiętacie nie hydraulik z
• 48:50
  sąsiedztwa awario, to był jego chciwy pierdzący kuzyn, który
• 48:55
  zamiast ratować księżniczki on okradał piratów, więc chyba już
• 49:00
  się nie zdziwicie, że ja no często mam słabość do czarnych
• 49:04
  charakterów, ale. Na szczęście tylko w sztuce, nie
• 49:08
  w życiu codziennym. Ale jeżeli chodzi o tam inne
• 49:11
  gry, no to oczywiście grałam w Mario, bo tych jakby gierek z
• 49:15
  Mario było absolutnie bardzo dużo, ale ja pamiętam, że po
• 49:21
  tych gierkach Mario i vario uwielbiałam grać w kirby'ego
• 49:24
  albo w donkey Konga. Były też inne.
• 49:27
  Już wam tutaj nie chcę aż tak zanudzać.
• 49:29
  No bo ja tutaj bardzo dużo biadole, ale dobra, jeszcze
• 49:32
  jedno, tylko ja nie wiem jak to się nazywa, nie szukałam nawet.
• 49:36
  Ratowało się takim elfem ratowało się wróżkę i i się
• 49:40
  dzwoneczki zbierało jak się jak się weszło na dzwoneczek to
• 49:42
  wtedy wylatywała wróżka to też było ekstra, bo to miało bardzo
• 49:47
  wiele poziomów i ona była bardzo ciężka, na pewno ona nie była
• 49:50
  odpowiednia na mój wiek, więc bardzo dużo razem z buddym w to
• 49:53
  graliśmy, żebym ja też miała jakieś tam.
• 49:57
  Postępy nie i czegoś się nauczyła.
• 50:00
  No możecie się tego domyślać, ale nie ma co ukrywać, że sam
• 50:04
  gameboy kolor szczególnie miał ogromny wpływ na branżę.
• 50:09
  Nie jakby ten wpływ jest ewidentnie, no nie do
• 50:13
  przecenienia, bo nie dość, że on utorował drogę przyszłym
• 50:18
  konsolom, które no są teraz jedną z najważniejszych, nawet
• 50:23
  nie powiem zabawek, bo no bardzo dużo dorosłych osób.
• 50:28
  Nie tylko mężczyzn i kobiet grają na PSP czy na place, czy
• 50:32
  na jakichś innych. Tam wiecie co jeszcze było, co
• 50:36
  było xboxa o sorry bo zapomniałam.
• 50:39
  Ja też mam awersję do facetów grających na place.
• 50:43
  Naprawdę jeden z powodów, Dlaczego nie?
• 50:46
  Nie rozstałam się z moim partnerem wiele lat temu, także
• 50:51
  niech mu plejka służy, no ale też gameboy po prostu
• 50:54
  spopularyzował idee gier przenośnych, dając graczom
• 50:58
  możliwość tak jak wam mówiłam, zbiera jakby zabierania tych
• 51:03
  ulubionych gier ze sobą gdziekolwiek pojadą, wyjadą więc
• 51:07
  no ta kompaktowość była chyba w latach dziewięćdziesiątych.
• 51:11
  Mocno ceniona. Nie wiem czy to dobrze czy nie,
• 51:14
  ale też bardzo ciekawe. I tutaj przejdę oczywiście do
• 51:18
  myślę, że ciekawego zagadnienia, czyli ceny, bo on kosztował w
• 51:24
  latach dziewięćdziesiątych około 700 900 zł.
• 51:28
  Ten gameboy Color tylko, że no jakby nadal to jest duża kwota.
• 51:33
  Teraz w obecnych czasach, ale wtedy, bo sprawdziłam specjalnie
• 51:37
  zarabiało się od 500 zł. To była chyba minimalna.
• 51:41
  Do tysiąca, która była wyższa, więc to było kupę kasy, a sama
• 51:45
  gra ta dyskietka kosztowała. No nawet 250 zł chore pieniądze,
• 51:51
  więc jak ktoś zarabiał 500 zł to na rękę dostawał z jakieś
• 51:55
  niecałe 400, więc no połowa po prostu to był koszt fill samej
• 52:00
  gierki bez gameboya niewiarygodne.
• 52:04
  Dlatego wam mówię o kwotach, tych wszystkich zabawek też w
• 52:07
  kontekście zarobków w Polsce w latach dziewięćdziesiątych, bo
• 52:12
  uważam, że kwota ma znaczenie, bo większość z tych kultowych
• 52:17
  zabawek, o których dzisiaj opowiadam, no to one były dla
• 52:21
  sporej ilości dzieci i ich rodziców zwyczajnie poza
• 52:25
  zasięgiem portfela, skoro na przykład potrafiły kosztować
• 52:28
  dwukrotność tego, co rodzice zarabiali.
• 52:32
  Tak jak mówiłam, wiecie no teraz jest przesyt tych zabawek wiele
• 52:35
  jest. Tych tańszych zamienników czy
• 52:38
  jakiś tam podrób. W naszych czasach prawie tego
• 52:42
  nie było i podróby nie były mile widziane.
• 52:45
  Nie chcę już w to wnikać, ale na pewno pamiętacie wiele takich
• 52:47
  sytuacji w gdzieś tam na korytarzach podstawówki, więc te
• 52:52
  różnice były naprawdę widoczne. No więc, no nie ma co się
• 52:57
  dziwić, że za moich czasów niektóre z tych omawianych
• 53:00
  dzisiaj zabawek były niczym złote grale niczym jakiś
• 53:04
  zaginiony monetą i tu zrobię małą dygresję, która mi się
• 53:08
  bardzo spodobała. Kiedy rozmawiałam z pauliną,
• 53:12
  która prowadzi markę girls watchpol pozdrawiam, bo ona jest
• 53:17
  wielką fanką i kolekcjonerką zabawek z lat
• 53:20
  dziewięćdziesiątych i ona mi powiedziała pewną rzecz właśnie,
• 53:24
  którą zapamiętałam, o której ja nie pomyślałam, a nawiązuję do
• 53:28
  tego, co powiedziałam. A propos tej dostępności tych
• 53:31
  kwot zabawek, że na przykład dla niej zabawki z maka pamiętacie
• 53:36
  zabawki z maka w latach dziewięćdziesiątych one były.
• 53:40
  Fantastyczne, jak było na przykład królestwo, takie
• 53:43
  maskotki, one były pięknie zrobione.
• 53:45
  To były zabawki, którymi naprawdę można było się bawić.
• 53:48
  To nie była pierdółka taniocha dodana gdzieś tam, czy te kucyki
• 53:52
  pony w tych takich plastikowych serduszkach.
• 53:54
  No to były naprawdę zabawki, które Jestem pewna, że do
• 53:58
  dzisiaj wiele z nas ma gdzieś właśnie w piwnicy czy na
• 54:01
  strychu. I właśnie Paulina powiedziała
• 54:04
  mi, że. To w sumie było w kontekście
• 54:08
  rozmowy o ferbim, że praktycznie nikogo nie było stać na ferbiego
• 54:12
  i większość miało tę podróbkę, jakby z mcdonalda to nie była
• 54:16
  stricte podróbka, to była mniejsza wersja z mcdonalda i.
• 54:20
  Ta zabawka łączyła wszystkie dzieci bez względu na to, ile
• 54:23
  ich rodzice zarabiały, zarabiali, skąd pochodzili.
• 54:27
  To każdy miał tego ferbisia właśnie z mcdonalda i to mi się
• 54:32
  bardzo spodobało, bo różnice klasowe zawsze były i niestety
• 54:36
  pewnie zawsze będą, ale to było coś, co wszystkich łączyło.
• 54:41
  No bo jednak rodziców było zazwyczaj stać, żeby.
• 54:46
  Pójść na to, wiecie do tego mcdonalda i kupić ten happy mill
• 54:49
  niesamowita sprawa, więc stwierdziłam, że wam o tym
• 54:52
  powiem, bo jak się nad tym zastanowić to jest prawda.
• 54:56
  Ja też pamiętam właśnie, że przez to, że to nie były żadne
• 54:58
  badziewne zabawki to wszyscy się jarali nie wszyscy chcieli w
• 55:02
  ogóle zbierać, najgorzej jak się wylosowała zabawka, której nie
• 55:06
  chcieliśmy, to się można było wymienić albo poprosić kogoś z
• 55:09
  mcdonalda, żeby jednak nam wsadził jakąś fajną zabawkę czy
• 55:13
  one były do wybierania nie no i się wybierały co ja mówię, może
• 55:17
  coś mi się pomyliło, ale też tu zrobię dygresję, bo dużo ich
• 55:20
  dzisiaj. Że ja jeszcze byłam tym
• 55:22
  rocznikiem, gdzie ja mogłam robić urodziny w maku, wiem, że
• 55:28
  one trwały przez wiele lat, może i do teraz.
• 55:31
  Ale ja byłam rocznikiem, który mógł wchodzić na kuchnię i
• 55:34
  zrobić własnego burgera, a wiem, że bardzo szybko bhp to po
• 55:39
  prostu zlikwidowało, bo to było po prostu.
• 55:42
  No nie fajne, żeby po pierwsze dzieci kręciły się po kuchni, po
• 55:45
  drugie nie miały żadnych zabezpieczeń, więc dobrze
• 55:49
  pamiętam te urodzinki. Pamiętam, bo mam gdzieś zdjęcia
• 55:51
  pewnie w albumie, dlatego grało się w takiego krokodyla na
• 55:56
  stole. Super to były urodziny w maku,
• 55:58
  no także McDonald wtedy był. Takim miejscem no też pewnie
• 56:04
  przez wzgląd na marketing, który łączył gdzieś tam dzieciaki
• 56:07
  rodziny. Ja się przyznam, że ja mimo
• 56:10
  tego, że ja Jestem pulpecikiem całe życie, ja nigdy nie lubiłam
• 56:14
  mcdonalda, jakby z maka mogłam zjeść sobie to pyszne ciastko,
• 56:17
  to ono było ekstra albo zjeść jakiegoś loda, a te burgery
• 56:22
  jakieś rzeczy to nie jest mój klimat, jakby dla mnie to nie
• 56:24
  jest jakoś nawet bardzo smaczne, nie nawet te frytki to nie jest
• 56:28
  tak jak wszyscy mówią, ale. Pamiętam, mam bardzo dobre
• 56:32
  wspomnienia właśnie z zabawkami z maka.
• 56:34
  No happy mile chętnie bym znowu do nich wrócił.
• 56:38
  A wiecie jak ja wam tutaj tak opowiadam o tym wszystkim, to po
• 56:42
  prostu ta niedostępność to wyczekiwanie na zabawki, które
• 56:47
  nie były właśnie tak dostępne, które były drogie.
• 56:51
  Były wielką częścią wspomnień i sentymentu, który teraz, no
• 56:55
  słyszycie, w moim głosie nie myślę, że wszyscy mieli bardzo.
• 57:01
  I nawet ja, która naprawdę miałam wszystko w dzieciństwie,
• 57:06
  nawet nie musiałam o to prosić, tylko sobie wybierałam.
• 57:09
  No to ja jednak czekałam, aż tata przyjedzie do domu z tą
• 57:13
  wymarzoną zabawką, która stawała się częścią tej mojej zabawkowej
• 57:17
  rodziny, bo ja wam tu o tym mówię, bo naprawdę moi rodzice
• 57:21
  są świetni, zawsze byli świetni. Poza tym wielkim mankamentem, że
• 57:25
  są pisiorami. Ale ja kiedyś jak w podstawówce
• 57:28
  też wam o tym mówiłam, uwielbiałam zespół Green day i
• 57:32
  moim ulubionym był treku, który grał na perkusji.
• 57:35
  I mój tata o tym wiedział, mimo że nie miał pojęcia, który to,
• 57:38
  który jest i co oni tam grają i tata przyjechał z Niemiec, to
• 57:41
  była dwudziesta trzecia, czyli już późno jak na dziecko.
• 57:45
  On przywiózł mi prawdziwą perkusję, rozumiecie wtedy
• 57:49
  rozstawiliśmy ją w salonie i ja zaczęłam sobie na niej grać w
• 57:52
  sąsiedzi od razu zadzwonili, bo to to był taki domek szeregowy,
• 57:56
  więc po jednej stronie byli sąsiedzi z małymi dziećmi i się
• 57:58
  wkurzali na mnie. Ale no to było coś
• 58:01
  niesamowitego. No to nie jest historia na
• 58:03
  teraz, tylko chciałam wam pokazać skalę tego, że.
• 58:07
  Że naprawdę tata mi niczego nie żału i naprawdę ja po latach
• 58:13
  stwierdzam, że to jest jakiś cud, że ja nie Jestem
• 58:16
  rozpieszczonym bachorem, bo ja bardzo szanuję pieniądze, bardzo
• 58:20
  szanuję ciężką pracę i wydaje mi się, że to też dlatego, że ja
• 58:24
  byłam od początku świadoma, że mój tata donvito on bardzo
• 58:29
  ciężko pracował, bo on pracował przez wiele lat przez te
• 58:32
  pierwsze lata w Niemczech fizycznie na kilka wiecie jakby
• 58:35
  etatów i on to robił dla nas więc.
• 58:38
  Ja doceniałam to, co nie zmienia faktu, że no po prostu jarałam
• 58:42
  się jak głupia, nie kiedy wiedziałam, że przyjedzie z nową
• 58:45
  Barbie albo z nowym lego bym Wilno to były ekstra czasy, ale
• 58:51
  no to już wtedy ten cały materializm te
• 58:54
  komercjalizowania. Jakby wspomnień dzieciństwa
• 58:57
  powstawały, chociaż on się zawsze śmiał, że mikuś kupuje ci
• 59:01
  tyle zabawek, a ty najlepiej bawisz się kapslami z chipsów i
• 59:04
  to też była prawda, zabawa kapslami albo rzeczami, które.
• 59:09
  Pochodziły z sklepu z zabawkami. To była ekstra zabawa, ale
• 59:13
  dobra, bo ja mam jeszcze jedno przemyślenie, ponieważ
• 59:16
  dorastanie w czasach takiego szybkiego rozwoju tej
• 59:19
  technologii było niesamowitym doświadczeniem fill.
• 59:23
  Pamiętajcie, że na przykład ja wtedy my mieliśmy wtedy
• 59:27
  komputery, które się zamawiały u pana informatyka.
• 59:30
  On tam je składał. Pytał się, do czego one będą
• 59:33
  używane. Wiecie co, do czego do grania w
• 59:35
  simsy i tyle nie. Jakby ja dokładnie pamiętam ten
• 59:39
  dźwięk fill jaki wydawały głośniki, kiedy internet z
• 59:43
  noustrady gdzieś tam łączył się z naszą siecią, pamiętacie
• 59:46
  takie? No nie, no to nie jest do
• 59:48
  podrobienia, w ogóle dźwięk, a teraz wszystko jest totalną
• 59:52
  normą dla dla młodszych pokoleń. Czy dla waszych dzieci?
• 59:56
  Jeżeli je macie, jak mnie słuchacie?
• 59:59
  Jakby to jest mało zaskakujące, bo te rzeczy są tylko ulepszane,
• 1:00:04
  a wtedy były totalnie czymś świeżym, czymś nowym, jak pewnie
• 1:00:08
  pomarańcze i prawdziwa czekolada za czasów moich rodziców, kiedy
• 1:00:11
  ktoś im to wysyłał do Polski albo gdzieś w peweksie mogli to
• 1:00:15
  kupić nie ja dorastałam w czasach, kiedy te wszystkie
• 1:00:19
  rzeczy były czymś, czego wcześniej świat nie widział.
• 1:00:22
  I no to jest. Ja wiem, że będę nadużywała
• 1:00:26
  słowa, ale to jest absolutnie magiczne jak w tak krótkim
• 1:00:30
  czasie. Tak wszystko poszło do przodu,
• 1:00:34
  więc teraz. Chyba czas na jedną z zabawek,
• 1:00:38
  która była marzeniem absolutnie wszystkich dzieci w moim wieku
• 1:00:42
  wtedy czyli do ferbiego i ja powiem szczerze, że ja nie
• 1:00:46
  miałam ferbiego wydaje mi się też, że nikt z moich znajomych
• 1:00:50
  moich przyjaciół go nie miał, bo ja nie kojarzę w ogóle, żebyśmy
• 1:00:54
  gdzieś go nawet dotykali i zapytałam się też właśnie
• 1:00:59
  dzisiaj moje mam ci krysi na kawie.
• 1:01:02
  Dlaczego oni mi go nie kupili? Nie skoro pamiętam z
• 1:01:04
  dzieciństwa, że mi kupowali wszystko i ona musiała zobaczyć
• 1:01:07
  zdjęcie, bo nie wiedziała co to jest ferbi powiedziała, że z
• 1:01:10
  tego co widzi tak twierdzi, że po prostu on był trochę
• 1:01:16
  przerażający i wydawało jej się, że nie jest odpowiedni do mojego
• 1:01:20
  wieku. Wymówki.
• 1:01:24
  I wiecie, no poza tym, że ferbi był tym marzeniem dzieciaków, no
• 1:01:28
  to ja z tego co widzę, co czytałam jak rozmawiałam ze
• 1:01:32
  znajomymi, no to wszystkie te dorosłe już dzieci z lat
• 1:01:37
  dziewięćdziesiątych sobie dzisiaj kupują ferbi, bo no
• 1:01:41
  kiedyś ich nie mieli i na przykład moja znajoma Paulina
• 1:01:44
  napisała inna Paulina tatuatorka tym razem same Pauliny napisała
• 1:01:49
  mi, że kupiła sobie aż 3 ferbi, bo ona chciała sobie uleczyć
• 1:01:53
  swoje. Małe dziecko w sobie.
• 1:01:57
  Także śmiesznie proszę mi wysłać zdjęcie, bo jeszcze tego nie
• 1:02:00
  zrobiłaś i w dziewięćdziesiątym ósmym roku właśnie na świat
• 1:02:04
  przyszedł nasz drogi ferbi, który był przełomowym
• 1:02:08
  stworzeniem, ponieważ potrafił się komunikować ze swoim
• 1:02:11
  właścicielem, uczył się mówić i ogólnie w ogóle wchodził w
• 1:02:15
  interakcje. Wyobraźcie sobie, że w latach
• 1:02:17
  dziewięćdziesiątych, a dokładnie właśnie w roku
• 1:02:19
  dziewięćdziesiątym ósmym. Dopiero powstało Google, więc no
• 1:02:24
  to było totalne życie bez internetu.
• 1:02:26
  To były inne czasy. Dobra, nie do końca, bo od
• 1:02:30
  dziewięćdziesiątego drugiego, czyli od mojego roku urodzenia
• 1:02:32
  można było korzystać z internetu, ale nie ukrywajmy
• 1:02:35
  jakby ja chciałam po prostu wprowadzić dramatyzm, no bo nikt
• 1:02:39
  i tak nie używał tego internetu jeszcze przez wiele lat nie był
• 1:02:43
  drogi skomplikowany, no ten ruszający się mówiący ferbi był
• 1:02:48
  niczym cudo technologii. Teraz już nas, no nawet nie
• 1:02:52
  zaskakują roboty, które wyglądają jak człowiek mówią jak
• 1:02:56
  człowiek no. Może niektórych przerażają, ale
• 1:02:58
  na pewno nie zaskakują. Ale wtedy oczywiście w Polsce
• 1:03:02
  pojawił się z lekkim opóźnieniem chyba rok, ale to jest
• 1:03:05
  nieistotne. On wtedy kosztował.
• 1:03:07
  Wydaje mi się 400 zł z tego co sprawdziłam, a przypomnę Jeszcze
• 1:03:12
  raz, że wtedy najniższa płaca Krajowa to było 500 zł brutto,
• 1:03:17
  czyli na rękę jakieś 390, więc to była cała pensja.
• 1:03:21
  Dlatego pewnie większość dzieci go nie miało i chyba do dzisiaj
• 1:03:25
  jest jedyną taką zabawką z całej listy, której większość z nas
• 1:03:30
  pragnęło może. Nadal pragnie, może spełnia
• 1:03:33
  swoje marzenie, ale dobra opowiem o jego historii, bo jego
• 1:03:36
  twórcom był inżynier elektroniki, dave hempton i
• 1:03:40
  callen hank, czyli projektant zabawek, który też był
• 1:03:44
  animatorem, który pracował przy filmach Disneya.
• 1:03:48
  Nie wiem, czy was zaskoczy, ale po pierwsze panowie stwierdzili,
• 1:03:52
  że widząc tamagotchi, stwierdzili, że jest bardzo
• 1:03:55
  cool, ale takie zbyt chłodne wiecie?
• 1:03:58
  Oni chcieli stworzyć zwierzaka, który jednak będzie namacalny, a
• 1:04:01
  nie gdzieś tam ukryty w pikselach.
• 1:04:04
  No i inspirowali się też grym linami.
• 1:04:06
  Pamiętacie taki film z lat osiemdziesiątych?
• 1:04:09
  Je faktycznie no ten ferbi miał wiele wspólnego z gremlina mi
• 1:04:13
  swoją drogą uwielbiałam gremlinę na maksa, wspaniała to ja na to
• 1:04:18
  mówiłam bajka, ale to faktycznie był film ferbi miał futerko,
• 1:04:21
  więc no przypominał zwierzaka, ruszał mu się oczy i ten jego
• 1:04:24
  dziubek no i cała historia jest w ogóle super ponieważ wymyślono
• 1:04:28
  mu własny język ferbiś i. Verbich ferbi i z czasem, kiedy
• 1:04:33
  dzieci w ogóle z nim rozmawiały, no to on uczył się języka.
• 1:04:37
  Ee właśnie angielskiego i to było niesamowite, ale okazało
• 1:04:42
  się niestety, że on się wcale nie uczył, bo to jeszcze nie
• 1:04:44
  była tak rozwinięta technologia, tylko to wszystko było
• 1:04:47
  zaplanowane, zaprogramowane tak, żeby wyglądało, że czym więcej z
• 1:04:51
  tym ferbim spędzasz czasu i się bawisz.
• 1:04:54
  No to on wtedy uczy się tych słów, których ty gdzieś tam
• 1:04:59
  używasz. Nie przy tej zabawie świetna
• 1:05:01
  sprawa to, bo to. Wydawało się takie bardzo
• 1:05:04
  naturalne i myślę, że też motywujące dla dziecka, że jak
• 1:05:07
  na przykład gadało z tym fairbi im ładnie składało zdania, no to
• 1:05:10
  on wtedy się tego uczył też taki piękny przykład dokładnie jak w
• 1:05:14
  tamagoczi, tylko bardziej jakby rozwiniety on też miał wbudowany
• 1:05:19
  czujnik świata. Czujnik dźwięku i wiecie jak się
• 1:05:23
  zapalało światło albo jak było coś się do niego powiedziało
• 1:05:26
  krzyknęło no to on wtedy potrafił wchodzić w interakcję.
• 1:05:30
  Czy to właśnie ze swoim właścicielem, czy też z innymi
• 1:05:34
  ferbi, które gdzieś stały obok niego.
• 1:05:36
  No bo to też był cały zabieg marketingowy, że jak dzieciaki
• 1:05:40
  się spotykały w domu i na przykład wszyscy mieli ferbiego,
• 1:05:43
  no to one ze sobą mogły też gadać moi drodzy, no nie ma nic
• 1:05:47
  lepszego niż herbatka dla pluszaków.
• 1:05:50
  Wiadomo. Ale najlepsze jest to, że ferbi
• 1:05:53
  miał w środku chip dokładnie taki sam, który był wbudowany w
• 1:05:59
  pierwszy komputer Apple cza idzie to technologia, no ale
• 1:06:05
  każdy z tych ferbi ich miał trochę inny charakter, tak jak
• 1:06:09
  mówiłam, no w zależności jakiego miał właściciela, jak się z nim
• 1:06:12
  obchodzono, nawet ferbi potrafiły rzucać żarcika mi no.
• 1:06:18
  I szukałam, oczywiście poszperałam jak to ja i
• 1:06:21
  znalazłam słowniczek ferbiego. Przeczytam wam tylko kilka, bo
• 1:06:26
  cały jednak wrzucę tak ładnie wam zrobię do art newslettera
• 1:06:29
  dla patronów. Wiecie no ja muszę wrzucać takie
• 1:06:33
  perełki dla moich patronów, bo to jest dokładnie tak samo jak z
• 1:06:36
  fermi, no nie dla wszystkich, ale oczywiście zachęcam do
• 1:06:40
  dołączenia i do zostania patronką i patronem.
• 1:06:43
  Uwaga, będę mówić po ferbisowemu duai to znaczy.
• 1:06:50
  Zabawa my mi to znaczy miłość, ale może jakąś sentencję znajdę
• 1:06:54
  kach mi minolu to znaczy. Happy, czyli Jestem bardzo
• 1:06:59
  szczęśliwy. Się wietne to jest albo co tu
• 1:07:03
  jeszcze jest. Hejka był aj aj ono i.
• 1:07:09
  Hej, nie widzę cię to to znaczy tak jak wyczytałam to ten język
• 1:07:12
  nie był prawdziwy i on nigdy nie miał być prawdziwy.
• 1:07:15
  Miał być taki bardzo wdzięczny dziecięcy, ale trzeba przyznać,
• 1:07:21
  że miał w sobie jakieś elementy japońskiego mandaryńskiego czy
• 1:07:24
  tajskiego. Ja nie znam tych języków, ale no
• 1:07:27
  brzmi egzotycznie. Jak się czyta, prawda?
• 1:07:29
  Na głos ten słowniczek ferbiegu. I to był globalny Fenomen.
• 1:07:34
  Wiecie, że w ogóle w rok jakby wyroku premiery to były
• 1:07:39
  oczywiście, że na święta, bo jakby inaczej to do dzisiaj
• 1:07:42
  działa ten sam patent, że najlepsze książki film zabawki
• 1:07:46
  wychodzą właśnie w miesiącach świątecznych.
• 1:07:51
  No to wyobraźcie sobie, że on całkowicie został wysprzedany,
• 1:07:54
  ale całkowicie. Sprzedano go wtedy w ilości 2
• 1:07:58
  milionów sztuk i wszystkie dzieci w ogóle chciały go dostać
• 1:08:02
  na tych święta pod choinkę od Mikołaja pewnie tam pisały do
• 1:08:06
  tego Mikołaja listy z wielką nadzieją, ale nie wszystkie
• 1:08:11
  mogły go dostać. Nie dlatego, że Mikołaj się nie
• 1:08:15
  wyrobił, tylko po prostu nie było wystarczającej ilości.
• 1:08:18
  No więc na pewno było wielu dzieciom smutno.
• 1:08:23
  A propos fenomenu to rok później.
• 1:08:25
  Bo tutaj ile było 2 miliony sztuk, a rok później sprzedano
• 1:08:29
  14 milionów sztuk, to jest dopiero szaleństwo i ja nie wiem
• 1:08:34
  skąd teraz dzieci czerpią pomysły na to, co chcą dostać
• 1:08:36
  pod choinkę, ale za moich czasów zdecydowanie były to albo
• 1:08:41
  reklamy w telewizji, albo z gazet w ogóle.
• 1:08:45
  Pamiętacie katalogi z zabawkami o Jezus?
• 1:08:48
  Jak się wybierało, co się chce? Dostać albo co się chciało by
• 1:08:52
  mieć to była to była frajda, to był to była zabawa, po prostu
• 1:08:57
  oglądanie tej gazety. Chociaż ja też bardzo lubiłam te
• 1:09:00
  z ikea. No o ja cię kręcę.
• 1:09:02
  Dobra, teraz bardzo zabawna dygresja, bo pamiętam jak
• 1:09:05
  wracaliśmy właśnie tatą do Polski to jest apropo
• 1:09:10
  interaktywnych zabawek, no to gdzieś tam się zatrzymaliśmy,
• 1:09:13
  żeby zjeść i to było centrum handlowe i w nim był sklep z
• 1:09:17
  zabawkami, więc oczywiście musiałam tatę na coś naciągnąć i
• 1:09:22
  tam był taki robotyczny pikaczu z pokemonów on takiej wielkości
• 1:09:26
  pięści był i. On jak go się włączyło, no to
• 1:09:29
  mówił pika. I k technologia nie no świeciło
• 1:09:36
  mu się tam jakieś policzki, ale to tyle chyba.
• 1:09:39
  I mój tata, wiecie czemu mi go kupił?
• 1:09:42
  On nawet nie wiedział czym są pokemony, czym jest pikaczu on
• 1:09:46
  myślał, że ten pikaczu mówi mika mika czyli moja ksywa z
• 1:09:52
  dzieciństwa, no to takie było fantastyczne.
• 1:09:55
  Ja do dzisiaj w ogóle jak o tym pomyślę to było, ale łatwo to po
• 1:09:59
  prostu ja nawet nie musiałam ściemniać, ściemniać, on sam
• 1:10:02
  myślał, że to jest mika a nie pika.
• 1:10:06
  Urocze, dobra, ale kończąc już temat tego oczywiście jak to
• 1:10:11
  bywa w Stanach Zjednoczonych, nie może zabraknąć ciekawej
• 1:10:15
  ciekawostki o teorii spiskowej. No bo ci to zawsze w
• 1:10:19
  dziewięćdziesiątym dziewiątym roku amerykańska agencja
• 1:10:22
  wywiadowcza zakazała wnoszenia ferbiego do biur serio, bo nie
• 1:10:27
  obawiali się, że no ferbi będzie nagrywał ich rozmowy.
• 1:10:32
  I też w ogóle zwykli domownicy się bali, że ferbi będzie
• 1:10:35
  przekazywał rozmowy do FBI albo CSI.
• 1:10:39
  Ludzie naprawdę tych agencji nie interesują wasze wypierdziane
• 1:10:43
  majty czy rozmowy o promce na masło, no ale ludzie to zawsze
• 1:10:47
  są przewrażliwe to mnie tak bawi, dobra, ale oczywiście to
• 1:10:52
  wszystko nie było prawdą, bo ferbi nie miał wbudowanej
• 1:10:55
  pamięci dźwiękowej, on tylko chodzi o to, że on czasami się
• 1:10:59
  włączał tak sam z siebie, nawet nieraz ludzie się śmiali, że bez
• 1:11:03
  baterii co też jest niemożliwe. On po prostu nie miał mikrofonu,
• 1:11:09
  on miał gdzieś ukryty, nie miał zewnętrznego.
• 1:11:12
  Więc to sprawiało takie wrażenie tajności spisku.
• 1:11:16
  No i ludzie sobie wymyślili, że ten ferbi ich podsłuchuje, ale
• 1:11:21
  hitem było jak znalazłam ciekawostkę, że w
• 1:11:23
  dziewięćdziesiątym dziewiątym roku sam pentagon zabronił
• 1:11:27
  wnoszenia ferbiego do budynku. To mnie absolutnie rozbawiło, bo
• 1:11:32
  w sensie wizja, że ktokolwiek z urzędników jakby pracujących w
• 1:11:36
  centrum dowodzenia amerykańskimi siłami zbrojnymi, czyli big
• 1:11:40
  deal. Chciałby w ogóle wnieść ferbiego
• 1:11:43
  do roboty do pętla gonu nie wiem.
• 1:11:47
  Komiczne no dobra i kolejna dygresja, bo ja od zawsze
• 1:11:51
  lubiłam ciekawostki i pamiętam jak kiedyś w liceum namiętnie
• 1:11:55
  interesowałam się polityką, o dziwo nie mam pojęcia czemu
• 1:11:58
  znaczy pewnie był jakiś powód. Ja wtedy czytałam newsweeki nie
• 1:12:02
  i takie inne gazety dla dorosłych polityczne no i wtedy
• 1:12:06
  tam się dowiedziałam takiej ciekawostki, z której do dzisiaj
• 1:12:09
  wszyscy moi znajomi się śmieją, bo my wracałyśmy wtedy
• 1:12:12
  pociągiem. Ja czytałam sobie tego Newsweeka
• 1:12:15
  i wyczytałam uwaga. Ciekawostkę w pentagonie są 284
• 1:12:21
  toalety. Tada to jest ta ciekawostka, ale
• 1:12:24
  na przykład teraz sprawdzając tę ciekawostkę dla was, czy wiecie,
• 1:12:28
  czy naprawdę była prawdziwa, czy to jest jakiś wymysł mojej
• 1:12:31
  młodzieńczej wyobraźni dowiedziałam się, dlaczego było
• 1:12:35
  aż 284 pomieszczenia z toaletami, ponieważ pentagon
• 1:12:40
  został zaprojektowany i zbudowany na początku lat
• 1:12:43
  czterdziestych dwudziestego wieku w czasie, kiedy jeszcze
• 1:12:47
  obowiązywałaby, jakby taka prawna segregacja.
• 1:12:51
  Fill rasowa straszne to było. Wiecie, no to prawo wymagało
• 1:12:55
  oddzielnych to, ale dla białych i dla czarnoskórych osób
• 1:12:59
  obrzydliwe, ale no przynajmniej dopełniłam tę ciekawostkę w
• 1:13:03
  swojej głowie, bo sądzę, że to nadal jest bardzo ciekawe.
• 1:13:07
  No w każdym razie ten ferbi to zrobił niezłą rozróbę w umysłach
• 1:13:13
  ludzi, bo powstało też wiele mitów.
• 1:13:15
  Rodzice twierdzili, że ferbi mówi, niepoprawne takie.
• 1:13:19
  Wiecie, niestosowne nieodpowiednie słowa dla dzieci.
• 1:13:22
  I było prawdą z tego co wiem, po prostu ten język ferbi szerbisz
• 1:13:28
  mógł tak brzmieć niezrozumiałe, chociaż no kto wie, bo wiecie,
• 1:13:33
  no to historia nam pokazało, że zabawki jednak ożywają, kiedy na
• 1:13:36
  nie nie patrzy. I też mnie naszła taka myśl, że
• 1:13:42
  praktycznie każda zabawka, o której dzisiaj opowiadam.
• 1:13:46
  No w tych obecnych czasach wy 2025 roku ma nowe swoje wersje
• 1:13:53
  ferbi również wiecie dlaczego, bo na niczym nie zarabia się tak
• 1:13:59
  jak na sentymencie, no który wiąże się dla większości z
• 1:14:03
  najszczęśliwszym czasem w ich życiu w dzieciństwie nie.
• 1:14:07
  I jako dorośli możemy w końcu sobie kupić wszystko, na co mamy
• 1:14:10
  tylko ochotę tak zwane dorosłe pieniądze i przyznam się, że ja
• 1:14:14
  zastanawiałam się, żeby sobie kupić tego ferbiego ja właśnie
• 1:14:18
  robiąc jakby notatki do tego podcastu bardzo dużo szukałam
• 1:14:22
  sobie, no bo patrzyłam też na rzeczy, żeby tutaj wam potem też
• 1:14:25
  wstawić do do art newslettera czy na Instagram, żeby wam o tym
• 1:14:28
  opowiedzieć i tak mnie kusiło za każdym razem, ale za każdym
• 1:14:32
  razem myślałam nie marika, zamiast tego to jest ci w ogóle
• 1:14:35
  niepotrzebne do szczęścia. I zamiast tego na przykład wolę
• 1:14:39
  wpłacić na jakąś fundację tak samo ostatnio wam pisałam na
• 1:14:43
  Instagramie, że w momencie kiedy robiłam jakieś stories akurat
• 1:14:46
  zeszła z mojego sklepu art koszulka.
• 1:14:48
  No i stwierdziłam, że tę kwotę wpłacę właśnie na takie
• 1:14:52
  schronisko dla dziadkowych piesków i teraz za każdym razem
• 1:14:56
  jak będę miała ochotę po prostu kupić jakiś bzdecik taki z lat
• 1:15:00
  dziewięćdziesiątych to stwierdzę, że nie na pewno
• 1:15:03
  bardziej przyda się. Potrzebującym zwierzaka.
• 1:15:07
  Ja naprawdę często staram się wpłacać, jak nie mam to chociaż
• 1:15:10
  dychę wpłacę, no bo tak jak powiedziałam w ilości jest siła,
• 1:15:15
  także ja was tutaj nie namawiam na to, żebyście nie kupowali
• 1:15:18
  sobie wymarzonych zabawek z dzieciństwa, ale może czasami
• 1:15:21
  wtedy wam przyjdzie ten mój głos w głowie, że dobra to jednak
• 1:15:25
  wpłacę chociaż 2 dychy na jakąś fundację.
• 1:15:29
  Myślę, że to jest bardzo fajny uczynek.
• 1:15:32
  Widzicie jakby z perspektywy czasu też człowiek trochę
• 1:15:35
  zmienia podejście do różnych rze.
• 1:15:37
  Rzeczy a nie ukrywam ja bardzo lubię pierdółeczki bardzo bardzo
• 1:15:41
  i dobrze o tym wiecie, no wiecie, nożyczki w kształcie
• 1:15:45
  marchewki nie albo drewniany Pablo Picasso to są
• 1:15:48
  przyjemności, ale no musi być gdzieś tam jakiś balans w życiu
• 1:15:54
  dobra, ale przejdźmy do najważniejszej najlepszej
• 1:15:58
  zabawki z lat dziewięćdziesiątych, czyli do
• 1:16:01
  karteczek. Pamiętacie erę wymieniania się
• 1:16:04
  karteczkami? Piękne czasy przychodziło się w
• 1:16:07
  ogóle do szkoły podekscytowanym. Wiecie z 2 segregatorami?
• 1:16:12
  Jeden na małe karteczki, drugi na duże no i na przerwach się
• 1:16:15
  wymieniało ze wszystkimi z całej szkoły, bez względu ile się
• 1:16:19
  miało lat i ja mam jeden segregator tutaj w pracowni, ale
• 1:16:24
  pamiętam, że jak byłam już duża no to dałam całą kolekcję
• 1:16:28
  karteczek, siostrze mojej znajomej i w ogóle nie żałuję,
• 1:16:31
  bo ona się mega cieszyła, tylko zastanawiam się dlaczego ja mam
• 1:16:34
  ten jeden segregator w kubusia puchatka, możliwe, że jak gdzieś
• 1:16:39
  często jak jeżdżę do rodziców na święta to tam grzebie w ich
• 1:16:41
  drewutnia. I w garażach ze swoimi
• 1:16:44
  zabawkami, więc może gdzieś on się tam uchował.
• 1:16:47
  Też wam zrobię po prostu prezentację.
• 1:16:50
  No czy wy pamiętacie te czasy, kiedy na przykład miało się parę
• 1:16:54
  nie, czyli taka sama mała karteczka i taka sama duża to
• 1:16:58
  była taka zdobycz, no i obowiązkowo wtedy wkładało się
• 1:17:02
  je do koszulek do małej i dużej, żeby się nie zniszczyły.
• 1:17:05
  Czasami się też chowało pod drugą karteczkę taką samą na
• 1:17:09
  wymianę, potem już się planowało.
• 1:17:12
  I zawsze wymieniało się jedną karteczkę za taką samą, w sensie
• 1:17:16
  mało za małą albo 2 małe, za dużą klasycznie.
• 1:17:21
  Nie ukrywam, że były też takie wyciukane ukochane, które nie
• 1:17:25
  były na wymianę, tylko one były niczym trofeum, nie którym się
• 1:17:29
  chwaliło w sensie, bo powiedziałam to dosyć
• 1:17:31
  niepoprawnie. Były karteczki, które były
• 1:17:34
  rzadkie i unikatowe i ich po prostu się nie oddawało za
• 1:17:38
  żadną. Cenę żadną ilość nic i uważam,
• 1:17:42
  że to była świetna sprawa, bo. Po pierwsze karteczki nie były
• 1:17:46
  drogie i były dostępne, czyli to co nawiązywałam do rozmowy z
• 1:17:51
  pauliną, że każdy mógł sobie pozwolić na tę karteczki.
• 1:17:55
  Pamiętam też, że można było je kupić na sztuki po prostu w
• 1:17:58
  sklepach takich ala kreślarz albo w tych moich ukochanych
• 1:18:02
  blaszakach wiecie prywatnych, których już teraz praktycznie
• 1:18:05
  nie ma. W nich było wszystko fill, każda
• 1:18:08
  pierdółka fill. Wiecie, ja pamiętam, że w drodze
• 1:18:11
  do szkoły miałam 2 takie sklepiki w jednym kupowało się
• 1:18:15
  brawo albo na przykład kaczora Donalda, a w drugim właśnie te
• 1:18:18
  karteczki albo jakieś błyszczyki takie z kulką co tak sztucznie
• 1:18:22
  pachniały owockami. No i były też te filozofany.
• 1:18:26
  To się nazywało, z których robiło ja nawet nie wiem jak to
• 1:18:29
  się nazywa, co się z tego robiło, mógł to być breloczek,
• 1:18:32
  mogło to się oplatać na długopisie.
• 1:18:34
  Wiecie te takie kabelki nie gumowe i ja widziałam na
• 1:18:37
  tiktoku, że teraz te kabelki wróciły do exen te więc jak
• 1:18:41
  macie ochotę no sobie przypomnieć czy mieć jakiś
• 1:18:44
  relaksik no to zobaczcie, wiem, że miałam nie namawiać do
• 1:18:47
  konsumpcji, ale. No dobrze, ale co do karteczek,
• 1:18:52
  no to. Wiecie to według mnie teraz
• 1:18:55
  dorosłej mariki to był taki pierwszy kontakt z negocjacjami
• 1:18:59
  z kolekcjonerstwem, bo tam trzeba było mieć naprawdę dobry
• 1:19:03
  dryg. Jakby jeżeli chodzi o logistykę
• 1:19:06
  czy handel plus. Oczywiście samo budowanie takich
• 1:19:09
  relacji społecznej, bo no nie ukrywam, że były też dramy, więc
• 1:19:14
  patrząc właśnie z tej perspektywy, no to bardzo dużo
• 1:19:18
  się nauczyliśmy podczas. Tej zabawy i Jestem pewna, że
• 1:19:23
  wiele introwertycznych dzieci się przełamało, bo chciało te
• 1:19:26
  karteczki wymienić i może poznało wtedy przyjaciela na
• 1:19:30
  całe życie w mojej głowie. Właśnie tak to wygląda nie, bo
• 1:19:33
  ja Jestem naprawdę optymistką, to wygląda na to, że skrajną i
• 1:19:37
  tak sobie myślę jakie były karteczki, no to na pewno były
• 1:19:40
  takie wyblakłe w środku w kratkę.
• 1:19:42
  Kojarzycie one były albo z jakimiś zespołami albo z
• 1:19:45
  tytanikiem? To było ekstra, ale ja
• 1:19:47
  najbardziej lubiłam jednak test disneyem, bo one były takie
• 1:19:50
  kolorowe i ładne. No i oczywiście te z kubusiem
• 1:19:53
  puchatkiem. No kochałam kubusia puchatka nad
• 1:19:56
  życie były też takie śmieszne, przaśne, dosyć kotki, takie
• 1:20:00
  małe, one właśnie były z jakichś randomowych notesików to
• 1:20:03
  ewidentnie nie było zrobione pod wymianę karteczkami.
• 1:20:06
  Wiecie coś w tym stylu jak teraz te ala grafiki do jak się je
• 1:20:10
  wysyła smacznej kawusie z tym tandetnym kiczowatym designem
• 1:20:14
  brokatem. Wiecie, no dla mnie to jest
• 1:20:15
  nadal piękne. No ale potem najbardziej
• 1:20:19
  wartościowe były te z didla i ja tutaj muszę wyznać swoje
• 1:20:24
  grzechy. Że don vito pracował w
• 1:20:27
  Niemczech, no to ja miałam przewagę, bo on mi przywoził
• 1:20:30
  całe notesy i ja już jako dziecko w podstawówce ewidentnie
• 1:20:34
  przejawiałam gen handlary po tacie, bo do szkoły przynosiłam
• 1:20:38
  tylko jedną karteczkę wymieniałam się no bo każdy
• 1:20:42
  chciał mieć taką unikatową niedostępną.
• 1:20:44
  Ja Jestem pewna, że ja budowałam taką narrację, że wiecie to jest
• 1:20:47
  z Niemiec to jest nie do zdobycia, a prawda była taka, że
• 1:20:51
  ja takich notesów miałam kilka i codziennie mogłam wymieniać się
• 1:20:55
  za nową. Karteczkę ludzie ale mi ulżyło.
• 1:21:00
  Teraz zrobię tak jak ksiądz na spowiedzi.
• 1:21:04
  A men? Rozgrzewam się, ale wiem, że nie
• 1:21:09
  tylko ja tak robiłam, bo ja rozmawiałam właśnie z pauliną z
• 1:21:16
  i ona mi powiedziała, ja nie wiem czy ja mogę wyznać tę twoją
• 1:21:20
  historię, że jej mama miała kreślarz to jest wow.
• 1:21:23
  Też w ogóle jakby mega imponująca rzecz jak jest się
• 1:21:26
  dzieckiem nie i ona też ją prosiła by niektóre z karteczek
• 1:21:31
  zostawiała tylko dla niej z tego co wiem, no to arielkę, że mama
• 1:21:34
  brała karteczki na sprzedaż, ale arielki.
• 1:21:37
  No nie mogła sprzedawać, tylko one były dla niej i.
• 1:21:42
  Jak ona mi o tym powiedziała, to sobie pomyślałam, boże, jesteśmy
• 1:21:45
  takie same, naprawdę to było bardzo zabawne, no ale tak sobie
• 1:21:50
  teraz pomyślałam na szybko. Ja muszę zrobić własne karteczki
• 1:21:53
  z artystami. Co wy na to?
• 1:21:55
  Powymieniamy się wtedy szef jedny pomysł, jak kiedyś będę
• 1:21:59
  miała czas, to to zrobię moje drogie moi drodzy, ja nie będę
• 1:22:03
  ukrywała, że ja jeszcze bym mogła przez wiele dni i nocy
• 1:22:06
  opowiadać o zabawkach i w ogóle rzeczach z lat
• 1:22:09
  dziewięćdziesiątych. Chciałabym jeszcze wam
• 1:22:12
  powiedzieć kilka moich przemyśleń, więc nie
• 1:22:14
  wyłączajcie, bo jak słyszycie, no jest to totalnie nostalgiczny
• 1:22:20
  i sentymentalny, po prostu vip. Dzisiaj w tym podcaście dla mnie
• 1:22:26
  wydaje mi się, że to jest no coś.
• 1:22:29
  Wyjątkowego no wspaniałego. Bardzo miałam wielką frajdę, ale
• 1:22:34
  chciałam wam powiedzieć, że był taki raper vanilla ice,
• 1:22:37
  kojarzycie? Pewnie chodził w takich
• 1:22:39
  amerykańskich koszulach. Który powiedział, że lata
• 1:22:43
  dziewięćdziesiąte według niego były ostatnią prawdziwą dekadą.
• 1:22:48
  Wiecie, no, chodziło mu o to, że te czasy były naznaczone przez
• 1:22:52
  wyraziste style, ponadczasowe ikony popkultury, określone
• 1:22:57
  wzory, jakby bycia w danej kulturze.
• 1:23:00
  Jest to bardzo ciekawe, jak o tym przeczytałam, ale też sobie
• 1:23:03
  od razu pomyślałam, że faktycznie ten czas dla Polski
• 1:23:06
  był jednak. Odmienny, bo to był czas, no
• 1:23:10
  swego rodzaju podążanie albo próba gonienia za tym, co modne
• 1:23:15
  na zachodzie i pewnie wiele z was miało taką rozmowę ze swoimi
• 1:23:20
  przyjaciółmi, że kiedyś to było. Wiecie tutaj a propos tego, że
• 1:23:24
  to był vanilla ice podrzut, to był jedyne czasy, które były tak
• 1:23:27
  kultowe. Teraz to już nie są czasy, nie
• 1:23:30
  ja ze swoimi wielokrotnie rozmawiałam o tym, że każde
• 1:23:33
  pokolenie jest inne. Mimo no, wielu wspólnych
• 1:23:37
  mianowników wydaje mi się, że moje bardzo chciało się
• 1:23:41
  wyróżniać, ale może na ten temat nie będę się rozwodziła, bo
• 1:23:44
  chodzi o to, że te czasy dzieciństwa i beztroski były tak
• 1:23:48
  cudowne. Wiem, że nie dla wszystkich, ale
• 1:23:51
  no tutaj opowiadam ze swojej perspektywy, no bo.
• 1:23:54
  Pewnie dzieci z w niedobrych sytuacjach, jeżeli chodzi o
• 1:23:59
  rodzinę jakiś tam bezpieczeństwo, zabawnie też mi
• 1:24:02
  się obserwuje to, że styl z lat dziewięćdziesiątych teraz wraca
• 1:24:07
  do mody. To jest naprawdę urocze, że
• 1:24:09
  rzeczy, o których my byli jakbyśmy chcieli zapomnieć, albo
• 1:24:13
  uważamy, że były ohydne, koszmarne, brzydkie to one teraz
• 1:24:17
  trendują tu bardziej się skupiam na modzie, ale wiecie o co mi
• 1:24:19
  chodzi? Nie i.
• 1:24:21
  Też jest fascynujące. To, że czas tak bardzo szybko
• 1:24:24
  płynie, bo. Bo jeszcze w latach
• 1:24:26
  dwutysięcznych zabawkami w win tycz były te z lat
• 1:24:29
  sześćdziesiątych albo siedemdziesiątych, a teraz to
• 1:24:32
  zabawki, którymi ja bawiłam się 33 lata temu zaledwie trafiają
• 1:24:37
  do muzeów nasze komputery nokie 30 30.
• 1:24:41
  No przecież no sobie jaja robią 33 lata.
• 1:24:44
  To jest naprawdę początek jeszcze fajnego życia.
• 1:24:47
  Jeszcze trochę kurde jest do zrobienia na tym świecie i też
• 1:24:51
  tak z ciekawości chciałabym was zapytać, że czym dla was w ogóle
• 1:24:54
  jest taka nostalgia, że. O czym myślicie, kiedy
• 1:24:57
  wspominacie czasy swojego dzieciństwa i dorastania fill?
• 1:25:00
  Nie mówię tylko o zabawkach, ale generalnie może zapach na
• 1:25:04
  przykład słodkiej lipy, kiedy fill kwitnie latem?
• 1:25:08
  Wiecie albo smak lodów fill o Jezus dużo jest takich rzeczy,
• 1:25:12
  więc fill bardzo bym was prosiła.
• 1:25:15
  To będzie te kolejne zadanie domowe, żebyście fill napisali
• 1:25:19
  mi w komentarzu pod tym postem będzie podlinkowany fill.
• 1:25:24
  Do Instagrama, żebyście mogli mi napisać, bo Jestem ciekawa.
• 1:25:26
  Kocham słuchać latach dziewięćdziesiątych, więc
• 1:25:29
  możecie mnie bombardować. I też jest to w ogóle ciekawe,
• 1:25:32
  czy wy teraz coś kolekcjonujecie?
• 1:25:34
  A może ten odcinek? Nie wiem, odblokował was
• 1:25:37
  wspomnienia już pędzicie do rodzinnego domu, żeby przeszukać
• 1:25:41
  strych i piwnicę. Jeżeli tak proszę mi napisać
• 1:25:46
  jeszcze tak wracając do tej wystawy, od której zaczęłam, no
• 1:25:49
  to oglądając zabawki na niej powiedziałam moim psiapsi, że
• 1:25:52
  wyglądają jakoś tak dziwnie staro jakby były wyblakłe.
• 1:25:58
  Wiecie, a się okazało tak naprawdę, że one były w super
• 1:26:00
  stanie prawie jak nowe, ale to w mojej głowie wszystkie, które ja
• 1:26:04
  miałam kiedyś. No to były bardziej kolorowe,
• 1:26:07
  idealne, takie pstrokate ja nawet jak mnie ktoś w środku
• 1:26:11
  nocy obudzi, to ja będę pamiętała jak pachniała moja
• 1:26:14
  Barbie czy jakiś miś, no to wiadomo, że zapachy też
• 1:26:17
  przywołują, ale to co najzabawniejsze to moje psiapsi
• 1:26:20
  po prostu kiedy chodziłyśmy po tej wystawie powiedziały, że.
• 1:26:24
  Ja z samych moich zabawek, które mam w pracowni mogłabym stworzyć
• 1:26:27
  lepszą wystawę wystawę, ale powiem wam, że jak będziecie
• 1:26:31
  mieli okazję to idźcie, bo tam są takie rzeczy, można sobie
• 1:26:34
  posłuchać kaset na walkmanie normalnie są można poprzeglądać
• 1:26:39
  gazetki brawo można zobaczyć te Barbie lego jakieś bajery.
• 1:26:43
  Ale są też poli pocket, ale są też tak.
• 1:26:45
  Ja nie wiem jak one się nazywają te takie duże, co można na niej
• 1:26:49
  grać w albo w jakiegoś simpsona takie wielkie gry ekstra.
• 1:26:53
  To jest także można tam też na kanapie pograć w jakiegoś
• 1:26:57
  pegazusa i jak my byłyśmy to nikogo nie było, więc my sobie
• 1:27:00
  tam, no spędzałyśmy czas, jakbyśmy były kogoś na chacie i
• 1:27:04
  zdecydowanie już tak na koniec po raz czwarty najbardziej
• 1:27:08
  kultowymi i lubianymi. Według mnie i dla mnie
• 1:27:12
  zabawkami, no to była Barbie lego, ale wydaje mi się, że.
• 1:27:17
  Szkoda jakby tylko o nich tutaj wspomnieć i tak powierzchownie
• 1:27:22
  je potraktować. No bo jednak jest o czym
• 1:27:25
  opowiadać, więc zrobię może kiedyś 2 krótsze odcinki o
• 1:27:28
  historii i Barbie i lego będą bardziej profesjonalne niż ten
• 1:27:32
  dzisiejszy. Po prostu dzisiaj było dużo
• 1:27:34
  emocji, fill, ale też. No z ciekawostek ani Barbie, ani
• 1:27:38
  lego nie powstały w latach fill dziewięćdziesiątych, tylko dużo
• 1:27:41
  wcześniej. Więc fill i tak by nie pasowały
• 1:27:44
  do dzisiejszego tematu i wiecie co ja wam powiem tak, że w tych
• 1:27:49
  wszystkich zabawkach z dzisiejszego podcastu i we
• 1:27:51
  wszystkich, którymi się bawiliśmy nie chodziło w ogóle o
• 1:27:55
  technologię, tak naprawdę tylko o wyobraźnię, o to, co
• 1:27:58
  robiliśmy, co czuliśmy i w ogóle o ten świat, który sami
• 1:28:02
  tworzyliśmy z kartonu ze śmieci z naszych, gdzieś tam
• 1:28:06
  dziecięcych marzeń. Ale oczywiście miło było mieć te
• 1:28:09
  wszystkie bajeranckie fill zabawki i wydaje mi się, że to
• 1:28:13
  właśnie też w tym wszystkim co teraz powiedziałam była magia,
• 1:28:17
  że zabawki, które no już teraz się kurzą gdzieś tam na naszych
• 1:28:22
  strychach zostają z nami na zawsze, bo one są ogromną
• 1:28:27
  częścią nas naszego gustu i tego fill, jak uczyliśmy się na
• 1:28:32
  przykład odpowiedzialności. Marzeń czy jakichś tam planów?
• 1:28:37
  Wiecie, wydaje mi się, że to wszystko jest ze sobą mocno
• 1:28:40
  połączone, tak, że kończę już ten dzisiejszy odcinek.
• 1:28:43
  Mam nadzieję, że wam się podobało i że dacie mi znać.
• 1:28:48
  I że przenieśliśmy się na chwilę w te lata dziewięćdziesiąte, nie
• 1:28:50
  wiem, czy tam wam gdzieś szeleści u ortalion, czy może
• 1:28:53
  bardziej byliście ubrani w ogrodniczki dżinsowe?
• 1:28:58
  No świetna sprawa. Ja wam bardzo dziękuję za
• 1:29:01
  słuchaniem. Oczywiście zachęcam was do
• 1:29:03
  zostania patronka mi patronami, bo będziecie dostawać art
• 1:29:07
  newslettery będziecie na tajnej grupie dostaniecie piękną
• 1:29:12
  przesyłeczkę ode mnie z listem i z bajerami różnymi, także jeżeli
• 1:29:17
  macie ochotę wspierać nie. To naprawdę zapraszam, a ja moi
• 1:29:22
  drodzy, teraz idę się trochę pobawić w poli poket do
• 1:29:25
  usłyszenia już niebawem pa.