Latest / Mama Baas Podcast / Mama Baas podcast: Wanneer start je met opvoeden?
Transcript
- 0:00SPEAKER_01: Mama, welkom in de podcast van Mama Paas.
- 0:08SPEAKER_01: Ik ben Tine de Donder en ik ben de gastvrouw van deze podcast, wat mag je allemaal verwachten?
- 0:16SPEAKER_01: Dat is vooral een antwoord op de vraag: hoe doen andere mama's dat toch?
- 0:22SPEAKER_01: Volgens onze vaste formule maken wij een podcast vol echte verhalen van echte mama's.
- 0:27SPEAKER_01: En die vullen we dan aan met oplossingen, tips en hulp van specialisten.
- 0:32SPEAKER_01: Zo hopen we jou herkenbare verhalen te brengen.
- 0:35SPEAKER_01: Verhalen waaruit jij misschien troost of steun kan halen, zodat je weet dat je niet alleen bent en dat het bij andere mama's toch ook niet altijd zo gemakkelijk gaat.
- 0:45SPEAKER_01: Geniet ervan.
- 0:54SPEAKER_01: In deze aflevering gaan we het hebben over de opvoeding.
- 0:57SPEAKER_01: Want kinderen opvoeden is een belangrijke taak en dat is niet altijd een even gemakkelijke taak.
- 1:03SPEAKER_01: Maar bij mij zit vandaag een expert in opvoeding, dat is Peter Adriaanses, kinder- en jeugdpsychiater.
- 1:09SPEAKER_01: Goedemorgen Peter.
- 1:10SPEAKER_01: Goedemorgen.
- 1:11SPEAKER_01: Vandaag wil ik met u praten over opvoeden en dan vooral opvoeden van heel kleine kinderen.
- 1:17SPEAKER_01: Een vraag die veel ouders zich stellen: is: wanneer moet je daar eigenlijk mee beginnen?
- 1:21SPEAKER_01: Want een pasgeboren baby kan je die ook opvoeden?
- 1:25SPEAKER_00: Ja, het hangt er al vanaf wat je met dat woord bedoelt.
- 1:29SPEAKER_00: Vele mensen denken bij dat woord aan het aangeven wat mag, wat mag niet, en vanaf wanneer kan je belonen.
- 1:40SPEAKER_00: En dan is een kind al twee jaar oud.
- 1:43SPEAKER_00: Maar ik vind het veel belangrijker van het eerst te hebben over de opvoedvisie, hetgeen dat eigenlijk de onderbouw is van opvoeden.
- 1:52SPEAKER_00: Dat begint heel vroeg in je leven.
- 1:54SPEAKER_00: Namelijk op het moment dat jij als kind met poppen aan het spelen waard en mama en papa nadeed.
- 2:02SPEAKER_00: Vele ouders kennen die genante situatie, waarbij je jezelf nagespeeld ziet door uw zoon of uw dochtertje.
- 2:10SPEAKER_00: Die op dat ogenblik acht jaar, negen jaar is.
- 2:14SPEAKER_00: En eigenlijk begint daar al onze fantasie over hoe ik dat doen als ik later kinderen heb.
- 2:22SPEAKER_00: Dan zie je ook bij koppels dat we gelukkig in een tijd leven waar de meeste kinderen heel gewenst zijn en heel gepland zijn.
- 2:34SPEAKER_00: Dus dat wil zeggen dat de meeste koppels herkennen dat op een bepaald moment ze daarover beginnen praten.
- 2:40SPEAKER_00: Zouden we daaraan beginnen, zijn we daar klaar voor.
- 2:44SPEAKER_00: En dikwijls zie je dan die paradox dat men meer gepraat heeft over opvoedideeën voordat de kinderen er waren dan sinds ze er zijn.
- 2:55SPEAKER_00: Want dat de drukte van het leven maakt dat men eigenlijk niet meer is onder zijn twee op café trekt om het er nog eens over te hebben.
- 3:05SPEAKER_00: Hoe zien we dat nu eigenlijk met onze dochter of met onze zoon.
- 3:09SPEAKER_00: Dus dat praten vooraf, dat is belangrijk om onze visie te ontwikkelen.
- 3:16SPEAKER_00: Want waarover gaat het?
- 3:17SPEAKER_00: Waarom voeden wij op?
- 3:19SPEAKER_00: Omdat je voor de meeste mensen je wil dat je kind gelukkig is, een gelukkige volwassene wordt, die zelfstandig kan zijn, die voor zichzelf kan zorgen, die voor een eigen toekomst kan zorgen.
- 3:34SPEAKER_00: Daarover gaat het.
- 3:36SPEAKER_00: En opvoeden betekent dus vanaf de aller allereerste seconde dat die baby er is en dat je die op je buik ligt of in je armen neemt.
- 3:47SPEAKER_00: Dat die relatie begint, dat je duidelijk maakt aan die baby, ik hou je vast.
- 3:55SPEAKER_00: Eigenlijk is dat het belangrijkste symbool in het leven.
- 4:01SPEAKER_00: Dat is trouwens ook wat we met ons lief gedaan hebben.
- 4:04SPEAKER_00: Je hebt elkaar vastgenomen op de dansvloer in bed.
- 4:09SPEAKER_00: Het is altijd dezelfde beweging als op het moment dat je geboren werd en dat er handen en armen om je heen geslagen werden.
- 4:18SPEAKER_00: En waar je eigenlijk met de taal begint.
- 4:22SPEAKER_00: Ik wil jouw veiligheid geven en ik wil jou leren kennen.
- 4:28SPEAKER_00: En dat is zorgen voor de basisnode van je kind, van je baby.
- 4:36SPEAKER_01: En op een bepaald moment komt er toch eens het ogenblik dat je zegt dit mag niet of dit gaan we niet doen, kan jij dat ook al zeggen tegen een baby van een paar weken oud?
- 4:47SPEAKER_00: Wel, ik vind het ontzettend belangrijk om met baby's onmiddellijk te beginnen praten.
- 4:54SPEAKER_00: Baby's horen in onze stem.
- 4:58SPEAKER_00: Of dat met een warmte is dat we spreken, liefdevol, dan wel of dat wij checklist machines zijn.
- 5:09SPEAKER_00: Het gevaar van vandaag vind ik van kennis, is dat mensen lijstjes kunnen terugvinden.
- 5:14SPEAKER_00: Wat moet die kunnen op twee maanden, wat moet die kunnen op vier maanden.
- 5:18SPEAKER_00: Terwijl onze baby's, onze kinderen allemaal verschillend zijn.
- 5:23SPEAKER_00: Je moet daaraan snuffelen, verkennen.
- 5:25SPEAKER_00: Je moet nieuwsgierig zijn naar de ontwikkeling van je kind.
- 5:28SPEAKER_00: En dus wij laten pratend met onze baby horen.
- 5:33SPEAKER_00: Waarom huilt die nu?
- 5:35SPEAKER_00: Moet ik je een beetje knuffelen, moet ik je vastpakken, moet ik je verpamperen?
- 5:40SPEAKER_00: Laat luid op je stem horen.
- 5:43SPEAKER_00: Want je kind begint ook al meteen het verschil te leren, laten we zeggen.
- 5:50SPEAKER_00: Echt vanaf de leeftijd van zes maanden ongeveer, hoort hij het verschil in uw stem tussen wat vind je fijn en wat vind je van oeh nee, dat gaan we nu niet doen.
- 6:03SPEAKER_00: Want tussen zes en negen begint hij nieuwsgierig te zijn naar de wereld rond hem heen.
- 6:10SPEAKER_00: En kan die dus ook al iets gevaarlijk vastnemen of iets dat te hard is, waardoor die dreigt mee in zijn gezicht te kloppen.
- 6:18SPEAKER_00: Alleen in mijn nee, dat gaan we niet doen.
- 6:23SPEAKER_00: Geef dat maar hier.
- 6:24SPEAKER_00: Darin is die baby afhankelijk of ik wel heel de tijd er mij bewust van ben dat een kind worden, van baby tot groter kind geraken, dat dat eigenlijk een heel complex verhaal is.
- 6:40SPEAKER_00: We weten vandaag veel meer over die hersenen van baby's.
- 6:45SPEAKER_00: Wij weten hoe afhankelijk kinderen zijn van hun eerste drie levensjaren.
- 6:52SPEAKER_00: De jaren waarin er een explosie is van groei van hersencellen.
- 6:57SPEAKER_00: En die hersenen zijn heel gevoelig voor alles wat ik met die baby doe: geluidjes maken, kribbelen, er tegen praten, die diep in de ogen kijken en ik pak die baby op, zodat hij zijn gezichtje juist voor mij staat en ik doe neuzen, neuzen neuzen en ik zing een liedje.
- 7:18SPEAKER_00: Dat zijn allemaal bombardementen, waardoor die hersencellen een kik krijgen, zich verbinden met elkaar.
- 7:27SPEAKER_00: Eigenlijk zijn we daar de vaardigheden aan het opbouwen.
- 7:31SPEAKER_00: Maar het eerste is eigenlijk al gezegd.
- 7:34SPEAKER_00: Een kind moet natuurlijk het verschil horen tussen wat ik goed vind en wat ik niet goed vind, zonder dat dat meteen in een cortet zit van streng zijn of moeten straffen of zo.
- 7:48SPEAKER_01: En wat vind je dan een goede manier om een kindje terecht te wijzen als bijvoorbeeld iemand bijdt of iemand pijn doet?
- 7:55SPEAKER_00: Ja, wel bijten is een goed voorbeeld, want je ziet baby's van 7, 8 maanden die op het ogenblik dat mama of papa die tegen zich aandrukt, dat ineens die baby bijt, in de hals bijvoorbeeld van mama.
- 8:10SPEAKER_00: En dan zie je dat het misschien toch te vaak gebeurt, dat men zegt, oh, die weet nog niet hoe wat die doet.
- 8:21SPEAKER_00: En men reageert niet en dan wordt bijten eigenlijk een veel groter probleem.
- 8:29SPEAKER_00: Want die baby, vindt dat gewoon weg fijn.
- 8:33SPEAKER_00: Die voelt een huidcontact.
- 8:36SPEAKER_00: En die baby heeft natuurlijk nog geen enkel besef van pijn doen.
- 8:39SPEAKER_00: Dus ik moet wel duidelijk zijn.
- 8:42SPEAKER_00: Ik moet wel duidelijk in mijn stem laten horen.
- 8:46SPEAKER_00: Wat is dat hier?
- 8:47SPEAKER_00: Dat doen we niet door, dat doen we niet.
- 8:49SPEAKER_00: Dat verschil in intonatie, moeten we leggen.
- 8:53SPEAKER_00: Er moet een groot verschil zijn tussen nee, dat doen we niet, of wat zul je nu aan het doen, dat gaan we niet doen.
- 9:02SPEAKER_00: Die baby verstaat natuurlijk niets van mijn grote theoretische kennis en uitleg, die baby kan alleen intonatie horen, die kan alleen gelaat lezen.
- 9:13SPEAKER_00: Dus we moeten de expressie van ons gelaat oefenen.
- 9:17SPEAKER_00: Iedereen van ons kent wel heel vaak een papa of een grootouder, waarvan de kinderen zeggen.
- 9:27SPEAKER_00: Ja, als die bliksemt met z'n ogen, dan weet ik, nu moet ik oppassen of ik ga te ver.
- 9:35SPEAKER_00: Dat is fantastisch.
- 9:36SPEAKER_00: Want je hoeft niet eens heel hard uit de hoek te komen.
- 9:41SPEAKER_00: Het is je gelaat dat duidelijk maakt helemaal.
- 9:46SPEAKER_00: Maar daarin moet je rekening houden met de leeftijd.
- 9:49SPEAKER_00: En eigenlijk pas vanaf twee jaar begint een kind doordat hij beter kan lopen, doordat hij beter kan praten, begint hij de wereld zich toe te eigen.
- 10:00SPEAKER_00: En begint hij alles vast te pakken wat op zijn weg ligt.
- 10:04SPEAKER_00: En ziet hij de zonnekruim liggen en ziet er wel iets lekker uit.
- 10:10SPEAKER_00: Ik ga wel proberen.
- 10:11SPEAKER_00: Da moet je wel duidelijk maken van nee, niet aankomen.
- 10:14SPEAKER_00: En wat gaat die tweejarigen doen?
- 10:16SPEAKER_00: Die protesteert.
- 10:19SPEAKER_00: Want de wereld is niet groter dan het voorwerp.
- 10:23SPEAKER_00: Die ziet alleen maar dat voorwerp dat interessant is.
- 10:26SPEAKER_00: Ook al zeg je, ja, maar binnen een kwartier gaan we iets leuks doen, daar heeft die tweejarigen niks aan.
- 10:33SPEAKER_00: Dus nee, die zonnecrème neem ik af.
- 10:37SPEAKER_00: En ik laat dat duidelijk in mijn stem horen en ik leid mijn kind af.
- 10:42SPEAKER_00: Kom, we gaan eens naar de keuken.
- 10:44SPEAKER_00: We doen dit of dat.
- 10:46SPEAKER_00: Altijd weer laat je niet verleiden om heel boos te worden, of om zeker niet heel kwaad te worden.
- 10:56SPEAKER_00: Altijd weer ons realiseren, ik moet een bril opzetten, ik moet door de bril kijken die zegt.
- 11:03SPEAKER_00: Dit is een heel klein jong ding dat leert mens worden.
- 11:09SPEAKER_00: En dat hele ingewikkelde dingen moet leren.
- 11:13SPEAKER_00: Wanneer ga je naar bed, hoe eet je netjes?
- 11:17SPEAKER_00: Wat is beleefd zijn enzovoort.
- 11:21SPEAKER_00: En dus er moet mildheid zijn, maar wel met warme duidelijkheid.
- 11:28SPEAKER_01: Ja, nu vraag ik mij af: ik hoor u vertellen over stem en intonatie en gelaadsuitdrukkingen.
- 11:33SPEAKER_01: Maar taal zelf is ook heel belangrijk wat we zeggen, of is dat maar vanaf een bepaalde leeftijd?
- 11:39SPEAKER_00: Wel, in taal zitten natuurlijk verschillende aspecten.
- 11:42SPEAKER_00: Het ene is dat ieder kind hoort aan de stem van zijn ouder hoe die gestemd is.
- 11:51SPEAKER_00: Als je als volwassene op bezoek gaat bij je ouders, en die hebben net conflict gehad, dan is het niet nodig om aan je ouders te vragen: en hoe gaat het eigenlijk met jullie?
- 12:03SPEAKER_00: Ieder kind dat thuiskomt bij zijn ouders, die weet onmiddellijk wat de temperatuur is.
- 12:10SPEAKER_00: Je kent het tuin, de intonatie van je mama, je papa.
- 12:15SPEAKER_00: Dus dat speelt een rol.
- 12:17SPEAKER_00: Praat, want dat is aanbod van taal.
- 12:19SPEAKER_00: Maar als je natuurlijk wil dat een kind iets doet of niet doet, dan is het belangrijk van heel eenvoudige taal te gebruiken, korte taal.
- 12:30SPEAKER_00: Nee, dat doen we niet.
- 12:32SPEAKER_00: Niet bijten.
- 12:33SPEAKER_00: Kom nu hier.
- 12:35SPEAKER_00: Nu gaan we slapen.
- 12:37SPEAKER_00: Ook al loopt hij dan weg, een driejarige die zit in de leeftijd van ik doe mijn zin.
- 12:45SPEAKER_00: De wereld is van mij, het is mijn stoel, het is mijn lepel.
- 12:49SPEAKER_00: Jij zegt we gaan slapen.
- 12:50SPEAKER_00: En hetgeen dat tot dan to altijd prima ging, ineens spurt hij weg en moet je erachteraan.
- 12:58SPEAKER_00: Ik blijf zeggen nee, nu gaan we slapen.
- 13:02SPEAKER_00: Ik begrijp het spelletje.
- 13:04SPEAKER_00: Ik begrijp de vrijheidsstrijder die in mijn kind op komst is en die terecht aan het oefenen is met de vraag: maar jij zegt wel veel overdag.
- 13:16SPEAKER_00: En het is niet altijd heel gemeend.
- 13:20SPEAKER_00: Want soms schiet je in de lach.
- 13:22SPEAKER_00: Als ik met mijn eten een beetje begin te smossen, en ik maak er een figuurtje van.
- 13:28SPEAKER_00: Dus ik moet weten wanneer is het jou menisch, wanneer niet kort te zien.
- 13:33SPEAKER_00: Heel duidelijk, maar opnieuw met warmte gezegd.
- 13:38SPEAKER_00: En ik pak die kleine bij de middel en we gaan naar het bedje toe.
- 13:46SPEAKER_01: Of nu op een roze wolk zit of het soms zwaar hebt.
- 13:50SPEAKER_01: Mustella staat altijd aan je zijde.
- 13:52SPEAKER_01: Met producten speciaal ontwikkeld om je welzijn te bevorderen, zorgen wij voor jou en voor je huid.
- 13:58SPEAKER_01: En we denken ook aan je gezin, zodat iedereen de zorg krijgt die hij of zij nodig heeft.
- 14:04SPEAKER_01: Mustella helpt mama's en jonge ouders met aandacht voor elke fase van het ouderschap.
- 14:10SPEAKER_01: Ontdek meer op mustella.be.
- 14:13SPEAKER_01: Nu hebben we ook een vraag binnengekregen van een mama die zegt.
- 14:17SPEAKER_01: Ik probeer het soms gewoon te negeren.
- 14:19SPEAKER_01: Het is gewoon aandacht zoeken.
- 14:20SPEAKER_01: Is dat interessant of niet?
- 14:22SPEAKER_00: Absoluut.
- 14:22SPEAKER_00: Negeren is een heel mooi opvoedhulp naast humor.
- 14:29SPEAKER_00: Die waar we het zelfs nog even over moeten hebben: negeren.
- 14:33SPEAKER_00: Betekent selectief blind.
- 14:36SPEAKER_00: Ik heb het niet gezien, het protest.
- 14:39SPEAKER_00: En ik zeg tegen mezelf: oké, dit zijn de keuren van de leeftijd, die horen er blijkbaar bij.
- 14:47SPEAKER_00: Ik hou mijn rechte lijn vast.
- 14:50SPEAKER_00: Ik zie te vaak op een speeltuin.
- 14:54SPEAKER_00: Ouders die voor de zestiende keer zeggen, ja, maar nu moet je toch echt naar hier komen, want nu gaan wij echt doorgaan, en dan hoor je daar zo allerlei nepargumenten bij komen.
- 15:06SPEAKER_00: Oma en opa die gaan echt niet begrijpen waarom wij te laat zijn enzovoort.
- 15:12SPEAKER_00: Als je dat zestien keer doet, dan weet dat kind.
- 15:16SPEAKER_00: Ik moet deze keer eens proberen te wachten of ik 17 kan bereiken.
- 15:21SPEAKER_00: We ondermijnen onszelf.
- 15:24SPEAKER_00: Negeer dat gedrag.
- 15:26SPEAKER_00: Ga naar het kind en zeg kom, we vertrekken.
- 15:30SPEAKER_00: Maak dat ook duidelijk in je houding.
- 15:35SPEAKER_00: In het negeren tonen wij eigenlijk aan een kind.
- 15:38SPEAKER_00: Ik snap wel dat je bij momenten een guerilla strijder bent, die hier je eigen goesting wil doen.
- 15:48SPEAKER_00: Ik snap dat hetgene is dat jouw lichaam nodig heeft om een beetje zelf in de wereld te leren staan.
- 15:55SPEAKER_00: Maar ik onderscheid hoofdzaak en bijzaak.
- 15:59SPEAKER_00: En als ik zeg, nu doen we dit, dan gaat het door.
- 16:03SPEAKER_00: En ik ga niet discuteren over dat lepeltje of over dat stuk speelgoed.
- 16:09SPEAKER_00: Dus dat is een hele goede.
- 16:10SPEAKER_01: En als hij dan toch niet luistert en niet wil meegaan.
- 16:13SPEAKER_00: Ja, dan komt altijd die vraag: vanaf wanneer mag je straffen?
- 16:18SPEAKER_00: Want om dat duidelijk te houden, daar wordt wel eens onterecht, vind ik, heel pathetisch over gedaan, ogarmen.
- 16:29SPEAKER_00: Moeten kinderen al, jonge kinderen al grenzen krijgen.
- 16:33SPEAKER_00: Ze gaan in hun leven nog zo vaak begrenzing krijgen.
- 16:38SPEAKER_00: Want kijk, als wij als volwassenen in het verkeer geen reglement hadden en geen sancties, dan zou het een puin op zijn.
- 16:46SPEAKER_00: Dus we leren heel jong kinderen aan regels en grenzen en als je ze echt overtreedt een gevolg.
- 16:56SPEAKER_00: Dat heeft te maken met leren samenleven, het mogelijk te maken van een groep te zijn.
- 17:04SPEAKER_00: Dus altijd natuurlijk in de eerste plaats wel de vraag.
- 17:09SPEAKER_00: Geef je genoeg aandacht aan positief gedrag?
- 17:13SPEAKER_00: Als je kind het goed doet, dan is het belangrijk om het te zeggen.
- 17:17SPEAKER_00: En dat is een boodschap waarvan ik toch wel zie dat heel veel ouders die mee hebben.
- 17:22SPEAKER_00: Er wordt veel meer geprezen en geapplaudiceerd en oraangeroepen dan dat dat in vroegere generaties was.
- 17:30SPEAKER_00: Maar opnieuw, dat moet een evenwicht hebben met momenten van duidelijkheid.
- 17:36SPEAKER_00: Momenten waar ook een straf kan nodig zijn, als deze 2,5, driejarige.
- 17:44SPEAKER_00: Absoluut bijvoorbeeld iedere keer gaat pijn doen.
- 17:49SPEAKER_00: Nee, dan treed ik snel op.
- 17:52SPEAKER_00: Dat is belangrijk.
- 17:53SPEAKER_00: Kort, dat wil zeggen.
- 17:56SPEAKER_00: Ik zet die even aan de kant.
- 17:59SPEAKER_00: En dat gaat dan over 15 seconden, dat gaat over 30 seconden.
- 18:03SPEAKER_00: Dat klinkt voor ons als volwassene niets.
- 18:05SPEAKER_00: In de wereld van een kind is dat heel lang.
- 18:08SPEAKER_00: Vergeet niet hoe vaak je kind vraagt hoe ver nog, terwijl je nog maar net vertrokken bent met de auto, dus tijd duurt, heeft een hele andere dimensie voor een kind.
- 18:20SPEAKER_00: En als die uit de hoek komt, dat hij ook onmiddellijk terug aansluit bij het positieve.
- 18:28SPEAKER_00: Dat is fijn dat je terug gaat spelen.
- 18:32SPEAKER_00: En niet blijft zitten.
- 18:33SPEAKER_00: Dat is een beetje moeilijker voor ons als volwassenen.
- 18:36SPEAKER_00: Wij denken van potorie, dat is nu al vijf dagen aan een stuk, dat dat probleem zich voordoet, heeft hij het nu nog niet door.
- 18:45SPEAKER_00: Dus ik riskeer een beetje bitter te zijn.
- 18:52SPEAKER_00: Dat als die uit de hoek komt dat ik dan nog eens ga breken.
- 18:57SPEAKER_00: En dat ga nu gedaan zijn, wat is nu iedere dag zoe, dat breken, dat moet ik maar proberen voor mezelf te houden.
- 19:04SPEAKER_00: Ga zelf even in de hoek staan.
- 19:06SPEAKER_00: Maar het moet duidelijk zijn: een interventie, een sanctie is om bij te leren.
- 19:13SPEAKER_00: Niet om pijn te doen, natuurlijk niet, we slaan niet.
- 19:18SPEAKER_00: Het is om te vorderen.
- 19:20SPEAKER_01: Ja, je zei daar net al, deze generatie van ouders staat veel bemoedigender aan de zijlijn, er zijn veel meer complimentjes en applaus.
- 19:29SPEAKER_01: Kan je dat ook te veel doen met je peuter of kleuter?
- 19:32SPEAKER_00: Ja, want als we zeggen dat het altijd in verhouding moet zijn tot de realiteit, dan wil dat zeggen dat we niet in een naïef, over geweldig vinden van ons kind moeten brengen.
- 19:49SPEAKER_00: Jonge kinderen, zeker jonge kinderen, worden heel vaak op de tafel geteld.
- 19:55SPEAKER_00: Ieder gedichtje dat hij leert, ieder nieuw woordje dat hij zegt, is reden voor geweldig bravo.
- 20:04SPEAKER_00: Dat moeten we wel in verhouding houden.
- 20:07SPEAKER_00: Want als dat betekent dat men de leuke sfeer niet wil bederven door te zeggen, nee, maar dat gaan we hier niet doen.
- 20:17SPEAKER_00: Als we hier aan tafel zitten, dan eten wij samen.
- 20:21SPEAKER_00: En je gaat niet de tafel af om te gaan spelen en dan straks of alles wat we hier op tafel zitten, van te zeggen nee, dat wil ik niet, dat wil ik niet.
- 20:31SPEAKER_00: O, maar ik wil een worstje.
- 20:34SPEAKER_00: Nee, wij eten samen wat op de tafel staat.
- 20:39SPEAKER_00: Je ziet dat mensen bij moment niet durven die duidelijkheid geven omdat ze bang zijn van de leuke sfeer te bederven.
- 20:48SPEAKER_00: Omdat hun kind onmiddellijk een pruillip trekt, omdat ze toch ook heel vaak schuldig voelen van ja, maar ja, ik ben wel de hele dag op mijn werk geweest.
- 21:00SPEAKER_00: Ik zie mijn kind anderhalf uur wakker.
- 21:03SPEAKER_00: Ik ga dat nu toch niet verknooien.
- 21:05SPEAKER_00: Wel.
- 21:06SPEAKER_00: Denk weer opnieuw.
- 21:07SPEAKER_00: Dit gaat over hele jonge hersenen, die vergeten ook heel snel als een negatief moment.
- 21:14SPEAKER_00: Een moment dat je even gezegd hebt nee, dit niet.
- 21:17SPEAKER_00: En je laat dat onmiddellijk terugvolgen met zo voilà, zie je wel dat je het kan.
- 21:24SPEAKER_00: Het positieve en dat negatieve moment in balans houden.
- 21:33SPEAKER_01: Mag je een kind zo aanmoedigen en belonen of neem je dan de intrinsieke motivatie weg bij zo'n kind?
- 21:39SPEAKER_01: Moet je daarover nadenken?
- 21:42SPEAKER_00: Wel, wij blijven Vlamingen.
- 21:44SPEAKER_00: En Vlamingen staan altijd een beetje wantrouwig tegenover aanmoediging en beloning.
- 21:49SPEAKER_00: Het is toch iets wat wij blijkbaar doorheen de generaties meegeven, dat te veel positieve opmerkingen bederft een kind.
- 22:00SPEAKER_00: Want een kind moet toch aangemoedigd worden het onderste uit de kant te halen van zijn mogelijkheden.
- 22:06SPEAKER_00: Wel, daar is heel veel onderzoek rond.
- 22:09SPEAKER_00: Trouwens, kijk maar even naar het burn-out-verhaal van de volwassenen.
- 22:13SPEAKER_00: Vandaag de dag.
- 22:14SPEAKER_00: Daar zal je iedere keer weer lezen in onderzoek dat het risico groter is bij volwassenen die zich op hun werk niet gewaardeerd voelen, die nooit eens een herkenning krijgen, alleen maar opmerkingen als iets sneller moet of anders zou moeten.
- 22:30SPEAKER_00: Dus dat geldt zeker voor die hele jonge kinderen.
- 22:33SPEAKER_00: En opnieuw weet dat er binnenin dat hoofd bedrading zit, die zit te wachten op een groen licht.
- 22:42SPEAKER_00: Dit is een hele goede draad.
- 22:45SPEAKER_00: Dit is beter leren praten.
- 22:47SPEAKER_00: Dit is fijn leren samenspelen.
- 22:50SPEAKER_00: En door veel groene lichten te zetten, dit doe je goed en dat doe je goed, en dat is echt heel fijn.
- 22:57SPEAKER_00: Leert die bedrading veel beter.
- 23:00SPEAKER_00: Welke draden moeten wij sterker maken?
- 23:03SPEAKER_00: En degene die je afkeurt, worden ook afgebouwd.
- 23:08SPEAKER_00: Dus we moeten daar niet bang voor zijn, voor dat positieve.
- 23:13SPEAKER_01: Ja, daarnet had je het over humor in de opvoeding, daar ben ik ook heel benieuwd naar.
- 23:18SPEAKER_00: Ja, opvoeden moet in de eerste plaats speels zijn.
- 23:23SPEAKER_00: Ik heb natuurlijk er zelf veel boeken over geschreven en die zijn wel goed om te lezen en in het achterhoofd te houden.
- 23:31SPEAKER_00: Maar het kan nooit de bedoeling zijn dat de kennis die er is over opvoeden, de hoofdmotor wordt.
- 23:39SPEAKER_00: Je moet snuffelen aan je kind en alle ouders die twee of drie kinderen hebben, die zullen dat herkennen.
- 23:46SPEAKER_00: We hebben ze toch allemaal een beetje op dezelfde manier gemaakt.
- 23:50SPEAKER_00: En toch zijn die resultaten heel verschillend.
- 23:54SPEAKER_00: Toch moet je heel erg de stijl van ieder kind leren kennen.
- 24:00SPEAKER_00: De ene moet je toch drie keer oproepen voordat hij opstaat, en de andere springt meteen uit bed.
- 24:08SPEAKER_00: Dat betekent dat speels omgaan met het opvoeden.
- 24:15SPEAKER_00: Ook voor kinderen een hele fijne ervaring is.
- 24:19SPEAKER_00: Je tweejarige, tweeënhalfjarige begint te tonen dat hij zelfstandig is en die wil kost wat kost, zelf al met een lijm werken.
- 24:32SPEAKER_00: En jij gaat ook je zo gedragen.
- 24:36SPEAKER_00: Oh nee, ik denk dat ik dat beter kan.
- 24:40SPEAKER_00: Je weet dat je kind eigenlijk al interesse begint te hebben voor puzzels, en je trekt die puzzel naar jou toe, zodat hij die moet afpakken.
- 24:49SPEAKER_00: Je stimuleert eigenlijk de oefening van zelfstandigheid.
- 24:53SPEAKER_00: En je pakt die terug en je zegt nee, nee, nee, het is veel te moeilijk, is veel te moeilijk.
- 24:57SPEAKER_00: En het kind begint te grenzen en trekt die terug naar zich.
- 25:01SPEAKER_00: Dus je gebruikt plaaghumor, speelse humor om het kind eigenlijk aan te moedigen in de ontwikkeling waar hij mee bezig is.
- 25:13SPEAKER_00: Je driejarige die in alles zijn ik vooruitzet, ik kan dat het beste hebben, ik kan beter voetballen dan jij begaan, is zien, enzovoort.
- 25:25SPEAKER_00: Dus een leuke sfeer houden, dat maakt ook dat kinderen graag bijvoorbeeld naar de kleuterklas gaan.
- 25:35SPEAKER_00: Waarom?
- 25:36SPEAKER_00: Omdat ze op een leuke manier daar nieuwe dingen leren, terwijl het in het begin natuurlijk wel wat beangstigend is, zo een paar uur ergens naartoe gaan.
- 25:46SPEAKER_01: Oké, hartelijk dank.
- 25:48SPEAKER_01: Dat zijn heel wijze woorden.
- 25:49SPEAKER_01: Dankjewel voor dit interview.
- 25:51SPEAKER_00: Graag gedaan.
- 25:56SPEAKER_01: Je luisterde naar de podcast van Mama Bas.
- 25:59SPEAKER_01: Interviews en montage waren in handen van mezelf tienen de donder.
- 26:03SPEAKER_01: Ben je benieuwd naar de volgende aflevering of wil je niks van deze podcast missen?
- 26:07SPEAKER_01: Surf dan zeker naar Mamabaas.be of nog beter, abonneer je nu meteen op deze podcast.
- 26:14SPEAKER_01: Dat kan je helemaal gratis doen via Spotify of via een andere podcast app.
- 26:19SPEAKER_01: Vond je het een fijne podcast?
- 26:21SPEAKER_01: Vel het dan zeker door aan andere mama's en geef ons alsjeblieft een goede review.
- 26:25SPEAKER_01: Wat zorgt ervoor dat nog meer mensen deze podcast kunnen terugvinden.
- 26:29SPEAKER_01: Heel graag tot de volgende keer.