Latest / Vrije Vrouwen Podcast / #1 Onze zoektocht naar vrijheid
Transcript
- speaker-0: In deze aflevering nemen jullie mee in onze zoektocht naar vrijheid. Hoe we daartoe gekomen zijn en welke mijlpalen of stappen we daarin gezet hebben. speaker-1: Welkom bij Vrije vrouwen. Wij zijn Sophie en Lesley. speaker-0: En graag willen we deze afleveringen jullie inspireren en ons verhaal delen in een zoektocht naar vrijheid. Dus eerst en vooral, Lesley. Wil jij graag het... Hoe zeg je dat? De skoppen speaker-1: De spits daaraf. Ik denk wel belangrijk dat zo mee tegeeft dat dat een heel geleidelijk proces is, wat daar heel geleidelijk aan is. Natuurlijk zijn er zo wat grote momenten, of grotere momenten, waarop er dingen gebeuren en dat je zelf wel wat vragen begint te stellen. Of dat dat toch dingen in gang meer zet. Maar dat is natuurlijk niet zeker dan het. Ja, echt... In je leven omgooien gebeurt natuurlijk niet van de ene om de andere dag. Maar waarom vrijheid voor mij belangrijk is, is toch in de eerste plaats, zeker toen ik mama ben geworden, dat dan een hele grote trainer is geweest op dat moment. Ik werkte heel, heel veel. Meer dan 60 uur per week. gewoon, ik wilde werken. Zelfs die maat, ja... En mensen weten misschien wel dat als je onderneemt, je niet zoveel bevallingsverlof hebt, alleen moederschapsrust hebt. Dus ik was heel, heel snel terug aan werken. Wat maakte dat mijn man langer thuis was met vrouwenschapsverlof dan dat ik? Thuis was ik... Ik herinner ook nog zo'n foto, dat ik al terug in de zaak sta aan het werken en dat hij dan naast mij staat met onze dochter. Ik ben aan het werken, zo just bevallen eigenlijk. En dan heeft met zijn baby... Super grappig. Maar eigenlijk ook heel triest. Als je daarna bekijkt, dan denk ik, wat was ik eigenlijk aan het doen? Maar dat was wel zoiets van, ja, deze klopt niet. Dat ik hier maar zit te werken. En hij werkte vooral de duidelijkheid ook zo, maar gewoon het systeem van... Ja, als zelfstandige heb je eigenlijk superweinig rust of ze geven je eigenlijk heel weinig ruimte, tenzij je het zelf creëert. tijd door te brengen met je pasgeboren kind of gewoon je eigen lichaam rust te gunnen. Dus dat was al zo wel een eerste moment. Wat ook heel fijn heeft meegespeeld in de gezondheid van mijn ouders. Mijn papa is ziek geworden toen ik dertien was. en dan langdurig ziek geweest, uiteindelijk komen te overlijden. het moment dat hij zijn diagnose heeft gekregen, was hij 42. En dat voelde voor mij toen wel echt aan als zo... Ik was dus dertien. Dat was mijn papa. Dus je ouders zijn altijd zo en zo oud of zo. als ik daar nu naar kijk, mijn man is dit jaar 42 geworden, dan denk ik... Hoezo? Wat? speaker-0: Ja. speaker-1: Als op die leeftijd een diagnose krijgt van, meneer, hebt nog maar tien jaar te leven... Dat is echt zo heftig. Dat is superheftig. Maar dat heeft er wel toe bijgedragen dat ik ook zo iets had van, ga mij niet... Hoewel ik dat dan eerst wel ben beginnen doen, mijn kapotse werken. Maar ik ga wel niet gewoon mijn leven werken, werken, werken. En dan, zogezegd, beginnen genieten wanneer we op pensioen zijn. Mijn mama is ook... Ik vermoeid geworden door de stress van ziekte van mijn papa. Maar zijn dingen dat erbij draagt van... Mama, wacht even. Wat zijn we eigenlijk aan het doen? We zitten in die... Ja, in die amalle molen. En elke ochtend beginnen we te lopen in onze radsje. En werken en de kinderen gaan naar school. En je doet altijd maar voort zonder daar over na te denken. Dus denk dat dat al twee grote momenten zijn geweest. Ja, voor mij had al de eerste dingen in gang hebben gezet van, maar wacht, kan... Zo kan het voor mij niet meer. Het moet echt anders. En dan denk ik, allerlaatste, maar toen was er wel veel in gang gezet, was dan 2020, tijdens corona met de lockdown, dat ze hun zaak van de een op andere dag kunnen sluiten. Je bent daar zoveel jaren aan het opbouwen, hard aan het werken. En dan zegt de overheid, voilà, vandaag moet jij dicht. Je inkomen valt van de ene, komt de andere weg. Dat je nog enorm veel openstaande facturen hebt en leveringen die juist zijn toegekomen, maakt niet uit. En dat was ook zoiets van... We moeten het echt zelf doen, zoals ik dat juist ook zei, zoals met die rust als ondernemer, zeker ondernemer. Bevallen ze het en je creëert het zelf niet. Iemand anders gaat dat niet voor je doen, maar dat is op alle vlakken in je leven. Ik denk dat nog veel mensen een soort vals gevoel van vertrouwen hebben. Dat alles wel een soort vertrouwen, veiligheid. Het is allemaal wel... Ik ga werken en heb die zekerheid. Ik heb die zekerheid. En... Ja, dat is wel oké terwijl er van een of andere dag heel veel wegvallen. En dat heeft er voor mij voor gezorgd. We leven nu. Niet morgen. Niet volgende week. Dan weten we niet wat er allemaal kan gebeuren. Dus ik wil nu leven. Nu geniet, wil dat zeggen dat ik niet wil werken? Nee, natuurlijk niet. Wil dat zeggen dat je ineens alles over boord gooit? Nee, natuurlijk niet. Maar dat moet wel in de juiste verhoudingen zijn. En vooral met leven op de eerste plaats, zeg je. En denk dat misschien voor mij vrijheid, nu ik het zo aan vertellen ben, nog het meeste overeenkomt met je leven, kunnen leven hoe jij het wilt, je tijd kunnen indelen en spenderen aan de dingen die jij belangrijk vindt. Versus wat je denkt dat van u verwacht wordt, namelijk... Ja, uw 9-to-5 werken. Als iemand in loondienst is of als ondernemer, we geraken allemaal heel snel in die val van superveel uren werken. En dan twee keer een week of twee keer jaren op vakantie gaan. En dan nog een keer gaan skiën, een keer naar de zon. Voilà. Zo. Ja, de kinderen gaan naar school. En dat is het dan zo. En dan denk ik, ja... Ik zat aan het leven en ik merk dat nu heel fel, omdat we dan al natuurlijk stappen hebben gezet. Dat wanneer ik bijvoorbeeld bij een groot kantoorgebouw rij en ik zie mensen allemaal achter hun pc's zitten, allemaal aan hun eigen bureau. Alleen wel grote tasen, maar zodat je toch zoiets af bent. Dan denk ik, wat zijn we toch allemaal aan het doen? Of in de file staan. Elke keer weer, voor mij is dat een herinnering aan dat allemaal bieren in een rijken hebben, de ratjes in een ding. Dat ik dan denk. Hallo. Het kan ook anders. Het kan op een andere manier. En ik snap dat je dat niet... Ja, er moeten ook wel soms dingen gebeuren. Dat je zoiets hebt van... Oké, nu... doet even een alarmbelletje. Dat maakt je even wat wakker, om het te zeggen. Want ja, je ziet toch maar zo in die... Ja... Een sleur ook op een bepaald manier. En je doet gewoon elke dag hetzelfde. vaak denk je daar niet over na en ik voel dat soms speaker-0: Het is vertrouwd hé, heel veel mensen houden gewoon graag vast aan een vertrouwd systeem. Hoe hard dat ook wringt, want dat is natuurlijk wel veilig en je hebt daar een redelijke voorspelbaarheid ook wel in terug te vinden hé. speaker-1: En dan dat. Inderdaad. Maar dat zijn dus bij mij wat de grote momenten die ervoor gezorgd hebben dat ik toch ben beginnen nadenken en stappen ben beginnen zetten van hoe kan ik het anders gaan doen. En ja, dat is dan een hele eerlijk aanproces geweest. Wat zijn bij jouw momenten geweest dat je dacht van hm... speaker-0: Ja, denk dat ik zo het typische beeld was van de ambitieuze vrouw. speaker-1: Ik stel me voor als ik vroeger als kind... Hoe ga ik later zijn? stel ik me voor met zo'n aanpak... zo'n rokken, een maattakje, met mijn valies, met mijn hakken. Eigenlijk had ik meer zo'n stoeradessen-look, maar niet zo. Maar dan echt naar mijn auto gaan, naar werk rijden, werken. dan zo... Dat stelde ik me ook voor. speaker-0: Dat was ook zo. Ik heb ook ooit een maatpakje moeten dragen. Gelukkig niet zo. Maar inderdaad, ik heb mijn papa altijd in de IT zien werken en dat voor mij zo... ⁓ ja, de IT en dat is keikool en hard werken. Ik vond dat zo... Ja, ergens die status van... Ik moet dat kunnen hebben. En dan ineens ga je zo hard werken en als maar harder en begin je eigenlijk naar die titels te zoeken. En op een bepaald moment had ik een heel goed jaar gedaan op het werk. Ik heb heel veel verschillende opportuniteiten gehad. Ik maak me altijd bij de pollekussen voor de carrière die ik heb mogen afleggen. Maar op een bepaald moment krijg ik als een van de weinigen een keigoede evaluatie. Ik dacht, yes! Nu krijg ik de bonus. Dat een keifeer op je eigen. Je krijgt die bonus en je ziet die op je rekening staan. En ik weet nog echt dat ik toen op een bepaald moment dacht... Is dit niet wat ik moet voelen? Oké, ik heb nu veel geld. Alleen, dat is gewoon een bonus, schat. Zoveel was dat niemand die had een belasting. Dat was er eerst aan geknabbeld of klaar? En dan zo, yes. En dan... Ja, dat was zo de ten minutes of fame. En dat was zo precies direct voorbij. En dan... Ja. Ik begon terug dat werk te trekken, want ondertussen zit je in een systeem waarin je bepaalde ambities hebt uitgesproken en ben je ook in een bepaalde energetische hive of zo aan het gaan. En dat bleef maar gaan. Ik voelde alles maar meer met twee jonge kinderen. denk, wauw, was... De jongste, die toen nog een jaar was en een andere drie... Je voelde meer en meer dat je je getrokken werd. En begon meer meer adrenaline en meer op te nemen. Op een bepaald moment is dan volledig de licht uitgegaan. Maar wat ik heel erg vond, is dat bij mij de connectie... Eigenlijk, verdroeg mijn gezin niet meer. Ik verdroeg niet meer dat die ruimte niet namen, dat die lawaai maakte. Ik was altijd overprikkeld. Die moesten stil zijn als die mij oeverst wakker maakte. Ik heb een bepaald moment, en was de laatste keer, ben ik zo boos geworden op een kind of Willem, ik weet het niet meer, omdat die gewoon mijn superbelangrijke nachtrust afpakt. Ik moet hier wel kunnen blijven gaan. Ik word er zo gefrustreerd van. Dan is het lichtuitgaan. toch negen maanden thuis geweest. En in een eind eigenlijk Indian Burnout. heel hard gebeceft heb van oké, ja maar... Als je lijf, als je fysiek zo uitgeputt bent, dan besef je van... maar dit... Ja, wat ben ik nu nog? En inderdaad, was niet ziek. Ik mijn eigen gewoon ziek gewerkt. Maar besef je je niks meer kunt, dat je geen energie hebt, dat alles moeite kost, dat je niet meer buiten kunt komen, dat je lichaam op alle mogelijke manieren fysiek uitgegeven, dat je denkt... Ik ben... Hoe oud was ik dan? 35, 34? Dat wilde je gewoon niet meemaken. En dan besefte ik wel van, dit wil ik niet meer. En dan heb ik tegen mezelf gezegd, weet je, ik toch nog eens proberen. Ik ga nu gewoon gematigd werken. In dezelfde opzet. Je hebt ook de aard van het beest, natuurlijk. En een bepaalde context die je zelf gecreëerd hebt. Dat ging gewoon niet meer. Dat was bij mij een soort van identiteitscrisis. En dan in datzelfde jaar is bij een goeie vriendin van mij, haar beide ouders, die is op een jaar tijd verloren. En toen had ik zoiets van, wauw, als je dat ook moet meemaken, dat je je ouders moet verliezen. Ja, die zijn nog zo jong, dat is, weet niet hoe lastig om mee te maken. Ik zoiets van, ja, die zijn nog niet zo oud geworden in ons omgeving. Dan nog iemand die net 70 geworden was. dan dacht ik, wauw, we moeten nu leven. Dus dat waren denk ik zo bij mij wel de grote kentelpunten. En dan uiteindelijk thuisonderwijs, het feit dat ik aan mijn kinderen voelde van school werkt, dit moment niet goed voor hen. We moeten schakelen. was zo van, oké, we moeten een leven creëren waarin dat kan. Waarin je kunt flexibiliteit oproepen wanneer het nodig is. En in een 9 to 5, 100 procent werken, kun je gewoon niet flexibel zijn. Dus, wat kunnen we nu gaan doen? Maar ik weet wel nog heel goed, de keren dat ik begon na te denken over scenario's, in mijn hoofd dan van... Wat als ik nu dit zou doen? Wat als ik nu dat zou doen? Dat was altijd zo. We gaan aan de pad op. Error. Nee, dat gaat niet. En dan nog eens zo. Nee, dat gaat ook niet. En dan komt er een soort van doem, denk ik, terecht. Dat gaat hier niet lukken en ik hierin vast blijven steken. Maar op de een of andere manier lukt dat dan toch. Met hulp in sommige gevallen. Dat dat dan toch wel lukt en je dan wel beseft van... je mag het sturen van je eigen leven terug in handen nemen. Je moet niet gewoon... Omdat het zo hoort, die nine to five of whatever je doet gewoon in die race blijven meegaan. Als dat voor u werkt, keigoed, hè? Maar als dat voor u niet meer werkt, stap er alsjeblieft uit. Of zet uw vizier gewoon want dat is gewoon superzielig om mee te maken. Maar wat ik voor mezelf wel heel... moeilijk vindt en ineens ik zeer goed aan het uitkomen ben, is het heel eng om tegen de stroom in te zwemmen. Want het is veel gemakkelijker om gewoon te zeggen, ik ga wel gewoon door. En dan dat je zegt, ja, maar nee, ik heb thuisonderwijs of ik doe dit. Want dan moet je altijd gaan verklaren hoe, waarom. Hoe. En jij denkt, geld te kunnen halen uit een onderneming die jij zo uit de grond... Ja. En dat is wel niet zo... Dat is niet zo leuk, want je moet je persé altijd verantwoorden en eigenlijk wil je dat niet doen. speaker-1: Nee, want zeker omdat je zelf ook vaak, wanneer je die stappen aan het zetten hebt, het is niet dat je het allemaal al weet of je uitgedokterd hebt voor jezelf ook. bent zelf vaak ook onzeker of je bent zelf vaak ook aan het twijfelen van, gaat dat nu wel het juiste zijn? Je weet het zelf ook niet, maar je voelt wel dat het ander het ook niet was. En daarom is het nieuwe over wat je gaat proberen, ja, je weet het nog niet, het is een nieuw pad. En dan helpt dat natuurlijk niet als iedereen rondom je nog eens zo... Ja, wat zeg je nu? Zijn we zeker? Wat zijn we nu aan doen? Wat is het geworden? Wat dan ook? Nog wat extra... Eigenlijk, hun angsten nog eens extra op jou projecteren. Maar jij staat nog niet stevig op dat nieuwe pad. Jij staat nog niet stevig op je benen. Je bent dat zelf nog aan zoeken. Dat komt er dan nog eens bij. Dat is ook iets dat dan wel kan afschrikken. om verder te gaan of om zelfs te starten. vaak spreek je toch al eens iets uit tegen je omgeving, voordat je het effectief aan het doen bent. Maar ja, zeker ook met mijn eigen ervaring, dat je leert, is je echt niet naar die angsten van de andere mensen mag luisteren. Want het is echt alleen maar hun angsten dat ze dan op jou projecteren. En ja, dan moet je soms wel even zo... Niet dat je er niet meer mag naar luisteren. Ze spreken dat ook wel uit. Vaak vanuit een bezorgdheid voor je of naar bezorgdheid over de kinderen of het gezin. Maar dat moet je wel heel goed voelen bij jezelf. Wacht, dit werkt niet voor mij. Ik weet heel goed waarom ik het anders wilde doen. Heb ik alle antwoorden? Nee, dan niet. Ik ben ook nog zoekende. Maar ik ga het toch proberen om het anders te doen. speaker-0: Ja, en ik denk... Het beeld dat je voor ogen hebt, dat ik zo mooi heb kunnen maken met je Droom Workshop, is inderdaad van dat beeld voor ogen houden van waar wil je met je leven naartoe. En je leven ook niet meer te zien als puur... Ik heb mijn werk en heb mijn privé. Nee, dat is... En ik ben Sophie en... speaker-1: De speaker-0: Ik mag ook een privépersoon zijn. Nee, al die verschillende identiteiten moeten eigenlijk samen mee in die puzzel of wat leggen en zien wat daar dan uitkomt. Want het feit dat je aan al die facetten werkt of sturing geeft of hoe je dat ook wilt noemen, maakt dat je dat pad kunt bewandelen. Want als ik nu het woont, zou ik zeggen, ik ga puur ondernemen en ga alles oplossen. Maar mijn kinderen komen nog altijd... overspannen thuis van school. En dan zou men dat toch weer zoveel energie geven, kosten, waardoor dat dan weer niet in balans zit en waar je weer... Dus hoe kak het voor mij ook was, bij mij was het wel... Er waren heel veel zaadjes onderweg geplant, maar ik heb wel redelijk hard moeten een switch maken, omdat ik voelde van, als ik maar klein switchje ga doen, gaan we er hier niet komen. En ik vond dat wel... Dat ik een van engste dingen om te doen. Maar tot op heden ook wel het beste wat ik heb kunnen doen. Ik wil dat wel niet meer elk jaar doen. Dat kan ik wel echt niet aan. Maar die switch maken heeft wel veel gegeven ook. speaker-1: Ja, ik denk dat ook het lendeel of belangrijk onderdeel van dat proces is, je persoonlijke ontwikkeling ook. Dat je niet durft uit de weg te om naar jezelf te kijken. Het is gemakkelijk om zo op de buitenwereld te Ja, er lopen dingen fout, dat en dat en dat. Ja, oké. Maar ook naar jezelf gaan kijken. Hoe sta jij in bepaalde dingen? Hoe reageer je op bepaalde dingen? Ik vind persoonlijk wel ondernemen daarin heel mooi, omdat je daar ook sowieso tegen je... Tegen wat loopt het daar niet aan, eigenlijk. Maar ik denk dat, zeker ook als je zo'n ander pad begint te kiezen of gevoel dat het niet meer gaat, je ego gaat echt alle kanten op. Je hebt dat juist ook al zo even aangehaald. Zeker, denk dat heel veel mensen dat hebben. In onze maatschappij is bijna ego gebaseerd. Ons werk, we vinden die jobtitel zo belangrijk. is nu iets wat ik ook... Mijn manmerk, die had een mooie functie bij een Belgische grootbank. Je zet die dan stop, dat was een job. Als je dan zei, wat doe je van werk? En je zegt dat, zeg je dit. Wow. Terwijl nu, je dan zegt, ik heb ontslaggegeven en ik ben aan het ondernemen met mijn vrouw. ⁓ ja, wat doe je dan? Dat is direct een hele andere vibe. Terwijl gewoon een jobtitel bij een bank... Hoe fiet je het? Dat is ego. Check. Je kinderen gaan naar school of doen het goed op school. Check. Je kinderen hebben trui onder mij. ⁓ ja, oké. Dat je ook wel moet je ego wat leren koestouden en voelen van... Jij vertier niet voor het zeggen. Ik ga wel echt... Ja, doen wat ik wil doen en dat eentje wordt me lastig gemaakt. speaker-0: Ik denk dat dat voor mij vooral... Dat was heel mooi toen ik bij een stress- burn-outcoach terechtkwam tijdens mijn burn-out. Dan zei hij, ja, maar hebt geen voeling meer met je intuïcie. En ik denk... Toen je dat zei, dacht ik, ja, grootste proces, vind ik, is terug je intuïcie volgen. Vinden, eerst en vooral. En luisteren en dan volgen. Want dat is niet gemakkelijk. En ik denk dat die... Als je in de... in het systeem blijft zitten waarin je gewoon 9 to 5 blijft werken. Alles ligt voor je uitgekiend. weet niet zo veel. Je niet nadenken. Wat soms... Je geeft een zalig comfort. Het is niet altijd een gemakkelijker pad om dit pad te volgen. Maar ik denk wel, en daar ben ik echt heilig van overtuigd, dat als je die intuïcie meer en meer meer, of dichter terug bij jezelf komt, door alle persoonlijke ontwikkeling die we ondertussen aan het doen zijn... speaker-1: Ja, natuurlijk. speaker-0: dat je wel vanuit totaal ander perspectief naar ondernemen kunt kijken, naar je gezin, naar al die identiteiten van jezelf en dat je een rijker persoon bent. Maar het pad dat je bewandelt... Ik stel me voor dat je op een onbewoond eiland bent en je hebt het pad dat zo mooi geplaveid is waarin je doorgaat. Dan zeg je dat je een stiekem padje speaker-1: Ik het gehoord. speaker-0: ⁓ koppelaar, akmest. Ik kan niet in gezicht krijgen en je beter wordt door een slang onderweg, maar de waterval die je dan ziet, dat is wel een kei schoon. Dus ik zie dat altijd zo voor mij. Maar onderweg gaat er zoveel op je gezicht. Maar ja, je weet waarom. Want die ene waterval is toch wel tien keer zo schoon. speaker-1: Dat is echt... Ja, en... Het is ook niet altijd... We nemen ook niet altijd mee de logische beslissing in de zin van dat pad is onbewandeld. Het kan zijn dat je een beslissing neemt waarvan achteraf blijkt dat dat misschien niet de juiste Maar dat is oké, want als je die neemt vanuit je eigen intuïzie, vanuit je buikgevoel, dat je hebt gevolgd, dan is dat... Ook al was dat, dan leek dat misschien... niet het juiste, dat heeft je toch al in een richting gebracht. Ik ben toen al zwanger was en bijna ging ik mijn vader van onze tweede dochter opnieuw gaan studeren. Ik voelde toen dat dat de richting was uit moest gaan. Maar moest anders. Een alarmbel had afgegaan. Ik dacht dat zou gaan studeren. Heb ik iets gedaan met dat diploma? Nee, maar ik ben daardoor wel beginnen coachen. Dat was ik waarschijnlijk niet beginnen doen als ik die studies niet had gedaan. Dus dat is zo... Zou je dan kunnen zeggen van... Ik doe nu niks met dat diploma. Dat is misschien wel een goeie keuze geweest om met een pasgeboren baby en een kind van twee jaar opnieuw schoolstudies te gaan doen en nu een bachelor's te halen. Nee, was niet de meest trustgevende bezigheid dat ik die drie jaar heb kunnen doen. Maar ik denk wel ik dat nodig heb gehad. En dat heeft me ook weer... Je leert ook weer... Buiten puur gewoon, de academische gescheiden. Je leert zoveel over jezelf. Ik heb daar zoveel geleerd over hoe ik me kan organiseren, met mijn kinderen en wat dat nu alleen maar van pas komt, nu dat we het thuisonderwijs Ja, dat ik denk van... Oké, je doet niks effectief met dat diploma, maar toch is die stap nodig geweest om weer zo... Ja. naar het volgende steentje te kunnen stappen en de volgende sprong te kunnen maken. En dat hoort er ook gewoon allemaal bij. denk dat je in heel dat proces ook niet te streng mocht zijn voor jezelf en middeltijd mocht tonen. Je doet het anders dan de anderen, wat op zich al heel... Veel energie kan kosten omdat je vaak het gevoel kunt hebben dat je zo alleen staat, dat je het zelf allemaal moet uitzoeken, waar je dan een platgewandeld plaats... Je volgt gewoon de hoop en daar komt veel minder... Ja, zoals je dat juist zei, veel minder nadenkenwerk bij kijken. Je kunt gewoon... Niet go with the flow, maar... Ja. Dat is ook zo weer. Eigenlijk kun je op een bepaalde manier... Als je de stroom volgt en iedereen volgt, moet je hem veel minder nadenken hebben, maar toch volgt je je eigen flow niet en zit dat hier vanbinnen helemaal verkeerd. Waar als je met je eigen intuïcie in lijn bent en die begint te volgen, voelt alles zoveel beter. Maar het kan wel zijn dat het soms net... Ja, van buitenaf wat moeilijker gaat zijn omdat je je eigen pad moet maken. Maar toch weegt er niks op tegen dat het hier van binnen... ...aligned is en je vanuit die flow en vanuit die energie ook echt... ...omdat dat ook een enorme energiebron is, vanaf je voelt van... ...ik ben het echt aan het wat dat juist voelt voor mij. En ook al moet ik dan zelf wat dingen uitzoeken of hebben andere mensen daar dan een mening over... ...ja, ik voel gewoon dat dat het juist zijn is voor mij. Maar dat is... Dat is natuurlijk niet altijd gemakkelijk en dat kan ook daarin weer een zoektocht zijn. Dat dat soms kleine stapjes nemen is van wat durf ik al zetten van stap of wat. Dat kan met de ene persoon van de ene aan de andere dag een grote sprong zijn en met anderen geleidelijk. is echt... Iedereen is empathisch daar anders in. Wat het ook heel mooi maakt natuurlijk. speaker-0: Ja, maar is denk ik wel... Ik denk dat de conclusie is inderdaad van als je voelt dat dat niet meer klopt of je verringt iets... Ja. Ja, ga zoeken waar dat je pad ligt, want het is niet... speaker-1: Het begint allemaal gewoon naar gisteren te luisteren. Ja. Stiljes. Maar dat klopt niet. speaker-0: Fijn! En ook niet gewoon van, ⁓ ja, dan zal ik het wel helemaal inrichten zoals Lesley het gedaan heeft. Nee, dat werkt dus ook niet. En het is super frustrerend, want die intuïditie volgen vind ik persoonlijk niet gemakkelijk. Want die is niet zo. Want je ego neemt heel vaak over en begint je weer klein te houden. Dus het zijn wel heel veel, ja, je hoofd en je mindset waar je daar moet doorgaan. Al die horden die je moet nemen zijn pittig, maar ik ben er nog steeds van overtuigd dat dat in de lange termijn veel betere keuze is. is daar waar ik, denk ik, mijn vizier, en ik denk dat dat misschien nog iets is om mee te geven, ook... We zijn nog wel vaker gefocused op korte termijn, quick fixes, hè? En dat je je vizier meer op de lange termijn wilt kunnen zetten en zeggen van, oké, waar wil ik wel naar toe kunnen gaan binnen een paar jaar? Ben ik daarop vandaag? Of course niet, dat gaat ook niet zo snel. Maar waar wil ik naartoe? Met mijn leven, met mijn gezien, met mezelf, binnen de lange termijn. En nu daarop focussen en dan inderdaad, ofwel zij de bold and brave en doe de klak gooien in hun leven noemen, maar dat hoeft daarom inderdaad niet zo te zijn. Maar ze zou het wel stappen. speaker-1: Ja, neem actie. Ik denk dat dat ook klein ook... Ik denk dat er zelfs, als je zou intunen met jezelf, dat je misschien zelfs vandaag al, al is het al maar één ding, iets opzoeken, research doen, een boek beginnen lezen. Het kan zoiets klein zijn, het uitspreken inderdaad. Het hoeft niet iets, want dat lijkt vaak zo. Dat het alleen zo die grote dingen zijn. Maar heel veel kleine stapjes leiden uiteindelijk tot hele grote veranderingen in je leven. En vind je dit een leuke aflevering? Vergeet dan zeker niet te liken en deel het ook met anderen die geïnteresseerd zouden kunnen zijn. En abonneer ook zeker op ons kanaal zodat je geen enkele aflevering mist.