Latest / True Crime 24 - Nederlands / Daniel Morcombe: De jongen in het rode T-shirt

Transcript

Daniel Morcombe: De jongen in het rode T-shirt · True Crime 24 - Nederlands

• 0:00
  Speaker 2: Waar is Daniel? Deel 1 De jongen in het rode shirt.
• 0:04
  Speaker 2: Een waar gebeurt misdaad podcast over de verdwijning en moord
• 0:07
  Speaker 2: op Daniel Morcombe. Op de ochtend van zondag de 7e
• 0:11
  Speaker 2: december 2003 werd de 13e ja. Riege Daniel James Morcombe vroeg
• 0:17
  Speaker 2: wakker in het gezinshuis in Palmwoods, een kleine landelijke stad
• 0:20
  Speaker 2: aan de Sunshine Coast van Queensland, ongeveer 90 kilometer ten noorden
• 0:24
  Speaker 2: van Brisbane. Hij en zijn broers hadden afgesproken om hun buren,
• 0:28
  Speaker 2: de familie Paxton, te helpen passievruchten plukken op hun terrein
• 0:32
  Speaker 2: in het nabijgelegen Mumbai. Tegen kwart voor tien zujochtends had
• 0:36
  Speaker 2: buurvrouw Judith Paxton de jongens op de quadbike van de
• 0:38
  Speaker 2: boerderij naar huis gereden. Daniel had zijn loon ontvangen voor
• 0:42
  Speaker 2: zijn werk. Hij had plannen voor de middag. Hij vertelde
• 0:46
  Speaker 2: zijn familie dat hij naar het winkelcentrum Sunshine Plaza in
• 0:49
  Speaker 2: Maruchi doorging. Hij wilde kerstcadeaus kopen. Misschien wilde hij ook
• 0:54
  Speaker 2: een knipbeurt halen. Daniel had deze reis eerder gemaakt, vele malen,
• 0:59
  Speaker 2: reizend per bus langs een route die hij goed kende.
• 1:02
  Speaker 2: Hij was het soort jongen dat je kon vertrouwen om
• 1:04
  Speaker 2: dit alleen te doen zonder dat iemand zich zorgen maakte.
• 1:07
  Speaker 2: Hij was punctueel, verantwoordelijk en naar alle beschrijvingen een zacht
• 1:10
  Speaker 2: en attent kind, het type dat bij de buren langsging
• 1:13
  Speaker 2: om te helpen zonder dat daarom gevraagd was, dat bekend
• 1:16
  Speaker 2: stond in de straat. Dat verantwoordelijkte gaat om zijn bereidheid
• 1:20
  Speaker 2: om op te komen tijdens de oogst en fruit te
• 1:22
  Speaker 2: plukken in de zomerhitte. Daniel James Morcombe werd geboren op
• 1:26
  Speaker 2: de 19e december 1989 in Melbourne, als een van drie zonen
• 1:30
  Speaker 2: van Bruce en Denise Morcombe. Hij had een een-eigen tweelingbroer
• 1:34
  Speaker 2: genaamd Bradley, en de twee waren naar alle beschrijvingen onafscheidelijk
• 1:38
  Speaker 2: op de manier waarop tweelingen dat zo vaak zijn. Het
• 1:41
  Speaker 2: gezin verhuisde naar de Sunshine Coast van Queensland, toen de
• 1:44
  Speaker 2: jongens nog jong waren, en vestigde zich uiteindelijk in Palmwoods,
• 1:48
  Speaker 2: waar ze opgroeiden in wat buren en vrienden consequent omschreven.
• 1:51
  Speaker 2: Als een warm en liefdevol huishouden. Daniel had een diepe
• 1:55
  Speaker 2: genegenheid voor dieren en het gezin hield meerdere huisdieren, waaronder
• 1:59
  Speaker 2: een pony, waaraan hij bijzonder gehecht was. Het was algemeen
• 2:03
  Speaker 2: bekend dat hij later dierenarts wilde worden. Toen Daniel die
• 2:06
  Speaker 2: middag het huis verliet, droeg hij een felrood t-shirt. Hij
• 2:09
  Speaker 2: liep ongeveer anderhalf kilometer van de gezinswoning naar een bushalte
• 2:13
  Speaker 2: aan de Nambour Connection Road, gelegen onder het viaduct van
• 2:16
  Speaker 2: de Kiel Mountain Road in het district Wumbai. De halte
• 2:20
  Speaker 2: was geen officieel aangewezen stopplaats, maar weekpaal. Er werd veel
• 2:23
  Speaker 2: gebruikt door lokale bewoners en Daniel en zijn broers hadden
• 2:27
  Speaker 2: op precies die plek eerder vele malen de bus genomen.
• 2:30
  Speaker 2: Rond tien over twee smiddags melden getuigen hem staan te
• 2:33
  Speaker 2: hebben gezien op die plek, wachtend. De bus die hij
• 2:35
  Speaker 2: wilde nemen was eerder op zijn route uitgevallen en was
• 2:38
  Speaker 2: niet komen opdagen. Een Sunbuschauffeur die rond kwart over twee
• 2:42
  Speaker 2: dezelfde corridor reed zag Daniel bij de hal te staan,
• 2:45
  Speaker 2: maar had strikte operationele instructies om niet te stoppen bij
• 2:48
  Speaker 2: niet-officiële locaties. De chauffeur gebaarde naar Daniel dat er een
• 2:52
  Speaker 2: volgende bus aankwam. Om 18 minuten over twee bereikte die tweede
• 2:55
  Speaker 2: bus het viaduct. In de drie minuten tussen het passeren
• 2:59
  Speaker 2: van de twee bussen was Daniel Morcombe verdwenen. Hij bevond
• 3:02
  Speaker 2: zich niet in de bus toen hij stopte. Geen enkele
• 3:05
  Speaker 2: getuigen meldde hem te hebben zien vertrekken. En niemand meldde
• 3:08
  Speaker 2: iets ongewoons te hebben gehoord. De warme Queenslandse middag, het
• 3:12
  Speaker 2: geluid van het voorbijrijdende verkeer op de Nember Connection Road,
• 3:16
  Speaker 2: leek het moment volledig te hebben opgeslokt. Toen Daniel tegen
• 3:20
  Speaker 2: het vroege avond nog niet thuis was... gingen zijn ouders
• 3:23
  Speaker 2: naar hem zoeken. Bruce en Denise Morcom reden naar de
• 3:26
  Speaker 2: Sunshine Plaza en volgden de busroute terug richting Palmwoods, waarbij
• 3:30
  Speaker 2: ze de haltes en de omliggende straten afzochten. Ze vonden niets.
• 3:34
  Speaker 2: Toen ze die avond contact opnamen met de politie om
• 3:37
  Speaker 2: hun zoon als vermist op te geven, moesten ze meerdere
• 3:40
  Speaker 2: uren wachten voordat een formeel rapport kon worden opgesteld. De
• 3:43
  Speaker 2: afdeling vermiste personen was, s'nachts niet bemand, En omdat Daniel
• 3:47
  Speaker 2: bijna 14 jaar oud was en er geen directe aanwijzing was
• 3:50
  Speaker 2: voor iets anders dan een tiener die later dan verwacht
• 3:52
  Speaker 2: thuis kwam, kon het formele proces pas de volgende ochtend beginnen.
• 3:57
  Speaker 2: Het was een vertraging die jaren later een centrale rol
• 4:00
  Speaker 2: zou spelen tijdens het gerechtelijk onderzoek dat de toereikendheid van
• 4:03
  Speaker 2: de eerste politiereactie onderzocht. Lijkschouwer Terry Ryan zou uiteindelijk vaststellen
• 4:08
  Speaker 2: dat de reactie binnen het beleid van die tijd viel,
• 4:11
  Speaker 2: maar ook concluderen dat gezien wat onderzoekers later zouden vaststellen
• 4:14
  Speaker 2: over de snelheid van. Het misdrijf, geen enkele politiereactie die
• 4:18
  Speaker 2: avond Daniel had kunnen redden. Hij was hoogstwaarschijnlijk al uren
• 4:22
  Speaker 2: dood tegen de tijd dat zijn ouders hun telefoontje pleegden.
• 4:26
  Speaker 2: Om te begrijpen wat er op die middag van 7 december
• 4:28
  Speaker 2: met Daniel Morcombe is gebeurd, is het noodzakelijk om de
• 4:31
  Speaker 2: man te begrijpen die hem meenam. Brett Peter Cowan werd
• 4:34
  Speaker 2: geboren op de 18 september 1909. Stig in Bunbury in West-Australië, als
• 4:41
  Speaker 2: de derde van vier zonen in wat familieleden en kennissen
• 4:43
  Speaker 2: publiekelijk omschreven al. In zijn goed gezin. Zijn vader, Peter Cowan,
• 4:49
  Speaker 2: was major in het Australische leger, een Vietnam-veteraan wiens militaire
• 4:53
  Speaker 2: verplichtingen betekenden dat hij tijdens Brett's jeugd vaak afwezig was
• 4:57
  Speaker 2: uit het huishouden. Het gezin was katholiek en het huishouden
• 5:00
  Speaker 2: was streng. Peter Cowan werd later begrepen als iemand die
• 5:04
  Speaker 2: leed aan een posttraumatische stressstoornis, een aandoening die de gezinssfeer
• 5:07
  Speaker 2: op manieren vormde die moeilijk precies te meten zijn maar herhaaldelijk.
• 5:11
  Speaker 2: Werden opgemerkt in de latere psychiatrische beoordelingen van zijn zoon.
• 5:15
  Speaker 2: Het gezin Cowan verhuisde begin jaren zeventig naar Brisbane en
• 5:19
  Speaker 2: vestigde zich in de buitenwijk Everton Park. Brett bezocht het
• 5:22
  Speaker 2: Marcelin College, later omgedoopt tot Mont Maria College, waar een
• 5:27
  Speaker 2: leraar opmerkte dat hij soms andere leerlingen peste. Klasgenoten herinnerden
• 5:31
  Speaker 2: zich hem als onopvallend, een jongen zonder sterke vriendschappen of
• 5:35
  Speaker 2: duidelijk omschreven interesses. Hij verliet school aan het einde van
• 5:38
  Speaker 2: leerjaar tien en doorliep in zijn late tienerjaren een reeks
• 5:41
  Speaker 2: korte termijnbanen. waarbij hij nooit langer dan een paar maanden
• 5:44
  Speaker 2: in een functie bleef. Hij gebruikte marihuana al vanaf zijn elfde,
• 5:49
  Speaker 2: en in zijn late tienerjaren gebruikte hij regelmatig LSD, cocaïne
• 5:53
  Speaker 2: en metamfetamine. Hij werd aangetrokken tot kleine criminaliteit, waaronder diefstal
• 5:58
  Speaker 2: en inbraak, en zijn eerste formele veroordeling vond plaats toen
• 6:01
  Speaker 2: hij zeventien was. Wat het openbare dossier niet gemakkelijk weergeeft,
• 6:05
  Speaker 2: is de privégeschiedenis die Brett Peter Cowen uiteindelijk aan psychiatrische
• 6:09
  Speaker 2: beoordelaars zou onthullen in de decennia die volgden. Naar zijn
• 6:13
  Speaker 2: eigen bekentenis had hij kinderen misbruikt vanaf zijn negende of
• 6:16
  Speaker 2: tiende levensjaar. Hij beweerde wel dertig kinderen te hebben misbruikt,
• 6:20
  Speaker 2: waarbij hij gebruik maakte van ontmoetingen bij zwembaden en speelplaatsen
• 6:23
  Speaker 2: in de buurt van zijn woonplaats. Die onthullingen werden gedaan
• 6:27
  Speaker 2: na zijn latere veroordelingen en wierpen een ander licht op
• 6:30
  Speaker 2: zijn adolescentie dan het beeld dat van buitenaf zichtbaar was.
• 6:34
  Speaker 2: Op de 5 december 1987 was Cowen 18 jaar oud en vervulde hij
• 6:39
  Speaker 2: taakstrafdiensten in een openbaar park in Brisbane. Een gevolg van
• 6:42
  Speaker 2: zijn eerdere veroordelingen voor diefstal. En drugsdelicten. Tijdens die sessie
• 6:47
  Speaker 2: nam hij een zevenjarig kind mee van het park naar
• 6:49
  Speaker 2: een toiletruimte en misbruikte hem seksueel. Na de aanval werd
• 6:53
  Speaker 2: Kauan door getuigen beschreven als rustig ter. Ugkeren naar het
• 6:57
  Speaker 2: kinderdagverblijf op hetzelfde terrein waar hij onderhoudswerk had verricht waar
• 7:01
  Speaker 2: hij ging zitten om televisie te kijken. En voor Pajkotinatapalaui.
• 7:06
  Speaker 2: Hij werd in september 1989 veroordeeld wegens onzedelijk handelen met een
• 7:10
  Speaker 2: kind onder de 14 jaar en veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf.
• 7:14
  Speaker 2: Hij zat iets meer dan een jaar uit voordat hij
• 7:16
  Speaker 2: werd vrijgelaten. In september 1993 woonde Cowen in een caravanpark in Darwin,
• 7:22
  Speaker 2: samen met zijn toenmalige vriendin, een 18-jarige genaamd Tracy Haneveld.
• 7:28
  Speaker 2: Een zesjarige jongen die op hetzelfde park woonde, het kind
• 7:31
  Speaker 2: van een andere bewoner, benaderde Cowen op een middag terwijl
• 7:34
  Speaker 2: hij zijn zusje zocht. Cowen was een vertrouwd gezicht van
• 7:38
  Speaker 2: een naburige caravan. Hij bood aan om het kind mee
• 7:41
  Speaker 2: te nemen naar een oud autovrak in het bosgebied vlakbij.
• 7:44
  Speaker 2: Wat volgde was een aanval van extreme bruutheid. Cowan misbruikte
• 7:48
  Speaker 2: de zesjarige seksueel en liet hem achter in de verroeste
• 7:52
  Speaker 2: romp van een verlaten voertuig, met verwondingen waaronder een geperforeerde long,
• 7:56
  Speaker 2: ernstige snijwonden van het grillige meta, lelen van het wrak,
• 8:00
  Speaker 2: blauwe plekken in de nek die wezen op verwurging en
• 8:03
  Speaker 2: verwondingen aan zijn ogen. Het kind slaagde er op de
• 8:06
  Speaker 2: een of andere manier in om uit het wrak te
• 8:08
  Speaker 2: kruipen en bereikte uiteindelijk een nabijgelegen benzinestation, waar de hulpdiensten
• 8:13
  Speaker 2: werden gebeld. Paramedici gingen er aanvankelijk van uit dat hij
• 8:17
  Speaker 2: door een voertuig was aangereden, zo ernstig waren de verwondingen.
• 8:21
  Speaker 2: Toen rechercheurs het caravanpark bezochten om DNA-monsters te verzamelen bij bewoners,
• 8:26
  Speaker 2: merkte ze snel op dat Cowan de enige man was
• 8:28
  Speaker 2: die weigerde er aan te geven. Een antecedente onderzoek bracht
• 8:32
  Speaker 2: zijn eerdere veroordeling in Brisbane aan het licht. Toen onderzoekers
• 8:35
  Speaker 2: hem confronteerden met het DNA-bewijs dat hem aan de aanval koppelde,
• 8:39
  Speaker 2: bekende hij. In 1994 veroordeelde het Hoge Rechtshof van de Northern
• 8:44
  Speaker 2: Territory hem tot zeven jaar gevangenisstraf wegens ernstig lichamelijk letsel,
• 8:49
  Speaker 2: vrijheidsberoving en grove onzedelijkheid. Zwaardere aanklachten, waaronder poging tot moord,
• 8:55
  Speaker 2: werden voor het proces geschrapt. Hij moest drieënhalf jaar uitzitten.
• 9:00
  Speaker 2: Rechter Dean Mildren van het Hoge Rechtshof van de Northern
• 9:03
  Speaker 2: Territory omschreef Kauwanen in zijn vonnis als iemand met wat
• 9:06
  Speaker 2: hij noemde een gegeneraliseerde erotische interesse in kinderen. De psycholoog
• 9:11
  Speaker 2: die Cowan op dat moment beoordeelde, concludeerde dat hij een
• 9:14
  Speaker 2: pathologische leugenaar was die leidde tot wat de beoordelaar karakteriseerde
• 9:18
  Speaker 2: als een parasitair best. Autopriendaan, waarbij hij afhangt. Elik was
• 9:23
  Speaker 2: van sociale uitkeringen en zijn ouders voor financiële steun, wanneer
• 9:27
  Speaker 2: hij verveeld raakte van onregelmatig werk. De beoordeling legde ook
• 9:31
  Speaker 2: iets vast, dat achteraf bezien zowel nauwkeurig als sinister was.
• 9:35
  Speaker 2: Cowan leek te geloven dat zijn slachtoffers niet wezenlijk waren geschaad.
• 9:39
  Speaker 2: En in één geval suggereerde hij daar. Barth, zijn slachtoffer,
• 9:43
  Speaker 2: de ervaring waarschijnlijk had genoten. Er was een ernstige en
• 9:46
  Speaker 2: gedocumenteerde afwezigheid van empathie, en een concrete psychiatrische diagnose bleef,
• 9:52
  Speaker 2: zoals beoordelaars het formuleerden, ongrijpbaar en niet conclusief. Cowan werd
• 9:56
  Speaker 2: in 1997 vrijgelaten. Hij verhuisde naar de Sunshine Coast, waar hij
• 10:01
  Speaker 2: bij zijn tante en oom in trok, die als predikant
• 10:04
  Speaker 2: werkzaam waren. Hij presenteerde zich aan de plaatselijke christelijke gemeenschap,
• 10:08
  Speaker 2: als een man die zijn verleden had geconfronteerd en toegewijd
• 10:12
  Speaker 2: was aan rehabilitatie. Hij woonde regelmatig kerkdiensten bij en kreeg
• 10:16
  Speaker 2: als voorwaarde voor zijn vrijlating de opdracht een behandelprogramma voor
• 10:19
  Speaker 2: zedendeling kwenten te volgen. In 1998, op 29-jarige leeftijd, verhuisde hij
• 10:25
  Speaker 2: naar de buitenwijk Beerwa met een vrouw genaamd Tracy Lee Moncrief,
• 10:29
  Speaker 2: een medekerklid. Ze trouwden het jaar daarop en kregen samen
• 10:34
  Speaker 2: twee kinderen. Gedurende meerdere jaren alarmeerde niets in zijn publieke
• 10:38
  Speaker 2: gedrag de mensen om hem heen. Voor buren en kerkleden
• 10:42
  Speaker 2: leek Brett Peter Cowan een man die oprecht een ander
• 10:44
  Speaker 2: pad had gevonden. In 2003 stopte Cowan met het bijwonen van kerkdiensten.
• 10:50
  Speaker 2: Zijn huwelijk met Tracy Lee Moncrief liep in dezelfde periode stuk,
• 10:54
  Speaker 2: met de echtscheiding die in 2004 werd afgerond. In deze periode
• 10:59
  Speaker 2: had Cowan, zoals onderzoekers later vaststelden, Accounts aangemaakt op homoseksuele
• 11:04
  Speaker 2: dating-websites onder valse namen. In een psychologisch rapport uit 2007 deed
• 11:09
  Speaker 2: hij een uitspraak die achteraf bezien een griezelige betekenis kreeg.
• 11:14
  Speaker 2: Hij zei, ik maak me altijd zorgen dat ik, als
• 11:16
  Speaker 2: het slecht met me gaat, opnieuw zou kunnen recidiveren. In
• 11:19
  Speaker 2: december 2003 ging het naar zijn eigen maatstaven slecht met hem.
• 11:24
  Speaker 2: De woning bij Beerwa, waar Kowan woonde, lag tussen de 14
• 11:27
  Speaker 2: en 30 autominuten van het viaduct van de Kill Mountain Road,
• 11:30
  Speaker 2: waar Daniel Morcombe voor het laatst was gezien. Die reistijd
• 11:34
  Speaker 2: werd later bevestigd door onderzoekers die de route zelf reden,
• 11:38
  Speaker 2: en klopte precies met de verklaring die Kawan uiteindelijk in
• 11:41
  Speaker 2: zijn bekentenis zou afleggen. Op basis van die bekentenis, in
• 11:46
  Speaker 2: detail afgelegd tegenover undercover politieagenten, acht jaar later, en volledig
• 11:51
  Speaker 2: aanvaard door de jury tijdens het moorproces in 2014, is het volgende.
• 11:56
  Speaker 2: Wat het bewijs over de middag van de 7e december
• 11:59
  Speaker 2: heeft vastgesteld. Cowan reed door het gebied toen hij Daniel
• 12:02
  Speaker 2: alleen zag staan onder het viaduct. Hij wist, doordat hij
• 12:06
  Speaker 2: de busroute in de gaten had gehouden, dat de bus
• 12:08
  Speaker 2: waarop Daniel had gewacht uitgevallen was. De jongen stond alleen
• 12:12
  Speaker 2: op een drukke weg, zonder duidelijke manier om naar zijn
• 12:15
  Speaker 2: bestemming te komen. Cowan stopte. Hij vertelde Daniel dat hij
• 12:20
  Speaker 2: hem naar de Sunshine Plaza kon rijden. Daniel accepteerde het aanbod.
• 12:26
  Speaker 2: Cowan reed hem niet naar het winkelcentrum, maar naar een
• 12:28
  Speaker 2: afgelegen terrein bij Birwa. Daar misbruikte hij de 13-jarige seksueel.
• 12:33
  Speaker 2: Daniel verzette zich. Cowan beschreef wat er daarna gebeurde aan
• 12:37
  Speaker 2: undercoveragenten in bewoordingen die rechter Rosalind Atkinson tijdens de strafzitting omschreef,
• 12:42
  Speaker 2: als huiveringwekkend in hun onthechtheid. Hij wurgde Daniel. Hij beschreef
• 12:48
  Speaker 2: het horen van een knappend geluid van een bot. Daniel
• 12:51
  Speaker 2: Morcombe was dood. Lijkschouwer Terry Ryan zou later, na het
• 12:55
  Speaker 2: volledige gerechtelijk onderzoek, vaststellen dat Daniel hoogstwaarschijnlijk binnen één uur
• 13:00
  Speaker 2: na zijn ontvoering was gedood. Hij bereikte de Sunshine Plaza nooit.
• 13:04
  Speaker 2: Hij kocht die kerstcadeaus nooit. Kauan gooide zijn lichaam in
• 13:09
  Speaker 2: het bosgebied in de Glasshouse Mountains regio van de Sunshine Coast.
• 13:13
  Speaker 2: Daarna keerde hij terug naar huis, nam een douche, verkleedde
• 13:17
  Speaker 2: zich en hervatte zijn dag. Toen rechercheurs van de Nambour-recherche
• 13:21
  Speaker 2: in de dagen na Daniels verdwijning hun onderzoek begonnen, gingen
• 13:24
  Speaker 2: ze snel te werk om een lijst van getuigen en
• 13:26
  Speaker 2: verdachten op te stellen. Binnen twee weken was Brad Peter
• 13:30
  Speaker 2: Cowan door de politie ondervraagd. Een rechercheur genaamd Brian Wilmot
• 13:34
  Speaker 2: getuigde later tijdens het gerechtelijk onderzoek dat Cowan zich verdacht
• 13:38
  Speaker 2: had gedragen tijdens het gesprek en een alibi had opgegeven
• 13:41
  Speaker 2: dat niet overeenstemde met Zweviaan. Wat onderzoekers konden vaststellen. Cowan
• 13:46
  Speaker 2: beweerde dat hij tijdens de relevante periode bij zijn cannabis
• 13:49
  Speaker 2: dealer op bezoek was geweest. Toen de politie dit controleerde
• 13:53
  Speaker 2: bleek de dealer tijdens die uren niet thuis te zijn.
• 13:56
  Speaker 2: Het alibi klopte niet. Maar zonder een lichaam, zonder een
• 14:00
  Speaker 2: bevestigde plaatsdelict en zonder forensisch bewijs dat toereikend was voor
• 14:04
  Speaker 2: een aanklacht, konden de onderzoekers op dat moment niet verder
• 14:08
  Speaker 2: tegen Cowan optreden. Het onderzoek breide zich naar buiten uit.
• 14:12
  Speaker 2: De Queensland politie zou uiteindelijk 35 verdachten identificeren in de loop
• 14:17
  Speaker 2: van het onderzoek. Rechercheurs volgden duizenden sporen. The Crime and
• 14:22
  Speaker 2: Misconduct Commission, het Queensland-orgaan met dwingende onderzoeksbevoegdheden, werd ingeschakeld en
• 14:28
  Speaker 2: veertien personen werden gedagvaard om voor verhoren te verschijnen. De
• 14:32
  Speaker 2: zaak werd, naar elke maatstaf gemeten, het grootste en meest
• 14:35
  Speaker 2: aanhoudende politieonderzoek in de geschiedenis van de staat. En toch
• 14:38
  Speaker 2: leverde het gedurende acht jaar geen arrestatie, geen aanklacht en
• 14:43
  Speaker 2: geen bevestigd antwoord op de vraag die een gezin, een
• 14:45
  Speaker 2: gemeenschap en een natie had geobsedeerd. Bruce en Denise Moorkomp,
• 14:49
  Speaker 2: weigerde te aanvaarden dat die stilte permanent werd. Vanaf de
• 14:53
  Speaker 2: vroegste dagen van het onderzoek bleven zij publiekelijk zichtbaar, spraken
• 14:57
  Speaker 2: ze met journalisten, deden ze beroepen op het publiek en
• 15:00
  Speaker 2: onderhielden ze een particuliere beloningsfonds voor info. Er matie die uiteindelijk 250.000
• 15:06
  Speaker 2: dollar bereikte. Ze begrepen, met de helderheid die verdriet soms brengt,
• 15:10
  Speaker 2: dat zaken zonder publieke aandacht het risico lopen aan onderzoeksmomentum
• 15:13
  Speaker 2: te verliezen. In 2005 richtten ze de Daniel Morcom Foundation op
• 15:18
  Speaker 2: een organisatie voor kinderveiligheid die aanvankelijk was gebouwd rond het
• 15:22
  Speaker 2: doel Daniels zaak in de publieke belangstelling te houden. Dan
• 15:25
  Speaker 2: en die in de jaren erna zou uitgroeien tot een
• 15:27
  Speaker 2: van de meest significante organisaties voor kinderveiligheidsbelang in Australië. In 2009,
• 15:33
  Speaker 2: zes jaar na Daniels verdwijning, leek het onderzoek zijn gebruikelijke
• 15:36
  Speaker 2: wegen te hebben uitgeput. Het was op dit moment dat
• 15:39
  Speaker 2: Bruce en Denise Morcom formeel om een gerechtelijk onderzoek vroegen.
• 15:44
  Speaker 2: Bruce vertelde journalisten destijds dat het tijd was om wat
• 15:46
  Speaker 2: hij noemde de juridische vlamboog te richten op de verdachten
• 15:49
  Speaker 2: in de zaak, om hen onder ede voor een rechtbank
• 15:51
  Speaker 2: te plaatsen en hen te dwingen. We gingen verantwoording af
• 15:55
  Speaker 2: te leggen op een manier die het onderzoeksproces niet had
• 15:57
  Speaker 2: kunnen verlangen. De regering van Queensland stemde in met het verzoek.
• 16:03
  Speaker 2: Het gerechtelijk onderzoek werd aangekondigd. Het zou beginnen in oktober 2010
• 16:08
  Speaker 2: en het zou het keerpunt worden in de zoektocht naar Daniel.
• 16:12
  Speaker 2: Dat is waar we zullen verder gaan in deel 2, waar
• 16:14
  Speaker 2: we het gerechtelijk onderzoek zullen onderzoeken, de buitengewone undercover politieoperatie
• 16:19
  Speaker 2: die daarop volgde, de ontdekking van Daniels resten in de
• 16:22
  Speaker 2: Glass House Mountains en het vier weken durende moorproces dat
• 16:26
  Speaker 2: eindigde met de veroordeling van Brad Peter Cowan op alle
• 16:28
  Speaker 2: aanklachten en zijn veroord. Eling tot levenslange gevangenisstraf in maart 2014.
• 16:36
  Speaker 2: We zullen ook kijken naar wat de zaak heeft veranderd,
• 16:39
  Speaker 2: de wetten die werden herschreven. De veiligheidssystemen die werden opgebouwd
• 16:44
  Speaker 2: en de erfenis van een 13-jarige jongen in een rood shirt,
• 16:47
  Speaker 2: die moord de Sunshine Plaza nooit bereikte.