Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Ślepa Prawda 🕵️ bajka detektywistyczna dla dzieci (Okularnicy II) | Felek Wafelek (PFW_031)

Transcript

Ślepa Prawda 🕵️ bajka detektywistyczna dla dzieci (Okularnicy II) | Felek Wafelek (PFW_031) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

• 0:00
  Cześć tu radkowski. Przed wami druga część
• 0:03
  czekoladowo detektywistycznej zagadki, felek wafelek, gang
• 0:07
  okularników ślepa, prawda felek jaśminka i łapcio muszą
• 0:12
  sprawdzić wszystkie tropy i Jeszcze raz tym razem, głębiej,
• 0:16
  dokładniej i pod ziemią. W ciemnych tunelach czeka ktoś,
• 0:21
  kto ma swoje sekrety i marzenia, a odpowiedź na całą zagadkę
• 0:26
  wcale nie jest taka oczywista. Gotowi na podróż w ciemność,
• 0:30
  gdzie każdy ślad może być zwodniczy, a prawda czasem
• 0:34
  ukrywa się Pod powierzchnią. Poprawcie wafelkowe czapeczki i
• 0:39
  weźcie latarki, bo zaczyna się śledztwo, które odsłoni ślepą
• 0:44
  prawdę. Jeżeli felek stał się już
• 0:46
  znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
• 0:50
  zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
• 0:54
  dalej. A jeśli chcecie wesprzeć
• 0:56
  przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
• 1:00
  patronite. Ten mały gest daje nam wielką
• 1:03
  moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie.
• 1:07
  Link. To znajdziecie w opisie.
• 1:09
  Dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
• 1:12
  Na rynku miasteczka zapanował prawdziwy rozgardiasz.
• 1:15
  Okulary znikały mieszkańcom w niewyjaśnionych okolicznościach.
• 1:19
  Każdy trop prowadził w inną stronę, raz do wiewiórki, raz do
• 1:23
  żaby, raz do lisa, a nawet do kota.
• 1:27
  Felek z jaśminką i szopem łapciem tropili kolejne ślady,
• 1:30
  aż w końcu w ich zeszycie śledczym pojawiła się nowa
• 1:33
  teoria. Tajemniczy gang okularników.
• 1:38
  A kiedy naścieżce stanął lis w okularach i rzucił się do
• 1:41
  ucieczki, rozpoczął się szalony pościg, który zakończył się
• 1:44
  nagłym zatrzymaniem. I właśnie tutaj zaczyna się
• 1:48
  kolejny rozdział śledztwa. Lis leżał w trawie dyszał
• 1:53
  ciężko, a drużyna otoczyła go ciasnym kręgiem.
• 1:57
  Jaśminka uniosła zeszyt operacja okular jak tarcze, a felek
• 2:02
  poprawił wafelkową czapeczkę łapcio tupnął łapką i wskazał na
• 2:06
  lisa oskarżycielsko. Rudy włos w piekarni, pogryzione
• 2:11
  pudełko ze słodyczami i okulary na nosie.
• 2:14
  Wszystko się zgadza. Lisie przyznaj się, że to ty
• 2:18
  ukradłeś okulary. Lis westchnął, głęboko, podniósł
• 2:21
  pyszczek i powiedział spokojnie. Wiecie lisy jak to lisy w święte
• 2:27
  nie są każdy powie, że mamy swoje za uszami i przyznaje, ale
• 2:33
  żeby okulary kraść potrząsnął łubem nie tego nie zrobiłem.
• 2:39
  Wyciągnął okulary i przytulił je do piersi.
• 2:43
  Znalazłem je kiedyś porzucone przy moście.
• 2:46
  Powiedział list cicho, tuląc okulary do piersi.
• 2:49
  To moje znalezione nie cudze ukradzione.
• 2:52
  Dzięki nim po zmroku nie wpadam już w gałęzie ani w płoty, bez
• 2:56
  nich co chwila obijałem pyszczek.
• 2:59
  Felek zmrużył oczy. To dlaczego uciekałeś, kiedy nas
• 3:03
  zobaczyłeś? Lis westchnął, ciężko, ogon
• 3:07
  opadł mu bezradnie na ziemię. Ech, wiecie jak to jest?
• 3:12
  Po pierwsze wstydzę się chodzić w tych okularach, wyglądam w
• 3:16
  nich jakoś tak dziwnie, a gdyby kumple się dowiedzieli mieliby
• 3:21
  ze mnie ubaw przez długie miesiące.
• 3:24
  Po drugie cały Las huczy, że szukacie złodzieja okularów.
• 3:28
  Wiedziałem, że jak mnie spotkacie to od razu uznacie, że
• 3:31
  to moja wina. Felek przykucnął obok i spojrzał
• 3:35
  mu w oczy spokojnym, czekoladowym wzrokiem, takim,
• 3:39
  który nie oskarżał tylko chciał zrozumieć.
• 3:43
  Wiesz lisie śmiech kumpli trwa chwile, a twoja wartość trwa
• 3:48
  całe życie. Nie chowaj się przez to jak
• 3:51
  wyglądasz, bo inaczej nie znaczy gorzej tylko wyjątkowo.
• 3:56
  Lis zawahał się chwilę i dodał wyjaśnienie.
• 4:00
  A ten rudy włos w piekarni podrapał się za uchem.
• 4:04
  Piekarz zawsze wyrzuca okruszki i czasem zaglądam na zaplecze,
• 4:08
  może wtedy którejś z moich włosów się zaplątał, a pudełko
• 4:11
  po cukierkach skrzywił się lekko.
• 4:15
  No nadgryzłem nie będę udawał, pachniało karmelem, nie mogłem
• 4:20
  się powstrzymać, ale okulary pokręcił głową nigdy w życiu.
• 4:27
  Jaśminka od razu zanotowała w zeszycie lis niewinny.
• 4:33
  Ślady w piekarni przypadkowe włos pudełko.
• 4:37
  Okulary własne znalezione lis podrapał się za uchem, spojrzał
• 4:42
  w bok i dodał, jeśli naprawdę chcecie poznać prawdę, to o tej
• 4:46
  porze dnia znajdziecie wszystkich w zagajniku za rzeką.
• 4:50
  Tam wieczorami zbierają się mieszkańcy lasu.
• 4:53
  Będziecie mogli z nimi porozmawiać i sami sprawdzić,
• 4:56
  kto ma coś na sumieniu. Wieczór w zagajniku pachniał
• 4:59
  trawą, mokrymi liśćmi i rzeką, która szemrała tuż obok.
• 5:04
  Na polanie zebrała się cała gromadka różnorodnych zwierząt.
• 5:08
  Usiadły w półkolu trochę jak w sądzie, trochę jak na
• 5:11
  przedstawieniu. Felek stanął na środku z powagą
• 5:14
  detektywa, a jego wafelkowa czapeczka lekko przechylała się
• 5:18
  na bok. Moi drodzy zaczął donośnie po
• 5:21
  chrupując 2 razy, żeby podkreślić powagę, jak dobrze
• 5:25
  wiecie, tropiliśmy ślady potencjalnych złodziei lub
• 5:30
  złodzieja okularów i wszystkie prowadzą do was czas, żeby każdy
• 5:35
  wyjaśnił swoją rolę w tej czekoladowo okularowej zagadce
• 5:38
  złodziei. Zapiszczała wiewiórka nerwowo
• 5:41
  wachlując ogonem. Czyli to może ich być kilku?
• 5:46
  No jasne, gang zakumka a żaba i wskoczyła na kamień.
• 5:51
  Widziałem jak się gapiliście na moje ślady w błocie, ale halo to
• 5:55
  nie kradzież, to mój trening skoków w dal jak błoto chlapie
• 6:00
  na pół brzegu to znaczy, że rekord pobity.
• 6:03
  Rekord rekordem prychnął kot przeciągając się leniwie.
• 6:07
  Pewnie odkryliście moje pazurki na huśtawce przy drzewie to
• 6:11
  tylko ostrzenie pazurków, żaden dowód, ja tam wolę gonić muchy
• 6:15
  niż zakładać okulary. A kto się tłumaczy ten się boi
• 6:20
  zakrała sroka trzepocząc skrzydłami a guzik i nitka pod
• 6:24
  pralnią to moje zbieram co błyszczy i co się da wpleść w
• 6:28
  gniazdo, ale okulary za ciężkie do noszenia od razu bym z drzewa
• 6:34
  spadła. A ziemia przy odpływie w pralni
• 6:37
  dorzucił felek. Ech no dobrze, to ja przyznał
• 6:42
  się jesz wystawiając nos przyślizgnąłem się tam, bo
• 6:46
  ciepło było od pralek, a że byłem trochę ubłocony, to
• 6:50
  zostawiłem ślad niespecjalnie. Ha zapiszczała wiewiórka,
• 6:56
  wskazując łapką na jeża, czyli to ty.
• 7:00
  Wcale nie oburzył się, jesz jakbym miał kraść okulary to by
• 7:04
  mi się wszystkie kolce poplątały w oprawkach, a kto mi powie
• 7:08
  dlaczego przy pranie znalazłem łupinkę orzecha przerwał im
• 7:11
  felek. Moja przyznała wiewiórka,
• 7:15
  spuszczając uszy, schowałam zapas na zimę, ale czasem, no
• 7:19
  cóż wypadają. Kot prychnął pogardliwie.
• 7:24
  Cała ta sprawa to jeden wielki teatrzyk.
• 7:27
  Ja zostawiam rysy, bo lubię ostrzyć pazury, sroka gubi
• 7:31
  guziki, wiewiórka, rozsypuje orzechy, a jesz, no cóż Jerzy
• 7:37
  zawsze przychodzi ubłocony, ale okulary to nie nasza sprawa.
• 7:42
  Właśnie zgodziła się sroka. Jaśminka szybko notowała w
• 7:47
  zeszycie. Operacja okular.
• 7:50
  Wiewiórka, orzechy, żaba, trening skoków, kod, pazury,
• 7:56
  sroka, błyskotki, jesz, ogrzewanie kolców.
• 8:01
  Felek chrupnął donośnie i spojrzał po zebranych.
• 8:04
  A więc to jasne, każdy z was zostawił ślady, ale wszystkie
• 8:08
  mają zupełnie inne wytłumaczenie, prawda?
• 8:11
  Nie zawsze jest tam, gdzie wskazują tropy.
• 8:15
  Zapanowała Cisza, słychać było tylko szum rzeki.
• 8:19
  To skoro nie my, to kto? Spytała wiewiórka szeptem.
• 8:24
  Felek poprawił czapeczkę i zmrużył oczy.
• 8:28
  I to właśnie musimy teraz odkryć na polanie w zagajniku zwierzęta
• 8:32
  rozeszły się do swoich spraw, a przy wschodzącym księżycu troje
• 8:36
  detektywów felek jaśminka i łapcio.
• 8:40
  Płomyk światła z breloczka latarki jaśminki drżał na
• 8:43
  kartkach zeszytu operacja okular, a świerszcze cicho grały
• 8:47
  jak orkiestra w tle. Jaśminka usiadła na pniaku i
• 8:51
  zaczęła gorączkowo przewracać kartki.
• 8:54
  Felku to wygląda źle, westchnęła wszystko skreślone wiewiórka,
• 9:01
  niewinna żaba, niewinna kot niewinny sroka, której nie
• 9:07
  braliśmy nawet pod uwagę też niewinna jesz niewinny lis też
• 9:13
  niewinny uniosła zeszyt i machnęła ręką, nic nam nie
• 9:18
  zostało. Łapcio zasapał i opadł ciężko na
• 9:22
  mech. A ja już widziałem nagłówki
• 9:24
  gazet gang okularników schwytany.
• 9:29
  Felek poprawił wafelkową czapeczkę i chrupnął donośnie
• 9:32
  także echo odbiło się od drzew. Ola ola, zanim uznamy, że sprawa
• 9:38
  jest przegrana, sprawdźmy Jeszcze raz jaśminko.
• 9:42
  Przeczytaj mi wszystko powoli, ale tylko i wyłącznie nie
• 9:46
  skreślone tropy, tylko to, co zostało w notatkach.
• 9:49
  Dziewczynka zmarszczyła brwi i wróciła do pierwszych stron.
• 9:53
  Dobrze zaczęła czytać półgłosem pralnia wieczorne pranie,
• 9:59
  godzina 19:30 dalej rzeka, zachód słońca, wieczór,
• 10:05
  piekarnia, w nocy znikały okulary, plac zabaw, listonosz
• 10:10
  mówił, że po zmroku prawie przytulił się nosem do drzewa,
• 10:13
  zatrzymała się, spojrzała szeroko otwartymi oczami na
• 10:17
  felka. Felku tu jest coś wspólnego.
• 10:22
  Łapcie podniósłłebek już cały w skupieniu jaśminka uniosła
• 10:26
  zeszyt jak sztandar. Wszystkie zaginięcia działy się
• 10:30
  wieczorem albo w nocy. Felek aż klasnął czekoladowymi
• 10:34
  dłońmi i wykrzyknął. A więc mamy to sprawca działa po
• 10:39
  zmroku, cicho w cieniu, kiedy inni gubią okulary i nie widzą
• 10:44
  wyraźnie, to ktoś, kto czuje się W ciemności jak ryba w wodzie
• 10:48
  łapcio podrapał się po uchu. A może raczej jak krew w ziemi?
• 10:55
  Felek zmrużył oczy chrupnął donośnie i powiedział słodkie
• 10:59
  myślenie to rozwiązanie. Wracamy na plac zabaw.
• 11:10
  Plac zabaw wyglądał teraz zupełnie inaczej niż za dnia.
• 11:15
  Huśtawki skrzypiały na wietrze, a piaskownica pachniała
• 11:18
  wilgotnym piaskiem, w którym księżyc rysował srebrne wzorki.
• 11:23
  Felek jaśminka i łapcio stanęli w kręgu, jakby mieli zaraz
• 11:27
  zatańczyć taniec detektywów. To tutaj zniknęły okulary
• 11:31
  listonosza. Przypomniała jaśminka
• 11:34
  przewracając kartki zeszytu. Oparła na kierownicy roweru, a
• 11:38
  gdy wrócił po nie było. Łapcie, uklęknął w piasku, wyjął
• 11:44
  lupę i zaczął przyglądać się uważnie.
• 11:47
  Po chwili zapiszczał, oho, patrzcie gródki ziemi i to nie
• 11:51
  byle jakie, świeże, wilgotne, jakby ktoś dopiero co je
• 11:55
  wypchnął spod spodu. Ziemia jak z tunelu zanotowała
• 11:59
  szybko jaśminka ślad numer 7. Felek przyklęknął obok przesunął
• 12:05
  palcami po ogródkach, które były miękkie jak ciasto drożdżowe
• 12:09
  przed pieczeniem obok huśtawki majaczył niewielki kopczyk,
• 12:13
  świeży równiutki. Jakby ktoś właśnie wypchnął go
• 12:17
  spod ziemi. To wygląda jak kretowisko
• 12:22
  powiedział cicho. Ale takie w samym środku placu
• 12:26
  zabaw zdziwiła się jaśminka krety zwykle robią tunele na
• 12:30
  łąkach. Łapcie już biegał w kółko kręcąc
• 12:34
  lupą, jak latarką właśnie to musi być ważne, ktoś wychodził
• 12:39
  tuż obok huśtawki, cichutko w nocy, a wszyscy podejrzewali
• 12:43
  kota albo lisa, a to nosami widzicie?
• 12:48
  Felek poprawił wafelkową czapeczkę chrupnął donośnie i
• 12:52
  uśmiechnął się szeroko. Trop prowadzi pod ziemię.
• 12:56
  A to znaczy, że nadszedł czas, żeby zejść tam, gdzie jeszcze
• 13:00
  żaden czekoladowy detektyw nie był.
• 13:03
  Ruszamy w głąb ziemi. Felek uklęknął przy świeżym
• 13:06
  kretowisku ziemia była jeszcze pulchna jak bułeczka wyciągnięta
• 13:10
  prosto z pieca. Spojrzał na jaśminkę i łapcia.
• 13:15
  Tu się zmieszcze tylko ja stwierdził jaśminko daj mi tę
• 13:19
  latarkę od taty te od kluczy zapytała odpinając breloczek,
• 13:24
  tatuś zawsze mówi, trzeba być przygotowanym na ewentualną
• 13:28
  ewentualność. Idealnie uśmiechnął się felek.
• 13:32
  To będzie nasza ewentualność. Wcisnął się w otwór.
• 13:37
  Ziemia otuliła go chłodem, pachniała korzeniami i wilgocią.
• 13:42
  Latarka rozświetlała korytarz wąskim promieniem, w którym
• 13:46
  mieniły się pajęczynki i drobne korzonki, gdzieś przebiegła
• 13:50
  dżdżownica kiwając mu ogonkiem na powitanie na czekoladową
• 13:53
  brodę. Pokażcie mi drogę mruknął pod
• 13:56
  nosem, zostawiając na ścianach słomiane strzałki, żeby się nie
• 14:00
  zgubić. Tunele wiły się jak labirynt
• 14:03
  spaghetti. Skręcały w lewo, potem nagle w
• 14:06
  prawo, aż felek miał wrażenie, że ktoś ugotował makaron i
• 14:09
  rozrzucił go pod ziemią. Nagle korytarz się rozszerzył i
• 14:13
  felek wyszedł do większej komory.
• 14:15
  Zatrzymał się, zadarł wafelkową, czapeczkę i aż zagwizdał pod
• 14:19
  nosem. Na środku naziemnym stoliku z
• 14:23
  ubitej gliny, piętrzył się stosik okularów.
• 14:27
  Równiutko poukładanych w rzędy. Oprawki błyszczały w świetle
• 14:31
  latarki jak kolorowe cukierki w pudełku, jedne złote, inne
• 14:35
  srebrne, niektóre w czerwonych rameczkach, a jeszcze inne
• 14:39
  powyginane, ale starannie naprostowane.
• 14:42
  Wyglądało to nie jak łup złodzieja, tylko jak wystawa w
• 14:46
  sklepie optycznym, albo jeszcze lepiej jak ekspozycja w muzeum
• 14:50
  okulary przez wieki. Każda para była czysta
• 14:54
  wypolerowana jakby ktoś przecierał je codziennie z
• 14:57
  największą starannością, żadnych smug, żadnego pyłku aż trudno
• 15:03
  było uwierzyć, że przeleżały w ciemnym tunelu.
• 15:07
  A więc to tu. Wyszeptał felek z podziwem i
• 15:10
  lekkim zdumieniem ruszył dalej, a wtedy usłyszał ciche
• 15:14
  pociąganie nosem. Zatrzymał się przygasił, latarkę
• 15:18
  i spojrzał w głąb bocznego korytarza.
• 15:22
  Halo. Odezwał się spokojnie.
• 15:25
  Kto tu jest? W mroku coś poruszyło się
• 15:29
  nieśmiało. Najpierw widać było tylko małe
• 15:32
  drżące pazurki, potem ciemne futerko aż w końcu cały kształt
• 15:37
  zwierzaka wysunął się z cienia. Był to Kret skulony z łapkami
• 15:43
  przy oczach jakby bał się światła.
• 15:45
  Futro miał miękkie jak świeżo przekopana ziemia, a nosik
• 15:49
  poruszał się niespokojnie wyłapując każdy zapach.
• 15:53
  Nie podchodź. Wyszeptał drżącym głosem.
• 15:58
  Wiem po co tu jesteś, to ja brałem okulary, felek
• 16:03
  przykucnął, żeby być na jego wysokości i powiedział łagodnie,
• 16:07
  spokojnie Jestem felek, nie przyszedłem krzyczeć, chcę tylko
• 16:11
  zrozumieć, ale powiedz mi, dlaczego to robiłeś?
• 16:15
  Kred westchnął, ciężko jakby nosił na grzbiecie cały kopiec
• 16:19
  winy. Bo chciałem zobaczyć świat
• 16:23
  gwiazdy, słońce, niebo, całe życie słyszę, jak inni
• 16:27
  zachwycają się kolorami, zachodami słońca, zielenią
• 16:31
  drzew, a ja widzę tylko mrok i cień.
• 16:36
  Pomyślałem, że jeśli okulary pomagają ludziom, to może im nie
• 16:39
  pomogą. Felek usiadł obok na ziemi, a
• 16:43
  czekoladowe oczy zabłysły mu spokojem.
• 16:46
  Takim, który mówił, rozumiem cię?
• 16:49
  Wiesz, każdy ma jakieś ograniczenia powiedział
• 16:53
  łagodnie. Ja też marzę, żeby pływać jak
• 16:56
  delfin, ale muszę uważać na wodę, bo mogę się rozpuścić.
• 16:59
  Wyobrażasz to sobie delfin zrobiony z czekolady po 3
• 17:04
  minutach wyglądałbym jak budyń. Felek roześmiał się cicho, a
• 17:08
  Kret uśmiechnął się przez łzy. Ale wiesz co ty masz dar,
• 17:12
  którego inni nie mają? Budujesz tunele jak architekt i
• 17:16
  poruszasz się W ciemności jak ninja Kret zamrugał oczami
• 17:20
  oczami, jakby sam z siebie próbował przekonać.
• 17:25
  Nigdy tak o tym nie myślałem. Szepnął cicho.
• 17:29
  Cały czas wierzyłem, że okulary to klucz do innego świata, a
• 17:32
  przecież ona i tak niewiele mnie dają.
• 17:35
  Zakładam je i obraz staje się tylko odrobinę jaśniejszy, ale
• 17:40
  wciąż rozmazany jak przez szybę, na której ktoś zostawił ślady
• 17:44
  łapek westchnął i spuścił głowę. Może to nie w szkłach jest
• 17:49
  rozwiązanie tylko w czymś innym. Felek położył mu przyjaźnie.
• 17:54
  Czekoladową dłoń na ramieniu. Nie wstydź się, nikt nie jest
• 17:59
  doskonały, ważne by być sobą i znaleźć sposób, jak korzystać z
• 18:04
  tego, co się ma czasem nasze wady są jak tunel prowadzą do
• 18:08
  czegoś nowego, jeśli tylko odważymy się nimi podążyć.
• 18:12
  A teraz, choć ze mną oddamy okulary razem ich właścicielom.
• 18:18
  Kret spojrzał na niego niepewnie, ale w oczach błysnęła
• 18:21
  Nadzieja. Naprawdę pomożesz mi?
• 18:26
  Oczywiście odpowiedział serdecznie felek wafelek.
• 18:30
  Rankiem rynek miasteczka znów tętnił życiem, tym razem bez
• 18:34
  chaosu i przekrzykiwania się felek jaśminka i łapcio stanęli
• 18:39
  na środku placu, a obok nich Kret trochę zawstydzony, trochę
• 18:43
  niepewny, ale trzymający się dziennie w czekoladowych
• 18:46
  dłoniach felka błyszczało pudełko pełne okularów.
• 18:50
  Operacja okular zagadka rozwiązana zawołała jaśminka po
• 18:55
  kolei oddawali okulary właścicielom fryzjerka
• 18:58
  natychmiast poprawiła grzywkę, która przestała przypominać
• 19:02
  palmę kokosową. Filmowiec zakręcił obiektywem i
• 19:05
  nagle na ekranie aparatu pojawiło się niepłod i buty, ale
• 19:09
  pełny kadr zachwycającego pejzażu.
• 19:12
  Piekarz przytulił okulary i w piecu wyrosły złociste bochny,
• 19:16
  które pachniały tak pięknie, że aż mąka zatańczyła w powietrzu.
• 19:21
  A listonosz z dumą pomachał wnuczce pewny, że tym razem
• 19:25
  ominie wszystkie drzewa. Na drodze.
• 19:27
  Kret stał wciąż z tyłu ze spuszczoną głową.
• 19:30
  Przepraszam, mruknął, nie chciałem nikogo skrzywdzić.
• 19:35
  Ja tylko marzyłem, żeby zobaczyć gwiazdy.
• 19:38
  Nagle z gałęzi kasztanowca odezwała się sowa mądra i
• 19:42
  dostojna jak biblioteka. Wzrok to tylko jedno okno na
• 19:46
  świat zakukała. Jeśli zechcesz, będę ci co
• 19:51
  wieczór czytać o kolorach, o niebie, o dalekich miejscach, bo
• 19:55
  nie tylko oczami można widzieć. Można też oczami wyobraźni.
• 20:00
  A ja dodała jaśminka razem z tatą spróbuje zrobić dla ciebie
• 20:05
  specjalny peryskop taką rurę światła, przez którą będziesz
• 20:09
  mógł podglądać niebo wprost z Twojej norki.
• 20:13
  Kret podniósł głowę w jego małych oczkach błysnęła łza, ale
• 20:18
  tym razem była to łza radości. Nigdy bym nie pomyślał, że tyle
• 20:23
  serc się o mnie zatroszczy. Napieczone dynie widzicie?
• 20:28
  Zapytał felek, kiedy doda się do siebie odrobinę przyjaźni i
• 20:32
  szczyptę wyrozumiałości. Świat staje się wyraźniejszy niż
• 20:35
  przez najlepsze okulary. Słońce wyjrzało zza dachu,
• 20:39
  piekarni i rozświetliło cały plac, a felek poprawił wafelkową
• 20:43
  czapeczkę, rozejrzał się po uśmiechniętych twarzach i
• 20:46
  pomyślał, że prawda czasem kryje się głębiej i że warto ją
• 20:51
  odkopywać, tak jak Kret odkopuje swoje tunele.
• 20:55
  Kończy się druga część przygody felka i jego drużyny.
• 20:58
  Okazało się, że za znikającymi okularami nie stał gang
• 21:02
  złoczyńców. Tylko ktoś, kto pragnął zobaczyć
• 21:05
  świat w innym świetle. Felek pokazał nam, że nie trzeba
• 21:09
  się wstydzić tego, kim jesteśmy, bo każdy ma swoje mocne strony,
• 21:14
  nawet jeśli czasem wydają się wadą.
• 21:16
  Jeśli spodobało wam się to czekoladowo detektywistyczne.
• 21:19
  Śledztwo zostawcie komentarz, podzielcie się opowieścią z
• 21:23
  przyjaciółmi i napiszcie jakie wy byście chcieli mieć super
• 21:27
  moce pod ziemią W ciemności, czy może w świetle dnia?
• 21:33
  Do usłyszenia w kolejnych przygodach felka wafelka.