Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #11 Hoe je zenuwstelsel je leven bepaalt
Transcript
- Vrije Wereld: In de tweede aflevering van de reeks over mindset gaan we wat dieper in op het op je zenuwstelsel. De typische fight, flight, freeze of fan. Hoe al zijn die? Hoe kun je die bij jezelf identificeren en hoe zijn wij? Daar duik ik wat dieper in in deze aflevering. Welkom bij Vrij vrouwen. Wij zijn Sophie en Leslie. En graag willen we met deze afleveringen jullie inspireren en onze verhalen delen op een zoektocht. Hoe het zenuwstelsel ons leven bepaalt. Ja, dat is alles bepalen, denk ik. Heel hard. Zo, vooral omdat het... is gewoon... Je zenuwstelsel is een heel groot onderdeel van ons lichaam, van ons zijn. Ja. Alles, inderdaad. En vaak iets waar we ons niet direct bewust van zijn, omdat dat... zo... Je automatische reacties of er komen dingen vanzelf of je doet dat altijd. Je denkt dat je zo bent. Ik ben gewoon een stresskip. Ja, inderdaad. Dat is je identiteit. Maar eigenlijk is dat je zenuwstelsel, dat vaak overprikkelt is, overladen is, zoveel draagt. Ja, dat je niet zo bent, maar dat het gewoon je zenuwstelsel is. je terug moet... Ja, gereguleerd worden, inderdaad. En dat kan zich dan natuurlijk op verschillende manieren uiten. En ik denk dat daar wel een paar klassiekers zijn, zoals de fight, flight, freeze en de faun. Waarbij de faun voor mij, eentje dat ik pas een paar jaar geleden heb ontdekt of gehoord had, voor mij was het in begin altijd gewoon de drie eerste. En waar eigenlijk die faun, dat is het plezen, eigenlijk het gevaar. gevaar willen charmeren. Eigenlijk kom tafel. Als aan het vechten of weg te lopen gaat, zou je iets hebben van misschien kan ik zo. Dan kan ik ervoor zorgen als ik me zo goed mogelijk gedraag, als ik people please, als ik de good girl ben en ik doe mijn best en dan gaat dat gevaar conflict vermijdend. Dan ga ik er zo wat rond walsen en draaien en dan gaat dat ook wel weg gaan. Ik denk dat dat ook wel iets is. Bij mij was dat toch in ieder geval, ten opzichte van de andere dreidanden, bij Fight, Flight en Freeze, denk ik bij The Farm wel meer dat ik me direct erken. Tenwijl bij de anderen had ik zoiets van... Ik denk dat, afhankelijk van de situatie, je misschien wel op een andere manier reageert. Maar ik ben sowieso super conflictiormand. En de good girl is iets dat bij mij ook... Ja. Heel lang blijven naar boven komen is de laatste tijd nu wel beter. Je doet dan werk. Je laat dingen los en ervoor andere dingen. Maar dat kan ook zo wel confronterend zijn. En dan is het inderdaad niet van, ik ben niet zo. Dat is gewoon omdat mijn zenuwstelsel zo, door alles wat je hebt meegemaakt... Ja. Zo'n reactie is... Het zijn geautomatiseerd geworden. Ja, Absoluut. Je hebt dat soms gecreëerd uit overleving, uit overlevingstechnieken. Dat heeft je laten verderleven, letterlijk. Wat dat maakt, dat je denkt of aanvoelt dat dat de beste manier om altijd te reageren. Daardoor denk je dan inderdaad van, ik ben zo. Wat ik ook zo interessant vond, was toen iemand me dat uitgelegd heeft met de sabeltandtiger. Eigenlijk is dat zo'n oerinstinct dat naar boven komt. Als er een sabeltantijger, zoveel miljoen jaren terug, of hoeveel, ik weet het niet, terug, dat je een reactie gaat hebben... Ik zou die sabeltantijger niet denken over zijn bolken. Ik zag hem echt visueel voor mij en ik dacht van... Wie weet. Maar het is inderdaad wel... Ik vond dat wel mooi, omdat de reactie van je lichaam... Natuurlijk, als je in discussie bent met je man en je schiet in fight, ja, je man is geen sabeltantijger, maar dat is toch nog iets zo oerlijk of innu, waardoor het als zo'n reacties met zich mee doet. En natuurlijk, oké, we leven niet meer in de tijd van de sabeltantijgers, maar we hebben wel andere manieren dat ons lijf eigenlijk al vaak wel veel stress aan het verdragen is. denk vooral mentale stress dan. Waardoor je... Ja, waardoor dat wel lijkt voor je lijf. Daar staat een sabeltantijger voor je. En dat je in een enorme stressreactie kunt schieten. Maar ik vond dat heel mooi, want voor mij vond altijd heel abstract. Ja, maar ik heb dat niet. En toen de sabeltantijger erbij gehaald werd, dacht ik, nu ben ik mee. En ik denk inderdaad, mijn eerste reactie, als het niet leuk is, heel vaak om mij heen slaan. Niet fysiek, maar gewoon met woorden. of eens roepen. Maar bij mij is dat ook wel zo gewoon zo... En dan is dat weg. Dan is dat gedaan. Of kan die uitbarchen. Dat kan zo. In mijn gevoel ben ik heel lang aan koken. Ik denk dat dat voor mijn omgeving niet zo is. En dan is dat eruit en dan is dat weer gedaan. Dus in C kan dat voor mij ook wel heel verluchtend werken. Maar als je dan een paanpartner hebt, dan is die dan op dat moment... En plezen is datgene zonder dynamiek. Dus dat is inderdaad in relaties wel interessant om te weten. Ik merk nu ook al een voorbeeld van als ik zo weer meer begin te zagen of zo meer begin in die... ...overprikkelt en snel geriteerd, dat ik weet van... ...oké Sophie, je lijf is... ...allee, er is u iets aan het vertellen. Het is goed dat jij dit nu... Als het eruit is, het eruit. kunt het niet meer undoen. kunt wel erkenning geven aan je omgeving dat het niet oké was wat je gedaan hebt. Maar het is voor mij nu wel een barometer geworden. En daar ben ik wel blij om, omdat het op het minst daar al toe kan dienen. Absoluut. Ik denk dat je daar ook wel... Zal ik dat zeggen? Je merkt dat sneller op, hè? Dat je weet... Je wordt er nogal bewust van. ⁓ ja, oké. Je bent wel eens. Dat is dus inderdaad overprikkeld. Dat zijn mijn standaardreacties, dat logisch, want begint op automatische pilooten reageren. Maar je kan er wel rapper bewust van worden, al in de borrelende fase. Dat ga er weer aan komen. Ik moet eens gaan kijken wat ik op dagdagelijks basis moet doen. Ik moet duidelijk iets anders doen, want het weer aan het omhoog gaan. Als je daar juist in relatie dat inderdaad... Ik vind dat heel boeiend. Mijn partner is heel erg fighting. Hij hier door alles wat hem denkt gewoon zo... De ruit. Of ook gewoon... Als er een situatie zich voordoet, wordt hij direct tien centimeter groter en maakt hij zich breed. En dan gewoon zo zo dat hele mannelijke hoerinstinct ook zo me na van... Ik sta hier en wat ga jij nu doen zo? Ik had recent ook nog zo'n situatie. Ik heb het van afstand bekeken en was hilarisch. Je moest daarna zelf ook echt mee lachen, want het waren even twee oermannen bijna tegenover elkaar en hij was het felste, waardoor de andere echt afdroop. Ik vind dat grappig om te zien, omdat je dat met die context... Zelfs als het vroeger was geweest tegen elkaar. Maar voordat ik net zei van de fan, is het wel pas later erbij gekomen, was ik wel eerder ik altijd dacht van ik ben de freeze. Gewoon echt zo... Het is... Ja. Dat er gebeurt iets. En dan zo gewoon... Maar langs andere kant, voel ik dat ook soms wel positief, omdat je Je reageert eigenlijk niet, wat dan niet altijd positief is, maar daardoor... Ik observeerde dan wel altijd. En dan pas... Het is ook in een relatie-voorbeeld, mijn man is dan... Terwijl ik daar dan gewoon kan zitten. En ik zeg dan eigenlijk... Het is vreselijk. Vreselijk. Wat ik er altijd wel grappig van want vaak is het dan zo de vrouw die dan de man moet zagen van, jij communiceert niet, maar anders dat eerder omgekeerd. En dat ik dan echt zowel kan, ja, gewoon zo, ik pak dat dan allemaal binnen en in mijn ogen is dat dan zo aan het verwerken. Maar ik merk ook wel dat dat ook een deel weer komt van, ja, conditionering en overlevingsmechanieken van, ik wil ook niks verkeerd zeggen, dan komen we weer terug ook bij de fanen, eigenlijk dat plezen. Het is beter dat ik zwijg en afwachtender ben dan dat ik nu iets zeg waar misschien nog meer olie op het vuur gaat gooien. En dan is het hek helemaal van de dam. En dat vind ik wel heel boeiend om dat bij jezelf te gaan onderzoeken. Ik vind dat interessant bij mezelf van persoonlijke ontwikkeling. Van waar komt dat zo? Waarom reageer ik? in die situatie zo of waarom reageer ik dan in een andere situatie? Want ik kan ook roepen als het te veel wordt. Maar waarom doe ik dat in die situatie wel en in een andere situatie niet zo? Dat vind ik dan heel interessant om dat bij jezelf te gaan onderzoeken. Waarom, waarom wel, waarom niet? En om daar ook dan uit te leren en in te kunnen groeien. Het is eigenlijk niet oké dat ik in bepaalde gesprekken daar gewoon zit en eigenlijk niks zeg. of is niet oké dat ik in een andere situatie keihard roep of het is niet oké dat ik dan dat doe of het is eigenlijk wel keihard goed dat ik dat en dat dat doe. we mogen ook niet onze eigen pestkop worden of boelie worden en alleen maar gaan kijken naar wat dat niet goed is en wat dat altijd nog beter moet. Je mag ook wel echt kijken van dat en dat is wel oké en helemaal goed want ons zenuus zelfs is niet alleen de fightreactie en de DvD-reactie. positieve dingen ook, want dan kan je nog wel zo in doorslag. En dan is het gewoon, dan is het gewoon, dan is het gewoon. Ik moet allemaal anders gaan doen. Ja, wat ik nu ook interessant vind, moet je net terugdenken aan een situatie heel recent, dat iemand die ver van mij afstaat. Ik begon te zeuren over iets ik niet goed had gedaan. Maar die begon zo te fighten. En toen merkte ik ook in mijn eigen... Weet je? Doe maar. En eigenlijk dacht ik vooral ook... Jij bent nu gewoon mij als pispal aan gebruiken. En mijn eerste acties op dat moment... Maar ik kan nu zo gewoon van uw sokket duwen. Ik heb dat al gedaan. Dat heeft geen zin. Soms... Je wilt het ego de bovenhand nemen en dan je dat ook gewoon doen. Nee. En nu ga je ze wel zwijgen. Ze zou zwijgen. Maar in C gaat dat eigenlijk niet om je. Nee, nee, nee. Dat gaat echt over... Als je een dynamiek ziet van... Die was echt gewoon haar vatje aan leegkappen op mij. En ik dacht, dat is niet fijn. Ik zou dat leuk vinden dat je dat niet doet. Reguleer je eigen alsjeblieft. Ja, en dat is ook iets dat je vaak pas kunt als je zelf gereguleerd of gereguleerder bent. Dat je dat ook meer van op afstand kunt bekijken. En inderdaad, je bij iemand anders van... Ja, jij bent nu echt gewoon... Maar het is oké, kan daar nu niet op reageren. Anders zou ik gewoon keihard terugreageren. Maar ik merk dat jij gewoon even... Ja, dat moet eruit. Dat heeft inderdaad niks met jou of met mij als persoon te maken. Het is gewoon... Ja. Maar dat is wel een... Een moeilijke gewoon, omdat zo... Allee. Je moet inderdaad... Ik vind bijvoorbeeld bij mezelf dan... Ik ben een duidelijke fighter, heel snel. Zeker in mijn relatie dan. En ik vind dat ook niet leuk. Ik vind dat verschrikkelijk als ik roep of kwaad word. En dan kun je ook zo wel zo... Ja, zo... Allee, ze zijn nu weer daar. Of dan kun je zo... Je kunt nu zo, precies zoals soms, op mijn afstand bezig zijn. Allee, Sophie. Wat ze nu weer aan het doen. Maar dan weer... Je de gen die die plek vinden om je te reguleren. denk dat we daar nog een aparte aflevering over gaan maken, over hoe je kunt reguleren. Maar het is wel zo... Allee. Het is in elk geval alweer een soort identificatie van waar zit ik, wat doe ik veel en waar ben ik, wat ben ik niet of waar ligt mijn natuur en hoe doen anderen tegen mij. Of hoe ga jij reageren als andere. Als Willem dan tegen mij begint in zijn faun, tegenwoordig mijn reactie niet komen, praten, niet zo communiceren. Maar je woont naar helpt dus niet op dat moment. Maar dan begint dat bij mij. Dat is zo precies. Of had je olie op dat vuurkap en dan denk ik, zeg je toch gewoon iets? Al is het kei gemeen, maar zeg je toch gewoon iets? Dat is super erkendbaar. Er gaat wel een handje in. Ik kan ook zeggen, maar jij bent niks aan het zeggen. Zeg er iets. En dan denk ik, in mijn hoofd is het dan ook zo vol. En dat is iets dat ik bij de kinderen merk. En zeker bij onze oudste dochter, wat ik ook al vaak gezegd heb. Ik weet hoe dat nu is in je hoofd. Dat mega chaotisch. Maar zeg het gewoon. Het moet niet gestructureerd zijn. Als ik dan begin een antwoord te geven, dan denk ik, nu moet ik het meest gestructureerde, onderbouwde antwoord geven. Maar dat hoeft helemaal niet. Maar in mijn hoofd is dat een superdruk, waardoor ik dan denk, ik moet twijgen, want ik krijg dat daar niet. Daar gaan half de gien Niemand gaat daar iets van verstaan. Dat is iets waar ik nu ook tegen ons uitspreekt. Zeg gewoon maar, al is het een woord. Laat het er gewoon uit, want het moet er uiteindelijk uit. Het komt er uiteindelijk ook uit. Maar ja, dat is voor de persoon waar je mee aan babbelen, super frustrerend natuurlijk. Ja, maar boh, moraliteit is vaak daarom niet beste oplossing. Je moet komen neer op je zin, dat is gewoon reguleren. maar ik kan hetzelfde ook bij mezelf hebben. Als ik niks aan zeggen ben, dan denk dat mezelf van buitenaf ga. Dan denk ik, zeg gewoon iets, maar dat gaat dan precies niet. Dat is precies... Dan blokkaart. jij denkt dan... Come on! Ja, en wij... Ik denk tegen mezelf, zwijg nu toch gewoon! En gewoon blijven. En dat ook echt zo, dat giert daaruit. Je kunt dat ook... Je kunt dat niet stoppen. Dus... De fight... Fight. Maar zegt jij ze, want het kan niet komen. Fight, flight, freeze en fawn. we zijn er. Dus ik denk, wat we nog kunnen meegeven, als je zoiets hebt van interessant, ik weet totaal niet wat ik ben of wat ik hiermee kan doen, is chatjipity wel een goede, een chatbot een goede manier om gewoon is. En dat je vraagt aan hem van identificeren in welke F ik zit. Stel mij wat vragen. En uiteraard spreekt die mens niet de waarheid, maar... Alleen die computer niet de waarheid. Maar het kan soms wel helpen om wat te reflecteren en wel de vragen te krijgen die je nodig hebt om dan wel iets van inzichten te krijgen. Dus je ziet zeker niet altijd wel halve waarheid, maar wel om zo'n beetje... Soms ook je gedachten wat te structureren kan dat wel. Ja, het kan gewoon al helpen, zodat je in je team vragen geeft of zo, zodat je dan toch weer zo iets over gaat nadenken. En dan brengt u dat weer zo een stap verder in... Plant weer wassatjes in uw hoofd. Inderdaad, in uw persoonlijke ontwikkeling en in uw persoonlijke groei. Ja, inderdaad. Deze aflevering zit er alweer op. Want als vindt het een leuke aflevering, heb je iets te vertellen. Like, comment of subscribe op ons kanaal, zodat je de andere afleveringen ook kan volgen.