Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Czwarty Składnik 🍪 Bajka dla dzieci (Pierniczki 3) | Felek Wafelek (PFW_062)

Transcript

Czwarty Składnik 🍪 Bajka dla dzieci (Pierniczki 3) | Felek Wafelek (PFW_062) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski to jest ta chwila finał pierniś zgasła,
0:06
stała się głuchą maskotką, która nie słyszy gabrysi.
0:10
Pierniczek ledwo się trzyma na dłoni miłosza gorzki mur blokuje
0:14
wejście do pod piernik owca, a gorzka gertruda gdzieś w
0:19
ciemnościach sama nie wie jak cofnąć to co zrobiła.
0:24
Ale gabrysia podniosła głowę i w jej oczach nie ma strachu.
0:29
Jest determinacja. Słuchacie felek, wafelek i
0:33
piernikowa gra, część trzecia, czwarty składnik.
0:38
Czy da się uratować świat nie pokonując przeciwnika, ale
0:42
zapraszając go z powrotem do stołu?
0:45
Czy pięciolatka może zrobić coś, czego nie potrafi nikt inny i
0:50
jaka jest prawdziwa receptura na piernik?
0:54
Poprawcie wafelkowe czapeczki po raz ostatni przytulcie mocno
0:57
swoją ulubioną przytulankę i szepnijcie jej coś waszego do
1:01
jej łóżka. Tylko waszego gotowi na
1:06
czekoladowym tropie. Zaczynamy, jeżeli felek stał się
1:09
już znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
1:13
zostawcie ocenę. To dla nas najmilszy sygnał, by
1:17
opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie
1:21
postawić mu symboliczne kakao na patronite.
1:24
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:28
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:32
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:35
Mur z gorzkiego syropu stał przed nimi jak odpowiedź, której
1:38
nikt nie chciał usłyszeć. Ciemny, twardy, gładki jak szyba
1:43
z obsydianu pachniał goryczą tak intensywnie, że oczy szczypały,
1:49
a u felka, który i tak miał już resztki gorzkiej polewy za
1:53
uszami wafelkowe nozdrza zatrzepotały w proteście.
1:57
Miłosz stał z lewej strony muru i analizował.
2:01
Gdybyśmy mieli dźwignie albo coś ciepłego, ale mocniejszego niż
2:06
tryb, albo gdybyśmy znaleźli pęknięcie w strukturze, felek
2:11
obchodził mur z prawej strony pukając w niego czekoladowymi
2:15
knykciami. Solidny, mruknął ani ryski, ani
2:20
szczeliny. To nie jest mur do obejścia,
2:22
ktoś go postawił, żeby nikt nie przeszedł.
2:25
Laki drapał łapami u podstawy cicho, uporczywie z determinacją
2:31
psa, który kiedyś wykopał piłkę spod metra ziemi i nie zamierza
2:35
się teraz poddać. Skala stała z boku i kręciła
2:39
głową. Próbowałam wiele razy, nie da
2:44
się. Gabrysia nie słuchała ich.
2:48
Stała przed murem z piernik przy piersi cichą i głuchą i patrzyła
2:53
na gorzki syrop jak ktoś, kto nie szuka odpowiedzi w głowie
2:56
tylko w środku. Głębiej tam, gdzie nie sięga
3:00
logika, ale sięga coś innego. Podniosła wolną rękę.
3:06
Gabi, co robisz? Zapytał Miłosz.
3:09
Nie odpowiedziała. Przyłożyła dłoń do muru.
3:14
Gorzki syrop był zimny pod jej palcami, twardy, nieprzyjemny.
3:20
Taki od którego chce się cofnąć rękę taki, który mówi nie
3:24
dotykaj. Nie zbliżaj się, nie próbuj.
3:28
Ale gabrysia nie cofnęła ręki. Wiem, że nie chciałaś, żeby tak
3:32
wyszło powiedziała cicho nie do muru do kogoś za murem, do
3:39
kogoś, kto gdzieś tam słuchał, nawet jeśli udawał, że nie.
3:44
Wiem, że nikt nie mówił ci, że jesteś ważna, ale ja mówię
3:48
teraz. Pod jej palcami coś drgnęło.
3:52
Nie głośno, nie widowiskowo. Maleńkie drżenie, jak oddech
3:57
kogoś, kto bardzo długo wstrzymywał powietrze i właśnie
4:01
wypuścił pierwsze tchnienie. Pryk pęknięcie.
4:06
Cienkie jak włos przebiegło przez gorzki syrop od miejsca,
4:09
gdzie leżała dłoń gabrysi w górę, na boki, w dół jak
4:14
pęknięcie na tafli lodu, gdy wiosenne słońce zaczynają topić
4:19
mur nie rozpadł się, nie eksplodował, nie zniknął w
4:23
magicznym błysku. Pękł cicho.
4:28
Od ciepła. Szczelina była wąska, ledwo na
4:32
jedno dziecko i jednego czekoladowego bohatera, ale
4:35
wystarczająca Miłosz patrzył z otwartymi ustami.
4:40
I jak ty to zaczął? Felek położył mu czekoladową
4:45
dłoń na ramieniu. Słodkie myślenie to rozwiązanie
4:49
powiedział cicho, ale tym razem rozwiązaniem było serce, nie
4:54
głowa. Gabrysia nie obejrzała się już
4:57
szła przez szczelinę spierniś przy piersi i z krokiem, który
5:02
nie wahał się ani raz. Za murem świat zmienił się,
5:08
schodzili w dół po schodach z ciasta imbirowego wzdłuż ścian z
5:13
piernikowej kory, obok rur z lukru, które biegły pod sufitem
5:17
jak żyły podziemnego organizmu. Maszyny z goździków ianyżu stały
5:22
po bokach korytarza, nieruchome, zakurzone gorzkim pyłem jak
5:27
słoiki z przyprawami, o których babcia zapomniała na najwyższej
5:31
półce. Ktoś je wyłączył dawno temu i
5:34
nikt nie pamiętał jakie włączyć z powrotem.
5:38
Pod piernik owiec. Piernikowy odpowiednik
5:41
podziemnego Wrocławia, tunele, komory skrzyżowania, ale
5:45
wszystko z ciasta lukru i przypraw.
5:49
Gdyby piernik landia miała piwnicę, to właśnie tak by
5:52
wyglądała głęboko cicho i teraz bardzo gorzko.
5:58
Kala prowadziła, znała każdy zakręt, każde skrzyżowanie,
6:03
każdą rurę, która skręcała w lewo zamiast w prawo.
6:07
Szła pewnie choć jej piernikowe nóżki ledwo trzymały, bo i ona
6:10
gasła. I jak wszystko w tym świecie?
6:16
Laki tropił jego wzmocniony nos ten piernikowy super nos, który
6:21
w pierniklandii wyczuwał smaki na kilometry, prowadził go
6:25
prosto, jakby ktoś narysował przed nim niewidzialną linię
6:28
zapachu. Nie wąchał na boki, nie kręcił
6:32
się, szedł jak strzała, bo tryb odwagi pachniał i laki wiedział
6:37
dokładnie gdzie. Tam warknął cicho polaki,
6:42
wskazując nosem w ciemność. Komora gorzkiego serca szepnęła
6:47
kala najgłębsze pomieszczenie w podpiernik owcu.
6:52
Tam gorzki smak jest najsilniejszy.
6:56
Im głębiej schodzili, tym powietrze było cięższe, gęstsze,
7:01
gorzkie jak kawa z podwójnym espresso, do której nikt nie
7:05
dolał mleka. Ciężkie jak ostatni kawałek
7:09
tortu, którego nikt nie chce, bo jest z samego spodu, ale w
7:13
którym kryje się najwięcej smaku?
7:15
Jakby ktoś zamknął w tych tunelach cały smutek
7:18
pierniklandii i zatrzasnął drzwi pierniczek na dłoni miłosza
7:23
leżał prawie nieruchomo. Oczka otwierał coraz rzadziej,
7:26
Miłosz niósł go ostrożnie jak najcenniejszą rzecz na świecie i
7:31
nie mówił nic. Bo bał się, że jeśli otworzy
7:34
usta, to nie zdoła ich zamknąć bez drżenia w głosie.
7:38
I wtedy felek poczuł to znowu gorzka polewa ta sama co w
7:43
lokomotywie ciemna, gęsta substancja, która zaczęła
7:47
pełznąć po jego czekoladowym ciele, jak powolna lepka fala,
7:52
najpierw na dłoniach, potem na nadgarstkach na łokciach.
7:57
Ale tym razem felek się nie szarpał, nie próbował jej
8:01
odłamać, nie krzyczał, zatrzymał się.
8:05
Popatrzył na swoje ciemniejące ręce i powiedział coś, co
8:09
zaskoczyło wszystkich gorycz nie jest wrogiem.
8:14
Miłosz spojrzał na niego. Co gorycz nie jest wrogiem.
8:19
Powtórzył felek. Spokojnie jest częścią smaku,
8:23
tak jak cień jest częścią światła, tak jak ciężar jest
8:27
częścią siły. Polewa na jego rękach drgnęła i
8:32
nie stwardniała została ciemna gorzka ale miękka jak warstwa
8:40
gorzkiej czekolady na pralince tej dobrej gorzkiej czekolady,
8:44
która nadaje głębi nie blokuje, nie kruszy, nie boli.
8:50
Felek poruszył palcami, działały, poruszył rękami,
8:55
działały, polewa, leżała na nim jak druga skóra, gorzka, ale nie
9:01
groźna, bo felek ją zaakceptował.
9:05
Mruknął z lekkim zaskoczeniem, a więc tak to działa, kiedy
9:09
przestajesz walczyć z goryczką, ona przestaje walczyć z tobą.
9:15
Kala patrzyła na niego z mieszanką podziwu i czegoś, co
9:19
wyglądało jak nadzieją. Dotarli do komory gorzkiego
9:23
serca, okrągłe pomieszczenie głębokie pod ziemią, z sufitem
9:28
ze splecionych goździków i podłogą z ciemnego piernikowego
9:31
ciasta. Na środku kamienny postument
9:34
zanyżu, a na nim tryb odwagi. Brązowy trybik w kształcie
9:41
tarczy ciemniejszy niż złoty i srebrny cięższy, taki, który
9:47
wyglądał jakby wiele przeszedł i właśnie dlatego był silniejszy.
9:51
Miłosz podszedł i podniósł go jedną ręką, bo drugą wciąż
9:56
trzymał pierniczka. 3 z 3 powiedział, ale w jego głosie
10:01
nie było triumfu, bo wiedział, że to jeszcze nie koniec.
10:07
Wracali szybko, ale nie tą samą drogą.
10:11
Kala znała pod piernik owiec jak własną kieszeń i wiedziała coś,
10:15
czego nie było na żadnej mapie. Tunele krasnali łączą się pod
10:21
całą pierniklandią. Powiedziała, prowadząc ich przez
10:24
ciemne, zakręcone korytarze spod piernik owca można dotrzeć
10:29
wszędzie, nie wychodząc na powierzchnię, też do centrum do
10:33
młyna. Podziemne metro krasnali, Miłosz
10:37
uniósł brwi niezły skrót. Nie skrót poprawiła kala droga,
10:45
którą nikt nie chodzi, bo wszyscy zapomnieli, że istnieje.
10:49
Felek mroknął pod nosem zupełnie jak z gorzkim smakiem.
10:55
Szli szybko tunele z ciasta stawały się coraz jaśniejsze.
11:00
Gorzki pył rzedu powietrze ciepło, a po kilku minutach
11:04
biegu wypadli z podziemnego korytarza prosto do centrum
11:07
pierniklandii, gdzie stał wielki młyn przypraw.
11:13
Młyn czekał cichy, nieruchomy. Z 4 komorami smakowymi, które
11:19
wyglądały jak 4 oczy patrzące w 4 różne strony i żadne z nich
11:24
nie widziało tego, co chciało zobaczyć.
11:27
Miłosz stanął przed komorą słodyczy 3 puste gniazda, 3
11:32
tryby w rękach. Gotowe?
11:35
Zapytał. Gabrysia kiwnęła głową felek
11:39
kiwnął głową kala, która dotarła z nimi kiwnęła głową laki machną
11:45
ogonem, co u psa oznaczało to samo.
11:49
Miłosz podszedł do młyna tryb serca, złoty trybik serduszko.
11:55
Trik wsunął się w gniazdo jak klucz w zamek, idealnie tryb
12:00
rozumu, srebrna, gwiazdka, klik drugie gniazdo pasował jak
12:05
puzzle, które wreszcie znalazły swoje miejsce.
12:09
Tryb odwagi, brązowa tarcza, klik, trzecie gniazdo, młyn
12:15
drgnął. To był piękny dźwięk, głęboki,
12:18
mechaniczny jak oddech maszynerii, która właśnie się
12:22
budzi zębatki w komorze słodyczy poruszyły się wolno z
12:26
zardzewiałym skrzypieniem jak stare drzwi w domu, który dawno
12:30
nie miał gości. Komora słodka ożyła.
12:35
Miłosz uśmiechnął się pierwszy raz od bardzo dawna.
12:40
Ale młyn. Nie ruszył.
12:43
Zębatki obróciły się raz drugi, trzeci i stanęły komora słodka
12:50
działa komora korzenna, nieruchoma, ale cała komora
12:55
kwaśna tak samo. Ale czwarta komora komora
13:00
gorzkiego smaku była pusta, nie zepsuta, nie zablokowana, po
13:05
prostu pusta, jakby ktoś z niej wyszedł i nie wrócił.
13:11
Felek zmarszczył wafelkowe czoło tak głęboko, że czapeczka
13:15
zsunęła mu się na oczy, poprawił ją i powiedział 3 tryby
13:20
odzyskane komora słodyczy działa, ale młyn potrzebuje
13:24
wszystkich 4 komór i czwarta gorzka jest pusta od dnia, gdy
13:31
gertruda odeszła. Miłosz otworzył usta.
13:36
Ale to gertruda jest problemem, ona ukradł.
13:39
Nie przerwał felek i jego głos był cichy, ale pewny, jak głos
13:45
kogoś, kto właśnie połączył ostatnie puzzle.
13:49
Ona nie ukradła smaku. Ona jest smakiem, który odszedł.
13:55
Gertruda to gorycz, a gorycz jest jednym z 4 smaków, które
13:59
napędzają młyn. Dopóki gertruda nie wróci,
14:04
dopóki gorycz nie będzie częścią receptury, młyn nie ruszy nawet
14:10
z 3 trybami, bo receptura potrzebuje wszystkich 4 smaków.
14:16
Cisza. Taka Cisza, w której słychać,
14:19
jak myśli układają się w głowie jak kostki domina, które spadają
14:23
jedna po drugiej, aż powstaje obraz, którego wcześniej nie
14:27
było widać. Słodycz bez goryczki to lukier
14:30
na niczym prawdziwy piernik potrzebuje wszystkich smaków
14:34
razem. Wszystko co gertruda mówiła,
14:37
wszystko co koziołki pytały wszystko, co wydawało się
14:41
zagadką. Teraz było odpowiedzią gabrysia
14:45
spierniś wciąż przy piersi powiedziała cicho.
14:49
To znaczy, że nie musimy jej pokonać.
14:52
Musimy ją zaprosić z powrotem. Felek kiwnął głową, dokładnie
14:58
pójdę po nią. Gabrysia powiedziała, to
15:01
zwyczajnie bez dramatyzmu, bez wielkiego gestu, tak jak mówi
15:06
się pójdę po chleb albo pójdę zamknąć okno.
15:10
Ale wszyscy wiedzieli, że to nie jest takie proste.
15:15
Miłosz zrobił krok do przodu, otworzył usta, bo stratedzy nie
15:19
wysyłają pięciolatek samych w ciemność, bo logika mówi, że w
15:23
drużynie jest bezpieczniej, bo w każdej grze, którą znał drużyna,
15:27
trzyma się razem. I zamknął je.
15:32
Bo nagle zrozumiał coś, czego szachy go nie nauczyły, że nie
15:36
każdą zagadkę rozwiązuje się w głowie, że są takie, na które
15:40
odpowiedź mieszka gdzieś indziej głębiej, cieplej, w miejscu, do
15:45
którego logika nie ma klucza, patrzą na swoją kuzynkę na tę
15:49
małą gabrysię, która jeszcze dziś rano budowała bazę skoców i
15:54
chichotała. Kiedy laki wcisnął nos pod koc?
15:57
Na te gabrysie, która szeptała mu pomysły na ucho zamiast mówić
16:01
je głośno i widział jak stoi teraz.
16:04
Prosta, spokojna z głuchą maskotką przy sercu i oczami, w
16:10
których nie ma strachu. Miłosz wziął oddech i powiedział
16:14
coś, co zaskoczyło wszystkich najbardziej jego samego.
16:19
Gabi to ty powinnaś z nią porozmawiać.
16:23
Gabrysia spojrzała na niego. Ja rozwiązuję zagadki powiedział
16:27
Miłosz. Ty rozwiązujesz ludzi i to jest
16:31
zagadka, której ja nie umiem rozwiązać.
16:34
Felek kiwnął głową z czymś, co wyglądało na dumę.
16:38
Nie z siebie z miłosza, bo zrozumieć, że ktoś inny potrafi
16:43
coś lepiej i powiedzieć to głośno, to najtrudniejsza
16:47
zagadka ze wszystkich. Słodkie myślenie to rozwiązanie
16:51
powiedział felek, cicho, ale tym razem rozwiązaniem jest serce,
16:56
nie głowa. Gabrysia patrzyła na miłosza i w
17:00
jej oczach było coś nowego. Nie, bo jesteś starszy i nie, bo
17:05
tak trzeba. Szacunek taki, który rodzi się,
17:09
gdy ktoś mówi, zaufam ci, bo wiem, że potrafisz.
17:15
Uważaj na siebie powiedział Miłosz cicho.
17:18
Gabrysia uśmiechnęła się lekko ciepło.
17:23
Będę. Odwróciła się i zatrzymała, bo
17:29
nie wiedziała w którą stronę iść.
17:31
Miłosz powiedziała cicho. Gdzie ona jest?
17:38
Miłosz zmarszczył, brwi pomyślał i zrobił to, co robią najlepiej
17:44
połączył fakty. Gertruda to gorycz powiedział.
17:48
Powoli gorycz jest zawsze na obrzeżach, na końcu tak jak
17:53
gorzki smak w piernika dociera do ciebie jako ostatni już po
17:57
słodyczy i korzeniach. Zerknął na pierniczka, który
18:01
ledwo mrugał na jego dłoni. Pierniczku jest takie miejsce na
18:07
samych krańcach pierniklandii. Pierniczek otworzył oczko z
18:11
wysiłkiem. Gorzki ogród szepnął na
18:16
obrzeżach, tam, gdzie świat ciasta kończy się, idź
18:21
cynamonowąścieżką na zachód tam, gdzie robi się ciemno.
18:27
Miłosz kiwnął głową i spojrzał na gabrysie.
18:31
Cynamonowaścieżka na zachód aż zrobi się ciemno trafisz.
18:37
Trafię powiedziała gabrysia i poszła.
18:41
Gorzki ogród leżał na samych obrzeżach pierniklandii tam,
18:45
gdzie świat z ciasta i lukru kończył się, a zaczynała Cisza.
18:50
Gabrysia szła cynamonowąścieżką, która stawała się coraz węższa i
18:54
coraz ciemniejsza drzewa po dokach nie były już ze
18:57
złocistego ciasta. Były z ciemnego prawie czarnego
19:01
piernika. Gałęzie miały kształt
19:04
wyciągniętych rąk, jakby prosiły o coś, czego nie umiały nazwać
19:10
na gałęziach rosły kwiaty, ale nie były kolorowe.
19:13
Były gorzkie, ciemne, piękne, na swój smutny sposób, jak muzyka w
19:19
tonacji molowej, która jest piękna właśnie dlatego, że nie
19:23
udaje wesołej. W powietrzu unosił się zapach
19:27
gorzkiej czekolady i czegoś jeszcze zapomnianej herbaty.
19:32
Nie otwartego listu wieczoru spędzonego samotnie przy oknie.
19:37
Na ławce pod najciemniejszym drzewem na samym środku
19:41
gorzkiego ogrodu siedziała gertruda.
19:44
Korona leżała na jej kolanach, pęknięta na pół, gertruda
19:49
trzymała obie połówki w dłoniach i obracała je wolno, jakby
19:53
próbowała wymyślić jak je skleić i wiedziała, że sama nie
19:57
potrafi. Wokół niej na ziemi, pod ławką,
20:02
na gałęziach skulone były chochliki małe gorzkie
20:07
stworzonka, które w części pierwszej wyglądały na groźne.
20:11
Teraz teraz były jak dzieci, które boją się burzy cicho
20:16
skulone z oczami pełnymi pytania, na które nikt nie
20:20
odpowiadał. Gabrysia podeszła i usiadła obok
20:24
gertrudy. Tak po prostu bez pytania o
20:27
pozwolenie bez czy mogę? Usiadła jak siada się obok
20:31
kogoś, kto jest smutny, blisko, ale nie za blisko, tak, żeby
20:36
tamten wiedział, że nie jest sam, ale żeby nie czuł się
20:40
zmuszony do mówienia. Przez chwilę siedziały w ciszy
20:45
gorzki wiatr szumiał w ciemnych gałęziach.
20:48
Wiesz, zaczęła gabrysia moja pierniś zgasła.
20:54
Nie powiedziała tego z oskarżeniem, nie powiedziała
20:56
przez ciebie powiedziała, to tak, jak mówi się o czymś, co
21:00
bardzo boli prosto, cicho, bez owijania w lukier.
21:06
I bardzo mnie to boli. Gertruda nie odpowiedziała, ale
21:11
jej palce na pękniętej koronie zacisnęły się mocniej.
21:16
Ale wiesz co mnie boli jeszcze bardziej ciągnęła gabrysia.
21:20
Że ty tu siedzisz sama, bo nikt nie powiedział ci, że gorzki
21:24
smak jest ważny. Gertruda odwróciła się powoli.
21:30
Jej oczy ciemne, zmęczone z orzechów laskowych patrzyły na
21:34
gabrysie tak jakby widziało ją po raz pierwszy i po raz setny
21:39
jednocześnie. Mała powiedziała gertruda i w
21:43
jej głosie nie było sarkazmu, był tylko smutek.
21:47
Co ty możesz wiedzieć o goryczce?
21:51
Gabrysia nie spuściła wzroku. Bo czasem mnie też nikt nie
21:55
słucha powiedziała, bo Jestem mała i wszyscy myślą, że mały
22:00
znaczy nieważny, że jak jesteś mała to nie wiesz.
22:04
Że jak jesteś mała to nie czujesz, ale to nieprawda,
22:07
nieprawdaż? Gertruda milczała, chochliki pod
22:12
ławką podniosły głowy, jakby usłyszały coś, czego od dawna
22:16
nikt nie mówił. Ja zaczęła gertruda.
22:21
Głos jej się załamał, nie gorzko krucho.
22:25
Jak piernik, który pęka nie dlatego, że jest twardy, ale
22:29
dlatego, że był zbyt długo sam. Chciałam tylko, żeby ktoś
22:34
zauważył, żeby choć raz ktoś powiedział, że gorycz jest
22:38
potrzebna, że bez niej piernik nie jest piernikiem, że.
22:44
Przerwa. Nie chciałam, żeby świat zgasł,
22:48
nie chciałam, żeby te małe pierniczki, żeby one.
22:52
Spojrzała na piernik cichą, ciemną głuchą w dłoniach
22:57
gabrysi. Nie umiem tego cofnąć szepnęła.
23:03
Zabrałam tryby, żeby ktoś mnie usłyszał, ale teraz młyn nie
23:06
ruszy, bo bo nawet z trybami brakuje.
23:11
Brakuje ciebie powiedziała gabrysia.
23:15
Gertruda zamrugała. Co młyn ma 4 komory, słodką
23:21
korzenną kwaśną i gorzką 3 działają, ale gorzka jest pusta,
23:27
bo ty odeszłaś i młyn nie ruszy, dopóki nie wrócisz, bo gorzki
23:32
smak jest potrzebny i ja to mówię.
23:37
Gertruda popatrzyła na gabrysie i po raz pierwszy od bardzo
23:41
bardzo dawna uśmiechnęła się nie gorzko, nie sarkastycznie, nie z
23:48
ukrytą prawdą, która boli. Ciepło jak piernik, który
23:53
właśnie wyjęto z pieca. Dawno nikt tak do mnie nie mówił
23:57
szepnęła gabrysia wyciągnęła rękę.
24:01
To choć młyn czeka. Gertruda patrzyła na tę rękę
24:06
małą dziecięcą, wyciągniętą bez wahania.
24:11
I wzięła ją. Wracały razem gabrysia i
24:15
gertruda cynamonowąścieżką przez gasnącą pierniklandię za nimi
24:21
dreptały chochliki cicho, ostrożnie, jakby bały się, że to
24:25
sens, którego zaraz ktoś się obudzi.
24:28
Gertruda szła prosto z pękniętą Koroną z powrotem na głowie
24:33
krzywo, ale z godnością. Jej ciemne piernikowe ciasto nie
24:38
wyglądało już groźnie. Wyglądało jak to, czym było
24:42
ciemną częścią piernika, bez której jasna część nie miałaby
24:47
kontrastu. Przy wielkim młynie czekali
24:50
wszyscy Miłosz z pierniczkiem na dłoni ledwo przytomnym z oczkami
24:55
otwartymi na szparkę felek z gorzką polewą na ciele jak drugą
25:00
skórą, spokojny, gotowy. Laki z nosem w Górze jakby
25:05
wyczuwał, że coś się zmienia kala z nadzieją w orzechowych
25:09
oczach, a wokół nieruchome, piernikowe krasnale Wrocławia,
25:14
zastygły jak posągi, które czekają na cud.
25:19
Felek uśmiechnął się cicho po 2 felkowy nosem, uśmiechem kogoś,
25:24
kto właśnie zobaczył, że kawałek układanki, którego szukał od
25:27
początku, był cały czas na swoim miejscu.
25:31
Tylko nikt go nie prosił, żeby został gertruda stanęła przed
25:35
młynem, patrzyła na maszynerię na 4 komory na zębatki na rury z
25:40
lukru i kominy z cynamonowej kory.
25:43
Na to wszystko, co kiedyś było jej domem na komorę gorzkiego
25:47
smaku, pustą, ciemną i zimną, która czekała na nią od dnia.
25:53
Kiedy odeszła, potrzebujecie gorzkiego smaku.
25:57
Powiedziała i jej głos nie był gorzki, był lekko zachrypnięty.
26:02
Trochę niepewny jak głos kogoś, kto stoi przed drzwiami do domu
26:07
po bardzo długiej podróży i nie wie, czy jeszcze wolno mu wejść.
26:12
To. Ja Jestem gotowa.
26:16
Podeszła do młyna, stanęła przed pustą komorą, podniosła ciemne,
26:21
piernikowe dłonie. Te dłonie, które zostawiały
26:24
gorzki pył wszędzie, gdzie dotknęły i położyła je na
26:28
młynie. Przez chwilę nic się nie działo,
26:32
komora była zimna, wyłączona zbyt długo jak piec, który
26:37
wygasł i nie chce się rozpalić od jednej zapałki.
26:41
Gertruda naciskała mocniej, zacisnęła zęby nic.
26:47
Nie działa krzepnęła i w jej głosie słychać było panikę.
26:52
Tę samą, którą skrywała od początku.
26:55
Za późno byłam za długo poza. I wtedy felek podszedł cicho,
27:02
spokojnie z gorzką polewą na ciele ciemną, lśniącą, ale
27:07
miękką, bo ją zaakceptował. Stanął obok gertrudy.
27:12
I wyciągną swoje czekoladowe dłonie pokryte gorzką warstwą na
27:16
słodkim czekoladowym ciele i położył je na młynie tuż obok
27:21
jej piernikowych rąk. Co robisz?
27:25
Szepnęła gertruda, popatrz na mnie powiedział felek.
27:30
Czekolada i piernik, słodycz i gorycz na jednym ciele i jakoś
27:36
się trzyma. Uśmiechnął się tym swoim
27:40
uśmiechem, który oznaczał, że właśnie zobaczył coś, czego inni
27:45
nie widzą. Bo smaki nie muszą się lubić,
27:48
muszą się uzupełniać pod ich dłońmi. 4 rękami 2 z gorzkiego
27:54
piernika, 2 z gorzkiej polewy na słodkiej czekoladzie.
27:58
Komora zadrżała. Ciepło spotkało się z goryczą,
28:03
słodycz z głębią, jakby ktoś wreszcie połączył 2 bieguny
28:08
baterii i przepłynął prąd. Coś zaczęło się formować pod ich
28:14
wspólnym dotykiem. Ciemny trybik, gorzki kształtem
28:19
niepodobny do pozostałych 3 nie serce, nie gwiazda, nie tarcza,
28:24
raczej kwiat gorzki kwiat ciemnym środkiem i płatkami jak
28:29
pęknięte linie piękny na swój surowy, nieoczywisty sposób.
28:35
Na czekoladowej fali szepnął felek, wszystko się ocali.
28:40
Tryb wsunął się w komorę gorzkiego smaku, klik i młyn
28:44
ożył nie od razu. Najpierw dźwięk głęboki, basowy
28:50
pomruk, jakby ziemia wzięła oddech.
28:54
Potem ruch zębatki w komorze gorzkiego smaku poruszyły się
28:58
pierwsze wolno pewnie z miarowym chrupnięciem za nimi komora
29:04
słodka. Złote tryby zakręciły się z
29:07
wesołym brzękiem, potem korzenna.
29:10
Z ciepłym sypkim szumem i kwaśna z ostrym, radosnym syknięciem. 4
29:18
komory 4 smaki. Razem młyn ruszył z hukiem
29:24
strzaskiem z rykiem, który rozniósł się po całej
29:28
pierniklandii jak grzmot po niebie.
29:31
Tryby się kręciły, koła obracały rury z lukru, zawirowały kominy
29:36
z cynamonu, buchały dymem, ale nie gorzkim, nie mdłem pachnącym
29:43
pysznie pachnącym. Bo ten dym niósł aromat piernika
29:50
prawdziwego piernika, takiego jakiego nigdy wcześniej nie
29:53
było, bo nigdy wcześniej wszystkie 4 smaki nie pracowały
29:57
razem z taką siłą. Słodycz, gorycz, korzenie,
30:03
kwasek razem. Aromat uderzył jak fala
30:08
niecsunami raczej jak ciepły prąd w morzu, który otula cię od
30:13
stóp do głowy i mówi, Wszystko będzie dobrze.
30:17
Piernik landia gasnąca wyblakła, popękana, zaczęła się budzić
30:23
lukier na domach rozjaśniał się i błyszczał jak mokry miód w
30:27
słońcu cynamonoweścieżki odzyskały kolor.
30:31
Goździkowe latarnie zapłonęły jedna po drugiej, jak świece na
30:35
torcie urodzinowym drzewa z piernikowego ciasta wyprostowały
30:39
gałęzie, fontanna z karmelu na rynku trysnęła, złotą strugą, a
30:44
piernikowe krasnale. Te nieruchome posągi, które
30:47
siedziały na mostkach i ławkach, jak zapomniane zabawki poruszyły
30:51
się najpierw jedne, potem drugie, potem dziesiątki.
30:56
Wstawały prostowały się mrugały lukrowymi oczkami i rozglądały
31:00
się dookoła z miną kogoś, kto właśnie obudził się z bardzo
31:04
długiego snu. Artur gdzieś w piernikowym
31:07
Poznaniu. Podniósł głowę i przez jedną
31:11
chwilę jedną krótką chwilę jego oczy rozbłysły rozpoznaniem,
31:17
jakby zobaczył przez mgłę chłopca, z którym kiedyś budował
31:20
coś z klocków. Miłosz szepnął, ale moment minął
31:26
i Artur znów był zwiadowcą pierwszej klasy.
31:30
Kala stała obok gabrysi i mrugała.
31:34
Szybko jakby próbowała złapać wspomnienie, które uciekało jak
31:38
motyl. Gabi.
31:41
Powiedziała cicho, potem pokręciła głową i uśmiechnęła
31:45
się. Nic chyba mi się przyśniło.
31:49
Ale to wszystko było tłem, bo gabrysia patrzyła na jedną
31:53
jedyną rzecz napierni ś na głuchą cichą zimną maskotkę,
32:00
którą trzymała przy piersi od chwili, gdy ta zgasła aromat
32:04
młyna, dotarł do niej ciepły, pełny wszystkie smaki naraz i
32:11
lukrowe oczka matowe, ciemne, zamknięte.
32:15
Drgnęły. Pierniś otworzyła oczy najpierw
32:20
jedno, potem drugie lukrowe tęczówki rozbłysły nie tylko jak
32:26
kiedyś, ale jaśniej niż kiedyś serduszko na brzuchu za
32:29
pulsowało. Mocno wyraźnie jak serce, które
32:33
właśnie przypomniało sobie, że bije.
32:36
Gabi powiedziała pierniś głos cienki zaspany jak ktoś kto
32:42
budzi się z bardzo głębokiego snu i nie pamięta coś śnił.
32:47
Co co przegapiłam gabrysia patrzyła na nią sekundę 2. 3.
32:55
A potem przytuliła ją tak mocno, że aż wafelkowa czapeczka felka
32:59
podskoczyła od wstrząsu. O Jezus, marius pierniś
33:04
krzyknęła, śmiejąc się i płacząc jednocześnie, bo czasem te 2
33:08
rzeczy dzieją się razem i to jest zupełnie normalne.
33:12
Wszystko przegapiłaś. Na dłoni miłosza pierniczek
33:17
otworzył oczy. Powoli.
33:21
Mrugnął, zobaczył, że świat jest kolorowy, że młyn się kręci, że
33:26
gabrysia śmieje się przez łzy. O powiedział pierniczek chyba
33:33
chyba ominęło mnie coś ważnego, coś ważnego.
33:37
Miłosz parsknął śmiechem tak głośno, że laki zaszczekał z
33:41
radości. Pierniczku ominęło cię wszystko,
33:46
laki biegał dookoła młyna szczekając jak szalony, bo
33:49
powietrze pachniało lepiej niż cokolwiek co kiedykolwiek
33:53
wąchał. A wąchał w życiu naprawdę wiele.
33:57
Felek cofnął się od młyna o krok polewa na jego ciele.
34:01
Ta gorzka, ciemna warstwa lśniła w świetle odradzającej się
34:05
pierniklandii. Nie odpadła została.
34:10
Ale wyglądała inaczej, nie jak pancerz narzucony siłą, tylko
34:14
jak część niego gorzka warstwa na czekoladowym ciele dodająca
34:19
głębi nie blokująca. Felek uśmiechnął się, a gertruda
34:26
stała przy młynie z dłońmi, wciąż na komorze gorzkiego smaku
34:31
i płakała. Cicho bez wstydu.
34:35
Łzy spływały po jej ciemno piernikowej twarzy jak krople
34:38
gorzkiej czekolady, ale ciepłej nie zimnej takiej, którą pije
34:44
się wieczorem, gdy chce się poczuć bezpiecznie i tam, gdzie
34:47
spadały na ziemię wyrastały małe gorzkie kwiatki, ale ładne.
34:54
Naprawdę ładne. Portal otworzył się cicho, nie z
34:59
hukiem jak ten, który wciągnął ich do pierniklandii raczej z
35:03
westchnieniem ciepłym korzennym pachnącym wszystkimi 4 smakami
35:08
naraz, jakby piernik landia mówi, dziękuję i do zobaczenia.
35:15
Gabrysia, Miłosz, felek i laki przeszli przez portal i
35:19
wylądowali dokładnie tam, gdzie wszystko się zaczęło.
35:22
U dziadków w mycie linie. W bazie z koców i poduszek.
35:27
Baza ciągle stała nienaruszona jak zamek z piasku, którego może
35:32
nie zdążyło zmyć koce, wisiały na krzesłach dokładnie tak jak
35:36
je zostawili. Poduszki leżały w stosie nawet
35:39
kubek po soku miłosza stał na podłodze nieruszony, jakby nic
35:44
się nie wydarzyło, jakby między momentem, gdy maskotki spadły na
35:47
planszę, a teraz minęło dokładnie Zero sekund.
35:52
Ale plansza. Gra planszowa leżała na podłodze
35:56
bazy drewniana, pachnąca korzeniami, ale teraz Miłosz
36:02
zobaczył to od razu na jej powierzchni było coś nowego.
36:06
Symbole. Kiedyś były 3.
36:09
Serce gwiazda tarcza teraz były 4.
36:14
Czwarty symbol wyrzeźbiony w ciemnym drewnie, jakby był tam
36:19
od zawsze, ale wcześniej ukryty wyglądał jak kwiat.
36:23
Gorzki kwiat. Z ciemnym środkiem i płatkami
36:27
jak pęknięte linie. O jezusiu szepnął Miłosz,
36:32
czwarty symbol. Wcześniej go nie było.
36:36
Albo był powiedział felek cicho. I nikt go nie zauważał, tak jak
36:42
nikt nie zauważał gorzkiego smaku.
36:45
Gabrysia trzymała pierniś znów pluszową znów mięciutką znów
36:51
nieruchomą, bo w świecie ludzi maskotki nie mówią, nie mrugają
36:55
i nie mają pulsujących serduszek.
37:00
Ale pachniała pierniś pachniała gabrysia przyłożyła maskotkę do
37:05
nosa i wciągnęła powietrze i poczuła coś, czego wcześniej nie
37:10
czuła. Zapach piernika, pełny, głęboki
37:16
ze słodyczą korzennym ciepłem, odrobiną kwaskowatości i gorzką
37:21
nutą, która nie była nieprzyjemna.
37:24
Była potrzebna jak ciemniejszy kolor na obrazku, który sprawia,
37:29
że jasne kolory wyglądają jaśniej.
37:32
Piernik pachnie powiedziała gabrysia z uśmiechem, który był
37:36
tak ciepły, że mógłby ogrzać cały mycielin.
37:40
Pachnie jak piernik u babci. Miłosz podniósł pierniczka i
37:44
powąchał o jezusiu szepnął pierniczek też pachnie idealnie.
37:54
Bo teraz mają wszystkie smaki powiedziała gabrysia.
37:57
Nawet ten gorzki i to jest ok. Felek poprawił wafelkową
38:02
czapeczkę wolno starannie z takim gestem, jaki robi się na
38:07
koniec czegoś ważnego i powiedział cicho jakby do
38:10
siebie, jakby notował coś w czekoladowym notatniku, gdzieś w
38:13
głębi swojej wafelkowej głowy. Wniosek, najlepsza receptura to
38:19
taka, w której nikt nie zostaje pominięty.
38:23
I wtedy z dołu z kuchni, gdzie pachniało mąką i ciepłem
38:28
doleciał głos babci dzieci, pierniki gotowe.
38:33
Gabrysia i Miłosz spojrzeli na siebie przez jedną chwilę jedną
38:38
ciepłą piernikową chwilę stali w bazie z koców i poduszek na
38:43
strychu domu dziadków w mycie, linie trzymając w rękach
38:46
maskotki, które pachniały jak nigdy wcześniej z planszą na
38:50
podłodze, na której właśnie pojawił się czwarty symbol i z
38:54
psem, który chrapał im u stóp, a potem zaczęli się śmiać.
39:00
Nie z czegoś konkretnego, po prostu ze wszystkiego z przygody
39:06
z tego, że wrócili z tego, że pierniś i pierniczek pachną z
39:10
tego, że babcia upiekła pierniki i nawet nie wie, dlaczego dziś
39:14
pachną lepiej niż zwykle z tego, że świat ten zwykły ludzki nie
39:19
piernikowy świat jest dobry. I zbiegli na dół, skacząc po 2
39:25
schodki, trzymając maskotki pod pachą z lakiem depczącym im po
39:29
piętach. A na strychu w ciszy, na planszy
39:33
leżącej na podłodze bazy z koców i poduszek.
39:36
Gorzki kwiat za migotał ciepłym światłem.
39:41
Jakby ktoś gdzieś daleko w świecie z piernikowego ciasta i
39:45
lukru uśmiechnął się z ulgą. I wreszcie nie czuł się sam.
39:52
I tak kończy się wielka piernikowa gra gabrysia i Miłosz
39:56
wrócili do domu piernik i pierniczek pachną wszystkimi
40:00
smakami, a gorzka gertruda, ta, którą wszyscy uważali za
40:05
złoczyńcę, okazała się brakującym składnikiem, który
40:09
cały czas był potrzebny, bo to jest myślę.
40:13
Najważniejsza rzecz z tej historii.
40:16
Czasem ten, kto wydaje się problemem, jest tak naprawdę
40:19
częścią rozwiązania. Czasem ktoś, kto zachowuje się
40:23
gorzko, po prostu czeka, aż ktoś powie, jesteś ważny, jesteś
40:28
potrzebny, chodź do stołu, a gabrysia?
40:33
Gabrysia zrobiła coś, czego nie potrafił nikt inny, bo odwaga
40:38
nie musi hałasować. Czasem jest cicha jak
40:42
wyciągnięta ręka. Dziękuję miłoszowi i gabrysi,
40:46
naszym patronom za tę przygodę, bez waszych pierniczków, bez
40:51
waszej bazy skoców bez waszego psa laki, które liże absolutnie
40:55
wszystko. Ta historia by nie powstała i
40:58
dziękuję wam wszystkim słuchaczom za to, że byliście z
41:02
nami przez te 3 części. Mam nadzieję, że następnym
41:06
razem, kiedy ugryziecie piernika, poczujecie w nim nie
41:09
tylko słodycz. Poczujecie też goryczkę
41:13
korzenie, odrobinę kwasku i pomyślicie dobre wszystkie smaki
41:21
razem, a teraz kubek kakao, kot na ramiona i pamiętajmy
41:26
najlepsza receptura to taka, w której nikt nie zostaje
41:30
pominięty. Na czekoladowym tropie do
41:34
usłyszenia.