Latest / Danielle Staring / Ben jij op zondag al bezig met maandag? Je bent niet de enige.
Transcript
- Danielle | Happy met: Hey, lieve jij, neem me even mee. Het is zondagmiddag. Het is buiten misschien prachtig weer. De zon schijnt en officieel heb je nog een flink aantal uren weekend er goed. En toch, ergens rond een uur of drie, vier, begint er iets te verschuiven. En dan krijg je zo'n aangelegd gevoel in je lichaam. bij je borst. Je weet het niet precies, of misschien maar in je keel. Ergens in je buik, je borst of in je keel. Een heel specifiek bijna angstige gevoel voor de maandag. En eigenlijk voor de hele week. En dat probeer je dan te negeren. Schenk je nog een kopje thee in, je klets wat, of je probeert een serie te kijken. Maar je bent er niet meer helemaal bij. En dat je de week niet aandult klinkt misschien wel heel zwaar als ik het zo uitspreek. Maar als we heel eerlijk zijn onder elkaar, zo voelde het dat moment wel. Het voelt heel spannend. Heel moeilijk. En loodzwaar om weer aan die nieuwe week te beginnen. In ieder geval soms voor mij. Want dat voelt alsof je een enorme onoverzichtelijke berg te wachten staat. Heel overwhelming. En dan begint je hoofd compleet buiten jouw om, alvast te tellen. Te tellen wat je allemaal nog moet doen. En te berekenen wat er vooral ook allemaal mis kan gaan. Je brein is alvast scenario's aan schrijven voor een week die op dit moment nog niet eens bestaat. Je gaat dingen invullen. En ik weet heel goed hoe dit voelt. En het frustrerende is, ik heb dit eigenlijk altijd al gehad. Het maakte niet uit hoe leuk mijn werk was, wat voor rol ik had. Ook toen ik jaren geleden nog aan loondienst werkte. Toen was het bij mij ook. elke zondag, of precies hetzelfde moment alsof er een onzichtbare wekker of weet-ik-veel-wat afging in mijn lijf. alle diep zal dit, toen ik mijn eigen bewindvormingskantoor... Maar het was het ergste toen ik mijn eigen bewindvoerderskantoor had. Ik droeg de verantwoordelijkheid over de financiën van honderden klanten. Een gigantische druk. En ik deed het ook goed. Ik werkte keihard. En als het een vrijdagmiddag was, dat zorgde dat de boel strak achterliet. Elk dossier was helemaal bijgewerkt. Elk dringend mailtje beantwoord. Elk telefoontje gepleegd. Alles was klaar. Alle taken had ik gedaan. Het was gewoon helemaal klaar. En dan zou je zeggen, Daniel, je hebt een opgeruimde hoofd. Je hebt je zaak op orde en ga lekker genieten van je weekend. En dat deed ik ook. Tot die zondag. Want die opgeruimde vrijdag, die voelde op zondagmiddag ineens heel ver weg. En mijn hoofd wist dat morgen ochtend om 9 uur, als ik de mail open... en in bewindvoering betekent dat de mailbox er altijd wel een brandje terwijl je ze valt, dan was er altijd wel bij iemand iets ontploft. Dan was er altijd wel een crisis, een spoedgeval, een probleem dat nu opgelast moest worden. Elke week weer. Maar dit was dan wel ook het lastige natuurlijk, want op zondagavond weet jij nog niet wat ontploft zou kunnen zijn. En ook niet bij wie. Of hoe erg. Die verrassing krijg je pas op maandagochtend als je de mail opent. Dus het is dan op zondag die specifieke, slopende onzekerheid. Want je weet dat er iets gaat aantreffen, of in ieder je bent bang dat je iets gaat aantreffen, want hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn, maar je weet niet wat en je weet ook niet of het dus gaat gebeuren. En dat is precies, want dat is een psychologisch mechanisme dat dit zo zwaar maakt. Want als je een concreet probleem hebt, dan kun die oplossen en dan kun je er tegen vechten. als een maandagochtend mail staat met een duidelijk probleem, dan schroop je mouwen op, je pakt de telefoon in en los de trap. Klaar. Actie hoppa, opgelost. onzekerheid in de toekomst, kun je helemaal niks. Je kunt het niet plannen, je kunt het niet oplossen, kunt er alleen maar op zondag mee op de bank gaan zitten wachten. En ondertussen wordt je zondag een beetje minder zonder. Je weekend is er officieel nog wel, maar in je hoofd is de werkweek al lang en breed begonnen. Ik vond het altijd zo ontzettend raar voor mezelf dat ik dit had. En ik begreep het ook niet. Ik dacht echt dat er iets mis was met mij. Ik dacht, Daan, je bent volwassen, je bent een professional, je hebt die zaak dus goed voor elkaar. zit je nou met zoveel Wat is er met jou aan de hand? gevoel, gedoe, Ik dacht echt dat ik de enige was met dit vreemde, onverklaarbare, voor mij in ieder geval onverklaarbare gevoel. Tot ik op een gegeven moment hoorde en ontdekte dat dit een naam heeft. En dat is zelfs een officieel breed erkende naam. En het heet de Sunday Scaries. En echt serieus, het bestaat. Het is geen aanstellerij en het is ook niks vreemds in jouw hoofd. Mocht jij dat ook hebben. Het is een keiharde psychologische vorm van anticipatieangst. Het is de spanning en de angst voor de terugkeer naar de routine, de mails, de verplichtingen en de hectiek van de maandag. Je bent op dat moment niet bang voor wat er nu is, op dit moment, maar bent bang voor wat er morgen zou kunnen zijn. En je brein probeert je te beschermen door vast allerlei rampscenarios door te rekenen. En mocht je niet luisteren aan dingen, Irma dat is fijn Daniel, maar ik ben toch echt de enige? Nou dat is dus niet zo, ik wil je dus juist vertellen dat jij dat niet alleen hebt. Ik had het ook, ik dacht ook dat ik de enige was. Dus mocht jij dat ook hebben, nee, dit bestaat echt. En zijn veel meer mensen die het hebben. Het grootschalige onderzoek van LinkedIn blijkt zelfs, schrik niet, dat 80 % van de werkende professionals dit gevoel Dus grote kans dat jij dit ook kent. 80%. En in Amerika hebben ze dit ook onderzocht en een ruim een kwart van de mensen ligt op zondagavond langer wakker en te malen dan op welke andere avond dan ook. Al die miljoenen mensen, stel je voor, liggen daar in het donker te staan op het plafond en te vechten tegen maandag. de problemen van de week die er nog niet zijn. Toen ik dat las, viel er zo'n las van mijn schouders. Want ik was niet gek, ik was niet zwak, het was een patroon. Het lag ook niet aan mijn angsten. ik ben me wel maar ik ben me wel gaan afvragen waarom ons hoofd dat doet. Dus ik ben me erin gaan verdiepen en kennelijk heeft ons brein een ingebouwde pest tekel aan open eindjes. En dat kan me wel goed voorstellen. En ze hebben er zelfs een psychologische term voor, niet onthouden, maar er is een psychologische term voor, waarschijnlijk kan ik het ook niet uitspreken als ik het zou hebben onthouden, maar Dit effect laat in ieder geval zien dat je brein onafgemaakte taken of openstaande situaties onthoudt en blijft herhalen in je hoofd totdat ze zijn afgerond. Denk aan een appje dat je dan leest maar nog niet hebt beantwoord. Ik heb dat in ieder geval. En dat blijft dan in mijn achterhoofd blijft dat continu hangen. En zodra je antwoord, laat je brein het los en bij het vergeten. een nieuwe werkweek die voor de deur staat is voor jouw brein een gigantisch opeintje. Alles staat nog open van de hele week. Elke mail die binnen kan komen, elke klant die wel of niet gaat bellen, elke taak die je nog moet gaan doen. En dan heb je op vrijdagmiddag, in ieder ik dan, de boel helemaal netjes afgerond. Alles gedaan wat je moet doen, helemaal rust. En dan weet je brein op zondag. Morgen gaat die poort weer open. En omdat je op zondag nog geen informatie hebt over wat er dan gaat komen, je brein dan uit de... gaat je brein dat gat zelf invallen met scenario's. Met wat? Met wat als, kan ik ook altijd zeggen heel goed. Wat als dit? Wat als dat? Ja, maar wat als dit dan gebeurt? Maar wat als dat dan gebeurt? Ik weet niet of jij dat ook hebt, in ieder geval vol met rampspoort. Heel handig. En dat verklaart ook meteen waarom dit gevoel er op zondag is en niet op maandag. Want op maandag is het er gewoon. Dan open je die laptop, je ziet wat er aan hand is en je komt in actie. Maandag heeft feiten. Zondag heeft alleen maar oneindige mogelijkheden. En voor een druk ondernemend hoofd zijn onbegrensde mogelijkheden vele malen zwaarder dan harde feiten. een boom Daarom voelt ook een boomvolle agenda lichter dan een lege agenda vol met onzekerheid. Dingen die je niet weet. En dat klinkt vreemd, maar denk er maar eens over na. Als jij een week hebt met tien loeistrakke duidelijke taken, dan weet je precies waar je naartoe bent. Dat kun je over zien. Je kunt het plannen, je kunt het afwinken. Hallo dopamine! En duidelijkheid geeft rust. Hoe druk het ook is. Maar als jij drie vage onduidelijke projecten of losse eindjes hebt, waarvan je niet weet hoe ze gaan lopen... Daar kan je hoofd gewoon niks mee. Die kun niet plannen, die kun niet afwenken, dus ga je malen. En onduidelijkheid vreet ook vreselijk veel energie. Ook al hoef je die beek, maar heel weinig te doen. En nu denk ik misschien ook van ja, maar je hebt het over loondienst en over bewindvloering en je bent nu succesvol expert, je bent ondernemer, dan ben je dat er wel vanaf? Nee, heel eerlijk, dat gevoel is nog steeds. als ondernemer draag je de... Want als ondernemer ben je verantwoordelijk voor heel veel zaken. bent verantwoordelijk voor de omzaak, voor de klamten, voor het succes. Dus ook nu betrap ik mezelf soms wel eens op dat ik op zondag in die overlevingsstand schiet. Dan begint dat rijtje in mijn hoofd weer. Ik moet nog dit doen en ik moet dat niet vergeten. En dan moet ik eigenlijk ook nog aan denken wat ik dat doe. dan wil ik dingen heel graag doen. En dan denk je maar wat als het niet lukt? Of wat als het fout gaat? En wat zal er nog meer gebeuren deze week? En ik weet niet of jij dat rijtje herkent, dat is precies hoe een hoog vol open aan... Dat is precies hoe een hoofd vol open eindjes klinkt. van die kleine vage zorgen die samen als een En weet je wie hier geen last van heeft? Luna, Luna Poen. die ligt op zondagavond echt exact hetzelfde als op de bank. Die ligt op zondagavond echt exact hetzelfde op de bank als op woensdagmiddag. Uitgestrekt diep in slaap, pootjes in de lucht. Nul komen nul zorgen over wat er in haar mailbox zit. Heerlijk toch? Voor Luna bestaat maar er helemaal niet. Voor haar is er alleen maar nu. Overigens ook wel heel mooi, Ik ga er nu niet meer mee in. Maar ik vecht er ook niet meer tegen. Ik zeg gewoon tegen mezelf, hey daar is die onrust weer. Dit is niet de werkelijkheid. Dit is gewoon mijn brein dat vooruit rent naar een week die nog niet gebeurd is. Dit zijn de Sunday Scurries. En 80 % van de ondernemers, want dat doet me wel heel erg goed om te weten, nou ja, ik vind het wel vervelend voor die mensen, maar die hebben precies hetzelfde. Het is fijn om te weten dat er niet iets mis is met jou. Maar dat je brein dit gewoon doet met onzekerheid. En dat maakt niet dat het dan meteen weg is, maar het maakt het wel een stuk makkelijker. Want zodra je dus ook inziet dat het biologisch en menselijk patroon is van je hersenen en absoluut geen persoonlijk falen, dan verandert het wel. Want dan kun je gewoon weer ontspannen. Er valt op zondag namelijk nog helemaal niks op te lossen. Je weet helemaal niet wat je moet oplossen en je Je kunt geen antwoord geven aan een vraag die nog niet gesteld is of een probleem die zich nog niet heeft voorgedaan. En dit mechanisme, lieve you, dit patroon waarbij je hoofd op hol slaat vanuit een diepe behoefte aan controle, en ook angst voor het onbekende, Dat is precies hetzelfde mechanisme dat opspeelt wanneer je stress of onrust ervaart rondom geld. De diepe onrust op zondag over de onbekende week die komt is exact dezelfde onrust die over zorg dat je bankrekening liever niet open. Het is de angst voor de confrontatie met het onbekende. Het is de reden dat je als ondernemer fantastisch kunt verdienen, de kar op alle fronten kunt trekken en er het einde van de maand toch onder de schepen niks overblijft. En dan helemaal niet voor jou. aan het einde van de maand helemaal niet zo overblijft. Omdat je brein, net als op zondagavond, probeert overleven in plaats van bewust te sturen. Je probeert gaten te dichten in de toekomst, in plaats van rust te creëren in het nu. Maar net zoals je de hele werkweek niet hoeft op te lossen op de zondagavond hoef je ook je geldsituatie en je geldgedrag niet in één dag op te lossen. We beginnen allemaal bij dezelfde eerste stap. Herkennen bij wat je brein aan het doen is. waar je de controle probeert te grijpen uit angst. En vanuit daar gaan we bouwen. Dus dankjewel voor het luisteren, lieve u en onthoudt geld is gedrag. En als jij je gedrag verandert, verandert je hele geldleven. Tot de volgende keer!