
Jean-Antoine Injalbert
Quand anèretz del costat del Jardin del Peiron o encara del musèu Fabre a Montpelhièr o alavetz al Platèu dels Poètas a Besièrs, los avètz vistes : un monument als morts XXL, un enfant amb un peis, un querubin que dompta un lion, una cara barbassuda galòia o alavetz la font subremontada d’un Titan… un estile nèo-baròc tipic de la fin del sègle XIX que s’es quitament exportat suls ponts de París !
Vòli parlar de l’estile de l’escalpraire Jean-Antoine o Antonin Injalbert.
Clamenç nos en dit un boçin mai sus aquel occitan del jorn...
E se volètz tornar trapar la version escrita de la cronica, es…
The skinny
The skinny isn't ready yet — notes appear once the transcript is processed.