Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Złodziej Czasu ⏳ bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_009)

Transcript

Złodziej Czasu ⏳ bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_009) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu ratkowski zapraszam was do wysłuchania opowiadania felek
0:05
wafelek i złodziej czasu. Co by było, gdyby czas nagle
0:09
stanął w miejscu w miasteczku tik tak owo zegary zamilkły.
0:14
Doniczki zawisły w powietrzu, a tylko jeden wafelek ma dość
0:18
sprytu i czekoladowej intuicji, by rozwikłać tę zagadkę.
0:24
Zaparzcie kakao, usiądźcie wygodnie i posłuchajcie, bo ta
0:28
przygoda zaczyna się dokładnie w tej sekundzie zaczynamy.
0:34
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
0:37
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę, to dla nas
0:41
najmilszy sygnał, by opowiadać dalej.
0:44
A jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
0:47
mu symboliczne kakao na patronite.
0:50
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
0:53
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie.
0:57
Dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:01
Słońce leniwie gramoli było się po niebie, gdy felek wafelek z
1:05
lekko nadtopioną czekoladową nogą dotarł na skraj tik.
1:09
Takowa szedł niespiesznie, podśpiewując swoją czekoladową
1:13
nutę pod nosem. Nagle coś się zmieniło.
1:16
Cień felka przestał iść razem z nim zatrzymał się, zamarł jak
1:22
nakręcony zegarek, któremu ktoś ukradł sprężynkę.
1:27
Felek spojrzał w dół, poruszył ręką.
1:30
Cień ani drgnął. Halo?
1:34
Zapytał machając ramieniem, czy ja się rozpuściłem w czasie?
1:40
Zrobił jeszcze kilka kroków, ale jego cień wciąż ani drgną jakby
1:45
zapomniał, że trzeba iść razem. Zaintrygowany ruszył dalej
1:49
wkraczając do miasteczka, które wyglądało jak zatrzymana scena z
1:54
niedokończonej bajki. Ptaki zatrzymane w locie jakby
1:58
wisiały na sznurkach z nieba. Z okna jednej z kamienic spadała
2:02
doniczka, a raczej wisiała w powietrzu między piętrami.
2:06
Jakby ktoś przykleił ją do nieba do góry nogami.
2:09
Na jednej z ławek staruszek z gazetą trzymał zamrożony ziew
2:13
jego oczy były zamknięte, ręka zawisła w powietrzu, gotowa do
2:18
przewrócenia strony, która nie chciała drgnąć.
2:22
Coś tu ewidentnie nie tyka. Mruknął felek i potłuciarki
2:28
czekolady na plecach. Rozejrzał się ostrożnie, jakby
2:32
zaraz zza rogu miał wyskoczyć budzik z kijem.
2:36
Słodko, ale poza czasem. Szepnął podejrzliwie nasz
2:40
wafelkowy bohater, próbując zrozumieć otaczający go świat.
2:45
Felek spojrzał przed siebie. W centrum miasteczka błyszczał
2:48
wysoki budynek z ogromnym zegarem na szczycie, tuż pod nim
2:53
widniał napis warsztat pana tik taka zegarmistrz z duszą i
2:57
śrubokrętem. Felek uśmiechnął się pod swoim
3:01
czekoladowym nosem. A więc czas na zagadkę
3:05
zegarmistrza. Pomyślał rezolutnie, poprawił
3:08
czapeczkę i ruszył pewnym krokiem.
3:11
Chwilę później felek przestąpił próg starego warsztatu
3:14
zegarmistrzowskiego, którego szyld skrzypiał lekko, mimo że
3:18
nigdzie indziej w mieście nie było ani podmuchu wiatru.
3:22
Wnętrze warsztatu wyglądało jak sen zegarka po zjedzeniu zbyt
3:26
wielu budzików na półkach piętrzyły się zegary wiszące
3:31
kieszonkowe kukułkowe, cyfrowe, drewniane, a nawet jeden
3:36
zrobiony z. Makaronu.
3:40
A to ci dopiero pomyślał felek, a następnie wszedł ostrożnie,
3:45
jakby zaraz miał zostać ugryziony przez minutnik i wtedy
3:49
go zobaczył. W samym środku pomieszczenia,
3:52
siedząc na krześle zrobionym z wahadeł i wskazówek, kiwał się
3:56
człowiek z fryzurą przypominającą wybuchnięty
3:59
zegarek z kukułką miał wielkie okulary, z których jedna
4:03
soczewka była zwykła, a druga wyglądała jak lupa do
4:06
podziwiania mikrosekund ubrany był w fartuch, z kieszeni
4:10
którego wystawała sprężyna. Pan tik tak zapytał cicho.
4:17
Felek z niepokojem w głosie, czy ja Jestem, czy ja byłem, czy ja
4:22
będę oto pytanie do zegarka odparł starszy pan, zrywając się
4:27
nagle i kręcąc w kółko. Ja zdecydowanie Jestem tu i
4:32
teraz i chyba tylko ja, bo przecież całe miasto wygląda jak
4:36
zamrożone mruknął felek Katastrofa.
4:39
Wykrzyczał pan tiktok, byłem w komorze synchronizacji, gdzie
4:43
regulowałem cykliczność nieharmoniczną czasu przy użyciu
4:47
wahadła opóźniającego z efektem kukułkowym.
4:51
Mówiąc prościej, próbowałem przekonać czas, żeby przestał
4:55
się spóźniać powiedział zegarmistrz z dumą i ekscytacją
4:59
w głosie. I co udało się?
5:02
Zapytał lekko zdezorientowany felek.
5:05
Tik tak wzruszył ramionami, jakby to była najmniej ważna
5:09
kwestia świata. Nie wiem, być może coś
5:12
rozstroiłem, a być może ktoś inny grzebał przy moich
5:15
urządzeniach, gdy siedziałem w środku, ciężko powiedzieć
5:19
odpowiedział z podejrzliwością zegarmistrz felek i pan tik tak
5:22
spojrzeli na siebie, porozumiewawczo.
5:25
W powietrzu wisiała zagadka i to taka, która nie miała zamiaru
5:29
opaść, dopóki ktoś nie nastawi odpowiedniego zegarka.
5:33
Po druciku do sprężynki zaczął felek.
5:37
A dojdziemy do prawdy, dokończył tik tak, podbijając rękawy
5:41
swojego fartucha, zaczęli przeszukiwać warsztat dla
5:46
zwykłego oka. Wszystko wyglądałoby
5:48
perfekcyjnie. Każdy trybik błyszczał.
5:51
Każda wskazówka leżała na swoim miejscu.
5:54
Warsztat był przykładem zegarmistrzowskiej precyzji.
5:58
Ale felek miał coś lepszego niż zwykłe oko.
6:01
Miał czekoladową intuicję, kiedy felek przechadał się wzdłuż
6:05
półek, jego wzrok zatrzymał się na szklanej gablocie pełnej
6:09
rozmaitych wahadeł podszedł bliżej, a czekoladowy nos
6:13
zadrżał niepokojąco coś tu nie grało.
6:18
Ciekawe tu się coś bardzo bardzo rozstroić było mruknął,
6:23
przyglądając się uważnie wahadła były pomieszane, jedno leżało
6:28
odwrotnie, inne wyglądały jakby ktoś próbował w pośpiechu
6:32
zatrzeć ślady po swojej wizycie. Felek cofnął się o pół kroku i
6:37
zawołał z przekąsem. Panie tik tak w tej gablocie ma
6:41
pan większy bałagan niż nie jeden w pudełku na świąteczne
6:44
pierniczki. Zegarmistrz podszedł szybko i
6:47
spojrzał do środka znieruchomiał.
6:50
Jego lewe oko to z lupą drgnęło niespokojnie.
6:55
Co niemożliwe szepnął wahadła. Zawsze trzymam posegregowane
7:00
alfabetycznie i poukładane wagowo i dźwiękowo Kategoria, a
7:06
aluminiowe b brązowe c chromowane z kukułkowym
7:10
pogłosem. Chwycił jedno z nieprawidłowo
7:14
odłożonych wahadeł i pokręcił głową.
7:17
To powinno leżeć w sekcji DE 4, ktoś tu czegoś szukał?
7:22
Powiedział tajemniczo pan tik tak zamarł na chwilę, a
7:25
następnie gwałtownie rzucił się w stronę centralnego zegara,
7:30
wspiął się na podest i zajrzał do wnętrza.
7:33
Po chwili odwrócił się powoli blady jak zegar o północy.
7:38
Nie ma go wahadło czasu zostało skradzione, wykrzyknął i ciężko
7:44
opadł na zegarmistrzowski fotel. Ech, bez niego wszystko się
7:48
rozstraja zegary nie wiedzą co robić, tyka tylko to co chce.
7:54
A reszta świata zawisa w bez czasie.
7:58
Nie, nie, nie. Szeptał tik tak kręcąc głową?
8:03
To to musiał być on? On, czyli kto?
8:09
Zapytał felek marszcząc czekoladowe czoło, złodziej
8:12
czasu. Wyszeptał tik tak i rozłożył
8:15
bezradnie ręce na fotelu. Tempus.
8:19
W warsztacie nagle zapadła Cisza, mimo że zegary nadal nie
8:23
tykały to zegarowe kukułki, jakby wstrzymały oddech.
8:27
Kiedyś był moim uczniem mówił tik tak cicho, jakby każde słowo
8:32
mogło cofnąć czas. Zdolny cierpliwy miał słuch do
8:38
zegarów jak mało kto. Potrafił rozpoznać rodzaj
8:41
wahadła po jednym kliknięciu. Zegar na ścianie zadrżał, jakby
8:45
również coś sobie przypominał. Ale zawsze nie miał na nic
8:50
czasu, zawsze się spieszył, nigdy nie kończył filiżanki
8:53
herbaty, nigdy nie patrzył w okno dłużej niż sekundę.
8:58
Mówił, że sekundy są zbyt cenne, żeby je marnować.
9:02
Tik tak wstał i podszedł do niewielkiego zegarka
9:05
kieszonkowego, który leżał na półce.
9:08
Aż któregoś dnia zaczął je zbierać.
9:11
Dosłownie. Sekunda po sekundzie.
9:15
Minuta po minucie chwila po chwili notował je, mierzył,
9:21
wycinał z rytmu, najpierw w notatkach, potem w praktyce
9:26
mówił, że skoro ludzie nie potrafią docenić czasu, on zrobi
9:29
to za nich. Spojrzał na felka z mieszaniną
9:33
smutku i lęku. To już nie był chłopiec
9:36
zapatrzony w wskazówki. To był ktoś, kto przestał
9:40
patrzeć na ludzi, został mu tylko czas.
9:44
No pięknie westchnął felek. I akurat musiał zwinąć
9:48
najważniejszy kawałek zegarkowego ciasta.
9:52
Bez wahadła czasu cała rzeczywistość jest w
9:54
niebezpieczeństwie. Teraźniejszość pomiesza się z
9:57
przeszłością i przyszłością. Jeżeli go nie zwrócimy na
10:01
miejsce tik tak zawahał się, po czym dokończył z powagą.
10:06
Czas zapomnij jak tykać. Felek spojrzał na tik taka
10:10
marszcząc czekoladowe brwi. Na czekoladowym tropie.
10:15
Wszystko się wytyka, to nie pora na kakao, to pora na
10:19
poszukiwania wahadła czasu. Zawołał, po czym dodał ciszej
10:23
tylko jak my go teraz znajdziemy?
10:26
Pan tik tak wyjął z kieszeni migoczące urządzenie coś między
10:30
kompasem, zegarkiem a gofrownicą.
10:34
To jest tylko metr precyzyjny oznajmił z dumą.
10:38
Wykrywa wszystkie anomalie czasowe w promieniu kilku chwil.
10:41
Jestem prawie pewien, że tempus używa chronometru czasowego
10:46
urządzenia, które pozwala mu ślizgać się między sekundami,
10:49
jakby wskakiwał między pyknięcia zegara.
10:53
To trochę tak, jakby był niewidzialny.
10:55
Felku felek uniósł jedną brew i zamyślił się na moment.
10:59
Czyli jak rodzynka w tabliczce czekolady niby jej nie widać,
11:03
ale jak ugryziesz to ją znajdziesz.
11:06
Powiedział z błyskiem w oku. Tik tak, aż się uśmiechnął mimo
11:10
napięcia dokładnie tak tempus zostawił ślady.
11:14
Trzeba tylko wiedzieć jak ugryźć tą czekoladę, by trafić na
11:18
rodzynki. Mam coś zawołał, nagle tik tak,
11:22
ślad czasowy sekundy są jeszcze ciepłe, czyli tempus nie zdążył
11:26
daleko umknąć. Ucieszył się felek.
11:29
Nie musimy się spieszyć, ale nie możemy się spóźnić.
11:33
Dodał zegarmistrz. W jednym kliknięciu serca
11:36
ruszyli przed siebie za śladem tempusa przez pył zapomnianych
11:41
sekund i woń czekoladowej przygody, która wisiała w
11:44
powietrzu jak niedokończone tyknięcie.
11:53
Intensywność śladu czasowego rosła, co oznaczało, że są coraz
11:57
bliżej tempusa. Nie widzieli go ani nie
12:00
słyszeli, ale wiedzieli, że jest tuż obok nich.
12:04
Felek i tiktok weszli do ogromnej półrocznej komnaty,
12:08
przypominającej centrum dowodzenia.
12:10
Czasem z sufitu zwisały wielkie, zawieszone wahadła, które nie
12:14
tykały tylko drgały lekko, jakby wstrzymywały oddech.
12:19
Podłoga pulsowała świetlistymi wskazówkami, które nie
12:22
wskazywały godzin tylko wirowały w zapomnieniu.
12:26
Nagle na środku sali pojawił się tempus, jakby wyszedł z cienia
12:31
na piersi lśnił chronometr pulsował zimnym światłem nie
12:36
uciekał, nie atakował, po prostu czekał.
12:40
Chcecie odzyskać wahadło czasu? Zapytał tempus, spokojnym pewnym
12:45
siebie głosem sprawdzę, czy jesteście godni odzyskać swój
12:49
czas w tej samej chwili. Tempus znów zanurzył się w
12:53
międzyczasie tak szybko, że felek nie zdążył nawet
12:57
powiedzieć. C jak czekolada.
13:00
Tylko metr precyzyjny zaczął wariować, wskazówki kręciły się
13:04
jak rozkręcone, karuzele, światełka migały, a trybiki aż
13:08
piszczały z przepracowania. Tutaj nie wystarczy być szybkim,
13:12
tu trzeba zsynchronizować się z czasem powiedział tempu z
13:16
głosem, który brzmiał jak echo zagubione między pyknięciami
13:20
zegara. I wtedy wszystko się zaczęło.
13:23
Tykanie bez początku. Pułapki bez końca.
13:28
Wokół nich z powietrza pełnego napięcia zaczęły wyrastać
13:33
lustra, ale nie były to zwykłe zwierciadła w ich wirujących
13:38
taflach nie odbijały się twarze, lecz wspomnienia.
13:43
Poruszały się niezależnie, jakby miały własny rytm i własne
13:47
zdanie. To będzie zegarowa jazda bez
13:50
trzymanki. Szepnął felek, poprawiając
13:53
wafelkową czapeczkę. Tik tak zobaczył w pierwszym
13:57
lustrze siebie sprzed lat pochylonego nad projektami
14:01
ignorującego młodego tempusa jak odwraca się od grupy uczniów, by
14:05
zamknąć się samotnie w komorze synchronizacji.
14:08
Felek zobaczył siebie, jak odmawia pomocy profesorowi
14:12
pstryczkowi wyśmiewa melodiusza i ignoruje wygłodniałe szczurki.
14:17
Wspomnienia wracały i wracały, aż zaczęły się mieszać.
14:21
Coś jednak było nie tak. Felek zadrżał, jego czekoladowy
14:26
mózg opleciony nićmi z waty cukrowej zaczął łączyć fakty.
14:31
Zaraz. Szepnął mrużąc oczy.
14:34
Przecież pomogłem profesorowi pstryczkowi znaleźć okulary i
14:38
prawie nie zostałem pocięty przez te szalone lasery.
14:42
A melodiusz. To ja pomogłem mu odnaleźć
14:45
instrument i zagrać ostatnią melodię i o mały włos nie
14:48
zostałem schrupany przez wesołe szczurki.
14:52
Spojrzał na lustro. To nie moje chwile i nie moje
14:55
błędy, one tylko wyglądają jak moje, ale są tylko cieniem
15:01
iluzją. Zacisnął pięść.
15:05
To nie są wspomnienia. To są pułapki.
15:09
Podniósł czekoladową dłoń i uderzył w taflę szkła.
15:13
Trzask szkło posypało się jak spóźnione sekundy, tik tak
15:17
oderwał wzrok od swojego lustra mruknął cicho.
15:21
Nie każdy cień jest prawdziwy. A my nie zatrzymujemy się na
15:26
fałszywych wskazówkach. Od paru felek ocierając czoło z
15:29
czekoladowych kropelek lustra, pękały jedno po drugim, aż cała
15:34
sala rozbłysła. Kiedy zapadła Cisza?
15:37
Na końcu korytarza pojawił się tempus stał wyżej na platformie,
15:42
a jego chronometr wirujący na piersi pulsował nerwowo.
15:47
Nagle mechanizm za grzechotał krótko, ale wyraźnie.
15:52
Jedna starczy zaiskrzyła jakby miała dość tempus zasyczał jego
15:57
płaszcz zadrżał a wskazówki na rękawach zaczęły kręcić się
16:01
niespokojnie. Zamaszyście uniósł rękę i
16:04
uderzył w tarczę chronometru w pierwszej chwili nic się nie
16:07
zmieniło, tik tak ruszył pewnym krokiem naprzód, a przynajmniej
16:12
tak mu się wydawało. Bo jego nogi jak przekorne
16:16
wskazówki źle nakręconego zegara postanowiły iść w przeciwną
16:20
stronę. Do tyłu.
16:24
Mruknął, próbując się odwrócić do felka, ale jego głowa zrobiła
16:28
coś zupełnie innego, skręciła się w bok i spojrzała na własne
16:33
kolano. Zdesperowany próbował coś
16:37
powiedzieć. Nic z tego nie rozumiem, ale z
16:41
jego ust popłynęło. Wszystko jasne jak słońce.
16:46
Felek też próbował. Spróbujmy razem, a usłyszał z
16:50
własnych ust. Niech każdy idzie osobno.
16:54
Zegary na ścianach zaczęły kręcić się w odwrotną stronę, a
16:58
kukułki wlatywały z powrotem do zegarów to to jakiś zegarowy
17:03
paradoks pomyślał tik tak robiąc 2 kroki do przodu, które
17:07
oczywiście zabrały go 2 kroki w tył, w tym chaosie, gdzie tak
17:11
znaczyło nie, a do przodu prowadziło do tyłu.
17:15
Tylko felek wydawał się czekoladowo opanowany.
17:20
Zatrzymał się po środku komnaty zmarszczył brwi i zaczął
17:23
analizować sytuację. Skoro wszystko tu działa na
17:28
opak, to może trzeba przestać robić cokolwiek, żeby coś się
17:32
wydarzyło mruknął z filozoficzną nutą westchnął teatralnie,
17:37
usiadł na podłodze, oparł głowę o wielką zębatkę i powiedział z
17:41
udawaną rezygnacją. Nie chce wyjść, zostanę tu na
17:46
zawsze i wtedy rozległ się donośny przeciągły bzdęk.
17:52
Tik tak, aż podskoczył i potknął się rozkładając ręce jak zegar.
17:56
Wskazówki na dziesiątą 15. To zadziałało?
18:01
Wykrzyknął z niedowierzaniem. Odwrotna logika genialne.
18:06
Felek wzruszył ramionami i rzucił z uśmiechem czekoladowi
18:10
tak mają. Na środku zegarowej komnaty
18:14
klęczał tempus, jego ręce bezwładnie spoczywały na
18:17
kolanach, a przed nim leżał chronometr pęknięty, z którego
18:22
wypadło kilka zębatek i powygianych sprężynek.
18:26
Urządzenie już wydało swoje ostatnie tyknięcie.
18:29
Tempus uniósł głowę w jego oczach nie było już złości,
18:33
tylko zmęczenie i żal. Zbierałem sekundy, bo ludzie ich
18:38
nie doceniali, marnowali je, przegapiali, przepuszczali przez
18:42
palce jak kurz, a ja jego głos zadrżał czekałem, aż ktoś
18:48
znajdzie dla mnie chwilę. I nikt jej nie znalazł.
18:53
Dlatego nie chciałem już więcej czekać.
18:55
Nie chciałem znów poczuć, że nie mam czasu, dlatego go
18:59
zatrzymywałem dla siebie. Zapadła Cisza.
19:04
Dziwna gęsta jakby sam czas przez moment wstrzymał oddech.
19:09
Felek podszedł powoli bez gniewu, bez lęku.
19:14
Tylko z łagodnością w czekoladowych oczach.
19:18
Usiadł naprzeciwko tempusa, zwinął nogi pod siebie i
19:21
powiedział cicho, ale pewnie wiesz tempusie czas to nie
19:26
liczba sekund, nie da się go zapakować do słoika jak masło
19:29
orzechowe. Ciasto to jak te sekundy
19:32
smakują, z kim je dzielisz, co czujesz, kiedy tykają czy się
19:37
śmiejesz, czy słuchasz, czy pomagasz.
19:40
Czas nie jest do trzymania, jest do przeżywania tempus, spojrzał
19:44
na niego z niedowierzaniam, jakby pierwszy raz ktoś go
19:47
naprawdę. Szał, ale co jeśli znów go
19:51
zabraknie? Felek uśmiechnął się lekko i
19:55
poklepał go ciepło po ramieniu czekoladową dłonią.
19:58
To się podzielimy. Moim Jestem po części zrobiony z
20:01
karmelu, więc mój czas jest bardzo elastyczny opowiedział z
20:05
felkowym uśmiechem na twarzy. Tempu z długo patrzą na felka, a
20:10
potem spuścił wzrok i zerknął na chronometr, który trzymał na
20:13
kolanach. Jego obudowa była popękana,
20:16
zębatki, wysypywały się jak okruchy stłuczonego zegara, a
20:20
sprężyny bezradnie zwisały na boki drżącą dłonią odsunął
20:25
fragment pękniętej osłony i ostrożnie wyciągnął z wnętrza
20:28
wahadło czasu bez słowa podał je tik takowi.
20:33
A ten niemal ze łzami w oczach przyjął je jak najcenniejszy
20:37
skarb i czym prędzej zamontował z powrotem w sercu zegarowego
20:40
mechanizmu. Zaiskrzyło zadrżało i nagle
20:45
świat znów zaczął tykać. Najpierw delikatnie jakby
20:49
nieśmiało, potem pewniej, potem dumnie.
20:54
Miasto tik takowo powróciło do życia ptaki rozprostowały
20:58
skrzydła. Mleko wpadło do filiżanki chlap
21:02
staruszek dokończył ziewanie, a doniczka w końcu spadła na
21:06
ziemię. Felek został jeszcze kilka dni z
21:08
tempusem. Pokazał mu razem z tik takiem
21:10
jak grać w zegarowe domino, jak kręcić bączki ze starych
21:14
zębatek? Jak parzyć herbatę bez
21:16
odliczania sekund, jak po prostu siedzieć i patrzeć jak słońce
21:21
przesuwa się po niebie, a tempus?
21:24
Pierwszy raz od bardzo dawna się zaśmiał.
21:27
Taki śmiech bez miarki nieodliczony prawdziwy.
21:32
W końcu, gdy przyszedł czas ruszyć dalej, felek założył
21:35
swoją wafelkową czapeczkę i stanął w drzwiach warsztatu.
21:40
Tempus podszedł do niego, trzymając w dłoni niewielką
21:43
fiolkę z przezroczystą mgiełką. To moja ostatnia zatrzymana
21:47
sekunda powiedział. Niech i ta będzie już wolna.
21:53
Dodał rozpylając ulotną chwilę felek patrzył w górę z lekkim
21:57
uśmiechem, jakby śledził odlatujące go motyla zrobionego
22:01
z czasu pokiwał głową z uznaniem.
22:04
Piękna sekunda powiedział, cicho smakowała jak karmelowa wolność.
22:15
Poprawił swoją wafelkową czapeczkę, pomachał tempus sowi
22:19
i tik takowi, po czym ruszył w stronę wąskiej uliczki.
22:23
Na moment zatrzymał się jeszcze spojrzał na tętniące życiem
22:26
miasto na ptaki, które znów fruwały na zegary, które znów z
22:31
radością tykały i na ludzi, którzy znowu się śmiali.
22:36
Westchnął cicho, czas znów płynie, czyli misja wykonana
22:40
mruknął z uśmiechem i zniknął za rogiem.
22:43
Spokojny, uśmiechnięty, gotowy na kolejne przygody.
22:49
Na jego drodze już czaił się nowy trop.
22:51
Nowa zagadka i zapewne jakaś czekoladowa niespodzianka, bo
22:56
gdziekolwiek czas się plącze tam wcześniej czy później pojawi się
23:00
felek wafelek. Dzięki, że wysłuchaliście tej
23:05
tykającej przygody dzięki sprytowi felka pomocy pana tik
23:10
taka i odrobinie czekoladowej filozofii czas znów zaczął
23:14
płynąć, a miasteczko tik takowo wróciło do życia, a tempus.
23:20
Zrozumiał, że czas nie jest do zbierania tylko do przeżywania i
23:25
najlepiej nie samemu. Jeśli spodobała ci się ta
23:29
historia, nie zapomnij polubić tego filmu i zasubskrybować ten
23:32
kanał, aby nie przegapić kolejnych przygód.
23:36
Śledź nas też na innych mediach społecznościowych.
23:39
Tam znajdziesz jeszcze więcej czekoladowych niespodzianek do
23:42
usłyszenia wkrótce.