Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Kura i Żuraw 🐔 bajka dla dzieci (Turniej III) | Felek Wafelek (PFW_020)

Transcript

Kura i Żuraw 🐔 bajka dla dzieci (Turniej III) | Felek Wafelek (PFW_020) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski dziś finał Wielkiej rycerskiej przygody,
0:05
czyli felek wafelek i turniej trój smakowy kura i żuraw.
0:09
Kiedy na arenie pojawiają się opancerzone bojowe kury, a
0:12
Czarny Kaczor rusza do ataku, wiadomo, że to nie będzie zwykła
0:17
próba odwagi. Ale felek jak zawsze zamiast
0:22
miecza, wybiera coś znacznie potężniejszego, spryt, serce i
0:28
resztkę wafelka. Czeka was pojedynek z oszustwem.
0:31
Starcie z dumą i najważniejsza walka ta o przyjaźń.
0:38
Czy uda się rozbroić rep? Tyka uratować honor i zmienić
0:42
zasady turnieju? Usiądźcie wygodnie zaparzcie
0:45
kakao przed wami opowieść o tym, że zwycięstwo nie zawsze musi
0:50
mieć ostre krawędzie. Czasem wystarczy kruchy
0:54
okruszek. Odwagi zaczynamy, jeżeli felek
0:57
stał się już znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz
1:00
kanał i zostawcie ocenę. To dla nas najmilszy sygnał, by
1:05
opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie
1:09
postawić mu symboliczne kakao na patronite.
1:12
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:16
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:20
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:23
Słońce ledwo wychyliło się zza horyzontu, jakby jeszcze samo
1:27
ziewało oświetlając skąpaną w porannej mgle warownie 3 smaków.
1:32
Złote światło rozlewało się powoli po drewnianych pali
1:35
sadach i rozespanych minach dzielnych śmiałków niczym mleko
1:39
dolane do czarnej kawy po bezsennej nocy z opóźnieniem,
1:44
ale z obietnicą czegoś lepszego. Dziedziniec jeszcze wczoraj
1:49
dudniący od bębnów pieśni i zapachów kompotu z rabarbaru.
1:54
Dziś przypominał połączenie placu zabaw, pola bitwy i udanej
1:58
uczty wieczornej. Herold wszedł na podest na
2:02
środku dziedzińca z miną, jakby miał ogłosić coś, co nawet jemu
2:06
się nie mieściło w głowie. Zagrzmiały fanfary, a ciężkie
2:10
drewniane Wrota rozwarły się z jękiem jakby same nie były
2:14
pewne, czy chcą to pokazać światu, a za nimi rozciągało się
2:19
kurnikowe pole taktyczno bojowe, pełne kopców siana, beczek
2:24
ruchomych manekinów i zaskakującej ilości piór w
2:28
powietrzu. Sceneria wyglądała jak efekt
2:31
współpracy generała od drobiu i szalonego budowniczego torów
2:35
przeszkód. Śmiałkowiec.
2:37
Naprzód, poznajcie smak nadziei. Jeśli uda wam się nie stracić
2:43
głowy. Ani hełmu.
2:46
Zawodnicy spojrzeli po sobie niepewnie, a potem krok za
2:49
krokiem ruszyli przez bramę. Najpierw ostrożnie, potem z
2:54
coraz większą determinacją i wtedy się zaczęło. 10
2:58
opancerzonych kur wypadło na arenę jak oddział drobiowej
3:02
husarii. Ich zbroje zrobione z
3:04
prawdziwego metalu, błyszczały jak świeżo wypolerowane drądles
3:09
królewskiej kuchni. Na skrzydlaki trzepotały
3:12
metalicznie przy każdym skręcie i podskoku a malutkie hełmy z
3:16
daszkiem lśniły dumnie na ich głowach.
3:20
Każda kura gda kała z bojową zawziętością, jakby jeszcze
3:23
wczoraj ćwiczyła kopnięcia na beczkach, a dziś wreszcie
3:27
nadszedł jej moment chwały. Biegały uskakiwały, ćwiczyły
3:31
dziobowe ataki i choć były małe, w ich ruchach było coś
3:36
niepokojąco niebezpiecznego. Co to u licha ma być?
3:40
Sapnął olo stojąc obok felka. To są jakieś zbrojne kury do
3:45
walki, przysięgam, nigdy czegoś takiego nie widziałem.
3:49
Felek milczał. Jego waflowa brew uniosła się
3:52
powoli herold, stojąc na podwyższeniu zrobionym z 2
3:56
beczek i skrzynki po dżemie porzeczkowym uniósł róg i
4:00
donośniem głosem kontynuował zapowiedź drugiego etapu
4:03
turnieju trój smakowego. Oto wasze wyzwanie.
4:07
Śmiałkowie zagrzmiał herolt kręcąc rulonem pergaminu, jakby
4:12
trzymał miecz, a nie rozkład konkurencji.
4:16
Na tej arenie znajduje się 10 wyjątkowo niebezpiecznych kur
4:19
bojowych. Tak dobrze słyszycie?
4:22
Nie są to zwykłe nioski z podwórka ani gda, czące leniwce
4:26
z kurnika. To są wojowniczki wytrenowane w
4:30
starożytnej sztuce walki karate coco dacu, gdzie sztuka
4:34
precyzyjnego dziobnięcia łączy się z tnącym ciosem
4:38
opancerzonego skrzydlatego ostrza.
4:41
Kto je lekceważy, ten skończy z pierzem w zębach i honorem w
4:45
błocie. Wśród zebranych rozległy się pół
4:48
przerażone pół rozbawione szepty. 3 z nich i tylko 3 niosą
4:54
przy nodze złoty klucz. Klucz, który otwiera Wrota do
4:58
ostatniego etapu turnieju. Kto złapie odpowiednią kurę,
5:02
przechodzi dalej, kto złapie nie te.
5:06
No cóż. Nastała chwila ciszy.
5:10
W tym na arenę wyskoczyło coś jeszcze.
5:14
Czarny Kaczor. Szerszy niż 3 kury razem wzięte
5:19
z rozłożystymi skrzydłami i wzrokiem jak rycerz, który
5:23
widział za dużo porażek i jeszcze więcej nieposłusznych
5:26
kacząc opancerzony jak czołg w piórach, a na jednej nodze
5:30
błyszczała metalowa ostroga. Długa i cienka jak nóż do masła,
5:35
ale o ostrzu, które mogłoby posiekać ambicje niejednego
5:39
śmiałka. Herold wskazał na niego z
5:41
teatralną powagą. To nie kura w przebraniu, to
5:45
generał kwak, kwak, Kaczor bez armii, ale z misją powstrzymać
5:50
każdego, kto spróbuje zdobyć klucz.
5:53
Generał poprawił opancerzony dziób i kwachą, jakby właśnie
5:59
przyjął wyzwanie. W tym rozległ się gwizdek.
6:04
Kurze gdakanie zmieniło się w bojowe wrzaski.
6:08
Arena zadrżała. Labirynt z beli siana,
6:11
obrotowych beczek i manekinów treningowych ruszył w ruch.
6:16
Ktoś wpadł w kałużę błota, ktoś inny odbił się od manekina i
6:20
upadł jak naleśnik na podłogę. Olo krzyknął do mnie złote kurki
6:27
i zniknął za ścianą z siana z hełmem przekrzywionym na bok.
6:31
Felek nie ruszył się ani o centymetr.
6:34
Spojrzał na całe to zamieszanie i westchnął cicho.
6:38
Smak nadziei. Mruknął felek, rozglądając się
6:42
po zamieszaniu. Wygląda jak zamówienie specjalne
6:45
z kuchni bałaganu. Zamiast rzucać się w
6:49
wirbiegających kur wrzasków i potykających się śmiałków ruszył
6:55
w przeciwną stronę. Tam gdzie było najciszej za
6:58
zakrętem jednej z beczek obok przewróconego manekina i stosu
7:03
worków z grysem kukurydzianym dostrzegł ją.
7:07
Starą pochyloną kurę. Jej pióra były poszarzałe,
7:11
gdakanie ledwo słyszalne, a ruchy powolne, lecz pewne, jakby
7:16
każdy krok stawiała z namysłem. Nie biegała, nie szalała, nie
7:21
pozowała jak inne, po prostu była.
7:25
Cicho w cieniu, ukryta pod drewnianą paletą, jakby
7:30
doskonale znała zasady tej gry i wiedziała, że pośpiech nie
7:33
zawsze prowadzi do zwycięstwa. I miała klucz.
7:38
Felek przykucnął i wyjął zza zbroi kawałek suchego wafelka,
7:43
pozostałość po wczorajszej wieczerzy.
7:45
Pokruszył go delikatnie i rozsypał dookoła Nadzieja nie
7:50
zawsze biega, czasem czeka, aż ją zauważysz.
7:53
Kura spojrzała na felka, przekrzywiła głowę jej zbroja
7:57
zatrzeszczała było widać na niej ślady wielu bitew, zarysowania,
8:01
wgniecenia, kawałek zaczepionego materiału, którego właściciel z
8:05
pewnością nie wspomina tego dnia miło i powoli zaczęła
8:09
podchodzić. Kroki miała ostrożne, jakby
8:13
zbroja była odrobinę za ciężka na jej wiek, ale każdy ruch był
8:17
dokładny, jakby trenowała w milczeniu całe życie.
8:21
Felek wyciągnął rękę ostrożnie z szacunkiem.
8:26
Już miał sięgnąć po złoty klucz, gdy coś zasłoniło słońce.
8:33
Cień. Ciężki, rozpostarty.
8:37
Z sykiem powietrza i stukiem stali.
8:41
Kaczor Czarny, szybki i wściekły opancerzony aż po końcówki
8:46
lotek. Felek uniósł tarczę gotów do
8:49
obrony, ale wtedy zrozumiał Kaczor nie patrzy na niego,
8:53
patrzy na kurę. Kwa kwa zaweł Kaczor i rzucił
8:58
się na staruszkę z dzikim skrzekiem jak ninja w pierzastej
9:02
wersji. Felek zdążył w ostatniej chwili.
9:06
Wyskoczył przed kurę i zasłonił ją tarczą.
9:09
Dziób kaczora uderzył w kokosową obręcz, rozległ się metaliczny
9:13
trzask, jakby ktoś walną łyżką w garnek.
9:16
Felek się zachwiał, ale nie upadł.
9:19
Kaczor odskoczył o krok jakby zdziwiony, że coś stanęło mu na
9:23
drodze, a felek nie spuszczając z niego wzroku rzucił przez
9:27
zaciśnięte zęby. Nie wszystko co słodkie da się
9:31
połknąć bez walki, po czym skoczył do przodu i stanął
9:35
naprzeciw kaczora. Pojedynek był krótki, ale
9:38
wystarczająco intensywny, żeby wszyscy w pobliżu wstrzymali
9:42
oddech. Kaczor ruszył pierwszy.
9:46
Zaskakująco szybko jak na tak opancerzonego ptaka.
9:49
Wyprowadził skrzydłem potężny zamach, który przeciął powietrze
9:52
z takim świstem, jakby chciał odgonić nie tylko przeciwnika,
9:57
ale i pogodę. Felek uskoczył w bok, a metalowe
10:00
pióra przeciwnika musnęły jego pelerynę, aho ciężki kaliber
10:06
mruknął przetaczając się pod beczką pełną piór, które
10:09
oderwały się z wcześniejszej rundy.
10:11
Kaczor syknął zakręcił się na jednej nodze i ruszył z ostrogą
10:16
do szarży. Ziemia zadrżała pod jego kaczym
10:19
biegiem, a felek zrozumiał, że to nie będzie elegancki taniec,
10:23
tylko bitwa na skrzydła i refleks, unik w lewo, skok w
10:27
prawo, jeden przewrót w tył i niskie cięcie mieczem z twardego
10:31
cukru prosto pod kuper kaczora. Felek cofał się powoli krok po
10:37
kroku, czując coraz silniejsze drżenie ziemi.
10:40
Pod stopami Kaczor ruszył do szarży cały opancerzony
10:44
rozjuszony z rozpostartymi skrzydłami i ostrą ostrogą
10:49
błyskającą niczym zaklęty widelec.
10:52
Tylko spokojnie mruknął felek, rozglądając się nerwowo.
10:57
I wtedy jego stopa zassała się w czymś miękkim o nie błoto.
11:04
Ale zaraz potem jego oczy rozbłysły jak lampki na torcie.
11:08
Albo raczej o tak błoto. Dużo błota.
11:15
Zsunął się z kałuży jednym zgrabnym ruchem, okrążając ją
11:19
dookoła i stanął tuż za nią przy jednej z beczek.
11:23
Pozycja idealna. Patrzył jak Kaczor pędzi niczym
11:28
bojowy taran, no chodź chodź, bohaterze bitwy pod stawem pęka
11:32
tego ziarna Kaczor nie zwolnił, wręcz przeciwnie przyspieszył
11:37
widząc felka bezbronnego. Warknął skrzydła rozpostarte,
11:42
dziób gotowy do dziobnięcia prosto w karmelową pierś i wtedy
11:46
chlup. Kaczor wpadł w błotnistą pułapkę
11:50
z impetem aż błoto trysnęła jak z czekoladowej fontanny.
11:54
Ugrzęzły mu łapy potem skrzydła, aż w końcu cały tkwił wkleistej
11:59
masie, machając bezradnie jak tost utopiony w karmelu.
12:03
Felek podszedł spokojnie otrzepał ręce i rzucił z
12:07
uśmiechem. No i masz wielki wojownik kontra
12:11
kałuża wynik jeden do zera dla natury kura spojrzała na felka z
12:16
tym samym spokojem, z jakim wcześniej stawiała każdy krok, a
12:20
potem podniosła nogę i własnym dziobem.
12:23
Odczepiła klucz, jakby wiedziała, że tylko on był tego
12:27
wart. Gdak gdak wykrztusiła jesteś
12:31
moim dłużnikiem, zawołaj, jeśli będziesz mnie potrzebował.
12:37
I zniknęła między tunelami z lekkością tancerki.
12:40
Tymczasem inni rycerze biegali po arenie, jak dzieci po bufecie
12:43
pełnym deserów, z determinacją, ale bez planu, a kury
12:48
wojowniczki nie miały zamiaru ułatwiać im zadania.
12:52
Zbrojne ptaki wyszkolone w sztuce karate kokodak ku dzio
12:56
bały zderzały się, robiły uniki i o zgrozo wyprowadzały
13:02
kopnięcia w stylu legendarnego pierzo ciosu z obrotu
13:06
serbeniamin z łupinowa robił co mógł, biegał, podskakiwał,
13:10
wdrapywał się na beczki zsuwał z platform, a raz nawet próbował
13:14
przegadać kurę kochana kureczko. Oddaj klucz, a dostaniesz całe
13:20
wiadro ziarna. Bez kolejki.
13:24
Ale kura tylko parsknęła z pogardą i przeskoczyła mu po
13:28
zbroi zostawiając ślady ostrych pazur ku przestrodze.
13:32
Jeszcze kilka razy próbował raz, poślizgnął się i wpadł wprost do
13:36
kałuży. Innym razem uderzył czołem w
13:39
huśtający się worek treningowy. Na koniec leżąc w błocie
13:43
stwierdził melancholijnie. Jeśli Nadzieja ma pióra, to dziś
13:48
najwyraźniej mnie nie lubi. Tymczasem olo nie walczył.
13:52
Olo improwizował najpierw biegł za kurą, potem kura za nim, a
13:57
chwilę później oboje gonili inną kurę.
14:01
W ferworze walki potknął się o własną nogę, wpadł do beczki,
14:05
odbił się od snopassiana i z impetem.
14:09
Wylądował jak gwiazda cyrkowa prosto na grzbiet zdziwionej
14:13
kury z kluczem kura za sprzeczała.
14:16
Olo osunął się na ziemię. Klucz błyszczał tuż przy jego
14:20
łokciu. Totalnie zaplanowane mruknął,
14:25
poprawiając hełm, który wylądował mu na brodzie.
14:29
Kura spojrzała na niego z niedowierzaniem, ale sędziowie
14:32
już notowali wynik. A wtedy pojawił się ser rabsztyk
14:38
z krakersburga rycerz, którego delikatność przypominała taran w
14:42
kwiaciarni, szalał po arenie, gonił za kurami, popychał innych
14:46
uczestników do błota, wrzeszczał, wymachiwał mieczem w
14:50
sposób wyraźnie niezgodny z zasadami dobrego turnieju i
14:54
rycerskiego kodeksu z drogi. Ja tu ratuję honor rycerstwa
14:59
ryczał, zderzając się z przypadkowym giermkiem i
15:02
zadeptując pióra jednemu z manekinów.
15:05
Kury piszczały i uciekały, ale nie ze strachu tylko z oburzenia
15:11
i wtedy niczym cień pojawił się jego giermek zakręcił się chwilę
15:16
między belkami, rozejrzał się i niby przypadkiem coś upuścił coś
15:21
błyszczącego, coś bardzo przypominającego złoty klucz tuż
15:26
przy jednej skóry rabsztyk natychmiast doskoczył, zrobił
15:30
teatralny zwrot i krzyknął. Mam klucz, ja patrzcie wszyscy.
15:37
Sędziowie spojrzeli pokiwali głowami i jeden z nich odgwizdał
15:42
koniec rundy. Złoty klucz zdobyty gratulacje
15:47
dla selera przytyka z krakersburga tłum vivatował.
15:51
Tylko jedna osoba nie klaskała. Felek.
15:56
Stał z boku, patrząc jak rap sztyk świętuje z uniesionymi
16:00
rękami i uśmiechem fałszywym jak sztuczna, bita śmietana,
16:03
czekolada na jego twarzy napięła się jak naciągnięta polewa,
16:07
zagryzł usta karmel aż zawrzał we wnętrzu.
16:12
A więc tak się zdobywa zwycięstwo na skróty.
16:16
Pomyślał i nie mówił nic więcej. Stał w milczeniu, patrząc jak
16:22
sędziowie ogłaszają koniec etapu.
16:24
W tłumie ktoś się śmiał ktoś wiwatował ktoś wzruszał
16:28
ramionami, niektórzy awansują, inni odpadają, ale nie smak
16:34
zostaje. Czasem wystarczy, że choć jeden
16:36
uczestnik widzi nieuczciwość i już nic nie smakuje, tak samo
16:40
słońce zbliżało się do zenitu, a cienie uczestników wydłużały się
16:44
na placu jak linie prowadzące ku końcowi opowieści.
16:49
Przed nimi pozostał już tylko jeden etap.
16:52
Ostatni. Smak zwycięstwa.
16:57
Nie było już miejsca na pomyłki, przypadki ani szczęścia w
17:00
złapaniu kury. Zwycięzca może być tylko jeden.
17:06
Ogłosił donośnie Mistrz ceremonii, a jego głos niósł się
17:10
echem po całej warowni. Rycerze zebrali się wokół w
17:14
milczeniu, czekając na losowanie par.
17:18
Chwilę później na środku placu pojawił się ciężki drewniany
17:22
stół z rzeźbionymi nogami i ogromnym dzbanem ozdobionym
17:26
złotym lukrem i rycerskimi wzorami.
17:29
Dzban wyglądał tak, jakby sam brał udział w turnieju.
17:33
Dumny, lśniący, gotowy do decyzji nad stołem unosiła się
17:38
flaga z herbem turnieju 3 skrzyżowane widelce w symbole
17:42
smaku, przegranej nadziei i zwycięstw z wiatrem łopotały
17:47
dumnie jakby przypominały wszystkim, że prawdziwe starcie
17:51
dopiero się zaczyna. Mistrz ceremonii uniósł rękę,
17:54
spojrzał na zgromadzonych i. Zanurzył ją głęboko w dzbanie.
17:59
Wszyscy wstrzymali oddech. Pierwszy uczestnik pierwszego
18:04
pojedynku felek wafelek. Tłum wybuchł wiwatami.
18:10
Felek zrobił krok do przodu. Jego zbroja z wafli i hartowanej
18:14
czekolady połyskiwała w słońcu, a brwi z kakaowego lukru lekko
18:18
uniosły się z napięcia, a jego przeciwnikiem będzie kontynuował
18:23
Mistrz ceremonii. Nurkujący w dzbanie z losami ser
18:27
rabsztyk z krakersburga, tłum. Zawył ponuro, jedni wiwatowali,
18:33
inni syknęli z niechęcią. Oznaczało to jedno walka odwagi
18:37
ze złością sprytus siłą przyjaźni z pychą, a więc do
18:42
finałowej rundy czeka mocarny olo z Krakowa.
18:47
Ogłosił Mistrz, on zmierzy się ze zwycięzcą pierwszego starcia.
18:53
Wielki gong zagrał 3 razy, rozpoczynał się pierwszy
18:57
pojedynek. Na dźwięk gongu serra przytyk
19:01
ruszył z impetem, jakby nie zamierzał walczyć tylko
19:04
sprasować przeciwnika, jak ciasteczko pod ciężkim kubkiem.
19:09
Jego miecz wirował jak skrzydło młyna, a każdy krok brzmiał jak
19:13
blacha ocierająca się o blachę, dźwięk bardziej groźny niż
19:17
elegancki felek nie odpowiadał. Siłą unikał, balansował, toczył
19:23
się jak wafelek na lodzie aż. Krach.
19:28
Siostra przytyka, spadł nagle z impetem jak grom z krakers owego
19:33
nieba. Felek zatoczył się w bok
19:35
trafiony prosto w pierś. Tłum westchnął głośno.
19:39
Jedno wielkie o. A potem zapadła Cisza.
19:49
Ale waflowa zbroja od brata cynamonusza po raz kolejny dała
19:54
radę pękła polewa jeden z nugatowych paneli lekko się
19:57
odgiął, ale rdzeń wytrzymał jakby sama historia z której
20:02
powstała nie pozwalała się złamać.
20:04
I wtedy felek dostrzegł coś na skraju areny w cieniu jednej z
20:09
wież stała stara zapomniana konstrukcja budowlany.
20:13
Żuraw z długim ramieniem i przeciwwagą z kamieni.
20:17
Zawieszoną w powietrzu niczym ciężar, dawno zaniesionych
20:20
legend. Ramię zakończone liną i hakiem
20:23
spoczywało nisko, jakby tylko czekało aż ktoś znów zapragnie
20:28
wykorzystać jego spryt. Felek zaczął uchylać się pod
20:31
kolejnymi ciosami, które rap sztyk zadawał z furią godną
20:35
piekarnika bez termostatu. Ciosy przeciwnika trafiały tylko
20:39
w echo własnej złości, a jego zbroja pobrzękiwała jak spiżowy
20:43
dzwon o poranku krok po kroku. Felek kierował rap sztyka w
20:47
stronę żurawia. W odpowiednim momencie chwycił
20:50
linę, zamachnął się i z precyzją cukiernika.
20:54
Na finale tortu zahaczył hak o spód pancernego brzucha
20:58
rabsztyka. Co ty wyprawiasz?
21:01
Waflowa po craco ryknął ser rap sztyk, szarpiąc się jak wściekły
21:06
piernik na smyczy. Felek nie odpowiedział.
21:10
Z gracją żelkowej sprężynki wskoczą na drugi koniec ramienia
21:14
żurawia. Tam, gdzie czekała przeciwwaga.
21:17
Czekoladowy ciężar powoli przechylił ramię.
21:21
Z tej samej chwili kamienie z hukiem poszły w dół.
21:26
I selera przytyk wystrzelił w górę jak krakers z katapulty
21:31
zakręcił się w powietrzu jak wiatrak na wietrze.
21:34
Jego zbroja dźwięczała jak łyżka dudniąca w puste wiadro, a on
21:38
sam obracał się z miną, która mówiła, to się nie dzieje
21:42
naprawdę. Felek stanął spokojnie pod nim,
21:45
spojrzał w górę i rzucił z uśmiechem.
21:49
Słodko, ale z zasadami po chwili dodał.
21:53
Czasem wystarczy mały okruszek, żeby przechylić szalę
21:57
zwycięstwa. Sędziowie wymienili spojrzenia,
22:00
jeden skinął głową, drugi tylko wzruszył ramionami.
22:04
Trzeci podrapał się po brodzie, ale wszystko było jasne.
22:08
Chorągiew zwycięzcy została podniesiona.
22:11
Rap sztyk jeszcze chwilę obracał się w powietrzu, aż w końcu lina
22:15
puściła z miękkim plop, a on wpadł prosto w beczkę z sianem.
22:21
Felek ukłonił się delikatnie bardziej z szacunku dla
22:24
publiczności niż dla samego zwycięstwa.
22:28
Plac bojowy przy cichu. Wszyscy oczekiwali kolejnego
22:32
starcia, lecz nikt nie spodziewał się tego, co
22:35
nastąpiło. Felek i olo wyszli naprzeciw
22:38
siebie powoli z pełną powagą, ale też z lekkim uśmiechem w
22:43
oczach krążyli wokół siebie niespiesznie, jakby nie mierzyli
22:47
siły, lecz przyjaźń ulepioną ze wspólnych wspomnień i tej samej
22:53
odwagi. Gdy zatrzymali się naprzeciwko
22:56
siebie, wyciągnęli miecze majestatycznym ruchem.
22:59
Ich wzrok był spleciony nierozerwalny jak nić
23:03
lojalności. Tłum wstrzymał oddech.
23:08
Miecze wzbiły się w powietrze i zamiast się skrzyżować w śpiewie
23:13
stali z łagodnym dźwiękiem wbiły się w ziemię.
23:17
Bez słów. Z porozumieniem, które nie
23:20
potrzebowało wyjaśnień, felek spojrzał w oczy przyjaciela i
23:24
powiedział, spokojnie, nie trzeba zwyciężać, żeby być
23:28
wielkim z przyjacielem się nie walczy odpowiedział olo.
23:33
Tłum zareagował ciszą. A potem pojedyncze brawa, które
23:39
rozrosły się w fale, aż cała warownia 3 smaków zatrzęsła się
23:43
od wiwatów. Ale nie wszyscy klaskali.
23:48
Z kąta areny rozległo się znajome, metaliczne, rytmiczne
23:52
stukanie. Ser rap sztyk wyszedł z cienia
23:56
blady jak bita śmietana bez cukru, ale z iskrą gniewu w
24:00
oczach. Co to za żałosna pokazówka?
24:04
Warknął dobywając miecza? Zwycięzca może być tylko jeden,
24:09
a jeśli ci 2 odmawiają walki, to znaczy, że się poddają.
24:13
Nie są godni by zwać się rycerzami i zdobyć tytuł.
24:16
Zwycięzcy turnieju 3 smaków. Sędziowie spojrzeli po sobie.
24:22
Jeden sięgał już po chorągiew, drugi wciąż drapał się po
24:25
brodzie. Decyzja wisiała w powietrzu.
24:28
Wtedy felek wstał i podniósł głos stop.
24:31
Widziałem, wcale nie złapałeś kury.
24:33
W drugiej próbie ten klucz podrzucił ci go twój giermek.
24:39
Przez tłum przeszedł szmer niedowierzania.
24:42
Sędziowie zawahali się. Raptyk prychnął.
24:46
Bzdury temu waflowi karmel uderzył do głowy nagle na arenę
24:51
wkroczyła nieproszona kura nie byle jaka siwa i stara ta sama,
24:56
której felek niedawno pomógł. Szła dumnie, jakby wracała po
25:01
coś, co jej należało. Tuż za nią podążała druga ta,
25:06
której nikt nie złapał. Wciąż z kluczem przywiązanym do
25:10
nogi? Tłum za nie mówił.
25:13
Sędziowie otworzyli szeroko oczy.
25:16
Wszystko stało się jasne. Rabsztyn zrobił krok w tył,
25:20
potem drugi, a potem wybuchły głosy z tłumu.
25:24
Kłamca oszust. Raptyk zaryczał i rzucił się w
25:30
stronę felka i ola. Skoro nie chcecie uznać mojego
25:35
zwycięstwa, to ja sam je sobie wezmę.
25:38
Zza jego pleców pojawili się gieremkowie gotowi do walki.
25:43
Siły były nierówne. Felek i olo kontra rap szyk i
25:48
jego banda. W momencie, gdy miało dojść do
25:51
starcia, na plac wkroczył ser. Beniamin stanął ramię w ramię z
25:55
felkiem. Twarz miał spokojną, ale postawę
25:59
jak z pomnika. Kto z moim przyjacielem
26:02
zadziera, zadziera i ze mną. Tuż po nim dołączyła lady
26:07
karmelita ze spojrzeniem ostrzejszym niż złota łyżka.
26:12
Zaraz potem rumbak dzierżąc wysoko księgę przepisów bojowych
26:16
ramię w ramię z piernik sem, którego chochla wciąż parowała
26:20
świeżym sosem malinowym. A za nimi kolejni uczestnicy.
26:26
Ci, którzy odpadli wcześniej, ale wciąż pamiętali, komu
26:29
zawdzięczają odwagę, wsparcie i smak czegoś więcej niż tylko
26:34
porażki. Rap sztyk zbladł, rozejrzał się
26:37
wokoło. I zwyczajnie uciekł wołając
26:41
jakieś dyrdymały pod wąsem. Z wściekłością w oczach z
26:45
plączącą się peleryną i miną kogoś, kto przegrał nie z
26:48
przeciwnikiem, ale z prawdą. Tłum ryknął z radości nie tylko
26:54
dlatego, że ktoś wygrał, ale dlatego, że wygrało to co
26:58
słuszne. Złote dzwony rozbrzmiały nad
27:03
warownią 3 smaków. Tłum ucichu z wielkiego balkonu
27:08
między kolumnami stanął król smakulon.
27:11
Pierwszy uniósł berło, na którego końcu połyskiwała perła
27:16
w kolorze karmelizowanej wanilii.
27:19
Smak zwycięstwa, który dziś poznaliśmy, nie był słodki, był
27:23
mądry, uczciwy i chrupiący. To nie stal, ani siła
27:29
przesądziły o losach tej próby, lecz serce gorące jak świeżo
27:34
polany gofr. Król uniósł wzrok, a jego głos
27:39
nabrał głębi. To nie był zwykły smak
27:43
zwycięstwa. To był smak wspólnego
27:47
dobrarzadki trudny do uzyskania, ale najcenniejszy ze wszystkich.
27:52
I jeśli dobrze się wsłuchacie, ten smak nie zostaje na języku,
27:56
on zostaje w sercu. Smakulon.
28:01
Podszedł do felka, niósł poduszkę, na której spoczywał
28:05
order rycerza 3 smaków, 3 skrzyżowane widelce z brązu,
28:10
srebra i złota, każdy połyskujący, innym odcieniem
28:14
felku wafelku za odwagę, prawość i nietuzinkową taktykę z
28:20
żurawiem ofiarowuje ci tytuł zwycięzcy turnieju i miejsce
28:24
wśród rycerskiej rady. Felek spuścił wzrok i potrząsnął
28:29
głową. Wasza wysokość nie tytuły zdobią
28:33
rycerza, lecz to, co robi, kiedy nikt nie patrzy, a ja po prostu
28:37
robiłem to, co uznałem za słuszne.
28:40
Nie Jestem stworzony do tronów orderów i zaszczytów, tylko do
28:44
tropów zagadek i pomocy innym. Król zamrugał zaskoczony, a
28:50
potem uśmiechnął się szeroko. Felek spojrzał Jeszcze raz na
28:54
order i dodał z uśmiechem. Jeśli wolno mi coś zasugerować,
28:59
wasza wysokość może ten order nie powinien być tylko nagrodą
29:03
za zwycięstwo, może powinien stać się czymś więcej znakiem,
29:07
że od dziś w tym turnieju liczy się coś nowego, zamilkł na
29:11
chwilę, po czym dodał z pomysłem w oku.
29:14
Królu smaku lonie proponuję, aby dorobić do Orderu czwarty
29:18
widelec z czekolady. Tłum poruszył się z
29:22
zaciekawieniem. Felek kontynuował z powagą i
29:25
ciepłem. Niech będzie symbolem tego, że w
29:28
tym turnieju liczy się nie tylko siła i spryt, ale i to, co
29:32
płynie prosto z serca, bo niektóre smaki te najgłębsze
29:37
rodzą się nie w kuchni, tylko w duszy.
29:42
Zamilkł. A na placu zaległa Cisza.
29:46
Ciepła jakby ktoś właśnie wyjął z pieca pachnące ciasto i nikt
29:51
nie chciał jej przerwać. Król smakulon uniósł rękę i
29:55
obrócił się do zgromadzonych. Od dziś turniej 3 smaków będzie
30:00
miał nową formułę. Konkurencje nie będą już
30:04
sprawdzać tylko siły i sprytu. Będą sprawdzać też to, czy
30:08
potraficie działać razem, bo prawdziwy smak zwycięstwa to
30:12
ten, który dzielimy z innymi, a gdy słońce zaczęło chować się za
30:16
miodowe wzgórza, felek usiadł na kamieniu u stóp warowni i
30:21
spojrzał na światło odbijające się w srebrnej łyżce Orderu.
30:24
Chyba czas ruszać dalej. Mruknął z uśmiechem i tak nie
30:28
czekając na owacje, ruszył ścieżką między polami karmelu i
30:32
wanilii. Zostawiając za sobą nową legendę
30:35
o rycerzu, którego największą bronią była przyjaźń.
30:40
Dzięki, że byliście z nami do samego końca turnieju. 3 smaków.
30:44
Felek pokazał, że największą bronią może być przyjaźń, a
30:48
zwycięstwo smakuje najlepiej wtedy, gdy dzieli się je z
30:51
innymi. Kury odzyskały szacunek.
30:54
Król zmienił zasady, a rabszczyk cóż.
30:58
Dostał lekcje, której nie zapomni nawet pod 3 warstwami
31:02
krakersów, a felek wrócił do swojej czekoladowej ścieżki.
31:07
Z nowymi wspomnieniami i przyjaciółmi, na których może
31:10
liczyć, a także starym sercem pełnym dobra, jeśli podobała ci
31:14
się ta opowieść, zasubskrybuj nasz kanał i wróć po więcej
31:18
przygód felka wafelka nigdy nie zabraknie, bo gdzieś tam za
31:23
horyzontem wanilii i już czeka kolejna historia do usłyszenia.