Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Kurze Grand Prix 🐔 Bajka o marzeniach | Felek Wafelek (PFW_015)

Transcript

Kurze Grand Prix 🐔 Bajka o marzeniach | Felek Wafelek (PFW_015) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu ratkowski zapraszam was na pełen emocji pure i błota,
0:04
odcinek felek, wafelek i kurze Grand Prix, wyścig o złote
0:09
ziarnko. Tym razem felek trafia na
0:12
najbardziej zakręcony wyścig w okolicy, gdzie nie liczy się
0:17
tylko szybkość, ale też styl, spryt i serce.
0:22
Poznacie niepozorną kurkę niosę z wielkim marzeniem, która razem
0:26
z felkiem rusza na trasę pełną przeszkód błotnistych pułapek i
0:31
innych kur o bardzo mocnych charakterkach.
0:36
Rozsiądźcie się wygodnie, poprawcie grzebienie i na
0:40
miejsce gotowi. Gdak jeżeli felek stał się już
0:45
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
0:48
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
0:53
dalej. A jeśli chcecie wesprzeć
0:55
przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
0:58
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:01
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:05
link znajdziecie. Dziękuję, że jesteście częścią
1:09
tego świata. Na farmie grzęda i spółka od
1:12
samego rana panowało niezwykłe poruszenie.
1:15
Transparenty z hasłami skrzydła w ruch dziobem po zwycięstwo i
1:20
grzęda górą powiewały na wietrze, a między grzędami
1:24
przemykały podekscytowane kury gęsi i jeden nieco
1:28
zdezorientowany królik w szaliku kibica.
1:31
Na środku całego zamieszania między stosami siana i grzędami
1:35
przystrojonymi wstążki. Pojawił się ktoś zupełnie nowy,
1:40
kwadratowy, błyszczący, czekoladowy z wafelkową
1:44
czapeczką, lekko zsuniętą na bok.
1:47
Felek wafelek turlał się powoli na wózku, który wyglądał jakby
1:51
jeszcze niedawno sprzedawano z niego watę cukrową.
1:54
Gdy zatrzymał się pod jedną z grzęd, zeskoczył i rozejrzał się
1:57
do koła z niekrytą ciekawością. Mm dzień dobry powiedział
2:03
uprzejmie, podchodząc bliżej do grupki zwierząt Przepraszam, nie
2:07
chcę przeszkadzać, ale co tu się właściwie dzieje?
2:11
Podróżowałem przez okoliczne pola i nagle trafiłem na to
2:14
miejsce pełne transparentów, kur i confetti w sianie.
2:19
Czy to jakiś festyn, czy może rewia skrzydeł?
2:22
Kury spojrzały na niego zaskoczone.
2:25
Jedna z nich pulchna z nieco przekrzywionym piórkiem przy
2:28
grzebieniu podeszła ostrożność. Miała spojrzenie nieco
2:32
nieśmiałe, ale jednocześnie ciepłe i ciekawe.
2:36
To kurzy Grand Prix wyjaśniła kura, poprawiając nerwowo piórko
2:41
przy grzebieniu największe wyścigi w tej części okolicy co
2:45
roku ścigają się najszybsze najswinniejsze i najbardziej
2:49
wypolerowane kurki. Cała farma robi zakłady viva
2:54
tuje ekscytuje się tylko elita, rozumiesz?
2:58
Żadnych amatorów z bocznych grzęt.
3:02
No no felek kiwnął głową z uznaniem marszcząc brwi jak
3:06
prawdziwy ekspert. Czyli trafiłem prosto w sam
3:10
środek pierzastego szaleństwa. Wygląda to imponująco i trochę
3:16
niebezpiecznie. Kura spojrzała na niego z
3:19
zaciekawieniem przechylając głowę.
3:22
Czy ty? Czy ty jesteś zrobiony z
3:25
czekolady? Cały od bucików aż po czapkę
3:30
powiedział felek. Ale ostrzegam, dziobanie mnie
3:34
kończy się słodkim zaskoczeniem i moralnym lukrem na sumieniu
3:38
kura za chichotała, zakrywając skrzydłem dziób.
3:42
Nie miałam zamiaru dodała. Felek przedstawił się kłaniając
3:47
lekko felek wafelek, podróżnik, obserwator i czekoladowy,
3:53
entuzjasta dziwnych miejsc. A ty?
3:57
Różyczka odpowiedziała w końcu kura, rozglądając się, czy nikt
4:01
nie słucha. Mam na imię Różyczka zwykła kura
4:05
nioska nic specjalnego, wiesz, zawsze chciałam wystartować w
4:10
tym całym Grand Prix, ale chyba się nie nadaje.
4:14
Nigdy nie byłam dość szybka, ani dość zwinna, ani dość
4:19
czegokolwiek felex. Spojrzał na nią uważnie, a jego
4:23
czekoladowe brwi uniosły się nieco.
4:26
Dlaczego tak uważasz? Felek przysiadł obok niej na
4:30
stogu siana, bo Jestem zwykłą kurką niosą nie umiem robić
4:36
piruetów jak perliczki nie mam mięśni jak kurka kluska nie
4:40
śmigam jak lotka zielono nóżka, ja tylko znoszę jajka.
4:46
I marzę. No ale marzenia to już połowa
4:49
drogi, a druga połowa to. Felek nie dokończył zdania, w
4:54
tym z głośników rozległ się głos indyka gustawa, przerywając im
4:59
rozmowę. Ból gól uwaga uwaga ból, ból,
5:03
ogłaszamy listę dzielnych zawodniczek tegorocznego Grand
5:07
Prix z numerem pierwszym lotka błyskawica z zieloną nóżki numer
5:13
2 kluska siłaczka z brahmy, trójka kokoszanel dama stylu
5:20
sperliczek i z numerem 4. A to mała niespodzianka.
5:26
Różyczka wellroza. Że co pisnęła kura zrywając się
5:31
na równe nogi? Spojrzała na scenę, potem na
5:34
grupkę Kurek pod gruszą i wtedy zrozumiała.
5:39
Śmiały się. Pokazywały ją sobie piórkami.
5:43
Jedna nawet udawała, że dusi się od śmiechu, a niech mnie kogut
5:47
trzepnie to one szepnęła potem dodała głośniej z drżącym
5:52
głosem, a niech to, ażeby was gospodarz narożno zaprosił z
5:57
ziemniaczkami i koperkiem w parze.
6:01
Felek spojrzał na nią poważnie? Hejróżyczko, weź głęboki oddech,
6:08
potem jeszcze jeden nie jesteś sama w tym kurniku pełnym grzędy
6:13
i złośliwości, ale ja się boję powiedziałaróżyczka ja naprawdę
6:18
nie potrafię się ścigać, nawet nie wiem gdzie się stawia łapę,
6:21
żeby nie wpaść w błoto. Poza tym nigdy w życiu nie
6:25
widziałam własnej stopy dodała. Spoglądając w dół i widząc
6:29
jedynie zarys swoich piórek. Felek uśmiechnął się szeroko i
6:34
położył jej rękę, a właściwie czekoladową łapkę na skrzydle.
6:39
To może nie musisz się ścigać sama, jakbyś miała kogoś na
6:43
grzbiecie, kto umie kombinowaćróżyczka spojrzała na
6:48
niego z niedowierzaniem. Czy ty chcesz jechać na mnie?
6:55
A dlaczego by nie sprawdźmy, czy regulamin na to pozwala?
6:59
Po chwili czytaniaróżyczka wygdakała nie zakazuje się
7:03
obecności towarzysza na trasie, o ile nie przeszkadza on innym
7:07
uczestniczkom. Mm to by oznaczało, że nie jest
7:11
to niezgodne z regulaminem. Z głównej sceny dobiegł kolejny
7:16
komentarz gustawa. Proszę, proszę, plotka niesie
7:20
żeróżyczka zabierze pasażera kura z dżokejem co jeszcze
7:25
zwierzęta na farmie? Znowu wybuchu śmiechemróżyczka
7:28
zbladła, ale felek tylko mrugnął do niej.
7:32
Słodkie myślenie to rozwiązanie, zaufaj mi.
7:36
Pokażemy im, że kura z marzeniem to coś więcej niż tani dowcip z
7:40
grzędy i choć jej łapki drżałyróżyczka pierwszy raz
7:44
rozpromieniła nadzieją. Wyścig miał się rozpocząć
7:49
dokładnie 5 gdak nięć po porannym pianiu koguta
7:53
ferdynanda, czyli wtedy, gdy kurz jeszcze nie opadł.
7:56
Po rozgrzewce tor kurzego Grand Prix wił się przez całą farmę
8:01
jak szalony wąż. Po porannej kawie start
8:04
znajdował się przy kurniku centralnym, a dalej trasa
8:08
prowadziła przez pola stogi siana, błotniste zakamarki,
8:12
stare wozy, skrzynki po jajkach i fragment stodoły.
8:16
Całość była oznaczona kolorowymi tasiemkami wstążkami.
8:20
I kilkoma marchewkami wetkniętymi w ziemię jako słupki
8:24
graniczne lub nadziane na patyki jak drogowskazy.
8:28
Na linii startu tłoczyły się zawodniczki każda w swoim stylu.
8:33
Lotka robiła wymachy skrzydłami, jakby miała zaraz odlecieć.
8:37
Kluska rozciągała łapy rozpychając sąsiadki jak walec z
8:40
piór kokoszanel polerowała piórka i straszyła ogon z taką
8:45
dokładnością, jakby od tego zależało, czy fotograf skórze i
8:48
mody ją dziś zauważy na końcu stawki stałaróżyczka stała się
8:53
trzęsła nie z zimna, ale z nerwów na jej grzbiecie siedział
8:58
felek dumnie osadzony w prowizorycznym siodle zrobionym
9:02
z kawałka starego buta. Kilku sznurków wszystko dobrze
9:06
szepnął jej do ucha. Mam wrażenie, że moje skrzydła
9:10
właśnie się wypisały z udziału. Pisnęła.
9:13
Spokojnie, oddychaj, jeden start, jeden tor, jeden Plan
9:19
bądź sobą i nie daj się błotu na zakrętach i to jest ten twój
9:23
Plan? Zapytała nerwowo Różyczka.
9:27
W tym momencie na szczyt beczki w gramoli usie indyk gustaw,
9:31
elegancki, jak zawsze w czerwonej muszce i z piórem
9:34
reporterskim za uchem. Proszę państwa, ból, ból,
9:38
proszek żęd zawołał z uniesionym mikrofonem zrobionym z puszki po
9:42
fasolce i kawałka sznurka. Czas na wielki start kurzego
9:47
Grand Prix. Przypominam, liczy się nie tylko
9:49
prędkość, ale też styl, spryt i elegancja w błocie.
9:55
Poprawił muchę, spojrzał na tłum i zaczął odliczanie z całą
9:59
pompą. Jakby komentował finał
10:01
mistrzostw świata w dziobaniu ziarna.
10:04
Zawodniczki gotowe. Spojrzał na zawodniczki.
10:08
Chwila ciszy. Pióra drgnęły, lotka przetarła
10:13
dziób kluska napięła muskułyróżyczka stała jak
10:17
zamurowana gustaw podniósł skrzydło 3 2.
10:23
Jedno. Gdak.
10:26
W tym samym momencie rozległo się potężne gdakanie.
10:30
Gustaw wydał z siebie dźwięk tak donośny, że aż kogut ferdynand
10:34
zamilkł na płocie z wrażenia. Wyścig się rozpoczął.
10:39
Kury ruszyły jak z procy, lotka oderwała się od reszty z
10:42
prędkością plotki w kurniku nie dało się jej zatrzymać, a zanim
10:47
ktoś się zorientował i już była 5 dziobów przed wszystkimi jej
10:52
łapy stukały w ziemię tak szybko, że wyglądały jak
10:54
zamazane kreski w powietrzu. Kluska lurzyła z opóźnieniem,
10:58
ale za to z siłą, która sprawiała, że ziemia pod nią
11:01
lekko drżała, szła naprzód jak parowóz na kukurydziany węgiel.
11:06
Ciężko pewnie nie do zatrzymania.
11:10
Koko szanel wystartowała z elegancją, jakby jej ruchy były
11:14
reżyserowane przez choreografa z papieskiego teatru.
11:17
Jej skrzydła rozchyliły się jak wachlarze, a każdy skok przez
11:20
kałużę wyglądał jak spryskanie powietrza perfumami na wietrze,
11:25
a na samym końcu z lekkim opóźnieniem i drżącymi łapkami
11:29
stałaróżyczka jej start przypominał raczej nerwowy
11:33
taniec grzebienia niż bieg po zwycięstwo, ale felek trzymał ją
11:37
mocno i szeptał. Spokojnie jeszcze się rozkręcimy
11:42
na razie nie musimy być pierwsi. Wystarczy, że nie zgubimy się na
11:46
zakręcie. Moje łapy są z waty
11:49
jęknęłaróżyczka to nawet lepiej od paru felek watowe łapy są
11:55
lekkie, a lekkie rzeczy szybko latają dziób do góry i naprzód.
12:01
Zrobiła pierwszy krok, potem drugi zaczęła biec powoli
12:06
nieskładnie, ale do przodu. Jesteśmy ostatni pisnęła na
12:13
razie odparł felek. Wyścig dopiero się rozpoczyna.
12:16
Pierwsza przeszkoda wyglądała niepozornie.
12:19
Po prostu wielka sterta siana na zakręcie, ale gdy ktoś z rozpędu
12:24
próbował przez nią przeskoczyć, robiło się nieciekawie.
12:28
Lotka zjawiła się u stogu z impetem godnym kogucie go
12:31
patrolu, nie zwalniając tempa ani na chwilę odbiła się od
12:35
ziemi i. Fru usłyszała cała farma, a
12:41
potem plask. Wylądowała daleko za stogiem
12:45
koziołkując po grzędach, po czym zniknęła jak zakładka w
12:49
słomianym zeszycie. Oj powiedział ktoś z widowni.
12:55
Lotka nie dała za wygraną, cofnęła się i podjęła drugą
12:59
próbę. Tym razem rozpędziła się jeszcze
13:01
szybciej, chcąc nadgonić utracone sekundy, ale znów
13:05
wywinęła koziołka kończąc na marchewkowym drogowskazie w tym
13:10
samym czasie kluska podbiegła ociężale zgięła łapy zrobiła
13:15
rozbieg godny baletnicy w kaloszach i twardo, ale
13:19
skutecznie przetoczyła się przez przeszkodę, jak kula do kręgli
13:23
po torze. Coco Chanel tylko poprawiła
13:26
grzebień rozpostarła skrzydła i przeskoczyła z wdziękiem jakby
13:30
całe życie ćwiczyła na wybiegach z siana.
13:34
Dzięki temu wysunęła się na prowadzenie.
13:37
Różyczka zbliżyła się do przeszkody ostatnia z felkiem na
13:41
grzbiecie. Co robimy?
13:43
Spytała cicho. Krok po kroku.
13:47
Odparł felek. Nie na siłę nie na pokaz.
13:51
Pomyśl, gdzie stanąć, jak odbić mądrze nie szybko.
13:56
Różyczka zrobiła pierwszy krok, potem drugi.
14:00
Zamiast skakać z rozmachem, delikatnie wspięła się na bok
14:03
stogu, potem odbiła się w odpowiednim momencie i
14:07
przeskoczyła czysto nieefektownie, ale skutecznie.
14:12
Lotka spojrzała na nich z niedowierzaniem.
14:15
Nadal walczyła ze swoją prędkością.
14:18
Próbujesz za mocno rzucił do niej felek z dołu.
14:22
Nie musisz być najszybsza. Musisz być skuteczna, wskacza
14:26
się nie nogami, a głową. Różyczka dodała, zwolnij, złap
14:32
rytm. Zobacz, co robisz, a nie tylko,
14:35
gdzie chcesz być? Lotka zacisnęła dziób, cofnęła
14:39
się, wzięła oddech i tym razem przeskoczyła idealnie z
14:43
zachwytem na twarzy. Na trybunach zapadła Cisza, a
14:48
potem ktoś zaczął klaskać cicho i niepewnie.
14:52
Aróżyczka i felek biegli dalej w swoim tempie w swoim stylu za
14:57
stogiem siana czekała kolejna przeszkoda.
14:59
Slalom między dniami ustawionymi w zygzak jak szlaczek na
15:04
pisance, a jak mówi felkowa zasada, kto na zakrętach pędzi
15:08
bez głowy, ten z nich wypada 2 razy szybciej.
15:12
Kokoszanel sunęła jako pierwsza z gracją i pewnością każda dynia
15:17
wyglądała przy niej jak dekoracja z wybiegu.
15:20
Kluska, nabór muszona przeciskała się bokiem
15:23
potrącając dynie jak taborety w kuchni.
15:26
Lotka już spokojniejsza po wcześniejszym upadku manewrowała
15:30
ostrożniej niż zwykle, choć wciąż ślizgała się na zakrętach.
15:35
Różyczka i felek pokonali slalom cicho i równo, jakby każdy skręt
15:40
mieli wcześniej przećwiczony bez błysków.
15:43
Ale z klasą. Wyrównali odległość i byli już 2
15:47
dzioby od ostatniej zawodniczki. Trzecia przeszkoda była już
15:52
mniej przytulna. Błotnista niecka ciągnęła się w
15:56
poprzek toru, jak rozlane kakao. Po kuchennym stole tabliczka
16:00
wbita na początku ostrzegała uwaga, grząski teren lotka nie
16:05
myślała długo przyśpieszyła. Uniosła skrzydła i przebiegła po
16:09
błocie z szybkością porannej paniki w kurniku, ale jej łapy
16:13
nie nadążyły za planem. Po kilku susach wpadła w poślizg
16:17
i ziu. Przejechała przez kałużę, jak
16:20
motorówka, zostawiając za sobą fontannę błota i kilka
16:24
wystraszonych kaczek. Ale przejechała i była druga.
16:30
Na pierwszym miejscu była kluska, która tylko prychnęła.
16:34
Weszła w błoto jak we własny teren wolno, ale z taką siłą, że
16:39
fala rozstępowała się przed nią jak kurz przed traktorem, gdy
16:43
wyszła po drugiej stronie, była oblepiona błotem aż pogrzebień,
16:47
ale na prowadzeniu kokoszanel, choć chwilę temu prowadziła,
16:51
zatrzymała się gwałtownie tuż przed brzegiem.
16:55
Błoto zapiszczała, czy ktoś mógłby tu posprzątać albo
17:00
chociaż przykryć serwetką? Stała jak wmurowana z nosem w
17:05
Górze i ogonem spiętym jak kokarda na prezencie.
17:09
To jest zamach na mój styl parskała obrażona.
17:14
Różyczka, choć już dogoniła rywalki, zatrzymała się na
17:17
moment wchodzimy. Zapytała, zerkając na felka
17:22
błoto, to nic odparł, odwracając się w kierunku roztrzęsionej
17:26
zawodniczki. Gorzej jak ktoś zostaje sam po
17:29
tej stronie kałuży podjechali do koko, która wciąż stała
17:33
nieruchomo jak ozdobna rzeźba z piór.
17:36
Felek uśmiechnął się pod nosem. Czasem trochę błota robi skóry,
17:40
bohaterkę, a poza tym brąz pasuje do wszystkiego, zrobił
17:45
pauzę i dodał. A jeśli naprawdę chcesz coś
17:48
osiągnąć, no cóż, trzeba się czasem ubrudzić.
17:53
Koko zacisnęła dziób, zamknęła oczy i wreszcie ruszyła.
17:58
Różyczka delikatnie popchnęła ją skrzydłem, pomagając przejść
18:02
przez błoto bez paniki. Gdy wyszły na drugi brzeg,
18:06
publiczność zamilkła, po czym rozległo się brawa.
18:10
Nie za czas. Za gest.
18:12
A Różyczka i felek znów zostali z tyłu, ale tym razem z błotem
18:17
na piórach i szacunkiem na widowni, zanim zawodniczki
18:20
zdążyły otrzepać się z błota, tor zniknął w zieleni.
18:25
Przed nimi rozciągał się kukurydziany labirynt, wijący
18:29
się jak zagubiona myśl kurczaka podczas testu z geografii grzędy
18:33
kluska wciąż na prowadzeniu pędziła prosto jak czołg, łamała
18:37
liście taranowała łodygi, zostawiając za sobą tunel
18:41
szerszy niż stodoła. Szła w dobrym kierunku tak mniej
18:45
więcej lotka ruszyła żwawo, ale już po chwili wyglądała jakby
18:50
zgubiła zasięg kręciła się między łodygami jak kura z
18:54
rozładowanym dżipiesem, ciągle trafiając do tego samego miejsca
18:59
na grzędę. Gdyby chociaż kukurydza miała
19:01
drogowskazy dodała poddenerwowana.
19:05
Koko szanel wbiegła do labiryntu jak księżniczka do chlewika z
19:09
godnością przerażeniem i przekonaniem, że kukurydza
19:13
powinna się jej kłaniać, szła powoli z nosem w Górze, zerkając
19:18
ponad kolby. Jakby elegancja mogła znaleźć
19:21
wyjście szybciej niż mapa. Różyczka i felek cały czas na
19:24
końcu krok po kroku śledzili ślady w ziemi i słuchali
19:29
szelestuliści. Nie biegli nie błądzili po
19:32
prostu szli z głową i rozumem. Gdy wyszli z labiryntu, byli tuż
19:38
za koko. Za labiryntem czekało ostatnie
19:45
wyzwanie stara stodoła z otwartymi wrotami.
19:49
W środku panowała prawdziwa ciemność, a w powietrzu unosił
19:52
się zapach siana i kurzej przygody.
19:55
Kluska dotarła jako pierwsza i zatrzymała się tuż przed
19:58
wejściem. Jej masywna sylwetka dotąd nie
20:02
do zatrzymania nagle zesztywniała łapy, które jeszcze
20:05
chwilę temu przetaczały się przez błoto i kukurydzę jak
20:08
walec na sianie. Teraz stały w miejscu, jakby
20:11
wrosły w ziemię, spojrzała w ciemność, zmarszczyła brew, co
20:16
przy jej rozmiarach wyglądało jak gradowa chmura.
20:20
I szepnęła. Tam jest ciemno.
20:25
Cofnęła się o krok, a potem jeszcze o pół jej mięśnie miały
20:29
siłę, ale nie odwagę, by zmierzyć się z najgorszym
20:33
strachem. Publiczność na chwilę zamilkła,
20:36
bo oto siłaczka z brahmy kura nie do zatrzymania zatrzymała
20:40
się sama lotka, tuż za nią zawahała się tylko przez moment
20:45
i wskoczyła do środka. Przebiegła jak błyskawica
20:49
trącając przewrócony worek z kukurydzą i zrzucając grabie
20:52
spółki. Przepraszam, zawołała, choć nie
20:56
było wiadomo czy do kogoś czy do grabi.
21:00
Koko szanel wbiegła tuż za nią trochę niepewnie, jakby bojąc
21:04
się, że W ciemności jej pióra stracą połysk, poruszała się z
21:08
gracją, ale też z miną kury, która słyszy coś w sianie i nie
21:12
wie, czy to lis czy dramat. Różyczka zauważyła, że kluska
21:16
wciąż stoi przed wejściem spięta jak drut ogrodzeniowy.
21:21
Silna ogromna kluska wyglądała teraz jak zagubiony piskle
21:25
mięśnie, napięte dziób, spuszczony wzrok wbity w ziemię.
21:31
Różyczka zwolniła, spojrzała na metę w oddali, potem na kluskę.
21:36
Jeszcze mogła ją wyprzedzić i być trzecia, a może i druga
21:40
jeszcze mogła pokazać wszystkim na co stać zwykłą kurę nioskę.
21:46
Ale zamiast przyspieszyć, westchnęła cicho i powiedziała
21:50
do siebie. A niech mnie kogut pieje ten
21:53
wyścig może poczekać ona nie? Podeszła do kluski bez pytania
21:59
bez wahania. Jeżeli chcesz, możemy wejść
22:03
razem? Powiedziała spokojnie, jakby to
22:06
była najprostsza rzecz na świecie.
22:09
Ale ja ja nie lubię ciemności. Wymamrotała kluska ledwo
22:15
słyszalnie. W takim razie zamknij oczy, złap
22:19
mnie za skrzydełko i chodźmy razem.
22:22
Felek tylko skinął głową i uśmiechnął się bez słowa.
22:26
To nie był jego moment. To był jej gest.
22:31
I tak trzymając się za piórka, weszli do środka.
22:35
Powoli. Razem.
22:38
Szli ostrożnie, ale bez lęku, bo lęk, kiedy ktoś go z tobą
22:42
niesie, staje się o połowę lżejszy.
22:45
Gdy wyszli po drugiej stronie, kluska spojrzała w niebo, wzięła
22:49
głęboki oddech i pierwszy raz się uśmiechnęła.
22:54
Koniec trasy był już blisko. Meta znajdowała się tuż za
22:58
stodołą, pod ozdobnym łukiem z marchewek i wstążek tłum
23:02
wiwatował indyk gustaw już wdrapywał się na swoją beczkę
23:06
komentatorską, a koziołek zbysio dmuchał w trąbkę tak mocno, że
23:11
aż perliczki z pierwszego rzędu podskoczyły lotka przecięła
23:15
linię jako pierwsza, zmęczona, ale dumna kokoszanel przybyła
23:20
zaraz za nią z gracją, choć lekko ubłocona i z potarganym
23:24
piórkiem. Kluska, która odzyskała rytm i
23:27
odwagę, dobiegła trzecia, ciężko dysząc, ale z uśmiechem na
23:32
dziobie. Różyczka i felek dotarli jako
23:35
ostatni, zmęczeni ubłoceni, ale z szerokimi uśmiechami.
23:41
I choć wynik wyścigu wydawał się przesądzony, coś się wydarzyło,
23:46
zanim gustaw zdążył ogłosić zwyciężczynię lotka coco i
23:50
kluska spojrzały na siebie bez słowa bez szeptu tylko jedno
23:56
spojrzenie pełne zrozumienia. Wyszły razem na scenę.
24:01
Lotka jako pierwsza podniosła skrzydło, jej oczy wciąż
24:04
błyszczały od wysiłku, ale głos był spokojny.
24:09
Ja chciałabym coś powiedzieć, spojrzała naróżyczkę, gdyby nie
24:15
ty, pewnie dalej ścigałabym się sama ze sobą.
24:18
Nauczyłaś mnie, że czasem warto zwolnić, żeby zobaczyć, gdzie
24:22
się biegnie coco Chanel poprawiła grzebień, spojrzała w
24:26
dal i dodała z miękkim uśmiechem.
24:29
Styl to nie tylko błyszczące pióra, styl to też serce, a ty
24:34
różyczko miałaś najpiękniejszy styl z nas wszystkich.
24:38
Kluska chrząknęła jakby chciała coś zbyć, ale po chwili
24:42
przemówiła poważnie. A odwaga to nie tylko pędzić na
24:46
oślep, czasem to po prostu wejść w ciemność, trzymając czyjeś
24:50
skrzydło. Zawiesiła głos, spojrzała w bok
24:56
i dodała ciszej. I dobrze, że wtedy byłaś tam
24:59
obok. Widownia zamarła.
25:02
Po czym bóg eksplodowała w brawach i oklaskach na scenę
25:07
wkroczył kogut ferdynand, organizator z monoklem i
25:11
dokumentami pod skrzydłem odchrząknął spojrzał w notatki,
25:15
poprawił muszkę i rzekł, zgodnie z paragrafem trzynastym 3:00
25:20
naszego Regulaminu liczy się nie tylko prędkość, ale też styl,
25:24
spryt i szacunek dla trasy oraz towarzyszek.
25:28
Wziął głęboki oddech i ogłosił tegoroczne złote ziarnko trafia
25:33
do różyczki. Tłum oszalał, kury, gda, kały,
25:39
gęsi cmokały, a koziołek zbysio wykonał nieplanowanego
25:43
koziołkaróżyczka zaniemówiła felek tylko szepnął, no i co?
25:48
Mówiłem, słodkie myślenie to rozwiązanie.
25:51
Różyczka podeszła na scenę, wzięła nagrodę symboliczne
25:55
połyskujące ziarnko, zawieszone na wstążce i spojrzała w tłum.
26:00
To wszystko dzięki mojemu czekoladowemu jokejowi
26:04
powiedziała drżącym głosem i dzięki temu, że ktoś kiedyś we
26:08
mnie uwierzył, gdy emocje opadły, kurz osiadł, a koziołek
26:12
zbysio przestał wreszcie trąbić. Różyczka i felek usiedli na
26:16
skraju grzędy, tuż obok beczki z napisem zapasowe ziarno.
26:20
Na wszelki wypadek patrzyli na złote ziarnko, które błyszczało
26:25
w słońcu. Jak medal za coś więcej niż
26:27
bieg. Wiesz, mruknęłaróżyczka tuląc
26:31
wstążkę z nagrodą nadal nie wierzę, że wygrałam, a ja nadal
26:36
nie wierzę, że nie dziobnęłaś mnie na początku zażartował
26:40
felek. Miałam chwilę słabości,
26:43
parsknęła, pachniesz jakoś tak apetycznie.
26:48
Oboje się zaśmiali. Wtedy głos felka wybrzmiał
26:52
spokojnie i ciepło. Bo wieszróżyczko w życiu nie
26:57
trzeba mieć skrzydeł ze złotych piór nóg jak burza, ani
27:00
grzebienia, jak z katalogu trzeba doceniać to, kim się jest
27:05
i co się potrafi. Bo prawdziwe zwycięstwo nie
27:09
należy do tego, kto przegoni innych, ale do tego, kto
27:12
zostanie w pamięci za to, że był obok.
27:15
Kiedy była taka potrzeba. Byliście z nami na tej pióraście
27:18
emocjonującej trasie błoto chlupało grzebienie się
27:22
straszyły, a serca biły szybciej niż skrzydła na zakręcie.
27:27
I choć nie każdy dotarł pierwszy, to każdy czegoś się
27:31
nauczył. Różyczka pokazała, że nawet
27:34
kurka nioska może mieć mistrzowską klasę, jeśli biegnie
27:38
z głową sercem i przyjacielem u boku.
27:44
Jeśli ta historia was rozczuliła, rozbawiła lub
27:46
rozgrzała jak świeże jajko na słomie, zostawcie gdaczące
27:50
serduszko, komentarz lub subskrybujcie kanał, żeby nie
27:54
przegapić kolejnych czekoladowych przygód felka.
27:57
A teraz wyprostujcie piórka uśmiechnijcie się jak kluska po
28:02
mecie i pamiętajcie. Prawdziwe zwycięstwo czasem
28:06
przychodzi z ostatniego miejsca. Do następnego gdakania i
28:12
czekoladowej przygody.