Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Poziom 355 🎨 Bajka dla dzieci (Sekret Hrabiego 2) | Felek Wafelek (PFW_059)

Transcript

Poziom 355 🎨 Bajka dla dzieci (Sekret Hrabiego 2) | Felek Wafelek (PFW_059) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski w poprzedniej części felek wafelek, Ignacy i
0:04
tata zjechali głęboko pod ziemię do kopalni, która pamięta więcej
0:09
niż mówi odkryli dziwny cyfrowy sejf, zobaczyli jak kopalnia
0:14
zmienia się w świat z kostek i światła i trafili do podziemnej
0:18
kaplicy, gdzie usłyszeli głos bulgotliwy, zmęczony i pełen
0:23
rozpaczy. Głos kogoś, kto nie atakuje
0:26
tylko prosi. Przed wami felek wafelek i
0:30
sekret hrabiego poziom 355. Co zrobi Ignacy z barykadą,
0:36
którą sam zbudował? Czy fakty wystarczą, żeby
0:40
zrozumieć prawdę i co naprawdę ukrywa hrabia guido na
0:45
najgłębszym poziomie? Poprawcie wafelkowe czapeczki,
0:49
bo dziś schodzimy tam, gdzie bije serce kopalni.
0:52
Na czekoladowym tropie zaczynamy.
0:56
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
1:00
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę, to dla nas
1:03
najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć
1:08
przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
1:11
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:14
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:18
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:22
tego świata. W kaplicy było cicho, nie tak
1:27
cicho jak w pustym pokoju, tylko tak jakby samo miejsce umiało
1:31
wstrzymać oddech. Za skleconą z desek barykadą co
1:35
jakiś czas coś lekko zaszumiało Ignacy patrzą na swój notes,
1:40
strona była pełna twardych dowodów, awaria gruber,
1:45
zagrożenie uciekać. Przez całą drogę trzymał się
1:50
zasady, że chłodne fakty chronią przed strachem, ale pełen
1:54
rozpaczy głosy zza drzwi wcale nie pasował do tych notatek.
1:59
Podszedł powoli do barykady. Jego dłoń zawisła nad górną
2:03
deską. Ignacy.
2:06
Felek zrobił krok do przodu. Co ty robisz?
2:09
Przecież przed chwilą sami to budowaliśmy.
2:13
Wszystkie fakty mówią, że za tymi drzwiami jest
2:16
niebezpieczeństwo powiedział Ignacy.
2:19
Cicho, ale stanowczo. Że powinniśmy siedzieć tu i
2:23
czekać na ratunek? Tak mówi logika.
2:27
A co mówi coś więcej niż logika? Zapytał ostrożnie felek.
2:32
Ignacy zamknął notę z cichym trzaśnięcie MI wsunął go do
2:36
kieszeni, złapał za deskę i pociągnął drewno zgrzytnęło i
2:41
odskoczyło na bok. Tym razem jego głos po raz
2:46
pierwszy lekko zadrżał. Hipoteza jest ważniejsza niż
2:50
fakt, jeśli on nie atakuje, tylko prosi o pomoc, to ta
2:54
barykada jest błędem. Felek uśmiechnął się szeroko i
2:59
chwycił za drugą stronę. Płotka razem odrzucili deski
3:04
korytarz, zanim był pusty utopiec poszedł dalej w dół,
3:08
zostawiając mokre błękitne ślady.
3:11
Ignacy stał w otwartym przejściu z notesem w kieszeni i pustymi
3:15
rękami i dziwna rzecz. Właśnie teraz bez notesu czuł
3:20
się pewniejszy niż z nim. Felek stanął obok niego i przez
3:25
chwilę obaj patrzyli w ciemny korytarz.
3:28
Wiesz co powiedział felek, cicho to, co właśnie zrobiłeś, było
3:33
odważniejsze niż ucieczka wagonkiem.
3:36
Ignacy wzruszył ramionami, ale kącik ust mu drgnął.
3:40
Dopiero po chwili wrócili do Kamiennej ściany z symbolami
3:44
fala wody, bryła węgla, Korona, diament i zawór.
3:49
Obok biegły cyfry i kreski częściowo starte, częściowo
3:53
ukryte pod osadem czasu. Teraz zagadka wyglądała inaczej,
3:58
bo wiedzieli, dla kogo ją rozwiązują.
4:01
Ignacy próbował kilku układów, aż odsunął się z miną człowieka,
4:05
któremu myśli związały się na supeł.
4:08
Nie pasuje, gdy zaczynam od korony cyfry się nie zgadzają.
4:14
Felek przypomniał sobie głos taty z soli.
4:17
My źle zaczynamy. Tata mówił, że największą walkę
4:20
guido stoczył z wodą. Woda była wcześniej niż
4:23
bogactwo. Najpierw trzeba było ocalić
4:26
kopalnie, a dopiero potem mogły być tytuły i pałace.
4:30
Oczy Ignacego rozjaśniły się. No tak, to chronologia najpierw
4:35
woda, potem ratunek kopalni, potem bogactwo, potem tytuł
4:40
zawór to punkt decyzji, od którego wszystko się zaczęło.
4:45
Czyli zagadka nie pyta, kto był najbogatszy?
4:48
Tylko co wydarzyło się najpierw? Ignacy pochylił się nad cyframi.
4:55
Kluczowy rok to 1855, ale nie wystarczy go znać.
4:59
Trzeba obliczyć różnicę między walką z wodą a nadaniem tytułu.
5:03
Zagadka chce, żeby najpierw ułożyć historię, a dopiero potem
5:08
policzyć felex poważniał i spojrzał na symbol zaworu.
5:14
Czyli to nie prowadzi do skarbu? Nie to prowadzi do obiegu wody.
5:20
Felek położył dłoń na kamieniu i powiedział cicho.
5:24
To policzmy, to dobrze, bo mam wrażenie, że po drugiej stronie
5:28
ktoś naprawdę czeka, aż zrozumiemy tę historię do końca.
5:33
Powietrze przy wejściu do kaplicy za migotało srebrzyście
5:37
z drobnych świetlnych kostek złożył się skarbnik, rozejrzał
5:41
się po rozrzuconych deskach, spojrzał na chłopców i na wykute
5:45
w ścianie symbole. Skoro tu dotarliście,
5:48
odpowiedzcie, co widzieliście naprawdę, a co sobie
5:52
dopowiedzieliście ze strachu? Naprawdę widzieliśmy ślady
5:56
prowadzące starą trasą i reakcje hrabiego na słowo woda
6:00
powiedział Ignacy. A strach dopowiedział grubera
6:03
jako potwora i że wszystko musi znaczyć atak.
6:07
Skarbnik przeniósł wzrok na felka.
6:10
A ty felek popatrzył na puste odblokowane przejście.
6:15
Ktoś nie próbuje zniszczyć kopalni, ktoś próbuje wrócić tam
6:19
skąd został wypchnięty. Twarz skarbnika do tej pory
6:24
twarda jak zamknięta skrzynia lekko zmiękła.
6:28
Wypchnięty powtórzył cicho, jakby bardzo dawno nie używał
6:32
tego słowa. Czyli nie chodzi o wejście do
6:35
kopalni powiedział Ignacy, a w jego głosie zabrzmiało coś
6:39
nowego? Nie logika, nie analiza coś
6:43
bliższego temu, co kazało mu rozebrać barykadę.
6:47
Tylko o powrót starego obiegu. I starego miejsca dodał felek.
6:53
Może nawet starszego niż cały ten sejf.
6:56
Skarbnik powoli skinął głową. Czyli patrzycie nie tylko na to,
7:01
co hałasuje? Patrzycie też na to, czego
7:03
brakuje. Hałas często tylko macha rękami
7:07
wzruszył ramionami felek. Prawdziwa sprawa zwykle siedzi
7:11
trochę głębiej. Po raz pierwszy skarbnik
7:15
parsknął czymś bardzo Bliskim krótkiego śmiechu sięgnął do
7:19
pasa wśród kluczy i starych narzędzi wisiało coś jeszcze.
7:24
Krótkie, ciężkie narzędzie z drewnianym trzonkiem, ciemnym od
7:28
czasu i ludzkich dłoni. Metalowa głowica była z jednej
7:32
strony płaska, z drugiej lekko spiczasta nie błyszczała.
7:36
Nowością błyszczała używaniem. Zabytkowy perlik powiedział
7:43
skarbnik z czasów, gdy guido był bliżej skały i błota niż
7:47
salonowych świeczników. Może wam się przydać?
7:51
Felek ujął narzędzie, ostrożnie było cięższe niż wyglądało.
7:56
To nie tylko zwykły perlik to kawałek kopalnianej pamięci.
8:01
Dobrze powiedziane mruknął skarbnik.
8:05
Czasem narzędzie pamięta człowieka lepiej niż portret,
8:08
jeśli chcecie iść niżej, musicie iść nie za strachem, tylko za
8:12
prawdą. Najpierw poziom 320, a jeszcze
8:16
głębiej mówi serce kopalni. Ignacy zamknął notes.
8:22
Fakty ponad hipotezy a tam gdzie fakty zawodzą serce.
8:29
Im niżej schodzili, tym mocniej widać było pikselozę gęstszą
8:34
bardziej kolorową. Ściany wyglądały jak ogromne
8:37
kostki węgla i skały z sufitu. Zwisały kanciaste, przezroczyste
8:42
sople, błyszczące jak lodowe cukierki, a woda spływała po
8:45
ścianach stopniami. Jak małe schodki z błękitnego
8:49
szkła. Tu to dopiero ktoś zrobił remont
8:52
w stylu kostka kosteczka i jeszcze jedna kostka mruknął
8:56
felek. I wtedy rozległo się bum z
9:00
bocznego szybu wypadło coś zielonego, nadmuchane,
9:04
kanciaste, chwiejące się potoczyło się ku nim, odbiło od
9:10
ściany. Zrobiło 2 niezgrabne podskoki i
9:13
zatrzymało z przeciągłym bloomb. O rety, znowu on fe lekarz
9:20
podskoczył. Podeszli bliżej Zielona bestia
9:25
okazała się starym pękatym zbiornikiem ciśnieniowym Zielona
9:29
farba ostrzegawcza i pikselo zowe zniekształcanie sprawiły,
9:33
że z daleka wyglądał jak napompowany gruber.
9:37
Ignacy od razu przykucnął przy zaworze i przyłożył dłoń do
9:41
metalu. Słyszysz?
9:44
Ze środka dochodził szybki puls tuk, tuk, tuk, tuk jak serce po
9:49
wbiegnięciu po schodach powiedział felek.
9:53
Albo jak ciśnienie, które nie ma gdzie uciec poprawił Ignacy.
9:57
Ten zbiornik jest podłączony do starego obiegu.
10:01
Spojrzał na rury odchodzące w bok, częściowo przykryte pyłem i
10:05
błękitnym blaskiem. Ciśnienie rośnie w zapomnianej
10:08
części systemu, nie w nowej coś próbuje przepchnąć wodę dawną
10:12
trasą. Czyli to nie coś nas straszy, to
10:16
kopalnia próbuje nam powiedzieć gdzie boli.
10:19
Dokładnie tak odezwał się nagle znajomy głos z przeciwnego
10:24
korytarza wychodzili tata i przewodnik, obaj ubrudzeni
10:28
pyłem, a przewodnik wyglądał tak, jakby właśnie wygrał bardzo
10:32
trudną walkę z 3 zamkami, jedną drabiną i wyjątkowo upartym
10:36
przejściem technicznym. Tato zawołał Ignacy, no wreszcie
10:42
was mamy odetchnął tata i od razu podszedł.
10:45
Bliżej. Obchodziliśmy awaryjny odcinek
10:48
przez stare przejście serwisowe. Łatwo nie było.
10:52
Przewodnik spojrzał na zbiornik i pokręcił głową.
10:56
Tego tu wcześniej nie widziałem w takim stanie.
11:00
Ciśnienie rośnie w dawnym układzie wody, wyprostował się
11:04
Ignacy, to nie atak, to sygnał. Źródło musi być na najniższym
11:09
poziomie kopalni. 355. Tata spojrzał na nich z
11:14
uznaniem. To prowadźcie wy jesteście teraz
11:18
na czekoladowym tropie. Felek mocniej ścisnął zabytkowy
11:22
pyrlik. No to chodźmy zobaczyć, co serce
11:25
kopalni próbuje nam powiedzieć. Przy zejściu na poziom 355
11:30
przewodnik odszedł, sprawdzić boczny ciąg techniczny felek,
11:34
Ignacy i tata zeszli niżej. Sami im głębiej schodzili, tym
11:39
bardziej kopalnia wyglądała jak serce ogromnego świecącego
11:43
mechanizmu z kostek rury. Biegły po ścianach srebrnymi
11:46
liniami, a zawory migały punktami światła, jakby cała
11:50
komora próbowała coś pilnie zakomunikować.
11:54
O rety, szepnął felek. Tu nawet rury wyglądają jakby
11:59
miały własne tajemnice. I pewnie mają odpowiedział tata
12:04
ciszej niż zwykle. Weszli do Wielkiej komory pomp
12:09
pośrodku stał główny panel zaworów, ogromny stary
12:13
poprzecinany nowymi i dawnymi rurami z kółkami dźwigniami i
12:18
wskaźnikami. A przy panelu stał ktoś jeszcze?
12:23
Utopiec. Mokry od stóp do głów z jego
12:27
ramion spływały krople, które pod wpływem pikselozy wyglądały
12:31
jak małe przezroczyste kostki. Nie rzucał się.
12:35
Nie warczał, nie atakował drżącymi rękami próbował
12:40
odkręcić jeden ze starych zaworów, jakby spieszył się
12:43
bardziej niż ktokolwiek wcześniej w tej historii.
12:47
Z migoczącego pyłu przybocznej ścianie wyłonił się hrabia
12:51
guido. Kontury jego fraka drgały
12:54
mocniej niż wcześniej już nie wyglądał.
12:56
Jak pewny siebie gospodarz. Zatrzymać go nie wolno mu tego
13:01
ruszać. Ignacy zrobił krok naprzód i
13:04
właśnie wtedy felek chwycił go za rękę.
13:08
Poczekaj, on nic nie rozwala, on odkręca to nie to samo.
13:14
Utopiec odwrócił głowę, miał twarz zmęczoną, napiętą, jakby
13:19
od bardzo dawna próbował powiedzieć coś, czego nikt nie
13:22
chciał usłyszeć. Muszę.
13:26
Otworzyć obieg? Ignacy powoli opuścił pylik.
13:32
Ślady prowadziły do starego koryta, woda wracała dawną
13:35
trasą. Hrabia bał się słowa woda.
13:40
Ciśnienie rosło w starym układzie, a on?
13:43
On nie odcinał nam drogi. On szukał zaworów.
13:49
Czyli to nie był atak powiedział tata cicho.
13:53
To był powrót czegoś, co kiedyś zostało odcięte.
13:58
Felek zrobił krok bliżej. W 1855 roku uratował pan
14:02
kopalnie prawda, ale nie całą prawdę o tym, co wtedy zniknęło.
14:09
Hrabia długo nie odpowiadał, w końcu opuścił głowę.
14:13
Tak woda zagrażała kopalni, trzeba było działać, zamknąłem
14:18
stary zawór. Zmieniłem bieg podziemnego nurtu
14:22
ocaliliśmy wydobycie, ale tam gdzie płynęła ta woda, było
14:26
dawne jezioro. Starsze niż moje plany starsze
14:29
niż moje ambicje, wymazałem je z mapy, a potem zbudowałem na tym
14:34
wszystko, co przyszło później. Utopiec drgnął jakby każde z
14:39
tych słów było kamieniem wrzucanym do bardzo starej
14:42
ciszy. Wymazaliście je szepnął hrabia
14:47
nie zaprzeczył. Przez chwilę nikt się nie
14:50
ruszał, słychać było tylko pulsowanie rur i szybkie wodne
14:54
kapanie. Ignacy patrzył szeroko otwartymi
14:58
oczami. Tata ścisnął mocniej mapę i
15:01
przeniósł wzrok na ogromne zaśniedziałe koła zaworów.
15:04
Oceniając ich stan był gotowy do działania.
15:09
Felek poczuł, że tajemnica sejfu przestała być tajemnicą.
15:12
Mechanizmu stała się tajemnicą sumienia.
15:16
Utopiec nie próbował zniszczyć kopalni, próbował odzyskać to,
15:20
co dawno temu zostało jej odebrane.
15:23
To felek odezwał się pierwszy, skoro wiemy, że nie chodzi o
15:26
rozwalenie kopalni, tylko o stary obieg wody, to może nie
15:30
trzeba wybierać między jednym a drugim nowy zbiornik mniejszy
15:35
bezpieczny to łączony ze starym nurtem.
15:37
Taki wodny zakątek, do którego część obiegu wróci.
15:41
Ale bez zalania kopalni. Po raz pierwszy w oczach utopca
15:45
pojawiła się Nadzieja. To może zadziałać powiedział
15:50
Ignacy. Jeśli otworzymy dawny kanał
15:53
częściowo i przełączymy przepływ przez zawór odciążający,
15:57
ciśnienie spadnie. Czyli stare dostanie swoje
16:01
miejsce, a nowe nie pęknie. Tata zakazał rękawy koszuli.
16:05
Dobry Plan, chłopaki wy nawiguje przecie ja biorę ciężką robotę,
16:09
te stare zawory wyglądają jakby nikt ich nie ruszał od 100 lat.
16:14
Czekoladowe karmelowe wszystko jest gotowe.
16:18
Ucieszą się felek. Jeszcze nie wszystko mruknął
16:22
Ignacy. Najpierw trzeba znaleźć zasypany
16:25
kanał. Na to utopiec bez słowa uniósł
16:29
rękę i wskazał boczny mur, gdzie pod warstwą kamienia biegła
16:33
ledwo widoczna szczelina. Skarbnik, który wyłonił się z
16:37
migotliwe tego światła przy jednym z mechanizmów pokiwał
16:40
głową. Tam powiedział dawny odpływ
16:44
techniczny zasypany, gdy zamknięto stary obieg.
16:48
Hrabianie protestował, wyglądał tak, jakby każdy kolejne słowo
16:52
musiał wydobywać z siebie spod ciężaru wielu lat.
16:57
Pełny kot jest w panelu powiedział cicho.
17:00
Tylko ja go blokowałem. To proszę go odblokować rzucił
17:05
Ignacy. Hrabia skinął drżącą dłonią
17:09
świetlne linie rozbłysły jaśniej.
17:12
Tata chwycił oburącz za potężne koło głównego zaworu napiął
17:17
mięśnie, twarz poczerwieniała z wysiłku metal przeraźliwie za
17:21
zgrzytał, ale zaczął milimetr po milimetrze ustępować.
17:26
Trzymajcie kciuki stęknął tata. Ignacy, twoja kolej, kanał musi
17:31
być otwarty pyrlik. Ignacy ujął zabytkowy pyrlik i
17:37
zmrużył oczy. No dobrze, mruknął fakty ponad
17:42
hipotezy, kanał jest tu, ale nie będę walił na oślep.
17:47
Ta kopalnia ma teraz logikę klocków w świecie pikselozy
17:51
wszystko miało swoją strukturę pomiędzy martwymi głazami
17:55
dostrzegł jeden, który delikatnie pulsował drżał
17:58
inaczej niż reszta, jakby był ostatnim klockiem trzymającym
18:02
całą ścianę. Uniósł pyrlik i uderzył
18:06
precyzyjnie w ten jeden punkt brzdęk.
18:10
Dźwięk nie przypominał uderzenia w kamień, raczej w cyfrową
18:15
pękającą szybę. Cała ściana zamigotała kanciaste
18:19
bryły zaczęły lawinowo odskakiwać geometryczna reakcja
18:23
łańcuchowa kamienne kostki osunęły się na boki spodnich
18:28
błysnęła wilgotna, stara rynna odpływowa, a cienka strużka
18:32
błękitnej wody. Przesunęła się nią z wyraźną
18:35
ulgą. Mam kanał zawołał Ignacy, a w
18:40
jego głosie zabrzmiała satysfakcja, jakiej nie dawało
18:43
nawet najlepsze notowanie tropów.
18:46
Fe, lekarz klasnął pięknie wiedziałem, że ten pyrlik polubi
18:50
twoją rękę. Ignacy szybko odłożył narzędzie
18:54
i wrócił do panelu. Teraz krzyknął.
18:58
Hrabia zatwierdził kot, skarbnik opuścił dźwignię utopiec odsunął
19:04
blokadę odpływu. A tata z głośnym zamknięciem do
19:07
końca przekręcił wielkie koło zardzewiałego zaworu.
19:12
Woda ruszyła najpierw cicho, potem mocniej nie jak atak, jak
19:18
oddech, który wreszcie znalazł właściwą drogę.
19:21
Błękitne schodki wody popłynęły nowym, starym kanałem.
19:26
Puls rur uspokoił się geometryczne światło.
19:30
Na ścianach zaczęło mięknąć. Widzicie, felek patrzył z
19:35
szerokim uśmiechem. Nie zawsze trzeba wszystko
19:38
odkręcić, albo wszystko zamknąć. Czasem trzeba znaleźć trzecią
19:42
drogę. I cała kopalnia zadrżała lekko.
19:46
Ale tym razem nie z bólu. Tylko z ulgi pikselo za topniał
19:51
a powoli jakby kopalnia warstwa po warstwie zdejmowała z siebie
19:55
zbyt ciasny. Geometryczny kubraczek granatowe
19:59
bloki znów stawały się zwykłym kamieniem.
20:02
Kanciaste sople miękły i znów wyglądały jak zwykłe krople.
20:06
Kap, kap. Kap.
20:09
Znowu wygląda jak kopalnia, a nie jak pudełko z bardzo
20:12
ambitnymi klockami odetchnął felek utopiec stał przy nowo
20:17
otwartym nurcie w spokojniejszy. Popatrzył na wodę, która wróciła
20:22
do dawnego rytmu i skłonił głowę.
20:25
Dziękuję, nie przywróciliście przeszłości, ale nie
20:29
pozwoliliście jej zginąć. Skarbnik poprawił ciężki pas z
20:34
kluczami i chrząknął, jakby nie lubił zbyt długich chwil
20:38
wzruszenia. No to było rozsądne rozwiązanie
20:44
i wyjątkowo mało niszczące. Co w jego ustach brzmiało,
20:49
prawie jak wielki komplement. Hrabia guido wyglądał teraz
20:53
bardziej jak człowiek niż jak pomnik własnej legendy.
20:57
Przez lata pilnowałem tego, co zbudowałem, a za mało pamiętałem
21:01
o tym, co musiałem po drodze zamknąć.
21:04
Dziękuję, że nie szukaliście tylko wygodnej wersji prawdy.
21:08
Słodycz to nie wszystko. Liczy się spryt uśmiechnął się
21:12
felek. No i uczciwość też się przydaje.
21:16
Ignacy uniósł zabytkowy perlik. I dobre narzędzia.
21:21
Dobrze go użyłeś powiedział skarbnik bardzo porządnie.
21:26
Z bocznego przejścia pojawił się przewodnik ubrudzony pyłem z
21:31
lampą przechyloną na bok. Czy tylko mi się wydaje, czy
21:36
tutaj było przed chwilę trochę bardziej błyszcząco?
21:41
Felek spojrzał na Ignacego Ignacy na tatę, tata na felka,
21:46
wszyscy troje mieli dokładnie tę samą minę.
21:49
To kwestia wilgotności powietrza.
21:52
Powiedział tata z całkowitą powagą.
21:55
Odbicia światła dodał Ignacy i bardzo ambitna wyobraźnia
22:00
kopalni zakończył felek. Aha, mruknął przewodnik.
22:06
Chyba nie będę zadawał więcej pytań.
22:09
Bardzo rozsądnie skarbnik rozpłynął się w powietrzu.
22:14
Ruszyli z powrotem ku wyższym poziomom.
22:17
Tata szedł obok chłopców spokojny, ale z tym swoim
22:20
błyskiem w oku, który mówił, że te historie zapamięta na długo.
22:25
Po chwili odezwał się cicho. No i co historia znowu okazała
22:30
się ważniejsza niż wyglądała na początku.
22:33
Ignacy ścisnął mapę i kiwnął głową zdecydowanie.
22:39
Felek spojrzał Jeszcze raz za siebie w stronę uspokojonego
22:42
nurtu. Bo czasem największa tajemnica
22:46
nie jest schowana w sejfie, tylko w tym, co ktoś próbował
22:50
wymazać. Tata uśmiechnął się pod nosem.
22:54
Dobry detektyw szuka całej prawdy nie tylko tej wygodnej.
22:59
Kiedy odeszli kawałek dalej z bocznego korytarza dobiegło
23:02
cichutkie bum. Felek zatrzymał się, zerknął
23:07
przez ramię i szepnął z uśmiechem.
23:10
Dobranoc grube, że. A potem ruszył dalej już
23:14
wiedząc, że nie każdy straszak jest potworem, niektóre są tylko
23:19
kopalnianym sposobem, żeby powiedzieć hej.
23:22
Patrz uważniej. Dzięki, że byliście z nami.
23:26
Ty była przygoda, która pokazuje coś ważnego.
23:28
Czasem nie wygrywa ten, kto ma najlepsze fakty, najgrubszą
23:32
barykadę albo najgłośniejszy alarm.
23:35
Czasem wygrywa ten, kto pierwszy zrozumie, że po drugiej stronie
23:39
nie stoi wróg. Tylko ktoś, kto od dawna czeka
23:43
na pomoc. Ogromne dziękuję dla patronów,
23:48
dzięki którym ta historia mogła powstać szczególnie dla Ignacego
23:53
i mamy Iwony. Dziękuję wam za wsparcie,
23:56
zaufanie i za to, że postawiliście felkowi kakao na
24:00
patronite, to naprawdę robi różnicę i sprawia, że
24:04
czekoladowe tropy nie znikają w połowie drogi.
24:08
Jeśli chcecie dopisać własny pomysł do kolejnych przygód
24:11
wskakujcie na przygody felkawafelka.pl.
24:15
I zgłoście się do słodkiej loterii pomysłów.
24:19
Będę wdzięczny także za wypełnienie dwuminutowej
24:21
ankiety, która pomaga mi tworzyć dla was lepsze odcinki.
24:26
Wpadajcie też na Instagram, gdzie wrzucam animację z felkiem
24:30
ilustracje wasze kolorowanki i naukowe materiały, a jeśli
24:35
chcecie wesprzeć tworzenie nowych historii, zapraszam na
24:38
patronite. Na czekoladowym tropie do
24:42
usłyszenia.