Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Tęczowa Formacja 🌈 bajka dla dzieci (Nosorożce II) | Felek Wafelek (PFW_048)

Transcript

Tęczowa Formacja 🌈 bajka dla dzieci (Nosorożce II) | Felek Wafelek (PFW_048) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski wracamy do camen, ale tym razem poranek
0:04
wcale nie pachnie świeżym śniegiem wygląda tak, jakby ktoś
0:08
zapomniał pokolorować cały świat.
0:11
Felek wafelek i skrzydlate nosorożce, tęczowa formacja.
0:17
Gdy szarość rozlewa się po ulicach, a sadzuch rośnie z
0:20
każdą zgaszoną barwą. Felek dziewczynki, króliki i
0:24
skrzydlate nosorożce muszą podjąć decyzję, od której zależy
0:28
nie tylko los paszteta, ale też to, czy w ogóle jeszcze kiedyś
0:33
zobaczymy prawdziwą tęczę czy jeden czekoladowy wafelek może
0:37
zostać jeźdźcem legendy? Czy z podziemnych korytarzy da
0:42
się wyprowadzić światło, które pokona największą szarość?
0:46
I co stanie się z panem szarości, kiedy ktoś odważy się
0:49
zajrzeć pod jego mroczną skorupę?
0:52
Usiądźcie wygodnie, poprawcie swoje czapeczki, przygotujcie
0:55
kolorowe kredki, takie, które potrafią pokolorować nawet
0:59
najbardziej szary dzień i przygotujcie się na finał tej
1:03
noworocznej przygody. Jeżeli felek stał się już
1:09
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
1:13
zostawcie ocenę. To dla nas najmilszy sygnał, by
1:17
opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie
1:21
postawić mu symboliczne kakao na patronite.
1:24
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:28
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:32
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:37
Poranek w kamen nie przypominał żadnego poranka, jak i felek,
1:41
Oliwia czy pola kiedykolwiek widzieli?
1:44
Nie pachniał świeżym śniegiem, nie błyszczał jak zwykle, nie
1:48
mrugał iskierkami latarni, wyglądał jak, jakby ktoś
1:52
zapomniał go pokolorować. Świat stał się szary, szary jak
1:57
stary telewizor, który zgubił wszystkie kolory.
2:00
Śnieg był teraz matowy. Jak popiół drzewa wyglądały
2:05
jakby ktoś odrysował je zwykłym ołówkiem?
2:08
Felek wyszedł z klatki schodowej naciągając wafelkową czapkę na
2:12
czekoladowe brwi. Zrobił 2 kroki i aż zachwiał się
2:17
z niedowierzania. A niech mnie kakao strzeli
2:21
wyszeptał. Kolory.
2:24
Naprawdę znikają. Oliwia i pola stanęły po obu
2:29
stronach. Patrząc wokół z takimi minami,
2:32
jakby ktoś właśnie zabrał im ulubione kredki z piórnika, ten
2:36
świat wygląda smutno powiedziała cicho Oliwia.
2:41
A jeszcze wczoraj był taki piękny dodała pola.
2:46
Po chwili dołączyły do nich króliki, poszarzałe przygaszone
2:50
nawet ich hełmy nie błyszczały już jak dawniej.
2:53
Wszyscy trzymali uszy nisko, jakby bały się, że sadzą
2:57
zdmuchnie jej jednym ruchem generał królicza łapka podszedł
3:01
jego antenka bez życia, zwisała w dół.
3:06
Wróćmy do bazy powiedział. Musimy zrobić naradę.
3:10
I to szybko, zanim sadurch pochłonie wszystko.
3:13
Króliki ruszyły pierwsze, ciągnąc za sobą poszarzałe mapy
3:17
i przygaszone lampki sygnalizacyjne.
3:20
Felek, Oliwia i pola poszli zaraz za nimi, trzymając się
3:24
blisko, bo nawet echo w tym świecie zdawało się bać własnego
3:28
głosu. W centrum sali dowodzenia stał
3:30
generał królicza łapka wyglądał jakby ważył tonę zbiórka.
3:36
Zawołał, chodzi głos miał bardziej z waty niż ze stalowego
3:39
autorytetu. Króliki ustawiły się w półokrąg.
3:44
Jak Oliwia i pola stanęli z nimi malutcy pośród króliczych
3:48
pilotów, ale z sercami dużymi jak cała jaskinia.
3:52
Generał od chrząknął nacisnął panel i na ścianie pojawiła się
3:56
lista punktów. Niestety wszystkie wyglądały
4:01
źle. Sytuacja jest poważna zaczął, a
4:06
w jaskini zapanowała Cisza. 1:00 ten czorożec nie reaguje jego
4:12
skrzydła iróg są w stanie uśpienia nawet nie drgną.
4:17
Króliki jęknęły cicho. 2:00 pierwszego jeźdźca wciąż brak,
4:23
gdyby był tu wszystko wyglądałoby inaczej.
4:26
Oliwia ścisnęła pole za rękę pola przełknęła ślinę w oczach
4:31
błyszczała uparta determinacja. 3:00.
4:36
Sadzuch wymknął się spod kontroli.
4:39
Generał wskazał na mapę cała okolica rurged była pokryta
4:43
poszarzałą mgłą. Jego moc rośnie im więcej
4:47
szarości, tym silniejszy się staje.
4:50
Króliki zadrżały. I 4:00 głos generała zadrżał.
4:57
Okolica robi się coraz bardziej szara.
5:00
Ulice, domy, drzewa wszystko, jeśli dalej tak pójdzie.
5:06
Kolory znikną całkowicie. Felek przymknął oczy.
5:11
Jego czekoladowe brwiściągnęły się jak 2 walczące karmelki.
5:16
Po chwili stanął na środku, poprawił czapeczkę i powiedział
5:20
wyraźnie stanowczo felkowo. To znaczy, że nie mamy czasu?
5:26
Króliki spojrzały na niego. Dziewczynki również nawet
5:30
tęczowy gran orożec stojący nieruchomo w swojej Stalowej
5:34
Zatoce jakby drgnął w uśpieniu musimy znaleźć paszteta.
5:39
Kontynuował felek. To on jest kluczem bez niego nie
5:42
obudzimy gran o rożca, a bez gran orożca nie przetniemy tej
5:47
całej szarzyzny. Srebrno uszek najstarszy z
5:52
królików pokiwał głową. Ma rację wyszeptał.
5:57
Tylko pasztet potrafi dostroić serce tęczorożca bez niego nic
6:02
nie zadziała. Ale jak go mamy uratować?
6:06
Zapiszczał młody królik trzymając w łapkach prawie
6:10
zgaszoną latarkę saduch jest wszędzie.
6:14
Felek wskoczył na skrzynkę po marchewkach jakby to była
6:17
mównica bohatera sadzuch nie jest wszędzie powiedział.
6:22
On jest w swoim roku. A mrok zawsze ma źródło.
6:27
Wszyscy spojrzeli na niego i jakby na moment rozjaśniał im
6:30
się wzrok. Sadzuch sam powiedział, gdzie go
6:33
trzyma. Dodał felek.
6:36
W komnacie bez koloru to jego mroczna nora, jego schowek, jego
6:40
ulubione miejsce na bycie, no samym sobą.
6:46
Pola mruknęła. Czyli to tam musimy wejść?
6:51
Oliwia skinęła głową. I go wyciągnąć.
6:55
Raz na zawsze. Generał uniósł głowę jego
7:00
antenka drgnęła pierwszy raz od długich godzin.
7:05
Jeśli tak powiedział powoli. To czas ogłosić misję.
7:11
Wszyscy wstrzymali oddech. Generał podniósł łapkę i uderzył
7:16
nią w panel. Rozpoczynamy operację tęczowy
7:20
zwrot, odzyskamy paszteta obudzimy gran o rożca, a kolory
7:25
wrócą do świata. Choćbyśmy mieli kopać, skakać i
7:29
świecić do ostatniej iskierki. Felek uniósł rękę do góry.
7:35
Słodkie myślenie to rozwiązanie. Krzyknął.
7:39
I wtedy stało się coś niezwykłego?
7:41
Kilka królików. Uśmiechnęło się.
7:45
Słabo niepewnie, ale jednak się uśmiechnęły.
7:49
Jakby w tej szarej jaskini ktoś nagle zapalił maleńkie światło
7:53
podziemna baza wciąż drżała lekko po ostatnim uderzeniu
7:57
szarości, gdy felek nagle zmrużył oczy i powiedział,
8:00
czekajcie, zauważyliście im większy robi się sacuch, tym
8:05
mniej patrzy pod nogi, jakby zapominał o świecie.
8:10
Generał królicza łapka uniósł uszy.
8:13
Co prawda mruknął im bardziej rośnie, tym mniej jest uważny,
8:19
nie może być wszędzie jednocześnie, a poza tym ma
8:22
uczulenie na kolory, to one rażą go najbardziej i to na nich
8:26
skupia swoją szarość. Felek kiwnął głową ze
8:29
zrozumieniem, czyli w szarości. Jesteśmy dla niego jak
8:33
niewidzialne króliki ninja podsumował.
8:37
Korzystamy z tego ruszyli więc dalej w kierunku komnaty, bez
8:40
koloru. Korytarze stawały się coraz
8:43
węższe, ściany zimniały jakby szarość miała własny, lodowaty
8:48
oddech. Królicze latarki, migotały i
8:51
gasły na moment, jakby ktoś wypijał z nich światło.
8:55
Jednym łykiem. W końcu weszli w strefę, którą
8:58
srebrną szek nazwał szeptem. Szara strefa.
9:03
Tu światło nie obowiązuje. A sadzuch rozpoznaje tylko kolor
9:08
i silny blask. Wy jesteście teraz przy
9:12
gaszenie, oni macie szansę, no to idziemy mruknął felek, cicho
9:17
jak wafelek pod stołem na imieninach.
9:21
Dziewczynki za chichotał, ale szybko spoważniały.
9:24
Weszli w głąb korytarza. Kroki mieli lekkie jak piórka,
9:28
nawet echo bało się odezwać i wtedy.
9:32
W oddali usłyszeli niskie, ciężkie buczenie srebrno uszek,
9:37
aż zatrząsł się wąsami. To on wyszeptał.
9:42
Nie zdążyli nawet wymienić spojrzeń przed ich oczami przez
9:45
korytarz przeciągnął potężny cień.
9:51
Niecały tylko jego prawa noga, ale ta noga była większa niż
9:55
cały autobus. Felek wciągnął wszystkich za
9:59
wielki pęknięty filar skalny dziewczynki przytuliły się do
10:04
siebie, a felek przykleił się do ściany tak intensywnie, że
10:08
wyglądał jak czekoladowa naklejka.
10:10
Sadzuch przesunął się obok nich, powoli majestatycznie złowrogo.
10:16
Czarna Mgła kapała z jego pióro pusza jak smoła, minął ich o
10:20
długość dokładnie 3 puchatych króliczych ogonków.
10:25
I ani drgną. Nie spojrzał.
10:28
Nie wyczuł. Jakby dla niego nie istnieli.
10:33
Srebrną szek odetchnął tak cicho, że nawet pył tego nie
10:37
usłyszał, widzicie? Szepnął.
10:40
On nie widzi niczego, co nie ma barwy.
10:44
Szarość jest dla niego jak Mgła, niewidzialna, obojętna, nijaka.
10:50
Felek uśmiechnął się pod nosem. Super, czyli dopóki wyglądamy
10:55
jak nie umyte okulary, jesteśmy bezpieczni, gdy olbrzymi cień
10:59
sacucha odpłynął dalej. W tunel ruszyli szybciej,
11:03
ostrożnie, lecz z nową pewnością przed nimi na końcu korytarza
11:08
połyskiwała komnata bez koloru, ciemna, głucha, bez jednej
11:14
iskierki światła i gdzieś tam. Czekał pasztet.
11:18
Kiedy dotarli do końca tunelu, zobaczyli coś coś.
11:22
Cisnęło im serca w ogromnej, pustej komnacie.
11:26
Gdzie ściany były gładkie i zupełnie bezbarwne leżał pasztet
11:31
szary, blady, bez swojej puszystości jakby ktoś odczesał
11:37
z niego wszystkie kolory świata pola zakryła usta.
11:41
Oliwia aż zrobiła krok do przodu.
11:43
Pasztet wyszeptała podbiegły do niego felek.
11:48
Tuż za nimi Oliwia położyła dłoń na jego futerku.
11:52
Nie pozwolimy, żebyś zniknął pasztet wyszeptała pola?
11:57
Podnieśmy go powiedział cicho felek i wynośmy się stąd za nim
12:03
on wróci. Trzymając paszteta ostrożnie jak
12:10
skarb ruszyli z powrotem W ciemności, byli jak kropki
12:14
rysowane ołówkiem, niewidoczne dla sacucha.
12:18
Kiedy wrócili króliki otoczyły ich natychmiast.
12:21
On żyje zapiszczało jedno. Ale komnata wyssała z niego
12:27
wszystkie siły dodało inne. Nawet gdybyśmy go wsadzili na
12:32
grzbiet gran o rożca nie utrzyma się.
12:36
To koniec. Nie, nie poddamy się tak łatwo
12:41
powiedział felek. Stanowczo odsunęli paszteta
12:43
bliżej źródła światła, a wtedy coś się poruszyło.
12:49
Maleńki, słaby ruch, łapki Blade drgnięcie wąsików pasztet
12:54
otworzył oczy cieniutkim głosem jak szept liścia powiedział
12:58
felku. Felek pochylił się.
13:01
Pasztet drżał, ale mówił dalej. Granorożec.
13:06
On ciebie wyczuwa. On do mnie przemawia w myślach.
13:12
Felku, musisz go poprowadzić. Ja już nie dam rady.
13:17
Ale więź mogę ci przekazać, uniósł drżącą łapkę, dotknął
13:22
kopyta tęczorożca potem dotknął dłoni felka.
13:27
W tym momencie gran orożec ryknął nisko potężnie, jakby
13:31
budziła się góra światło na jego rogu za pulsowało jeden raz
13:36
drugi. Aż wreszcie rozświetliło całą
13:40
jaskinię białym czystym blaskiem.
13:43
Króliki padły na kolana. Generał szeptał z
13:46
niedowierzaniem, co to niemożliwe?
13:50
On on przekazał ci więź pierwszego jeźdźca felku gran
13:55
orożec cię uznał, jesteś teraz drugim pierwszym jeźdźcem.
14:05
Felek spojrzał na paszteta, czekoladowa twarz była poważna,
14:09
jakby nagle stał się starszy o lata, obiecuję powiedział cicho,
14:14
ale pewnie. Wrócisz na jego grzbiet, kiedy
14:17
odzyskamy kolory, słodko, przysięgam, jeszcze będziesz
14:21
kiczał na zielonej trawie i wcinał pomarańczowe marchewki.
14:24
Pasztet zamknął oczy, ale tym razem z lekkim uśmiechem w bazie
14:30
znów panował ruch, ale to był ruch zmęczony.
14:33
Ciężki światłoroczce stały w swoich boksach, smutne
14:38
poszarzałe. Gran orożec wciąż milczał, choć
14:42
jegoróg powięzi z felkiem świecił już delikatnym, białym
14:46
blaskiem. Generał królicza łapka wszedł na
14:50
podest dowodzenia, jakby wspinał się na bardzo strome schody.
14:54
Sytuacja jest krytyczna powiedział.
14:58
Sadza pokrywa całe rur gebiet jak pancerz jak skorupa na
15:03
starym cieście mruknął jeden z królików.
15:07
Nawet fala tęczy gran orożca może mieć problem, żeby się
15:11
przez to przebić. Ciągnął generał jest jej po
15:14
prostu za dużo. Potrzebujemy czegoś więcej, co
15:18
jest esencją barw? Zapadła Cisza.
15:23
Króliki patrzyły w podłogę światło roszcze też.
15:27
Tylko felek patrzył. Wróg gran orożca.
15:31
Światło w jego czubku migotało jak maleńka gwiazdka.
15:35
I wtedy felek zauważył coś jeszcze.
15:38
Tuż na końcu rogu tam, gdzie światło zbierało się w
15:41
najjaśniejszy punkt, coś lśniło inaczej twardo i skrzyście.
15:48
Hej, szepnął felek. Czy ja dobrze widzę, czy Grand
15:53
orożec ma coś wbite w róg? Podszedł bliżej ostrożnie z
16:00
szacunkiem. Na samym czubku rogu tkwił mały,
16:04
nieregularny kryształ. Mienił się słabo wszystkimi
16:07
kolorami naraz jak tęcza, która zapomniała jak się świeci na
16:11
pełną moc. To wygląda jak pola zmrużyła
16:16
oczy diament. Albo coś bardzo diamentu
16:20
podobnego dodała Oliwia. Starszy królik srebrnouszek aż
16:26
podskoczył. No tak, zawołał przecież gran
16:29
orożec przed laty pracował w najstarszej części kopalni rył
16:33
tunele, jak nikt inny musiał trafić na żyłę kryształów, a
16:38
jeden z nich wbił mu się wróg. Felek wskoczył na skrzynkę po
16:42
marchewkach swoją ulubioną mównicę.
16:45
Słodkie myślenie to rozwiązanie powiedział głośno, jeśli jeden
16:50
taki kryształ pomaga mu zmieniać światło w tęczę, to wyobraźcie
16:55
sobie, co zrobi cały zastęp tęczorożców.
16:59
Jak to cały zastęp skąd myje? Niby weźmiemy zająknął jeden
17:04
królik, przecież mamy tylko jednego tęczorożca dodał drugi.
17:09
A reszta to przecież zwykłe światło rożce zapiszczał trzeci
17:13
wyraźnie niepewny. Widząc pytające miny królików i
17:17
dziewczynek, felek uniósł rękę i zaczął tłumaczyć.
17:22
Patrzcie białe światło to trochę jak kubek kakao, w którym są
17:26
wszystkie smaki naraz wygląda zwyczajnie brązowo, ale w środku
17:31
ma całą drużynę smaków, a taki kryształ działa jak tęczowy
17:36
filtr. Tęczowy filtr?
17:37
Zapytała Oliwia marszcząc brwi. Dokładnie tak potwierdził felek,
17:43
kiedy światło przez niego przechodzi, kryształ je dzieli
17:46
na paseczki czerwony, żółty, zielony, niebieski i nagle z
17:53
jednego nudnego błysku robi się cała tęcza.
17:57
To jakby kryształ wołał, kolorki ustawić się ładnie w szeregu.
18:03
Pola uchyliła usta. Czyli jeśli zamontujemy każdemu
18:08
światłorożcowi taki diament na czubku rogu, zamiast zwykłych
18:12
ataków światłem będziemy mieć zaczęła pola coraz bardziej
18:16
podekscytowana tęczowe ataki Najwyższego poziomu dokończył
18:22
radośnie generał, aż jego antenka drgnęła.
18:26
Króliki spojrzały na siebie jakby ktoś nalał im do uszu kaos
18:30
kofeiną w jaskini dało się wyczuć pierwszą nutkę koloru.
18:36
Srebrną szek najstarszy z królików, wzruszył wąsami, aż
18:40
zakręciły się jak sprężynki. Spojrzał na felka z rosnącym
18:44
zdumieniem, jakby właśnie odkrył bardzo starą prawdę, która od
18:48
dawna czekała na odkurzenie felku.
18:52
Chyba masz rację powiedział powoli.
18:55
Przed laty mieliśmy więcej tęczorożców zawsze myśleliśmy,
18:59
że tylko najdzielniejsze światło rożce te, które najciężej
19:03
pracowały w kopalniach i ryły najgłębsze tunele przechodziły
19:06
jakiś wewnętrzny proces przemiany.
19:10
Tęczowe dojrzewanie dorzucił młody królik.
19:13
Tak nam mówiono w szkole. Srebrną szek pokręcił głową.
19:20
A prawda chyba była inna. I dużo prostsza.
19:24
Ten czarowce rodziły się wtedy, gdy któryś światłorożec
19:27
przypadkiem trafił na żyłę kryształów.
19:31
I jeden z nich wbił mu się wróg, podsunął felek.
19:35
Dokładnie tak potwierdził srebrną uszek króliki spojrzały
19:39
po sobie jakby właśnie ktoś przewrócił do góry nogami ich
19:42
szkolne podręczniki srebrną szek zrobił krok naprzód odchrząknął
19:48
i powiedział już zupełnie pewnie.
19:51
Jeśli ten jeden kryształ daje gran o roż sowi taką moc, to
19:56
większy ich zapas może nam uratować cały nowy rok.
20:00
A ja wiem gdzie ich szukać tak gdzie podskoczył młody królik w
20:05
najstarszej zapomnianej części kopalni powiedział.
20:09
Srebrno uszek jest tam stara komnata, ściany dosłownie świecą
20:14
od pokoleń, mówimy na nią komora błyskotek, Grand orożec rył tam
20:19
kiedyś tonele i to musi być miejsce, z którego pochodzi jego
20:23
kryształ. W jaskini zapadła Cisza pełna
20:25
zachwytu. A potem felek rozpromienił się
20:28
jak czekolada na słońcu, to co kaski na głowy i lecimy po
20:33
tęczę. Króliki spojrzały na generała
20:37
generał na felka antena generała uniosła się o centymetr wyżej.
20:43
Korytarze wiodące do najstarszej części kopalni były inne niż
20:46
wszystkie. Cichsze, starsze jakby same
20:51
pamiętały czasy, gdy węgiel był królem, a kopalnie jego zamkami
20:56
światło rożce szły przodem, ostrożnie stawiając kopyta
21:00
króliki. Biegły obok z latarkami felek,
21:03
Oliwia i pola trzymali się blisko gran.
21:05
O rożca, który tym razem szedł wolno, jakby witał się ze starym
21:10
domem. W końcu dotarli do ogromnej
21:13
groty. Ściany komory błyskotek
21:15
wyglądały tak, jakby ktoś rozsypał na nich cały zapas
21:19
brokatu. Z tysiąca sklepów plastycznych
21:22
mikrokryształki lśniły w skale, odbijając każdy cień światła.
21:27
O ja wyszeptała Oliwia to jak wnętrze gigantycznej kuli
21:32
dyskotekowej. To jak wielka migocząca szuflada
21:36
z biżuterią dodała pola, co jak felek zamyślił się jak
21:42
czekoladowe browni posypane cukrem, tylko nie można zjeść.
21:48
Grandmorzec westchnął głęboko. Jegoróg zabłysną mocniej jakby
21:53
ucieszył się, że wrócił do siebie.
21:56
Do dzieła za komendę ował generał nosorożce przygotować
22:00
rogi króliki zabezpieczyć od łupki.
22:04
Światło rożce podeszły do ścian i zaczęły delikatnie ryć rogami,
22:09
nie jak ból do żery bardziej jak precyzyjne dłuta tu stuknięcie
22:14
tam puknięcie lekkie chrupnięcie skały.
22:18
Kawałki skały z kryształkami zaczęły odrywać się i spadać na
22:22
ziemię migocząc jak gwiazdy, które postanowiły zostać
22:26
kamykami. Króliki biegały z małymi
22:28
sakiewkami do woreczków. Tylko najmniejsze wołał
22:31
srebrnouszek tylko te, które najładniej załamują światło.
22:37
Oliwia wzięła do ręki jeden z drobnych kryształków, gdy
22:40
przekręciła go w palcach przez groty przeskoczą maleńki błysk
22:44
pobladłej tęczy. To są tęczowe nasionka
22:50
stwierdziła nasionka światła. Brzmi jak nazwa idealna?
22:55
Przytaknął felek siejemy je na rogach i patrzymy, jak rośnie
22:59
tęcza. Po powrocie w bazie zrobiło się
23:04
nagle, jak w króliczej jubilerni na długich stołach leżały setki
23:09
drobnych kryształów. Króliki biegały z mini opaskami,
23:13
klamrami i uchwytami, które zakładały na rogi światło rożców
23:17
jeden kryształ tu drugi, tam trzeci, lekko przekręcony
23:23
bonosorożec kichnął w połowie montażu.
23:27
Spokojnie malutki śmiał się królik techniczny, nie wiercić
23:31
się tyle, bo diament będzie krzywo.
23:34
Światłorożce stały cierpliwie tylko od czasu do czasu
23:38
poruszając uszami. Kiedy ostatni kryształek został
23:42
zamocowany w jaskini, zgasły wszystkie blado szare światła.
23:46
Na moment zapadła całkowita ciemność i wtedy generał
23:50
królicza łapka, zawołał światło rożce test ataku tęczowego.
23:56
W jednej chwili 100 rogów rozbłysło najpierw białym
24:00
światłem, potem jakby coś się przełączyło światło zaczęło
24:05
pękać na Blade kolory, czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony,
24:11
niebieski. Cała jaskinia zamieniła się w
24:14
żywe planetarium bladej od szarości tęczy.
24:18
Na czekoladowe wąsy westchnął felek.
24:22
To jest przepiękne. Jednostki lotne.
24:29
Ryknął generał, odzyskując dawne brzmienie głosu.
24:32
Tęczowa formacja numer 7. Nosorożce ustawiły się w
24:37
szeregu. Najpierw największe osobniki za
24:40
nimi i z boku te mniejsze, a kolejne wy wachlarzu.
24:44
Dlaczego formacja numer 7 znów spytał młody królik?
24:50
Bo tęcza ma 7 kolorów, odpowiedzieli chórem felek, pola
24:54
i Oliwia. Granorożec stanął na czele
24:58
szyku. Felek wspiął się na jego
25:00
grzbiet. Róg ten czorożca zadrżał, a
25:04
kryształ zaświecił także przez chwilę wszyscy zmrużyli oczy
25:07
gotowy granorożcu. Szepnął felek, przypinając się
25:11
do specjalnego siodła na grzbiecie tego kolosa.
25:15
Nosorożec odpowiedział niskim pewnym pomrukiem.
25:19
To ruszamy na czekoladowej fali, wszystko się ocali dodał felek.
25:25
I cała formacja ruszyła ku powierzchni w stronę sadzicha.
25:29
Wylot przez stare kopalniane szyby był jak start Wielkiej
25:33
podziemnej rakiety. Nosorożce wystrzeliły w górę,
25:37
jeden po drugim przeciskając się przez tunele i kominy.
25:40
Na powierzchni przywitała je. Szarość gruba, ciężka, klejąca
25:47
chmura sadzy wisiała nad całym rur gebit jak koc, którego nikt
25:51
nie chce, ale ktoś go uparcie trzyma.
25:55
Pośrodku tej chmury unosił się sadzuch rozpylających szare
25:59
obłoki pochłaniające coraz większy obszar miasta.
26:04
Widzę, że nie odpuszczacie warknął sadurch, gdy dostrzegł
26:08
formację nosorożców. Czarna chmura za jego plecami
26:12
zakotłowała się jak dym z tysiąca kominów.
26:16
Ale i tak przegracie wasze światło już próbowało i
26:20
przegrało. Nagle jego wzrok zatrzymał się
26:23
na czymś, czego się nie spodziewał.
26:26
Na czymś dużym, ogromnym i bardzo blado kolorowym.
26:33
Zamilkł na sekundę gran orożec. Wymruczał z niedowierzaniem
26:39
niemożliwe. Ten staruszek był uśpiony.
26:43
Jego oczy zwęziły się jak 2 stalowe igły, a więc kto nim
26:47
teraz jeździ? Syknął.
26:50
Gdzie jest pasztet? Tylko on miał więź z tym
26:53
tęczowym cudem gran orożec rozpostarł skrzydła na jego
26:57
grzbiecie stał felek wafelek, mały czekoladowy, ale pewny jak
27:02
nigdy dotąd dziś nie mamy samego światła.
27:05
Krzyknął felek, a jego głos odbił się echem po całej
27:09
kopalni. Dziś mamy tęcze.
27:12
Sadurch prychnął pogardliwie, jakby ktoś właśnie zaproponował
27:16
mu kolorowy sweterek. Tęcza tęcza.
27:21
Powtórzył z drwiącym uśmiechem. Myślisz, że kilka kolorowych
27:25
błysków mnie zatrzyma? Rozpostarł ramiona, a jego
27:30
sylwetka urosła. Dosłownie.
27:32
Wsadza wokół niego zgęstniała zrobiła się ciężka, niemal
27:36
oleista Jestem teraz potężniejszy niż kiedykolwiek
27:40
ice każdym metrem, szarości, rosne z każdym zgaszonym kolorem
27:44
staje się większy. Przesunął się naprzód niczym
27:49
Czarny klif. Żaden tęczorzec mnie nie pokona,
27:54
nawet ten was największy. A ty?
27:58
Spojrzał na felka z góry jak na plamkę czekolady na obrusie nie
28:03
jesteś żadnym jeźdźcem. Skrzywił się.
28:07
Jesteś tylko słodkim okruszkiem. Felek zacisnął dłonie na uprzęży
28:14
gran orożca. Czasem okruch potrafi zatrzymać
28:17
całą lawinę od krzyknął. Zaduch roześmiał się głośno
28:24
donośnie, głucho jak trzęsący się komin starej huty,
28:28
zobaczymy, mały, zobaczymy. Rozpostarł ramiona.
28:35
Tornado sadzy znów zaczęło wirować jeszcze większe niż
28:38
poprzednio pochłaniało każdy promień światła, który się do
28:42
niego zbliżył. Na komendę felka tęczowa
28:45
formacja numer 7 krzyknął generał.
28:47
Przez radiostację felek poczuł jak serce gran.
28:51
O rożca bije w tym samym rytmie, co jego, jak myśli nosorożca i
28:55
jego własne. Zaczynają tańczyć ten sam dziwny
28:58
wspólny taniec. Raz szepnął.
29:03
Światłorożce rozłożyły skrzydła kryształy na ich rogach zaczęły
29:07
świecić mocniej 2. Chmura sady zakręciła
29:12
gwałtowniej jakby chciała ich połknąć jednym ruchem 3.
29:18
Tęcza ryknął felek. W tej samej chwili wszystkie
29:22
rogi wypuściły światło, ale tym razem nie było to zwykłe
29:26
światło. To były tęcze, tęcze, wąskie jak
29:29
lasery, tęcze, szerokie, jak wachlarze, tęcze spiralne,
29:34
tańczące krzyżujące się w powietrzu przecięły tornado
29:37
sadzy jak noże zrobione z kolorowego szkła.
29:41
Trzask. Sadza nie tylko się rozsunęła
29:46
ona pękła jak skorupa lodu jak szkło, jak coś co długo udawało,
29:53
że jest twardsze niż naprawdę jest kawałki czarnej chmury
29:57
zaczęły odpadać, a każdy z nich przy kontakcie z tęczą rozpadał
30:01
się na maleńkie, kolorowe iskierki.
30:04
Sadur zadrżał jego czarne warstwy zaczęły się kruszyć,
30:08
odpadać, zwijać się jak stare tapety, co co się dzieje zaweł?
30:14
Dlaczego tracę moc? Gran orożec zebrał całą siłę,
30:20
jaką miał w sercu i rogu. Felek poczuł, jak więź między
30:24
nimi pulsuje jak bębenek. Jeszcze raz zawołał.
30:30
Fala tęczy pełna moc. Róg gran.
30:34
O rożca wystrzelił jedną gigantyczną wiązkę tęczy tak
30:39
jasną, że na chwilę nawet śnieg pod nimi stał się kolorowy.
30:43
Wiązka uderzyła prosto w środek sacucha.
30:46
Ciemność zaskwierczała zadrżała, a potem zaczęła się kurczyć.
30:54
Sadzuch malał i malał. Z rozmiaru wieżowca do domu, do
30:59
autobusu, do psa, do chomika, aż w końcu był wielkości pluszowej
31:04
zabawki wisiał w powietrzu, trzęsąc się oszołomiony kolorowe
31:08
światło tańczyło mu w oczach. To niemożliwe pisnął cienkim
31:13
głosikiem, przecież byłem taki potężny felek odetchnął głęboko.
31:20
Kiedy sadurch był już tak mały, że mieściłby się w dużym
31:23
plecaku, nosorożce opadły niżej. Felek zeskoczył z grzbietu gran.
31:28
O rożca sadzuch wisiał w powietrzu, zawieszony w
31:31
ostatniej smudze szarości. Nie, nie zbliżajcie się
31:36
powiedział cienko. Ja.
31:39
Ja tylko chciałem, by wszystko było takie jak ja ciche, równe,
31:45
niewidoczne jakby nie przeszkadzało.
31:50
Oliwia spojrzała na niego uważnie.
31:53
Nie jak na wroga, bardziej jak na bardzo bardzo smutną chmurkę
31:59
ty nie lubisz kolorów, bo boisz się, że są głośniejsze od ciebie
32:04
powiedziała cicho, że nikt wtedy na ciebie nie spojrzy.
32:09
Pola dodała, ale wiesz w ten czy każdy kolor ma swoje miejsce,
32:14
nie wyrzuca innych, tylko stoi obok sadzą zadrżał wyglądał
32:19
nagle nie groźnie, tylko smutnie.
32:24
Nieróbcie mi krzywdy szepnął. Ja ja nie umiem być kolorowy.
32:34
Pola wyciągnęła z kieszeni mały zestaw farbek, taki, który
32:37
zawsze nosiła przy szkicowniku. Oliwia kolorowe kredki i
32:42
cienkopisy spokojnie powiedziała Oliwia, my nikogo nie
32:47
skrzywdzimy. My kolorujemy uśmiechnęła się
32:51
pola. Usiadły obok saducha, który
32:54
teraz spoczął na miękkiej rozświetlonej tęczą chmurce.
32:58
Króliki ustawiły się dookoła ciekawskie, a gran orożec
33:02
dmuchał ciepłym tęczowym światłem.
33:05
Jak suszarka do włosów tylko bardziej magiczna Oliwia zaczęła
33:09
od policzków maźnięcie różu odrobina błękitu trochę złotych
33:14
pasemek. To dla odwagi wyjaśniła, żebyś
33:19
wiedział, że możesz być widoczny.
33:23
Pula pomalowała mu brzuch na żółto.
33:27
To na ciepło w środku jak kubek kakao.
33:30
Nawet jak miewasz szare myśli, to tu wskazała.
33:33
Możesz mieć słoneczko, króliki, dorzuciły, wstążki, kolorowe,
33:38
miękkie, śmieszne, jedną przyczepiły do ucha, drugą do
33:42
ogonka select stanął na wprost sacucha i dorysował mu kakaowe
33:47
piegi. A to powiedział, żebyś pamiętał,
33:51
że nawet jak coś cię kruszy w środku, to wcale nie znaczy, że
33:54
jesteś zły. Kruszę się, lecz nie poddaję, to
33:58
moja zasada, możesz ją pożyczyć. Gran orożec zakończył dzieło
34:03
dmuchnięcie m tęczowego światła. Kolor wsiąkł w saducha od stóp
34:08
do głów. Przez chwilę wszyscy wstrzymali
34:11
oddech. A potem bum.
34:15
Ale to był dobry bum kolorowy. Sadurch rozbłysnął od środka,
34:21
jakby ktoś dolał mu tęczy do serca.
34:23
Jego czarna skorupa odpadła płatami i zniknęła w powietrzu.
34:28
Jak dym została postać nadal trochę mroczna, nadal trochę
34:33
chmurzasta, ale teraz pełna barwnych smug i refleksów.
34:37
Ja szepnę i ja czuję. To jest kolor.
34:45
Felek kiwnął głową. Tak właśnie wygląda.
34:48
Tak pachnie, tak żyje nie jest po to, żeby cię przykryć, jest
34:53
po to, żeby cię w końcu zobaczyć.
34:56
Zaduch spojrzał na swoje ręce, na swoje nogi, na brzuch.
35:01
Wszystko mieniło się subtelnymi barwami jak niebo tuż po burzy i
35:06
po raz pierwszy w historii sadzą się uśmiechnął.
35:10
Nie krzywo, nie złośliwie tak szczerzej naprawdę.
35:18
Świat na turgebiet zmieniał się z każdą minutą wsadza, opadała
35:24
kolorowe iskry, którymi rozpadły się czarne chmury.
35:27
Wracały na domy, drzewa, ulice, czerwone światła sygnalizacji
35:31
znów były naprawdę czerwone. Śnieg przestał być popiołem,
35:35
znowu był biały, a na jego powierzchni zaczęły pojawiać się
35:39
kolorowe odbicia tę nosorożcowych rogów.
35:43
Kamen Dortmund i cała okolica wyglądały jakby ktoś nie tylko
35:46
włączył kolory, ale też podkręcił je o pół obrotu na
35:50
placu nad starym szybem kopalnianym zebrały się dzieci,
35:53
króliki i nosorożce. Sadzo stał obok felka oliwii i
35:58
powoli wstążki, trochę mu się plątały, ale nikt nie śmiał się
36:02
złośliwie, jeśli już to serdecznie.
36:06
Generał królicza łapka, wciągnął powietrze i przemówił.
36:10
Do dziś zaczął. Sadzuch nie będzie już panem
36:14
szarości. Będzie strażnikiem barw
36:18
dokończył srebrną uszek. Tym, który pilnuje, żeby żadna
36:22
szarość nie zjadła już kolorów nawet tej w środku.
36:27
Króliki zapiszczały radośnie sadu poczerwienią na policzkach,
36:32
co teraz wyglądało całkiem ładnie.
36:35
Na specjalnej platformie królik sanitariusz przywiózł paszteta,
36:39
był wciąż słaby, ale wąsiki drżały mu w rytmie szczęścia
36:44
felku. Powiedział cicho.
36:47
Widzę, że Grand orożec cię słucha trochę tak jak kiedyś
36:51
mnie. Uśmiechnął się blado.
36:54
Będę trenował, będę odpoczywał, a kiedyś znów polecimy razem.
37:00
Ty z przodu, ja z tyłu albo odwrotnie.
37:04
Felek pochylił się nad nim. Polecimy razem.
37:08
Powiedział z czekoladowym uśmiechem.
37:10
I od tego dnia w każdy pierwszy poranek nowego roku nad kamen i
37:15
całą okolicą unosi się cichy szum skrzydeł.
37:19
Nie po to, żeby chwalić się zwycięstwem, ani żeby
37:22
przypominać o strachu. Tylko po to, by każdy kto
37:28
uniesie głowę, zobaczył coś ważnego.
37:31
Że kolory mogą wrócić nawet wtedy, kiedy świat wydaje się
37:35
całkiem szary, bo kolory nie żyją w farbach, latarkach ani
37:39
skrzydłach. Kolory żyją w ludziach, w ich
37:42
odwadze, życzliwości, ciekawości i małych, codziennych iskierkach
37:47
dobre, a jeśli czasem gasną, to nic wystarczy jeden ktoś, nawet
37:53
czekoladowy wafelek, który powie, krusze się, lecz nie
37:56
poddaję. I wtedy ten czas zawsze znajdzie
37:59
drogę powrotną zawsze. Zawsze.
38:04
I. Tak kończy się ta historia o
38:06
nowym roku, które na chwilę stracił kolory po to, by wrócić
38:11
jeszcze piękniejszy felek, Oliwia, pola, króliki i
38:15
skrzydlate nosorożce pokazali, że nawet największa szarość
38:18
pęka, gdy spotyka odwagę, przyjaźń i odrobinę słodkiego
38:24
uporu. Pan szarości już nie jest sam w
38:26
swoim roku pasztet może spokojnie marzyć o kolejnych
38:29
lotach. A nad camen i całym rur gabinet
38:32
rodzi się nowa tradycja. Tęczowy szum skrzydeł w pierwszy
38:37
poranek nowego roku. Ogromne podziękowania dla
38:40
patronów z kamen oliwii poli, ich królika paszteta oraz ich
38:45
mamę Moniki. To dzięki wam powstała opowieść,
38:49
w której szarość nie wygrywa, a kolory wracają zawsze wtedy, gdy
38:53
ktoś odważy się powiedzieć, kruszę się, lecz nie poddaje.
39:00
Dziękuję też wszystkim, którzy wspierają felka i pomagają
39:03
tworzyć kolejne czekoladowe przygody, słuchając polecając
39:07
innym, wysyłając rysunki i pomysły.
39:11
A jeśli chcielibyście, żeby wasze dziecko również zostało
39:14
bohaterem bajki? Zajrzyjcie na patronite i
39:17
sprawdźcie, jakie kakao czeka tam na was.
39:20
Na czekoladowym tropie. Do usłyszenia w kolejnych
39:23
przygodach felka wafelka.