Latest / True Crime 24 - Nederlands / Israel Keyes – De geest op de snelweg

Transcript

Israel Keyes – De geest op de snelweg · True Crime 24 - Nederlands

0:00
Speaker 2: Israel Keyes werd geboren op 7 januari 1978 in een kleine plattelandsgemeenschap
0:05
Speaker 2: in Richmond, Utah. Hij was het tweede van tien kinderen.
0:09
Speaker 2: Zijn ouders, Jeff en Heidi Keyes, waren oorspronkelijk lid van
0:12
Speaker 2: de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.
0:15
Speaker 2: Ze woonden enige tijd in Torrance, Californië, voordat de aantrekkingskracht
0:19
Speaker 2: van iets extremers hen wegleidde van de reguliere religie en
0:22
Speaker 2: dieperde isolatie in. Toen Israel ongeveer vijf jaar oud was,
0:26
Speaker 2: pakte het gezin alles in en verhuisde naar een afgelegen
0:29
Speaker 2: stuk grond ten noorden van Colville, in Stevens County, Washington.
0:33
Speaker 2: Het oostelijke deel van Washington is hooggelegen woestijn en dicht bos,
0:37
Speaker 2: kleine steden gescheiden door eindeloze vlaktes van niets, een plek
0:40
Speaker 2: die mensen aantrekt die van de radar willen verdwijnen. Het
0:43
Speaker 2: gezin Keys betrok een hut met één kamer aan een
0:46
Speaker 2: weg genaamd Rocky Creek. Er was geen elektriciteit. Geen stromend water.
0:51
Speaker 2: De kinderen kregen thuisonderwijs. Sommigen sliepen in een tent omdat
0:55
Speaker 2: de hut te klein was om iedereen te herbergen. Hier,
0:58
Speaker 2: in deze afgelegen uithoek van de Pacific Northwest, kwam het
1:01
Speaker 2: gezin Keyes in aanraking met een kerk genaamd The Ark.
1:05
Speaker 2: The Ark was geen gewone kerkgemeente. Ze hingen theologie aan
1:08
Speaker 2: genaamd Christian Identity. Een blank supremacistisch geloofssysteem dat angelsaksische mensen
1:14
Speaker 2: beschouwt als het ware uitverkoren volk van God. Het gezin
1:17
Speaker 2: Keyes raakte diep verweven in deze gemeenschap. Hun buren en
1:21
Speaker 2: vrienden waren de familie Kehoe. Shefi Kehoe zou later worden
1:24
Speaker 2: veroordeeld voor een drievoudige moord in 1996 en binnenlands terrorisme. Volgens
1:29
Speaker 2: het Southern Poverty Law Center kregen de kinderen Kies en
1:33
Speaker 2: Kehoe samen thuis onderwijs en bezochten ze soms dezelfde bijeenkomsten.
1:37
Speaker 2: De omgeving werd gekenmerkt door radicale isolatie, extremistische ideologie en
1:42
Speaker 2: een diep wantrouwen jegens de buitenwereld. Israël moest zijn eigen
1:46
Speaker 2: eten jagen. Hij hakte brandhout. Hij werkte op plaatselijke boerderijen.
1:50
Speaker 2: Hij werd een bekwaam timmerman en bouwde naar verluid op
1:53
Speaker 2: zijn zestiende zijn eerste hut. Maar onder het oppervlak van
1:56
Speaker 2: deze ruige zelfredzaamheid groeide iets anders. Israël gaf later toe
2:01
Speaker 2: dat hij als kind dieren had gemarteld, katten had gedood
2:04
Speaker 2: voor zijn plezier. Hij brak in bij buren en stal vuurwapens.
2:08
Speaker 2: Volgens een psychologische beoordeling die na zijn arrestatie werd uitgevoerd,
2:12
Speaker 2: vermoeden zowel rechercheurs als zijn voormalig militair commandant dat hij
2:15
Speaker 2: door zijn vader was mishandeld. Zijn kinderdagboek gevuld met bijbelcitaten,
2:20
Speaker 2: documenteerde dagelijks ze zo, deenden waarvoor hij schaamte voelde. De
2:25
Speaker 2: schaamte gold blijkbaar niet de duistere impulsen zelf maar het
2:28
Speaker 2: feit dat hij ze niet kon stoppen. Ergens tijdens zijn
2:31
Speaker 2: tienerjaren nam Israël volledig afstand van het christendom. Hij verklaarde
2:35
Speaker 2: zich tegenover zijn ouders als atheïst. Voor een gezin dat
2:38
Speaker 2: doordrenkt was van extremistisch religieus geloof was dit een onvergevelijke daad.
2:43
Speaker 2: Zijn ouders zetten hem het huis uit. Ze vertelden zijn
2:46
Speaker 2: jongere broers en zussen, van wie velen opkeken tegen hun
2:49
Speaker 2: oudere broer, nooit meer met hem te praten. Afgesneden van
2:52
Speaker 2: de enige gemeenschap die hij ooit had gekend, dreef Israel
2:56
Speaker 2: Kais rond. Maar hij dreef niet zonder doel. Het gezin
2:59
Speaker 2: verhuisde uiteindelijk naar Maupin, Oregon, een klein stadje langs de
3:03
Speaker 2: Des Rootes River. Het was hier, ergens tussen 1996 en 1998, dat
3:09
Speaker 2: Israel Kies wat de FBI beschouwt als zijn eerste bekende
3:13
Speaker 2: geweldsmisdrijf pleegde. Hij achtervolgde een tienermeisje dat met vrienden aan
3:17
Speaker 2: het tuben was op de rivier. Hij bekeek haar vanuit
3:19
Speaker 2: de bosrand. Toen benaderde hij haar, bedreigde haar met een
3:23
Speaker 2: mes en verkrachtte haar. Hij vertelde rechercheurs later dat hij
3:27
Speaker 2: oorspronkelijk van plan was geweest haar te doden als onderdeel
3:30
Speaker 2: van wat hij beschreef als een satanisch ritueel, maar dat
3:33
Speaker 2: hij de moed verloor. Hij liet haar gaan. Jaren later,
3:37
Speaker 2: toen hij dit aan FBI-agenten vertelde, uitte hij geen beraal
3:40
Speaker 2: maar frustratie over zichzelf. Hij zei dat hij te timide
3:43
Speaker 2: was geweest. Hij zei dat hij niet gewelddadig genoeg was geweest.
3:48
Speaker 2: En hij zei dat hij dat niet opnieuw zou laten gebeuren.
3:51
Speaker 2: In juli 1998, op twintigjarige leeftijd, nam Israel Keyes dienst bij
3:56
Speaker 2: het Amerikaanse leger. Hij diende als specialist in Alpha Company,
4:00
Speaker 2: 1st Battalion, 5th Infantry. Hij was gestationeerd in Fort Lewis
4:04
Speaker 2: in Washington, Fort Hood in Texas en op het Sinaïsjireiland
4:08
Speaker 2: in Egypte. Hij voltooide een voorbereidende cursus voor de Army
4:12
Speaker 2: Ranger opleiding... Hoewel hij de Ranger School zelf niet bezocht.
4:16
Speaker 2: Hij ontving een Army Achievement Medal voor verdienstelijke dienst als
4:19
Speaker 2: schutter en hulpschutter. Militair dienst biedt sommige onrustige jonge mannen
4:23
Speaker 2: structuur en een uitlaatklep. Voor Keyes bood het iets anders. Training.
4:28
Speaker 2: Hij zei later dat hij vooral genoot van het onderdeel overlevingsvaardigheden.
4:32
Speaker 2: Het was in deze periode dat hij concreter begon te
4:35
Speaker 2: fantaseren over het doden van vreemden. Hij bekende pogingen tot
4:39
Speaker 2: verkrachting van een sekswerker tijdens verlof in Egypte en een
4:42
Speaker 2: studenten tijdens verlof in Israël. Hij gaf ook toe een
4:46
Speaker 2: medesoldaat te hebben verteld dat hij ha en wilde doden.
4:50
Speaker 2: Geen van deze incidenten leidde tot aanklachten. Kies ontving een
4:55
Speaker 2: eervol ontslag in juli 2001. Na het leger vestigde Kies zich
4:59
Speaker 2: in het Makka-reservaat in Nea Bay, Washington, aan de uiterste
5:03
Speaker 2: punt van het Olympisch schiereiland. Hij begon een relatie met
5:06
Speaker 2: een vrouw uit het reservaat. In 2001 kregen ze een dochter.
5:11
Speaker 2: Naar buiten toe bouwde Keyes een normaal leven op. Hij
5:14
Speaker 2: werkte voor de Maca Tribal Council. Hij was een bekwaam klusjesman.
5:18
Speaker 2: Men kende hem als rustig, bekwaam en een toegewijde vader.
5:22
Speaker 2: Maar de FBI gelooft dat het moorden bijna onmiddellijk na
5:26
Speaker 2: zijn ontslag begon. Rechercheurs zeggen dat Keyes toegaf tussen 2001 en 2006
5:32
Speaker 2: vier mensen in de staat Washington te hebben vermoord, terwijl
5:35
Speaker 2: hij in of nabij Niabe woonde. Hij vertelde agenten dat
5:39
Speaker 2: hij minstens één lichaam had verzwaard met ankers en vanuit
5:42
Speaker 2: een boot had laten zakken in 30 meter diep water in
5:45
Speaker 2: Lake Crescent, een gletsjermeer genesteld in de oorbossen. Van Olympic
5:50
Speaker 2: National Park. Het meer is zo diep en zo koud
5:53
Speaker 2: dat het bekend staat om het decennialang bewaren van stoffelijke resten.
5:57
Speaker 2: Geen van deze slachtoffers uit Washington is ooit publiekelijk geïdentificeerd.
6:02
Speaker 2: Dit was het begin van een patroon dat Israel Keyes
6:04
Speaker 2: zou definiëren als een moordenaar zoals bijna geen ander in
6:07
Speaker 2: de Amerikaanse misdaadgeschiedenis. Hij jaagde niet in zijn eigen buurt.
6:12
Speaker 2: Hij achtervolgde geen specifieke type mensen. Hij liet geen handtekeningen
6:16
Speaker 2: of boodschappen achter. In plaats daarvan reisde hij. Hij plende.
6:20
Speaker 2: Hij wachtte. En wanneer de drang een punt bereikte dat
6:23
Speaker 2: hij niet meer kon beheersen, handelde hij met een snelheid
6:26
Speaker 2: en precisie die bijna geen spoor achterliet. Ergens, waarschijnlijk rond 2004 of 2005,
6:33
Speaker 2: begon Keyes met wat de FBI later zou beschrijven als
6:36
Speaker 2: een van zijn meest huiveringwekkende innovaties. Hij begon met het
6:39
Speaker 2: begraven van wat hij killcaches noemde, soms aangeduid als moordkits,
6:43
Speaker 2: op afgelegen locaties door heel de Verenigde Staten. Het waren
6:47
Speaker 2: emmers van vijf kellen, luchtdicht afgesloten, begraven in parken, stuwmeren
6:53
Speaker 2: en wildernisgebieden ver van waar hij woonde. Erin legde hij vuurwapens,
6:57
Speaker 2: Vaak met de kolven verwijderd om in de emmer te passen, munitie, geluiddempers, kabelbinders,
7:03
Speaker 2: duct tape, een propaanbrander en Drano, een commerciële ontstopper die
7:07
Speaker 2: hij gebruikt. U.I.K.T.E. om de ontbinding van stoffelijke resten te versnellen.
7:13
Speaker 2: De logica was op angstaanjagende wijze elegant. Als Kies besloot
7:17
Speaker 2: te doden in een bepaald deel van het land, vloog
7:20
Speaker 2: hij naar een nabijgelegen stad, huurde een auto, reed naar
7:24
Speaker 2: de locatie van een begraven kash, groef hem op, en
7:27
Speaker 2: gebruikte het gereed zeven hap erin om het misdrijf te plegen.
7:31
Speaker 2: Hij hoefde nooit het risico te nemen een wapen door
7:33
Speaker 2: de luchthavenbeveiliging te brengen. Hij hoefde nooit verdachte materialen te
7:37
Speaker 2: kopen bij een plaatselijke bouwmarkt op de dag van een moord.
7:41
Speaker 2: Hij hoefde nooit een creditcard te gebruiken die hem aan
7:43
Speaker 2: het gebied kon koppelen. Alles was voorbereid, soms jaren van tevoren,
7:48
Speaker 2: en wachten op hem in de grond. De FBI vond
7:50
Speaker 2: uiteindelijk een van deze caches bij Blake Falls Reservoir in
7:54
Speaker 2: Adirondack Park in Parrishville, New York. In de waterdichte emmer
7:58
Speaker 2: vonden ze een Ruger-kaliber. 22 met verwijderde kolf, lege magazijnen,
8:03
Speaker 2: munitie en een geluiddemper. Keyes vertelde rechercheurs later dat hij
8:08
Speaker 2: soortgelijke caches had begraven in Washington, Wyoming, Texas en Arizona.
8:13
Speaker 2: De FBI gelooft dat er mogelijk andere zijn die nooit
8:16
Speaker 2: zijn gevonden. In 2007 maakte Keyes een belangrijke verandering in zijn leven.
8:21
Speaker 2: Hij verhuisde van Washington naar Anchorage, Alaska, met een nieuwe vriendin,
8:25
Speaker 2: een verpleegkundig specialist en zijn jonge dochter. Hij richtte een
8:29
Speaker 2: bouwbedrijf opgenaamd Keys Construction. Voor zijn buren, klanten en de
8:33
Speaker 2: schoolgemeenschap van zijn dochter was hij een hardwerkende kleine ondernemer
8:37
Speaker 2: en aandachtige vader. Hij coachte de sportteams van zijn dochter.
8:41
Speaker 2: Hij hield zijn tuin netjes, hij reed in een witte pick-up.
8:45
Speaker 2: Anchorage diende ook een praktisch doel voor zijn andere leven.
8:48
Speaker 2: Alaska is een knooppunt voor vliegreizen naar vrijwel overal in
8:52
Speaker 2: de continentale Verenigde Staten. Vanuit Anchorage kon Keys naar elke
8:56
Speaker 2: grote stad vliegen, een auto huren, honderden of duizenden kilometers
9:00
Speaker 2: rijden naar waar zijn begraven cash lag, een misdrijf plegen, terugrijden,
9:05
Speaker 2: naar huis vliegen, eldereren en op tijd terug zijn om
9:08
Speaker 2: zijn dochter van school te halen zonder dat iemand iets vermoedde.
9:12
Speaker 2: Hij zette zijn telefoon uit voor elke reis. Hij betaalde
9:15
Speaker 2: bijna alles contant. Hij vermeed tolwegen en beveiligingscamera's. Hij bestudeerde
9:21
Speaker 2: de fouten die andere seriemoordenaars hadden gemaakt en was vastbesloten
9:24
Speaker 2: ze niet te herhalen. Hij had elk boek over seriemoordenaars
9:27
Speaker 2: gelezen dat hij kon vinden. Hij bewonderde vooral Ted Bundy
9:31
Speaker 2: en vertelde FBI-agenten dat hij een verwantschap met hem voelde.
9:35
Speaker 2: Een doorzoeking van zijn woning bracht later tientallen boeken over
9:39
Speaker 2: moord aan het licht. Hij herlas Dean Cohn's Thriller Intensity
9:43
Speaker 2: meerdere keren en identificeerde zich sterk met de seriemoordenaar in
9:47
Speaker 2: het verhaal. Hij bestudeerde ook Mindhunter van FBI-profiler Joe H.N.E.
9:53
Speaker 2: Douglas Grondig. In het voorjaar van 2009 reisde Keyes volgens de
9:57
Speaker 2: FBI naar de Oostkust en ontvoerde een vrouw. Hij vertelde
10:01
Speaker 2: rechercheurs later dat hij het slachtoffer had gedood en haar
10:04
Speaker 2: lichaam ergens in het noorden van de staat New York
10:06
Speaker 2: had begraven. Hij weigerde haar naam te geven. Maar rechercheurs
10:10
Speaker 2: hadden een aanknopingspunt. Ze kamden vermiste meldingen uit de regio door.
10:15
Speaker 2: Ze doorzoekte ook de harde schijf van Keyes' computer. Toen
10:19
Speaker 2: ze hem foto's van vermiste vrouwen toonde, riep er een
10:21
Speaker 2: in het bijzonder een reactie op. Haar naam was Debra Veldman.
10:25
Speaker 2: Ze was 49 jaar oud en woonde alleen in Hackensack, New Jersey.
10:30
Speaker 2: Ze was voor het laatst gezien bij haar appartement op 8 april 2009.
10:34
Speaker 2: Geen van haar bankrekeningen was sindsdien gebruikt. Toen Keys haar
10:38
Speaker 2: foto werd getoond, pauzeerde hij. Hij staarde er lange tijd naar. Toen,
10:43
Speaker 2: volgens Assistant US Attorney Kevin Veldes, begon hij licht te
10:46
Speaker 2: trillen en zei... Over die ben ik nog niet klaar
10:49
Speaker 2: om te praten. Dat deed hij nooit. De FBI beschouwt
10:53
Speaker 2: Debra Feldman als Kies, vierde bekende slachtoffer, hoewel zonder bekentenis
10:57
Speaker 2: of forensisch bewijs haar zaak officieel onopgelost blijft. Haar lichaam
11:01
Speaker 2: is nooit gevonden. Haar zoon heeft publiekelijk gesproken over de
11:05
Speaker 2: kwelling van het geloof dat zijn moeder werd vermoord door
11:07
Speaker 2: een man die haar willekeurig uitkoos en de details meenam
11:11
Speaker 2: in zijn graf. Tijdens dezelfde reis naar de oostkust in 2009
11:15
Speaker 2: beroofde Keynes ook het filiaal van Community Bank in Tupper Lake,
11:19
Speaker 2: New York. Hij bracht enkele uren door op een camping
11:22
Speaker 2: in de buurt. Later haalde hij wapens op uit een
11:25
Speaker 2: stuwmeer in Parrishville, New York, en begroef ze opnieuw. Bankovervallen,
11:30
Speaker 2: legde Keynes uit, waren de manier waarop hij zijn criminele
11:33
Speaker 2: activiteiten financierde. Ze stonden niet los van het moorden. Ze
11:38
Speaker 2: maakten deel uit van dezelfde infrastructuur. In de nacht van 8
11:41
Speaker 2: juni 2011 zette Israel Keyes zijn systeem op de meest verwoestende
11:45
Speaker 2: manier in. Hij was enkele dagen eerder van Anchorage naar
11:49
Speaker 2: Chicago gevlogen. Hij huurde een auto en reed naar het oosten,
11:53
Speaker 2: ogenschijnlijk om zijn broer in Maine te bezoeken. Maar terwijl
11:56
Speaker 2: hij door Vermont reed, verschoven iets. De drang bouwde zich op.
12:00
Speaker 2: Hij stopte bij Burlington en groef een killcash op, die
12:02
Speaker 2: hij ongeveer twee jaar eerder had begraven. Vervolgens checkte hij
12:06
Speaker 2: in bij een hotel genaamd The Handy Suites in Essex Junction, Vermont.
12:11
Speaker 2: Het hotel lag op ongeveer een halve kilometer van een
12:13
Speaker 2: rustige woonstraat genaamd Colbert Street. Na middernacht kleedde Key zich
12:18
Speaker 2: volledig in haar... het zwart en deed een hoofdlamp om.
12:22
Speaker 2: Hij zette zijn telefoon uit. Hij liep van zijn hotel
12:25
Speaker 2: naar de buurt en begon de straten te voeten doorzoeken,
12:28
Speaker 2: op zoek naar het juiste huis. Hij zocht geen specifiek persoon.
12:33
Speaker 2: Hij zocht een specifiek soort kans. Hij wilde een huis
12:36
Speaker 2: met een eenvoudige indeling... Idia liet er een gelijkvloerse woning
12:40
Speaker 2: waar hij snel doorheen kon bewegen. Hij wilde een huis
12:43
Speaker 2: zonder tekenen van kinderen, want de enige regel die hij
12:45
Speaker 2: beweerde te handhaven, was dat hij geen kinderen kwaad zou doen,
12:49
Speaker 2: een regel die hij naar eigen zeggen had ingesteld nadat zij.
12:52
Speaker 2: Tetagene Forage zijn dochter was geboren. En hij wilde een
12:56
Speaker 2: huis zonder hond. Hij vond wat hij zocht op Colbert
12:58
Speaker 2: Street nummer 8. Het huis was van William en Lorraine Curgie.
13:03
Speaker 2: Bill was 50 jaar oud en werkte bij een plaatselijke universiteit.
13:07
Speaker 2: Lorraine was 55 en werkte bij een medisch centrum. Het waren
13:11
Speaker 2: rustige mensen. Huismussen. Volgens vrienden en familie. Ze brachten hun
13:16
Speaker 2: avonden thuis door met hun huisdieren. Ze hadden geen enkele
13:19
Speaker 2: band met Israël Kies. Ze hadden hem nooit ontmoet. Ze
13:22
Speaker 2: werden in elk opzicht willekeurig gekozen door een vreemdeling die
13:26
Speaker 2: midden in de nacht door hun stad trok. Kies knipte
13:28
Speaker 2: hun telefoonlijn door. Hij klom door een raam van de
13:31
Speaker 2: aangebouwde garage naar binnen. Met zijn ervaring als bouwvakker kon
13:35
Speaker 2: hij de indeling van het huis van buitenaf beoordelen. Binnen
13:38
Speaker 2: enkele seconden stond hij in de slaapkamer van het echtpaar,
13:41
Speaker 2: zijn hoofdlamp scheen in hun ogen, een wapen in zijn hand.
13:45
Speaker 2: Bill en Lorraine werden wakker en zagen een gestalte, volledig
13:48
Speaker 2: in het zwart gekleed, boven hun bed staan. Keyes bond
13:52
Speaker 2: hen vast met kabelbinders. Hij ondervroeg hen over de indeling
13:55
Speaker 2: van het huis, of ze een kluis hadden, waar hun
13:58
Speaker 2: bankpassen waren, en of ze een wapen bezaten. Lorraine vertelde
14:02
Speaker 2: hem dat ze een pistool had. Kies vond het, een
14:04
Speaker 2: kortlopige Ruger-kaliber kwam het huis, 38, en nam het mee. Hij
14:09
Speaker 2: nam ook hun telefoons af. Vervolgens dwong hij het echtpaar
14:13
Speaker 2: in hun eigen auto, een groene Saturn, en reed hen
14:16
Speaker 2: naar een verlaten boerderij die hij eerder die avond had verkend.
14:19
Speaker 2: In de boerderij bracht Kies Bil naar de kelder en
14:22
Speaker 2: bond hem vast aan een kruk. Hij ging terug naar
14:24
Speaker 2: de auto voor Lorraine, maar zij had zich weten te
14:27
Speaker 2: bevrijden uit haar boeien. Ze rende richting de hoofdweg. Keyes
14:31
Speaker 2: haalde haar in en bracht haar terug onder zijn controle.
14:34
Speaker 2: Hij dwong haar naar boven. Wat er vervolgens gebeurde werd
14:37
Speaker 2: door US-attorney Tristram Coffin, beschreven als een ontmoeting met een
14:41
Speaker 2: kracht van puur kwaad. Keyes schoot Bill Currier dood in
14:44
Speaker 2: de dood in de boven. Kelder. Hij keerde terug naar Lorraine.
14:49
Speaker 2: Hij verkrachtte haar en wurgde haar tot ze het bewustzijn verloor.
14:53
Speaker 2: Hij bracht haar naar de kelder en wurgde haar tot
14:55
Speaker 2: ze dood was. Hij stopte de lichamen in aparte vuilniszakken
14:58
Speaker 2: en bedekte ze met puin. De volgende ochtend overwoog Keyes
15:02
Speaker 2: de auto van de couriers te gebruiken voor een bankoverval,
15:05
Speaker 2: maar zag ervan af omdat het voertuig in slechte staat was.
15:09
Speaker 2: Hij dumpte de Saturn bij een appartementencomplex. Hij reed terug
15:13
Speaker 2: naar zijn hotel. Binnen enkele dagen was hij op weg
15:16
Speaker 2: naar Maine. Daarna vloog hij terug naar Anchorage. Bill en
15:20
Speaker 2: Lorraine Currier werden de volgende dag als vermist opgegeven toen
15:23
Speaker 2: geen van beiden op hun werk verscheen. Bewijzen in hun
15:26
Speaker 2: huis suggereerden dat ze niet vrijwillig waren vertrokken. Een intensief
15:30
Speaker 2: onderzoek volgde, maar er waren vrijwel geen aanknopingspunten. Tien maanden
15:34
Speaker 2: lang wachten hun families. De politie had niets. Niemand in
15:38
Speaker 2: Essex-Vermont had zich kunnen voorstellen dat het echtpaar was uitgekozen
15:42
Speaker 2: door een man die 6000 kilometer verderop woonde, vanuit Alaska was ingevlogen,
15:46
Speaker 2: door meerdere staten was gereden en twee vreemden had gedood
15:50
Speaker 2: simpelweg omdat de gelegenheid zich voordeed en de drang er was.
15:54
Speaker 2: Hun lichamen zijn nooit gevonden. De verlaten boerderij waar Keyes
15:57
Speaker 2: hen achter liet werd gesloopt voordat rechercheurs hem konden lokaliseren.
16:01
Speaker 2: Toen FBI-agenten uiteindelijk een stortplaats doorzochten waar het sloopafval vermoedelijk
16:05
Speaker 2: naartoe was gebracht, vonden ze niets. Op de avond van 1
16:08
Speaker 2: februari 2012 liep Israel Keyes naar de Common Grounds koffiekraam aan
16:13
Speaker 2: Tudor Road in Anchorage. Samantha Tesla Koenig, 18 jaar oud, werkte alleen.
16:18
Speaker 2: Ze was opgegroeid in Anchorage. Ze was hecht met haar
16:21
Speaker 2: vriend James, met wie ze een truck en een bankrekening deelde.
16:25
Speaker 2: Ze was jong en vol plannen. Keys had al een
16:28
Speaker 2: tijdje koffiekramen in de gaten gehouden. Hij vertelde rechercheurs later
16:32
Speaker 2: dat hij er meerdere had overwogen voordat hij koos voor
16:34
Speaker 2: Common Grounds. Hij koos deze vanwege de locatie en omdat
16:38
Speaker 2: de kraam langer open bleef dan andere. Hij had Samantha
16:41
Speaker 2: nooit eerder gezien. Hij kende haar naam niet. Keys droeg
16:45
Speaker 2: een skimuts. Hij bestelde een Americano. Terwijl Samantha het drankje maakte,
16:50
Speaker 2: trok hij een wapen. Ze stak haar handen op. Hij
16:54
Speaker 2: zei dat het een overval was. Hij beval haar de
16:57
Speaker 2: lichten uit te doen. De lichtschakelaar zat dicht bij een paniekknop,
17:01
Speaker 2: maar Samantha drukte er niet op. Ze was bang. Toen
17:05
Speaker 2: de lichten uitgingen, klom Kies door het uitgifteluik. Hij bond
17:09
Speaker 2: haar handen op haar rug vast met kabelbie. Elders. Hij
17:13
Speaker 2: propte servetten in haar mond. Vervolgens dwong hij haar de
17:16
Speaker 2: koffiekraam uit en over Tudor Road, langs het IHOP en
17:20
Speaker 2: de Dairy Queen, naar zijn witte pick-up, die hij had
17:23
Speaker 2: voorbereid door de gereedschapskisten en kentekenplaten te verwie. Ederen. Kies
17:28
Speaker 2: reed met de vastgebonden Samantha door Anchorage. Hij vertelde haar
17:32
Speaker 2: dat het een ontvoering voor losgeld was. Samantha, die buitengewone
17:36
Speaker 2: kalmte toonde, vertelde hem dat haar familie niet veel geld had.
17:40
Speaker 2: Kies merkte dat ze haar telefoon niet bij zich had.
17:42
Speaker 2: Hij had die nodig om valse berichten te sturen. Dus
17:45
Speaker 2: reed hij terug naar Common Grounds, liet Samantha vastgebonden in
17:49
Speaker 2: de truck achter, betrat de koffiekraam en haalde haar telefoon.
17:53
Speaker 2: Bewakingsbeelden toonden later dat slechts vier minuten nadat Keynes de
17:57
Speaker 2: kiosk had verlaten, Samantha's vriend James bij de kraam aankwam
18:01
Speaker 2: en naar haar zocht. Hij had geen idee dat ze
18:03
Speaker 2: vastgebonden in een truck zat aan de overkant van de straat.
18:07
Speaker 2: Keynes gebruikte Samantha's telefoon om twee sms'jes te sturen. Eén
18:11
Speaker 2: naar haar vriend en één naar de eigenaar van Common Grounds.
18:15
Speaker 2: De berichten waren zo opgesteld dat het leek alsof Samantha
18:17
Speaker 2: gewoon een slechte dag had gehad en het weekend weg
18:20
Speaker 2: zou gaan. Hij verwijderde vervolgens de batterij uit de telefoon.
18:25
Speaker 2: Hij vroeg Samantha naar haar bankpas en pincode. Ze vertelde
18:28
Speaker 2: hem dat ze een bankrekening deelde met haar vriend en
18:30
Speaker 2: dat zijn pinpas in een gedeelde truck leek. Ze vertelde
18:34
Speaker 2: Keys waar de truck geparkeerd stond en gaf hem de pincode.
18:37
Speaker 2: Keys reed naar de truck, haalde de pas op en
18:39
Speaker 2: bracht Samantha vervolgens naar zijn huis. Hij deed haar in
18:42
Speaker 2: een schuur in zijn voortuin. Hij bond haar vast aan
18:45
Speaker 2: haar nek, Samantha Koenig was de nacht door in leven.
18:48
Speaker 2: In de vroege ochtenduren van 2 februari verkrachtte Israel Kies haar
18:52
Speaker 2: in de schuur achter zijn huis. Daarna wurgde hij haar
18:55
Speaker 2: met een touw. En toen ging hij op cruise. Kies
18:59
Speaker 2: had een vooraf geboekte gezinscruise vanuit New Orleans. Zijn vriendin
19:02
Speaker 2: en dochter verwachten mee te gaan. Dus liet Israel Kies
19:06
Speaker 2: het lichaam van een 18-jarig meisje in zijn schuur achter,
19:09
Speaker 2: reed naar de luchthaven, vloog naar Houston, reed naar New Orleans...
19:13
Speaker 2: En ging met zijn gezin aan boord van een carney.
19:16
Speaker 2: Falkroes schip voor een vakantie van twee weken door de
19:18
Speaker 2: golf van Mexico. Tijdens de cruise, volgde Keys de mediaberichtgeving
19:23
Speaker 2: over Samantha's verdwijning. Hij hield de groeiende zoekactie van de
19:27
Speaker 2: gemeenschap in de gaten. Hij zag hoe haar vader wanhopige
19:31
Speaker 2: publieke oproepen deed voor haar veilige terugkeer. Een beloningsfonds. Groeide tot 70.000 dollar.
19:39
Speaker 2: En Kies keek toe vanaf het dek van een cruiseschip,
19:41
Speaker 2: ergens in de warme wateren van het Caribisch gebied, wetende
19:44
Speaker 2: dat het meisje naar wie iedereen zocht, dood in een
19:46
Speaker 2: schuur achter zijn huis in Ancora. Gelijk. Op 18 februari keerde
19:51
Speaker 2: Kies terug. Hij ging naar de schuur, hij haalde Samantha's
19:55
Speaker 2: lichaam eruit. Hij bracht make-up aan op haar gezicht. En toen,
19:59
Speaker 2: met naald en vislijn, naaide hij haar oogleden open. Hij
20:03
Speaker 2: poseerde het lichaam alsof ze rechtop zat. plaatste een exemplaar
20:07
Speaker 2: van de Anchorage Daily News van 13 februari in het beeld
20:10
Speaker 2: en maakte een Polaroid-foto. De foto was bedoeld om eruit
20:14
Speaker 2: te zien als levensbewijsmateriaal, bewijs dat Samantha nog steeds als
20:18
Speaker 2: gijzelaar werd vastgehouden. De krant was gekozen om te suggereren
20:22
Speaker 2: dat de foto op een specifieke datum was genomen terwijl
20:24
Speaker 2: ze nog leefde. In werkelijkheid was ze al meer dan
20:27
Speaker 2: twee weken dood. Keyes kopieerde het beeld en typte een
20:31
Speaker 2: los geldbrief op de achterkant, waarin hij 30.000 dollar eiste, gestort
20:35
Speaker 2: op de bankrekening die gekoppeld was aan Samantha's betaalpas. Op 24
20:40
Speaker 2: februari stuurde hij een sms van Samantha's telefoon naar haar vriend,
20:44
Speaker 2: met instructies om het briefje te vinden bij een hondenpark
20:46
Speaker 2: genaamd Connors Bock Park. Het bericht zei dat hij moest
20:50
Speaker 2: kijken onder een foto van een vermiste hond genaamd Albert.
20:53
Speaker 2: Op het briefje stond onder meer, ain't she purty. Samantha's
20:57
Speaker 2: familie en vriend vonden het briefje. Ze geloofden dat ze
21:00
Speaker 2: nog leefden. Met hulp van beloningsgeld dat door de gemeenschap
21:04
Speaker 2: was gedoneerd, stortte Samantha's familie geld op de rekening. Keys
21:08
Speaker 2: begon het op te nemen bij geldautomaten. Maar nu, voor
21:12
Speaker 2: het eerst in zijn criminele carrière, liet Israël Keys een
21:15
Speaker 2: spoor achter. De geldautomaatopnames creëerden een geografische voetafdruk die de
21:20
Speaker 2: politie kon volgen. Hij nam op in Anchorage, vloog toen
21:24
Speaker 2: naar Las Vegas. Vandaar bewogen de opnames zich door Arizona,
21:28
Speaker 2: New Mexico en Texas. Elke geldautomaat had een bewakingscamera. Rechercheurs
21:34
Speaker 2: verspreiden beschrijvingen van de verdachte en zijn voertuig. Ze gaven
21:38
Speaker 2: opsporingsberichten uit aan de politie in het hele Zuidwesten. Op 13
21:42
Speaker 2: maart 2012 was Israel Keyes in Lufkin, Texas. Hij had onlangs
21:47
Speaker 2: de bruiloft van zijn zus bijgewoond in het nabijgelegen stadje Wells,
21:50
Speaker 2: waar zijn moeder en twee zussen woonden. Die ochtend reed
21:54
Speaker 2: Keyes naar het Cotton Patch Café. Texas Highway Patrol corporal
21:58
Speaker 2: Brian Henry en Texas Ranger Stephen Rayburn zagen zijn auto.
22:03
Speaker 2: Die kwam overeen met het opsporingsbericht. Ze hielden hem aan.
22:07
Speaker 2: Op de passagierstoel vonden ze contant geld besmeurd met verfpakketingt,
22:11
Speaker 2: een bankpas op naam van Samantha Koenig en haar telefoon.
22:15
Speaker 2: Israel Keys werd gearresteerd. Het was 41 dagen na de nacht
22:19
Speaker 2: waarop hij naar een koffiekraamraam in Anchorage was gelopen. Keys
22:23
Speaker 2: werd uitgeleverd aan Alaska. Aanvankelijk beweerde hij dat iemand Samantha's
22:27
Speaker 2: bankpas en telefoon door zijn open autoraam had gegooid. Niemand
22:31
Speaker 2: geloofde hem. Nadat FBI-agenten zijn huis hadden doorzocht en de
22:35
Speaker 2: schuur hadden ontdekt, veranderde Keys van koers. Hij vroeg om
22:39
Speaker 2: een Starbucks Americano, een Snickersrape en een specifiek merk sigaar.
22:45
Speaker 2: Toen begon hij te praten. Wat volgde waren maanden van verhoor,
22:48
Speaker 2: meer dan 40 uur opgenomen interviews afgenomen, door FBI-agenten, rechercheurs van
22:53
Speaker 2: de politie van Anchorage en assistant U.S. attorneys. Keyes bekende
22:57
Speaker 2: de moord op Samantha Koenig. Hij gaf details die alleen
23:00
Speaker 2: de dader kon weten. Maar het werd al snel duidelijk
23:03
Speaker 2: dat Samantha niet zijn enige slachtoffer was. Hij noemde de couriers.
23:07
Speaker 2: Hij hintte op slachtoffers in Washington. Hij beschreef een vrouw
23:11
Speaker 2: aan de oostkust. Maar Keyes gaf informatie niet vrijelijk. Hij
23:15
Speaker 2: behandelde de verhoren als een onderhandeling. FBI special agent Jolene
23:19
Speaker 2: Goede beschreef de interviews later als nauwgezet gepland en zei
23:23
Speaker 2: dat ze nooit de indruk had dat hij per ongeluk
23:25
Speaker 2: iets onthulde. Elk stukje informatie was valuta. Hij wilde dingen
23:29
Speaker 2: in ruil. Hij wilde meerdere processen in verschillende rechtsgebieden vermijden.
23:34
Speaker 2: Hij wilde de doodstraf en wilde die snel. Hij wilde
23:37
Speaker 2: niet de rest van zijn leven in de gevangenis doorbrengen.
23:40
Speaker 2: En bovenal wilde hij zijn dochter beschermen tegen de wetenschap
23:43
Speaker 2: van wat hij had gedaan. Hij vroeg rechercheurs zijn naam
23:46
Speaker 2: uit de media te houden. Op 2 april 2012 doorzochten leden van
23:50
Speaker 2: het FBI-duikteam, samen met de politie van Anchorage en de
23:54
Speaker 2: Alaska State Troopers, Matanuska Lake, ongeveer 55 kilometer ten noorden van Anchorage. Daar,
24:01
Speaker 2: onder het ijs, vonden ze wat er over was van
24:03
Speaker 2: Samantha Koenig. Keys had met een kettingzaag een gat in
24:07
Speaker 2: het bevroren oppervlak gezaagd, was gaan ijsvissen en had in
24:10
Speaker 2: de loop van drie keer haar resten in het water
24:12
Speaker 2: laten zakken, Verzwaard met bindgaren, en gewichten. Ngoy. Toen rechercheurs
24:17
Speaker 2: vroegen of hij vis had gevangen, zei hij ja, hij
24:20
Speaker 2: had ze mee naar huis genomen en opgegeten. Op 18 april 2012
24:24
Speaker 2: klaagde een grand jury in Alaska, Israel Keys, aan op
24:27
Speaker 2: drie punten. Ontvoering met dodelijke afloop onder 18 USC sectie 12-1.
24:32
Speaker 2: Ontvangst en bezit van losgeld onder sectie 12-2. En betaalmiddelfraude
24:37
Speaker 2: onder sectie 1029. De ontvoering aanklacht alleen al droeg een maximale
24:42
Speaker 2: straf van levenslang of de dood. Zijn proces was gepland
24:45
Speaker 2: voor maart 2013. In mei 2012 probeerde Keyes te ontsnappen tijdens een routinezitting.
24:52
Speaker 2: Hij had schaafsel van een potlood gebruikt om een loper
24:54
Speaker 2: te maken waarmee hij zijn handboeien opende. US Marshals bedwongen
24:58
Speaker 2: hem met een taser. Daarna werd hij geclassificeerd als een
25:02
Speaker 2: maximaal beveiligde gedetineerde. Gedurende de zomer en herfst van 2012 gingen
25:07
Speaker 2: de verhoren door. Case onthulde de carrier moorden. Hij beschreef
25:12
Speaker 2: zijn methodes, zijn reizen, zijn begraven caches. Hij leek soms
25:16
Speaker 2: te genieten van het kat- en muisspel met rechercheurs. Maar
25:19
Speaker 2: hij was voorzichtig, hij controleerde de stroom. Hij onthulde nooit
25:23
Speaker 2: meer dan hij van plan was. Toen, in juli 2012, gebeurde
25:28
Speaker 2: er iets dat het verloop van de zaak veranderde. Een
25:31
Speaker 2: televisiereporter in Vermont, Jennifer Reading van WCAX, identificeerde Keys bij
25:37
Speaker 2: naam als de verdachte in de couriermoorden. Het verhaal verspreidde
25:40
Speaker 2: zich snel. Toen Keys hoorde dat zijn naam in het
25:43
Speaker 2: nieuws was, werd hij vrijwel stil. De informatiestroom stopte. Rechercheurs
25:48
Speaker 2: uiten later diepe frustratie in de overtuiging dat het lek
25:51
Speaker 2: hen waardevolle informatie over ongeïdentificeerde slachtoffers had gekost. In de
25:56
Speaker 2: nacht van 1 december 2012 was Israel Keys alleen in zijn cel
26:00
Speaker 2: in het Anchorage Correctional Complex. Een enkele bewaker, Lauren Jacobsen,
26:05
Speaker 2: was verantwoordelijk voor 15 gevangenen. Hij moest elke dertig minuten een
26:09
Speaker 2: visuele inspectie van elke cel uitvoeren. Ergens na tien uur
26:13
Speaker 2: die avond verstopte Key zich onder zijn dekens. Met een
26:16
Speaker 2: wapen dat hij had gemaakt door een mesje uit een
26:18
Speaker 2: wegwerpscheermesje in een potlood te verwerken, sneed hij zijn linker
26:22
Speaker 2: pols open. Vervolgens gebruikte hij een geïmproviseerde strop gemaakt van
26:26
Speaker 2: zijn beddengoed om zichzelf te wurgen. Bewakingsbeelden toonden beweging in
26:31
Speaker 2: zijn cel tot een scherpe ruk om zes voor half
26:33
Speaker 2: elf s'avonds. Daarna was alles stil. De bewaker ontdekte het
26:38
Speaker 2: lichaam pas om drie voor zes de volgende ochtend. Bloed
26:41
Speaker 2: had zich ergens na middernacht op de vloer van de
26:43
Speaker 2: cel verzameld. De bewaker, die later werd ontslagen, had zestien
26:47
Speaker 2: controles tijdens zijn dienst uitgevoerd. Maar was nooit kies, cel
26:52
Speaker 2: binnengegaan of had het bloed opgemerkt. Hij had delen van
26:55
Speaker 2: de nacht besteed aan het lezen van een roman, het
26:58
Speaker 2: voeren van privé-telefoongesprekken en het online winkelen voor een vliegtuig.
27:03
Speaker 2: Onder kies, Lichaam vonden rechercheurs twee vellen papier gescheurd van
27:07
Speaker 2: een geel schrijfbiel. Oké, geschreven met zowel potlood als pen,
27:12
Speaker 2: doorweekt met bloed. De pagina's werden naar het FBI-laboratorium in
27:16
Speaker 2: Virginia gestuurd. Na verwerking concludeerde de FBI dat het geschrevenen
27:21
Speaker 2: geen verborgen code, geen bekentenis en geen aanwijzingen bevatte over
27:25
Speaker 2: de identiteit van andere slachtoffers. Wat het wel bevatte, was
27:29
Speaker 2: iets dat FBI special agent Ted Hala later beschreef als seriemordenaarspoëzie,
27:35
Speaker 2: een ode aan het moorden geschreven vanuit het perspectief van
27:37
Speaker 2: een roofdier dat zijn prooi toespreekt. De notitie verwees naar
27:42
Speaker 2: een gevangen vlinder, donkere warme vertrouwende ogen en het genot
27:46
Speaker 2: van het dode. Het drukte geen berauw uit. Onder zijn
27:49
Speaker 2: bed vonden rechercheurs iets anders. Elf schedels, getekend in kies,
27:54
Speaker 2: eigen bloed, gerangschikt naast een pentagram. Elke schedel droeg een
27:58
Speaker 2: omgekeerd kruisbeeld. Eén tekening bevatte de woorden W-E-R-1. De FBI
28:04
Speaker 2: interpreteert deze elf schedels officieel als het totale aantal moordslachtoffers
28:09
Speaker 2: van Keyes. Van deze elf zijn er slechts vier geïdentificeerd
28:13
Speaker 2: of sterk vermoed. Samantha Koenig, Bill Currier, Lauren Currier en
28:18
Speaker 2: Debra Veldman. De overige zeven zijn spoken. De dood van
28:23
Speaker 2: Israel Keyes maakte geen einde aan het onderzoek. Het maakte
28:27
Speaker 2: het enorm gecompliceerder. In augustus 2013 publiceerde de FBI een bijgewerkte
28:33
Speaker 2: tijdlijn van Keys, bekende bewegingen van 1997 tot 2012, samen met bewijsfoto's,
28:40
Speaker 2: verhoorvideo's en een oproep aan het publiek. Ze publiceerde een
28:44
Speaker 2: gedetailleerde interactieve kaart met elke bekende vlucht, elke hotelreservering, elke
28:50
Speaker 2: autoverhuur en elke geldautomaatopname. In 2020 publiceerde de FBI de bloedtekeningen
28:56
Speaker 2: van de elf schedels en uitgebreide verhoorbeelden. In één fragment
29:01
Speaker 2: zei Key simpelweg, toen ik eenmaal begonnen was, was er
29:04
Speaker 2: niets anders dat daarmee te vergelijken was. Het onderzoek blijft
29:08
Speaker 2: officieel open. FBI Special Agent Jolene Goede, die jarenlang aan
29:12
Speaker 2: de zaak werkte, heeft publiekelijk verklaard dat het identificeren van
29:16
Speaker 2: de resterende slachtoffers prioriteit heeft. De FBI heeft opgemerkt dat
29:20
Speaker 2: Keyes afgelegen gebieden, parken, campings, wandelpaden en begraafplaatsen opzocht wanneer
29:26
Speaker 2: hij op zoek was naar slachtoffers. Er staat een gedenkplaat
29:29
Speaker 2: op een priel bij Matanuska Lake in Alaska, het meer
29:32
Speaker 2: waar Samantha Koenigs resten werden geborgen. Het is opgedragen aan
29:36
Speaker 2: Samantha en aan alle slachtoffers van Keyes. FBI Special Agent
29:40
Speaker 2: Goede zei, toen haar werd gevraagd wat de zaak voor
29:43
Speaker 2: haar betekent, iets dat het gewicht draagt van alles wat
29:46
Speaker 2: onbekend blijft. Deze zaak gaat over hen, en hun, levens,
29:50
Speaker 2: zei ze, en over de levens die ze niet hebben
29:52
Speaker 2: kunnen leiden, en de families die hen niet meer hebben.
29:56
Speaker 2: Israel Key zei rechercheurs ooit dat hij twee verschillende mensen was.
30:00
Speaker 2: Er was de man die zijn dochter kende, die haar
30:02
Speaker 2: sportteams coachte, en een bouwbedrijf runde, en in een witte
30:05
Speaker 2: pick-up door de straten van Anchorage reed. En er was
30:08
Speaker 2: de andere. Degene die wapens in de grond begroef, jaren
30:12
Speaker 2: voordat hij ze van plan was te gebruiken. Degene die
30:15
Speaker 2: naar verre steden vloog en door de nacht reed met
30:17
Speaker 2: zijn telefoon uitgeschakeld. Degene die zijn slachtoffers niet koos op
30:21
Speaker 2: basis van wie ze waren maar op basis van waar
30:23
Speaker 2: ze toevallig stonden toen de duisternis kwam. De slachtoffers waren echt.
30:27
Speaker 2: Bill Currier, 50 jaar oud. Een rustige man uit Vermont die
30:31
Speaker 2: op een avond naar bed ging en nooit meer in
30:33
Speaker 2: zijn eigen huis wakker werd. Lorraine Currier, 55, die in het
30:37
Speaker 2: donker richting de weg rende en het bijna haalde. Debra Veldman, 49,
30:42
Speaker 2: die op een lentedag verdween uit Hackensack, New Jersey, en
30:46
Speaker 2: nooit meer werd gezien. Samantha Koenig, 18, die op een winteravond
30:50
Speaker 2: in Anchorage een kop koffie maakte voor een vreemde en
30:53
Speaker 2: nooit meer thuis kwam. En minstens zeven andere wier namen
30:56
Speaker 2: we niet kennen. Dit was Het Spook op de Snelweg.
31:00
Speaker 2: Bedankt voor het luisteren.