Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / A E NJEH VËRTET KUSH ËSHTË JEZUSI?

Transcript

A E NJEH VËRTET KUSH ËSHTË JEZUSI? · Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania

• Dyshimi, Pushimi dhe Zgjedha e Mbretit Mateu 11:1–30 TEMA E KAPITULLIT SHTREGA «Ejani tek unë, o ju të gjithë të munduar dhe të rënduar, dhe unë do t’ju jap çlodhje.» —Mateu 11:28 ILUSTRIME HAPËSE Mund të jesh plotësisht i sigurt për diçka gjatë ditës dhe ta gjesh veten duke dyshuar për të njëjtën gjë në orën tre të mëngjesit. Asgjë nuk ka ndryshuar përveç orës dhe sa forcë të ka mbetur. Çdo besimtar i ndershëm e di këtë përvojë. TEK Mateu 11, njeriu më i guximshëm i brezit të tij është ulur në një qeli burgu dhe i dërgon Jezusit një pyetje që ai kurrë nuk do ta kishte bërë në dritën e ditës. 1. Vargjet Kyçe “Dhe i lumtur është ai që nuk skandalizohet prej meje.” — Mateu 11:6 «Merrni mbi vete zgjedhën time dhe mësoni nga unë, sepse unë jam zemërbutë dhe i përulur nga zemra, dhe ju do të gjeni prehje për shpirtrat tuaj.» — Mateu 11:29 2. Konteksti historik dhe kulturor Për ta kuptuar këtë kapitull, duhet të dini se ku është Gjon Pagëzori. Ai është në burg. Herod Antipa e kishte arrestuar sepse Gjoni i tha publikisht se martesa e tij ishte e gabuar. Gjoni është në një fortesë në shkretëtirë dhe do të ekzekutohet atje. Mateu e tregon këtë histori më vonë, në kapitullin 14. Mbani mend çfarë kishte bërë Gjoni. Ai e pagëzoi Jezusin. Ai pa Frymën duke zbritur si një pëllumb. Ai dëgjoi zërin nga qielli. Ai tregoi me gisht nga Jezusi dhe u tha turmave se ky ishte ai. Askush nuk kishte më shumë prova se Gjoni. Por Gjoni kishte predikuar edhe një mesazh për një sëpatë në rrënjën e pemës dhe Cfurk që pastronte lëmin. Ai priste që Mesia të vinte për gjykim. Në vend të kësaj, Jezusi po shëronte njerëz, po hante me tagrambledhësit dhe po mësonte në fshatra. Dhe Gjoni ishte ende në një qeli. Asgjë nuk po shkonte ashtu siç e kishte predikuar ai. Gjysma e dytë e kapitullit përmend tre qytete: Korazini, Betsaida dhe Kapernaumi. Të tre ndodheshin në bregun verior të Detit të Galilesë, pak kilometra larg njëri-tjetrit. Këtu Jezusi kreu shumicën e mrekullive të tij. Sot të tre janë rrënoja. Askush nuk i rindërtoi ato. Vargjet e fundit përdorin figurën e një zgjedhe. Një zgjedhë ishte një kornizë druri e vendosur mbi supet e dy qeve në mënyrë që ata të mund të tërhiqnin ballë për ballë. Ishte gjithashtu një figurë e zakonshme me fjalë për mësimin e një rabini - njerëzit flisnin për marrjen përsipër të zgjedhës së Ligjit. Kur Jezusi thotë "zgjedha ime", të gjithë ata që dëgjonin e kuptuan se ai po ofrohej si mësuesi i tyre. 3. Shpjegimi i Tekstit Vargjet 1–6 — Një pyetje nga një qeli burgu "A je ti ai që duhet të vijë, apo duhet të presim një tjetër?" - Kjo është një nga fjalitë më të sinqerta në Bibël. Gjoni nuk është njeri i dobët. Ai është njeriu që i quajti udhëheqësit fetarë një fole gjarpërinjsh. Dhe ja ku është, duke pyetur nëse ka gabuar. Vini re se çfarë nuk bën Jezusi. Ai nuk e qorton Gjonin. Ai nuk thotë "si mund ta bësh këtë pyetje pas gjithçka je që pe?" Ai nuk u thotë lajmëtarëve të Gjonit ta mbajnë pyetjen në heshtje. Ai e merr seriozisht dhe i përgjigjet. "Shkoni dhe i tregoni Gjonit çfarë dëgjoni dhe shihni." — Ai nuk dërgon mbrapsht një argument. Ai dërgon mbrapsht prova. Të verbërit shohin, të çalët ecin, lebrosët pastrohen, të shurdhrit Me dëgjojnë, të vdekurit ringjallen dhe të varfrit dëgjojnë lajme të mira. Çdo artikull në atë listë vjen nga Isaia. Gjoni i dinte ato fragmente përmendësh. Por shikoni me kujdes se çfarë mungon në listë. Isaia 61 gjithashtu premton liri për të burgosurit dhe hapjen e burgut për ata që janë të lidhur. Jezusi e lë jashtë atë rresht - dhe ai po i flet një burri në burg. Ai po i thotë butësisht Gjonit: Unë jam ai dhe nuk do të të nxjerr. Kjo është një fjalë e vështirë dhe e sjellshme në të njëjtën kohë. "I lumtur është ai që nuk skandalizohet nga unë." — Fjala do të thotë të pengohesh në diçka. Jezusi po thotë: i lumtur është personi që nuk pengohet nga fakti që unë nuk po bëj atë që ai priste. Kjo është një fjalë për Gjonin dhe është një fjalë për ne. Vargjet 7–15 — Çfarë thotë Jezusi për Gjonin Tani shikoni çfarë ndodh në momentin që lajmëtarët e Gjonit largohen. Jezusi kthehet nga turma dhe e lavdëron Gjonin publikisht. Ai sapo ka marrë një pyetje dyshuese nga burri dhe menjëherë mbron reputacionin e tij para të gjithëve. "Çfarë dolët të shihni në shkretëtirë? Një kallam që e tund era?" — Një kallam përkulet ngado që fryn era. Jezusi thotë se Gjoni nuk ishte aspak i tillë. Pastaj: një njeri me rroba të buta? Jo, ata jetojnë në pallate. Gjë që është një ironi e vogël, sepse njeriu që e futi Gjonin në burg jetonte në një të tillë. "Midis atyre që kanë lindur prej grave nuk ka dalë askush më i madh se Gjon Pagëzori." — Jezusi thotë se Gjoni është personi më i madh që ka jetuar ndonjëherë deri në atë pikë. Jo më i famshmi. Më i madhi. Dhe ai e thotë këtë për një burrë që sapo i ka dërguar një pyetje dyshuese. "Megjithatë, më i vogli në mbretërinë e qiejve është më i madh se ai." — Kjo i ngatërron njerëzit, prandaj le të jemi të qartë. Jezusi nuk po thotë se Gjonit i mungonte diçka në karakterin e tij. Ai po flet për pozicionin në histori. Gjoni qëndroi te dera dhe tregoi përpara. Kushdo që vjen pas kryqit dhe ringjalljes qëndron brenda, duke parë atë që Gjoni vetëm shpalli. Besimtari i zakonshëm sot di gjëra që Gjoni vdiq pa i ditur. Vargu 12 është një varg vërtet i vështirë: mbretëria e qiejve vuan dhunë dhe të dhunshmit e marrin me forcë. Të krishterët e mirë e kanë lexuar në dy mënyra. Disa e kuptojnë si kundërshtim - Mbretëria është nën sulm nga njerëz si Herodi. Të tjerë e lexojnë pozitivisht - njerëzit po shtyhen drejt Mbretërisë me gjithçka që kanë. Greqishtja i lejon të dyja. Është e sinqertë të themi se nuk jemi të sigurt dhe se kjo nuk ndryshon asgjë në pjesën tjetër të kapitullit. Vargjet 16–19 — Fëmijët që nuk do të luajnë "Ne luajtëm flaut për ju dhe ju nuk kërcyet; ne kënduam një vajtim dhe ju nuk vajtuat." - Jezusi përshkruan fëmijët në treg që refuzojnë të marrin pjesë në asnjë lojë. Luani një dasmë, ata nuk do të kërcejnë. Luani një funeral, ata nuk do të qajnë. Asgjë nuk është kurrë e drejtë. Pastaj ai e zbaton atë. Gjoni erdhi duke agjëruar dhe duke jetuar në shkretëtirë, dhe ata thanë se ai kishte një demon. Jezusi erdhi duke ngrënë dhe duke pirë me njerëz të zakonshëm, dhe ata e quajtën atë një grykës dhe një mik të mëkatarëve. Të dy burrat nuk mund të kishin jetuar më ndryshe, dhe e njëjta brez i hodhi poshtë të dy. Kjo na tregon diçka të pakëndshme. Kur një person ka vendosur tashmë të mos besojë, arsyeja që jep nuk është arsyeja e vërtetë. Ndryshoni lajmëtarin dhe ata thjesht do të gjejnë një ankesë të re. "Urtësia justifikohet nga veprat e saj" - në fund të fundit, rezultatet e zgjidhin argumentin, jo opinionet. Vargjet 20–24 — Qytetet që panë më shumë "Mjerë ti, Korazin! Mjerë ti, Betsaida!" — Këto qytete nuk e sulmuan Jezusin. Ata nuk e dëbuan. Ata thjesht panë mrekulli dhe vazhduan jetën e tyre. Kjo mjaftoi. Pastaj Jezusi thotë diçka tronditëse për një audiencë hebraike. Tiro dhe Sidoni ishin qytete pagane që profetët i kishin dënuar. Sodoma ishte shembulli më i keq në të gjithë Dhiatën e Vjetër. Dhe Jezusi thotë se ato vende do të ishin penduar nëse do të kishin parë atë që pa Kapernaumi. Ja parimi, dhe është tronditës: sa më shumë që keni parë, aq më shumë jeni përgjegjës për të. Të ulesh në kishë çdo javë nuk është një aktivitet neutral. Drita e marrë sjell me vete përgjegjësi. Kapernaumi ishte qyteti ku jetoi Jezusi - dhe merr paralajmërimin më të fortë nga të tre. Vargjet 25–27 — Të fshehura nga të zgjuarit "Ti ua ke fshehur këto gjëra të urtëve dhe të zgjuarve dhe ua ke zbuluar fëmijëve të vegjël." — Kjo nuk është shpërblimi i padijes nga Perëndia. Arsimi nuk është problemi. Problemi është qëndrimi që shpesh vjen me të - besimi që thotë se nuk kam nevojë të më mësohet asgjë. Një fëmijë i vogël nuk ka një problem të tillë. Ai thjesht pyet. "Çdo gjë më është dhënë në dorë nga Ati im, dhe askush nuk e njeh Birin përveç Atit, dhe askush nuk e njeh Atin përveç Birit." — Ndalo këtu për një moment. Ky është një nga pohimet më të qarta që Jezusi bën ndonjëherë për atë se kush është. Ai po thotë se ai dhe Ati e njohin njëri-tjetrin në një mënyrë që askush tjetër nuk e ndan, dhe se kushdo që dëshiron ta njohë Perëndinë vjen nëpërmjet tij. Vargjet 28–30 — Ejani tek Unë Dhe tani, menjëherë pas atij pretendimi të madh, vjen ftesa më e butë në Bibël. Renditja ka rëndësi. Meqenëse ai është ai që thotë se është në vargun 27, oferta në vargun 28 mund të jetë realisht e besueshme. "Ejani tek unë, o ju të gjithë të munduar dhe të rënduar." - Dy lloje lodhjeje. Fjala e parë përshkruan dikë që punon deri në rraskapitje. E dyta përshkruan dikë që mban një barrë që i është vënë mbi supe. Disa prej nesh janë të lodhur nga ajo që po bëjnë. Të tjerë janë të lodhur nga ajo që na është vënë mbi supe. Ai i fton të dy. "Merrni mbi vete zgjedhën time dhe mësoni nga unë." - Vini re se ai nuk ofron një jetë pa asgjë mbi supet tuaja. Ai ofron një zgjedhë të ndryshme. Secili mban diçka. Pyetja është se kujt i përket. "Sepse unë jam i butë dhe i përulur në zemër." — Ky është i vetmi vend në ungjij ku Jezusi përshkruan zemrën e tij. Nga gjithçka që mund të kishte thënë për veten e tij, ai zgjodhi këto dy fjalë. Ai nuk është i ashpër. Ai nuk është i paduruar me ata që mësojnë ngadalë. Kjo është arsyeja pse është e sigurt të vijë. "Sepse zgjedha ime është e ëmbël dhe barra ime është e lehtë." — Fjala e përkthyer e lehtë do të thotë që i përshtatet mirë. Një zgjedhë e bërë keq e fërkon kafshën ashpër. Një e mirë është formuar për t'iu përshtatur. Barra e tij nuk është e lehtë sepse ai kërkon pak. Është e lehtë sepse i përshtatet dhe sepse ai po tërheq pranë teje. 4. Fjalë kyçe Skandalizō / σκανδαλίζω (skandalízō) — “Të pengohesh, të shkaktosh pengesë” — nga një fjalë që përkthehet në shkopin që krijon një kurth. Fjala jonë skandal vjen prej saj. Jezusi e bekon personin që nuk pengohet tek ai kur ai nuk sillet siç pritet. Zygos / ζυγός (zygós) — “Zgjedhë” — korniza prej druri mbi supet e dy qeve. Ishte gjithashtu fjala e zakonshme për mësimin e një rabini. Jezusi po ofrohet si mësuesi, mësimet e të cilit ju merrni përsipër. Praus / πραϋς (praüs) — “I butë, i butë” — e njëjta fjalë nga Lumturitë në Mësimin 5. Përdorej për një kalë të fortë që ishte stërvitur. Nuk do të thotë kurrë dobësi. Do të thotë forcë e madhe nën kontroll. Anapausis / ἀνάπαυσις (anápausis) — “Pushim, lehtësim, rifreskim” — jo pjesa tjetër e të mos bërit asgjë, por pjesa tjetër e ngritjes së një barre. E njëjta fjalë shfaqet në Dhiatën e Vjetër Greke në Jeremia 6:16, e cila qëndron pas këtij vargu. 5. Lidhja me Dhiatën e Vjetër dhe Përmbushjen Profetike Katër fragmente nga Dhiata e Vjetër qëndrojnë pas këtij kapitulli: Isaia 35:5–6 dhe 61:1 — Të verbërit shohin, të çalët ecin, të shurdhrit dëgjojnë dhe lajmi i mirë u predikohet të varfërve. Kjo është lista që Jezusi i dërgon përsëri Gjonit. Ai nuk po përshkruan mirësi të rastësishme; ai po i lexon Gjonit përgjigjen e tij nga profetët. Malakia 3:1 — “Ja, unë po dërgoj lajmëtarin tim para fytyrës sate.” Jezusi e citon drejtpërdrejt në vargun 10 dhe ia aplikon Gjonit. Premtimi i Malakias është mbajtur. Malakia 4:5 — Perëndia premtoi ta dërgonte Elian përpara ditës së madhe të Zotit. Në vargun 14, Jezusi thotë se nëse njerëzit janë të gatshëm ta pranojnë, Gjoni është Elia. Ai erdhi me të njëjtën frymë dhe bëri të njëjtën vepër. Jeremia 6:16 — “Pyetni për shtigjet e lashta… dhe ecni në to, dhe gjeni prehje për shpirtrat tuaj.” Jezusi përdor pothuajse saktësisht këto fjalë në vargun 29. Por ka një ndryshim. Jeremia tregoi një shteg. Jezusi tregon për veten e tij. Ky ndryshim është i gjithë kapitulli në një rresht. Profetët treguan rrugën. Jezusi thotë: ejani tek unë. 6. Aplikimi për Ne Sot Sillni dyshimin tuaj te Jezusi, jo larg tij. Gjoni nuk pushoi së besuari në heshtje vetë. Ai ia dërgoi pyetjen drejtpërdrejt Jezusit. Kjo është adresa e duhur për një dyshim. Dhe vini re se Jezusi nuk u zemërua për këtë. Besimi nuk është mungesa e pyetjeve. Njeriu më i madh që ka jetuar ndonjëherë, sipas vetë Jezusit, pyeti nëse kishte Mesinë e gabuar. Nëse Gjoni mund ta pyeste këtë, ju lejohet të keni një javë të vështirë pa arritur në përfundimin se keni humbur besimin tuaj. Zoti mund të mos të heqë atë në të cilën ndodhesh. Jezusi e la rreshtin për hapjen e burgjeve në përgjigjen e tij, dhe Gjoni qëndroi në qeli deri në fund. Ndonjëherë përgjigjja nuk është shpëtim, por prania. Kjo është prapë një përgjigje, dhe është prapë dashuri. Kontrolloni se çfarë bëni me atë që keni parë tashmë. Tre qytetet nuk u ndëshkuan për armiqësi. Ata u paralajmëruan për vëzhgimin dhe për ngritjen e shpatullave. Nëse keni dëgjuar shumë mësime, ky varg po ju flet juve përpara se t'i flasë kujtdo tjetër. Merr zgjedhën që të përshtatet. Ti po mban diçka sidoqoftë. Shumë besimtarë të lodhur janë të rraskapitur nga një peshë që Jezusi nuk ua dha kurrë - pritjet e të tjerëve, një fe performancë, një standard që askush nuk mund ta arrijë. Lëre atë dhe merr të tijën. 7. Çfarë mësojmë nga ky kapitull 1. Jezusi është i butë me dyshime të sinqerta. Ai iu përgjigj Gjonit me prova dhe pastaj e lavdëroi atë publikisht. Ai nuk e turpëroi atë që e pyeti. 2. Njerëzit që nuk do të besojnë gjithmonë do të gjejnë një arsye. Gjoni agjëroi dhe ata thanë se kishte një demon. Jezusi hëngri me njerëz dhe ata e quajtën pijanec. Ankesa nuk ishte kurrë problemi i vërtetë. 3. Të shohësh më shumë do të thotë të jesh përgjegjës për më shumë. Korazini dhe Kapernaumi nuk u paralajmëruan për sulmin ndaj Jezusit, por për vëzhgimin e tij dhe mosndryshimin e asgjëje. 4. Ai na tregon zemrën e tij: të butë dhe të përulur. Nga të gjitha fjalët që Jezusi mund të kishte përdorur për të përshkruar veten, ai zgjodhi këto. Kjo është arsyeja pse ftesa për të ardhur është e sigurt. VARG PËR T'U MBAJTUR MEND “Sepse zgjedha ime është e ëmbël dhe barra ime është e lehtë.” Mateu 11:30