Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #22 Hoe stoppen met werken leidde tot een prachtige missie van Handjeszwaaien
Transcript
- speaker-0: Alright, ik ben hier aan het wandelen. En ben deze keer niet alleen aan het wandelen, maar ik heb iemand bij mij. Misschien moet je jezelf eens voorstellen. speaker-1: Ja, Hallo. Ik ben Marika, een 30-jarige ouders tussen. En ik ben mama van twee kindjes. Mira is vijf en Leasje is anderhalf. En ik heb ook een bedrijf, Handjes Zwaaien. En daar hou ik mij bezig met ouders te helpen om gebaren uit Vlaamse gebarentaal te gebruiken in hun dagelijkse communicatie met hun kindje. En dat zorgt er vooral voor dat kindjes zich beter kunnen uitdrukken, dat jullie elkaar beter gaan begrijpen en dat er meer rust in het gezin komt. speaker-0: Ja, ik denk dat het eens leuk is om een keer eens te begrijpen... We hebben nu een ondernemende mama bij ons in de podcast zitten om dat te begrijpen. Hoe ben jij hier toegekomen? Zijn jij daarmee gestart? En wat is je drijf weer? En wat wil je eigenlijk bereiken? Want ik denk dat dat wel heel leuk kan zijn voor anderen die misschien ook zo denken, wil ik een bedrijf starten of niet? Of ik heb al een idee of ik ben met iets bezig, hoe iemand anders dat doet en hoe dat ontstaan is en waar het nu naartoe aan het gaan is. speaker-1: Ja, inderdaad. Mijn verhaal begint eigenlijk bij de wens om kindjes te keren. Dus eigenlijk zo vroeg al begon een beetje een shift in mijn job. Ik ben eigenlijk verpleegkundige. Ik heb zo langer tijd in de eerste lijn gewerkt, dus zo in een huisartsenpraktijk als verpleegkundige. En met zo'n beetje het beginnen nadenken over, oké, willen wij kindjes of niet, zouden meer beginnen nadenken over hoe is mijn tijd eigenlijk ingedeeld. En dan merkte ik dat... Ja, toen was mijn reistijd ook nog heel lang. En we moesten ook regelmatig overwerken. Allee, we moesten dat niet, maar... Het gebeurde. en daar was niet echt een regelring rond. Dus als ik dat zo wat uitrekende, was ik gewoon heel veel tijd bezig met mijn werk. En ik denk, ja, maar... Ja, hoe komen kinderen daarin? En waarom eigenlijk? Waarom spendeer ik zo veel tijd aan mijn job en daarnaast niks meer? Dus ik ben toen al minder beginnen werken. En toen was ik zwanger. Maar dan zijn wij ons eerste kindje. verloren op 13 weken. dan moet je natuurlijk nog meer nadenken over het leven. En dan ben ik... Ja, dat heeft eerst al een hele tijd een rouw gekost. Of dat heeft een hele tijd geduurd om daar terug een beetje van te bekomen. En bij de tweede zwangerschap van Osmira dan. Dan heb ik meteen beslist om minder te gaan werken. half tijd, en dat ging ook niet anders. was ook ziek. Als je thuisverpleging moet gaan doen en onderweg even de fiets parkeren, moet je gaan overgeven. Dat gaat niet echt. Of zo in de badkamer. Nee, speaker-0: Ja, ik ben moe. speaker-1: Ja, dus op dat moment al minder beginnen gaan werken. En dan uiteindelijk, ja, als Mirra geboren werd, heb ik toch beslist om te veranderen van job. Alleen, of alleszins te kiezen voor een job dichterbij. Wat heel moeilijk was enerzijds, omdat ik dat team heel fijn vond. speaker-0: Ja, en als je het job eigenlijk op zich graag doet. speaker-1: Ja, maar echt dat stuk rond overuren, dat was geen ruimte om het daarover te hebben. En ik kan niet elke keer... Ik wil naar mijn kind. Ik ga niet... Allee. En er was ook niet echt bereidheid om daar ondersteuning in te bieden of zo. Als je zegt, oké, we gaan daar niets structureels voor doen, maar we gaan je wel helpen. Dat was het ook niet echt, dus dan heb ik daar afscheid van moeten nemen. En ben ik dichterbij, een job dichterbij gaan zoeken. Maar dan werkte ik na zes maanden thuis. Ik was hier geboren en zes maanden bij haar thuis gebleven. Ik wou eigenlijk niet zo gaan werken, maar iedereen doet dat. En financiële. Ik zal toch even proberen hoe dat gaat. En dan ben ik zes maanden gaan werken. En dan heb ik gezegd, of wel... speaker-0: Ja. speaker-1: Stop ik nu mijn werkje en blijf ik thuis? Of wel moet ik naar de psycholoog? Als in... Ik krijg het niet erorien. Te veel... Nee, zo verdrietig. Maar elke keer af te zetten en om elke keer die afstand te nemen van haar. En dan hebben we toch samen beslist om thuis te blijven. Maar ja, was ook niet zonder gevolgen, want omdat ik daar nog niet zo lang werkte... speaker-0: En we elkaar zometeen. speaker-1: Ik geen recht meer op ouderschapsverlof. Geen tijdschreding. Het was echt ontslag nemen. Ja. En ik was... Ik ben eigenlijk sinds de geboorte van Mira begonnen met gebaren met haar. Ik had dat ergens gelezen in een artikeltje. In magazin en ik denk... Het is soms een spruitje. Ja, ja, ja. Dus het was echt heel eenvoudig. En ik dacht van, superinteressant. Kei enthousiast meteen. En dan... We gaan beginnen opzoeken, een boek gaan lezen. vooral zelf wat beginnen opzoeken en beginnen uitproberen. Ik vond dat zo leuk en zo. Dat is daar zo enthousiast over. En dan ben ik met mijn Instagram-account begonnen. Mijn handjes zwaaien. speaker-0: Dus dat was toen nog helemaal... Het is een hobby. Ik vind het tof en wil dit aan anderen vertellen. Zonder dat ze meegaan. Ik wil hier een onderneming starten. Maar we zien wel zo'n... speaker-1: Jan Inder. Stap voor stap. Heerlijk. Ik kom van verpleging, dus dat is totaal geen onderneming. Ik ken daar ook helemaal niks van. Het was eerder het delen van mijn ervaring. Toen zeiden veel mensen dat ze iets moesten doen. Toen ik startte was nog heel klein. Naarmate ze groter werd, werd ze allemaal beetje concreter. Ja, mijn cursussen beginnen uit te werken en die beginnen te En nu... Nu zijn we eigenlijk in een fase na die eerste cursussen. Dus die heb ik gaan geven en gaan uitproberen. Maar toen kwam tweede kindje, Leas. En... Ja, ik had dat niet echt verwacht, maar... Toch gooide alles terug om. En ik dacht, ⁓ Dus ik was zo... Allee, speaker-0: Of ik had dans gebonden toen en dan ineens... speaker-1: Op tweede kind. En je denkt, oké, maar dit kan ik wel weer verder doen als hij geboren is. Want Myra was toen... Hij was vier toen Leas geboren werd. Dus dan heb je wel iets of ruimte om wat cursussen te geven. Maar ja, met Leas is alles weer veranderd. En dan ben ik vooral... Dan was ik... wel wat onzeker over het aanbod dat ik toen had en dat paste niet meer bij ons gezin. ik had die tijd ook niet meer om dat er in te steken, maar dus nu ben ik daar terug aan aan het werken en gaat alles de goede richting uit. Dus het weer wat meer duidelijkheid. speaker-0: Maar dat is wel mooi dat je zo je stuk van... Het is eigenlijk heel organisch gegroeid. Ik doe iets voor mijn kind. Allee, eerst en vooral superkrachtig dat je wel tegen die stromen zei ingegaan en gezegd hebt van, deze klopt hier voor mij toch niet meer. Ik ga stoppen met werken. Ook al is dat wat bijna iedereen doet. Dus dat vind ik al supercool om te horen. Denk ik, dat jou. Had ik dat maar geweten, Maar dat is altijd. Tegelijkertijd. Dat kan je wel een andere gemakkelijk zeggen. Sowieso. En dan uiteindelijk... Ik vind gebaren tof, ik doe daar iets mee, iemand anders zegt dat is tof. En zo stilke zijn bouten. En vind dat een van de leukste dingen om te zien is, je kunt niet op voorhand, je had niet kunnen aan de teketafel gaan zitten. Ik ga stoppen met verpleegkundigheid zijn. Dus nu wil ik een volledig plan hebben. Wat ga ik gaan doen? Want al zou ik het uitgetekend hebben, het zou toch nooit geklopt hebben. Want je moet net die... Dat vind ik net leuk en ook aan de andere kant vermoeiend in ondernemen is, dat je elke keer wel... U aanpast aan de situatie die zich op dat moment dient of zo. speaker-1: Ja, inderdaad. Dat had echt moeten komen. En anders zou je met zoveel passie kunnen doen. Je kunt dan niet opleggen of zeggen... Die opleiding doen, dat begint altijd met eerste interesse. Ja, absoluut. speaker-0: Even langs de drukke steen weg aan het wandelen. Die zijn hier even wat camions en... ...die voorbij komen. Nee, maar echt super... Ik zal nog eens herhalen. Nee, echt super... Ik denk supermooi. Gewoon al een heel mooie start en inspirerend om te horen. Ik volg mijn eigen pad. Ik doe daar iets mee. Ik zie wat er op mij opkomt. Oei, de gezinssituatie verandert. Ik ga het nog wat aanpassen. En dan... En dan gaat het wel kloppen. Of maak je het wel kloppend voor jou? Want ik denk dat dat ook is. Je moet hard bekijken, nadenken. Dus ja, ik dat dat al heel mooie afronding is voor mijn eerste aflevering.