Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / “Shkretëtira Ku U Vendos Fati i Njerëzimit”

Transcript

“Shkretëtira Ku U Vendos Fati i Njerëzimit” · Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania

• Sot do të ndajmë me... te Lluka kapitulli 4 do të ndalemi pikërisht tek tundimi i Jezusit. Në fakt, hë... Në fakt, hë... ne mbyllëm edhe me vargun 21 dhe 22 të kapitullit 3 herën e kaluar, që mësuam që Jezusi hë... u pagëzua. Pra, dhe ndodhi që mbasi u pagëzua gjithë populli dhe Jezusi u pagëzua dhe ndërsa po lutej, qielli u hap. Dhe Fryma e Shenjtë zbriti mbi të në trajtë trupore si pëllumb dhe prej qiellit erdhi një zë që thoshte: "Ti je Biri im i dashur, ty të kam pëlqyer". Dhe pikërisht vijmë tek kapitulli 4, kur neve zyrtarisht mësojmë që Jezusi tani, tashmë ka hyrë në në shërbesën e tij deri deri tek kryqëzimi. Që nga momenti pra, që Jezusi u pagëzua, fillon fillon me tundimin. Lexojmë vargjet, vargjet 1 deri në 13 dhe dhe 14-a që e mbyll tundimin pikërisht. Dhe Jezusi, plot me Frymën e Shenjtë, u kthye nga Jordani dhe Fryma e çoi në shkretëtirë, ku për 40 ditë u tundua nga djalli. Gjatë atyre ditëve ai nuk hëngri asgjë dhe kur ato kaluan, në fund e mori uria. Dhe djalli i tha: "Nëse je Biri i Perëndisë, thuaj këtij guri të bëhet bukë". Dhe Jezusi iu përgjigj duke thënë: "Është shkruar, njeriu nuk mund të rrojë vetëm me bukë, por me çdo fjalë të Perëndisë". Pastaj djalli e çoi në një mal të lartë dhe për një çast i tregoi të gjitha mbretëritë e botës. Dhe djalli tha: "Unë do të të jap gjithë pushtetin e këtyre mbretërive dhe lavdinë e tyre, sepse mua më është dhënë dhe unë ia jap kujt dua. Në qoftë se ti duke rënë përmbys më adhuron, do të jetë krejt e jotja". Por Jezusi duke u përgjigjur tha: "Largou prej meje, Satan, sepse është shkruar: Adhuro Zotin Perëndinë tënd dhe shërbeji vetëm atij". Pastaj e çoi në Jeruzalem, e vuri në majë të tempullit dhe tha: "Nëse je Biri i Perëndisë, hidhu poshtë që këtej, sepse është shkruar: Ai do t'u urdhërojë engjëjve të vet rreth teje të të ruajnë. Ata do të të mbajnë mbi duart e tyre që këmba jote mos mos të ndeshë në gur". Dhe Jezusi u përgjigj dhe tha: "Është thënë: Nuk do të tundosh Zotin Perëndinë tënd". Dhe kur djalli e mbaroi të gjithë tundimin, u largua prej tij për një kohë. Dhe Jezusi, në fuqinë e Frymës, u kthye në Galile, fama e tij u përhap në mbarë krahinën përreth. Vëmë re hë... që nga momenti që Jezusi u pagëzua, hë... le të themi hyri zyrtarisht në atë... Unë mendoj që jo se Jezusi nuk ishte me Frymën e Shenjtë, por mendoj që ka dhe një mësim, një një gjurmë që neve duhet të ndjekim, hapa që neve duhet të ndjekim si të krishterë. Edhe një nga hapat pra, është edhe pagëzimi. Dhe një nga hapat pra, është pagëzimi, marrja e Frymës së Shenjtë. Hë... do të mundohemi që të nxjerrim disa mësime në këtë në këtë pasazh që lexuam së bashku, por duke e ditur që hë... ka më shumë sesa çfarë unë do mundo... do mund të nxjerr rreth kësaj kohe që kemi bashkë. Por vëmë re se çfarë ndodh edhe mënyrën se si e tundon e tundon Satani hë... Jezusin. E tundon me bukën e gojës, me ushqimin. Pra është diçka që neve tundohemi shpesh. Ëh? Çfarë bëjmë? Duam duam të hamë, duam të ushqehemi. A e kemi a e kemi dëgjuar që duhet të punojmë, na pëlqen s'na pëlqen puna, duhet të punojmë? Edhe këtu nuk po ngremë atë fjalën që ose hipotezën që s'na pëlqen s'do punojmë, por shprehemi në mënyrë të tillë pra, që në momentin kur neve hë... e kemi shumë të rëndësishme. Pra vargu vargu 3... "Hë, ka marrë uria," po i thotë djalli. "A thuaji bukës, thuaji, jep urdhër që gurët të kthehen në bukë që të kesh të hash." Por vini re përgjigjen e Jezusit. "Është shkruar," thotë, "që njeriu nuk nuk do të rrojë vetëm me bukë, por me çdo fjalë të Perëndisë." Këtë e gjejmë dhe tek Ligji i Përtërirë, kapitulli 8. Por, vini re! Neve fokusohemi aq shumë tek ana jonë fizike, edhe ndonjëherë ndonjëherë ndonjëherë është dhe dobësia jonë në besim, mendoj unë. Në momentin që neve fokusohemi tek buka, pra tek ushqimi, ajo ajo bëhet pjesë, në thonjëza mund të themi dhe zoti ynë, që shqetësohemi shumë. Por Jezusi na tregon që është shumë e rëndësishme, po aq sa ju mendoni që është e rëndësishme buka fizike, është e rëndësishme dhe buka shpirtërore, pra ushqimi ynë shpirtëror. Imagjinoni për një moment, në qoftë se neve do të kishim simptomat fizike ku trupi ynë nuk është në rregull, pra kur kemi uri, neve si e kuptojmë? Na gërryen stomaku, thonë, më gërreu! Por imagjino sikur në të njëjtën mënyrë, siç do të kishim urinë fizike të kishim dhe urinë shpirtërore, çfarë do të ndodhte? Do na gërryente stomaku shpirtëror, le të themi, ëh? Dhe do të do të shqetësoheshim siç po shqetësohet ose siç po mundohet djalli ta ta drejtojë Jezusin të shqetësohet për bukën fizike. Jezusi po thotë: "Por duhet të shqetësohemi gjithashtu edhe për edhe për shpirtëroren". Pra, sa është koha që neve shpenzojmë që të ushqejmë shpirtin tonë me fjalën e Perëndisë dhe me lutje? Është shumë e rëndësishme. Pastaj vargu 5, djalli e çoi në një mal të lartë dhe për një çast i tregoi të gjithë mbretëritë e botës. Cili është tundimi i radhës? Pasuritë. Pasuritë. Ne nuk duam... nuk duam të thonë tani që mos të kërkojmë, mos të punojmë që të kemi, të ndërtojmë pasuri fizike. Por është e rëndësishme që siç mundohemi të ndërtojmë pasuritë fizike, le të mundohemi të kemi dhe pasuri shpirtërore. Edhe Satani ndërsa po i tregonte të gjithë pasuritë: "Unë do të të jap pushtetin, do të të jap të gjitha këto të tuat, të bëhen të tuat, në qoftë se ti më adhuron mua". Jezusi i përgjigjet: "Largou prej meje, Satan, sepse është shkruar: Adhuro Zotin Perëndinë tënd dhe shërbeji vetëm atij". Shpeshherë neve neve neve na bën ajo pasuria, puna, na bëhet zot i ynë shpeshherë. Saqë neve nuk gjejmë dot më kohë për Perëndinë, për ta adhuruar Zotin, për të shpenzuar kohë me Zotin, për të ushqyer shpirtin tonë. Por Zoti na kujton që ne nuk duhet të adhurojmë diçka tjetër përveçse Perëndisë. Ky është një mësim tjetër që ne duhet të kemi parasysh dhe duhet të mësojmë. Pra, ashtu siç e para ishte, ashtu siç neve shqetësohemi bukën fizike që neve e vëmë dhe na hyn tmerri, atëherë ashtu duhet të kemi dhe ne edhe për anën shpirtërore. Vargu 9, shikoni çfarë çfarë i bën çfarë tundimi tjetër i bën Satani. Pastaj e çoi në Jeruzalem, e vuri në majë të tempullit dhe tha: "Nëse ti je Biri i Perëndisë, hidhu poshtë që këtej, sepse është shkruar: Ai do t'u urdhërojë engjëjve të vet dhe rreth teje të të ruajnë. Dhe ata do të të mbajnë mbi duart e tyre që këmba jote mos mos të ndeshë në gur". Dhe Jezusi përgjigjet: "Nuk do të tundosh Zotin tënd", pra Perëndinë tënd, "nuk është shkruar në këtë lloj mënyre". Shpeshherë, një nga tundimet tona të radhës, mua më duken goxha aktuale, kur njerëzit thonë: "Po pse? Po po pate ti probleme, po pate vështirësi, do të ruajë Zoti?" Iki, edhe e njëjta mënyrë Satani përdori, pra është aq e vjetër, por dhe aq aktuale për ne sot ky lloj tundimi. Por Jezusi thotë: "Mos e tundo Zotin tënd, Perëndinë tënd". Dhe çfarë do të thotë kjo? Çfarë na mëson neve kjo? Na mëson që ne duhet të kemi besimin pavarësisht se ne do të humbasim ose do të dëmtohemi fizikisht, por një gjë është e sigurt për ne, që neve kemi anën tonë shpirtërore, kemi Perëndinë. Ajo është çfarë neve duhet të shqetësohemi për anën tonë shpirtërore, për gjendjen tonë shpirtërore, për jetën tonë shpirtërore, për marrëdhënien tonë me Zotin. A e keni vënë re që edhe pse jeta jonë fizike është e shkurtër, të gjithë njerëzit mundohen, në fakt nuk e dinë se kur mund të ndodhë ndarja nga jeta, por të gjithë njerëzit mundohen ta mbrojnë, ta ruajnë, ta zgjasin jetën fizike? Por në fakt besojmë që, edhe të gjithë bien dakord, që asnjëri nuk mund të zgjasë asnjë sekondë të jetës, sepse është nën mëshirën dhe nën hirin e Zotit, dhe Zoti vendos ditët tona. Por ne shqetësohemi shumë për këtë. Edhe në qoftë se kjo do të jetë pjesë e le të themi atyre frikërave tona, kjo do të na e zbehi besimin që ne kemi për Perëndinë, do të na largojë nga marrëdhënia jonë me Zotin. Vini re, në këto momente e gjithë bota është nën, le të themi, nën tundimin e pandemisë, nën frikën e pandemisë. Shumë njerëz, përfshirë edhe mua, kemi frikën se do na zërë, kemi frikën se mund të infektohemi. Po infektimi më i madh ne e dimë se është mëkati, që na ka larguar nga Perëndia. Edhe këtë, besoj se Zoti mund ta... e përdor këtë edhe për të shoshitur, edhe për të situr, edhe për të dalluar kush janë besimtarët e vërtetë. Në tundimet, në vështirësitë që neve kalojmë, tregojmë që a kemi ne besim tek Zoti, a jemi neve vetëm në momentet tona më të bukura, më të mira që neve jemi të gëzuar dhe jemi Zotit mirënjohës dhe jemi Zotit falënderues, po a apo jemi gjatë gjithë kohës? Edhe në fakt, shumë kisha në të gjithë botën janë zvogëluar në numër, por besoj që të gjithë ne mund të biem dakord që neve i... ata janë rritur në cilësi. Ndonjëherë s'ka... jo ndonjëherë, por gjatë gjithë kohës sasia dhe cilësia nuk është se korrespondojnë me njëra-tjetrën. Sasi mund të ketë shumë, por cilësia mund të jetë e pakët. Pra, Zoti kërkon cilësi, Zoti kërkon zemrën, Zoti kërkon privilegjin që ne duhet të kuptojmë që Zoti na ka dhënë. Çfarë mësojmë dhe të mbajmë mend? Një nga tundimet e radhës dhe që besoj që hë... janë aktuale nga ky mësim që morëm së bashku është ushqimi, pasuria dhe mbrojtja, ëh? Që në qoftë se neve mendojmë që Zoti do na ruajë, do na mbrojë edhe... por ne nuk mund ta tundojmë ta tundojmë Zotin. Pra, edhe pse duken duken pak, por këto janë tre nga tundimet më të forta edhe më të frikshme që njeriut mund t'i ndodhin. Kur është në momentin që nuk ka për të ngrënë, kur është në momentin që nuk ka para, dhe kur është në momentin që nuk ndihet i mbrojtur. Çfarë bën? Edhe shpeshherë këto janë ato frikërat që na mundojnë neve kaq shumë sa na largojnë nga Zoti. Gjithsecili prej nesh e ka këtë lloj frike shpeshherë. Të mendosh kur nuk kemi diçka që nuk shkon në punën aty ku jemi, themi: "Do ikim, po ku do të veme?" (Më ikën kjo fjalë, po). Kam fëmijë për të ushqyer. Hë... Në qoftë se vjen në dyshim pasuria jote, ti kërkon të luftosh ta mbash atë me sa të mundesh e thua: "Ah, e kam bërë me gjak". Do me me çdo mund shpenzon që të mbash, të kesh mbrojtjen fizike. Por të gjitha këto është një iluzion i frikshëm që na mundon gjithsecilin prej nesh, sepse ne e dimë dhe jemi dakord që jeta jonë në këtë tokë është e shkurtër, por përjetësia është shumë e gjatë, për të për të mos u shqetësuar për jetën tonë shpirtërore, për mos të shpenzuar kohë që të ushqejmë shpirtin tonë, për mos të shpenzuar kohë për të mbledhur pasuri shpirtërore, për mos të shpenzuar kohë për të siguruar mbrojtjen e shpirtit tonë. E ku ka më mirë të sigurash mbrojtjen e shpirtit tënd nëpërmjet gjakut të Krishtit edhe të fitosh përjetësinë? Ky është problemi ynë kryesor. Edhe në qoftë se neve do të do ta kemi këtë lloj mundësie, do të jemi në gjendje që t'i vëmë në kontroll këto, ne mund të arrijmë gjëra të mëdha. Sepse një gjë që është shumë e rëndësishme që neve duhet ta kuptojmë është që Zoti na bekon. Na bekon gjithsecilin prej nesh. Unë nuk e di si ose kur, por unë di që veçse duhet sy për t'i parë këto bekime në jetën tonë. Zoti nuk ka hequr dorë nga njerëzimi. Shpeshherë edhe ndodh që njeriu heq dorë nga Perëndia edhe nuk është në gjendje që të shikojë bekimet që vijnë prej Zotit, prej Perëndisë. Paqja dhe hiri i Perëndisë qoftë me gjithsecilin prej jush dhe Zoti...u Bekofte