Latest / penna! / Η ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Transcript
- 0:00SPEAKER_00: Λένε ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν τα πάντα.
- 0:03SPEAKER_00: Εγώ δεν το πιστεύω πραγματικά αυτό.
- 0:05SPEAKER_00: Ή μάλλον πιστεύω ότι δεν πρέπει να συνηθίζουν τα πάντα.
- 0:10SPEAKER_00: Το γεγονό ότι ακόμα μια γυναίκα δολοφωνείται.
- 0:13SPEAKER_00: Το γεγονό ότι ένα εργαζόμενο φεύγει από το σπίτι για να πάει στη δουλειά και δεν επιστρέφει το βράδυ.
- 0:21SPEAKER_00: Στο γεγονό ότι η ισότιμη πρόσβαση των παιδιών στην εκπαίδευση εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση των οικογενειών του.
- 0:29SPEAKER_00: Στο γεγονό ότι οι άνθρωποι πρέπει να πεθαίνουν στου ⁇ δρόμου μα.
- 0:33SPEAKER_00: Στο γεγονό ότι οι δημόσοι πόρη πρέπει να σπαταλούνται.
- 0:37SPEAKER_00: Στο γεγονό ότι όταν συμβαίνει μία καταστροφή, η ευθύνη πρέπει να περνάει από τον έναν φορέα στον άλλο, από το ένα άτομο στο άλλο.
- 0:48SPEAKER_00: Και στο γεγονό ότι λίγε μέρε αργότερα πρέπει να τα ξεχάσουμε όλα αυτά και να συνεχίσουμε τη ζωή μα.
- 0:56SPEAKER_00: Σωνα από τα πράγματα που πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο τα τελευταία χρόνια είναι αυτό.
- 1:02SPEAKER_00: Η κανονικοποίηση του μη κανονικού.
- 1:05SPEAKER_00: Γιατί μετά από καιρό οι άνθρωποι συνηθίζουν όχι μόνο αυτό που συμβαίνει, αλλά και το γεγονό ότι τίποτα δεν αλλάζει στη συνέχεια.
- 1:15SPEAKER_00: Συμβαίνει μια καταστροφή.
- 1:17SPEAKER_00: Ξεκινά μια έρευνα.
- 1:19SPEAKER_00: Γίνονται δηλώσει.
- 1:20SPEAKER_00: Μερικοί άνθρωποι απολύονται ή παραπέμονται στα δικαστήρια.
- 1:25SPEAKER_00: Και μετά η ζωή συνεχίζεται.
- 1:27SPEAKER_00: Μια γυναίκα δολοφωνείται.
- 1:30SPEAKER_00: Όλοι μαζί θυμώνουμε.
- 1:31SPEAKER_00: Μιλάμε γι' αυτό για λίγε ⁇ μέρε.
- 1:34SPEAKER_00: Μετά η προσοχή μα στρέφεται αλλού μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη αναφορά βία.
- 1:40SPEAKER_00: Τα σχολεία ξανανίγουν και συζητάμε για τι λιόμενε αίθουσε διδασκαλία, την έλλειψη εκπαιδευτικών και το γεγονό ότι τα παιδιά με ειδικέ ανάγκε δεν έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.
- 1:53SPEAKER_00: Χάνομε άλλη μία ζωή στου δρόμου.
- 1:56SPEAKER_00: Συζητάμε για του ⁇ δρόμου, την αστυνόση, τι κάμερε και τα πρόσθημα.
- 2:02SPEAKER_00: Το κόστο ζωή συνεχίζει να αυξάνεται.
- 2:06SPEAKER_00: Από την εκπαίδευση μέχρι τα τρόφυλα, από τι μεταφορέ μέχρι την υγειονομική περίφαλψη, η κάληψη των πιο βασικών αναγκών μα γίνεται όλο και πιο δύσκολη μέρα με τη μέρα.
- 2:18SPEAKER_00: Και ενμέσω όλων αυτών αυτό που αναμένεται από εμά είναι να αποδεχτούμε ό,τι συμβαίνει σαν να ήταν η φυσική ροή τη ζωή.
- 2:27SPEAKER_00: Δεν πρέπει να το κάνουμε.
- 2:29SPEAKER_00: Γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αναπόφευκτο.
- 2:33SPEAKER_00: Αν είχαμε θεσμού που λειτουργούν σωστά, ικανό προσωπικό, αποτελεσματική εποπτία, ισχυρέ ⁇ κοινωνικέ πολιτικέ και μια διοίκηση που λογοδοτεί, πολλέ καταστροφέ θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί, πολλέ παραβιάσει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί.
- 2:53SPEAKER_00: Αυτό άλλοστε είναι ο ρόλο του κράτου.
- 2:57SPEAKER_00: Η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν είναι απλό στο άθρισμα μερικών μεμονωμένων περιστατικών.
- 3:04SPEAKER_00: Είναι το αποτέλεσμα προβλημάτων που έχουν αναβληθεί για χρόνια, αποδυναμωμένων θεσμών τη παραγόνιση τη αξιοκρατία, τη έλλειψη εποπτε ⁇ και τη ολοένα και μεγαλύτερη φθορά τη πολιτική λογοδοσία.
- 3:20SPEAKER_00: Μία από τι μεγαλύτερε ζημιέ που προκαλεί νεοτροπία που ισχυρίζεται ότι κυβερνά τη χώρα σήμερα βρίσκεται ακριβώ εδώ.
- 3:28SPEAKER_00: Δεν έχει υπονομευθεί μόνο η εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτο, αλλά και το αίσθημα ασφάλεια στην καθημερινή του ζωή.
- 3:37SPEAKER_00: Έχει γίνει πιο δύσκολο να ταβγάζουν πέρα.
- 3:40SPEAKER_00: Έχει γίνει πιο δύσκολη η πρόσβαση στι δημόσιε ⁇ υπηρεσίε, έχει γίνει πιο δύσκολη η ανατροφή των παιδιών, έχει γίνει πιο δύσκολο να νιώθουν ασφαλή, έχει γίνει πιο δύσκολο να έχουν εμπιστοσύνη στο μέλλον.
- 3:53SPEAKER_00: Οι άνθρωποι δεν ζουν πλέον απλώ μια πιο ακριβή ζωή.
- 3:57SPEAKER_00: Ζούνε μια πιο αβέβαιη, πιο ανασφαλή και πιο εξαντλητική ζωή.
- 4:03SPEAKER_00: Ωστόσο, μία από τι ⁇ πιο θεμελιώδε ⁇ λειτουργίε ⁇ του δημόσιου τομέα είναι να εμπνέει η εμπιστοσύνη στου ⁇ πολίτε.
- 4:11SPEAKER_00: Να γνωρίζει ⁇ ότι θα έχει πρόσβαση σε ιατρική περίαλψη όταν αρρωσύν.
- 4:16SPEAKER_00: Να γνωρίζει ότι το δικαίωμα του παιδιού σου στην εκπαίδευση δεν θα εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση τη οικογένειά σου.
- 4:25SPEAKER_00: Να πιστεύει ⁇ ότι μπορεί να εξασφαλίσει μια θέση εργασία με βάση την αξία σου.
- 4:32SPEAKER_00: Να γνωρίζει ότι οι υπεύθυνοι δεν θα προστατευτούν σε περίπτωση καταστροφή.
- 4:37SPEAKER_00: Να εμπιστεύεσαι ότι όταν εργάζεσαι θα πληρωθεί για την εργασία σου, ότι μπορεί να ρωτήσει που δαπανόνται οι φόρι σου και ότι το κράτο θα του αντιμετωπίζει όλου ισότιμα.
- 4:50SPEAKER_00: Όλα αυτά δεν είναι προνόμια, αλλά δικαιώματα των πολιτών.
- 4:54SPEAKER_00: Και όταν αυτή η εμπιστοσύνη εξαφανίζεται σε μια χώρα, δεν αποδυναμόνονται μόνο οι θεσμοί, αλλά και η εμπιστοσύνη μέσα στην ίδια την κοινωνία.
- 5:05SPEAKER_00: Οι άνθρωποι αρχίζουν να αναβλέπουν ένα στον άλλον, το κράτο, την πολιτική και το μέλλον με καχυποψία, ακριβώ όπω η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε παγιδευμένοι σήμερα.
- 5:18SPEAKER_00: Αν ορισμένοι έχουν εύκολη πρόσβαση σε τα πάντα ενώ άλλοι αναγκάζονται να αγωνίζονται για να καλύψουν ακόμη και τι πιο βασικέ του ανάγκε, τότε δεν πρόκειται απλώ για οικονομικό πρόβλημα.
- 5:31SPEAKER_00: Υπάρχει πρόβλημα δικαιοσύνη.
- 5:33SPEAKER_00: Και μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση, ο ρόλο τη πολιτική δεν είναι απλό να διαχειρίζεται το στάτο κιό.
- 5:41SPEAKER_00: Η πολιτική πρέπει να είναι σε θέση να ξαναχτίσει την εμπιστοσύνη που έχει χάσει η κοινωνία.
- 5:47SPEAKER_00: Για να επιτευχθεί αυτό χρειαζόμαστε ένα σύστημα κατανοή που να είναι δίκαιο και ισότιμο, ένα σύστημα στο οποίο οι δημόσιοι πόλοι κατανέμονται σύμφωνα με τι κοινωνικέ ανάγκε και όχι με βάση τι προσωπικέ ⁇ σχέσει, όπου τα δικαιώματα δεν μετατρέπονται σε προνόμια, όπου η εργασία ανταμείνεται δίκαια, όπου η πρόσβαση στι ⁇ ευκαιρίε ⁇ βασίζεται στην ισότητα και όχι στι προσωπικέ ⁇ διασυνδέσει ⁇ και όπου κανεί δεν αισθάνεται παραμελημένο.
- 6:18SPEAKER_00: Αυτό είναι ακριβώ ο λόγο ⁇ για τον οποίο οι γενικέ εκλογέ τη ⁇ 6η Δεκεμβρίου δεν είναι απλώ μυθισμένη εκλογική ημερομηνία, αλλά ένα κρίσιμο σημείο καμί ⁇ , ένα σημείο καμίση όπου θα αποφασίσουμε όχι μόνο ποιο θα κυβερνήσει, αλλά και πώ ⁇ θα κυβερνηθούμε.
- 6:40SPEAKER_00: Είναι το σημείο καμπή ⁇ στο οποίο πρέπει να αποφασίσουμε αν θα συνεχίσουμε να ζούμε μέσα σε αυτά τα ερείπια που συσωρεύονται εδώ και χρόνια, ή αν θα απαιτήσουμε να αποκατασταθούν ω ⁇ θεμελιώδει αρχέ το κράτο δικαίου, η αξιοκρατία, η δημόσια λογοδοσία, η έννοια του κράτου πρόνια και οι δίκαιη κατανοή.
- 7:04SPEAKER_00: Ο τρόπο με τον οποίο κυβερνούμαστε πρέπει να αλλάξει.
- 7:08SPEAKER_00: Η νοοτροπία που έχει υπονομεύσει την εμπιστοσύνη στην πολιτική πρέπει να ανατραπεί.
- 7:14SPEAKER_00: Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί με εκείνου που δημιούργησαν τα προβλήματα εξ αρχή ⁇ , γι' αυτό και η αλλαγή είναι απαραίτητη.
- 7:24SPEAKER_00: Χρειαζόμαστε μια δημόσια διοίκηση που να ρωτά τι πρέπει να κάνουμε για να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί.
- 7:32SPEAKER_00: Αντί να υιοθετεί την οτροπία του τίποτα δεν θα συμβεί.
- 7:36SPEAKER_00: Χρειαζόμαστε θεσμού που να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα πριν προκύψουν τα προβλήματα αντί να περιορίζονται στι ⁇ δηλώσει εκ των στέρων.
- 7:45SPEAKER_00: Χρειαζόμαστε ένα κράτο που να καθιστά τα δικαιώματα προσβάσιμα σε όλου, αντί να τα διανέει, σαν να ήταν χάρε ή φιλανθρωπία.
- 7:55SPEAKER_00: Και το πιο σημαντικό: χρειαζόμαστε μια δημόσια τάξη που θα αποκαταστήσει στου πολίτε στην αίσθηση ότι δεν είμαι μόνο σε αυτή τη χώρα.
- 8:05SPEAKER_00: Είναι δυνατόν να βγουμε από αυτό το πηγάδι στο οποίο μα έχουν σπρώξει εδώ και τόσο καιρό.
- 8:12SPEAKER_00: Αυτό όμω απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση, λειτουργικού θεσμού, μια δίκαιη προσέγγιση στην κατανοή των πόρων και μια κοινωνία ικανή να πει αρκετά πια.
- 8:25SPEAKER_00: Σω πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι πολύ απλό.
- 8:28SPEAKER_00: Να σταματήσουμε να θεωρούμε το οτιδήποτε ω ⁇ φυσιολογικό και να υπερασπιστούμε την αλλαγή προκειμένου να αφήσουμε πίσω μα αυτό το σάποιο σύστημα.