Latest / Mama Baas Podcast / Mama Baas Podcast - Lara
Transcript
- 0:04SPEAKER_02: Lieve Lara, welkom in deze podcast.
- 0:09SPEAKER_02: Het is heel speciaal om dit te doen samen als hartvriendinnen.
- 0:14SPEAKER_02: Iedere week zorgen wij voor een column, een stukje verhaal in Nina, de weekendbijlage van het Laatste Nieuws.
- 0:20SPEAKER_02: Voor deze podcast gaan we te werk zoals we de afgelopen tijd al heel veel gedaan hebben via WhatsApp-gerichten, maar ook live en via FaceTime en Zoom.
- 0:29SPEAKER_02: Ik vraag: jij vertelt.
- 0:33SPEAKER_02: Jij praat, ik schrijf.
- 0:35SPEAKER_02: Alleen ga ik vandaag niet schrijven, maar wel luisteren en nog meer vragen stellen dan anders.
- 0:41SPEAKER_02: Lara, je deelt je verhalen over het moederschap al een tijd lang op Instagram onder de naam Lara by Lara.
- 0:48SPEAKER_02: Je werd aan het begin van de zomer 2020 zwanger van een derde kindje, Gabriel.
- 0:52SPEAKER_02: Mijn medekindje ook.
- 0:54SPEAKER_02: Aan het begin van die zwangerschap werd er na het afnemen van de niptest verstoord DNA teruggevonden bij jezelf.
- 1:00SPEAKER_02: Uit verdere onderzoeken en scans bleek het te gaan om baarmoederhalskanker.
- 1:05SPEAKER_02: Je kondigde jouw zwangerschap aan op Instagram gelijktijdig met de boodschap dat jullie kindje gezond was, maar jijzelf niet.
- 1:12SPEAKER_02: Waarom koos je ervoor om je verhaal met de wereld te delen?
- 1:15SPEAKER_02: Om mensen mee te nemen in deze toch bekelharde strijd?
- 1:21SPEAKER_01: Ik had eigenlijk twee keuzes, denk ik.
- 1:23SPEAKER_01: Ofwel stopte ik gewoon bij Instagram en had ik zoiets van oké, nu is het genoeg voor mij.
- 1:29SPEAKER_01: Ofwel vertel ik het tegen de mensen.
- 1:32SPEAKER_01: En ik heb gekozen om te vertellen tegen de mensen, omdat ik eigenlijk toch wel Instagram een deel van mijn leven is en dat ik daar heel veel tijd aan besteed of besteed.
- 1:42SPEAKER_01: En ik dat meer dan eerlijk vond om dat te vertellen.
- 1:48SPEAKER_01: Ik zou ook niet meer dan niet kunnen vertellen, want ze zou mijn leven overheersen.
- 1:52SPEAKER_01: Ik dacht wel, als ik nu het parcours terug afkijk, dacht ik er veel beter aan toe ging zijn.
- 1:57SPEAKER_01: En dat ik dan misschien nog verder dingen zou kunnen laten zien van shopjes doen of dit doen.
- 2:02SPEAKER_01: Maar als ik nu terugkijk op heel periode, dan was dat ook niet mogelijk om te faken op Instagram.
- 2:09SPEAKER_01: En ik ben wel blij dat ik dat gedeeld heb, omdat ik daardoor wel heel veel steun heb gekregen van iedereen.
- 2:15SPEAKER_02: Zijn er reacties van mensen die jou verbaasd hebben?
- 2:18SPEAKER_01: Ja, er komen wel wat spannende dingen soms uit.
- 2:21SPEAKER_01: Het zijn wel mensen die gekke dingen zeggen, gekke vergelijkingen maken.
- 2:29SPEAKER_01: Ieder huis heeft zijn kruisje.
- 2:31SPEAKER_01: Dat heb ik echt wel geleerd.
- 2:33SPEAKER_01: Iedere heeft zijn verhaal.
- 2:35SPEAKER_01: En dat vind ik ook wel fijn.
- 2:37SPEAKER_01: En dan hoop ik dat mensen blijven doen, hun verhalen mij vertellen.
- 2:41SPEAKER_01: Ook al lijkt dat voor hun Pieter Luttig ten opzichte van wat ik meemaak, dat vind ik niet.
- 2:46SPEAKER_01: Wor die persoon is dat juist het ergste.
- 2:49SPEAKER_01: Dus ik vind dat wel belangrijk dat ze dat blijven doen, vooral mijn familie en vrienden, maar ook volgers.
- 2:54SPEAKER_01: Ik vind dat wel tof om te weten wat er in hun omgaat.
- 2:57SPEAKER_01: Er zijn mensen die samen met mij, of die al just in de chemo bezig waren als ik begon met chemo.
- 3:03SPEAKER_01: En die dan vertelden hun ervaringen, hoe zij eigenlijk de chemo ervaren, welke chemo ze kregen, hoe ze daar slecht van werden, wat tips dat ze aten om geen vieze chemo's maken in hun mond te hebben en zo.
- 3:17SPEAKER_01: Dus daar heb ik al heel veel aan gehad.
- 3:19SPEAKER_01: Het fietse daaraan is dat heel van die mensen nu, ondertussen acht maanden later, hoeveel maand is het aan het genezen zijn en dat bij mij terug opnieuw begint.
- 3:29SPEAKER_01: Daar heb ik het heel veel moeite mee.
- 3:31SPEAKER_01: Hoe hartstikke natuurlijk die anderen dat hun.
- 3:34SPEAKER_01: Is dat wel een pijnlijke?
- 3:39SPEAKER_01: Dat is de verhalen die me echt bijblijven.
- 3:42SPEAKER_01: En daar heb ik ook soms het mee staan, omdat die mensen beter begrijpen dan wie dan ook, waar dat doorgaat.
- 3:48SPEAKER_01: Want je kunt tegen je familie en vrienden wel zeggen van ik voel me slecht of ik heb pijn.
- 3:53SPEAKER_01: Of de chemo is dit of dat.
- 3:55SPEAKER_01: Ik denk dat niemand nooit zal begrijpen wat dat is om dat door te maken als je dat zelf niet hebt meegemaakt.
- 4:01SPEAKER_01: En dan is het wel eens fijn om met iemand te praten die dat wel heeft meegemaakt.
- 4:04SPEAKER_02: Dus je hebt er eigenlijk online wel een bepaalde community in gevonden en extra steun uitgehaald.
- 4:13SPEAKER_02: Zeker.
- 4:15SPEAKER_02: Misschien heeft het ook wel een en ander doen bewegen, want je bent iets heel bijzonders van plan.
- 4:21SPEAKER_02: Het is de eerste keer dat we hierover gaan praten, en dat is eigenlijk ook wel een beetje spannend.
- 4:26SPEAKER_02: Want Lara, er komt een boek aan, een boek dat jouw verhaal bevat.
- 4:31SPEAKER_02: Vertel, waarom wil je dit boek maken?
- 4:35SPEAKER_01: Ik denk dat ik dat in eerste instantie wil doen voor mijn kinderen.
- 4:40SPEAKER_01: Het was in het begin heel duidelijk dat er geen overlevingskansen voor mij waren, of geen genezenkansen.
- 4:46SPEAKER_01: Dus ik wist dat het ergens ging stoppen of gaat stoppen, hoe hard dat ook is, maar ik wist toen wel al één ding zeker, ik wil precies ergens wil blijven verder bestaan, mijn verhaal ergens vertellen.
- 5:03SPEAKER_01: Om te lachen, zei ik altijd, als ik hiervan genees, maak ik een boek en vertel ik over de strijd en dat ik dat met twee vingers in de neus even heb geklaard.
- 5:13SPEAKER_01: Dat was zo in het begin mijn insteek.
- 5:16SPEAKER_01: Maar naarmate dat ik dat niet beter werd en dat het erger werd, dan heb jij sowieso ook met mij daarover gepraat, is dat niet echt iets voor u om te doen.
- 5:27SPEAKER_01: Er lagen zoveel ideeën op tafel om over te schrijven en dingen die ik wil vertellen aan mijn kinderen die nu nog veel te klein zijn.
- 5:35SPEAKER_01: Die nu nog niks eigenlijk snappen.
- 5:39SPEAKER_01: Of van wat ze misschien ooit willen weten.
- 5:42SPEAKER_01: En dat ik dat dan kan vertellen in dat boek en dat ik een beetje kan meenemen in mijn leefwereld of wat mama heeft meegemaakt.
- 5:49SPEAKER_01: Maar ook omdat heel veel mensen dat mij zeiden op Instagram: waarom schrijf jij geen boek?
- 5:54SPEAKER_01: Dat is motiverend.
- 5:55SPEAKER_01: Je bent motiverend.
- 5:56SPEAKER_01: Ik krijg heel veel steun als ik dat van u lees.
- 5:59SPEAKER_01: Ik ga mijn kinderen extra knuffelen als ik heb gezien wat jij hebt meegemaakt.
- 6:03SPEAKER_01: En vind het ergens ook wel mooi dat mensen even stilstaan.
- 6:06SPEAKER_01: Ook al is dat voor die mensen een fractie van een seconde en gaat hun leven dan verder.
- 6:10SPEAKER_01: Die fractie van die seconde hebben die toch wel net extra tijd in hun puntjes gestoken.
- 6:16SPEAKER_01: Of in kleine dingen die hun gelukkig maakt, daar even bij stilgestaan.
- 6:21SPEAKER_01: En dat vind ik wel belangrijk om die boodschap ook een beetje door te geven.
- 6:25SPEAKER_01: Zeker in de tijd waar iedereen leeft tegen 200 per uur.
- 6:29SPEAKER_01: Daarom eigenlijk?
- 6:31SPEAKER_01: Ik vertel ook wel heel graag over mezelf, laten we eerlijk te zijn.
- 6:37SPEAKER_02: Gelukkig maar.
- 6:39SPEAKER_02: Het boek is geschreven voor jullie kinderen, zodat zij de mooie hoofdstukken kennen, maar ook de Zwarte Dagen kunnen lezen.
- 6:48SPEAKER_02: Hoe is het boek opgebouwd?
- 6:50SPEAKER_02: Welke hoofdstukken zijn er?
- 6:54SPEAKER_01: Sorry.
- 6:55SPEAKER_01: Nee, eerst is er sowieso een brief naar mijn kinderen.
- 7:02SPEAKER_01: Wil ik hun vertellen hoe ik van houd, dat ze sowieso ook wel in de memorybox hebben zitten.
- 7:08SPEAKER_01: Maar dat vind ik ook wel het belangrijke hoe ik dat heb aangepakt, ook naar anderen toe.
- 7:12SPEAKER_01: Zeker omdat ik daar ook al mee bezig was voor het boek.
- 7:16SPEAKER_01: Voordat ik eigenlijk wist dat ik misschien snel ging sterven.
- 7:20SPEAKER_01: Er wordt ook een heel deel verteld over hoe ik mijn ziekte ervaren heb, hoe dat gebeurd is.
- 7:29SPEAKER_01: Eigenlijk het hele stuk van de geboorte van Gabriel tot nu.
- 7:34SPEAKER_01: Het zou exact zijn exact een jaar is dat ik eigenlijk vertel wat en hoe.
- 7:40SPEAKER_01: Maar daar hoort dan natuurlijk ook bij het geboortehaal haal van Romee van Filipa, dat ze dat ook allemaal kunnen lezen en dat je de verschillen daarin ziet hoe je dat kunt ervaren.
- 7:49SPEAKER_01: Want voor mij zijn dat voor iedere vrouw is dat een andere zwangerschap en andere bevalling.
- 7:54SPEAKER_01: Maar voor mij zijn dat toch wel drie extreme verhalen, denk ik.
- 7:59SPEAKER_02: Ik denk dat heel veel mama's daar een inspiratie in kunnen vinden.
- 8:03SPEAKER_02: Dus het lijkt me zeker twee mooie hoofdstukken om in het boek te plakken.
- 8:09SPEAKER_02: Wat moet er voor jou zeker in?
- 8:12SPEAKER_02: Tussen al die hoofdstukken die je zo hebt besproken, was in de dingen die je er zeker in wilt zien in het boek.
- 8:19SPEAKER_01: Ik denk globaal dat er maar één ding is dat ik wil overbrengen, de boodschap, is dat ik.
- 8:28SPEAKER_01: In hart en ziel altijd, denk ik toch wel een goede mama ben geweest en dat.
- 8:37SPEAKER_01: En dat dat ook mijn kracht is, denk ik, dat ik door wil gaan of wil vechten, dat zijn mijn meisjes, en dat zij ook mijn kracht zijn om ervoor te gaan, en mij die kracht geven.
- 8:50SPEAKER_01: En ik hoop hun vooral mee te geven dat het leven mooi is en dat ze daarvan moeten genieten.
- 8:59SPEAKER_01: Dat is zo'n dingen wel gebeuren, zoarde tegenslagen.
- 9:03SPEAKER_01: Maar ik hoop hun te laten zien dat ik wel iemand ben die altijd optimistisch was en het beste van alles zag altijd.
- 9:09SPEAKER_01: En dat wil ik hun het meeste van al meegeven.
- 9:13SPEAKER_01: En ook door dat boek, daardoor anekdotes te vertellen of kleine dingen die ik altijd zei of hoe ik ben, om dat er zo'n beetje in terug te stoppen.
- 9:22SPEAKER_02: Want het is nu een aantal dagen geleden dat je het nieuws hebt gekregen dat er uitzaaiingen zijn naar de longen en de lever.
- 9:31SPEAKER_02: En als je dan zegt, ik heb eigenlijk altijd een groot optimisme gehad.
- 9:37SPEAKER_02: Ik denk dat dat jou ook enorm typeert.
- 9:40SPEAKER_02: Want vanaf de start van de diagnose in augustus is het eigenlijk telkens zo geweest dat ze slecht nieuws brachten, dat je dat voor een stuk verwerkte en dan ook telkens zei van oké, terug neus vooruit, verder gaan en vol een bak ertegenaan.
- 9:56SPEAKER_01: Ja, dat klopt.
- 9:56SPEAKER_01: Nu is dat iets anders.
- 9:59SPEAKER_01: Nu is het nog brilla.
- 10:00SPEAKER_01: Ik leef nog in een roes.
- 10:01SPEAKER_01: Ik ben nog heel ongeluig.
- 10:05SPEAKER_01: Je hebt nog heel veel pijn.
- 10:08SPEAKER_01: Ik had dat niet zien aankomen.
- 10:12SPEAKER_01: Ik dacht dat mijn klier ging gegroeid zijn.
- 10:16SPEAKER_01: In worst case scenario, maar nooit geen haar op mijn hoofd had eraan gedacht dat er uitzainingen zijn.
- 10:23SPEAKER_01: Dus dat was wel een klap, een hele harde klap.
- 10:27SPEAKER_01: En dan zag ik het, ik heb het sowieso al een paar keer niet meer zien zitten.
- 10:31SPEAKER_01: En dat is vies omdat ik zo niet een persoon ben, die het even niet ziet zitten ik zie het altijd zitten.
- 10:39SPEAKER_01: Ik heb het er moeilijker mee dan alle andere keren, omdat ja weer maar iets horen dat je niet te genezen bent.
- 10:47SPEAKER_01: Weer maar eens horen dat je leven verkort.
- 10:50SPEAKER_01: Ik heb niet de beste levenskwaliteit daartussen.
- 10:53SPEAKER_01: Ook niet om te zeggen van oké, nu voel ik mij goed.
- 10:55SPEAKER_01: Ik ga wandelen.
- 10:55SPEAKER_01: Ik ga met de kindjes dingen doen.
- 10:58SPEAKER_01: Nee, ik zit in een rolstoel.
- 10:59SPEAKER_01: Ik heb heel veel pijn.
- 11:02SPEAKER_01: Dat vind ik ambitant.
- 11:02SPEAKER_01: Ik kan niet meer mezelf zijn in de tussenperiode.
- 11:06SPEAKER_01: Vanaf nu ben ik altijd een zieke mama waarvoor gezorgd moet worden, heel hard.
- 11:12SPEAKER_01: Zal ik hem even pakken?
- 11:14SPEAKER_01: Nee, zo.
- 11:15SPEAKER_01: Ik slaapt.
- 11:17SPEAKER_02: Heb je de kindjes verteld dat er een boek komt?
- 11:20SPEAKER_02: Weten zij dat?
- 11:21SPEAKER_01: Nee.
- 11:22SPEAKER_01: Eigenlijk niet.
- 11:25SPEAKER_01: Ik denk dat zij dat ook niet vatten.
- 11:27SPEAKER_01: Ik wist niet wat dat is.
- 11:28SPEAKER_01: Die zou dan denken aan een tekenboek of een kleurboek of zo, denk ik.
- 11:32SPEAKER_01: Ik denk niet echt niet verteld.
- 11:36SPEAKER_01: Ik denk wel dat dat wel tegen dat het zo ver is als de foto er is, dat ik dat wel zo eens ga zeggen, want ik weet dat mijn oudste daar wel oren naar heeft, denk ik.
- 11:45SPEAKER_01: Maar dat heb ik eigenlijk nog niet verteld.
- 11:48SPEAKER_02: Nu, als je spreekt over de hoofdstukken van het boek, er is een hoofdstuk dat gaat over de liefde.
- 11:56SPEAKER_02: Jij en je man zijn ook getrouwd op 15 januari 2021.
- 12:01SPEAKER_02: En niemand die het wist, heb je daar mooie herinneringen aan aan die dag?
- 12:05SPEAKER_01: Heel mooie herinneringen, want voor mij moest dat eigenlijk niets speciaal.
- 12:08SPEAKER_01: Ik wou gewoon eigenlijk even een blaadje ondertekenen en zien dat alles in orde is.
- 12:14SPEAKER_01: Na als een van ons zou sterven.
- 12:18SPEAKER_01: Wat nu voor ons wel realistischer wordt, en wouden we dat sowieso in orde brengen.
- 12:23SPEAKER_01: Eerst zouden we dat in december doen, want toen was ik te ziek, dus we dat moeten uitstellen.
- 12:28SPEAKER_01: En dan heb ik gewoon de datum geprikt dat ik zeg van wanneer denk ik dat ik misschien niet zo ziek ga zijn of dat het gaat lukken.
- 12:35SPEAKER_01: En dan dacht ik aan dat was 15 januari, dat zou ook nog kunnen uitgesteld worden.
- 12:41SPEAKER_01: Maar dat was wel een goede dag, want ik voelde mij wel heel goed.
- 12:44SPEAKER_01: Ik kwam goed uit met de bestraling, omdat de bestraling zo vroeg was, dat heb ik dat nog eerst gehad voordat ik dan naar huis reed.
- 12:52SPEAKER_01: Ik had dat natuurlijk tegen u verteld.
- 12:55SPEAKER_01: Mijn besti vertellen we alles.
- 12:57SPEAKER_01: En je hebt er wel iets heel moois van in ingeboxt voor ons.
- 13:04SPEAKER_01: Wat op dat moment niet echt moest, denk ik.
- 13:08SPEAKER_01: Maar we wel een afleiding gaf om over andere dingen te praten dan over de ziekte.
- 13:13SPEAKER_01: Maar wat achteraf vooral heel mooi was als ik nu alles zie en hoe dat mooi perfect die dag invloeide, is dat wel bijna perfect.
- 13:21SPEAKER_01: En kan ik mezelf, ziek of niet ziek, niet in beeld dat er een betere dag zou kunnen komen dan dit.
- 13:28SPEAKER_01: Ook omdat dat was echt zoals we waren.
- 13:31SPEAKER_01: Het was rustig, niks moest, alles verliepen geen stress.
- 13:36SPEAKER_01: Steff kon nog een Dutch doen, bij wijze van spreken, op de zetel.
- 13:39SPEAKER_01: De kindjes die waren hun eigen.
- 13:41SPEAKER_01: Was heel mooi.
- 13:42SPEAKER_01: Dat was echt heel mooi.
- 13:43SPEAKER_01: En we zagen er ook allemaal heel mooi uit.
- 13:50SPEAKER_01: Mooier dan ik durf teom.
- 13:52SPEAKER_01: Ik had ook totaal geen verwachtingen.
- 13:53SPEAKER_01: Dus ik denk daarmee ook dat dat nog mooier en beter is.
- 13:58SPEAKER_01: En ik heb ook zo heel lang het gevoel gehad van ik wil dit voor mijn eigen houden.
- 14:02SPEAKER_01: Dat is zo mijn verhaal, mijn geheim.
- 14:04SPEAKER_01: Dat is iets van mij waar ik enorm blij mee was.
- 14:09SPEAKER_01: Want ja, Stef is mijn man, dat is fenomenaal geweldig.
- 14:14SPEAKER_02: Wat was het allermooiste moment van die dag als je daar naar terug gaat?
- 14:19SPEAKER_01: Als Stefan de trap afkwam en had je een cadeautje bij voor mij, wat totaal niet was afgesproken.
- 14:26SPEAKER_01: Of wat ik totaal ook niet verwacht had, omdat Stef eigenlijk daar niet mee bezig was en ook altijd zei van ik ben er niet mee bezig.
- 14:33SPEAKER_01: Hij doet alles qua administratie, alles met de kinderen te maken heeft, alles qua regeling.
- 14:40SPEAKER_01: Dus hij zei ook, ik ben totaal niet bezig met die trouwen en je neemt mij dat toch niet kwalijk.
- 14:46SPEAKER_01: Dus dan was ik wel heel aangenaam verrast dat hij zoiets extra, typisch Steffen.
- 14:51SPEAKER_01: Voorzienal.
- 14:53SPEAKER_01: Hij is af en toe romantisch, dus niet vaak.
- 14:56SPEAKER_01: Maar als hem dat is, is er wel elke keer een bonk op.
- 14:59SPEAKER_01: Toen hij dan de trap afkwam, ik zat dan beneden te wachten, helemaal al klaar met de kindjes.
- 15:06SPEAKER_01: Ja, dat is toch een gevoel zoals het zou moeten zijn.
- 15:09SPEAKER_01: Ik vind het jammer dat ik zelf niet met mijn papa naar het altaar kan lopen.
- 15:13SPEAKER_01: Dat is mijn grote droom nog altijd.
- 15:17SPEAKER_01: Maar dit kwam toch wel dicht in de buurt.
- 15:19SPEAKER_01: Dus dat was wel fijn.
- 15:21SPEAKER_02: Jullie hebben ook iets in jullie trouwingen gegraveerd staan.
- 15:25SPEAKER_02: Wat staat er geschreven?
- 15:27SPEAKER_01: De bedoeling was dat zowel Steffen als ik iets mochten graveren.
- 15:33SPEAKER_01: Ofwel de datum, ofwel de namen.
- 15:35SPEAKER_01: Wat we de zin kaarten Blanche in gekregen.
- 15:39SPEAKER_01: Maar jullie vonden dat wel leuk dat we dat zouden doen om te laten zien van het is wel fijn als je dan de ring op en gekijkt van oei, wat heeft hij erin geschreven.
- 15:50SPEAKER_01: En we hebben daar allebei everyware voor gekozen, toevallig, zonder dat we dat van elkaar wisten.
- 15:56SPEAKER_01: Omdat dat ons wel typeert niet, maar dat is wel het liedje wat voor ons, denk ik wel, de openingsdans zou zijn van Fleetwood Mag.
- 16:08SPEAKER_01: I wanna be with you everywhere.
- 16:10SPEAKER_01: En nu nog meer dan ooit ervoor.
- 16:13SPEAKER_01: Dus het staat daar in beide van onze rij.
- 16:27SPEAKER_02: Was rees dat je jammer vond op 15 januari 2021 vond je het misschien spijtig aan de dag.
- 16:37SPEAKER_01: Ja, dat ik ziek ben, natuurlijk.
- 16:42SPEAKER_01: Dat is denk ik het enige dat ik niet kan staan als ik dan één ding mocht kiezen.
- 16:48SPEAKER_01: Ik had ik heel graag kunnen rechtstaan.
- 16:50SPEAKER_01: Heel graag of foto's buiten kunnen nemen of al was het naar vijf stappen kunnen zetten.
- 16:56SPEAKER_01: Maar doordat die klier zo hard duurt op dat gezellig loop ik ook altijd krom, kan ik niet rechts staan.
- 17:01SPEAKER_01: Ik heb ook geen evenwicht.
- 17:04SPEAKER_01: Als ik één ding mocht kiezen, had ik dat graag, denk ik, gekozen.
- 17:10SPEAKER_01: Ik had graag naast mijn man gestaan, op hakken gelopen.
- 17:15SPEAKER_01: Dat vind ik wel jammer.
- 17:17SPEAKER_02: Je zag er in elk geval prachtig uit.
- 17:20SPEAKER_02: Nu vandaag ook.
- 17:22SPEAKER_02: Maar in de trouwjurk was echt onwaarschijnlijk.
- 17:26SPEAKER_02: En als je zegt, ja, alles was er.
- 17:29SPEAKER_02: Er was een jurk of er was een top en een rok.
- 17:33SPEAKER_02: Er was een kleine ceremonie, een hele intieme ceremonie.
- 17:37SPEAKER_02: Mive muziek van Floor, met de nummers die jullie uitkozen, ook voor de kinderen.
- 17:43SPEAKER_02: Die nummers zullen ook in het boek terugkomen.
- 17:47SPEAKER_02: Het nummer Everywhere, uiteraard, en ook het nummer Tiamo, dat altijd op jullie playlist staat, wanneer jullie richting Italië rijden.
- 17:58SPEAKER_02: Het boek gaat over jou, over het moederschap, over jouw gevechtige baarmoederhalskanker, over hoe je de lichtpuntjes ziet op donkere dagen.
- 18:08SPEAKER_02: Hoe sta jij in het leven, zou je dat kunnen omschrijven?
- 18:11SPEAKER_01: Super positief, denk ik.
- 18:13SPEAKER_01: Ik ben een optimist heel hard.
- 18:18SPEAKER_01: Ongeluig zijn dat is iets wat ik niet kende, denk ik echt ongelukkig zijn tot voor mama ziek was.
- 18:25SPEAKER_01: Dat is mijn eerste, daar zijn de eerste barsjes gekomen.
- 18:28SPEAKER_01: Maar heel positief.
- 18:32SPEAKER_01: Ik ben niet iemand die iets overdenkt of extra nadenkt over iets wat nutteloos is.
- 18:40SPEAKER_01: Daar besteed ik mijn tijd niet aan.
- 18:44SPEAKER_01: Ik ben ook iemand die heel veel belang heeft aan vrienden en vriendinnen.
- 18:49SPEAKER_01: En dat is wel iets wat ik nu merk in mijn ziek zijn, dat terugkomt dat ik wel veel vriendinnen heb die wel voor mij zijn en dat vind ik wel heel mooi.
- 18:58SPEAKER_01: En dat vind ik ook wel heel belangrijk zelf.
- 19:01SPEAKER_01: Maar ja, heel positief, goed lacht, denk ik.
- 19:05SPEAKER_01: Zoveel mogelijk doen.
- 19:06SPEAKER_01: Het deed een beetje te veel.
- 19:08SPEAKER_01: Ik denk dat ik wel leefde tegen 200 per uur soms.
- 19:12SPEAKER_01: En dan zei je van: dat moet ik allemaal aandoen.
- 19:14SPEAKER_01: En dan deed je dat twee dagen en dan was ik dat toch weer beuren was ik me aan het vervelen.
- 19:20SPEAKER_01: Zo, denk ik.
- 19:22SPEAKER_02: Wat is de beste beslissing van je leven?
- 19:26SPEAKER_01: Kinderen maken, denk ik.
- 19:28SPEAKER_01: Als ik nu daar niet over nadenk, misschien is er wel nog iets anders.
- 19:34SPEAKER_01: Het beste wat ik ooit gedaan heb.
- 19:36SPEAKER_01: Mama, had ik niet gedaan, ik wist dat ik dat altijd wel mama zijn.
- 19:42SPEAKER_01: Ik wist niet dat ik zo'n moederkloek ging zijn, of dat ik toch mijn leven ging zijn, dat was ook alles voor opgeven.
- 19:49SPEAKER_01: Ja, het best.
- 19:50SPEAKER_01: Maar ook het meeste gelukkig.
- 19:53SPEAKER_01: Die twee meisjes en dit kleine broekje.
- 19:57SPEAKER_01: Heb je er geen spijt van?
- 20:01SPEAKER_01: Ik zou mijn leven opnieuw hetzelfde doen als nu, denk ik.
- 20:06SPEAKER_01: Misschien, als ik het allemaal geweest, dan zou ik misschien toch eerder getrouwd zijn.
- 20:10SPEAKER_01: Ik was graag toch dat papa mij naar Alta liep.
- 20:13SPEAKER_01: Er is veel sprake over geweest, omdat mama dan ziek was om dan toch te trouwen dat zij er dan volledig wel goed kon bij zijn.
- 20:20SPEAKER_01: Maar de financiële was altijd iets van ons tegenhield.
- 20:22SPEAKER_01: Dan hadden we toch liever de nieuwe tuin of dit of een dat.
- 20:26SPEAKER_01: Dus dat is er zo nooit van gekomen.
- 20:28SPEAKER_01: En dat is misschien, als ik daar nu op terugkijk, zoiets van ja, ik had graag stappend en tot morgens vroeg dat misschien.
- 20:35SPEAKER_01: Maar langs de andere kant had ik ook niet kunnen trouwen zonder dat.
- 20:39SPEAKER_01: Ik heb ook altijd gezegd dat ik wil trouwen als ik alle kinderen er zijn en die dat kunnen meemaken.
- 20:44SPEAKER_01: Dat Gabriel Vijf is of zo, dus echt spijt.
- 20:48SPEAKER_01: Nee, van niks.
- 20:50SPEAKER_01: Ik heb altijd alles gedaan waar ik goed zingen had.
- 20:53SPEAKER_01: Ik heb ook altijd goed veel geld uitgegeven als ik iets wou.
- 20:57SPEAKER_01: Je hebt het eigenlijk altijd goed geleefd.
- 20:59SPEAKER_01: Ja, er zijn bepaalde kleine dingen die ik wil.
- 21:02SPEAKER_01: Ik zou heel graag, dat heb ik altijd gezegd, naar Lapland willen gaan voor vijf dagen.
- 21:06SPEAKER_01: Disneyland Parijs is zoiets dat ik nog nooit gedaan heb, en heel graag vooral met de meisjes wil doen dan.
- 21:14SPEAKER_01: Was het spijt, nee.
- 21:19SPEAKER_02: De column van vorige week ging over bang zijn.
- 21:24SPEAKER_01: Ben je bang?
- 21:27SPEAKER_01: Sommige dagen wel, sommige dagen niet.
- 21:29SPEAKER_01: Ik hang er een beetje van af.
- 21:30SPEAKER_01: Als ik mensen om mij heen heb, ben ik niet bang.
- 21:32SPEAKER_01: Als ik alleen ben, ben ik heel bang.
- 21:37SPEAKER_01: Over het algemeen ben ik meer niet bang dan wel bang.
- 21:41SPEAKER_01: Over het algemeen ben ik ook, denk ik meer positief dan negatief.
- 21:46SPEAKER_01: Ik ben ook een krak in dingen negeren.
- 21:48SPEAKER_01: Dus één keer als ik nu zo die diagnose ergens in plaats heb gezet en we beginnen met die chemo, weet ik ook wel dat dat weer even op de achtergrond komt, het feit dat ik niet meer lang te leven heb.
- 21:59SPEAKER_01: Dat wordt ook.
- 22:00SPEAKER_01: Dan wel zo'n beetje op de achtergrond geduwd.
- 22:02SPEAKER_01: En ga ik er wel weer voor en vergeet ik dat wel tot de volgende diagnose komt, en dan val ik altijd wel een hele zware put.
- 22:11SPEAKER_01: Maar nu de laatste tijd ben ik wel meer bang dan daarvoor.
- 22:15SPEAKER_01: Bang, vooral voor mijn kinderen alleen achter te laten, voor Stefan alleen achter te laten, bang voor het leven zonder dezelfde.
- 22:26SPEAKER_01: Niet zozeer dat dat voor mij heel erg is.
- 22:31SPEAKER_01: Vooral voor de mensen die mij graag hebben, die mij gaan moeten missen.
- 22:36SPEAKER_01: Dat vind ik wel.
- 22:41SPEAKER_01: Moeilijk.
- 22:43SPEAKER_01: Als ik zie hoeveel mensen me graag zien.
- 22:47SPEAKER_01: Doe die toch wel heel veel verdriet aan doorleggen.
- 22:51SPEAKER_01: Door te sterven ooit.
- 22:53SPEAKER_01: Not je weet dat heeft ze voor- en nadelen, denk ik, maar ik zie ook veel af en dat is moeilijk voor de mensen die mij graag zien.
- 23:02SPEAKER_01: Dus ben ik wel af en toe bang.
- 23:08SPEAKER_01: Ben je bang voor de dood op zich, fysiek?
- 23:12SPEAKER_01: Ik ben bang.
- 23:13SPEAKER_01: Als ik dood ben, ben ik dood dan is er niets meer.
- 23:15SPEAKER_01: Maar ik ben bang voor de aanloper naar heel hard.
- 23:19SPEAKER_01: Hoe ik ga aftakelen, hoe ik afscheid moet nemen van mijn kinderen.
- 23:24SPEAKER_01: Hoe die daarmee omgaan, daar heb ik heel veel bang voor.
- 23:30SPEAKER_01: Nabrell ook vind ik het niet leuk.
- 23:33SPEAKER_02: Ik ga een andere leukere vraag stellen.
- 23:37SPEAKER_02: Hoe ziet een perfecte dag eruit voor jou?
- 23:40SPEAKER_02: Rome is toelaten, wat zou je doen, niet doen?
- 23:43SPEAKER_02: Waar ben je?
- 23:45SPEAKER_01: Zonder de beperkingen.
- 23:47SPEAKER_01: Nodover nagedacht eigenlijk.
- 23:51SPEAKER_01: Gewoon een dag bij mijn familie en vrienden, denk ik.
- 23:55SPEAKER_01: Meer heb ik niet nodig.
- 23:58SPEAKER_01: Kinderen lachen en dit en iemand die ook wel een oogschijn heeft voor mijn kinderen, dat ik een glaasje meer achterover kan kappen en veel kan lachen, en met vrienden en mensen die mij graag oprecht graag zien en me nemen zoals ik ben.
- 24:15SPEAKER_01: Dat maakt mij het gelukkigste, denk ik.
- 24:17SPEAKER_01: Dat zou voor mij de perfecte dag zijn, meer moet dat niet zijn.
- 24:21SPEAKER_02: Maar ik kan je echt niet tegen.
- 24:26SPEAKER_01: Zoals ik al zei, ieder huis heeft zijn kruis en ieder zijn ding is even.
- 24:30SPEAKER_01: Ik heb er respect voor en zijn echt mensen die klagen over niks, vind ik.
- 24:35SPEAKER_01: Of die blijven klagen over hetzelfde punt, en die blijven daarover terugkomen, dan denk ik soms ook wel van: wow, maar je hebt echt nog niks in je leven meegemaakt.
- 24:44SPEAKER_01: En dat vind ik een hele moeilijke, omdat wij.
- 24:47SPEAKER_01: Ik denk dat niemand weet wat wij meemaken als gezin.
- 24:54SPEAKER_01: Ik zou geld geven soms voor te kunnen klagen over van die banale dingen.
- 24:58SPEAKER_01: Geld.
- 25:00SPEAKER_01: Daar kan ik me wel, dat maakt me verdrietig ook dat mensen zo kortzichtig zijn, roep dat eens uit, sche dat van je af en dan is dat van je weg en dan gaat je verder en je ging niet weer van de mooie dingen, maar waarom zo blijven fixeren op de dingen.
- 25:16SPEAKER_01: Ja, daar heb ik moeite mee, dat is waar.
- 25:20SPEAKER_02: Wat vind je het mooiste aan jezelf?
- 25:24SPEAKER_01: Een aantal dingen.
- 25:28SPEAKER_01: Wat vind ik het mooiste aan mezelf?
- 25:29SPEAKER_01: Ik denk met een mond, dat dat zo wel iets is, mijn ogen.
- 25:33SPEAKER_01: En ik heb ook altijd zo in de puberteit haten.
- 25:36SPEAKER_01: Ik ben blote benen.
- 25:37SPEAKER_01: Maar zo nu heb ik dat wel leren appreciëren.
- 25:40SPEAKER_01: En vind ik wel een heel mooie benen.
- 25:42SPEAKER_01: Ik heb jammer genoeg, doordat ik ziek ben, is dat niet meer het geval.
- 25:45SPEAKER_01: Je niet te mager.
- 25:47SPEAKER_02: En als je aan de binnenkant gaat kijken.
- 25:49SPEAKER_02: Dingen waarvan je zegt, dat zou ik mijn kinderen wel willen doorgeven.
- 25:53SPEAKER_02: Dat zijn mijn mooie kanten.
- 25:56SPEAKER_01: Optimisme.
- 25:59SPEAKER_01: Gelukkig zijn om stomme te zijn.
- 26:01SPEAKER_01: Ik ben echt altijd heel gelukkig geweest.
- 26:05SPEAKER_01: Ik weet niet wat ongelukkig zijn is.
- 26:07SPEAKER_01: Ik maak van altijd alles het beste.
- 26:09SPEAKER_01: Dus ik kan mij niet inbeelden buiten de ziekte van mijn mama en mijn eigen ziekte.
- 26:14SPEAKER_01: Zelfs de scheiding van mijn ouders.
- 26:16SPEAKER_01: Dat zijn dingen waar ik niet bij stilsta.
- 26:18SPEAKER_01: Ik heb er altijd het beste van gemaakt.
- 26:19SPEAKER_01: Dus ik hoop dat mijn dochters en mijn zoon ook dat hebben, zodat door het leven fladderen en genieten en echt hun eigen zijn.
- 26:28SPEAKER_01: Want mijn ouders zijn mij zo opgevoed.
- 26:32SPEAKER_01: Ik heb ook nooit echt.
- 26:33SPEAKER_01: Ik heb ook complex zijn, maar ik wil er niet bij stilstaan.
- 26:38SPEAKER_01: Ik sta dan liever bij de andere dingen stil, wat goed zijn en dan moet ik beginnen te focussen op wat allemaal slecht is.
- 26:43SPEAKER_01: Dat wil ik graag dat mijn kindjes ook meegeven, dat ze zo wat door het leven fladeren.
- 26:52SPEAKER_02: Is er één ding dat je zeker wilt meegeven, iets dat de mensen die het boek lezen, mogen onthouden?
- 26:59SPEAKER_01: Hoe diep ze ook zitten en hoe zwart het ook lijkt op het einde van de gang, dat er altijd hoop is.
- 27:07SPEAKER_01: Maar er wel het beste van te maken.
- 27:10SPEAKER_01: Da hoop ik mensen echt mee te geven.
- 27:14SPEAKER_01: Er is ook altijd nog een keerzijde van de medaille.
- 27:17SPEAKER_01: Kijk soms wat verder.
- 27:21SPEAKER_01: Geniet.
- 27:22SPEAKER_01: Probeer zoveel mogelijk te genieten.
- 27:24SPEAKER_01: Want inderdaad, het leven is te kort.
- 27:26SPEAKER_01: Ik heb dat zelf altijd wel al geweten ergens.
- 27:28SPEAKER_01: Maar nu is het nog verdomme korter dan dat ik ooit had durven.
- 27:33SPEAKER_01: Dus geniet dat je achteraf kunt terugkijken en denk van dat heb ik toch gedaan.
- 27:37SPEAKER_01: En twijfel niet of je die handtas wilt kopen.
- 27:40SPEAKER_01: Koop die.
- 27:41SPEAKER_01: Promp daarmee.
- 27:42SPEAKER_01: En denk niet wat anderen daarvan.
- 27:43SPEAKER_01: Vooral ook niet wat anderen denken daarvan.
- 27:46SPEAKER_01: Doe je ding wat u gelukkig maakt, dat vind ik vooral belangrijk.
- 27:50SPEAKER_01: En ik merk dat veel mensen dat niet doen.
- 27:56SPEAKER_02: Kijk je er alvast naar uit om het in handen te hebben.
- 27:59SPEAKER_02: We gaan er de komende weken nog heel erg hard aan.
- 28:03SPEAKER_01: Ja, ik zie er super hard naar uit en ook een beetje om mee te pronken.
- 28:08SPEAKER_01: Het is toch wel je eigen boek.
- 28:10SPEAKER_01: Jammer in welke omstandigheden, maar toch denk ik even niet aan die omstandigheden, en vind ik dat wel geweldig om een eigen boek te hebben op de markt gebracht.
- 28:19SPEAKER_01: Dus dat is wel fantastisch.
- 28:21SPEAKER_02: Misschien ook nog heel kort iets over de cover van het boek.
- 28:25SPEAKER_02: Waarom die foto?
- 28:27SPEAKER_01: Ja, ik denk vooral omdat ik op de foto moest staan.
- 28:33SPEAKER_01: Ik wou het graag een beetje glamorous, omdat ik zelf ook wel een beetje ben.
- 28:36SPEAKER_01: Ik hou er wel van om er altijd goed uit te zien.
- 28:39SPEAKER_01: En een mooie foto eruit te zien.
- 28:43SPEAKER_01: En dan hebben we gekozen voor Stefan, die ik eigenlijk vast heb, of die eigenlijk mij vast heeft, en dat type een beetje naar de houvast, dat hij eigenlijk achter de schermen, of eigenlijk altijd, zijn mijn houvasten en is eigenlijk mijn rots die er voor mij is.
- 29:01SPEAKER_01: Ik vond het ook wel belangrijk dat hij mee erop stond.
- 29:06SPEAKER_01: Hij hield jou daar ook echt fysiek vast?
- 29:10SPEAKER_01: Ja recht, omdat ik niet zo lang kon rechtsstaan, nu zou dat zelfs al helemaal niet meer lukken.
- 29:16SPEAKER_01: Toen kon ik nog wel even staan, maar niet lang.
- 29:18SPEAKER_01: Dus je moest me echt wel vasthouden of ik zal omvallen.
- 29:21SPEAKER_02: Ja, die foto is echt prachtig geworden.
- 29:24SPEAKER_02: Die is ook al maanden geheem gebleven voor de buitenwereld.
- 29:28SPEAKER_02: Want ik kan me inbeelden dat je daar al heel vaak naar gekeken hebt en gedacht hebt van ik wil daar eigenlijk wel die posten.
- 29:34SPEAKER_02: Ik wil daar een nieuwe profielfoto van maken.
- 29:37SPEAKER_02: Zeker, zeker.
- 29:38SPEAKER_02: Maar je hebt hem bewaard voor het boek.
- 29:41SPEAKER_02: Voilà.
- 29:42SPEAKER_02: Oké, dankjewel, Lara, voor het gesprek.
- 29:45SPEAKER_01: Heel heel graag gedaan.
- 29:46SPEAKER_01: Bedankt om te komen in.
- 29:50SPEAKER_00: Het boek van Lara Zwiette en Inne Nijs kreeg de titel Lara.
- 29:54SPEAKER_00: Het is uitgegeven bij Uitgeverij Lano en te koop vanaf 17 augustus 2021.
- 30:01SPEAKER_00: Je kan het boek bestellen op de website van Lara of de webshop van Uitgeverij Lano, standaardboekhandel en bol.com.