Latest / Nie-winna Sztuka / 121. Miasto, w którym urodził się Picasso. MALAGA

Transcript

121. Miasto, w którym urodził się Picasso. MALAGA · Nie-winna Sztuka

• 0:00
  Cześć. Witam was w kolejnym niewinnym
• 0:02
  odcinku. Ja nazywam się marika szwalni i
• 0:05
  dzisiaj moje drogie i moi drodzy opowiem wam o mieście w którym
• 0:08
  urodził się Pablo Picasso. W styczniu byłam w maladze i nie
• 0:12
  wiem dlaczego zapomniałam wam o tym opowiedzieć.
• 0:14
  A z racji, że niebawem znowu się tam wybieram co prawda tylko
• 0:18
  jako transfer do innego miasta, ale przypomniałam sobie i jak
• 0:22
  było wspaniale ewidentnie jest to miasto naznaczone historią
• 0:25
  sztuki. Nie tylko ze względu na to, że
• 0:27
  urodził się tutaj Pablo Picasso, ale jednak jest to jedna z
• 0:31
  największych atrakcji w maladze, przynajmniej dla mnie.
• 0:36
  W styczniu zabieram przyjaciół, którzy mają czas na Weekend w
• 0:39
  jakieś fajne miejsce, do którego są tanie bilety, żebyśmy sobie
• 0:43
  spędzili miło czas pod pretekstem moich urodzin należy
• 0:46
  sobie wszyscy odpoczęli, ponieważ obchodzę je 18
• 0:49
  stycznia, więc zamiast się smucić, że jest zimno i mokro w
• 0:53
  Polsce jako dorosła mariczka znalazłam po prostu na to
• 0:56
  rozwiązanie. Zazwyczaj były to Włochy, ale
• 0:59
  tym razem było inaczej, bo w poprzednim roku postanowiłam
• 1:03
  sobie, że będę jeździć tylko do takich miejsc, gdzie.
• 1:06
  Która mnie interesuje, więc kiedy powiedziałam psiapsi, że
• 1:10
  kupiłam bilet do malagi, no to stwierdziły, że dołączają i
• 1:14
  poleciałyśmy, więc zapraszam was dzisiaj na art.
• 1:18
  Wycieczkę załóżcie tylko jakieś wygodne buty, no bo będzie
• 1:22
  jednak dużo chodzenia po ciekawych ciekawostkach
• 1:25
  wcześniej nigdy nie byłam w Hiszpanii, więc już po
• 1:28
  pierwszych czu w lokalnej kawiarence wiedziałam, że
• 1:32
  będziemy się naprawdę świetnie bawić, no ale nie ma co ukrywać,
• 1:35
  że poza jedzonkiem i wspaniałym. Towarzystwem chciałam zobaczyć
• 1:39
  wszystko, co artystyczne w tym mieście, szczególnie to, co
• 1:42
  związane z publiczną, którego jak wiecie, Jestem wielką fanką.
• 1:46
  Pierwszy wieczór pospacerowałyśmy sobie po
• 1:48
  mieście, żeby zobaczyć, co ciekawego na nas czeka, ale od
• 1:52
  razu trafiłyśmy na plac, na którym znajdował się dom, w
• 1:55
  którym urodził się Picasso i plac nazywa się Plaza de la
• 1:59
  mercet. Pewnie tak to się czyta i tam
• 2:02
  stoi, a w sumie siedzi rzeźba Picasso, ale najpierw poszłyśmy
• 2:06
  do domu pod numerem pięt. Z tym, gdzie urodził się Picasso
• 2:10
  dwudziestego piątego października w 1881 roku i w
• 2:14
  ogóle teraz sobie pomyślałam, że muszę o tym powiedzieć mamie, bo
• 2:16
  moja mamcia krysia też urodziła się dwudziestego piątego
• 2:19
  października. W każdym razie spędził tutaj 10
• 2:23
  lat swojego życia, a potem się przeprowadzali kilka razy, ale
• 2:27
  to jest nieistotne w dzisiejszej wycieczce i to właśnie w tym
• 2:32
  budynku znajduje się małe muzeum.
• 2:34
  Wejście kosztuje jakieś 3 €, więc no nie.
• 2:39
  Myśmy się fajerwerków za tę cenę nie ma co ukrywać.
• 2:42
  W środku było kilka szkiców młodego picassa i nauczycieli,
• 2:46
  którzy go uczyli. Chyba nawet były jakieś prace
• 2:48
  jego ojca, no bo fill. Pamiętajcie, że jego ojciec
• 2:52
  bardzo konsekwentnie go szkolił od najmłodszych lat, więc to nie
• 2:56
  jest tak, że Picasso urodził się z wielkim darem.
• 2:59
  Znaczy ja uważam, że on miał wielki talent od samego
• 3:03
  początku, ale bardziej chodzi mi o to, że on, od kiedy tylko
• 3:06
  potrafił trzymać ołówek, no to dużo.
• 3:09
  A ojciec Picasso przecież był profesorem rysunku na asp w
• 3:14
  maladze, więc ten jego talent był pielęgnowany od najmłodszych
• 3:18
  lat i w wieku kilkunastu lat malował tak realistyczne obrazy,
• 3:22
  jak niejednemu wybitnemu się marzyło u szczytu swojej
• 3:25
  kariery, więc naprawdę nawet wybitniej malarze, którzy
• 3:29
  zapisują się w historii jako nie wiem, jedni z najlepszych, no to
• 3:34
  od małego. Trenowali i tak szczerze to nie
• 3:37
  wiem czy to wszystko, co znajduje się w muzeum, zrobi na
• 3:41
  was jakieś wielkie wrażenie. Ale jednak fajnie jest zobaczyć
• 3:45
  początki danego artysty. No Picasso jest jednym z
• 3:49
  najbardziej znanych artystów i śmiem twierdzić, że większość z
• 3:52
  nas tutaj w niewinnej sztuce. Nie widziało chociaż raz jego
• 3:56
  pracę na żywo, bo tyle ich stworzył, no ale to było
• 3:59
  pierwsze pomieszczenie w drugim za to jest nielada gratka,
• 4:04
  ponieważ znajdują się tu szkice z jego szkicownika o tak, kiedy
• 4:08
  przygotowywał się do tworzenia panien z awinionu i nie wiem,
• 4:12
  czy szkice są tak cenne, czy może oryginały znajdują się
• 4:15
  gdzieś Indie albo w prywatnej kolekcji?
• 4:17
  No bo nie ma ich namacalnie w żadnej gablotce tylko kartka po
• 4:21
  kartce wyświetlają się na ekranie telewizora, co uważam,
• 4:25
  że. W sumie też jest ciekawym
• 4:27
  zabiegiem, nagrałam filmik, więc wrzucę moim patronom na art.
• 4:31
  Newsletter. Wiecie no panny z awinion to
• 4:34
  jest przełomowy obraz dla sztuki Nowoczesnej.
• 4:37
  Miałam niezwykłe szczęście, bo go widziałam w nowojorskiej
• 4:40
  momie i było to jedną z najbardziej imponujących dzieł,
• 4:44
  jakie miałam okazję widzieć na żywo, a jeszcze wtedy bardzo
• 4:48
  mało wiedziałam o Picasso, ale stojąc przed tymi ja to nazywam
• 4:52
  laferendami z avinion czułam jego wielkość i.
• 4:56
  Dosłownie, ale też po prostu w przenośni, jak jak we mnie
• 4:59
  wchodzi to może głupio brzmi głupoty, gadam, bo trochę nie
• 5:03
  wiem jak wam to ująć w słowa, ale kiedy myślę o tym momencie
• 5:08
  to mam przed oczami też zdjęcie, które wtedy zrobiłam przed
• 5:12
  obrazem właśnie picassa stały 2 dziewczyny w długich ciemnych
• 5:17
  włosach wyglądały dosyć niepokojąco jak z horroru.
• 5:21
  One stały w cieniu w takim półcieniu i za nich wyłaniały
• 5:25
  się panny z avinion pięknie oświetlone, co tylko dodawało im
• 5:29
  majestatu i chodzi mi tutaj o to z tą wielkością, że mimo że nie
• 5:34
  miałam Wielkiej wiedzy to wiedziałam, że ten obraz jest
• 5:38
  bardzo przełomowy i dla picassa był i dla historii sztuki, że
• 5:43
  zrobił coś co. Złamało pewne konwenanse w
• 5:48
  tamtym momencie, więc myślę, że o taką wielkość taki ciężar mi
• 5:53
  chodziło i też sobie teraz uświadomiłam, że ja mówiąc tak
• 5:58
  często Picasso przez te 2 lata nigdy nie zrobiłam stricte
• 6:02
  podcastu o samym Pablo Picasso. Wydaje mi się, że jest to trochę
• 6:06
  nie do przyjęcia, ciekawe czy byście chcieli fill taki
• 6:10
  odcinek, czy już za dużo tego picassa, no ale moja miłość nie
• 6:14
  słabnie do niego, więc nie spodziewajcie się, że sn
• 6:16
  przestanę, nawet pomimo tych wszelkich prób kancelowania go.
• 6:21
  Teraz wchodzimy na pięterko i w jednej sal fill wisi taki wielki
• 6:26
  napis, urodziłem się z białego ojca i małej szklanki
• 6:30
  andaluzyjskiej brandy. Nie ma co ukrywać, że Picasso
• 6:34
  był dumny ze swojego pochodzenia.
• 6:36
  Kochał Hiszpanię. Chociaż no jednak większość
• 6:39
  życia spędził we Francji, w dużej mierze też przez to, co
• 6:43
  działo się w jego ojczyźnie powiedział kiedyś nawet, że
• 6:47
  nigdy nie wróci do Hiszpanii, dopóki będzie rządził franką,
• 6:51
  ale o tym wspominałam już w odcinku politycznym numer 117.
• 6:56
  Tam więcej o tym opowiedziałam, bo to było istotne.
• 6:59
  A propos gierniki takim też wielkim smaczkiem na pewno jest
• 7:03
  celonik imponujący ze zdobionymi meblami.
• 7:07
  Nad różowym kanapą wiszą obrazy olejne.
• 7:10
  Jakieś takie pejzażyki one nie są autorstwa picassa, po prostu
• 7:15
  te obrazy te pejzaże należały do rodziny.
• 7:17
  Picasso. Jest też taka piękna rzeźba
• 7:20
  Matki Boskiej, która stoi na samym środku, czyli wychodzi na
• 7:24
  to, że jego rodzina była wierząca, ale sn.
• 7:27
  W sumie kto w dziewiętnastym wieku nie był, no i też fajnie,
• 7:30
  po prostu stanąć sobie na środku i wyobrazić sobie, że sn 100 lat
• 7:35
  temu Ten dom tętnił życiem. Na ogrodzonych przed
• 7:39
  odwiedzających kanapach niestety siedział na przykład mały
• 7:43
  Picasso z mamą i nie wiem zajadali sobie czuur roz albo
• 7:46
  ona mu czytała jakąś książeczkę. Bardzo mi się to podobało,
• 7:49
  szczególnie, że nie było wtedy praktycznie ludzi sn fill jest
• 7:52
  tam też takie duże zdobione lustro, które jest tak mocno
• 7:57
  pociemniałe, że ledwo cokolwiek widać i przeglądając się w nim
• 8:01
  trochę fill sn, nie wiem, myślałam albo też czułam się, że
• 8:05
  wyglądam jak w starej fotografii, więc to dodawało
• 8:07
  tylko. A tu więc każdy z tych elementów
• 8:11
  saloniku był trochę magiczny, mimo, że no akurat w nim nie
• 8:15
  było stricte dzieł samego picassa.
• 8:18
  Bardzo też mi się podobała żółta sala chyba nazywała się paloma
• 8:22
  czyli gołębica i to w niej były na przykład ubranko, w którym
• 8:26
  chrzczono pabli to był akt chrztu, zabawki jakimi się
• 8:30
  bawił, czy nawet bucik, w którym uczył się chodzić i o zgrozo
• 8:34
  najbardziej ohydny element czyli jego pępowina.
• 8:38
  No ja nie wiem kto chce to oglądać, ale no jak było to.
• 8:43
  Patrzyłyśmy i nie wiem czy pamiętacie, ale Picasso nazwał
• 8:46
  swoją córkę paloma, czyli właśnie gołębica.
• 8:49
  Jest tam też sporo szkiców gołębi, które tworzył przez lata
• 8:52
  tak naprawdę od małego, które finalnie stały się symbolem
• 8:56
  pokoju wybranym na plakat paryskiego Kongresu pokojowego w
• 8:59
  czterdziestym dziewiątym roku. I to właśnie ojciec picassa
• 9:04
  nauczył go malować te gołębie, za co mu podziękował podczas
• 9:07
  jakiegoś innego tam Kongresu w Anglii, więc pięknie wszystko
• 9:11
  zatoczyło crowk widziałam. Jest taki uroczy olejny
• 9:15
  obrazeczek port w maladze, jakby on sam to nic nadzwyczajnego,
• 9:21
  ale nie wiem, czy wiecie, Pablo wyznał kiedyś swojej córce mai,
• 9:26
  że ten obraz namalował w tajemnicy przed swoim ojcem, a
• 9:29
  była to tajemnica, ponieważ publito podoli udacie wtedy
• 9:33
  trochę farb może nie miał na to zezwolenia, niby nic wielkiego,
• 9:38
  a fajnie wiedzieć takie ciekawostki, jednak będąc na
• 9:40
  miejscu. A nie tylko przywiecie tam
• 9:43
  przyjechać wzrokiem po kilku pejzażach i.
• 9:46
  Nie mieć świadomości, że że mają za sobą jakoś tam historię.
• 9:51
  Mnie średnia też obchodzą takie pejzaże, bo no już wam mówię,
• 9:55
  dlaczego chodzi o to, że ten konkretny on skopiował od
• 9:59
  artysty, który nazywa się don hose, więc no było to mocno
• 10:03
  odtwórcze ten obraz oryginalny wisiał w domu właśnie jego
• 10:08
  rodziców, w tym domu, w którym teraz jesteśmy.
• 10:12
  Na art wycieczce no i tutaj znowu historia związana z córką,
• 10:15
  bo on jej powiedział, że w sumie ten właśnie obraz to jest chyba
• 10:19
  najstarsza rzecz jaką kiedykolwiek stworzył.
• 10:22
  Ee chociaż no bardziej odtworzył.
• 10:25
  No i tu też wspomnę, że mamą mai była Marii.
• 10:29
  Teraz jakbyście nie kojarzyli w całego drzewa genealogicznego
• 10:33
  picassa i wiem, że ja wam powiedziałam, że ten dom muzeum
• 10:36
  jest bardzo mały, a opowiadam jakby mieli kolekcję co najmniej
• 10:40
  pokroju momy, ale no jest tam kilka smaczków, kilka
• 10:44
  pomieszczeń na pewno jest kilka rzeczy, które można przeoczyć.
• 10:48
  Jak się chodzi po tych pomieszczeniach, bo wszystkie
• 10:50
  szkice trochę zlewają się Wietnam.
• 10:53
  Więc mam nadzieję, że ci z was, którzy nie byli jeszcze w
• 10:56
  maladze, a planują, no to jednak będą z większą przyjemnością
• 11:00
  dreptać śladami picassa. Po wysłuchaniu tego odcinka taki
• 11:05
  trochę jest mój zamiar. A ci co nie jadą to po prostu
• 11:07
  dzisiaj jesteśmy na art. Wycieczce także mam nadzieję, że
• 11:10
  jesteście gotowi. Ja nawet odpaliłam dzisiaj
• 11:13
  wakacyjny vip. No i tak fajnie jest też znać
• 11:17
  datę urodzenia Picasso to jest taki mój tip dla mnie i może dla
• 11:21
  was, ponieważ wtedy ja na przykład sprawdzam sobie
• 11:25
  używając moich zdolności matematycznych albo kalkulatora,
• 11:30
  ile miał lat tworząc dane dzieło, bo mniej więcej wiem
• 11:33
  jakie okresy przypadały na dany wiek pabla, no i jakoś tak mi
• 11:36
  jest łatwiej wtedy. Wiecie, połączyć to też z
• 11:40
  historiami, które zda mnie a propos każdych jego romansów
• 11:43
  albo jakiś wystaw albo tego, co robił gdzieś tam z przyjaciółmi,
• 11:47
  więc ja bardzo lubię w ten sposób działać, więc artystów,
• 11:50
  których znam. No to w ten sposób lubię oglądać
• 11:53
  tych, co nie znam, to po prostu gdzieś tam skupiam się na
• 11:56
  emocjach, no i nie mogło też oczywiście w tym muzeum
• 12:00
  zabraknąć ceramiki, którą ja widziałam w dużej ilości już w
• 12:05
  muzeum Narodowym w Warszawie, więc jakoś wielcy się na niej
• 12:08
  nie skupiałam. Też się nie zachwycałam, po
• 12:11
  prostu Picasso stworzył bardzo dużo ceramicznych naczyń czy
• 12:15
  rzeźb i mimo, że na pierwszy rzut oka wiele wygląda na takie
• 12:19
  niedopracowane czy nawet niechlujne, to mnie właśnie
• 12:22
  urzeka ta wolność w tej dziedzinie, że on nie pieścił
• 12:25
  się z nimi, tylko malował dosłownie jak po płótnie i widać
• 12:30
  po prostu w tym przyjemność, jaka mu towarzyszyła
• 12:33
  przynajmniej. W mojej głowie tak to widzę.
• 12:36
  I tak a propos, no może też tych ceramicznych rzeczy, ale
• 12:40
  bardziej ogólnie o sztuce picassa to chciałabym wam
• 12:43
  powiedzieć, że. Ja właśnie za to uwielbiam
• 12:47
  picassa za te ekspresje, ale i też świadomość właśnie w tym co
• 12:52
  tworzył nie wiem czy słowo lekkość tutaj pasuje, ale no mi
• 12:58
  idealnie, bo dla mnie lekki może być nawet ciężki malarsko obraz,
• 13:03
  nie wiem czy potrafię wam to wytłumaczyć, po prostu od lat
• 13:07
  nie Jestem fanką realizmu i nie wiem czy kiedyś będę, ale już no
• 13:11
  tyle w moim guście przez te lata się.
• 13:14
  Zmieniało, że wolę sobie nie ograniczać.
• 13:17
  Przyszłości, więc to, co malował i w jaki sposób totalnie
• 13:21
  wpasowuje się w każde nerw, którym ja odczuwam świat sztuki
• 13:25
  in. Dla mnie nawet te wszystkie
• 13:27
  kanciaste obrazy, ciężka ceramika.
• 13:30
  Wiecie ciężkie tematycznie obrazy dla mnie.
• 13:33
  One są lekkie pod względem po prostu ekspresji tego, w jaki
• 13:37
  sposób nawet pociągał tym pędzlem, ale to w przyszłości,
• 13:42
  bo tu jeszcze nie jesteśmy w czasach.
• 13:44
  Gdzieś tam, gdzie był bardziej ekspresyjny, no ale z racji, że
• 13:47
  to był jednak dom, w którym on się wychowywał, to myślę, że
• 13:51
  cała wystawa jest mocno nacechowana właśnie tą jego
• 13:55
  więzią z ojcem. I że po prostu wszystko się tam
• 13:59
  kręci wokół tego, ale to jest moje zdanie, tak sn fill mi się
• 14:03
  wydaje, też chyba taka jest logiczna kolej rzeczy, prawda?
• 14:06
  Skoro jest to muzeum w sn jego domu ojciec pablita, czyli jose
• 14:10
  ruis. Poza sztuką kochał też walki
• 14:13
  byków sn i wiem, dla mnie też jest to barbarzyństwo, no ale
• 14:17
  walki byków jednak od zawsze na zawsze towarzyszyły publitowi
• 14:21
  sn, więc te w cudzysłowie miłość do corridy przekazał mu właśnie
• 14:27
  hossę sn. Więc zawsze zabierał małego
• 14:30
  publika na arenę. Myślę, że to jest też część
• 14:32
  codzienności Hiszpanów, więc nikogo nie oburzały dzieci
• 14:36
  patrzące na ten rozlew krwi. Ee to też były inne czasy, nasze
• 14:41
  ulubione zdanie, ale sam pabri to malutki, no bo jak on tam
• 14:46
  mieszkał 10 lat to pewnie miał kilka lat jak już tam chodzili
• 14:49
  na walki mógł obserwować nie tylko te brutalność, ale też
• 14:55
  kolory, ruchy tych tor, radorów dramatyzm to z pewnością, bo
• 15:00
  sytuacja była dramatyczna i Jestem też pewna, że te
• 15:04
  wszystkie czynniki mocno wpłynęły na jego twórczość.
• 15:08
  Wiecie no jakby kolory strojów matadorwek się na nie patrzy, no
• 15:11
  to jest zjawiskowe, ale też cały ten rytuał, który.
• 15:16
  Temu towarzyszył ta właśnie dramaturgia i w sumie
• 15:19
  niepewność, co się wydarzy i chyba to, co najważniejsze, to
• 15:22
  też symbolika tego życia i tej śmierci.
• 15:25
  Gdzie naprawdę to życie jest bardzo kruche.
• 15:28
  Kiedy jest koło ciebie taki wielgachny, niebezpieczny byk
• 15:33
  trochę brzmi poetycko, chociaż nadal twierdzę, że to
• 15:36
  barbarzyństwo, ale no tutaj opowiadam wam po prostu, jak
• 15:38
  wyglądało życie pabla i nie chcę tutaj niczego zatajać,
• 15:42
  tłumaczyć, krytykować. Jeszcze no ale motyw byka pewnie
• 15:48
  sami wiecie, on pojawiał się. Na wielu obrazach na ceramice w
• 15:53
  rzeźbach, jakby ten byk to jest, no nieodłączny element sztuki
• 15:56
  picassa, tak samo jak tor radoży czy jakieś areny często gościły
• 16:01
  właśnie w pracowni picassa i to co ciekawe znalazłam, ale sama
• 16:06
  nie wiedziałam o tym. Będąc w maladze.
• 16:09
  To właśnie Arena walki byków w la malageta i z ciekawości
• 16:14
  weszłam zobaczyć czy są, no nie wiem jakieś oprowadzanka po
• 16:18
  niej, czy jest tam jakieś muzeum i wiecie co się okazało?
• 16:22
  Że w tym roku w kwietniu była walka byków, ludzie ja myślałam,
• 16:26
  że po prostu tu są jakieś atrakcje, które mamy za sobą.
• 16:31
  Naprawdę mnie to zdziwiło, ale. No nie wiem, znaczy ja wiem,
• 16:35
  dlaczego mnie to zdziwiło, a nie powinno, no bo jednak świat jest
• 16:38
  super nieludzki skoro wiecie ludzie mordują się na lewo i
• 16:42
  prawo, no to czym dla nich jest biedny byczek w każdym razie, no
• 16:47
  jak zobaczyłam te informacje, no to pogrzebałam i 19 kwietnia w
• 16:51
  tym roku odbyła się corrida picassiana oczywiście specjalna
• 16:57
  corrida organizowana z okazji Wielkiej soboty.
• 17:00
  Związana była ze 100 pięćdziesiątą rocznicą istnienia
• 17:02
  areny la malageta i uczestniczyli w niej czołowi
• 17:06
  matadoży. Nawet mam tutaj zapisane, że był
• 17:09
  to rocka, rey, fortes, hua, nortega.
• 17:12
  No naprawdę, kimkolwiek są cichy panowie, średnia mnie to
• 17:16
  obchodzi, ale całość była jakby tak artystycznie oprawiona i
• 17:21
  były też dekoracje inspirowane stylem picassa.
• 17:24
  Nawet znalazłam plakat, który był inspirowany bardzo mocno
• 17:28
  stylem picassa. Więc jest to ciekawe, nie w
• 17:32
  sensie jeżeli chodzi w ogóle o takie tradycje i takie
• 17:35
  zjednoczenie się i że malaga jest taka malutka i sobie
• 17:38
  wyobrażam po prostu jak wszyscy ci ludzie lokalni głównie szli
• 17:43
  na te areny całymi rodzinami, to było coś takiego dla nich bardzo
• 17:47
  wyjątkowego. W sensie Jestem ciekawa, czy
• 17:50
  kiedyś tego zabronią, albo może są już inne zasady.
• 17:53
  Nie chcę w to wnikać, aczkolwiek jest to.
• 17:56
  Dosyć ciekawa sprawa, ale nawet jeżeli taka corrida byłaby w
• 18:00
  momencie, kiedy ja przyjechałam do malagi, to na pewno bym nie
• 18:03
  poszła na coś takiego. I mimo że wam mówiłam, że
• 18:06
  Picasso nigdy już nie chciał wracać do Hiszpanii przez te
• 18:09
  rządy dyktatora Franco, no to jednak tak czy siak chodził na
• 18:15
  walki byków we Francji. Myślę, że no z jakiegoś
• 18:18
  sentymentu i z przez tęsknotę za swoją ojczyzną i tutaj mam pewną
• 18:24
  historię. Wiem, że miała być wycieczka po
• 18:27
  maladze, no ale w sumie jest tak byki Picasso, więc to się bardzo
• 18:30
  liczy. Wyobraźcie sobie, że stoimy
• 18:33
  teraz w muzeum. A ja Jestem waszą maryliczką
• 18:36
  przewodniczką. Niech tak idzie ta nasza
• 18:40
  wycieczka był taki pan przyjaciel picassa, który
• 18:43
  nazywał się eu, henio był byłym bojownikiem republikańskim, on
• 18:49
  sobie mieszkał w weluris we Francji po tym jak uciekł z
• 18:54
  Hiszpanii i to tam otworzył sobie salon fryzjerski, który
• 18:58
  prowadził ze swoją żoną i to właśnie weluris się poznali z
• 19:03
  picassem. I razem chodzili sobie na te owe
• 19:06
  walki byków, chociaż jako Hiszpanie z krwi kości łączyło
• 19:10
  ich dużo więcej. Obaj kochali flamenco,
• 19:13
  interesowali się też polityką. Wiadomo w ich ojczyźnie, którą
• 19:17
  kochali całym sercem, więc to też był kolejny element.
• 19:21
  Lubili też z tego, co się dowiedziałam podobną literaturę,
• 19:25
  chociaż, no ja nie chcę nikomu ujmować, ale Pablo Picasso
• 19:29
  raczej. Nie rysuje się w moich oczach
• 19:32
  jako wielco czytany mężczyzna. No ale w sumie to jest fajny
• 19:36
  pomysł na odcinek o tym co czytali wielcy artyści.
• 19:41
  Ej zrobić taki bardzo mi się podoba.
• 19:44
  Ja pamiętam, że musiałam przy jakiś pisarzach o tym wspominać,
• 19:47
  bo ja szperałam zawsze w książkach i szukałam na przykład
• 19:51
  co leżało na stole, co czytał. Nie wiem.
• 19:53
  Francis bacon, bardzo mnie to interesowało, no bo.
• 19:57
  Nie ma co ukrywać, że literatura jakoś nas kształtuje i dużo o
• 20:00
  nas mówi, no. 90% mojej literatury jest o sztuce także
• 20:05
  nuda totalna. Naprawdę jak nieraz rozmawiam z
• 20:09
  moimi przyjaciółmi, to jest takie boże, muszę jeszcze to i
• 20:12
  to przeczytać. Weźcie trochę opowiedzcie, albo
• 20:14
  tego nie spojleruj. No bo jednak głównie czytam o
• 20:18
  sztuce, no ale przyjemnie się to robi, prawda?
• 20:22
  Poza tym mogą być dzięki temu podcasty dobra, ale tu dygresja,
• 20:26
  Przepraszam, bo dlaczego w ogóle mówię o tym ariasie, ponieważ w
• 20:30
  tym domu muzeum, w którym urodził się Pablo, jest też
• 20:34
  dział, który pokazuje notatki, rysunki, różne jakieś nie wiem.
• 20:38
  Kroniki, które są poświęcone. Właśnie euheniowi, więc oni
• 20:42
  musieli być naprawdę blisko, bo no nie tworzy się rysunków
• 20:46
  ludzi, którzy nie są dla artysty ważni.
• 20:49
  Z tym zawsze łączą się jakieś emocje.
• 20:51
  To jest jakby oddawanie kawałka siebie swojego talentu, dlatego
• 20:56
  pogrzebałam fill. Generalnie w skrócie to euhenio
• 21:01
  był przez 20 albo 25 lat fryzjerem picassa, ale również
• 21:05
  jego sn, fill, Bliskim przyjacielem, przez to, jak się
• 21:08
  poznali właśnie zapewne gdzieś tam fill w salonie fryzjerskim
• 21:11
  sn, ale kiedy Pablo zmarł 8 kwietnia 1973 roku, eugenio
• 21:16
  arias ubrał jego ciało. Nowiną w hiszpańską pelerynę.
• 21:23
  No i ta peleryna moi drodzy, to jest to, do czego ja dążę, bo
• 21:27
  ona była prezentem od jacqueline, czyli tej ostatniej
• 21:30
  żony drugiej żony. Tak naprawdę, ale tam jakaś była
• 21:34
  długa historia, że ta peleryna została wysłana z Madrytu, bo to
• 21:38
  właśnie ojciec ariasa ją gdzieś tam załatwiał.
• 21:41
  Czy wybierał do niej materiały. Nie wiem, czy też ją szył, czy
• 21:44
  to jakieś było takie wiecie. Wielki prezent kilka osób się w
• 21:48
  to zaangażowało. Pewnie żaklin się składała i to
• 21:51
  jeszcze za hajs picassa. Dobra, to nie jest marne, no ale
• 21:55
  chodzi mi o to, że właśnie w jednej sal stoi manekin, który
• 22:00
  jest ubrany w te peleryny. Oczywiście jest to replika, bo
• 22:03
  Pablo w takiej właśnie został pochowany i powiem wam, że ta
• 22:06
  ciekawostka mnie zaskoczyła, dlatego, że ja nie wiedziałam o
• 22:11
  tym, więc bardzo miło, że jeszcze da się mnie zaskoczyć
• 22:15
  jakąś ciekawostką o picassie, albo może i po prostu nie
• 22:19
  pamiętam. Nie no.
• 22:20
  Po prostu może nie zwracałam na to uwagi, no i też chciałam wam
• 22:24
  powiedzieć, że właśnie grzebiąc w czeluściach informacji
• 22:28
  dowiedziałam się też o czymś, o czym nie wiedziałam, zwiedzając
• 22:31
  to muzeum i bardzo żałuję, ale może dzięki temu wy po prostu
• 22:35
  tego nie przegapicie, mianowicie już tutaj bez biadolenia w tej
• 22:40
  sali właśnie z z tą peleryną jest kod QR, który umożliwia
• 22:45
  odsłuchanie jedynego wywiadu z picassem nagranego w języku
• 22:49
  hiszpańskim. Czym mówi o swojej nostalgii za
• 22:52
  Hiszpanią? Ale poczekajcie, bo ja oglądałam
• 22:55
  kiedyś Wywiad picassa, ale on był po francusku, nie po
• 22:58
  hiszpańsku, gdzieś na YouTubie jest i nawet prosiłam właśnie
• 23:01
  pati, która ze mną była w tej maladze, bo jest nauczycielką
• 23:04
  francuskiego, żeby mi przetłumaczyła.
• 23:07
  No bo ja po francusku to nic poza mercy i powiedziała, że
• 23:11
  straszne pierdoły tam gadał, w sensie nie było żadnego
• 23:14
  konkretu, tylko lanie wody, więc nawet, bo to było tylko jakiś
• 23:17
  urywek, tylko mi bardzo się podobał sam fakt usłyszenia
• 23:21
  głosu. Picasso zobaczenia, jak on się
• 23:23
  rusza, no było to no niezwykłe, więc wydaje mi się, że chyba też
• 23:27
  do art. Newslettera wam to wrzucę moi
• 23:30
  drodzy patroni, bo dla mnie to zawsze jest dla mnie najbardziej
• 23:34
  fascynujące. No bo jednak moi ulubieni
• 23:36
  artyści, to są ci, którzy nie żyli, albo już to była końcówka
• 23:40
  ich życia. Kiedy wiecie, kręcono jakieś
• 23:43
  filmy, czy robiono wywiady w telewizji, więc dla mnie to jest
• 23:46
  absolutna. Gratka i takie.
• 23:51
  Jak to powiedzieć, że oni się stają bardziej ludzcy?
• 23:54
  Nie, że sprowadzenie ich po prostu trochę na nasz poziom,
• 23:57
  ale wiadomo, że. No dobra, nieistotne, no ale a
• 24:01
  propos jeszcze tego wywiadu po hiszpańsku, no to jak znacie
• 24:05
  język no to super polecam. Chyba będę musiała zabrać moich
• 24:09
  przyjaciół, którzy potrafią dobrze hiszpański, żeby mi
• 24:12
  przetłumaczyli i tak sobie teraz myślę.
• 24:14
  Ja tutaj żałuję, że tego nie zauważyłam, a przecież i tak bym
• 24:17
  nie rozumiała po hiszpańsku, no ale w sumie mogłabym posłuchać,
• 24:19
  prawda no przejdźmy dalej, bo już się tutaj zagidźgałam, no
• 24:25
  jeżeli chodzi o tego euhenio, no to Pablo obdarowywał go.
• 24:29
  Wieloma swoimi dziełami. Ceramiką przez te wszystkie lata
• 24:33
  przez te 25 lat naprawdę dużo się uzbierało i eu henio nigdy
• 24:38
  nie sprzedał dzieł swojego przyjaciela.
• 24:40
  To, co mi się bardzo spodobało, no to on je podarował właśnie
• 24:44
  temu muzeum i założył też inne fill poświęcone picassowi w
• 24:49
  takiej miejscowości, która nazywa się bu ertago dello soya.
• 24:53
  Jeżeli dobrze czytam i naprawdę podoba mi się taki gest, wiecie
• 24:57
  żeby. Nie chować w prywatnych
• 25:00
  kolekcjach dzieł tył, tylko wystawiać je dla wszystkich.
• 25:03
  Nie wiem czy pamiętacie kiedy. Taki odcinek, w którym
• 25:07
  opowiadałam o serialu cena wszystkiego i tam właśnie też
• 25:12
  dywagowałam na ten temat, że szkoda, że tak wiele dzieł
• 25:16
  trafia do kolekcji prywatnej, nie są one wypożyczane, więc
• 25:19
  nigdy w życiu ich nie zobaczymy na żywo, tylko gdzieś może w
• 25:21
  jakimś albumie. No ale teraz już schodząc w dół,
• 25:24
  moi drodzy. W tym muzeum spotkałyśmy na dole
• 25:28
  również kartonowego kilkuletniego publito w takim
• 25:31
  eleganckim wdzianku. Z którym oczywiście zrobiłyśmy
• 25:34
  sobie zdjęcie a cono. Na pamiątkę i tutaj pewien
• 25:40
  temat, więc musi wlecieć dygresja, bo ja wiem, bo widzę
• 25:44
  na Instagramie bardzo znane duże konta i nie tylko, że są po
• 25:48
  prostu ludzie, którzy mówią, że robienie zdjęć w muzeach jest
• 25:54
  żenujące, że ludzie skupiają się na sweet fociach, a nie na samej
• 25:58
  sztuce. I wiecie co ja mam do
• 26:01
  powiedzenia takim ludziom srutu tu tu tu.
• 26:05
  To jest moja bardzo elokwentna. Odpowiedź na to, co powiedzieli
• 26:09
  dziękuję bardzo po prosturóbcie sobie to, na co macie ochotę.
• 26:13
  Moi drodzy, ja na przykład uwielbiam sobie robić tak, że
• 26:17
  najpierw chodzę po muzeum, oglądam i gdzieś tam wczuwam się
• 26:20
  w te obrazy, czytam opisy, szukam oczywiście dzieł, które
• 26:24
  znam, dyskutuję właśnie podczas wiedzenia z moimi przyjaciółmi o
• 26:27
  danym obrazie, na przykład, a potem jak już skończy chodzić i
• 26:31
  zobaczę wszystko. No to wracam i robię zdjęcia
• 26:35
  tego co mi się najbardziej podobało, albo raczej moi
• 26:38
  przyjaciele mi je robią, bo ja lubię mieć pamiątkę i zdjęcie,
• 26:42
  na którym mnie widać i widać też obraz, bo to jest taki mój myk.
• 26:48
  Dlatego, że wtedy widać skalę dzieła, no bo takie zdjęcia
• 26:52
  wiecie, samych obrazów w ramie to ja mogę znaleźć w googlu,
• 26:55
  jeżeli są bardzo znane, a tak widać od razu skalę, bo nieraz
• 26:59
  jak oglądamy te obrazy w albumach, w książkach czy gdzieś
• 27:03
  w internecie, no to trochę nie widać.
• 27:05
  Nie czy te 30 cm czy 300 cm, jakie to jest olbrzymie, a tak
• 27:11
  przy ciele ludzkim. No to jednak ma sens, dlatego
• 27:15
  jak ja po latach wracam sobie do albumu z danej podróży.
• 27:19
  To się wzruszam na przykład widząc te wszystkie zdjęcia i
• 27:22
  przypominając sobie emocje, jakie towarzyszyły mi w danym
• 27:24
  momencie, widzę, z którymi przyjaciółmi czy bliskimi mi
• 27:28
  osobami byłam, co wtedy robiliśmy, jakby to jest świetna
• 27:32
  sprawa i życie jest po prostu za krótkie.
• 27:35
  No więc nie słuchajcie innych, róbcie sobie zdjęcia, jak macie
• 27:39
  ochotę i tyle. No ja nie wiem tu po prostu
• 27:43
  ostatnio to wszyscy wyznaczają po prostu bycie jakimś ku jakąś
• 27:46
  definicją, jakby człowiek nie mógł sobie zrobić.
• 27:49
  Dla mnie to jest trochę porównywalne do tego jak się
• 27:51
  mówi, że no nie powinnaś zakładać tak krótkiej spódnicy,
• 27:54
  albo no w twoim wieku to nie wypada mieć takiej fryzury.
• 27:58
  Nie wiem, może to też jest moja skrajne myślenie, ale jeszcze
• 28:02
  chciałam powiedzieć, że jak robicie sobie te zdjęcia, to
• 28:05
  pamiętajcie, żeby nie przeszkadzać innym tak tutaj jak
• 28:08
  mami marika będę mówić i też nie dotykajcie eksponatów jeżeli nie
• 28:13
  można, a zazwyczaj nie można, no bo potem kończy się to tragedią
• 28:16
  i mamy viralowe filmiki na internecie, że ktoś złamał.
• 28:20
  Słowa n goga albo uszkodził jakiś znany obraz także na to
• 28:24
  trzeba uważać. Dla mnie to jest logiczne, ale
• 28:26
  jak no widzimy oglądając te firmy nie dla wszystkich jest to
• 28:30
  takie sensowne, ale jak już jesteśmy przy rzeczach skrzętnie
• 28:34
  krytykowanych przez opinię publiczną, również przeze mnie
• 28:38
  bardzo często, czyli konsumpcjonizm.
• 28:41
  No to muszę wam wspomnieć o sklepiku z pamiątkami, bo to
• 28:44
  jest też ważne, ponieważ ten w domu picassa ma totalnie inne
• 28:48
  rzeczy niż ten w głównym muzeum picassa, co?
• 28:51
  To zaskoczyło, że są totalnie inne rzeczy.
• 28:53
  Ciekawe czy specjalnie, czy czy w sensie, że się dogadali, czy
• 28:57
  tak wyszło. Ja na przykład kupiłam sobie
• 29:00
  kubek z picassem, w sumie to taką porcelanową czarkę projektu
• 29:04
  George amora i George zresztą też z tego co widziałam na
• 29:08
  internecie stworzył całą serię takich kubków inspirowanych
• 29:11
  artystami. Wiecie, tam jest salvador dalie,
• 29:14
  andy warhol bardzo mi się to podobało, ale najbardziej
• 29:17
  podobał mi się fakt, że jest to lokalna Marka.
• 29:21
  No i że ta produkcja jest rzemieślnicza, a nie jakaś tam
• 29:24
  chińszczyzna. Wiecie z jakichś gównianych
• 29:27
  chińskich sklepów gdzieś zamawiana jak w wielu miejscach
• 29:31
  z tego co sprawdziłam, to kosztuje 20 € na internecie,
• 29:35
  więc myślę, że bardzo podobnie kosztował też w tym muzeum.
• 29:39
  Jeszcze wam powiem, że właśnie pisząc ten podcast to piłam
• 29:42
  sobie kawkę cały czas z tego małego picassa z wystającym
• 29:46
  noskiem, więc fajna sprawa. No ale już ostatnia rzecz to wam
• 29:50
  powiem, że taką najbardziej kul rzeczą w tym sklepiku był fakt,
• 29:54
  że były tam skarpetki naszej polskiej firmy men mornings
• 29:58
  więc. Byłam zaskoczona.
• 30:01
  Właśnie one były z Picasso, a jeszcze fajniejsza rzecz, to
• 30:04
  jest to, że ja takie skarpetki mam, bo kiedyś dostałam je na
• 30:07
  urodziny od kory i oczywiście zabrałam je do malagi, więc w
• 30:11
  tym momencie miałam je na sobie. Więc moje drogie moi drodzy
• 30:16
  pierwsze muzeum mamy już za sobą, chodźcie teraz przywitać
• 30:20
  się z rzeźbą publita. Naprawdę w tamtym momencie
• 30:23
  biegłam jak w podskokach. Nie wiem czy tak się mówi,
• 30:26
  biegłam jak w podskokach, no bo naprawdę nie mogłam się
• 30:29
  doczekać, żeby zobaczyć tę rzeźbę, którą widziałam w
• 30:31
  internecie. Piękna, bardzo realistyczna, ale
• 30:35
  muszę przyznać, że chyba ktoś no był świadomy.
• 30:39
  Ego picassa, no bo no niestety ta rzeźba jest wyższa niż w
• 30:43
  rzeczywistości. Przecież prawdziwy Picasso miał
• 30:46
  metr 63, a my wszystkie metr 70, a kiedy koło niego siadałyśmy,
• 30:51
  no to byliśmy na równi. I tutaj lekko skręcę z tematu i
• 30:55
  wejdę na prywatę, no bo w końcu jesteśmy razem na wakacjach,
• 30:59
  więc mogę wam troszkę po biadolić.
• 31:02
  Tak luźniej, prawda? Mam nadzieję, że wam się podoba
• 31:04
  jak na razie ta wycieczka też powiem prawdę, że aż tak dużo
• 31:08
  nie biadole jak Jestem na wycieczce, ale no tutaj muszę
• 31:11
  was zabawiać, nie mam innego wyjścia, ale też w odróżnieniu
• 31:15
  od moich 2 psiapsi, które ze mną były w maladze, no to ja bardzo
• 31:20
  lubię interakcję z ludźmi. Dla mnie to jest jeden z
• 31:23
  bardziej wyjątkowych elementów. Jakichkolwiek wyjazdów.
• 31:28
  No i kiedy stałyśmy sobie przy tej rzeźbie picassa, podeszła do
• 31:31
  nas rodzinka Hiszpanów z jakiegoś innego miasta.
• 31:34
  Chyba więc zapytałam się, patrząc na nich, czy zrobić im
• 31:38
  zdjęcie, żeby wszyscy na nim byli, a nie, że na przykład tata
• 31:40
  robi i go nie ma na tym zdjęciu. No i okazało się, że mamuśka
• 31:44
  była po dużej ilości aperolka czy też jakiegoś innego winka i
• 31:49
  nie mówiła w ogóle po angielsku, nawet żadnego denki, ale bardzo
• 31:53
  chętnie opowiadała mi coś po hiszpańsku.
• 31:56
  Na szczęście zapytałam się tam tych osób, które były no i.
• 31:58
  Młoda taka córka nastolatka mi tłumaczyła mniej więcej na tyle
• 32:03
  ile umiała, co jej mama do mnie mówi.
• 32:05
  To było zabawne, bo kiedy ta pani mama zapytała się, jak mi
• 32:10
  się podoba malaga, no to powiedziałam, że bueno.
• 32:13
  Wiecie, no, musisz pański kończyć na kinder bueno, więc
• 32:16
  chciałam zabłysnąć, a ona do mnie, że bueno to znaczy tak se,
• 32:22
  więc od tamtego czasu. Zawsze właśnie z sylwią i z
• 32:25
  patrycją się śmiejemy, że coś jest bueno.
• 32:27
  Jak nam się tak średnio. Podoba, a my byłyśmy przekonane.
• 32:31
  Myślę, że dużo z was też, że bueno.
• 32:33
  No to jest super, prawda, przecież kinder bueno jest
• 32:36
  najwyższy. Dobra i teraz jeszcze jedna
• 32:39
  historia, bo też się wydarzyła tego wieczoru w tym samym
• 32:42
  momencie było tam też grupa turystów.
• 32:45
  Było już ciemno, wiecie, plac tak czy siak tętnił życiem, no
• 32:49
  bo to Hiszpania, knajpki wypełnione nie tylko turystami,
• 32:53
  ale po prostu szczęśliwymi ludźmi jedzącymi, paeję i
• 32:56
  pijącymi coś tam smacznego i pan przewodnik gadał jakieś pierdoły
• 33:01
  o Picasso. Niestety ja miałam wam o tym
• 33:03
  opowiedzieć i ja już nie pamiętam co on takiego
• 33:06
  powiedział, że ja aż musiałam do nich podejść.
• 33:08
  Bo powiedział coś niezgodnego z prawdą, a ja jakiś czas przedtem
• 33:12
  robiłam podcast i na pewno czytałam u źródła, no ale się
• 33:17
  nie dowiemy, już pewnie nigdy tyle że tak czy siak podeszłam
• 33:20
  do nich i mówię, że chyba coś minął się z prawdą, a on od razu
• 33:25
  agresywnie zareagował i pyta się mnie skąd ty jesteś?
• 33:29
  Nie no ja powiedziałam, że z Polski, a on od razu, że on jest
• 33:32
  z malagi i na pewno wie lepiej niż ja.
• 33:35
  No to ci co mnie znają, no to wiedzą, że bardzo łatwo mnie
• 33:38
  odpalić. Jak jest ktoś takim chamem?
• 33:41
  I to jeszcze mężczyzną i moje psiapsi z tyłu się chichrały
• 33:46
  zaczęły mnie nagrywać, no bo ja zawsze podchodzę miło do ludzi,
• 33:52
  yy, ale tutaj, no pan naprawdę mnie odpalił.
• 33:55
  Wiecie jak ja Jestem na wakacjach w ogóle ja Jestem
• 33:57
  bardzo sympatyczna wobec ludzi, no bo dlaczego mam nie być, ale
• 34:00
  ja wiedząc, że bardziej zirytuje go ignorowanie go, który stał
• 34:05
  obok nas. Zagadałam do właśnie jego grupy,
• 34:09
  która składała się z samych pań i opowiedziałam im kilka
• 34:12
  ciekawych ciekawostek. Aso ich ich grałyśmy się, panie
• 34:16
  były zachwycone i cały czas zadawały jakieś kolejne pytania,
• 34:20
  a pan przewodnik, który nie wspominał mimo tych no
• 34:24
  ciekawostkach był wręcz obrażony, ale powiedziałam mu,
• 34:27
  że naprawdę wielkie ego to jest chyba domena Hiszpanów i niech
• 34:31
  się na mnie nie gniewa, bo życie jest za krótkie, na nudne
• 34:34
  historie życzyłam im miłego wieczoru i dobrej zabawy w tej
• 34:38
  maladze i po prostu wróciłam do moich psiapsi.
• 34:42
  Więc to, że ktoś jest z malagi czy urodził się w maladze, nie
• 34:45
  zawsze znaczy, że wie więcej, albo że wie te same rzeczy.
• 34:49
  Wiecie, na pewno miał ogromną wiedzę w to nie wątpię, ale
• 34:53
  widząc grupę pańskie liszkami winka w dłoniach, ja po prostu
• 34:56
  wiedziałam, że moja anegdotki im się bardziej spodobają.
• 35:01
  Wiecie, no to są wakacje dla tych ludzi i dla mnie i nikogo
• 35:04
  nie obchodzą jakieś daty i nudne fakty.
• 35:08
  Tak mi się przynajmniej wydaje, więc to nie jest brak
• 35:11
  skromności. Moi drodzy we mnie tylko po
• 35:14
  prostu Jestem zboczona na punkcie ciekawostek o sztuce.
• 35:18
  Sami zresztą wiecie, ale wychodzi na to, że moje ego pod
• 35:22
  tym względem mało różni się od tego hiszpańskiego ty rudno no
• 35:27
  boże, może ja nie powinnam o tym mówić, tutaj wyjdę na taką
• 35:31
  jakąś. Trudną no wszystkie strony
• 35:34
  mariki musicie poznać, ale paniom się naprawdę podobało.
• 35:38
  Serio jeszcze ze mną wołały. W każdym razie po tych
• 35:43
  atrakcjach poszłyśmy sobie na ta pasiki do pobliskiej knajpki.
• 35:47
  Przyznam, że była bardzo kiepska, typowo turystyczna, ale
• 35:51
  była na rogu fajnym miejscu, więc jakby bez przesady nie
• 35:54
  bądźmy takimi snobami. Jedzenie było średnie, ale
• 35:58
  obsługa była fantastyczna. Pan nam przynosił darmowe szoty.
• 36:02
  Ja nie lubię takich szotów, szczególnie już takich słodkich,
• 36:06
  ale wiecie po prostu ja sobie wolę wypić winko, ale tak czy
• 36:09
  siak, no podobała nam się jego gościnność, ale jak będziecie
• 36:13
  widzieć taką piękną knajpkę, która ma dookoła płytki ułożone
• 36:17
  w picassa w dalego w jakiś takich różnych artystów, nie
• 36:20
  tylko malarzy. No to ja bym tam nie wiem, tak
• 36:23
  średnio szła, ale w sumie. Jak chcecie i nie ma co ukrywać,
• 36:29
  że jednak najważniejszym punktem dla mnie naszego wyjazdu było to
• 36:34
  główne muzeum picassa w maladze, w tym zameczku, więc o poranku
• 36:39
  wstałam sobie i się szykowałam i wtedy dziewczyny wybiegły z ich
• 36:43
  sypialni z balonem i z prezentami.
• 36:46
  No bo był to dokładnie 18 stycznia, czyli dzień moich
• 36:50
  urodzin. Było to bardzo wzruszające i
• 36:52
  bardzo zabawne i. My mamy taką tradycję właśnie na
• 36:56
  urodziny, że piszemy sobie poza pięknymi, normalnymi życzeniami.
• 37:01
  Też takie głupie wierszyki, które zaczynają się od na Górze
• 37:04
  róże i po prostu rymujemy. Tak wiecie strasznie nieudolnie
• 37:08
  specjalnie. Wydaje mi się, że to ja
• 37:11
  zapoczątkowałam to jakieś kilka lat temu, pewnie też z tym wiąże
• 37:15
  się jakaś historia. Muszę zapytać się dziewczyn, no
• 37:18
  ale pewności nie mam, bo jest to nieistotne.
• 37:20
  W każdym razie one brzmiały mniej więcej tak, bo nie mogę
• 37:23
  znaleźć tej kartki od dziewczyn na Górze róże na dole bez niech
• 37:27
  ci Picasso tańczy na rurze. Jeszcze z błędem ortograficznym,
• 37:32
  więc to było jeszcze bardziej zabawne.
• 37:35
  No ale chodzi o to, że to było trochę bardziej rozbudowane, ale
• 37:37
  że to jest tak niski poziom i my go uwielbiamy.
• 37:41
  Dobra, ale no już dreptaj my do tego muzeum, bo czas najwyższy
• 37:45
  zawsze jak chcę nagrać krótki podcast, to nie wychodzi tak, że
• 37:48
  no trudno, nie będę ukrywać, że się nie jarałam, bo jarałam się
• 37:53
  absolutnie. Budynek zewnątrz był wielki,
• 37:56
  masywny z takich pięknych, szarych, kamiennych cegieł.
• 38:00
  W środku w ogóle wszyscy byli mili, bardzo pomocni, ale jak?
• 38:04
  Wejdziecie do środka, jakby już do tego zameczku po tych
• 38:07
  schodach. Kiedy kupicie bilet, zostawicie
• 38:10
  rzeczy w szatni, a zresztą bilet kosztował około 55 zł.
• 38:14
  Sprawdziłam na internecie fill, nie wiem, czy są jakieś zniżki,
• 38:17
  musicie sprawdzać, bo jak są no to jednak warto korzystać,
• 38:20
  jakieś się studentem, młodszym czy kimkolwiek.
• 38:24
  W każdym razie w środku jest takie piękne patio z ogródkiem
• 38:28
  na środku. Jak patrzymy w górę, to są
• 38:30
  balkony z takimi białymi flarkami.
• 38:33
  No naprawdę coś niesamowitego, jeżeli.
• 38:35
  Chodzi o no pod takim względem architektonicznym, więc nawet
• 38:38
  wiecie, żeby w przerwach sobie posiedzieć, popatrzeć na ludzi.
• 38:41
  No ja też to lubię czy podyskutować po wystawie czy w
• 38:45
  trakcie wystawy. No to jest idealne miejsce do
• 38:49
  tego i na pewno nie będę opisywała wam po kolei każdego
• 38:53
  dzieła. No bo wydaje mi się, że jest to
• 38:55
  bez sensu. Muzeum jest bardzo duże, ma z
• 38:58
  250 albo prawie 300 prac w swoich zbiorach.
• 39:03
  Więc znaczy, w które były wystawione?
• 39:05
  Nie wiem jak tam ich inne ukryte zbiory i wydaje mi się, że.
• 39:09
  Nie było żadnego bardzo kultowego dzieła takiego wiecie,
• 39:13
  znanego w mainstreamie, jak na przykład te panny z awinią jest
• 39:17
  12 sal wypełnionych dziełami picassa, więc naprawdę było co
• 39:20
  oglądać. Tak czy siak nie ma co się
• 39:22
  przejmować. Oczywiście jest dużo obrazów,
• 39:26
  które tworzył jako młody chłopak.
• 39:27
  Jest też portret jego babci Marii.
• 39:30
  Taki mocno realistyczny, więc tutaj możemy zobaczyć jego
• 39:33
  umiejętności malarskie sporo. Sporo było takich obrazów i jak
• 39:38
  się przechodzi z sali do sali to widać wszystkie style, których
• 39:41
  próbował. Który mi się inspirował.
• 39:45
  Ja najbardziej właśnie lubię wystawy, które są
• 39:47
  chronologiczne, a o dziwo naprawdę byłam na kilku, które
• 39:51
  takie nie były. A tutaj jednak fajnie widać ten
• 39:54
  postęp artysty, ale nie tylko pod względem techniki, ale też
• 39:58
  właśnie tematy, które go inspirowały, czy nawet widać
• 40:01
  jakim artystom. Się inspirował w danym momencie,
• 40:05
  więc to było bardzo smaczne. Widać też powoli, jak dążył do
• 40:09
  łamania zasad i stworzenia właśnie tego swojego finalnego
• 40:13
  kubizmu były portrety jego wszystkich kobiet, więc od czasu
• 40:17
  do czasu tam nachylałam się nad moimi psiapsi i opowiadałam
• 40:21
  jakąś pikantną, albo i smutną ciekawostkę.
• 40:24
  No i z racji, że no te loty do malagi są tanie i Hiszpania jest
• 40:28
  bardzo blisko polski. No to było bardzo dużo Polaków i
• 40:32
  szczególnie panie Polki się zatrzymywały.
• 40:34
  I chichrały razem z nami. Jak tam wiecie, ostro jechałam
• 40:38
  potem picassa sami wiecie, że te historia.
• 40:41
  Propos picassa, jego kobiet jest bardzo dużo, były też różne
• 40:45
  rzeźby pomiędzy tymi obrazami bardzo specyficzne, bo Pablo
• 40:49
  lubił tworzyć z różnych tworzyw, a na przykład było siodełko od
• 40:54
  roweru z kierownicą, które wyglądało jak byk, też fajnym.
• 40:58
  Pokażę wam może na zdjęciu, bo tak padało światło na to, że
• 41:02
  cień pod spodem właśnie układał się w bardziej.
• 41:04
  Realistycznego byka taki niuans sik dobra, ale tutaj musimy to
• 41:08
  jednak jakoś posegregować, bo ja nie mogę tak wam ogólnie
• 41:10
  opowiadać, bo to nie jest mój styl.
• 41:14
  Na początku zachwycił mnie niedokończony, realistyczny
• 41:18
  obraz. On nazywa się po polsku.
• 41:21
  Mężczyzna patrzący na śpiącą kobietę i to jest obraz 1922
• 41:26
  roku. Fill taki no fragment malutkiego
• 41:29
  obrazu, na którym widać akt mężczyzny, s tylko zaczętym
• 41:33
  pomarańczowym tłem. Z tego co wiem, Picasso
• 41:37
  inspirował się w tamtym czasie malarstwem i rzeźbą starożytnego
• 41:40
  Rzymu. Uwielbiał też rafaella.
• 41:44
  Co faktycznie było gdzieś tam widoczne, chociaż patrząc na
• 41:47
  niego bardziej ciekawiło mnie, dlaczego Pablo nie dokończył
• 41:51
  tego obrazu naprawdę, bo mało jest takich pozostawionych na
• 41:55
  pastwę losu w jego kolekcji, ale też specjalnie poszukałam wam
• 41:58
  cytatu, bo pamiętałam, że kiedyś taki czytała.
• 42:01
  Zakończyć dzieło zakończyć obraz co za bzdura.
• 42:05
  Zakończyć to znaczy skończyć z tym zabić.
• 42:07
  To pozbyć się z duszy, zadać mu ostateczny cios cios łaski
• 42:12
  zarówno dla malarza, jak i dla obrazu.
• 42:15
  Więc tutaj mi to bardzo pasowało.
• 42:17
  Jeszcze tutaj naszła mnie taka myśl.
• 42:19
  Właśnie a propos tego, że on tutaj inspirował się na przykład
• 42:21
  rafaelem, widać w niektórych jego dziełach, kim się
• 42:24
  inspirował i widać, że gdyby został przy tym stylu, to.
• 42:29
  By nigdy nie był tym pablem picassem geniuszem, którego
• 42:32
  teraz znamy. I to co mi się też podoba w jego
• 42:35
  sztuce to to, że on bardzo szybko jakby to powiedzieć,
• 42:39
  zmieniał te trendy, które w danym momencie było, że próbował
• 42:43
  i coś z danego jakiś po prostu kawalątek brał do siebie i
• 42:47
  tworzył coś nowego, a nie zostawał tylko przy tym typu był
• 42:50
  impresjonistów, więc fill to jest bardzo fajne, on wiedział,
• 42:54
  że no chyba jego rolą życia jest złamać te konwenanse.
• 42:58
  Potem był obraz, który bardzo mi się podobał.
• 43:00
  Starszy, czyli był wcześniej z 1000 fill z 1800.
• 43:04
  Dziesiątego dziewiątego roku one się nazywały po polsku, no to
• 43:07
  Street giros, czyli no dziewczyny z ulicy powiedzmy
• 43:11
  ulicznice ja go nazywałam laferendy z ulicy i to był czas,
• 43:16
  kiedy latem Pablo zawitał do Barcelony ze swoim przyjacielem
• 43:20
  kasę hemasem. Pamiętacie go prawda?
• 43:22
  Kasę chemas bardzo popularne w niewinnej sztuce i wydaje mi
• 43:27
  się, że te daty do siebie bardzo pasują w sensie w mojej głowie.
• 43:32
  Ja to tak połączyłam, że to właśnie był wyjazd, który miał
• 43:34
  uchronić. Kasechy masa przed samobójstwem
• 43:39
  w sensie Picasso sobie wymyślił, że zabierze go do Barcelony, że
• 43:44
  porobią tam różne rzeczy, żeby właśnie chłopak przestał myśleć
• 43:49
  o tym, co go miało skłonić do popełnienia samobójstwa, które i
• 43:53
  tak popełnił rok później dla picassa i kasehymasa czas
• 43:57
  właśnie w tej Barcelonie był obfity w nowe doznania, tam
• 44:02
  chodzili na różne lafy ryndy, żeby właśnie odgonić te złe
• 44:05
  myśli. Ale z tego co ja czytałam w 2
• 44:10
  książkach poświęconych picassowi to kasę hemas wtedy udawał, że
• 44:16
  jest szczęśliwy, że wszystko gra, żeby Picasso po prostu się
• 44:21
  nie domyślił, ale Picasso chciał zrobić wszystko, by odciągnąć go
• 44:25
  od tych złych myśli, które miały pozbawić go życia po utraconej
• 44:28
  miłości po złamanym sercu. Pamiętacie?
• 44:32
  Ja nie wiem czy on miał jakieś problemy, czy był impotentem.
• 44:34
  Tamta dziewczyna, w której on się zakochał go nie chciała,
• 44:37
  właśnie ze względu na to, że coś tam jej nie pasowało w tej
• 44:41
  sypialni, że coś tam mu nie działało.
• 44:43
  Albo po prostu ona to powiedziała, żeby go ośmieszyć.
• 44:46
  Tam pewnie źródła są różne, ale ta historia w ten sposób zawsze
• 44:50
  jest prowadzona gdzieś w biografiach.
• 44:52
  No biedny chłopak przyznaje, ale też lubię te historie i ją
• 44:56
  zapamiętałam bardzo szybko, bo to było jedno z pierwszych
• 45:01
  doświadczeń moich z Picasso, które pokazało, że mimo całej
• 45:06
  nagonki on był bardzo lojalnym przyjacielem.
• 45:10
  W sensie on naprawdę dużo robił, żeby pomóc kasah m.
• 45:14
  Nie tylko, bo też innym przyjaciołom, ale tutaj jest
• 45:17
  taki mocny. Niestety przykład.
• 45:19
  No bo jego przyjaciel finalnie i tak się zabił.
• 45:22
  Tutaj też dużo wątków się połączyło, bo Picasso porzucił
• 45:26
  wtedy szkołę na rzecz przebywania z katalońską
• 45:29
  bochenką sceny sztuki modernistycznej i dzięki właśnie
• 45:33
  nim przebywał w tawernie quarte, quadre cats, quadre gac.
• 45:41
  W każdym razie 4 koty chyba prawda.
• 45:42
  Widziałam, że to nadal działa w Barcelonie, więc jak będziecie
• 45:45
  to weźcie zajdźcie, bo Jestem ciekawa.
• 45:48
  I one przebywając tą bochenką zobaczył, jakie zmiany zaszły w
• 45:52
  literaturze, filozofii w muzyce czy w polityce dowiedział się na
• 45:57
  przykład o niczym o ładzie o wagnerze i on wsiąknął w to
• 46:02
  grono młodych, takich butnych intelektualistów i wydaje mi
• 46:06
  się, że to też jest kolejna rzecz, która mocno na niego
• 46:09
  wpłynęła. Wszystko dla mnie zawsze ma
• 46:12
  jakiś sens, jest połączone ze sobą i wiecie, ja często tak
• 46:15
  zbaczam z tematu, no bo co mogłabym wam powiedzieć, że.
• 46:19
  Dobra ma tutaj pomarańczowe w coś tam piękne światłocień to
• 46:23
  jest nie do końca istotne, bo to co się kryje, czyli każda ta
• 46:26
  historia za tym obrazem dookoła właśnie wszystko, co
• 46:31
  towarzyszyło picassowi, kiedy go tworzył, to dla mnie to jest to
• 46:35
  mięcho, to jest ta esencja. Właśnie więc dla mnie to jest
• 46:38
  zawsze fantastyczne, no ale w każdym razie właśnie po samym
• 46:41
  tytule możecie się domyślić po prostu, że to są panie lekkich
• 46:45
  obyczajów. Ponieważ on jest bardzo ciemny.
• 46:50
  Nie powiedziałabym, że jest bardzo realistyczne, no ale jest
• 46:52
  bardziej realistyczne niż wszystkie inne dzieła picassa.
• 46:55
  Później, yy, powiedziałabym trochę, że jest mocno
• 47:00
  inspirowany właśnie impresjonizmem, bo to wszystko
• 47:03
  tam w tle gdzieś migocze ma taki fajny klimat, w oddali świecą
• 47:08
  jakieś latarnie, on jest ciemny, ale ja z tyłu gdzieś tam widzę
• 47:11
  tańczących ludzi, więc no ewidentnie jest to wiecie jakaś
• 47:16
  hiszpańska ciepła noc. Ale też jest bardzo
• 47:19
  dramatycznie, tak jakby to był już wstęp do smutnego i
• 47:23
  ciężkiego okresu błękitnego, który zacznie się właśnie tam za
• 47:27
  rok czy za 2, dokładnie po śmierci carresa kasa hemesa no
• 47:33
  prawda, że to jest ciekawe, no dla mnie to jest zawsze, ja się
• 47:36
  taki jaram, jak to wszystko się ze sobą łączy.
• 47:39
  Dobra, teraz moi drodzy, przemieszczamy się do kolejnego
• 47:42
  obrazu, który nazywa się 3 gracje jest szary, bardzo duży,
• 47:48
  ale zaciekawiło mnie, jaką techniką został stworzony, bo
• 47:52
  trochę wyglądał na pierwszy rzut oka jak si to druki warhola,
• 47:56
  tyle że Picasso stworzył go w 1923 roku, a andy swoje tworzył
• 48:00
  grubo 40 lat później, więc. No dla mnie to było ciekawe,
• 48:06
  chciałam się w to bardzo zagłębić.
• 48:08
  Ten dwudziesty trzeci rok to był czas po pierwszej wojnie
• 48:11
  światowej, gdzie Picasso na chwilę wrócił do.
• 48:14
  Taki trochę fascynacji klasycyzm mem, wiecie, po prostu tematy
• 48:18
  czerpał ze starożytnej Grecji irzymu, no i te 3 gracje są
• 48:22
  namalowane w szarościach, chociaż często bic są takie
• 48:25
  rzeczy robił, ale to co jest ciekawe to jest ta kreska, którą
• 48:29
  je obrysował używał do tego węgla, ale ten obrys wyglądał
• 48:34
  jak warholowskich pracach. Wiecie jak si to Drukuj się po
• 48:37
  prostu robi. Obrys taką czarną krechą farbą
• 48:41
  po prostu naprawdę to było ciekawe i nigdy na to nie
• 48:44
  zwróciłam uwagi, może ze względu na ilość prac jakie stworzył
• 48:48
  przez całe swoje życie Picasso. 50000 i po prostu wychodzi na
• 48:53
  to, że wyprzedził warhola o 4 dekady i teraz Jestem ciekawa,
• 48:58
  ale nie wiem czy tak to łączyć, czy na przykład warhol kiedyś
• 49:02
  zobaczył te 3 gracje gdzieś w jakimś albumie albo w muzeum i
• 49:06
  pomyślał o super takie będę robił się to druki pewnie nie,
• 49:10
  ale kurde fajnie by było, nie już nie pamiętam, muszę
• 49:13
  sprawdzić czy warhol się jarał picassem czy nie, ale wydaje mi
• 49:16
  się, że mógł, potem też był taki malutki portret olgi.
• 49:21
  Było kilka, ale mówię konkretnie o tym, z też z tego samego
• 49:24
  dwudziestego trzeciego roku jest to jeden z 225 obrazów, które
• 49:29
  Picasso sam wybrał na swoją pierwszą retrospektywę w Paryżu
• 49:34
  jest taki delikatny, bardzo prosty, składający się no
• 49:37
  dosłownie z kilku pociągnięć. Ona wygląda na smutną albo, no
• 49:42
  nie wiem, może taką skupioną mimo jakichś tam ciemnych
• 49:45
  szarawych i brązowych barw od razu.
• 49:48
  Mnie do siebie przyciągnęła może dlatego, że wiedziałam, że to
• 49:51
  olga. Miałam jej bardzo smutną
• 49:53
  historię, powiem wam też, że ja uwielbiam oglądać obrazy z
• 49:58
  bliska, to już jest a propos innych rzeczy nie a propos olgi
• 50:01
  po prostu ja podchodzę zawsze do nich gdzieś z boku, żeby jakby
• 50:05
  dostrzec każdą warstwę farby i każdy niuansik taki na przykład
• 50:10
  nie wymazany, ołówek czy inne detale, albo jakąś
• 50:13
  przestrzenność, jak na przykład nie wiem, dodawał jakiś
• 50:16
  piaseczek albo coś w tym stylu, więc też w art.
• 50:19
  Newsletterze, bo już zaczęłam go robić.
• 50:21
  Wstawiłam wam kilka obrazów. Są na wprost nas i z boku,
• 50:26
  żebyście zobaczyli też te same niuanse, siki, które mnie gdzieś
• 50:30
  tam za jarały, no i też oczywiście moi drodzy, to co
• 50:33
  uwielbiam najbardziej, czyli co sobie pozostawiam na deser.
• 50:36
  No to jednak odchodzę daleko od tych obrazów, by móc podziwiać
• 50:40
  je w całości. Zresztą też jest taka zasada,
• 50:43
  jak się maluje, że Nie możesz za długo siedzieć przy sztaludze
• 50:46
  musisz na przykład od niej odejść.
• 50:49
  Żeby zobaczyć całokształt czy nie pierdyknęła się gdzieś tam
• 50:51
  jakaś perspektywa czy skrót perspektywiczny, więc to też
• 50:55
  jest istotne i ja tak lubię. Właśnie z każdej strony
• 50:57
  pooglądać te obrazy o k. Bo jeszcze pomyślałam o jednej
• 51:02
  rzeźbie, a było ich sporo i od razu powiem, że no Michał anioł
• 51:07
  to z picassa nie był to. Muszę przyznać, jest cały
• 51:11
  przekrój od tych inspirowanych afrykańskimi wierzeniami, gdzie
• 51:16
  teraz mu się zarzuca, że kradł w ogóle kulturę afrykańską po
• 51:20
  jakieś dziwne brzydactwa naprawdę dosłownie brzydactwa,
• 51:24
  które no nie zwrócilibyście na nie uwagi, gdyby nie były
• 51:28
  podpisane Pablo Picasso, ale była jedna, która bardzo różniła
• 51:33
  się od reszty, która wyglądała no trochę jak żywcem wyciągnięta
• 51:37
  z Muzeum sztuki Nowoczesnej. I ta rzeźba nazywa się?
• 51:41
  Głowa śmierci 1943 roku i dlatego ja zawsze patrzę na
• 51:46
  daty, no bo ja od razu ją wiedziałam, z czym to się będzie
• 51:49
  jadło, skoro był to czterdziesty trzeci rok.
• 51:51
  Ona jest bardzo malutka. W sumie to są 4 rzeźby, takie
• 51:55
  niecałe 4 cm i to był moment w historii, kiedy Paryż było
• 52:00
  kupowany przez Niemców od 3 lat i mimo tego Picasso nadal
• 52:04
  tworzył. Chociaż wtedy skręcił mocno w
• 52:07
  taką dosyć. Niespotykaną dotychczas dla
• 52:10
  niego. I też dla mnie prymitywność i w
• 52:15
  tej gablotce wisi półka z 4 malutkimi dosłownie maluteńki mi
• 52:20
  odlewami z brązu, gdyby nie tytuł to nie wiedziałabym, że to
• 52:24
  mają być głowy śmierci. Trochę wyglądały jak taka po
• 52:28
  prostu kuleczka fill z brązu w jednym miejscu zgnieciona,
• 52:32
  aczkolwiek w tej ogromnej sali wypełnionej naprawdę wielkimi
• 52:36
  pięknymi obrazami szkicami. To właśnie ta malutka praca mnie
• 52:41
  najbardziej zaciekawiła. Yy, bardzo surowa forma, wręcz
• 52:45
  abstrakcyjna. No tak jak wam powiedziałam, że
• 52:48
  nie powiedziałabym, że to są głowy kanciasta, ale i obła ja
• 52:52
  wiem, że to nie ma sensu, że jest kanciasta i obła, ale jak
• 52:55
  ją zobaczycie to chyba zrozumiecie i zapewne jak bym
• 52:59
  miała podejść do tego dzieła. Dosłownie no to byłaby to jakaś
• 53:04
  taka forma refleksji na temat życia na temat śmierci, no które
• 53:07
  podczas nazistowskiej okupacji było ciągle zagrożone, ale też
• 53:12
  na pewno Picasso nie mógł wtedy mmm, ani się wystawiać, co było
• 53:17
  dla niego bolesne, ani tworzyć dokładnie tego co chciał.
• 53:22
  No bo był pod ciągłą obserwacją gestapo.
• 53:25
  Tam mówili, że go. Sztuka to jest po prostu zło
• 53:28
  wcielone, no i też przez te okupacje wszystkie materiały.
• 53:33
  Były bardzo ciężkie do zdobycia nawet dla kogoś takiego jak
• 53:35
  Pablo Picasso, więc to było mocne ograniczenie w jego.
• 53:41
  Pracy, więc myślę, że sobie radził jak mógł, no bo musiał
• 53:44
  tworzyć musiał pewnie zajmować myśli naprawdę ciekawa praca w
• 53:48
  sensie no to jest coś, co zapamiętałam najbardziej z tego
• 53:51
  całego muzeum, bo było czymś innym czymś, czego nie
• 53:55
  spodziewałam się po Picasso o no i też to co mnie zaciekawiło, to
• 54:00
  jest kolejny obraz z czterdziestego szóstego roku
• 54:04
  kobieta w fotelu i tą kobietą była Francois.
• 54:09
  I tutaj mam Cytat, który będzie idealny do tego obrazu.
• 54:14
  Zastanawiałem się jak przekazać myśl, że należysz do Królestwa
• 54:18
  roślin, a nie zwierząt. Nigdy nie czułem się zmuszony do
• 54:22
  przedstawiania kogokolwiek w ten sposób.
• 54:24
  To dziwne, prawda? Myślę jednak, że to w sam raz,
• 54:27
  że to cię reprezentuje i to jest Cytat z tej książki, żyjąc
• 54:32
  picassem, którą Francuzi lu wydała w sześćdziesiątym
• 54:35
  czwartym roku. W każdym razie ten obraz, który
• 54:38
  wisi w muzeum picassa w maladze, przedstawia właśnie Francois,
• 54:42
  ilu, którą Picasso fascynował się przez wiele lat, też byli
• 54:47
  około 10 razem, ale no nie. Przez wszystkie lata się nią
• 54:50
  fascynował. Ja osobiście wam powiem, że
• 54:52
  uwielbiam w francuis ona była takim bedesem wiecie o co
• 54:57
  chodzi? W sensie ona często stawiała się
• 55:00
  picassowi ostatnio cytowałam w podcaście o stylówkach a propos
• 55:05
  tamary łempickiej w sensie to była bardzo ciekawa intrygująca
• 55:09
  kobieta i czym więcej gdzieś tam natrafiam na nią tym po prostu
• 55:13
  rozumiem dlaczego Picasso był nią właśnie zafascynowany, że
• 55:17
  była jego. Tak ważną muzą w życiu i ważną
• 55:20
  partnerką też i wiecie pewnie gdzieś tam początki były bardzo
• 55:25
  romantyczne. Namalował wiele jej portretów.
• 55:31
  I też z tego co się dowiedziałam, no to to jest taka
• 55:35
  też urocza historia, bo on na wiosnę zawsze powracał do
• 55:39
  owalnego kształtu księżyca. Tak to było zapisane i do takich
• 55:43
  form kwiatowych one musiały ewidentnie z fransu asięmu
• 55:46
  kojarzyć, bo mam tutaj pewien Cytat, a nawet 2 nie mogę nic z
• 55:51
  tym zrobić powiedziała. Po prostu chcę być w ten sposób
• 55:54
  przedstawiana. Czasami tak jest są formy, które
• 55:57
  narzucają się malarzowi, on ich nie wybiera i właśnie tutaj też.
• 56:01
  Są taki bardziej obfity obszerny Cytat z jej książki, żyjąc
• 56:07
  picassem następnego dnia powiedział, lepiej byłoby,
• 56:10
  gdybyś pozowała mi nago, kiedy zdjęłam ubranie, kazał mi stanąć
• 56:14
  tyłem do wejścia. Stałam wyprostowana z rękami
• 56:18
  wzdłuż ciała, poza snopem światła dziennego, wpadającym
• 56:21
  przez wysokie okna po mojej prawej po mojej prawej stronie.
• 56:24
  Całe miejsce było skąpane w słabym jednolitym świetle,
• 56:28
  które. Znajdowało się na granicy
• 56:30
  cienia. Pablo stał w pewnej odległości 3
• 56:33
  lub 4 jardy ode mnie. Wyglądał na spiętego i odległego
• 56:38
  jego oczy. Nie spuszczały mnie ani na
• 56:40
  sekundę, nie dotykał swojego bloku rysunkowego nie trzymał
• 56:44
  nawet ołówka. Wydawało się, że to trwa bardzo
• 56:47
  długo. W końcu powiedział, widzę, co
• 56:50
  muszę zrobić. Możesz się już ubrać, nie
• 56:53
  będziesz musiała znowu pozować i to jest prawda, ponieważ Picasso
• 56:57
  najczęściej podczas tego swojego kupistycznego.
• 57:01
  Okresu malował z pamięci to jest coś no niewiarygodnego i chyba
• 57:04
  rzadko spotykanego u artystów. Ale moi drodzy w ostatniej albo
• 57:10
  jednej z końcowych salz, bo jak sprawdzałam to była jakaś
• 57:13
  jedenasta były prace, które wykonał jako jakby to powiedzieć
• 57:19
  wykonywał je przez ostatnie kilka lat swojego życia, kiedy
• 57:22
  był już u kresu. Powiedzmy uważam, że ta sala
• 57:25
  jest mocna i mówię tu z pełną świadomością, bo pamiętam, że
• 57:28
  Picasso jeszcze w dzień swojej śmierci.
• 57:31
  Coś tworzył, leżąc w łóżku i te prace dla mnie były trochę inne,
• 57:36
  ale nie na pierwszy rzut oka. Po prostu ja pamiętam, że ja
• 57:40
  podeszłam do dziewczyn, ja mówię kurde, no w takim stylu jak
• 57:44
  maluję Picasso, nie właśnie kubizm bardzo kolorowe, ja
• 57:47
  mówię, ale coś z tymi pracami jest, nie, że nie tak tylko, że
• 57:51
  one się różnią od tych, które widziałam w całym swoim życiu,
• 57:55
  mimo że mają ten sam motyw, jakby też są portretami, że.
• 58:00
  No są takie same, a są jednak inne i wtedy właśnie się
• 58:03
  okazało, że to są portrety, które malował pod koniec swojego
• 58:06
  życia. Jest to bardzo istotne, jak ja
• 58:09
  na nie patrzyłam, to mi się zdawało, że one były trochę
• 58:12
  szybciej malowane, mniej dokładniej.
• 58:15
  Ale też tak bardziej zamaszyście jakby robił mniej, ale większych
• 58:19
  ruchów. Wiecie o co chodzi?
• 58:21
  Tak jakby trochę wiedział, że nie ma już zbyt wiele czasu, a
• 58:24
  chce jak najwięcej stworzyć, albo po prostu też nie miał aż
• 58:28
  tak wiele siły, więc moi drodzy ja nie wiem czy ja bym mogła
• 58:32
  sobie dorabiać jako przewodniczka mariczka, ale mam
• 58:36
  nadzieję, że chociaż moi przyjaciele się cieszą, że mają
• 58:38
  to za darmo i że to doceniają. Nie no żartuję, wiadomo.
• 58:43
  Uwielbiam zawsze z nimi spędzać czas, no bo jakby wszyscy moi
• 58:46
  przyjaciele są też jakoś powiązani ze sztuką, że ją
• 58:50
  kochają i że się na nią na niej znają.
• 58:52
  Zawsze się śmieją, że jak ze mną gadają gdzieś to jakby podcast
• 58:56
  leciał sobie w tle. Nie wiem czy to miłe czy nie.
• 59:00
  No dobra, ale teraz jedna z moich ulubionych części,
• 59:04
  ponieważ wspaniałym elementem tego muzeum jest ich ogród.
• 59:08
  Tu was zaskoczę, on jest ogrodzony od głośnych uliczek,
• 59:11
  które są przepełnione turystami. Widać tylko drzewa, kawałek
• 59:15
  budynku i my wtedy poszłyśmy sobie już po obejrzeniu wystawy
• 59:20
  zamówiłyśmy torcik, soczek i kawę i.
• 59:23
  Co dziewczyny wyciągnęły 2 świeczki 33?
• 59:27
  Rozumiecie no tyle lat skończyłam one przywiozły ze
• 59:31
  sobą świeczki, żebym mogła zdmuchnąć je i pomyśleć życzenie
• 59:35
  siedząc w ogrodzie muzeum picassa, najpiękniejsza rzecz po
• 59:39
  prostu na świecie i chyba was nie zdziwi, że najbardziej na
• 59:43
  świecie kocham i doceniam moich przyjaciół.
• 59:45
  Bardzo często tu o nich wspominam.
• 59:47
  Nawet jeżeli nie mówię. Po imionach i nazwiskach to po
• 59:50
  prostu są istotnym elementem w moim życiu.
• 59:54
  I to co chyba najfajniejsze, to fakt, że oni są ze mną wszyscy
• 59:58
  niezmiennie od kilkunastu lat dorastaliśmy i wszyscy się jakoś
• 1:00:02
  tam kształtowaliśmy wzajemnie uważam i tutaj całkiem poważnie
• 1:00:07
  mówię, że jest to jedno z moich największych osiągnięć i
• 1:00:10
  przywilejów mieć właśnie takich ludzi wokół siebie, ale teraz
• 1:00:15
  sobie wyobraźcie ciepły, rześki dzień, siedzimy w ogrodzie,
• 1:00:19
  dziewczyny wystawiają twarze do słońca, które jest wysoko ponad
• 1:00:23
  pięknymi, starymi. Ja popijam kawkę na przemian z
• 1:00:27
  sokiem pomarańczowym, wpatrując się w zielone papużki, które
• 1:00:31
  właśnie przyleciały i kąpią się w fontannie razem z gołąbkami
• 1:00:35
  obok mnie po ramieniu smyra mnie krzak z baby mandarynkami, no po
• 1:00:39
  prostu powiem wam coś niezwykłego, nagle jakiś hałas
• 1:00:44
  wybudza nas tego utopijnego wakacyjnego relaksu, bo ktoś się
• 1:00:48
  potknął i Hello kawę. No ale wszyscy się miło zaśmiali
• 1:00:53
  razem właśnie z tym panem i wrócili do swoich zajęć.
• 1:00:57
  Mam nadzieję, że zostało mu trochę kawy, omówiłyśmy sobie na
• 1:00:59
  spokojnie, co nam się podobało w tej wystawie dokończyłyśmy
• 1:01:02
  torcik i przed wyjściem zaszłyśmy jeszcze oczywiście do
• 1:01:05
  sklepiku. Tutaj kupiłam taką piękną
• 1:01:08
  drewnianą figurkę picassa i drewniany breloczek, który mam
• 1:01:12
  przy kluczach kilka pocztówek jak zwykle na pamiątkę i ołówki,
• 1:01:16
  bo wiecie co. Ja zawsze szukam ołówków w
• 1:01:18
  muzeum, bo po pierwsze nie są drogie.
• 1:01:21
  Yy, chyba, że w muzeum sztuki Nowoczesnej w Warszawie dla mnie
• 1:01:25
  po prostu jest to super pamiątka z racji, że no ja w moich
• 1:01:29
  książkach zawsze notuję, one są całe po bazgrane, no bo muszę
• 1:01:32
  robić notatki, więc jakoś tak milej sobie notować ołówkiem,
• 1:01:38
  który mi przypomina jakieś takie fajne wspomnienia.
• 1:01:42
  Ludzie, ale zapomniałabym o najważniejszym, bo wiele lat
• 1:01:46
  temu moi inni przyjaciele, którzy bardzo dużo podróżują.
• 1:01:50
  Oni wysłali mi zdjęcie z malagi. Pewnej rzeczy była to rzeźba
• 1:01:54
  sowy tak brzydka, tak krzywa właśnie autorstwa picasa, że się
• 1:02:00
  w niej zakochałam. No i stwierdziłam, że to będzie
• 1:02:03
  idealny moment, że w końcu nastał ten dzień w moim życiu,
• 1:02:06
  żeby zobaczyć ją na żywo. Oczywiście wstawię ją wam na
• 1:02:10
  Instagrama, żebyście wszyscy zobaczyli, podziwiali, chociaż
• 1:02:13
  pewnie kiedyś się chichraliśmy z niej, ale z racji, że życie
• 1:02:17
  zawsze musi dać małego pstryczka.
• 1:02:20
  No to po zapytaniu wszystkich ochroniarzy pracowników okazało
• 1:02:24
  się, że tej rzeźby już nie ma. W muzeum picassy nie potrafili
• 1:02:27
  mi odpowiedzieć gdzie ona jest, a naprawdę jej szukałam w każdym
• 1:02:30
  pomieszczeniu 2 razy przeszłam i byłam trochę zawiedziona, ale no
• 1:02:33
  wierzę, że jeszcze kiedyś będę miała okazję zobaczyć ją na
• 1:02:37
  żywo, bo z tego co googlowałam to takich brzydkich słów
• 1:02:40
  picassach z drewna chyba z drewna albo z ceramiki było dużo
• 1:02:44
  więcej, no i też po wyjściu z tego muzeum które.
• 1:02:48
  Wydaje mi się, że było bardzo satysfakcjonujące.
• 1:02:51
  Zeszłyśmy do pobliskiego kościoła świętego Jakuba.
• 1:02:54
  No ponieważ był gdzieś tam za rogiem i jest to kościół, w
• 1:02:57
  którym Pablo został ochrzczony. 10 listopada 1881 roku pod
• 1:03:02
  pełnym imieniem Pablo Diego, jose Francisco depola, juan
• 1:03:06
  nepomucen delos remedios i crispano delasantisma trinidad.
• 1:03:12
  To tak w skrócie. To jest jego pełne imię i nazwi
• 1:03:20
  serio, ale moje drogi moi drodzy.
• 1:03:23
  To jeszcze nie jest koniec naszej wycieczki.
• 1:03:25
  Wiem, że już jesteście pewnie lekko zmęczeni i bolą was trochę
• 1:03:29
  nogi od tego chodzenia, ale czas na kolejne spacerek.
• 1:03:33
  Tutaj. Przy okazji Sylwia kupiła nam
• 1:03:35
  empana dyna zaś i bardzo dobrze i poszłyśmy na plażę.
• 1:03:39
  Lama lageta plaża nie była jakaś wybitna, to też było zimno, ale
• 1:03:44
  ten piasek nie był taki mięciutki, więc siedziałyśmy
• 1:03:46
  sobie na murku. Porozmawiałyśmy pogapiłyśmy się
• 1:03:49
  na zrelaksowanych ludzi to w ogóle jest takie bardzo
• 1:03:52
  przyjemne patrzeć na szczęśliwe buzie, ale nie dziwi mnie, że
• 1:03:55
  nawet zimą w kiedy oni mają ciepełko w miarę no to są dużo
• 1:04:00
  bardziej szczęśliwi niż my, kiedy jest tak zimno, malaga
• 1:04:03
  jest naprawdę piękna, ja nie byłam w ogóle tego świadoma,
• 1:04:07
  myślałam, że tylko się skupię na Picasso, ale samo miasto jest
• 1:04:10
  przy fantastyczne i wtedy patrząc na to morze pomyślałam
• 1:04:14
  sobie. Jak zawsze, kiedy w sumie jest
• 1:04:16
  mi dobrze, że życie jest naprawdę fajne.
• 1:04:19
  Ale nie chciałyśmy marnować dnia, więc kiedy zjadłyśmy
• 1:04:23
  empana tki poszłyśmy w dalszy spacerek, więc idziecie z nami.
• 1:04:28
  Idziemy wzdłuż Wybrzeża, widzimy jachty, knajpki oczywiście
• 1:04:31
  wypełnione ludźmi i docieramy w końcu do ostatniego punktu tej
• 1:04:37
  wycieczki, czyli do centrum pompidu i wiecie, co tam było
• 1:04:41
  wielgachny, ale tak wielki, że biegery z better to jest za
• 1:04:45
  mało. Obraz Davida hokeja.
• 1:04:49
  I właśnie w tamtym momencie też się dowiedziałam, że będzie
• 1:04:53
  wielka wystawa hokeja w Paryżu, na którą mam zamiar się wybrać,
• 1:04:57
  chociaż nadal nie mam biletów. Ale no powiem tylko, że Nadzieja
• 1:05:02
  umiera ostatnia zabawnych rzeczy.
• 1:05:05
  Jeszcze muszę wspomnieć o tym, że naprawdę wszystkie 3 z moimi
• 1:05:10
  psiapsi jesteśmy bardzo lotne. Tutaj mogę was o tym jakby
• 1:05:14
  zapewnić, ale dłuższą chwilę zajęło nam.
• 1:05:18
  Jakby zanim zorientowałyśmy się, jak w ogóle wchodzi się do tego
• 1:05:21
  muzeum. No bo niby było, ale trzeba było
• 1:05:25
  jakoś do niego wejść, ale nie było tego wejścia, ponieważ ono
• 1:05:30
  Jezus to było skomplikowane, nieważne, dałyśmy radę.
• 1:05:33
  No dobra, ale jeszcze jak stoimy przed tym wejściem, które
• 1:05:36
  znalazłyśmy? No to była najważniejsza część,
• 1:05:39
  która bardzo nam się rzucała w oczy, czyli wielka szklana,
• 1:05:43
  kolorowa kopuła, ale w sumie to nie kopuła, tylko kostka, która
• 1:05:47
  wystawała z ziemi i jest jakby ponad tą ziemią ponad tym
• 1:05:52
  muzeum. Ale na drugim poziomie chodnika
• 1:05:58
  pokażę wam na zdjęciach, żebyście wiedzieli o co chodzi,
• 1:06:00
  albo jak byliście w maladze, to dokładnie wiecie, o czym ja
• 1:06:02
  mówię fill, bo to jest centrum pompidou, bo samo muzeum właśnie
• 1:06:06
  znajduje się Pod powierzchnią, co jest bardzo kul dookoła.
• 1:06:09
  Jest jakiś bazarek albo przynajmniej wtedy był pełno
• 1:06:12
  tych knajpek, te jachty, statki, Wybrzeże, no klimat, absolutnie
• 1:06:16
  wakacyjny palmy, zachodzące słońce naprawdę.
• 1:06:20
  Lekko podpici ludzie, którzy no są w na wakacjach albo skończyli
• 1:06:23
  pracę super klimat, no i ta kopuła to jest projekt Daniela
• 1:06:28
  burrena, czyli francuskiego artysty i nawet jak dzień
• 1:06:32
  wcześniej jeszcze nie wchodziłyśmy do muzeum.
• 1:06:35
  No to było to naprawdę niesamowite, kiedy sobie
• 1:06:38
  usiadłyśmy przed nią przed tą kolorową kostką, bo promieni
• 1:06:43
  światła, które jest bardzo cieplutkie w tej maladze.
• 1:06:46
  Przenikały przez te kolorowe szyby i rzucały taki bardzo
• 1:06:50
  kolorowy cień. Nazwałabym tę kopułę takim
• 1:06:55
  wielkim świetlikiem, super sprawa i zdecydowanie jest to
• 1:06:59
  bardzo rozpoznawalne miejsce w maladze.
• 1:07:01
  W środku okazało się, że z racji, że muzeum właśnie jak
• 1:07:04
  powiedziałam, ma kilka pięter w dół, no to można zadrzeć głowę
• 1:07:07
  do góry i spojrzeć właśnie w otchłań tej kolorowej, szklanej
• 1:07:11
  kostki. Boże, ile razy ja powiedziałam,
• 1:07:13
  kolorowa, dobra, mogłabym na przykład zmienić określenie typu
• 1:07:17
  barwne, ale kolorowa jest najbardziej.
• 1:07:20
  Idealna, mogę się tu powtarzać, nie dostaje punktów za powtórkę
• 1:07:23
  jak na polskim, prawda ujemnych punktów?
• 1:07:26
  W każdym razie ta instalacja fill z tego, co się teraz
• 1:07:29
  dowiedziałam, stała się symbolem centrum właśnie pompidu i ma
• 1:07:33
  status stały, czyli okazało się, że malaga albo władze malagi
• 1:07:38
  kupiły ją w 2017 roku za prawie 800000 €, czyli nieźle.
• 1:07:44
  Wydaje mi się, że to jest bardzo ciekawy symbol fill, nawet dla
• 1:07:47
  tych, którzy nie zejdą do muzeum, bo jednak ona łączy tę
• 1:07:51
  sztukę współczesną z tą miejską przestrzenią.
• 1:07:55
  Nie wiem czy to ładne, ale takiej leciwej malagi w totalnie
• 1:07:58
  bardziej. Surowym klimacie i kiedy już
• 1:08:02
  zeszliśmy, w końcu po ogromnych długich schodach w dół dookoła w
• 1:08:07
  ogóle na ścianach rozchodziły się fale.
• 1:08:09
  Okazało się, że to są freski autorstwa havera de chuana,
• 1:08:13
  przedstawiające prądy morskie. Bardzo było to miłe powitanie,
• 1:08:18
  że już na wejściu na ścianie było dzieło sztuki i już w
• 1:08:22
  pierwszej sali okazało się, że ewidentnie powinna nazywać się
• 1:08:27
  bigger. Jest better, bo wszystko było
• 1:08:30
  tam ogromniaste. Oczywiście, że gwiazdą sali był
• 1:08:34
  obraz Davida hokeja, który nazywa się nadejście wiosny.
• 1:08:38
  Ma 9 m i składa się z 32 paneli. Widzimy na nim Las i no jest
• 1:08:46
  zachwycający. Oczywiście też skala tutaj robi,
• 1:08:48
  nawet tego się nie da ująć na jednym zdjęciu, które się robi
• 1:08:52
  bez szerokiego kąta i ja sobie oglądałam kawałek po kawałku,
• 1:08:56
  ale największe wrażenie jednak właśnie robił, kiedy przeszłam
• 1:09:00
  przez całą długą salę, żeby móc go podziwiać w całości
• 1:09:05
  naprzeciwko. Stojąc David zaczął malować go w
• 1:09:08
  2000. Jedenastym roku podczas zimy.
• 1:09:12
  No i on trochę tak dokumentował wiosnę, jakby takie wiosenne
• 1:09:15
  przeobrażenie się. Wszystkie te wijące pędy, które
• 1:09:19
  widzimy. Eksplozja zieleni, kwiatów,
• 1:09:22
  drzew. Wiecie, no, wiosna to jest w
• 1:09:24
  ogóle piękne fill, moment w fill na świecie i pamiętajcie, że my
• 1:09:29
  jesteśmy farciarzami, że mamy wiosnę, chociaż już bardzo
• 1:09:32
  krótko, bo moi przyjaciele z Brazylii pamiętam, jak wiele lat
• 1:09:35
  temu byli fill zafascynowani, na przykład, że w Polsce są 4 pory
• 1:09:40
  roku, oni kazali mi wysłać zdjęcie śniegu.
• 1:09:44
  No ale co do obrazu hokeja to wszystko było bardzo soczyste,
• 1:09:48
  bardzo hokejowskie wręcz takie nierealne, no ale nie maluje w
• 1:09:53
  realistyczny sposób, więc nie ma co się dziwić z tego co jeszcze
• 1:09:57
  gdzieś doczytałam to hoknej po prostu chciał uwiecznić ulotność
• 1:10:00
  światła i zmiany jakie zachodzą podczas różnych sezonów i wydaje
• 1:10:05
  mi się, że mu się to udało, ale dobra zostawmy tego Davida.
• 1:10:10
  Bo potem było coś, co mnie bardziej jeszcze zainteresowało.
• 1:10:14
  Kazałam patrycji stanąć koło rzeźby bartlemiego to gło tu
• 1:10:18
  mogę źle czytać. Chciałam bardzo zobaczyć skalę
• 1:10:23
  tego, co widniało przed moimi oczami, ale też wam oczywiście
• 1:10:27
  wrzucę w art newsletter i wrzucę też do na Instagram w posta
• 1:10:32
  fill, ponieważ były to 2 krzesła, które miały 3 m.
• 1:10:35
  Każdy więc powiem wam, że robiło ogromne wrażenie.
• 1:10:39
  Fill, praca sama w sobie fill już jest ciekawa, tak wiecie
• 1:10:43
  wizualnie, kiedy na nią patrzymy, no bo jest wielka.
• 1:10:47
  Ale jej znaczenie i geneza powstania jakby kręci się wokół
• 1:10:50
  istotnego tematu. Na pierwszym krześle są różne
• 1:10:54
  paczki, worki rzeczy należące do osób, które zostały zmuszone do
• 1:10:58
  emigracji. Jest właśnie o ludziach, którzy
• 1:11:01
  zostali przymuszeni do opuszczenia swoich domów ze
• 1:11:04
  względu na niebezpieczeństwo na jakąś wojnę, więc można by
• 1:11:08
  pomyśleć, że te bagaże patrząc na nie tak bardziej nie
• 1:11:11
  dosłownie są bagażem ich doświadczeń.
• 1:11:14
  No świetne to jest za to drugie krzesło, które.
• 1:11:18
  Górowało nad malutką patrycją miało na sobie równie wielkie
• 1:11:23
  drewniane pieczątki i artysta, jakby chciał trochę ukazać
• 1:11:27
  kolejny problem tej ucieczki tej migracji, ponieważ cały system
• 1:11:32
  biurokracji, który no zwleka i blokuje dostęp do pomocy i
• 1:11:36
  schronienia. Był zawarty właśnie w tych
• 1:11:39
  wielgachnych pieczątkach świetnie, bo świetne było to
• 1:11:41
  połączenie. Wydaje mi się, że jest to bardzo
• 1:11:44
  mocne prawda, więc myślę, że skala tej instalacji musiała być
• 1:11:48
  taka wielka, bo tak samo jest wielka nagonka na ludzi, którzy
• 1:11:52
  szukają schronienia, ale wydaje mi się, że sami najlepiej o tym
• 1:11:55
  wiecie, obserwując media, które szczują teraz wszystkich
• 1:11:59
  przeciwko sobie, którzy fabrykują jakieś żenujące dowody
• 1:12:02
  i wywołują w obywatelach. Strach, agresję po prostu znowu
• 1:12:06
  nas polaryzują dzielą obrzydliwa akcja.
• 1:12:10
  Więc no to wszystko działo się w styczniu jeszcze przed tymi
• 1:12:14
  rzeczami, ale jak teraz o tym nagrywałam, to pomyślałam, że to
• 1:12:18
  jest niezmienny temat i tutaj po raz kolejny powiem, że nie chce
• 1:12:22
  opisywać wam każdego dzieła. Po kolei, no bo jest to bez
• 1:12:26
  sensu, no i też nie ukrywam, że chciałabym wam zostawić jakąś
• 1:12:30
  tam niespodziankę, jeżeli kiedykolwiek traficie do malagi.
• 1:12:34
  Aha, słuchajcie, bo teraz mi się przypomniało.
• 1:12:37
  Bo ja jadąc do malagi w ogóle nie sprawdzałam jakie dzieła
• 1:12:41
  znajdują się w tych 3 muzeach. Bo chciałam mieć niespodziankę i
• 1:12:46
  to był mega ekstra, ale też wiedziałam, że no trochę o
• 1:12:48
  Picasso wiem, więc będzie mi łatwiej.
• 1:12:51
  Zazwyczaj jednak robię gruby risercz tak czy siak opowiem wam
• 1:12:54
  o kilku rzeczach, które mnie zaskoczyły czy zaintrygowały
• 1:12:57
  bardziej właśnie w tym centrum pompidu cała też przestrzeń
• 1:13:01
  muzeum, jego rozległość już robiły wrażenie.
• 1:13:04
  Myślałam jednak, że no nie znajdę nic ciekawego po za
• 1:13:09
  hokejem. Nie wiem czy myślałam dlatego,
• 1:13:11
  że już byłam zmęczona czy po prostu z przeświadczenia, że
• 1:13:15
  przyjechałam jednak nastawiona na sztukę pokroju picassa, nie
• 1:13:19
  jakąś sztukę współczesną, no ale powiem wam, że bardzo się
• 1:13:22
  myliłam. Chociaż nadal uważam, że kilka
• 1:13:26
  muzeów w jeden dzień to jest odbieranie sobie totalnie
• 1:13:29
  przyjemności. Ja wolę zobaczyć mniej, a
• 1:13:32
  dokładniej i bez zmęczenia po wielu godzinach chodzenia w
• 1:13:35
  słońcu, bo jak jest się zmęczony mi się na przykład wchodzisz do
• 1:13:38
  drugiego wielkiego muzeum, no to aż się nie ma siły skupiać na na
• 1:13:43
  tych dziełach sztuki, tylko się tak trochę snuje, no ale tutaj
• 1:13:47
  już spięłam swoją dupkę, żeby. Yy skupić się tyle ile mogłam.
• 1:13:53
  No i było też zdjęcia autorstwa polskiego fotografa Michała
• 1:13:57
  szlaga, więc to zawsze jest przyjemny akcent i taka duma, że
• 1:14:01
  widzimy polskiego artystę gdzieś za granicą.
• 1:14:04
  Piękna była też część z fotografią, ponieważ były to
• 1:14:07
  zdjęcia przedstawiające miasta. Były też no skala robiła swoją
• 1:14:11
  robotę, ale podobał mi się również film nakręcony z góry.
• 1:14:15
  Wydaje mi się, że na przejściu szyi buja w Japonii.
• 1:14:19
  I on właśnie był wyświetlany na ziemi, więc fajnie było wejść
• 1:14:23
  jakby w to wielkie skrzyżowanie. I też to, co ważne dla mnie to w
• 1:14:28
  jaki sposób była zawieszona cała wystawa.
• 1:14:31
  Ja, no to zawsze zwracam uwagę. Wszystkie pomieszczenia były
• 1:14:35
  przyciemnione, było punktowe oświetlenie, które właśnie
• 1:14:38
  dodawało takiej głębi każdej pracy, takiego powiedziałabym
• 1:14:43
  nawet niedopowiedzenia, że wchodzisz w ten świat, że on
• 1:14:46
  jest taki nie do końca realny i może was to zdziwi, ale ja wiele
• 1:14:50
  razy w swoim życiu widziałam wystawy w wielkich światowych
• 1:14:54
  muzeach, które. Były spieprzone pod tym
• 1:14:57
  względem. Odbierały cały urok.
• 1:14:59
  Nie Jestem pewna, ale chyba w leopoldów albo w którymś
• 1:15:03
  Wiedniu. Muzeum były zdjęcia przyklejane
• 1:15:06
  na taśmę klejem, co nie wiem czy taki był zamysł.
• 1:15:10
  Mam nadzieję, że nie fantastyczna.
• 1:15:13
  Była też rzeźba, która leżała na płasko takiego drzewka choinki,
• 1:15:17
  którą zawiesza się w samochodzie dla zapachu.
• 1:15:19
  Kojarzycie nie i to była rzeźba autorstwa gianni arnaudo, gianni
• 1:15:25
  arnaudo, tak on to stworzył. Fajne takie mocno współczesne,
• 1:15:29
  mocno się wybijało w tej takiej sali z samymi szarościami.
• 1:15:34
  Piękna sprawa, no i też poparta wszystko co po wielkie.
• 1:15:38
  No to wiadomo, że od razu rzuca się w oczy, ale było też coś
• 1:15:42
  malutkiego taki domek w słoiku z roślinkami naprawdę taki
• 1:15:47
  maluteńki zamknięty jeszcze dodatkowo w szklanej gablotce i
• 1:15:51
  on był na takiej półeczce na filarze gdzie on tak leciutko
• 1:15:55
  tylko zerkał na tę salę z ogromnymi wielkimi dziełami
• 1:15:59
  sztuki. To było takie wiecie.
• 1:16:01
  Fajny powiew takiego odetchnięcia.
• 1:16:03
  I w samym tym centrum były aż 2 wystawy stała i tymczasowa i
• 1:16:08
  bilety na obie razem kosztowały 9 €, więc wydaje mi się, że też
• 1:16:12
  bardzo rozsądna i ciekawa cena. Piękna to była wizyta to
• 1:16:17
  przyznaje. Bardzo mi się podobało, kiedy
• 1:16:20
  dziewczyny chodziły pomiędzy eksponatami.
• 1:16:23
  Ja sobie wtedy usiadłam i gapiłam się trochę na ekran z
• 1:16:27
  filmem przede mną. Trochę na ludzi, którzy z
• 1:16:30
  zainteresowaniem gdzieś tam wpatrywali się w kolejne dzieła
• 1:16:33
  sztuki. Trochę właśnie na moje
• 1:16:35
  dziewczyny, które też eksplorowały fill całą
• 1:16:38
  przestrzeń. No fantastyczne, wydaje mi się,
• 1:16:41
  że fill to było największe zaskoczenie tego wyjazdu, że
• 1:16:45
  znalazłam tak dużo ciekawych fill dzieł w środku, ale
• 1:16:49
  chciałabym, żebyście mieli jakieś zaskoczenie i wszystkie 3
• 1:16:53
  muzea, które wam opisałam, to zdecydowanie.
• 1:16:57
  Fill sam podcast wam nie wystarczy, że jak je zobaczycie
• 1:17:00
  na żywo to dopiero zrobi to na was wrażenie.
• 1:17:04
  I jeszcze na koniec tego pompidu była taka ściana oblepiona
• 1:17:08
  karteczkami samoprzylepnymi ja tam zostawiłam niespodziankę,
• 1:17:11
  czyli tam napisałam niewinna sztuka, więc jak kiedyś
• 1:17:14
  będziecie w ballady i ta karteczka jeszcze będzie tam
• 1:17:16
  wisiała, no to weźcie wyślijcie mi jakieś zdjęcie i powiem wam
• 1:17:20
  tak, byłyśmy z dziewczynami w maladze tylko 3 dni, więc
• 1:17:24
  oczywiste, że nie zobaczyłyśmy wszystkiego, ale tak jak mówiłam
• 1:17:28
  ja wychodzę z założenia, że nie trzeba, bo albo będzie powód by
• 1:17:32
  wrócić do danego miejsca. Albo po prostu nie jest to
• 1:17:36
  jakimś tam naszym obowiązkiem. Ja na przykład zawsze sobie
• 1:17:40
  wybieram miejsca, które chcę zobaczyć.
• 1:17:43
  A te, które myślę, że mnie nie zainteresują, albo gdzieś
• 1:17:46
  sztuka, która w ogóle wiecie, nie jara moich neuronów, no to
• 1:17:51
  je pomijam, bo się nie zmuszam, to nie jest klasówka albo jakiś
• 1:17:55
  schemat, żeby odhaczać wszystkie podpunkty z listy.
• 1:17:58
  No na przykład co zobaczyć w maladze zobaczyć to, na co ma
• 1:18:01
  się ochotę i przygotowując ten odcinek zobaczyłam jak jeszcze
• 1:18:05
  wiele ciekawych miejsc. Można zobaczyć w maladze nie do
• 1:18:09
  końca związanych właśnie stricte gdzieś z malarstwem, więc jak
• 1:18:13
  macie coś też do polecenia, to dajcie znać najlepiej w
• 1:18:16
  komentarzu. No ja sobie chętnie zapiszę, bo
• 1:18:19
  wydaje mi się, że wrócę do tej malagi.
• 1:18:21
  Naprawdę bawiłam się świetnie i moje przepisy Sylwia parę lat
• 1:18:25
  temu wyprowadziła się z Zielonej Góry do Poznania, na szczęście
• 1:18:29
  blisko ze swoim mężem. Więc tak przynajmniej raz w
• 1:18:32
  miesiącu wpadam do nich. Przyjeżdża też jej siostrę, z
• 1:18:36
  którą właśnie byłyśmy we trójkę na tej wycieczce.
• 1:18:39
  I zawsze spędzamy cudowny czas i nawet mąż Sylwii nam jakoś mocno
• 1:18:44
  nie przeszkadza. Nie no żartuje, on jest naprawdę
• 1:18:48
  super i bardzo o nas dba, a może się dziwicie, czemu taka
• 1:18:51
  dygresja, ale mówię o tym, bo dobry wyjazd dla mnie to jest
• 1:18:55
  głównie dobre towarzystwo, wszystko inne może być bueno,
• 1:19:02
  ale towarzystwo po prostu musi być wyśmienite jak te czurro z
• 1:19:05
  pierwszego dnia w lokalnej kawiarence i ostatnio jak byłam
• 1:19:09
  u nich. Miałyśmy o tym, że w sumie można
• 1:19:13
  jeździć i podróżować samemu tylko po co i bardzo mi się
• 1:19:16
  spodobało. Właśnie któraś z nich to
• 1:19:17
  powiedziała, bo w tym momencie kiedy siedziałyśmy to
• 1:19:21
  stwierdziłyśmy, że teraz chociaż możemy za każdym razem jak się
• 1:19:25
  widzimy wspominać wspólne chwile i to jest właśnie najlepsze.
• 1:19:29
  I pewnie dobrze bym się bawiła jak byłabym sama, ale z nimi
• 1:19:32
  było milion razy lepiej. Albo ja wam nie do końca
• 1:19:36
  powiedziałam na początku, no bo nie chciałam od prywaty
• 1:19:38
  zaczynać, ale ja do tej malagi chciałam właśnie początkowo.
• 1:19:44
  Lecieć sama. Wiecie no trochę odpocząć,
• 1:19:47
  odetchnąć albo też no odciąć się czasami, każdy musi pobyć sam i
• 1:19:52
  właśnie stąd ta moja dygresja o podróżowaniu w doborowym
• 1:19:55
  towarzystwie, bo kiedy powiedziałam im o tym, że
• 1:19:58
  kupiłam tani bilet na swoje urodziny do malagi, to po prostu
• 1:20:03
  do mnie dołączyły. No i na całe szczęście, że mi
• 1:20:05
  wybiły ten pomysł z głowy, chociaż moi drodzy w
• 1:20:09
  październiku jadę sama do Manchesteru, nigdy nie byłam w
• 1:20:13
  jukej. Zobaczyć na żywo marinę
• 1:20:16
  abramowicz. Czy wy to rozumieć?
• 1:20:20
  Co prawda Jestem ugadana z moją patronką, która mi o tym
• 1:20:22
  powiedziała, że będzie w tym samym czasie, więc no nie do
• 1:20:26
  końca będę sama, ale jednak coś tam sobie podreptam samotnie po
• 1:20:31
  tym Manchesterze. Bardzo się cieszę, właśnie, że
• 1:20:33
  jest to Manchester, bo będzie też w innych miastach, później w
• 1:20:36
  innych częściach też świata, ale do Manchesteru w życiu bym nie
• 1:20:41
  pojechała. Tak będę miała okazję i możliwe,
• 1:20:44
  że mnie to zaskoczy. Po prostu przyznam wam się, że
• 1:20:46
  mam jakąś taką ochotę na przygodę, no bo ja całymi dniami
• 1:20:50
  jednak siedzę w pracowni, cały czas czytam, robię ikony, robię
• 1:20:54
  te swoje świece, art, ciuchy jakby non stop pracuje, bo
• 1:20:57
  Jestem ogromną pracoholiczką. I i to mi sprawia wielką frajdę,
• 1:21:01
  ale mam ochotę na taką przygodę. Oczywiście również związaną ze
• 1:21:05
  sztuką, albo głównie związaną ze sztuką, chociaż nie
• 1:21:07
  pogardziłabym jakby moje psiapsi ze mną jednak tam zdecydowały
• 1:21:10
  się polecieć, to jeszcze zobaczymy i obgadamy, ale o
• 1:21:14
  samej marinie abramowicz opowiem wam jak już będzie po.
• 1:21:18
  Czyli w październiku trochę jeszcze minie czasu, bo to ma
• 1:21:21
  być bardzo niepoprawny i erotyczny performance golizną i
• 1:21:26
  z aktami różnymi mhm, a drugiego dnia biorę udział w jej
• 1:21:31
  wykładzie, więc możecie się tylko domyślać jaka Jestem
• 1:21:35
  podekscytowana, bo będę widziała Marine abramowicz 2 dni z rzędu
• 1:21:39
  i ona będzie najpierw sobie tam fill performansowała, a na drugi
• 1:21:44
  dzień będzie nam. Biadoliła o sztuce nie mam
• 1:21:47
  pojęcia, o czym będzie mówiła, ale już Jestem podekscytowana i
• 1:21:51
  nie mogę się doczekać. To jest w ogóle totalnie to
• 1:21:53
  przebija fill Davida hokneya. Jeżeli mam być szczera, naprawdę
• 1:21:57
  to jest Marina abramowicz na żywo.
• 1:22:00
  Dobra, ale nie o tym dzisiaj, bo moje drogie moi drodzy, jak
• 1:22:05
  słuchaliście tego odcinka, to fill?
• 1:22:07
  Ja niebawem pakuję się na kilka dni do granady, ponieważ moi
• 1:22:11
  przyjaciele. Fill ci z Kanady przeprowadzili
• 1:22:14
  się teraz do Hiszpanii, zaprosili do siebie na kilka
• 1:22:16
  dni, stąd ten temat w ogóle malagi, bo muszę z malagi
• 1:22:21
  pojechać do granady, więc bardzo się cieszę, że ich zobaczę i
• 1:22:25
  pierwszy fill raz od lat od wielu, wielu wielu lat ich
• 1:22:29
  podróżowania spędzimy w końcu urodziny mojego przyjaciela
• 1:22:33
  razem fill znalazłam oczywiście tanie loty fill, nie muszę mieć
• 1:22:37
  hotelu, bo wpadam do nich, więc. Jak widzicie Jestem wielką fanką
• 1:22:41
  tanich lotów, ale szczerze wam powiem, że no nie wiem po co
• 1:22:46
  wydawać ogromne pieniądze na sam lot, skoro potem można fill
• 1:22:51
  wydać na dobre jedzonko na bilety na jakąś wystawę czy na
• 1:22:54
  kolejne wojaże dla mnie to jest marnowanie fill pieniędzy, no
• 1:22:58
  chyba, że ktoś ma ich bardzo dużo fill, albo jeżeli ja bym
• 1:23:01
  miała dużo to bym na pewno długodystansowo jakaś Kanada,
• 1:23:05
  Stany, coś to też bym wybierała jednak drogie loty.
• 1:23:08
  Bo to jest katorga, żeby lecieć jakąś lufthansa, ale dobra, no
• 1:23:12
  nieistotne. Tak czy siak myślę, że era
• 1:23:14
  tanich biletów trochę umiera, bo ja pamiętam jak oni potrafili
• 1:23:18
  kupić bilet w 2 strony do dalekich zakątków świata, na
• 1:23:22
  przykład za 50 zł, a teraz na przykład tani bilet.
• 1:23:26
  To jest 400 500 zł i to jest już rzadkość.
• 1:23:29
  Zazwyczaj jeżeli są takie tanie, to gdzieś lądujesz na jakimś
• 1:23:32
  strasznym lotnisku, że milion monet kosztuje cię dojechanie do
• 1:23:36
  centrum. No ale w każdym razie 400 zł
• 1:23:39
  brzmi dużo lepiej niż 2000 do. Paryża, no ale.
• 1:23:45
  Nie o biletach na pewno byłabym złą sprzedawczynią biletów.
• 1:23:51
  Proponowałabym wszystkim promocję, chociaż przyznam, że i
• 1:23:54
  tak pewnie za wiele nie wydam teraz w granadzie, bo muszę
• 1:23:57
  zapłacić zaraz zus, także o też życie po prostu jest straszne,
• 1:24:03
  ale też już jak tak wam biadolę, no to Jestem świadoma, że każda
• 1:24:08
  wyprawa to są nowe inspiracje, nowe pomysły na kolejny odcinek
• 1:24:12
  podcastu, poznanie nowych ludzi i w sumie chciałabym kiedyś
• 1:24:16
  pojechać na takie. Wakacje, wakacje nie.
• 1:24:20
  Przyjadę, by eksplorować właśnie szukać sztuki czy inspiracji,
• 1:24:25
  ale no dobra, jak tak sobie teraz myślę, to może właśnie to
• 1:24:28
  jest sposób, w jaki ja odpoczywam.
• 1:24:31
  Nie wiem, ale wiele lat nie jeździłam nigdy na żadne wakacje
• 1:24:36
  i w ogóle mało podróżowałam, mimo że byłam w wielu
• 1:24:40
  wspaniałych miejscach na całym świecie, ale nadal mam niedosyt
• 1:24:44
  w porównaniu na przykład do moich przyjaciół.
• 1:24:47
  Czasami też się czuję, jakbym z nimi podróżowała jak mi
• 1:24:49
  opowiadają, bo to uwielbiam. Kocham też vlogi podróżnicze.
• 1:24:53
  Nigdy podróżniczką nie będę podróżniczka maryczka
• 1:24:56
  podróżniczka mariczkarymuje się niestety szkoda, ale chciałabym
• 1:25:01
  w swoim życiu zobaczyć każdą sztukę jaka mi się marzy.
• 1:25:06
  Naprawdę po prostu też opowiadając wam dzisiaj o tej
• 1:25:10
  maladze, która wiecie, jest blisko.
• 1:25:11
  Jest tanio. Jest cywilizowana.
• 1:25:14
  Pomyślałam sobie kolejny raz, bo często o tym ostatnio myślę, że.
• 1:25:18
  Nie chcę tracić życia, tylko na pracę, mimo że ją bardzo kocham,
• 1:25:24
  tylko nieraz łączenie po prostu swojej pasji ze z pracą jest.
• 1:25:29
  Trochę problematyczne, ale tylko pod tym względem, że granica
• 1:25:35
  absolutnie się zaciera. Ja jadąc do granady wiem, że tam
• 1:25:39
  nie będzie sztuki. Wiem, że chcę odpocząć, a i tak
• 1:25:42
  będę szukała jakichś fajnych tematów, o których fill będę
• 1:25:46
  chciała wam opowiedzieć. W każdym razie mam nadzieję, że
• 1:25:50
  podobała wam się ta dzisiejsza art.
• 1:25:52
  Wycieczka po maladze. Jeżeli tak jak powiedziałam już
• 1:25:55
  byliście to dajcie mi znać co przegapiłam, jeżeli się
• 1:25:59
  wybieracie. No to mam nadzieję, że ten
• 1:26:01
  odcinek wam się spodoba, albo może was zainspiruje żeby
• 1:26:04
  polecić do tej malagi fill. Ja siadam zaraz do fill
• 1:26:08
  kontynuowania pisania art newslettera dla patronek i
• 1:26:11
  patronów. No i wstawię wam oczywiście moi
• 1:26:13
  drodzy, dużo pobocznych historii fill, które nie nadawały się z
• 1:26:18
  różnych względów, do tego wysublimowanego profesjonalnego
• 1:26:22
  podróżniczego odcinka. No więc wyczekujcie Jestem też
• 1:26:27
  pewna, że wam się spodoba, bo wrzucę bardzo dużo zdjęć
• 1:26:30
  wszystkiej sztuki jaką widziałam w maladze, może i też dorzucę
• 1:26:35
  jakieś niezłe sztuki, kto wie więc jak zwykle na koniec
• 1:26:40
  zapraszam was do zostania patronkami patronami jak macie
• 1:26:44
  ochotę na ręcznie pisany list i paczuszkę niespodziankę ode mnie
• 1:26:48
  i art newslettery. Które jak wiecie, tworzę przy
• 1:26:52
  każdym nowym odcinku są tematyczne i zazwyczaj wstawiam
• 1:26:56
  to, o czym mówiłam w podcaście w sensie uzupełniam to zdjęciami
• 1:27:00
  filmami, ale też wrzucam smaczki, które pomijam z różnych
• 1:27:05
  względów w podcaście. No i od razu takie ogłoszenie
• 1:27:08
  art pasterskie dla wszystkich już patronów, którzy dołączyli,
• 1:27:12
  że jeżeli dołączyliście niedawno, no to art newslettery
• 1:27:16
  są zapisane na stronie patronite'a w sekcji post, więc
• 1:27:20
  możecie. Sobie je poczytać.
• 1:27:22
  Ja zachęcam dlatego, że moi drodzy niektóre moje patronki
• 1:27:26
  mówią, że te newslettery są jak art.
• 1:27:29
  Magazyn wiecie, w sensie jak taki art.
• 1:27:31
  Czasopismo i fill? Przyznam, że ja mam ogromną
• 1:27:36
  frajdę i ta Gazeta artystyczna moja jest obfita, wiele fajnych
• 1:27:41
  ciekawostek, ja po prostu o tym wam zawsze wspominam na koniec,
• 1:27:44
  bo. Ten kto czytał newsletter no to
• 1:27:46
  wie, że on jest fajny. Ja naprawdę tworzę go wiele
• 1:27:49
  godzin sn i to jest taki cały storytelling to płynie po prostu
• 1:27:54
  to jest sn, taka mała książeczka nadany fill temat tylko właśnie
• 1:27:58
  obfita w zdjęcia, no bo tutaj w podcast nie mogę ich wstawiać
• 1:28:01
  sn, więc fajnym jest to uzupełnieniem sn plus.
• 1:28:04
  Ja lubię wam robić jakieś niespodzianki, to jest trochę
• 1:28:06
  jakbym fill jakby wiecie jakby psiapsi wam opisywała.
• 1:28:11
  Kilkustronicową sn historię. Ale już nie będę przedłużała
• 1:28:15
  Jeszcze raz dziękuję wszystkim, którzy słuchali.
• 1:28:18
  Mam nadzieję, że wam się podobało.
• 1:28:21
  To moje dzisiejsze biadolenie, wyjątkowo moi drodzy, przy
• 1:28:26
  winku. Ostatnio ktoś napisał, że
• 1:28:28
  brakuje wam chikowania, no ja już nie nagrywam przy winku, ale
• 1:28:32
  dzisiaj wyjątkowo wzięłam sobie lampkę wina na ochłodę, no i
• 1:28:37
  wiecie klimat wakacyjny. Malaga, więc wydaje mi się, że
• 1:28:41
  spoko. Także trzymajcie się dosłownie
• 1:28:44
  cieplutko. W picie dużo wody, bo jest
• 1:28:48
  gorąco, musimy się nawadniać i słyszymy się już niebawem w
• 1:28:53
  kolejny czwarteczek i wznoszę wyjątkowo dzisiaj dla nas
• 1:28:57
  wszystkich chip sik. Powinnam powiedzieć za nas
• 1:29:01
  chipsik? Ludzie długo tego nie było, nie
• 1:29:06
  także do usłyszenia i pa. Malaga tiki taki i kasztanki dla
• 1:29:19
  ciebie i być może dla koleżanki wszyscy je kochają i sobie tylko
• 1:29:23
  dają taki i kasztanki.