Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Operacja Omega 🌊 bajka dla dzieci (Laguna II) | Felek Wafelek (PFW_037)

Transcript

Operacja Omega 🌊 bajka dla dzieci (Laguna II) | Felek Wafelek (PFW_037) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski i dziś wracamy tam, gdzie przygoda
0:03
dopiero się rozkręca. Laguna znów tętni tajemnicą, a
0:08
felek wafelek i drużyna z lipowa mają przed sobą zadanie, od
0:12
którego może zależeć przyszłość całej okolicy.
0:16
Co ukrywa stare laboratorium pod laguną?
0:19
Jakie sekrety skrywa misja weller 5 i dlaczego pewne
0:23
nasiono może uratować albo zniszczyć wszystko, co znają?
0:28
Zapaść się gorącą czekoladę, przytulcie swoje wafelkowe
0:31
poduszki i przygotujcie się na misję pełną odkryć śmiechu i
0:36
dreszczyku naukowej tajemnicy. Oto druga część historii, w
0:40
której nauka spotyka odwagę. Felek wafelek i sekret laguny.
0:45
Operacja omega jeden. Jeżeli felek stał się już
0:50
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
0:53
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
0:58
dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
1:01
mu symboliczne kakao na patronite.
1:04
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:08
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:12
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:15
Las szeptał cicho, jakby wiedział, że coś się właśnie
1:18
zmienia. Felek adaś i krzyś przedzierali
1:21
się przez krzaki w stronę betonowej płyty, za którą ukryte
1:25
było tajne wejście do laboratorium trzaskały gałązki
1:29
latarki drżały w dłoniach nawet powietrze pachniało inaczej,
1:33
wilgotno i ciężko jak po burzy to tutaj powiedział krzyś,
1:39
wskazując znajomy kształt pod siatką maskującą metalowy panel
1:43
zareagował cichym kliknięciem. Zielone światełko mrugnęło
1:47
zeszli po schodach. Tym razem spokojniej niż za
1:52
pierwszym razem, ale coś było inaczej.
1:57
Światła awaryjne, migały słabym czerwonawym blaskiem jak oddech
2:01
śpiącej maszyny. Słyszeliście to?
2:05
Zapytał nagle adaś. Coś stuknęło.
2:09
Głucho. Z głębi korytarza. 3 razy.
2:13
Jak kroki? Krzyś uniósł latarkę.
2:18
Może wiatr? W podziemiach szepnął adaś.
2:24
To raczej Duch nauki. Wtedy rozległo się kolejne
2:27
stuknięcie bliżej pixi, zjeżyła futerko i zapiszczała
2:32
ostrzegawczo, po czym schowała się krzysiowi do kaptura światła
2:36
zamilgotały i coś mignęło między półkami z pustymi fiolkami.
2:42
Halo zawołał adaś, ściskając latarkę tak mocno, że aż mu
2:47
zgrzytnęła palce odpowiedziała Cisza.
2:51
Potem cichy dźwięk przesuwanych butów.
2:55
Felek stanął w pozycji obronnej. Jak mały wafelkowy nindża
3:00
poprawił swoją czapeczkę jednym szybkim ruchem i rozglądał się
3:03
czujnie po jego czekoladowych ramionach.
3:06
Przebiegła delikatna, czekoladowa gęsia skórka.
3:09
Kto tu jest? Zawołał głosem o ton niższym niż
3:13
zwykle. Ujawni się natychmiast, zanim
3:17
uruchomie tryb czekoladowej samoobrony.
3:20
Z cienia wysunęła się sylwetka, plecak, kable, błysk, czołówki,
3:25
krzyś aż podskoczył. Adaś krzyknął, a felek zamrugał
3:29
z ulgą. Spokojnie zawołał głos to tylko
3:34
ja. Z mroku wyszedł Tomek,
3:37
uśmiechnięty od ucha do ucha z czołówką na głowie i śrubokrętem
3:41
w dłoni. Postanowiłem jednak, że do was
3:43
dołączę powiedział, poprawiając pasek od plecaka komputer,
3:47
komputerem, ale życie w terenie ma lepsze wifi.
3:51
Chłopcy parsknęli śmiechem, nawet pixi wychyliła się z
3:54
kaptura jakby sprawdzała, czy to naprawdę on Tomek prawie
3:57
dostałem zawału jęknął adaś. To się nazywa trening serca
4:03
mrugnął Tomek. Poza tym nie mogłem pozwolić,
4:06
żebyście zapisali się w historii jako odkrywcy przeszłości z
4:09
lipowa. Felek roześmiał się cicho,
4:12
strzepując siebie napięcie. No to drużyna znowu w komplecie
4:17
powiedział. A skoro już tu jesteśmy, szukamy
4:21
sposobu, żeby powstrzymać hybris, zanim laguna zamieni się
4:25
w zielony naleśnik. Tomek skinął głową i poprawił
4:28
czołówkę. Widziałem ją po drodze.
4:31
Powiedział ciszej. Te pędy są ogromne, wypełzają
4:36
już aż podścieżkę rowerową ruszają się jakby czegoś
4:40
szukały. Adaś przełknął ślinę.
4:43
Czego? Ciepła wody światła Tomek
4:48
wzruszył ramionami. Może wszystkiego naraz.
4:52
Felek spoważniał, po czym uniósł brew z determinacją.
4:56
W takim razie trzeba działać szybciej, zanim hybris postanowi
5:00
zapisać się na spacer po mieście.
5:02
Brzmi jak Plan stwierdził Tomek, wyciągając z plecaka mini
5:06
latarkę. Prowadź kapitanie z czekolady.
5:10
Felek poprawił wafelkową czapeczkę, która w blasku
5:13
świateł błysnęła niczym Chełm dowódcy i ruszył przodem.
5:18
Zanim trójka chłopców i chomik agentka, a echo ich kroków
5:23
powoli znikało w korytarzu, wśród midnięć świateł cichych,
5:27
stuków i szeptów starego laboratorium, które zdawało się
5:31
szeptać, wracacie w samą porę. Korytarz prowadził do dużego
5:37
pomieszczenia, w którym wcześniej znaleźli fiolki i
5:40
stare stały laboratoryjne. Teraz w blasku 4 latarek
5:44
wyglądało zupełnie inaczej jak muzeum zapomnianych
5:48
eksperymentów na jednym ze stołów leżała papierowa mapa, ta
5:53
sama, którą felek i chłopcy znaleźli w skrzynce wykopanej
5:57
przez tusie na zrzutowisku pierzyna, ale podczas ucieczki
6:00
przez ożywającymi kaktusami mutantami.
6:04
Pozostawili w pośpiechu. Tomek pochylił się nad nią,
6:07
rozkładając szeroko kartę, a felek wspiął się na stołek, żeby
6:11
widzieć lepiej. Wiesz, że ta mapa jest starsza
6:14
od naszego taty zauważał krzyś. To już prehistoria dodał adaś.
6:21
Ale nadal jest użyteczna. Uśmiechnął się Tomek i wyjął z
6:25
plecaka latarkę z niebieskim filtrem.
6:28
Patrzcie teraz. Poświecił od spodu a cienki
6:32
papier rozświetlił się jak ekran na tle znanych dróg i rzek
6:36
pojawiły się cienkie, ledwo widoczne ołówkowe linie.
6:42
Mruknął felek, poprawiając czapeczkę.
6:45
To wygląda jak pajęczyna, ale taka bardzo uporządkowana.
6:50
Może to stare zapomnianeścieżki powiedział adaś niemożliwe
6:55
zaprzeczył. Krzyś w tych miejscach nie ma
6:58
żadnych dróg, tam są same bagna i sosny.
7:01
Tomek przyglądał się mapie dłuższą chwilę, po czym
7:04
powiedział, wiecie, mama kiedyś wspominała, że w naszych lasach
7:09
są podobno pozostałości dawnych bunkrów i schronów, ruiny,
7:14
fragmenty umocnień. Część tak zwanego przedmościa
7:17
warszawskiego. Przed czego zapytał adaś?
7:23
To linia obronna z dawnych czasów.
7:26
Wyjaśnił Tomek z dumą. Żeby chronić Warszawę.
7:29
Najbardziej znane bunkry są na dąbrowieckiej Górze, ale to
7:33
kilkanaście kilometrów stąd. Felek uniósł brwi i przesunął
7:38
czekoladowym palcem po mapie. Patrzcie te linie są dziwnie
7:42
proste i krzyżują się dokładnie pod laguną.
7:46
Może to niedrogi tylko coś co biegnie pod ziemią.
7:50
Czyli tunele potwierdził Tomek. Albo kable, albo rury dodał
7:56
krzyś albo przygoda, która nas wzywa skwitował felek
8:00
teatralnie. A skoro to mogą być tunele, to
8:04
na pewno musi być gdzieś do nich wejście odparł adaś z dumą.
8:08
Zaczęli przeszukiwać pomieszczenie.
8:11
Tomek zaglądał za regały, adaś stukał ściany, a krzyś sprawdzał
8:16
podłogę. Pixi biegała po stole trącając
8:19
fiolki jak mini detektor przygód.
8:23
Tu nic nie ma odparł zrezygnowany adaś.
8:26
Krzyś zatrzymał się nagle przy regale wrogu pomieszczenia.
8:30
Ej, zobaczcie powiedział cicho. Podłoga tutaj jest jakaś inna.
8:36
Felek przykucnął i przesunął palcem po posadze.
8:40
W świetle latarek widać było delikatny półokrągły ślad jakby
8:45
coś ciężkiego obracało się po łuku.
8:48
Mm to nie przypadek mruknął felek.
8:51
Wygląda jak tor ruchu. Czyli regał mógł się przesuwać,
8:57
domyślił się Tomek, może to jakiś stary mechanizm dodał ada
9:01
i zaglądając za półki pixi zapiszczała ostrzegawczo, po
9:05
czym trąciła nosem mały metalowy bolec wystający z boku szafy.
9:10
Ostrożnie, agentko, zawołał felek, ale było już za późno.
9:15
Bolec kliknął z wnętrza regału, rozległo się ciche syczenie.
9:21
Jak pęd uwalnianego powietrza, a potem coś w głębi zaskoczyło.
9:26
Regał drgnął i powoli z jękiem starego żelaza zaczął odsuwać
9:32
się sam wahadłowo, odsłaniając ciemną szczelinę w ścianie.
9:38
Wow, krzyś otworzył usta, on się sam przesunął.
9:43
Czyli mieliśmy rację. Wyszeptał Tomek to ukryte
9:47
przejście. Za półką ukazał się betonowy mur
9:51
z prostokątnym włazem. No to mamy odpowiedź na pytanie,
9:54
gdzie kończą się te tajemnicze linie z mapy powiedział krzyś.
9:59
I gdzie zaczyna się kolejna przygoda?
10:01
Dodał felek, poprawiając wafelkową czapeczkę.
10:05
Fixi spojrzała w ciemny tunel i zapiszczała cicho jakby mówiła
10:09
najpierw ty dowódco. Słusznie, od paru felek
10:13
czekoladowa odwaga pierwsza. Felek wkroczył pewnym krokiem w
10:18
ciemność rozświetloną błyskami latarek, a jego śmiech odbił się
10:22
echem w korytarzu, prowadząc za sobą resztę drużyny.
10:27
Przejście z laboratorium prowadziło do tunelu, który
10:30
ciągnął się w obie strony ciemny z chropowatymi ścianami i
10:35
starymi przewodami biegnącymi wzdłuż sufitu.
10:38
Powietrze pachniało ziemią rdzą i historią.
10:42
Och, tu pachnie jak w piwnicy babci tylko 100 razy mocniej
10:46
skrzywił się adaś albo jak w słoiku po ogórkach z 1944 roku.
10:53
Dodał krzyś felek roześmiał się spokojnie, drużyno to zapach
10:58
przygody w wersji konserwowej. Światło latarek, przecinało kurz
11:03
i mgiełkę pary unoszącej się z niewidocznych szczelin.
11:07
Z sufitu zwisały pajęczyny tak grube, że wyglądały jak zasłony.
11:12
Twój jęknął adaś, gdy jedna przykleiła mu się do twarzy
11:17
ratujcie potwór. To tylko nitka historii
11:21
powiedział spokojnie Tomek, pomagając mu ją zdjąć pajęczyny,
11:25
to znak, że tu nikt dawno nie zaglądał, no i dobrze mruknął
11:30
adaś, niech nikt nie zagląda oprócz nas.
11:35
Z przodu felek zatrzymał się przy rozwidleniu.
11:38
Po chwili tunel rozchodził się w 3 kierunki w lewo w Prawo i
11:42
prosto. Na ścianie ktoś dawno temu
11:45
narysował kredą strzałkę, ktoś tu musiał pracować powiedział
11:49
Tomek. Widzicie te kable?
11:51
To chyba zasilanie do laboratorium?
11:54
A ta strzałka zapytał krzyś może prowadzi do wyjścia albo do
11:59
kolejnego problemu dodał felek z uśmiechem.
12:02
Ale kto nie ryzykuje, ten nie odkrywa.
12:06
Ruszyli w stronę, którą wskazywała strzałka.
12:09
Pod nogami trzeszczały resztki desek, a echo ich kroków
12:13
odbijało się jak bęben. Nagle coś za szeleści łoku adaś
12:18
krzyknął głośno i aż podskoczył z emocji, co jest?
12:22
Zapytał Tomek z 8 mi przebiegło po bucie.
12:26
Krzyś poświecił latarką, ale niczego nie zobaczyli.
12:30
To pewnie tylko przeciąg uspokoił się adaś.
12:35
Szli dalej aż tunel zwęził się tak, że musieli iść gęsiego.
12:40
Felek prowadził, trzymając w ręku latarkę niczym miecz
12:44
światła. W pewnym momencie natrafili na
12:46
zapadnięty odcinek ziemia osunęła się tworząc blokadę.
12:52
No to pięknie jęknął Tomek i co teraz?
12:56
Felek spojrzał na zwisające kable.
13:00
Można z nich zrobić linę. Serio?
13:04
Spytał krzyś. Czekoladowa kreatywność zawsze
13:07
serio. Odparł z uśmiechem felek, ale
13:10
spokojnie nie będziemy się wspinać.
13:12
Zobaczcie, po prawej jest obejście.
13:16
Rzeczywiście za posypaną ziemią znajdował się wąski korytarz.
13:21
Przeszli na czworaka, śmiejąc się z tego jak adaś utknął
13:24
plecakiem. O nie zgubiłem kanapkę.
13:28
Zawołał dramatycznie poświęcenie dla nauki stwierdził felek.
13:33
Kto wie, może znajdzie ją za 100 lat jakiś archeolog?
13:37
Tunel kończył się starymi, drewnianymi drzwiami.
13:41
Na ich powierzchni widać było dawno wydrapane litery s.
13:47
Wygląda jakby ktoś tu musiał mieć swój gabinet powiedział
13:50
Tomek cicho. A te litery s zamyślił się krzyś
13:56
może to skrót od nazwy projektu drzwi nie ustąpiły, gdy
14:00
spróbowali je otworzyć. Obok jednak znajdowała się
14:03
metalowa drabina prowadząca w górę do prostokątnej klapy w
14:07
suficie. Felek podszedł bliżej,
14:10
sprawdzając latarką. Wygląda jakby prowadziła do
14:14
innego poziomu, może wyżej jest budynek.
14:18
Zróbmy to powoli powiedział Tomek.
14:21
Ja pójdę za tobą felku. Każdy szczebel skrzypiał, gdy
14:25
wspinali się w górę powietrze stawało się cieplejsze, suchsze
14:30
gdzieś nad nimi coś poruszyło się cicho.
14:33
Felek położył dłoń na klapie i nacisnął mechanizm zaskoczył z
14:38
lekkim kliknięciem, a z góry buchnęła światło rozproszone,
14:42
ciepłe jakby zza firanek. Felek spojrzał w górę i szepnął,
14:48
chyba jesteśmy pod jakimś starym domem.
14:52
Fixi zapiszczała jakby chciała dodać sprawdźmy to.
14:56
Felek uśmiechnął się lekko i pchnął klapę szerzej.
15:00
Za chwilę cała ekipa wspięła się po drabinie, wchodząc do
15:03
kolejnej tajemnicy ukrytej tuż nad ich głowami.
15:07
Felek pierwszy wciągnął się na górę, ostrożnie stawiając kroki
15:11
po zapylonej podłodze deski za skrzypiały pod jego
15:15
czekoladowymi stopami, a pył zatańczył w snopie światła z
15:18
latarki. Można wchodzić szepnął bliźniaki
15:23
i Tomek jeden po drugim wspięli się z tunelu.
15:27
Pixi wskoczyła ostatnia, lądując miękko na skrzynce pełnej
15:31
starych narzędzi. Pomieszczenie było duże i pełne
15:35
przedmiotów wyglądało jak gabinet kogoś, kto przez lata
15:38
prowadził badania i nagle po prostu zniknął.
15:42
Na biurku leżały stosy notatek, rysunki roślin i pęknięte
15:46
fiolki. Na półkach książki o botanice,
15:50
genetyce i strukturze DNA spożółkłymi kartkami i
15:54
zakładkami zrobionymi z kawałków papieru laboratoryjnego.
15:58
Powietrze pachniało kurzem, starym drewnem i atramentem.
16:02
Okno zasłaniała ciężka kotara, przez którą przebijało się
16:06
ciepłe, rozproszone światło. To chyba jakiś stary domek
16:11
letniskowy powiedział cicho Tomek, rozglądając się po
16:14
ścianach. Zobaczcie na te zdobienia przy
16:17
suficie. Felek spojrzał na delikatne,
16:20
wycięte w drewnie wzory, kwiaty, łodygi, gałązki.
16:25
Ten domek to chyba tak zwany świdermeier.
16:29
Powiedział powoli takie drewniane domy, które kiedyś
16:32
budowano w tej okolicy, w każdym z nich jest trochę poezji i
16:36
trochę tajemnicy. Krzyś przejechał palcem po
16:38
biurku, zostawiając czystą smużkę wśród kurzu.
16:42
Ten ktoś musiał tu mieszkać albo pracować.
16:47
Zobaczcie tu wszystko jest o roślinach dodał.
16:50
Adaś o kaktusach paproci ciach, a tu coś o roślinach
16:55
owadożernych. Tomek pochylił się nad biurkiem.
17:00
I ręczne notatki, jakieś wykresy DNA, szkice roślin i jakieś
17:05
dziwne obliczenia. To na pewno dom jednego z
17:09
naukowców z tego laboratorium powiedział felek.
17:12
Przeglądając notatki pixi wspięła się na regał i
17:16
pociągnęła zębami za zwisający przewód.
17:18
Wtedy z kąta dobiegł suchy trzask.
17:21
Jakby coś zaskoczyło na stoliku obok fotela, oblepiony kurzem
17:26
stał stary magnetowid VHSZ kasetą w środku.
17:31
Hej, patrzcie, zawołał krzyś. To chyba telewizor z
17:35
magnetowidem. Totalny oldskul dodał Tomek z
17:39
błyskiem w oczach takie coś widziałem tylko w muzeum
17:43
techniki. Podszedł bliżej i odczytał napis
17:46
na kasecie. Projekt genezis Edward weller i
17:51
Samuel weller. Edward i Samuel weller.
17:56
Przeczytał powoli adaś jakby próbował zapamiętać każde słowo.
18:01
To chyba ci, którzy pracowali tutaj?
18:04
Felek zmrużył oczy, jakby nagle coś mu zaświtało w czekoladowym
18:08
umyśle. Edward weller powtórzył, czyli
18:12
inicjały EW. Krzyś aż klasnął w dłonie, no
18:18
jasne skrzynka z pierzyny miała grawer ewu.
18:23
A te drzwi w tunelu tam było ssw dodał Tomek zentuzjazmem, Samuel
18:29
weller. Zapadła chwila ciszy, tylko kurz
18:33
opadał powoli na obudowę starego magnetowidu.
18:37
Czyli zaczął krzyś. Ta skrzynka należała do Edwarda,
18:42
a ten gabinet był samuela. Na to wygląda potwierdził felek.
18:48
Spokojnie. 2 naukowców, zapewne bracia lub rodzina, może ojciec
18:53
i syn zastanowił się chwilkę. Na pewno razem pracowali nad
18:58
jednym projektem i zostawili po sobie ślady jak okruszki w
19:02
lesie. Pixi zapiszczała spółki jakby
19:05
chciała dodać i my właśnie je znaleźliśmy.
19:09
Felek uśmiechnął się lekko. Cokolwiek robili, to musiało być
19:13
coś wielkiego. Projekt genezis brzmi jak
19:16
początek czegoś nowego. Tomek pochylił się nad
19:20
magnetowidem i włożył kasetę. Sprawdźmy więc, co po sobie
19:24
zostawili, odłączyli magnetowid do starego kineskopowego
19:27
telewizora, stojącego na szafce ekran za migotał, po czym
19:32
rozświetlił się znajomym śnieżeniem cichy szum wypełnił
19:36
pomieszczenie ten sam, który towarzyszył wszystkim starym
19:39
nagraniom z przeszłości. Tomek nachylił się, by nacisnąć
19:43
play gotowi? Zapytał szeptem felek skinął
19:47
głową. Na czekoladowym tropie zawsze.
19:52
Magnetowid zapiszczał i zaskrzeczał, a po chwili na
19:56
ekranie starego telewizora rozlało się mleczne światło.
20:00
Najpierw pojawiły się zakłócenia, potem obraz powoli
20:03
się wyostrzył. Widać było 2 mężczyzn w białych
20:07
fartuchach stojących pośród stołów zastawionych fiolkami,
20:11
mikroskopami i szklanymi pojemnikami z roślinami mieli te
20:16
same rysy twarzy. Ten sam kolor włosów i niemal
20:19
identyczny sposób poruszania się.
20:22
Ej, oni wyglądają jak wyszeptał adaś.
20:27
Bliźniacy dokończył krzyś z szeroko otwartymi oczami.
20:32
Czyli tak jak wy dodał Tomek z uśmiechem.
20:36
Felek skinął głową. Edward i Samuel weller powtórzył
20:41
cicho 2 bracia, jeden pomysł. Na ekranie jeden z mężczyzn
20:46
odezwał się spokojnym pewnym. Głosem to nasza wspólna praca.
20:51
Wierzymy, że dzięki naturze można stworzyć nowy początek
20:55
rośliny, które nie tylko rosną, ale leczą, oczyszczają i
20:59
chronią. Wykorzystujemy najbardziej
21:03
elastyczne gatunki. Kaktusy i rośliny owadożerne ich
21:07
dna jest zadziwiająco podatne na modyfikacje i reaguje na zmiany
21:11
błyskawiczniełączymy ich cechy, odporność, zdolność filtracji,
21:16
regenerację, właściwości przetrwalnikowe.
21:19
Chcemy, by powstały nowe formy roślin, które pomogą przywrócić
21:23
równowagę światu. Obraz drgnął, kamera zbliżyła
21:27
się na szklane cylindry wypełnione roślinami.
21:30
Jedne miały kształt kulistych kaktusów z drobnymi włoskami,
21:34
inne przypominały muchołówki o półprzezroczystych liściach.
21:38
Zbliżenie pokazało też probówki oznaczone literami omega, jeden
21:42
i omega 2. Genesis oznacza początek.
21:46
Mówił dalej jeden z braci. To nasza wiara, że nauka może
21:50
współpracować z naturą, a nie ją niszczyć.
21:53
Po tych słowach nagranie zadrżało i nagle się urwało.
21:57
Na ekranie pojawiło się śnieżenie wypełniające głucho,
22:00
opuszczone pomieszczenie. I tyle spytał zawiedziony adaś.
22:06
Tyle lat badań i koniec w połowie zdania.
22:09
Może taśma jest uszkodzona powiedział Tomek nachylając się
22:13
nad urządzeniem. Po chwili jednak ekran znów
22:16
ożył, tym razem widać było tylko jednego mężczyznę starszego z
22:21
siwymi włosami i zmęczonym spojrzeniem.
22:24
Siedział w laboratorium oświetlonym migającą lampą.
22:28
To był Edward weller. Jeśli ktoś ogląda to nagranie,
22:33
oznacza to, że projekt Genesis wymknął się spod kontroli.
22:38
Nasze rośliny rosły szybciej niż przewidywaliśmy.
22:41
Ich mutacje genetyczne były bardzo niestabilne.
22:44
Zamiast oczyszczać środowisko, zaczęły je dosłownie pochłaniać.
22:48
Głos Edwarda drżał, ale mówił dalej wyraźnie.
22:53
Pracowaliśmy z samuelem niezależnie w 2 różnych
22:56
laboratoriach. Ja prowadziłem badania nad formą
22:59
oczyszczającą. Nazwałem ją projekt chloris.
23:02
Samuel stworzył wersję bojową przystosowaną do ekstremalnych
23:06
warunków projekt hybris. Na ekranie pojawiło się
23:09
zbliżenie na szkice 2 nasion podpisanych omega, jeden clois i
23:15
omega 2 hybris. Większość próbek zniszczyliśmy,
23:20
zanim wymknęły się spod kontroli, zostały tylko 2.
23:24
Najbardziej niebezpieczne nasiono z projektu hybris
23:27
trafiło do operacji weller 5 w nocy z trzeciego na 4 kwietnia
23:31
1944 roku. Samuel był piątym nieoficjalnym
23:35
skoczkiem w zrzucie pierzyna. Niestety nigdy nie dotarł do
23:40
laboratorium po skoku, a nasiono omega 2 zaginęło.
23:44
Chłopcy patrzyli w ciszy, czując, że historia, którą
23:47
słyszeli o zrutowisku. Nagle nabrała zupełnie innego
23:51
znaczenia. Jeśli.
23:52
Ktokolwiek odnajdzie nasiono omega 2, błagam, nie sadźcie go.
23:56
Odkryliśmy, że tylko wspólne zasadzenie omega, jeden i omega
24:00
2 powoduje ich wzajemną neutralizację.
24:04
Osobno są destrukcyjne, ale to roślinne bliźniaki genetyczne.
24:08
Edward pochylił się do kamery, jakby chciał się upewnić, że
24:12
ktoś naprawdę go wysłucha. Ziarno omega, jeden ukryłem w
24:15
sejfie zabezpieczonym technologiom biometryczną.
24:18
Otworzyć go mogą tylko osoby o niemal identycznym.
24:22
Nagle obraz zadrżał głos urwał się w pół słowa, a ekran pokrył
24:27
śnieg i przeskakujące pasy. Taśma zgrzytnęła zatrzymała się,
24:33
po czym magnetowid wydał długi przeciągły dźwięk i ucichł.
24:38
O tym, jak ekran z gazu w pokoju przez chwilę panowała Cisza,
24:42
przerywana jedynie cichym terkotem zatrzymanej taśmy.
24:46
Wszyscy wpatrywali się w Czarny ekran, jakby czekali, że Edward
24:50
weller jeszcze coś dopowie. Urwało się akurat w
24:53
najważniejszym momencie. Westchnął Tomek.
24:56
Otworzyć go mogą tylko osoby o niemal identycznym powtórzył
25:01
krzyś. Co to właściwie znaczy?
25:04
Może chodzi o jakiś klucz? Zastanowił się Tomek.
25:08
Nie dowiemy się, zanim nie znajdziemy sejfu powiedział
25:11
felek. Na czekoladowym tropie szukamy
25:15
XI przeskoczyła na regał i zaczęła biegać po półkach, jakby
25:19
czegoś szukała. Dobra tropiciel oka pochwalił ją
25:23
felek. Jeśli ktoś tu coś ukrył, to na
25:25
pewno w miejscu, gdzie nikt by nie zajrzał.
25:29
Tomek przesuwał palcem po ścianie za biurkiem, krzyś
25:32
odsuwał krzesła, a adaś zaglądał za szafę.
25:36
W końcu felek zatrzymał się przy ogromnym zakurzonym obrazie,
25:39
sięgającym aż od ziemi. Do polowym ściany
25:42
przedstawiającym zielony pejzaż. Mmm, ciekawe mruknął dotykając
25:49
ramy. Wisiał tu przez tyle lat, a nie
25:52
ma na nim nawet jednego śladu po gwoździach.
25:55
Krzyś pomógł mu lekko odsunąć płótno.
25:58
Za obrazem ukazała się metalowa płyta z prostokątnym panelem i
26:02
klawiaturą numeryczną sejf. Zawołał adaś, musimy wpisać
26:07
jakiś kod. Jest miejsce na 6 cyfr zauważył
26:12
Tomek. Czyli jakieś milion kombinacji?
26:16
Czekoladowo dużo mruknął felek, ale czasem klucz jest bliżej niż
26:21
się wydaje. Tym razem moje czekoladowe
26:23
szczęście raczej nie pomoże. Przez chwilę stali w ciszy,
26:29
każdy próbując coś wymyślić. Może numer laboratorium
26:34
zaproponował krzyś? Albo data założenia projektu
26:38
dodał adaś. Felek poprawił czapeczkę i
26:41
pochylił się nad klawiaturą. Czekajcie, dobrze kombinujecie.
26:46
Weler mówił o misji z trzeciego na 4 kwietnia 1944 roku.
26:50
To przecież konkretna data. Wpisał 030444.
26:59
Panel mignął czerwonym światłem. Nie tym razem powiedział
27:03
spokojnie. Może nie trzeci, tylko 4
27:08
kwietnia? Zapytał.
27:09
Tomek wcisnął 040444 zamek zasyczał, a w pokoju rozległo
27:17
się ciche kliknięcie, po którym metalowe drzwi zaczęły się
27:20
powoli rozsuwać na boki. Działa krzyknął adaś felek, ty
27:26
Tomasz nos do historii. Raczej do kodów z epoki
27:30
uśmiechnął się felek. Czasem wystarczy pomyśleć, jak
27:33
ktoś sprzed 70 lat. Za drzwiami nie było jednak
27:37
typowego sejfu, tylko korytarz prowadzący do małego
27:40
pomieszczenia na środku stał podest z przezroczystą witryną,
27:45
a w środku zielone nasiono delikatnie pulsujące, jakby od
27:49
wewnątrz świeciło słabym światłem.
27:52
Pod ścianą cicho brzęczał stary komputer z zielonkawym ekranem,
27:56
na którym widniał komunikat projekt chloris zabezpieczenie
28:01
aktywne. Chłopcy podeszli powoli, jakby
28:04
bali się obudzić coś, co spało od dawna to chyba jakiś system
28:08
zabezpieczeń powiedział Tomek. Patrząc na ekran z napisem
28:12
otwórz bramę biometryczną. Biometryczną powtórzył, adaś to
28:18
chyba taka na kod genetyczny dodał krzyś marszcząc brwi.
28:22
Po obu stronach witryny stały 2 metalowe pulpity z masywnymi
28:26
dźwigniami. Każda miała po bokach małe
28:29
szklane panele i cienkie przewody wplecione w podłogę
28:33
wygląda jak w jakimś starym filmie o naukowcach mruknął
28:36
Tomek dobra, spróbuję z adasiem, czemu my spytał adaś, bo ja mam
28:43
refleks, a ty siłę odparł Tomek. Z uśmiechem stanęli po
28:47
przeciwnych stronach i chwycili wajchy.
28:50
Na ekranie komputera pojawił się napis skanowanie, po czym
28:54
zaświeciło się czerwone światło. 3 2 1 pociągnęli równocześnie
29:01
zgrzyt metalu rozszedł się po pomieszczeniu i nic więcej się
29:06
nie stało. Witryna pozostała zamknięta, no
29:09
nie jęknął adaś nie działa, pewnie się zacięło dodał Tomek,
29:15
szarpiąc mocniej, dawaj Jeszcze raz.
29:18
Zamiast kliknięcia komputer odpowiedział im krótkim, ostrym
29:22
sygnałem błędu. Niezgodność biologiczna dostęp
29:26
odrzucony pozostała jedna próba. Aha, mruknął felek, podchodząc
29:32
bliżej. Wygląda na to, że nie chodzi o
29:35
siłę, tylko o coś głębszego. Felek pochylił się nad jedną z
29:39
wajch stukając w panel w świetle latarek dostrzegł miniaturowe
29:44
punkty, maleńkie czujniki wbudowane w uchwyty.
29:48
Zobaczcie, tu są sensory. Felek uniósł wzrok na chłopców.
29:53
Edward mówił na nagraniu, że otworzyć mogą je tylko osoby o
29:57
niemal identycznym. Identycznym powtórzył.
30:02
Spojrzał na adasia i krzysia. Bliźniacy.
30:06
Edward i Samuel byli bliźniakami, więc mieli bardzo
30:10
identyczny kod genetyczny, czyli tak jak wy.
30:14
Krzyś otworzył szeroko oczy, my, ale my się różnimy, on ma trochę
30:19
więcej piegów niż ja. A ja mam taką plamkę na plecach
30:23
w kształcie zdziwionej buźki dodał adaś i właśnie o to chodzi
30:29
uśmiechnął się felek 2 połowy tego samego przepisu prawie
30:33
takie same, ale z odrobiną inności.
30:37
Bliźniacy spojrzeli po sobie i podeszli do przekładni.
30:41
Gotowi? Zapytał felek.
30:44
Bez stresu mamy tylko jedną próbę dodał z uśmiechem w
30:48
głosie. Na czekoladowym tropie zawsze
30:52
gotowi odpowiedzieli. Jednocześnie złapali uchwyty.
30:56
Czujniki rozbłysły zielonym światłem, a komputer zapiszczał
31:00
jak stary modem, zgodność biometryczna 99,98% dostęp
31:07
przyznany. Teraz krzyknął felek.
31:12
Chłopcy pociągnęli dźwignie równocześnie.
31:15
Pomieszczenie zatrzęsło się lekko, a z wnętrza witryny
31:18
popłynęło ciepłe, zielone światło.
31:21
Szklana pokrywa uniosła się z sykiem, jakby laboratorium
31:25
wypuściło oddech, który trzymało przez dziesiątki lat w środku.
31:29
Na podniesieniu leżało ziarno omega, jeden gładkie, lśniące,
31:35
emanujące łagodnym blaskiem. Tomek podszedł i ostrożnie wyjął
31:39
je z podstawki. Musimy się spieszyć powiedział
31:43
felek, zwracając się do reszty. Wiatr zasadził tamto ziarno w
31:47
lagunie. Jeśli zacznie rosnąć w takim
31:50
tempie, jak dotychczas, wszystko pochłonie w kilka godzin.
31:54
To co robimy? Spytał adaś, wracamy i sadzimy
31:58
je razem, tak jak mówili bracia weler.
32:01
Pixi zapiszczała głośno wskakując frankowi na ramie
32:05
krzyś wziął latarkę, Tomek ziarno, a adaś rozejrzał się po
32:09
ostatni raz po laboratorium. Felek spojrzał na nich z dumą.
32:14
No dobrze drużyno czas żeby czekolada, nauka i odwaga znów
32:19
zagrały w jednym zespole. Słońce już dawno zaszło za
32:24
lasem, a nad laguną snuła się mleczna Mgła.
32:27
Zamiast wieczornego spokoju panował tu Chaos.
32:31
Pędy hybris wiły się jak gigantyczne węże, oplatając
32:35
barierki, siłowni plenerowej i huśtawki na placu zabaw.
32:39
Kolce połyskiwały w świetle lamp, a z wnętrza rośliny
32:43
dochodził niski ból goczący pomruk, jakby coś w niej
32:47
oddychało. O nie wyszeptał krzyś, ona już
32:51
sięga aż do drogi. Jeśli tak dalej pójdzie, to
32:55
połknie cały park dodał adaś. Felek zmrużył oczy.
33:00
A potem może i pół miasta. Nie pozwolimy jej na to z
33:04
kieszeni Tomka wydobywało się delikatne, zielone światło
33:08
nasiono omega jeden, które pulsowało coraz szybciej, jakby
33:12
samo wyczuwało, że jego miejsce jest tutaj.
33:16
Tylko jak mamy je posadzić? Spytał Tomek, spoglądając na
33:19
gigantyczne, kolczaste łodygi. Nie damy rady podejść stwierdził
33:24
adaś. Każdy, kto spróbuje, wpadnie w
33:27
te pędy. Wtedy z plecaka wyskoczyła pixi.
33:30
Mała chomiczka ustawiła się bojowo, jakby chciała
33:33
powiedzieć, zostawcie to mnie. Ej, nie ma mowy powiedział
33:39
stanowczo felek. Jesteś bohaterką, ale nie
33:42
jednorazową przekąską dla kaktusa mutanta.
33:45
Przez chwilę panowała Cisza, przerywana tylko trzaskiem
33:49
wijących się pędów. Wtedy felek podrapał się po
33:52
czekoladowym czole, poprawił czapeczkę i uśmiechnął szeroko.
33:57
Słodkie myślenie to rozwiązanie powiedział nagle, skoro nie
34:01
możemy podejść, to zrobimy misję zdalną i jak to zapytał Tomek
34:08
procą odpowiedział felek, zrobimy własny system
34:12
balistyczny klasy gałązka chłopcy bez słów rzucili się do
34:16
pracy. Tomek znalazł sprężystą gałąź
34:19
adaś, gumkę od maski, krzyś, sznurek od kurtki, a felek
34:23
zmontował z tego wszystkiego prowizoryczną proce ratunkową.
34:27
Do uchwytu przywiązał kawałek chusteczki, aby utrzymać ziarno
34:31
w miejscu. Nazwiemy to operacja zielony
34:35
wsad oznajmił dumnie Tomek brzmi, jak projekt nasa
34:39
zahichota u krzyś. A teraz Cisza.
34:43
Powiedział felek, wskazując procą w stronę laguny.
34:47
Czas na naukę, precyzji i odrobinę szczęścia.
34:51
Adaś napiął gumę krzyś trzymał pojemnik, Tomek zaczął
34:55
odliczanie. 3 2 1 ogień. Ziarno omega jeden wystrzeliło z
35:04
cichym świstem, przelatując przez mgłę i światło lampy
35:08
najpierw odbiło się od jednego pędu, potem od drugiego
35:12
zatoczyło łuk w powietrzu i trafiło krzyknął krzyś.
35:18
Ziarno wpadło prosto pod główną łodygę hybris tonąc w błysku
35:22
zielonego światła. Laguna zatrzęsła się z wnętrza
35:26
wody, uniósł się blask coraz jaśniejszy i jaśniejszy, aż
35:31
rośliny wokół zaczęły więdnąć. Ale zaraz po tym coś poszło nie
35:35
tak. Z miejsca, gdzie spadło ziarno
35:38
zaczęła wyrastać druga roślina. Chloris.
35:43
Piękna, ale równie dzika z listkami świecącymi jak szkło
35:47
rosła gwałtownie rozkładając pędy na wszystkie strony.
35:52
O nie, to wszystko wygląda jeszcze gorzej niż wcześniej
35:56
zawołał adaś. Chwilę później pędy chloris
36:00
zaczęły oplatać hybris nie po to, by ją zgnieść, ale by ją
36:04
objąć 2 organizmy splątały się w jeden taniec światła i ruchu.
36:10
Kolce miękły paszcze zamykały się, a z liści hybris wyrastały
36:14
drobne kwiaty o mlecznym blasku. Woda w lagunie rozjaśniła się,
36:19
aż w końcu wszystko ucichło. Pośród mgły pozostały tylko 2
36:25
splecione pędy. Spokojne jakby zasnęły po
36:29
długiej kłótni. Pixi zapiszczała z ulgą.
36:34
Operacja zielony wsad zakończona sukcesem powiedział felek,
36:38
oddychając głęboko z raportem pozytywnym na wszystkich
36:41
frontach. Kilka minut później laguna
36:45
wyglądała zupełnie normalnie. Powietrze było czyste, woda
36:50
spokojna, a Mgła rozwiała się jak sen.
36:54
Światła lamp odbijały się w tafli wody jak w lustrze.
36:58
Patrzcie powiedział krzyś, nawet Huśtawka już się nie rusza.
37:03
A hybris i chloris dodał, adaś zamieniły się w zwykłe rośliny.
37:11
Felek przyglądał się lagunie z czułością.
37:13
Sn widzicie 2 różne natury mogą się równoważyć.
37:17
Wystarczy, że nauczą się ze sobą współpracować.
37:21
Tak jak my i pixi powiedział Tomek z uśmiechem.
37:25
No i trochę czekolady. Na dodatek mruknął felek z
37:28
rozbawieniem. Nagle zegarek Tomka zaczął
37:32
pikać. O nie zawołał krzyś, kolacja.
37:37
Mama nas zabije dodał adaś, a mnie pewnie posmaruje masłem i
37:42
zje dodał felex z przymrużeniem oka chłopcy roześmiali się i
37:47
ruszyli w stronę domu. Pixi siedziała na ramieniu Tomka
37:51
ziewając z dumą i zmęczenia. Kiedy przekroczyli próg, w
37:56
kuchni pachniało naleśnikami. Mama odwróciła się z uśmiechem.
38:01
No i jak tam wasza wyprawa po przygodę?
38:05
Chłopcy spojrzeli po sobie porozumiewawczo.
38:08
A no wiesz. Nic wielkiego powiedział Tomek.
38:12
Z felkiem po prostu uratowaliśmy świat.
38:15
Było trochę błota, trochę mgły i 2 rośliny mutanty dodał.
38:20
Adaś z dumą klasyka, tajne laboratorium misja z kodem
38:26
biometrycznym do sejfu dopowiedział krzyś, a na końcu
38:30
operacja zielony wsad zakończona sukcesem.
38:34
Mama zaśmiała się potrząsając głową.
38:36
No to dobrze, że zdążyliście z tym wszystkim przed kolacją, a
38:40
teraz siadać bohaterowie i ty też feelku czekolada, czy nie
38:44
talerz się znajdzie? Wspaniale odparł felek z powagą.
38:48
Po każdej akcji ratunkowej trzeba się zregenerować.
38:51
Najlepiej naleśnikiem. Z dżemem truskawkowym
38:55
doprecyzował krzyś. Dokładnie tak zaśmiali się
38:58
chłopcy. Felek uśmiechnął się szeroko i
39:01
wskoczył na krzesło za oknem. Laguna błyszczała spokojnie, a
39:05
na jej tafli przez chwilę można było dostrzec 2 splecione liście
39:09
lśniące w świetle wschodzącego księżyca.
39:12
I tak kończy się druga część przygody operacja omega, jeden
39:16
felek, adaś, krzyś i Tomek odkryli, że historia o lagunie
39:21
skrywała coś znacznie bardziej niezwykłego niż.
39:25
Była tam nuta braterskiego eksperymentu, który wymknął się
39:28
spod kontroli. Dzięki sprytowi odwadze i
39:32
odrobinie czekoladowej logiki udało im się przywrócić
39:36
równowagę w lagunie, przynajmniej na razie.
39:41
Ogromne podziękowania dla patronów Adama i krzysia, bez
39:44
których ta opowieść nigdy by nie powstała.
39:47
To właśnie oni stali się inspiracją i bohaterami tej
39:50
historii, pokazując, że nawet najmniejsze ręce mogą uratować
39:54
cały świat. Jeśli działają razem.
39:58
Dziękuję wszystkim, którzy wspierają felka wafelka na
40:01
patronite i pomagają mi tworzyć kolejne słodkie przygody do
40:06
usłyszenia w kolejnej historii przygód felka wafelka.