Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #12 Wat je hoofd weet, maar je lijf nog niet gelooft
Transcript
- Vrije Wereld: In deze aflevering van onze serie over mindset hebben we het over proberen te controleren vanuit je hoofd en dat dat niet altijd goed werkt. is belangrijk om een polster te hebben en acties te nemen naar een grotere doel, maar het is nog belangrijker om in te tunen met je lichaam en de juiste acties op het juiste moment toe te passen. Welkom bij Vrije vrouwen. Wij zijn Sophie en Leslie en graag willen we met deze afleveringen jullie inspireren en... en halen delen op een zoektocht naar vrijheid. wat ons hoofd al weet, maar ons lichaam nog niet geloofd. Ja. Toen we er voorhand over bezig waren, ik zo van... is zo de klassiekere van zeggen van... Doe je hand open, doe je hand open, doe je hand open, doe je hand open. Als ze vanuit je hoofd zou proberen zo. Maar ja, het gaat pas open als je lichaam het wil doen. En eigenlijk, je zenuwstelsel. Ja. De ruimte heeft om het te doen. Niet wanneer wij vanuit controle willen zo... Nu gaat het gebeuren. Want inderdaad, kunt iets beseffen, je bewust worden van iets dat niet meer goed marcheert en dan wil je veranderen. Maar dan ons zenuwstelsel en het lichaam ook de ruimte en de tijd krijgen om die verandering te integreren, daardoor te gaan. Dat gaat ook niet van vandaag op morgen. Ja, en... Het is nu net een stukje waar ik zelf weer ben doorgegaan, waar ik aan moest denken was van... Dat je ook soms met je hoofd denkt dit is de oplossing. Ja, absoluut. En dat je dan denkt als ik nu actie A ga nemen, dan gaat hetgeen waar ik last van heb opgelost zijn. En dan doe je dat en dan gaat dat op je gezicht en dan denk je, allee, ik heb toch gedaan wat ik moest doen. Nee, het moet eigenlijk... van binnenuit komen en dat is... Ja... Je denkt dan, ⁓ ik ben aan het voelen. ben aan het voelen. Nee. Allee, Bon, dat is misschien een stuk waar ik zelf nu heel hard in mee bezig ben, met het inderdaad vertrouwen op je gevoel en vanuit het lijfelijke inderdaad gaan handelen en niet alleen van hieruit. En ik denk, je moet je hoofd gebruiken, hè. En je mag dat ook gebruiken, maar ik dat we wel... beetje geleerd om te veel in je hoofd te blijven zitten. leven echt zo hiermee. En rest vergeten. Ja, en dat is echt niet gezond. Maar dat is heel moeilijk om dat terug te herstellen ook. Want inderdaad, zegt dan nu mooi, ik doe die hand open, ik doe die hand open. Maar als je nooit geleerd hebt dat je die spieren moet gebruiken, dan kun je dat gewoon niet meer. En dan, ja, tof hé. Dat is zo wel het stuk waar ik zelf heel erg aan het werken ben. En ik vind dat verdomme moeilijk, omdat je ook... Je wilt... In mijn geval dan? Ja. Ik wou wel tien stappen vooruit staan, maar ik sta nog maar altijd aan begin. Nu ben ik daar nog niet. Dan word ik kwaad op je weg, niet frustreerd. Dan zit je weer hier en dan kan ik het toch sneller doen. Dan ben je weer vertrokken. Dus ja. Ja, ik was... Ik was afgelopen weekend aan de zee. was op zand aan wandelen. Ik dacht, het zadelig. Ik was uitwaaien. En dan was ik zo heel even zo... Wat jij nu juist, hè, dat je dan zo denkt... ⁓ ja, dat is allemaal... Wat voel ik nu? Laat de goede ideeën nu maar komen. En dan denk ik... En binnen zich ook, ik... Dat niet. Dat is echt niet ontoe. Echt zo negagecontroleerd. Oké, we wandelen op het strand. We zijn aan het uitwaaien. Nu moet het komen. dan. Ja, zo. Nu ga je... Dan denk ik, dat jij nu, jij, vol people, nog in die val trapt. Dus dat is echt maar ook, hoe dun dat de lijn is van... komt in ons maatschappij. Iedereen zit hier. Dus zelfs al, ben je al weer meer geconnecteerd met je lichaam en ben je al wat meer gezakt? Het is zo gemakkelijk om daar terug in te schieten omdat dat ook... Zeker bij mij. Nu had ik het grootste deel van mijn leven alleen maar hier gezeten. is alleen nog maar de laatste jaren dat ik aan het zakken ben. Of gezakt ben. En zelfs nog niet altijd... Het is niet dat je zo'n soort eindstreep behaald hebt. is altijd zo als zoeken en aftasten. Maar ik vond het wel een heel graag situatie. Gewoon om er aan te tonen van... Ja, wat ik jou zei, is niet ineens zo'n eindstreep bereikt of zo. blijft. Ja, afdoetsen en voelen. Het enige wat dan gebeurd is dat ik nu direct gewoon instant besefte van nee. Nee, laat het lukken. Dit zit juist helemaal niet Nee, nee, nee. Nee, maar je mag inderdaad ook niet vanuit die angst te gaan handelen. Want als je dat gaat doen, gaat dat zo... Omdat we zo geleerd hebben van ons hoofd te werken, ga je... In mijn geval is dat dan een strategie gaan bedenken. trapt je in de val van als ik die strategie aankoop of dat ga doen, dan gaat het wel werken. En dan gaat dat daar weer in meten, terwijl... maar, allez, kan heel goed zijn dat de boeken zeggen dat jij stap 1, 2, 4 moet doen om te zijn waar je moet zijn, want het moet nog altijd voor je kloppen. allez, zet het er klaar voor. Zet het er niet klaar voor. Kun het. Passen bij je. Pas het niet bij jou? Ja, denk dat dat ook heel belangrijk is. Soms is er, denk ik, wel... Het is goed om een plan te hebben. Dat je niet zo ongelet projectiel, maar dat is proberen. En dan ook misschien niks helemaal te goed. Ik ook een vader waar je kentje in trappen. Ik ga dat doen en dan doen we dat 1 of 2 keer. Nee, dat werkt niet. Naar het volgende, terwijl sommige dingen wel meer tijd nodig of je meer moet rekenen. Maar ook ik eigenlijk wilde zeggen is dat soms is het ook gewoon niet het juiste moment om iets te doen. En dan kan dat bij u zijn van, ⁓ maar dat werkt niet voor mij. ⁓ ja, ik heb dat direct gedaan. Of ik heb dit gedaan. Of die een boek en die zegt dat. Ja, dat werkt misschien voor u, maar voor mij niet. Maar ja, dat kwam misschien te vroeg. Dat je eigenlijk eerst nog door iets anders moest, of iets anders moest ervaren of leren. En wat dan pas tijd was om... En dan kunnen wij in ons hoofd wel beslissen van, ja, maar ik weet dat ik eigenlijk dat moet doen. Maar ja, daarom ben je er nog niet klaar voor om al die stappen te zetten. Ja, ja, effectief en... Wat we daarnet ook zeiden, ik spreek misschien wel een hak op de tak nu, wat we daarnet ook bezig waren over trauma. Je had het trauma genoemd, maar inderdaad ook hoe je kwetst in je kind. Zo zie ik het dan, van dingen die je hebt bemaakt, als je jonger was of dingen die nog recente gebeurd zijn, maar die toch eigenlijk je kleine ikje een beetje pijn doet. Hoe dat dat je eigenlijk ook klein houdt. Want je hebt pijn gehad. En je wilt geen pijn hebben. En een van de dingen die we op de Vrije Vrouwendag bijvoorbeeld bij mij inderdaad ook heel hard naar boven is gekomen, ja, ik heb mijn eigen aangeleerd dat ik eigenlijk geen pijn meer mag hebben. Pijn is slecht. Je mag geen mensen pijn doen. En als jij pijn krijgt, moet je iets veranderen of moet je je aanpassen, want dat kan niet en dat mag niet. Pijn is fout. Terwijl dat is mijn eigenlijk, mijn eigen gekwetste innerlijke kindje, dat... dat zichzelf heeft aangeleerd om zich te beschermen. Terwijl eigenlijk, als je er dan uitzoomt na zoveel gevoeter op dat onderwerp, dat ik besef van, maar eigenlijk is die pijn... Of is dat dat stukje... Pelaat, die pijn is in de perspectief. Het is niet te bedoelen dat je andere mensen pijn doet, maar soms doe je mensen pijn met goede bedoelingen. Als uw intentie goed is, is het niet de bedoeling dat je mensen pijn doet. Als je in je wespopje gezit bent, zie je dat ze steken en ik heb ze dood. Dat heb ik ook pijn gedaan, maar was wel met de intensie dat je niet opgezonden gezicht Proost wat. Slecht voorbeeld. En dat zo... Hetzelfde met pijn krijgen. Moet ik me altijd aanpassen omdat er als mensen met pijn doen... Nee, misschien moet ik gewoon leren omgaan met die pijn en die ook gewoon toelaten. En sinds ik dat na die vrije vrouwen dacht dat dat bij mij gezakt was, dacht ik... Halleluja, Eureka, is hier weer iets geschift in mijn hoofd. Is er dan een stukje trauma opgelost? Ik vind altijd zo'n heel zwaar woord, maar het is inderdaad wel een stukje van... Ja, dat is ook. Ik denk dat we veel dingen hebben aangelezen, of doen, omdat dat ooit een soort... Je bent kwets geweest en je wilt eigenlijk geen pijn, want pijn is iets van... Dat is er heel bewust om ons in leven te houden. Je loopt hier tegenaan. Volgende keer moet ik hier niet tegenlopen, want dat doet pijn. Maar dat maakt dan inderdaad ook dat we, afhankelijk van wat dat juist was, niet altijd de juiste keuzes blijven om op die manier te reageren en natuurlijk in het later leven, zeker als je, als je dan ouder bent geworden, kunt er dan echt ook naar kijken van, dat heb ik als kind meegemaakt en dat zorgt er nu voor dat ik daag en daag en dat doe. Maar dat hoeft eigenlijk niet meer. Of het is oké om wel bijvoorbeeld in conflict te gaan of zo. dat is... Allee, er gaat niks ergs gebeuren. Je gaat nog altijd leven daarna. Want ja, zo zien we dat dan. Of je kan dat toch zo ervaren van... Je wilt het dan zo uit de weg gaan. Je wilt je pijn vermijden. Dat je dat uit de weg gaat. Maar dat kan dan ook weer leiden naar... Ik moet niet direct aan zelf sabotage denken. Ik kan mezelf daar toch ook in saboteren. Het zo hard uit de weg te gaan dat ik heel veel dingen kan volledig blokkeren en negeren. Maar dat is ook niet goed, want het is er wel. Maar dat komt dan eigenlijk vanuit het... Ik ga de conflict uit de weg, ik ga wat uit de weg. Dus ik duw dat dan zo wat opzij. Als ik me nu zo... Dan is het niet meer zo. Dat helpt natuurlijk niet. Maar als je dan ook weer een kaart in je hoofd terwijl als je dat voelen, dan weet je heel vaak wat de juiste dingen zijn om te doen. Dan weet je ook dat je op die manier te reageren of te overreageren. Bij mij is het zeker dat ik dat als voordoodgap in zo'n geval denk dat je niet hoeft te blokken en je daar zo hard van te beschermen. Het is niet zo erg. Maar in je hoofd is het dan wel... Ja, en dat is het stukje dat echt voor mij ook toch wel ergens diep van binnen in je zit. En waarvan ik heel hard het gevoel heb dat je dat niet meer altijd met praten eigenlijk vindt. Dat is zo'n diepe programmering in diepste regionen van je interne computer. Waarschijnlijk geraak je daar wel aan als je heel veel zelfreflectie doet, maar ik denk dat daar ook nog wel andere manieren voor zijn die we nu niet kunnen uit de doeken doen in deze aflevering. Maar dat we daar zeker ook nog inderdaad wat dieper op kunnen ingaan om op dat andere bewustzijn het wel wat naar boven te kunnen laten komen, zodat je weet van, ⁓ ja, ik ben hier eigenlijk niet aan het handelen naar wat mij dient. Ik ben mij daar nu bewust van en ik kan weer een stapje dichter komen. En is inderdaad niet dat er geen druk op de knop Print de handleiding af van Sophie van Laar. Of van u. gaat niet. Helaas. En ik weet niet meer waar, maar ik heb er ergens... Ja, dat was... Ik weet weer waar. Het is geen... Het geen bestemming. Het is een pad. Het is een pad en het is geen bestemming. En eigenlijk moet je pad leuk maken. Absoluut. Ja, en denk dat het gewoon wel een goed inzicht kan zijn. Dat je een beseft van oké, dat komt door mijn zenuwstelsel of dat komt door bepaalde dingen. En dat je daar dan al met die blik naar kunt gaan kijken. Eigenlijk met heel veel liefde en mildheid naar jezelf. Het is niet van... Ja... Dat je iets niet goed doet of gewoon er is een reden waarom je dat dingen altijd al op een bepaalde manier hebt gedaan. En ja, is oké om daar nu aan te werken en dat op een andere manier te beginnen aan te pakken. Zeker als je merkt dat het zeker niet meer in je voelt. Want het was misschien ooit een manier om te overleven en je had het misschien ooit wel echt nodig. Maar daarom nu niet meer en nu werkt het misschien tegen je. En dan is het zeker iets dat je moet wel gaan bekijken en aanpakken. ja, zoals je zegt, het is de bedoeling dat je pad leuk is, dat je pad mooi is, dat je een toffe tijd hebt. Maar als je merkt dat je je eigen heel dat stokken in de wieden aan steken bent, dan is het niet tof. En dan is het wel belangrijk om daar eens naar te gaan kijken. Ook al is dat misschien niet altijd tof, omdat je hem ook naar de hele land moet gaan kijken. Als je net ook zei die heel diep zitten, die je misschien liever ook gewoon zou willen... ...potten dichtzo. Maar ja, is wel nodig om weer zo een stap te vooruitzetten, maar ook denk ik wel om lichter en vrijer... te kunnen zijn. Wat ik nu moet denken is ook dat je de ruimte daarvoor moet hebben. Soms om ook die poten open te doen. ook vanaf dat je... Daar zijn we eigenlijk mee begonnen. Wat ons hoofd al weet, maar ons lichaam nog niet. Je kunt wel weten dat dat dat vrenkt of dat is iets dat in mij zit. Maar een van redenen kan dat er nooit uitkomen. Of kun je het ook nooit loslaten. En bij mij dan een goed voorbeeld daarvan is dat. ongeveer al bijna een jaar geleden Hans gestopt is met zijn job en eigenlijk fulltime ook mee thuis was waardoor er voor mij veel meer ruimte gecreëerd werd. we alles met twee konden doen, ons gezinnen, want de kinderen krijgen thuisonderwijs dus die zijn er altijd. Dat alles gewoon ineens gedeeld werd, kwam er veel meer ruimte voor en ik merk dat de afgelopen maanden er bij mij heel veel in gang is gezet zonder dat ik daar eigenlijk bewust mee bezig ben geweest. Zien je echt Lesley? Actie. Go, go. heb niet gedacht van, ⁓ ja, hij is nu thuis. Oké, nu is de ruimte vrij. Let's go. Nee, ik merkte gewoon ineens van, vanwaar je er komt. Ook gewoon omdat ik ik terug ook wel ben beginnen lopen. zijn wel zo wat dingen. Ik ben weer meer beginnen bewegen, wat ook heel goed is om dingen die daar ergens vast zitten los te maken. Maar nee, dat is allemaal weer zo'n sa... Ja, het is allemaal gebeurd. is niet dat dat zo echt een gestructureerd plan was. Nu merk ik gewoon dat ik kom naar boven, dat kom naar boven, dat kom naar boven. Dat ben ik eigenlijk aan loslaten en dat ben ik aan het loslaten. Of dat gaat al veel beter. Dat is wel heel tof om wat te zien. Of heel interessant, boeiend om dat te kunnen waarnemen bij jezelf. Dat waren misschien dingen die ik al jaren eigenlijk voelde, maar toch ook bewust, onbewust gewoon liet voor wat het was. Omdat je weet dat ik er nu... Dat kan ik nu niet. ook nog bijnemen en dan nu, ja, gaat dat hand open vanzelf zonder dat je daar bewust mee bezig bent gewoon omdat die ruimte er is. Ja, wel, ik zei tegen u ook, het zijn de voorbije maanden, zijn op relationeel vlakken, waar even wat zwaarder en ineens merkte ik ook, ik heb minder ruimte om terug aan mijn eten, met mijn etenwissen, want dat verrecht nog altijd een mentale ruimte om daarmee bezig te zijn en... Dat is niet leuk, want ik voel alles dat nodig is, maar is nu ruimte niet voor. Dan is dat ook oké. Dan kun je soms beter, in plaats van je aan je eigen te beginnen, dat ook laten voor wat het is en dat te parkeren. En nog altijd wel kijken wat het meeste pijn Oké, we moeten aan de relatie werken, dus... Dus niet dat je dan niks mag doen of ervoor zorg dat Hans stopt met werken. Ja. Je bent eigenlijk nog altijd in actie bezig, maar je bent nog niet... Ik was tot een paar... Alé, tot een week geleden was ik niet bezig met... Ik wil terug beter eten. Dat gaat nu niet. Laat het los. Wat is er nu belangrijk? Wat is accuut? En ik denk dat dat ook wel helpt om terug... Maak het klein. Ik denk dat we altijd moeten afsluiten met hetzelfde, maar maak het klein. Doet dat. Want dan doe je iets en dan... Ja, en ook wel weten. Bij ons hebben we wel een heel duidelijke grote visie. We zeggen dat dan op de Polster. Dat je van daar wil naartoe. Zo zien we ons in ons droomleven eruit. En dat is ja... Dat iedereen zich goed bij voelt en we veel vrijheid hebben. En daar nemen we elke dag een actie naartoe. En daardoor gebeuren er ook dingen. Zo dat men een man kon stoppen met werken. Maar dan zijn er die ongeplande dingen. Zoals u zegt. Het is wel heel fijn dat dat erin... En dan kun je ook op andere vlakken stappen vooruitzetten, terwijl dat dan misschien niet in het stappenplan exact zo neer is gegeven. Maar ja, dat komt er gewoon bij, omdat je wel op zich in die richtingen vooruit aan gaan bent. Dus actie is sowieso nodig. denk dat het nooit... Allee, niks ineens opgelost wordt door... Nooit. Rust en is ook enorm belangrijk. Maar denk dat alles wel in een goede leven ligt. En met de juiste intentie. denk dat de intentie van alles wat je doet, als dat met de juiste intentie is, dan ben je goed bezig. Dan gaan er positieve dingen gebeuren. Ik denk dat de intentie heel belangrijk is. En kleine, kleine stapjes. Niet ineens willen je leven 180 graden draaien, want dan ga je gewoon. Ja, maar vind het wel interessant, want inderdaad die polster is goed. Bijvoorbeeld in mijn geval om dan terug op mijn gezond eten en voeding te focussen. Die polster is er, ik weet, mijn lange termijn doel is ik wil een gezond lijf hebben. Maar ik merk wel dat, zoals je zegt, er waren eerst andere acties of andere zaken. Ik heb altijd gezegd dat niet aan mijn lijf werken. Het was al een paar jaar dat ik zei dat ik gezonder in het leven staan. Ik wilde meer bewegen. Ik raakte daar niet. Er is iets aan me tegenaand. Wat is een saboteur waar je niet aan werkt? Maar er zaten boven nog andere storsanders of dingen die eerst opgelost moesten worden. Ik had mentaal de ruimte om anders te koken en andere dingen te kunnen doen. Dus ik kon daar niet geraken. Dat is beetje hetzelfde. Het voelde nog niet... is mijn moment niet. al wist ik, bolstergewijs, dat is mijn einddoel. En in die eind zal ik daar wel geraken. Maar had ik mij daar nu gelijk een kip zonder kop, vanuit mijn kop, het is al live, loop... Dat ging... Ik heb dat meermaals geprobeerd. Dat werkte niet. En het is weer daar van... Ja, echt zoeken. Welke laag zijn we bezig aan? Wat kan je nu aanpakken? En wat moet je gewoon even... Hoe irritant je het op dat moment ook vindt, later, voor wat het is? Ik denk dat dat ook soms een goede les kan zijn. Als je iets probeert en het lukt niet, of je voelt er zelf eigenlijk zoveel... Ook al denk je vanuit je hoofdbeslissing, dat is nu de stap dat ik moet zetten. Maar daar zit zoveel weerstand of je blijft voelen dat het niet of na één of twee keer loopt dat altijd vast. Dat wel eens... Ja... om misschien wat uit te zoomen en te gaan kijken welke andere factoren er nog mee En misschien is er iets dat eigenlijk, als ik dat eerst oplos of dat eerst aanpak, dat dat al veel verlichting en ruimte gaat creëren om dat dan aan te pakken. soms, zoals we daar straks ook zeiden, is niet altijd... Dat het bepaald niet gaat werken, maar het moet ook op het juiste moment komen en moet een beetje in de juiste volgorde. En vanuit ons hoofd is de volgorde... Niet altijd. Het zijn misschien wel allemaal de dingen die je moet doen. Maar daarom niet in de volgorde. Als wij vanuit ons hoofd willen beslissen dat we daarin meer naar ons lichaam moeten luisteren en voelen van... Het is die volgorde. Ja, dus hoe kunnen we dit afsluiten? Dat is een goeie vraag. Ja, denk... De polster moet er zijn. Absoluut. En de actie moet er zijn. En proberen in je lijf te zakken. Ja, alleen het micromanage en het soorten hard toeknijpen en Antoinette wil zeggen, doe je hand op, doe je hand op, we moeten nu dat doen. Dat dat niet werkt. Vanuit die controle van je hoofd, dat gaat niet werken. Echt ook intunen met je lichaam en aanvoelen van, inderdaad, ik wil nu heel graag dat als eerste stap doen, maar dat werkt niet. Loslaten en eens kijken wat de andere optie er is. Absoluut. Deze aflevering zit er alweer op. Want als vindt een leuke aflevering, heb je iets te vertellen. Like, comment of subscribe op ons kanaal zodat je de andere afleveringen ook kan volgen.