Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Świąteczny DROP 🎄 bajka bożonarodzeniowa | Felek Wafelek (PFW_043)

Transcript

Świąteczny DROP 🎄 bajka bożonarodzeniowa | Felek Wafelek (PFW_043) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski przed wami świąteczny odcinek bonusowy,
0:04
przygotowany specjalnie dla wszystkich moich wspaniałych
0:07
słuchaczy. Zanim zaczniemy mała informacja
0:11
na końcu odcinka czekają pozdrowienia dla tych osób,
0:14
które się zgłosiły, więc zostańcie do ostatniej sekundy.
0:21
To noc, w której śnieg skrzypi jak papier prezentowy lampki
0:25
mrugają jak Gwiezdne iskierki, a Mikołaj no cóż, ma wyjątkowo
0:30
pełne ręce roboty, bo na mapie świąt zaczyna się dziać coś,
0:35
czego nie widziano od setek lat. Coś albo ktoś wywołuje
0:41
zamieszanie, które może zmienić cały świąteczny porządek.
0:46
Czy felek pomoże mikołajowi? Czy razem zdołają uratować
0:50
święte? Zaparzcie kakao, włączcie lampki
0:55
na choinkach, załóżcie mikołajowe czapeczki i
0:58
przygotujcie się na historię, w której grudniowa noc odsłoni
1:02
więcej tajemnic, niż mogłoby się wydawać gotowi.
1:06
To zaczynamy tę słodko śnieżną misję.
1:10
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
1:14
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę.
1:17
To dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie
1:21
wesprzeć przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
1:25
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:28
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:32
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:36
tego świata. Noc z piątego na szóste ego
1:39
grudnia była inna niż wszystkie powietrze.
1:42
Pachniało nie tylko piernikami i mandarynkami.
1:45
Pachniało rekordem. Takim prawdziwym historycznym
1:50
felek wafelek, trochę chrupki, cały czekoladowy i wyjątkowo
1:55
podekscytowany stanął przed wielką bramą bazy mikołajowej na
1:59
drzwiach mrugał napis, wejście tylko dla elfów i gości
2:03
specjalnych. A felek oczywiście zaliczał się
2:06
do tej drugiej kategorii. Ledwie przekroczył próg, gdy coś
2:10
mignęło mu przed nosem jak płatek śniegu w wersji turbo.
2:14
To był elf śniegu, sprint wysoki jak na elfa i mówiący szybciej
2:19
niż renifer biegnący po gorącej czekoladzie felku najlepsza noc
2:23
roku zawołał podskakując z ekscytacji.
2:27
Mikołaj kończy trasę za 15 minut i 5 sekund wyląduje i pobije
2:32
rekord o 11 minut i 3 sekundy tego rekordu nie pobił żaden
2:37
Mikołaj od ponad. 321 lat. Zanim felek zdążył powiedzieć,
2:43
kakao wokół niego pojawiła się cała elfia ekipa.
2:48
Elf pakuszek obsypany brokatem jak choinka po wybuchu dekoracji
2:53
el w gwiazdownik w okularach teleskopowych stale coś
2:56
skanujący elf miętusek najmniejszy, ale głos miał jak
3:01
megafon, chodźcie oprowadzimy naszego gościa po naszej bazie
3:05
za komenderował elf śniegu sprint.
3:08
Kiedy weszli do pierwszej hali felka, aż zatkało, wypełniał ją
3:13
zapach świeżego papieru, śniegu i pudełek, które dopiero co
3:17
otworzył ktoś bardzo niecierpliwy maszyny wirowały
3:20
jak karuzele, taśmy, ślizgały się jak lśniące wstążki, a
3:24
prezenty powstawały z prędkością ponad świąteczną elf pakuszek
3:30
klasnął w dłonie tak głośno, że jedna bombka spadła z półki,
3:34
odbiła się 3 razy i sama wróciła na gałązkę.
3:37
Popatrz, felku. Małpa kuszek tu właśnie powstaje
3:41
miliard pierwszy prezent właśnie w tej sekundzie.
3:46
Elf śniegu sprint wskazał kolejne maszyny.
3:49
A tu masz nowe szmaciane króliczki hit sezonu każdy elf
3:54
chce jednego na biurko. Kolejna sala wyglądała jak
3:57
orkiestra prezentów, kokardy wskakiwały na pudełka.
4:00
Same papier układał się jakby tańczył, a gotowe paczki znikały
4:04
w sypach tak szybko jakby nie mogły doczekać się podróży.
4:08
Felek rozejrzał się szeroko. Tu nawet powietrze pachnie
4:13
prezentami. Powiedział z zachwytem.
4:17
Bo go nimi nasycamy mruknął pakuszek strzepując brokat,
4:21
który wrócił na jego nos szybciej niż mógł mrugnąć.
4:25
A teraz coś wyjątkowego. Ogłosił gwiazdownik.
4:30
Drzwi do głównej sali otworzyły się powoli, jakby ktoś rozsunął
4:34
zasłonę między światem ludzi a świąteczną galaktyką.
4:38
Hologramy unosiły się nad pulpitami.
4:41
Elfy biegały jak spadające gwiazdki, a stukot klawiatur
4:44
przypominał delikatny deszcz. W samym centrum sali wisiał
4:48
gigantyczny ekran. Taki duży, że mógłby zasłonić 3
4:52
renifery, ustawione jeden na drugim.
4:55
Elf migotek pochylił się do felka.
4:58
To nasza świąteczna mapa aktywności choinkowej.
5:02
Widzimy tu każdą choinkę na świecie, każdą gwiazdkę, każdą
5:06
lampkę, nawet każdy puf, emocji. Felek wpatrywał się w cudowną
5:11
mapę, która mieniła się jak cała ziemia opleciona migotliwy mi
5:15
światełkami i wtedy zauważył coś coś, co wzbudziło jego folkową
5:21
ciekawość, ale sprawiło, że pod jego wafelkową czapeczką
5:25
pojawiła się pewna nuta. Niestety, nie była to słodka
5:29
nuta wanilii, tylko podejrzliwości nad Polską
5:33
mrugnął blady, szarawy punkt felka, aż przeszedł czekoladowy
5:38
dreszczyk. Felku coś tu chrupie,
5:40
podejrzanie przemknęło mu przez głowę, ale kiedy felek miał już
5:45
o to zapytać, na całej sali rozległa się głośna.
5:50
Wraca już wraca krzyknęły elfy. Trzask wystrzelonego śniegu
5:55
wstrząsnął całą halą. Mikołaj wraca na pokład. 3 2 1
6:09
mamy rekord. Wrota otworzyły się szeroko do
6:13
hangaru, wjechały sanie błyszczące, niczym wielka
6:16
czerwona kometa, a renifery z brokatowymi kopytami parskały z
6:20
dumy. Mikołaj uniósł ręce w górę.
6:24
Najszybsza noc w moim życiu oznajmił zaliczone 100%
6:28
choinkowo aktywnych obszarów. Ekran za jego plecami
6:33
rozświetlił się zielenią. Cały świat wyglądał.
6:37
Idealnie. Felek podszedł bliżej.
6:41
Mikołaju, gratuluję rekordu. A co to dokładnie znaczy?
6:45
Obszar choinkowo aktywny Mikołaj jeszcze zziajany usiadł na
6:50
skrzyni z prezentami i uśmiechnął się szeroko.
6:53
Felku cieszę się, że cię widzę, choć pokażę ci, jak działa nasz
6:57
świąteczny system choinkowy na ekranie pojawił się hologram
7:01
domu, a Mikołaj zaczął tłumaczyć tak spokojnie, jakby opowiadał
7:05
baśń, którą zna od setek lat. Cały system zaczyna się od samej
7:10
choinki powiedział. Ona jest anteną taką, która
7:15
zbiera sygnały z domu, czy wszyscy śpią?
7:18
Czy ktoś chodzi po pokoju, czy pies stoi pod drzwiami i
7:22
nasłuchuje reniferów? Felek zamrugał z zaciekawieniem,
7:26
ale sama antena nic nie da kontynuował Mikołaj.
7:30
Dopiero gwiazdka na czubku wszystko uruchamia, to mój
7:34
nadajnik, ona wysyła zebrane sygnały dalej do największej
7:38
miejskiej choinki, która działa jak ogromny wzmacniacz, a
7:42
stamtąd prosto do moich sań bez choinek i gwiazdek.
7:46
Nie mam łączności z żadnym domem.
7:49
Ale to jeszcze nie koniec dodał Mikołaj i przesunął palcem po
7:54
bombkach. Bombki to z kolei to takie
7:57
lustra emocji rejestrują i pokazują jaki nastrój panuje w
8:02
domu. One naprawdę reagują na śmiech
8:04
wzruszenia, nawet na ciepło rodzinnego wieczoru.
8:08
Felek patrzył zauroczony jak bombki na hologramie zmieniają
8:11
barwę wraz z emocjami domowników.
8:15
No i czas na lampki. Mikołaj zrobił poważną minę.
8:19
To mój system bezpieczeństwa. Zielone lampki oznaczają, że
8:23
wszyscy śpią. Żółte, że coś się rusza
8:27
czerwone, pełna aktywność a szare.
8:31
Zatrzymał głos, jakby ta barwa miała w sobie coś zimnego, szare
8:36
oznaczają brak sygnału. Dom staje się dla mnie
8:38
kompletnie niewidoczny. Oznacza to, że magia świąteczna
8:42
w tym miejscu jest na zerowym poziomie, ale dziś odnieśliśmy
8:46
wielki sukces felku dodał Mikołaj.
8:48
Uradowany udało się w rekordowym czasie dostarczyć wszystkie
8:52
prezenty. Felek przełknął głośno.
8:55
Bo dokładnie to właśnie widział wcześniej nad Polską.
9:00
Mikołaju, mam jedno małe pytanie, a co z tym jednym
9:04
szarym miejscem na mapie? Od paru felek i wskazał palcem
9:08
na wielką mapę. Mikołaj obrócił się ze
9:10
zdziwienia, ale nie zdążył nic powiedzieć.
9:13
Ekran zamigotały zawył alarm, a nad całą centralą rozległo się
9:19
bip bip bip. Uwaga.
9:22
Wykryto ładunek na saniach Mikołaja bip, bip, bip Mikołaj
9:27
zamarł, elfy zbladły felek poczuł, jakiego czekoladowe
9:31
serce robi chrup. Coś było bardzo, bardzo, nie
9:35
tak. W centrali zrobiło się cicho.
9:40
Jak cicho, że nawet renifery za drzwiami przestały rzuć swoje
9:44
marchewki. Ekran migał na czerwono jak
9:47
rozgrzana bombka elfowie spojrzeli po sobie pobladli jak
9:51
śnieg w pełni zimy elf miętusek aż usiadł na własnej czapce.
9:56
Jak to niewykorzystany ładunek pisnął?
10:00
Przecież mamy 100% 100%. Felek zacisnął czekoladowe
10:07
dłonie, czując w środku chrupiący niepokój.
10:10
Mikołaj wstał powoli ze skrzyni, nie żartował, nie uśmiechał się.
10:15
Pierwszy raz tej nocy wyglądał, jakby ktoś zgasił mu kilka
10:19
wewnętrznych lampek. Włączcie śnieżno astralną
10:22
lornetę natychmiast powiedział cicho, ale wszyscy zrozumieli,
10:27
że to rozkaz. El w gwiazdownik podbiegł do
10:31
pulpitu i wcisnął sekwencję przycisków.
10:34
Ekran główny zadrżał, po czym zaczął przybliżać mapę świata,
10:38
najpierw cała ziemia, potem Europa, potem Polska, a potem.
10:44
O nie wyszeptał ktoś? Warszawa była cała na szaro,
10:49
cała nie jeden blok, niejedna dzielnica, całe miasto.
10:55
Żadnych lampek, żadnych bombek, żadnej gwiazdy sygnałowej nic
11:01
tylko Cisza jakby ktoś wyłączył całe świąteczne serce polskiej
11:05
stolicy. Felek przełknął czekoladową
11:09
ślinę. To nie wygląda dobrze powiedział
11:13
ostrożnie elf pakuszek aż zgubił brokat z brody.
11:18
Ale jak to możliwe, pisną? Warszawa to jedna z
11:22
najważniejszych choinkowych metropolii.
11:25
Święta. Są tam zawsze zawsze świeci,
11:28
zawsze działa. Elf śniegu sprint już analizował
11:32
dane na tablecie. Sygnał świąteczny z Warszawy
11:36
mruknął stukając w ekran przestał nadawać ponad 3 godziny
11:40
temu, system próbował połączenia automatycznie 15203 razy, ale
11:47
przez anomalie śnieżne dopiero teraz zgłosił awarię.
11:50
Krytyczną felek zamrugał to musiało wydarzyć się wcześniej,
11:56
jeszcze zanim Mikołaj doleciał do Europy.
11:59
Odparł śniegu sprint blady jako płatek.
12:01
Wszyscy spojrzeli na Mikołaja. A Mikołaj po raz siódmy
12:06
przeglądał rejestr paczek na saniach.
12:09
System jednoznacznie wskazywał, że w środku sań jest ogromna
12:12
sterta paczek pięknie zapakowanych nietkniętych z
12:17
metkami Warszawa, Śródmieście, Ursynów, białołęka, żoliborz.
12:25
Każda z nich nie pozostawiona pod choinką tej nocy.
12:30
Felek pomyślał, że to tak, jakby ktoś zostawił całą tabliczkę
12:33
czekolady w opakowaniu i nigdy jej nie otworzył.
12:37
Cały smak czeka, ale nikt nawet o tym nie wie.
12:41
Nie wyszeptał Mikołaj, jakby bał się wypowiedzieć te słowa.
12:46
To to znaczy, że Warszawa? Nie dostała ani jednego prezentu
12:53
elf mię tusek dokończył za niego drżącym głosem.
12:58
W centrali rozległo się zbiorowe milczenie bardziej wymowne niż
13:02
1000 słów. Felek zrobił krok do przodu,
13:06
przestał myśleć o brokacie o rekordzie, o wesołych
13:09
króliczkach z fabryki. Mikołaju powiedział cicho.
13:15
To wygląda bardzo poważnie. Mikołaj zamknął system, jakby
13:19
bał się patrzeć na stratę. Warszawa.
13:23
Powtórzył, a jego głos zabrzmiał ciężej niż worek węgla dla
13:27
niegrzecznych dzieci. Warszawa zniknęła z mapy świąt.
13:32
Elfy przez chwilę stały w absolutnej ciszy tak głuchej, że
13:36
można było usłyszeć jak felek lekko chrupną ze zmartwienia, a
13:40
potem. Musimy dowiedzieć się, dlaczego
13:44
Warszawa zniknęła z mapy świąt. Powiedział felek stanowczo.
13:48
Śnieżno astralna lorneta zaczęła pulsować srebrnym światłem,
13:52
jakby miała za chwilę kichnąć gwiazdkowym pyłem.
13:56
Ekran w centrali rozjaśnił się i powoli, bardzo powoli odraz
14:00
zaczął się wyostrzać ustawiam na Warszawę mruknął elf gwiazdownik
14:06
kręcąc pokrętłem tak szybko, że aż mu się czapka przekrzywiła.
14:10
Najpierw pojawiły się zarysy miasta.
14:13
Potem linia Wisły jak błękitna wstążka, potem ulice świecące
14:18
delikatnymi punkcikami. Jest krzyknął śniegu sprint
14:24
główna choinka miejska. Obraz zatrzymał się na placu
14:27
zamkowym. Powinna tam stać największa
14:30
zimowa duma Warszawy, wysoka, potężna mrugająca milionem
14:36
lampek, koronowana piękną złotą gwiazdą, ale tym razem felek aż
14:41
przetarł oczy. Choinka jest, ale gdzie jest
14:46
gwiazdka wyszeptał? Na samym szczycie drzewka, gdzie
14:51
zawsze błyszczała złota świąteczna Korona sterczał tylko
14:55
samotny, zielony koniuszek elfy zamarły.
15:00
Elf pakuszek zasłonił buzię, z której wysypał się brokat
15:04
gwiazda. Ona zniknęła powiedział cienkim
15:08
głosem, co niemożliwe dodał miętusek, który nawet nie miał
15:14
siły piszczeć. Przecież ona jest przymocowana
15:17
na trzykrotny super świąteczny zacisk.
15:21
Tego nie da się tak po prostu zdjąć, a choinkowe gwiazdki nie
15:25
znikają od tak. Mikołaj odsunął się od ekranu,
15:28
jakby musiał zebrać myśli. Jeśli główna gwiazda zniknęła,
15:33
zaczął spokojnie, ale poważnie. To nie mamy danych z całej
15:37
Warszawy, żadnego domu nie możemy odczytać lampek
15:41
bezpieczeństwa, nie możemy wykonać dropów prezentowych.
15:44
Nie możemy wejść nawet do jednego mieszkania.
15:48
Mikołaju felek poszedł bliżej, czyli Warszawa jest teraz
15:54
całkowicie niewidoczna. Mikołaj skinął głową.
15:59
Tak felku to tak jakby ktoś odłączył całe miasto od
16:02
świątecznej sieci. Nic dziwnego, że mikołajowe
16:06
sanie nie skierowały się automatycznie w ten rejon.
16:09
Polski elfy westchnęły ciężko w centrali zrobiło się zimniej,
16:14
jakby nagle zawiał wiatr z samego bieguna północnego.
16:18
Nie martwcie się powiedział w końcu felek, poprawiając swoją
16:22
wafelkową czapeczkę. Znajdziemy gwiazdę, znajdziemy
16:26
rozwiązanie, uratujemy święta. Elf analitykuś już był przy
16:32
konsoli. Uruchamiam procedury
16:35
bezpieczeństwa, czas na analizator odbić bombkowych
16:39
ogłosił z powagą. Odbić czego?
16:42
Zapytał felek, unosząc wafelkową brew.
16:45
Bombkowych wyjaśnię gwiazdownik bombki na choinkach cały czas
16:50
rejestrują i zapisują zarówno emocje jak i odbicia ostatnich
16:55
zdarzeń. To jak świąteczne czarne
16:57
skrzynki to co widziała bombka widzi i nasza centrala.
17:02
Czyli takie świąteczne pamiętniki tylko bez pisania.
17:06
Mruknął felek. Wszystko zapisują w swoim
17:09
błysku. Elfy zaczęły uwijać się przy
17:12
panelach jak wigilijne karpie unikające sieci.
17:16
Na ekranie pojawiła się pierwsza klatka nagrania z miejskiej
17:19
choinki sprzed 4 godzin, czyli chwilę przed tym, jak system
17:24
utracił połączenie z Warszawą. Odtwarzam archiwalny zapis z
17:29
bombki w w a 7 8, 2 1 powiedział elf analitykuś.
17:34
Na hologramie widać było tłum ludzi robiących zdjęcia choinki,
17:38
śmiech, iskry, świateł, dzieci, ślizgające się po pobliskiej
17:42
górce. Świąteczny poziom 98% zameldował
17:48
wzorcowy dzień. Gwiazda w pełni aktywna.
17:52
Kolejna klatka. Choinka nadal błyszczy, ale.
17:56
Zatrzymaj. Powiedział Mikołaj.
17:59
Elf, analityk uś, kliknął obraz, przeskoczył kilka minut do
18:03
przodu. Co to jest?
18:06
Krzyknął elf pakuszek. Coś niebieskiego galaretowatego
18:10
spadło na śnieg tuż obok choinki roz chlap ując się w błękitnych
18:14
drobinkach obraz zbliżył kadr automatycznie.
18:19
To wygląda jak zaczął gwiazdownik i jak dodał
18:24
śnieżynopis felek uniósł rękę jak kosmiczna galaretka.
18:30
Felek pokiwał głową, no przecież, że tak to statek blopa
18:35
mojego kosmicznego przyjaciela. Poznałbym te błękitne
18:39
galaretowate, rozbryzgi wszędzie.
18:42
Na kolejnym ujęciu o rany ciasteczkowe mruknął pakuszek 2
18:48
małe galarety, jedna większa, druga okrąglejsza, bardziej
18:52
trzęsąca się kłóciły się pod choinką, dosłownie skakały na
18:57
siebie jak malinki w galaretkowym zwarciu wymachując
19:00
swoimi galaretkowymi odnóżami we wszystkie strony, czy któryś z
19:04
tych galaretowatych stworków to twój przyjaciel?
19:08
Zapytał gwiazdownik tak ten większy to blob a ten drugi.
19:13
Tego akurat nie znam. Odparł felek.
19:16
Mikołaj zmrużył oczy patrząc na nagranie.
19:20
Na ekranie mniejsza galaretka podskoczyła, zahaczyła o kabel i
19:24
szarp gwiazdka na czubku choinki odpadła jak wyrwany korek od
19:29
szampana. Sygnał z gazu zapis się urwał.
19:34
O nie wyszeptał elf miętusek. Czy on właśnie zerwał gwiazdę?
19:42
Na ekranie hologramu zgasły ostatnie klatki nagrań.
19:46
W centrali wciąż unosiła się ciężka Cisza po tym, jak wszyscy
19:49
zobaczyli nagranie z bombek, galaretową awarię, wyrwaną
19:54
gwiazdę i urwany sygnał całego miasta.
19:57
Elfy patrzyły na Mikołaja z troską, a on siedział na skrzyni
20:01
z prezentami. Jak ktoś, kto nagle zgubił całą
20:04
swoją świąteczną pewność. W tej chwili do sali wpadł elf
20:09
matematyk zziajany, jakby goniły go 2 bałwany w rakietowych
20:13
łyżwach w jednej ręce trzymał kalkulator, w drugiej drugi
20:17
kalkulator, a na czapce świeciła się lampka pilne.
20:22
Uwaga, uwaga matematyczna zawołał mikołaju felku wszyscy.
20:28
Musimy działać natychmiast mówił głośno dysząc sala zamilkła.
20:34
Matematyk otworzył swoje wielkie oczy, w których zamiast źrenic
20:38
pojawiły się same wirujące cyfry.
20:41
Do świtu zostało 10 minut i 2 sekundy.
20:44
Cisza. Wstrzymany oddech.
20:48
Nawet renifery za drzwiami przestały chrupać siano.
20:52
Matematyk przełknął ślinę, jakby połknął śnieżną kulkę.
20:56
A Warszawa liczy 364220. Troje dzieci.
21:04
Tyle prezentów wciąż czeka na doręczenie.
21:08
Felek poczuł, jak w jego czekoladowej piersi coś zrobiło
21:11
małe, nerwowe chrup. Czy to w ogóle możliwe?
21:17
Zapytał cicho. Matematyk spojrzał na niego z
21:20
miną elfa, który policzył rzeczy, których wolałby nigdy
21:24
nie liczyć. Matematycznie przy potrójnym
21:28
zaprzęgu reniferów, przy podwójnym brokacie prędkości i z
21:32
lekkim prototypowym modelem sani do zadań świątecznie
21:36
specjalnych. Nastała chwila napiętej ciszy.
21:41
Nie. Słowo nie zawisło w powietrzu
21:45
jak płatek śniegu, który nie chce spaść na ziemię.
21:49
Mikołaj opadł jeszcze niżej na skrzynie, jakby ktoś wyciągnął
21:52
mu piórko z czapki. Zawiodłem.
21:56
Wyszeptał. To było najcięższe zawiodłem w
22:00
historii świąt. Przetoczyło się przez salę jak
22:03
smutek puszczony w slow motion. Wtedy felek podszedł i położył
22:08
swoją czekoladową dłoń na ramieniu Mikołaja.
22:12
Słodkie myślenie to rozwiązanie. Powiedział ciepło.
22:16
Ale zanim zaczniemy ratować prezenty, musimy znaleźć
22:20
gwiazdę. A żeby znaleźć gwiazdę, musimy
22:23
znaleźć blopa. Sprawdźmy, czy przypadkiem nie
22:26
lata gdzieś na ziemskiej orbicie.
22:29
Elfy podniosły głowy w oczach, zapaliły im się małe światełka,
22:34
jakby każdemu właśnie zaświeciła się własna mini gwiazdka
22:37
uruchomić skaner astralny zawołał gwiazdownik.
22:42
Cała centrala ponownie ożyła hologramy, zamrugały panele
22:46
rozświetliły się jak pierniczki polukrowane światłem
22:50
śnieżnoastralny teleskop uniósł się lekko i zaczął obracać,
22:55
wydając miękkie brzęczenie. Skanuje orbitę ziemi powiedział
22:59
gwiazdownik przekręcając pokrętło.
23:02
Szukam sygnatury galaretkowej. Nagle ekran błysnął.
23:07
Potem drugi raz, potem trzeci jakby chciał powiedzieć, ej,
23:11
patrzcie na to. Na gigantycznym monitorze
23:14
pojawiła się mała okrągła galaretowa kapsuła kosmiczna
23:20
dryfowała powoli nad ziemią kołysząc się jak piernikowy
23:24
bączek na patelni, a do jej tylnej części było przykręcone
23:28
coś ogromnego złotego i bardzo znajomego.
23:33
Felek otworzył usta szeroko. To jest warszawska gwiazda.
23:40
Elfy, zapiszczały. Czyli wykorzystali gwiazdę jako
23:45
zamiennik urwanej anteny krzyknął pakuszek.
23:49
Mikołaj przetarł oczy. To znaczy, że gwiazda działa,
23:53
ale nie tam, gdzie powinna. Szepnął.
23:58
No to mamy ich powiedział felek zakasując czekoladowe rękawy.
24:03
Teraz trzeba z nimi porozmawiać. Gwiazdownik ze świąteczną
24:09
precyzją stuknął w kilka klawiszy.
24:12
Uruchamiam połączenie za 3 2. Jeden.
24:19
Ekran rozbłysną blob i druga mniejsza galaretowata postać
24:24
patrzyli na felka własnymi wielkimi oczami, a felek uniósł
24:28
rękę na powitanie. Cześć blopie zawołał, mamy
24:32
bardzo mało czasu. Mamy wielki problem, chyba macie
24:36
coś, co jest kluczowym elementem świątecznego systemu choinkowego
24:40
bez tego dzieci w Warszawie nie dostaną prezentów.
24:42
Blok podskoczył i zaczął robić szybkie ruchy łapkami.
24:46
W jego bulgotah i gestach felek rozpoznał cały przebieg
24:49
wydarzeń. Cześć felku to mój brat glob.
24:54
Awaryjne lądowanie, uszkodzona antena statku glob zabrał
24:59
gwiazdę z choinki. Gwiazda z choinki użyta jako
25:03
zastępcza antena. Felek kiwnął głową.
25:08
No właśnie tak podejrzewaliśmy, wszystko wiemy.
25:12
Glob wysunął się powoli zza bloka trzęsąc się jak deser,
25:16
który wie, że narozrabiał. Glob.
25:21
Wydobył z siebie cichutko. On mówi, Przepraszam,
25:26
przetłumaczył felek. I wiem glopie wiem, że nie
25:30
zrobiłeś tego specjalnie, ale teraz musimy to naprawić razem.
25:35
Wiesz, glopie dodał felek łagodnie, ja też kiedyś przez
25:39
przypadek zamknąłem się w szafce z kakao.
25:42
Narobiłem niezłego bałaganu, zanim znalazłem wyjście.
25:45
Ważne, że teraz razem znajdziemy wyjście z tej sytuacji.
25:49
Mikołaj skinął głową poważnie, ale życzliwie.
25:53
Ważne nie to, co się stało powiedział.
25:56
Tylko co zrobimy dalej? W centrali czuć było napięcie,
26:01
jakby ktoś wstrzymał wszystkie świąteczne oddechy na raz.
26:05
Na ekranie blog i glob patrzyli wprost na felka.
26:09
Ich kosmiczne oczka odbijały światła elfich konsol.
26:13
Felek wyprostował się i wziął głęboki czekoladowy wdech.
26:17
Słuchajcie, mam Plan blopie, wasz główny statek ma teleport,
26:23
a ta gwiazda z Warszawy teraz przykręcona do waszego statku
26:26
działa jak super antena świąteczna.
26:29
Jeśli połączymy jedno z drugim. Możemy dostarczyć wszystkie
26:33
prezenty w kilka minut blob uniósł galaretową łapkę i zrobił
26:37
zdecydowane blop, czyli zgoda. Glob również podniósł łapkę,
26:42
choć drżała jak mus malinowy glob, glob zawołał.
26:48
Blok klepnął go w galaretkowe ramie w stylu dobrze młody czas
26:52
naprawić nasz błąd. Blok wcisnął duży czerwony
26:56
przycisk na konsoli swojego statku i w sekundę nad bazą
27:00
mikołajową pojawił się błękitny błysk.
27:03
Oho, zaczyna się zapiszczał elf pakuszek w powietrzu otworzył
27:08
się ogromny okrągły portal, przez który z cichym plum
27:13
wynurzył się statek blopa. W całym mieniu się od
27:16
galaretowatego żelu, a na jego rufie błyszczała warszawska
27:21
gwiazda świecąc jak super latarnia.
27:25
Wygląda jak jak świąteczna kometa w wersji galaretowej
27:30
krzyknął miętusek teleport statku zaczął mi gotać i
27:33
zbierając energię blob stuknął w panel.
27:37
Glob trząsł się, ale dzielnie trzymał ręce na sterach.
27:41
Felek uśmiechnął się do nich szeroko.
27:43
Damy radę, chłopaki, lecimy. W tej samej chwili panel
27:48
zaświecił się błękitem, a na Górze statku otworzył się
27:52
wielki, pulsujący krąg teleportacja gminy.
27:55
Teleport aktywny krzyknął elf gwiazdownik zaczyna wciągać
27:59
ładunek. Najpierw porwało cały ładunek
28:02
świątecznych prezentów, który zakręcił się w powietrzu jak
28:05
świąteczny tornado. Bombowiec następnie Mikołaja,
28:09
który wpadł do środka z okrzykiem hoł hoł hoł kolejno
28:13
felka, który zakręcił się jak czekoladowa kręciołka, a na
28:17
końcu elfa paczkusia, który z radości wrzasnął.
28:21
Wreszcie Jestem oficjalnie zapakowany.
28:25
W tym samym czasie elf matematyk wpadł ponownie przed ekran z
28:29
wyliczeniami. Uwaga, zapiszczał zostało 5
28:34
minut i 44 sekundy do świtu. To oznacza, że mamy na każde
28:38
dziecko. w Warszawie średnio spojrzał na kartkę 400
28:42
mikrosekund brzmi, jakby to było dużo, ale to jest bardzo mało
28:48
wszyscy zamarni. Matematycznie zaczął
28:52
dramatycznie. Misja jest ekstremalna, ale
28:57
świątecznie możliwa. Teleport zamknął się błyskiem
29:02
błękitnego światła. Felek stał na pokładzie
29:05
kosmicznego galaretowatego statku, poprawił wafelkową
29:09
czapeczkę i z powagą kapitana powiedział na czekoladowej fali
29:13
zaczynamy operację świąteczny drop.
29:18
Statek blopa przeciął noc nad Warszawą jak błękitna kometa.
29:23
Daleko pod nim zamiast zwykłego miasta rozciągała się szara
29:27
kraina bez światełek, bez sygnału bez gwiazdy.
29:32
Warszawa spała, ale jej świąteczne serce milczało blob
29:37
trzymał panel twardo, glob drżał, ale nie puszczał sterów,
29:42
a felek Mikołaj i paczkuś pochylili się nad ekranem, na
29:45
którym migały kolejne domy. W pewnym momencie, gdy statek
29:50
blopa opadł nad miastem w świąteczna mapa, choinkowa
29:53
rozbłysła eksplozją kolorów. Warszawa, dotąd szara i cicha
29:59
zmieniła się w pulsującą zielono żółto czerwoną mozaikę lampek
30:03
tętniącą jak serce odzyskanego święta.
30:06
Gwiazda na statku działa dalej jak nadajnik.
30:10
Zawołał ktoś z tyłu? Mamy pełen podgląd na mapę.
30:14
Elf matematyk darł się do Radia o sekundach, ułamkach limitach i
30:19
prawdopodobieństwie matematyczno świątecznym, ale nikt go teraz
30:23
nie słuchał. Liczyło się tylko jedno.
30:26
Każdy prezent na czas. To do dzieła nie ma mikrosekund
30:36
do stracenia. Zawołał felek, zrywając się jak
30:39
czekoladowy komandos. Teleport zamigotał i rzucił ich
30:44
w dół, jak w kolejkę górską wylądowali tuż przy oknie, gdzie
30:49
lampki, choć szare wciąż wisiały spokojnie.
30:53
Damy radę. Szepnął felek.
30:56
I wtedy wszystko się zaczęło. Prezent wysunął się z torby i
31:01
prowadzony świątecznym instynktem Mikołaja.
31:04
Poślizgnął się po podłodze, jak idealnie wyważona zabawka
31:08
wślizgnął się pod choinkę tak cicho, że nawet kot na kanapie
31:11
nie poruszył ogonem. Drugi dom był trudniejszy w
31:15
kuchni skrzypiała podłoga, ktoś chodził po wodę, cicho, cicho
31:21
wyszeptał paczkuś, jakby to miało pomóc.
31:25
Felek przyłożył palec do ust i przemykał niczym czekoladowy
31:28
ninja. To on zajął się odwróceniem
31:31
uwagi. Stuknął delikatnie w ramę okna,
31:34
także osoba w kuchni obejrzała się w drugą stronę.
31:37
Mikołaj wszedł na palcach i położył prezent na dywanie.
31:41
Jakby był piórkiem. Kolejne domy były jak fale,
31:45
jeden łatwy, drugi bardziej ryzykowny, trzeci tak napięty,
31:49
że nawet glob przestał się trząść ze strachu.
31:54
W jednym mieszkaniu pies nasłuchiwał pod drzwiami, w
31:58
drugim ktoś wiercił się w łóżku, w trzecim włączony był telewizor
32:03
na czymś całkiem nieświątecznym. A w czwartym ktoś założył
32:07
pułapkę na Mikołaja klasyk. Na szczęście galaretkowy
32:13
instynkt blopa działał bezbłędnie, tam gdzie trzeba
32:16
było ciszy. Blog wysyłał delikatny impuls
32:19
mroźnego powietrza, który sprawiał, że domownicy patrzyli
32:23
w okno zamiast w stronę świątecznej ekipy.
32:26
Tam gdzie podłoga miała skrzypnąć glob upuszczał krople
32:30
swojego żelu zamrażając dźwięk w miejscu.
32:33
A tam gdzie ktoś był blisko obudzenia, pacz kuś wypuszczał w
32:37
powietrze ledwo wyczuwalną piernikową mgiełkę, która
32:41
sprawiała, że ruchy domowników stawały się miękkie i senne.
32:46
Jeszcze 100000 domów. Wrzasnął matematyk.
32:50
Tempo idealne, ale. Ale zapytał felek, przeskakując
32:55
nad progiem, jak wafelkowa ważka.
32:58
Świt wstaje szybciej niż zakładaliśmy.
33:01
To wyścig o sekundy. Statek blopa skakał nad
33:05
dzielnicami jak teleportujący renifer bielany, Włochy, saska
33:10
kępa, żoliborz, Ursynów, prezent po prezencie.
33:16
W jednym domu felek musiał wykonać absolutnie cichy skok
33:20
wafelkowy lot, jak nazwał to glob, by przenieść paczkę nad
33:24
podłogą, nie dotykając jej ani na moment, by nie wdepnąć w
33:27
rozrzucone zabawki. W innym Mikołaj biegł cieniem
33:31
choinki także wyglądał jak migający Duch świąt, a w jeszcze
33:35
jednym blop otworzył maleńki portal, przez który prezent po
33:39
prostu pojawił się w szufladzie na skarpetki.
33:43
Dziecko znajdzie go rano i nawet nie będzie wiedziało, kiedy się
33:46
tam znalazł. W trakcie misji felek działał
33:48
jak świąteczny dyrygent. Mikołaju w prawo glopie
33:53
zatrzymaj skrzypnięcie. Blopie otwórz teleport na
33:57
szerokość palca, pacz kuś mgiełka piernikowa teraz i
34:02
działało wszystko działało. Czasu było coraz mniej, ale byli
34:12
w rytmie w świątecznym rytmie ratowania ducha świąt Warszawy.
34:16
Felek ocierał czekoladowe czoło. Mikołaj dyszał, jak po biegu
34:20
przez 3 kontynenty, a paczkuś już nawet nie wiedział, czy
34:23
krzyczy z ekscytacji, czy ze zdenerwowania i wtedy w
34:27
momencie, gdy wszystkim zdawało się, że może może są na granicy
34:32
sukcesu. Matematyk spojrzał na swój zegar
34:36
z bladu i zakomunikował przez Radę.
34:40
Felku mikołaju, zostało jeszcze 50000 domów.
34:46
Wykrztusił. To matematycznie to logistycznie
34:51
to fizycznie. Niemożliwe w tym tempie nie
34:54
dacie rady jest was za mało o jakieś 100 razy?
35:00
Cisza. Tak głęboka, że statek przestał
35:03
nawet buczeć. Felek spojrzał na Mikołaja.
35:07
Statek zadrżał lekko blob, spojrzał na nich swoimi
35:11
galaretkowy mi oczkami bardzo poważnie jak na żel kowego
35:15
pilota i powiedział ciche blob, czyli pozwólcie, że wam pomogę.
35:22
Zanim ktokolwiek zdążył o cokolwiek zapytać, blob
35:26
rozbłysną. Najpierw rozciągnął się jak
35:29
kropla żelu na szybie, potem pyk pękł na pół pyk każda połówka
35:36
znów pękła, pyk, pyk i znów z jednego blopa powstało 2
35:42
mniejszych z 2, powstały 4 z 4, 8 i tak dalej i dalej i końca
35:49
nie było widać. Każda kolejna wersja była
35:52
mniejsza, lżejsza, szybsza. W kilka sekund statek wypełnił
35:57
się setkami mini bloków. Jak świecące niebieskie
36:01
galaretkowe świetliki, które wyfrunęły z największej paczki
36:05
żelków na świecie? Migotały fruwały wymykały się
36:10
przez każdy włosek, teleportacja innego światła.
36:13
I nagle wystrzeliły. Setki, 1000, dziesiątki 1000
36:19
mikroskopijnych bloków pofrunęło nad Warszawę rozlały się po
36:23
mieście jak gwiezdny deszcz skakały z balkonu na balkon z
36:28
parapetu na parapet z dachu na dach każdy niósł maleńką
36:32
paczuszkę. Każdy działał jak osobny
36:35
Mikołaj, każdy wypełniał swoją mikromisję.
36:39
W jednym momencie wyglądało to tak, jakby całe niebo nad
36:43
Warszawą zamieniło się w rojowisko migoczących
36:46
świątecznych iskie. A każda z nich niosła radość.
36:51
To to genialne. Wrzasnął matematyk.
36:55
To chyba blokowanie multiplikacyjne.
37:00
Domy znikały z listy po 1000 po 2000 po 5000 w zaledwie pół
37:07
minuty zostały zaledwie. 2 domy krzyknął matematyk. 2 ostatnie
37:14
Antek i zuzia reszta załatwiona. Statek blopa zaczął drżeć, jakby
37:21
wyczuwał, że czas płynie już nie minutami, a okruszkami sekund.
37:27
Powracające na statek mini blopki łączyły się z powrotem w
37:30
całość jeden do drugiego, drugi do kolejnego, aż po chwili blok
37:35
znów przybrał swoją postać i odparł.
37:39
Blok, czyli misja zakończona sukcesem.
37:43
Felek spojrzał na Mikołaja Mikołaj na felka.
37:47
Nie trzeba było słów. Ja lecę do antka.
37:51
Powiedział Mikołaj. A ja do zuzi odpowiedział felek.
37:56
Blok otworzył 2 portale, jednocześnie pierwszy większy,
38:00
drugi mniejszy czekoladowo wafelkowy i bum portale połknęły
38:05
ich w 2 błyskach. Pierwszy portal wyrzucił
38:09
Mikołaja wprost na puszysty dywan.
38:11
W przedpokoju ciemno cicho. Choinka spokojnie świeciła.
38:16
Mikołaj przeszedł obok niej na palcach.
38:20
Ostrożnie mruknął zsuwając czapkę, by nie zaczepiła o
38:25
wiszącą girlandę. Podszedł do drzwi prowadzących
38:29
na korytarz sypialni. W domu antka wszystko było tak
38:32
ciche, że Mikołaj słyszał nawet własne bicie serca.
38:37
Pudełko w jego rękach błysnęło jak gwiazdka.
38:41
Powoli powoli w tym samym czasie felek wylądował na zachód od
38:47
Warszawy, w małej wsi święcice miękko jak płatek śniegu na
38:52
dywanie w pokoju sześciolatki zuzi rozejrzał się dookoła
38:56
cichutki pluszowy miś, otwarta książeczka koloruj ze świętami,
39:02
mała lampka wyłączona, a na łóżku.
39:06
Zuzia wtulona w kołdrę z pluszakiem w ramionach
39:10
zaskakująco podobnym do felka i jak zwykle odkrytą jedną stópką.
39:16
Felek poczuł, jak jego czekoladowe serce robi chrup.
39:20
To było zdecydowanie chrupnięcie ze wzruszenia zbliżył się do
39:25
choinki, kiedy Mikołaj schylił się, by wsuwać prezent pod
39:28
choinkę. Deska pod jego butem cicho.
39:32
Jęknęła. Skrzyp.
39:36
Mikołaj zamarł w pół ruchu w sypialni antka coś się
39:40
poruszyło? Kołdra drgnęła.
39:42
Powietrze zatrzymało się w miejscu.
39:45
Cisza. Mikołaj przesunął paczkę pod
39:48
choinkę. Jednym sprawnym wręcz nim
39:51
dziańskim ruchem, nawet renifer by go nie usłyszał, a one słyszą
39:55
wszystko nagle lampka na najniższej gałązce rozbłysła na
40:00
żółto, najpierw leciutko, jakby nieśmiało, potem coraz mocniej,
40:05
aż zapalił się cały rząd czerwonych lampek, a spokoju
40:09
dobiegł cichutki, zaspany głos. Mamusiu, chyba był Mikołaj.
40:17
A Mikołaj uśmiechnął się tak, że aż policzki mu drgnęły.
40:21
W tym czasie felek położył prezent pod choinkę, gdy tylko
40:25
dotknął dywanu w pokoju zuzi coś się poruszyło, zuzia otworzyła
40:30
oczy, patrzyła prosto na felka, bez krzyku, bez strachu, tylko z
40:36
tym dziecięcym wow, które potrafi zatrzymać świat.
40:41
Felek przyłożył palec do ust. Zuzia uśmiechnęła się sennie,
40:45
przytuliła mocniej swojego pluszaka. 2 portale błysnęły.
40:49
Jednocześnie felek wpadł do statku jak czekoladowa kometa
40:53
Mikołaj. Sekundę po nim z uśmiechem jak
40:57
północne niebo elf, matematyk aż upuścił swój kalkulator.
41:02
Mamy to wykrzyczał przez radio wszystkie prezenty dostarczone.
41:07
Warszawa budzi się do życia blob uniósł wszystkie macki.
41:12
Zaczął podskakiwać jak malinowa kulka gumy, a felek powiedział
41:15
tylko na czekoladowej fali święta uratowane.
41:25
Noc już minęła, ale na chwilę tuż przed świtem wydarzyło się
41:29
coś niezwykłego. Nad całą Warszawą od bloków na
41:33
bielanach podomki w święci cach wzniósł się cichy złoty blask,
41:39
taki, który nie świecił w oczy, ale prosto w serce.
41:43
Ludzie jeszcze spali. Dzieci jeszcze śniły, a miasto
41:48
oddychało równo spokojnie i świątecznie w bazie mikołajowej
41:54
renifery parskały z dumy, elfy, nuciły pod nosem kolędy, blob i
41:59
glob kołysali się jak 2 galaretki, którym odjęto cały
42:02
stres świata, a felek wa felek stał z mikołajem przy ogromnym
42:07
oknie i patrzył na rozświetlone miasto.
42:11
Widzisz, felku powiedział Mikołaj, tak wygląda magia,
42:15
kiedy wszyscy pomagają, choć troszkę felek uśmiechnął się i
42:18
odpowiedział, i tak smakują święta.
42:22
Kiedy jest w nich odrobina serca?
42:24
I może dodał po chwili z uśmiechem odrobina czekolady.
42:30
A potem obaj patrzyli jeszcze chwilę w stronę Warszawy.
42:34
Miasto nie mówiło nic, ale świeciło pięknie niż
42:37
kiedykolwiek i chyba o to właśnie chodzi w świętach.
42:42
Dzięki, że byliście ze mną i felkiem w tej niezwykłej
42:45
świątecznej misji. Warszawa znów świeci pełnym
42:49
blaskiem. Gwiazda wróciła na swoje
42:51
miejsce, a blob i glob obiecali, że następnym razem spróbują
42:55
lądować w sposób mniej galaretkowy Mikołaj z pomocą
42:59
felka i jego przyjaciół dokończył wszystkie dropy
43:02
prezentów. Elfy tańczą przy kubkach z
43:05
gorącym kakao, a my znów wiemy jedno.
43:09
Magia świąt zawsze odnajdzie drogę, nawet jeśli ktoś
43:12
przypadkiem ukradnie największą gwiazdę w kraju.
43:17
Jeśli ta historia ogrzała was jak kubek zimowego kakao,
43:21
koniecznie polubcie odcinek i zasubskrybujcie podcast, bo
43:25
kolejne przygody felka już zbliżają się czekoladową falą, a
43:29
teraz, tak jak obiecałem czas na świąteczne pozdrowienia dla
43:33
wyjątkowych słuchaczy. Pozdrawiam.
43:37
Jaśka z Rybnika nikosia z Warszawy, olka z brwinowa,
43:40
czekoladową gwiazdkę z kwidzyna, tymka z leszczy, zuzie
43:44
trojanowską, antka z Warszawy, limka z garb se tymona, który
43:48
nie chce być pozdrowiony. Ale i tak zast ignasia stulec
43:52
szczeniaczka moli Bartka, kalinkę zwyżkowa i na koniec
43:56
specjalne bardzo ciepłe pozdrowienia dla bruna z
44:00
Poznania, który z niecierpliwością czeka na swoje
44:03
patronowe opowiadanie felek już poprawia czekoladową czapeczkę,
44:07
pastuje buciki i nie może doczekać się naszej wspólnej
44:11
styczniowej przygody. Do usłyszenia w kolejnej
44:15
przygodzie z felkiem wawa.