Latest / True Crime 24 - Nederlands / William Bush

Transcript

William Bush · True Crime 24 - Nederlands

0:00
Speaker 2: Op 24 december 2023 vond er een tragedie plaats in de rustige,
0:05
Speaker 2: historische voorstad Landaf in Cardiff, Wales, die meerdere families zou
0:10
Speaker 2: verwoesten en diepgaande vragen. En zou oproepen over psychische ziekte,
0:14
Speaker 2: vriendschap en de verschrikkelijke gevolgen wanneer waarschuwingssignalen worden genegeerd. Dit
0:19
Speaker 2: is het verhaal van William Bush, een jongeman met alles
0:22
Speaker 2: om voor te leven, en van Dylan Thomas, de jeugdvriend
0:25
Speaker 2: die hem het leven nam in een aanval van schokkende brutaliteit.
0:29
Speaker 2: Deze zaak gaat niet over de beroemde Welsje-dichter Dylan Thomas,
0:33
Speaker 2: die stierf in 1953. Het gaat om een andere Dylan Thomas,
0:38
Speaker 2: een jonge man geboren op 30 juni 2000, die bekend zou worden
0:42
Speaker 2: bij de wereld onder de meest tragische omstandigheden. Wat deze
0:46
Speaker 2: zaak bijzonder hardverscheurend maakt, is dat het twee beste vrienden betreft,
0:50
Speaker 2: jonge mannen die elkaar kenden sinds ze 13 jaar oud waren,
0:53
Speaker 2: die een huis deelden, hun leven deelden, tot he, geust
0:57
Speaker 2: moment waarop de een de ander vermoordde. William Bush, bekend
1:00
Speaker 2: bij vrienden en familie als Will, was 23 jaar oud toen
1:03
Speaker 2: hij stierf. Om de omvang te begrijpen van wat verloren ging,
1:07
Speaker 2: moeten we eerst begrijpen wie hij was. Will werd door
1:10
Speaker 2: degene die hem kende beschreven als meevoelend, liefdevol, geestig en levendig.
1:16
Speaker 2: Hij was het soort persoon dat een kamer kon verlichten
1:19
Speaker 2: met wat zijn zus zijn ondeugend glimlach en zijn scherpe
1:21
Speaker 2: humor noemde. Will was een getalenteerde atleet, een gepassioneerd golfer
1:26
Speaker 2: die voor zijn land had gespeeld. Degenen die hem kenden,
1:29
Speaker 2: spraken van een jongeman die veel van zijn vrije tijd
1:32
Speaker 2: op de golfbaan doorbracht met zijn broer Alex. Hij was
1:35
Speaker 2: sportief en extravert, met een grote kring van vrienden die
1:38
Speaker 2: hem later zouden beschrijven als loyaal, grappig, zorgzaam en vertrouwend.
1:43
Speaker 2: Dit waren geen holle gemeenplaatsen die na de dood werden aangeboden.
1:47
Speaker 2: Het waren de oprechte kenmerken van een jongeman, die de
1:51
Speaker 2: uitdagingen van de vroege volwassenheid met gratie en vastberadenheid had doorstaan.
1:56
Speaker 2: Na zijn afstuderen aan de universiteit, had Will een baan
1:59
Speaker 2: gekregen als taxateur van bedrijfsbelastingen. Het was geen glamoureus werk,
2:04
Speaker 2: maar het was een solide start van een carrière. Ongeveer
2:07
Speaker 2: twee maanden voor zijn dood, had Will echter gezondheidsproblemen en
2:11
Speaker 2: leed aan migraine en misselijkheid. Hij nam de beslissing om
2:14
Speaker 2: zijn baan op te zeggen en bracht ongeveer een maand
2:16
Speaker 2: door met ziekteverlof. In plaats van dit als een tegenslag
2:20
Speaker 2: te zien, zag Will het als een kans. Hij was van... plan...
2:25
Speaker 2: Om in het nieuwe jaar een nieuwe, minder stressvolle baan
2:27
Speaker 2: te beginnen. Hij werd in de rechtbank beschreven als iemand
2:31
Speaker 2: die zich had hersteld van tegenslagen en wiens leven beslist
2:34
Speaker 2: in de lift zat. Het belangrijkste was dat Will verliefd was.
2:39
Speaker 2: Zijn vriendin, Ella Jefferies, plende een toekomst met hem. Ze
2:43
Speaker 2: keken ernaar uit om een eigen plek te vinden waar
2:45
Speaker 2: ze samen konden wonen. William Bush overleefde niet alleen. Hij floreerde.
2:51
Speaker 2: Hij had plannen, dromen en een veelbelovende toekomst voor zich.
2:55
Speaker 2: Op kerstavond 2023 maakte Will zich klaar om terug te keren
2:59
Speaker 2: naar het familiehuis in Brecon, om de feestdagen door te
3:02
Speaker 2: brengen met zijn ouders, John en Sharon, zijn zus Katrien
3:05
Speaker 2: en zij. Ook een broer Alex. Het zou een vreugdevolle
3:09
Speaker 2: hereniging moeten zijn. In plaats daarvan werd het de dag
3:13
Speaker 2: die het begrip van de familie Bush van wat verlies
3:15
Speaker 2: werkelijk betekent voorgoed zou veranderen. Dylan Thomas kwam uit een
3:19
Speaker 2: heel andere achtergrond. Hij was de kleinzoon van Sir Stanley Thomas,
3:24
Speaker 2: een Welsh zakenmagnaat wiens imperium Peter's Savory Products omvatte, het
3:28
Speaker 2: bedrijf achter Peter's Peace. Het vermogen van de familie Thomas
3:33
Speaker 2: werd geschat op ongeveer 230 miljoen pond. Dylan was, van geboorte,
3:38
Speaker 2: erfgenaam van een aanzienlijk fortuin. Toch, zoals het proces later
3:43
Speaker 2: zou onthullen, vertaalde materiële rijkdom zich niet in emotionele zekerheid
3:47
Speaker 2: of mentale stabiliteit. Dylans kindertijd werd getekend door de scheiding
3:52
Speaker 2: van zijn ouders toen hij jong was. Er waren beschuldigingen
3:55
Speaker 2: van huiselijk geweld in zijn vroege leven. De getuigenis in
3:59
Speaker 2: de rechtbank onthulde dat Dylans relatie met sommige leden van
4:02
Speaker 2: zijn familie als afstandelijk werd gekarakteriseerd. Zijn vader verdeelde zijn
4:06
Speaker 2: tijd tussen Jersey en Dubai. Zijn moeder woonde in Sussex.
4:10
Speaker 2: De aantekeningen van een politieverbindingsofficier suggereerden dat Dylan zich door
4:14
Speaker 2: het grootste deel van zijn familie in de steek gelaten voelde,
4:17
Speaker 2: hoewel deze karakterisering tijdens het proces werd betwist. Dylan werd
4:21
Speaker 2: beschreven als een rustige, gereserveerde jongeman. Onvolwassen voor zijn leeftijd.
4:26
Speaker 2: Zijn grootmoeder, Sharon Burton, die een onbewuste rol zou spelen
4:30
Speaker 2: in de komende tragedie, beschreef hem als kalm, nooit luidruchtig
4:34
Speaker 2: of confronterend. Ze zei dat ze hem nooit gewelddadig had gekend.
4:38
Speaker 2: Voor de buitenwereld leek Dylan een onschuldige jonge man uit
4:41
Speaker 2: een bevoorrechte achtergrond te zijn. Maar onder dit oppervlak was
4:45
Speaker 2: er iets fundamenteel mis. Dylan's vriendin destijds beschreef hem als
4:49
Speaker 2: geïnteresseerd in heel vreemde dingen. Hij pak? Raadde over de illuminati.
4:55
Speaker 2: Hij geloofde dat hij de energiecrisis kon oplossen. Hij had grootheidswaanzin,
5:00
Speaker 2: die later zou worden herkend als symptomen van ernstige psychische ziekte.
5:04
Speaker 2: Hij had zelfs contact opgenomen met Elon Musk met claims
5:07
Speaker 2: over het creëren van revolutionaire technologieën. Zoals de aanklager later
5:12
Speaker 2: zou betogen, had Dylan Thomas ondanks materieel alles in het
5:15
Speaker 2: leven heel weinig bereikt. Terwijl William Bush, afkomstig uit bescheidener omstandigheden,
5:21
Speaker 2: groot succes had behaald in zijn persoon het leven en
5:23
Speaker 2: een toekomst opbouwde, werd Dylans leven gekarakteriseerd als in een
5:26
Speaker 2: neerwaartse spiraal. De twee jonge mannen waren ongeveer 13 jaar bevriend,
5:32
Speaker 2: nadat ze elkaar hadden ontmoet op Christ College Brecon, een
5:35
Speaker 2: particuliere internaat en dagschool in midden Wales. De school rekent ongeveer 13.000
5:41
Speaker 2: pond per jaar aan schoolgeld. Het was een omgeving van privilege,
5:45
Speaker 2: waar levenslange vriendschappen gesmeed zouden worden. Vanaf ongeveer september 2021, nadat
5:52
Speaker 2: Will zijn studie had afgerond, trokken de twee vrienden samen
5:55
Speaker 2: in een huis genaamd Ty Matthew aan Chapel Street in Landau, Cardiff.
5:59
Speaker 2: Het huis was eigendom van Dylan's grootouders. Meer dan twee
6:03
Speaker 2: jaar wonen ze als huisgenoten en navigeerden door de uitdagingen
6:06
Speaker 2: en kameraadschap van jonge mannen die hun volwassen leven begonnen.
6:10
Speaker 2: De regeling leek te werken. Toen Will werk had, betaalde
6:13
Speaker 2: hij Dylan huur. Toen Will zijn baan verloor vanwege zijn gezondheidsproblemen,
6:18
Speaker 2: zag Dylan af van de huurverplichting. Will helpt Dylan vaak
6:21
Speaker 2: door veel van de verantwoordelijkheid voor de zorg voor Dylan's
6:24
Speaker 2: hond Bruce op zich te nemen. Oppervlakkig leek het een
6:27
Speaker 2: wederzijds ondersteunende vriendschap te zijn. Maar zoals Ella Jefferies later
6:31
Speaker 2: zou getuigen, waren er verontrustende onderstromingen. Dylan had verontrustende opmerkingen
6:36
Speaker 2: gemaakt die een donkere wending in zijn denken onthulden. In november 2023,
6:42
Speaker 2: slechts enkele weken voor de moord, vond er een incident
6:44
Speaker 2: plaats dat als een rode vlag had moeten dienen. Dylan
6:47
Speaker 2: Thomas probeerde in te breken in Buckingham Palace. Hij probeerde
6:51
Speaker 2: een hek van 14 voet hoog buiten de koninklijke residentie te beklimmen.
6:56
Speaker 2: Toen hij door de politie werd aangehouden, vertelde hij de
6:58
Speaker 2: agenten dat hij op zoek was naar energievelden tussen het
7:01
Speaker 2: paleis en Cleopatra's Naald, een obelisk in het centrum van Londen.
7:05
Speaker 2: Hij werd door een agent tegen de grond gewerkt. Nadat
7:08
Speaker 2: hij was aangehouden, vertelde hij hen, ik ben er nu toch,
7:11
Speaker 2: dus je kunt me net zo goed rondel. Eiden Dit
7:16
Speaker 2: was niet het gedrag van een rationeel persoon. Dit was
7:18
Speaker 2: een jonge man, die ervaarde wat later zou worden geïdentificeerd
7:22
Speaker 2: als psychotische wanen. Hij werd gearresteerd voor dit incident, maar
7:25
Speaker 2: hij werd vrijgelaten. Terugkijkend was dit een moment waarop interventie
7:30
Speaker 2: de komende tragedie had kunnen voorkomen. Dr. Panchouk Xavier, een
7:34
Speaker 2: forensisch psychiater-adviseur bij Ashworth High Secure Hospital die Dylan later
7:38
Speaker 2: zou onderzoeken, getuigde dat dit incident bij Buckingham Palace een
7:42
Speaker 2: duidelijk teken van psy-shows was. Hij verklaarde dat de verklaring
7:47
Speaker 2: die Dylan gaf, dat hij het energieveld aan het verkennen was...
7:51
Speaker 2: Verdere vragen en een beoordeling van de geestelijke gezondheid had
7:54
Speaker 2: moeten uitlokken. Het feit dat Dylan wel bespraakt en goed
7:57
Speaker 2: gekleed was, kan de autoriteiten ertoe hebben gebracht de ernst
8:00
Speaker 2: van zijn toestand te onderschatten. Dr. Xavier merkte op dat
8:04
Speaker 2: oppervlakkig iemand in de acute fase van een psychotische ziekte
8:07
Speaker 2: behoorlijk plausibel kan lijken. En het vergt gerichte ondervraging om
8:10
Speaker 2: de echte diagnose te onthullen. Nog angstaanjagender was een incident
8:14
Speaker 2: dat plaatsvond in oktober of november 2023. William Bush vertelde zijn vriendin, Ella,
8:20
Speaker 2: dat Dylan tegen hem had gezegd, Ik heb gedacht of
8:23
Speaker 2: me afgevraagd of ik je zou vermoorden. Dit waren geen
8:26
Speaker 2: ijdele woorden. Will nam ze serieus. Die nacht barricadeerde hij
8:31
Speaker 2: de deur van zijn slaapkamer om te voorkomen dat Dylan
8:33
Speaker 2: zou binnenkomen terwijl hij sliep. Hij was bang. Denk daar
8:38
Speaker 2: eens een moment over na. Een jonge man voelde zich
8:41
Speaker 2: in zijn eigen huis gedwongen om zichzelf in zijn kamer
8:44
Speaker 2: te barricaderen, omdat zijn huisgenoot en vermeende beste vriend gedachten
8:47
Speaker 2: had geuit over hem te vermoorden. Will vertrouwde deze angst
8:51
Speaker 2: toe aan zijn vriendin, maar het is onduidelijk of hij
8:53
Speaker 2: het iemand anders vertelde of hulp zocht. Misschien hoopte hij
8:57
Speaker 2: dat het gewoon Dylan's vreemde gevoel voor humor was. Misschien
9:01
Speaker 2: wilde hij niet geloven dat zijn vriend tot zoiets in
9:03
Speaker 2: staat was. Misschien voelde hij zich gevangen, wonend in een
9:07
Speaker 2: huis dat eigendom was van Dylan's familie. Er was ook
9:10
Speaker 2: een incident in een kledingwinkel waar Dylan geloofde dat hij
9:13
Speaker 2: was aangevallen. In plaats van medische hulp te zoeken, ging
9:17
Speaker 2: hij naar een advocaat in een poging de winkel aan
9:19
Speaker 2: te klagen. Dr. Xavier getuigde later dat dit een ander
9:22
Speaker 2: voorbeeld was van Dylan's verslechterende geestestoestand en paranoïde denken. Volgens
9:27
Speaker 2: de getuigenis van Dr. Xavier vertoonde Dylan tot zes maanden
9:30
Speaker 2: voor de aanval tekenen van psychose. Dit zou het incident
9:35
Speaker 2: bij Buckingham Palace en de bedreigingen aan wil omvatten. Dylan
9:38
Speaker 2: had minstens één hallucinatie gehad, waarbij hij geloofde dat Will
9:42
Speaker 2: had gedreigd zijn ruggenmergvloeistof te drinken. Deze bizarre en beangstigende
9:47
Speaker 2: waan spreekt van de ernst van Dylans breuk met de realiteit.
9:50
Speaker 2: Toch bleef Dylan Thomas, ondanks deze waarschuwingssignalen, op vrije voeten, onbehandeld,
9:55
Speaker 2: wonend met zijn beste vriend in landaf. Op de avond
9:58
Speaker 2: van 23 december 2023 maakten beide jonge mannen hun afzonderlijke plannen voor kerst.
10:04
Speaker 2: William Bush was van plan de avond door te brengen
10:07
Speaker 2: met zijn vriendin, Ella, voordat hij naar Brecon zou reizen
10:10
Speaker 2: om kerst met zijn familie door te brengen. Het moest
10:12
Speaker 2: een gelukkige tijd zijn, een tijd van viering en samenzijn.
10:16
Speaker 2: Dylan Thomas ging ondertussen bij zijn grootmoeder, Sharon Burton, logeren
10:20
Speaker 2: in haar huis in Rose in het Vale of Glamorgan.
10:23
Speaker 2: Dit was geen gepland bezoek. Tijdens de avond vertelde Dylan
10:27
Speaker 2: zijn grootmoeder dat hij zich eenzaam en depressief voelde. Sharon
10:31
Speaker 2: bezorgd om haar kleinzoon, zei tegen hem, dan kom je
10:34
Speaker 2: nu een tijdje met mij mee. Dylan stemde toe. Wat
10:38
Speaker 2: Sharon Burton niet kon weten was wat er in Dylans
10:40
Speaker 2: hoofd omging. Het politieonderzoek van zijn telefoongegevens zou later een
10:45
Speaker 2: diep verontrustend patroon van internetzoekacties onthullen. Op de ochtend van 23
10:50
Speaker 2: december had Dylan gezocht naar informatie die wees op suicidale gevoelens.
10:55
Speaker 2: Naarmate de dag vorderde, namen zijn zoekopdrachten een duisterder wending.
11:00
Speaker 2: Kort na middernacht op kerstavond, rond 0 uur 41, voerde Dylan internetzoekacties
11:05
Speaker 2: uit op zijn computer. Hij zocht naar de anatomie van
11:08
Speaker 2: de nek. Hij zocht naar informatie over aderen en slagaders.
11:12
Speaker 2: Hij raadpleegde informatie over hulp bij zelfdoding. Dit waren geen
11:16
Speaker 2: terloopse zoekopdrachten. Dit waren gerichte, doelgerichte onderzoeken naar hoe te doden.
11:22
Speaker 2: Terwijl hij deze zoekopdrachten uitvoerde, was Dylan ook verwikkeld in
11:25
Speaker 2: een Snapchat-gesprek met William Bush. De tekstberichten zijn niet volledig
11:29
Speaker 2: aan het publiek bekendgemaakt, maar de getuigenis in de rechtbank
11:33
Speaker 2: bevestigde dat Dylan en Will tot in de vroege ochtenduren
11:36
Speaker 2: berichten uitwisselden. Dylan vroeg Will of hij een sleutel voor
11:39
Speaker 2: hem had achtergelaten. Om 23 uur vier antwoorden. Will, ja sorry maat,
11:44
Speaker 2: ik heb net mijn telefoon gezien, ik ben er nog steeds.
11:47
Speaker 2: De juxtappositie is huiveringwekkend. Dylan stuurde berichten naar zijn vriend,
11:51
Speaker 2: terwijl hij tegelijkertijd zocht naar hoe te doden. De aanklager
11:54
Speaker 2: zou later betogen dat dit duidelijke, voorbedachte opzet aantoonde. De
11:59
Speaker 2: verdediging zou betogen dat het een verwarde, psychotische geest toonde
12:03
Speaker 2: die uit de hand liep. Om 3 uur 31, zochtens probeerde Dylan
12:07
Speaker 2: een Uber te boeken om hem van zijn grootmoeders huis
12:09
Speaker 2: in Rozen terug naar land af te brengen. De boeking mislukte.
12:14
Speaker 2: Omdat hij geen onmiddellijk vervoer kon krijgen, viel Dylan uiteindelijk
12:17
Speaker 2: in slaap. Maar zijn plan vormde zich al. Het tekstgesprek
12:21
Speaker 2: tussen Dylan en Will werd rond 11 uur op kerstavond 24 december 2023 hervat.
12:27
Speaker 2: Dylan stuurde Will een bericht waarin hij vroeg hoe laat
12:29
Speaker 2: hij vertrok. Will antwoordde dat hij wat later vertrok, maat.
12:34
Speaker 2: Dylan zei toen dat hij met Will moest praten voordat
12:36
Speaker 2: hij vertrok. Will stemde ermee in te blijven en te wachten.
12:40
Speaker 2: Dylan vertelde zijn grootmoeder dat hij terug moest naar het
12:42
Speaker 2: huis in Landaf. De opgegeven reden was dat hij zijn
12:46
Speaker 2: hond Bruce wilde uitlaten. Sharon Burton, een zorgzame grootmoeder, stemde
12:51
Speaker 2: ermee in hem te rijden. Ze had geen reden om
12:53
Speaker 2: te vermoeden wat er werkelijk zou gaan gebeuren. Tijdens de
12:56
Speaker 2: rit merkte Sharon op dat Dylan's been wipte. Ze vroeg
12:59
Speaker 2: hem wat er aan de hand was, waarom hij gespannen was.
13:02
Speaker 2: Dylan zei dat er niets aan de hand was, maar
13:04
Speaker 2: Sharon voelde iets. Zoals ze later aan de politie zou vertellen,
13:08
Speaker 2: er was iets, maar ik weet niet wat. Dylan stuurde
13:11
Speaker 2: Will een bericht, oké, bijna thuis, blijf daar met een x.
13:16
Speaker 2: Dat simpele bericht, eindigend met een x voor een kus,
13:19
Speaker 2: zou het laatste tekstbericht zijn dat William Bush van zijn
13:21
Speaker 2: vriend zou ontvangen. Om 10 uur 41 arriveerde Sharon Burton's auto voor
13:26
Speaker 2: Ty Matthew aan Chapel Street in Landau. Dylan zei tegen
13:30
Speaker 2: zijn grootmoeder dat ze in de auto moest wachten. Hij
13:33
Speaker 2: zou er gewoon even snel naar binnen gaan om naar
13:35
Speaker 2: de hond te kijken. Sharon parkeerde buiten en wachtte, zonder
13:38
Speaker 2: enig idee dat haar kleinzoon op het punt stond een
13:41
Speaker 2: moord te plegen. Wat er in dat huis aan Chapel
13:43
Speaker 2: Street gebeurde, is gereconstrueerd aan de hand van forensisch bewijs,
13:47
Speaker 2: getuigenverklaringen en de verhalen van degene die de schreeuwgeluiden hoorden.
13:51
Speaker 2: Dylan Thomas kwam het huis binnen met een keukenmes. Hij
13:54
Speaker 2: ging naar boven naar Wills slaapkamer. De aanval begon daar.
13:58
Speaker 2: Dylan stak William Bush meerdere keren in de slaapkamer. Will,
14:02
Speaker 2: zich realiserend van het dodelijk gevaar waarin hij verkeerde, probeerde
14:06
Speaker 2: te vluchten. Hij rende uit zijn slaapkamer de trap af
14:09
Speaker 2: van het drie verdiepingen tellende huis. Dylan achtervolgde hem. De
14:13
Speaker 2: aanval ging door terwijl Will wanhopig probeerde te safen. Ontsnappen,
14:18
Speaker 2: het huis uit te komen, hulp te krijgen. De buren
14:21
Speaker 2: aan Chapel Street, bezig met hun voorbereidingen voor kerstavond, hoorden
14:25
Speaker 2: geluiden die ze nooit zouden vergeten. Meerdere getuigen beschreven dat
14:29
Speaker 2: ze schreeuwen van afschuw hoorden. Dit waren geen gewone schreeuwen.
14:33
Speaker 2: Het waren de geluiden, zeiden getuigen. Die je zou kunnen
14:36
Speaker 2: horen in een horrorfilm wanneer er iets verschrikkelijks gebeurt. De
14:40
Speaker 2: aanval duurde ongeveer 7 minuten. In die tijd stak Dylan Thomas
14:43
Speaker 2: William Bush 37 keer. 37 afzonderlijke wonden. 16 van die wonden
14:49
Speaker 2: waren aan de voor- en achterkant van Wills' nek. De
14:51
Speaker 2: aanklager beschreef het als een razende aanval. Het forensisch bewijs
14:56
Speaker 2: toonde steekwonden aan Wills' nek, borst, hoofd en rug. Beide
15:00
Speaker 2: longen waren beschadigd. De meest dodelijke wond was aan Wills' keel.
15:04
Speaker 2: Dylan snied Wills keel door en doorstak de hoofdslagader in
15:07
Speaker 2: zijn nek. Zoals de advocaat van de aanklager, Greg Bull,
15:12
Speaker 2: de rechtbank vertelde, het is duidelijk dat Dylan Thomas het
15:15
Speaker 2: keukenmes gebruikte om de heer Bush in de borst te
15:17
Speaker 2: steken en zijn keel door te snijden, w.a.a. Erbij hij
15:21
Speaker 2: de hoofdslagader in de nek doorsneed, waardoor de heer Bush doodbloedde.
15:27
Speaker 2: William Bush, 23 jaar oud, stierf op de patio buiten het
15:30
Speaker 2: huis aan Chapel Street. De jonge man die op kerstavond
15:34
Speaker 2: met zijn familie een brekon aan tafel had moeten zitten,
15:37
Speaker 2: lag dood te bloeden in de winterkou van Cardiff. Sharon
15:40
Speaker 2: Burton zat nog steeds in haar auto, wachtend tot haar
15:43
Speaker 2: kleinzoon de hond zou uitlaten. Het volgende dat ze wist
15:46
Speaker 2: was dat Dylan op haar autoruit bonkte. Hij was bedekt
15:50
Speaker 2: met bloed. Zoals Sharon later aan de politie vertelde hij
15:53
Speaker 2: was zo overstuur, hij zag er zo wit uit als
15:56
Speaker 2: het overhemd dat hij droeg. Sharon sprong uit de auto.
16:00
Speaker 2: Ze pakte de autosleutels en rende naar het huis. Ze
16:04
Speaker 2: kon Will op de grond zien liggen. Het tafereel was
16:06
Speaker 2: van onvoorstelbaar afschuw. Deze zorgzame grootmoeder, die gewoon haar kleinzoon
16:11
Speaker 2: had gereden om de hond uit te laten, werd nu
16:13
Speaker 2: geconfronteerd met het lichaam van een jonge man, die haar
16:16
Speaker 2: kleinzoon zojuist had vermoord. Sharon Burton deed wat ze kon.
16:20
Speaker 2: Ze duwde langs Dylan en begon reanimatie toe te passen
16:23
Speaker 2: op William Bush op de patio. Ze bad dat het
16:26
Speaker 2: goed met hem zou komen, maar zoals ze later zei,
16:29
Speaker 2: Ik voelde in mijn hart dat hij dood is, maar
16:31
Speaker 2: ik bad dat het goed zou komen. Ik kon niet stoppen.
16:34
Speaker 2: Ze gaf Dylan haar telefoon en zei hem de hulpdiensten
16:37
Speaker 2: te bellen. Dylan belde 999, het Britse equivalent van 9N, Eisman.
16:43
Speaker 2: Maar toen hij met de telefonist sprak, loa vetou Nisman,
16:47
Speaker 2: kopau hai. Hij beschuldigde wil daarvan hem gestoken te hebben.
16:52
Speaker 2: Hij beweerde het slachtoffer te zijn. Getuigen op een nabijgelegen
16:56
Speaker 2: parkeerplaats hadden ook de schreeuwen gehoord. Ze belde de politie.
17:00
Speaker 2: De hulpdiensten arriveerden snel in Chapel Street, maar er was
17:03
Speaker 2: niets dat ze konden doen. William Bush werd ter plaatse doodverklaard.
17:08
Speaker 2: Dylan Thomas werd ter plekke gearresteerd. Hij was bedekt met
17:12
Speaker 2: het bloed van zijn vriend, staand op de plaats van
17:14
Speaker 2: het misdrijf dat hij zojuist had gepleegd. In de politiebeelden
17:18
Speaker 2: die kort na zijn arrestatie werden gemaakt, is te horen
17:20
Speaker 2: hoe Dylan paranoïde verklaringen aflegt. Hij vroeg de agent een
17:24
Speaker 2: oogje te houden op de politie in zijn huis... Bewerend
17:27
Speaker 2: dat ze de laatste keer dat hij met de politie
17:29
Speaker 2: omging probeerde me cocaïne in de schoenen te schuiven. Hij
17:32
Speaker 2: vertelde de arresterende agenten, het was zelfverdediging maat, hij kwam
17:36
Speaker 2: op me af en ik heb teruggestoken. Hij zei dat
17:38
Speaker 2: Will al maanden psychotisch was en dat hij Will had
17:41
Speaker 2: verteld het huis te verlaten. Dit waren leugens. Het forensisch
17:45
Speaker 2: bewijs zou zonder twijfel bewijzen dat Dylan de aanvaller was geweest,
17:49
Speaker 2: dat hij de aanval in Wills eigen slaapkamer had geïnitieerd.
17:53
Speaker 2: Sharon Burton, getraumatiseerd tot alle maten, zei later tegen de politie,
17:57
Speaker 2: ik wou alleen dat ik hem daar nooit naartoe had gebracht,
17:59
Speaker 2: ik had me bij Dylan nooit zoiets kunnen voorstellen omdat
18:01
Speaker 2: hij zo'n rustige, gereserveerde jongen is. Terwijl de meeste gezinnen
18:06
Speaker 2: in Wales bijeenkwamen voor kerstviering, kreeg de familie Bush een
18:09
Speaker 2: klop op hun deur. Het was niet Will, die zoals
18:12
Speaker 2: verwacht aankwam voor het diner. Het waren agenten van de
18:15
Speaker 2: Dyfed Police politie, daar om nieuws te brengen dat hun
18:18
Speaker 2: wereld zou vernietigen. Wills vader, John Bush, zou later aan
18:21
Speaker 2: de Crown Court Cardiff vertellen dat het leven van zijn
18:24
Speaker 2: familie van de ene dag op de andere veranderde toen
18:26
Speaker 2: zijn zoon stierf, en de effecten zouden voor altijd b.i.
18:29
Speaker 2: hen blijven. In zijn slachtofferverklaring zei John, Wills hier het hoofdslachtoffer.
18:35
Speaker 2: Die simpele woorden dragen een diep gewicht. Temidden van alle
18:39
Speaker 2: discussie over Dylan Thomas, geestestoestand, over juridische definities en psychiatrische beoordelingen,
18:45
Speaker 2: was het belangrijk om te onthouden, Will was het hoofdslachtoffer.
18:50
Speaker 2: Wills' zus, Catherine Bush, sprak namens zichzelf en haar broer
18:53
Speaker 2: Alex bij de vonnisoplegging. Haar woorden schilderden een beeld van
18:57
Speaker 2: een volledig verwoest gezin. Ik kan niet onder woorden brengen
19:00
Speaker 2: hoe traumatisch en verschrikkelijk deze ervaring was, en ik heb
19:03
Speaker 2: nog steeds intense momenten van paniek als ik er aan denk,
19:07
Speaker 2: zei ze. Alex en ik kunnen niet eens beginnen te
19:10
Speaker 2: begrijpen de angst en het lijden dat Will die dag
19:12
Speaker 2: moet hebben doorstaan. We worden echt achtervolgd door de afschuw ervan.
19:16
Speaker 2: En dit zal voor altijd met ons meeleven. Ze beschreef
19:20
Speaker 2: Wills dood als een barbaars misdrijf. De verklaring van de familie,
19:24
Speaker 2: voorgelezen in de rechtbank, drukte hun angst uit. We kunnen
19:27
Speaker 2: niet eens beginnen te begrijpen de angst en het lijden
19:30
Speaker 2: dat Will op kerstavond vorig jaar moet hebben doorstaan. En
19:33
Speaker 2: we zullen de rest van ons leven moeten leven, met
19:35
Speaker 2: de pijn, het verdriet, de blaald, wie do, sik laag wald,
19:39
Speaker 2: zeef het kuwt, traasje neef, voorboond de voormoede, en de droefheid.
19:44
Speaker 2: Wills vriendin, Ella Jefferies, gaf ook een slachtofferverklaring af. Zij
19:49
Speaker 2: en Will waren hun toekomst samen aan het plannen, op
19:52
Speaker 2: zoek naar een appartement waar ze hun leven als koppel
19:54
Speaker 2: konden beginnen. In plaats van een huwelijk of een leven
19:57
Speaker 2: samen te plannen, bleef haar alleen over om te rouwen
20:00
Speaker 2: om een toekomst die nooit zou komen. De verklaring van
20:03
Speaker 2: de familie Bush aan de rechtbank was duidelijk in hun
20:06
Speaker 2: beoordeling van Dylan Thomas. Dylan Thomas is een kwaadaardige, manipulatieve leugenaar.
20:12
Speaker 2: Tijdens dit hele proces hebben we geen enkel teken van
20:15
Speaker 2: berauw of het nemen van verantwoordelijkheid voor zijn daden die
20:18
Speaker 2: dag gezien. We kunnen alleen maar hopen dat hij nooit
20:21
Speaker 2: meer vrijgelaten wordt in de gemeenschap. De familie vond het
20:24
Speaker 2: juridische proces ongelooflijk schrijnend. Wills' ouders vonden het te absoluut
20:29
Speaker 2: ondraaglijk om enig deel van het proces bij te wonen.
20:32
Speaker 2: Ze konden niet in die rechtszaal zitten en naar de
20:34
Speaker 2: details luisteren over hoe hun zoon stierf, konden de persoon
20:38
Speaker 2: die hem had gedood niet onder ogen zien. De familie
20:41
Speaker 2: vond het ook ongelooflijk moeilijk dat het proces zich sterk
20:44
Speaker 2: richtte op Dylan Thomas en zijn geestestoestand. Zoals ze opmerkte
20:48
Speaker 2: was hij de persoon die hun geliefde Will had gepland
20:50
Speaker 2: en vermoord, en hem zijn stem en veelbelovende toekomst had afgenomen.
20:55
Speaker 2: Dylan Thomas werd beschuldigd van moord. Vanaf het begin gaf
20:58
Speaker 2: hij toe William Bush te hebben gedood. Het fysieke bewijs
21:01
Speaker 2: was overweldigend, en er was geen twijfel dat Dylan Wills
21:04
Speaker 2: dood had veroorzaakt. De juridische vraag werd, was het moord
21:08
Speaker 2: of was het doodslag? In het Britse rechtssysteem vereist moord
21:12
Speaker 2: bewijs van de opzet om te doden of ernstig lichamelijk
21:15
Speaker 2: letsel toe te brengen. Doodslag, in het bijzonder doodslag wegens
21:19
Speaker 2: verminderde toerekeningsvatbaarheid, kan worden aangevoerd wanneer de verdachte leed aan
21:23
Speaker 2: een abnormaliteit van de geest die zijn geestelijke verantwoordelijkheid voor
21:28
Speaker 2: zijn daden substantieel verminderde. Dylan Thomas. Bekende schuld aan doodslag
21:34
Speaker 2: op grond van verminderde toerekeningsvatbaarheid. Hij ontkende moord. Dit pleidooi
21:39
Speaker 2: bereidde het terrein voor een proces dat zou afhangen van
21:42
Speaker 2: de vraag naar Dylans geestestoestand op het moment van de moord.
21:46
Speaker 2: Het proces vond plaats bij de Crown Court Cardiff in november 2024,
21:50
Speaker 2: bijna een jaar na de moord. Dylan verscheen via videoverbinding
21:54
Speaker 2: vanuit Ashworth High Secure Hospital in Liverpool, waar hij sinds
21:58
Speaker 2: zijn arrestatie was vastgehouden. Hij ontving sinds elf maanden voor
22:02
Speaker 2: het proces behandeling voor schizofrenie. Hij droeg een zwarte trui
22:07
Speaker 2: en had kort geknipt, zwart haar. Hij zat met zijn
22:10
Speaker 2: handen voor zich gevouwen op zijn schoot, kijkend naar de
22:13
Speaker 2: procedures die zouden bepalen of hij veroordeeld zou worden voor
22:16
Speaker 2: moord of voor de mindere beschuldiging van doodslag. Het proces
22:20
Speaker 2: werd voorgezeten door mevrouw rechter Karen Stein. De aanklager werd
22:24
Speaker 2: geleid door Greg Bull, bijgestaan door de heer Wright. De
22:28
Speaker 2: verdediging werd geleid door Orlando Paunal. De aanklager accepteerde dat
22:32
Speaker 2: Dylan Thomas geestelijk ziek was. Ze accepteerde dat bij hem
22:36
Speaker 2: schizofrenie was vastgesteld. Ze voerden echter aan dat psychische ziekten
22:41
Speaker 2: alleen hem niet beletten schuldig te zijn aan moord. Hun
22:44
Speaker 2: zaak berustte op verschillende kernpunten. Ten eerste, het bewijs van voorbedachtheid.
22:51
Speaker 2: Dylan had in de uren voor de aanval gezocht naar
22:53
Speaker 2: informatie over de anatomie van de nek. Hij had aderen
22:57
Speaker 2: en slagaders opgezocht. Deze zoekopdrachten, betoogde de aanklager, toonde helder
23:03
Speaker 2: denken en planning. Zoals Greg Bull de jury vertelde, had
23:07
Speaker 2: Dylan voor de aanval helder denken getoond. Ten tweede, de
23:11
Speaker 2: aard van de aanval zelf. 37 messteken, 16 aan de nek.
23:17
Speaker 2: Het doorsnijden van de hoofdslagader. Deze wonden, betoogde de aanklager,
23:22
Speaker 2: toonden een opzet om te doden. De aanval was geen
23:26
Speaker 2: korte controleverlies. Het was aanhoudend, brutaal en grondig. Will werd
23:32
Speaker 2: in zijn slaapkamer gestoken, toen de trap af achtervolgd, toen
23:35
Speaker 2: herhaaldelijk gestoken tot hij stierf. Ten derde, de afwezigheid van
23:40
Speaker 2: bepaalde symptomen. Dit was cruciaal. De aanklager presenteerde bewijs van
23:46
Speaker 2: hun eigen psychiatrisch expert, dokter Jaya Wickrama. Hij getuigde dat
23:50
Speaker 2: hoewel Dylan schizofrenie had, de ziekte waarschijnlijk geen substantiële beperking
23:55
Speaker 2: had veroorzaakt in Dylan's vermogen om de aard van zijn
23:57
Speaker 2: gedrag te begrijpen, om een rationeel orde. L te vormen,
24:01
Speaker 2: of om zelfbeheersing uit te oefenen. Cruciaal was dat dit
24:05
Speaker 2: geen geval was waarin Dylan stemmen hoorde die hem vertelden
24:08
Speaker 2: te doden. Zoals Greg Bull de tweende de Rodine. Rechtbank vertelde,
24:13
Speaker 2: dit is geen geval waarin de dood werd veroorzaakt door stemmen,
24:16
Speaker 2: er werd me door een stem, een geest, door mijn
24:18
Speaker 2: overleden voorouders verteld dit te doen. De aanklager presenteerde ook
24:22
Speaker 2: een mogelijk motief, hoewel ze erkende dat het speculatief was.
24:26
Speaker 2: Greg Bull schilderde een beeld van twee jonge mannen wie
24:29
Speaker 2: er levens uit elkaar groeiden. Ondanks alles in het leven
24:32
Speaker 2: te hebben had Dylan Thomas heel weinig bereikt, vertelde hij
24:35
Speaker 2: de jury. Terwijl aan de andere kant de heer Bush,
24:38
Speaker 2: komend van heel weinig, groot succes had behaald in zijn
24:40
Speaker 2: persoonlijk leven. Alles in zijn leven ging omhoog terwijl het
24:44
Speaker 2: in het geval van Dylan Thomas kan zijn waargenomen dat
24:46
Speaker 2: het leven in een neerwaartse spiraal was. Er kunnen gevoelens
24:49
Speaker 2: van eenzaamheid of wrok zijn geweest. De verdediging had in
24:53
Speaker 2: twijfel getrokken of de trigger Wills plannen hadden kunnen zijn
24:55
Speaker 2: om uit te trekken en een appartement te vinden met
24:58
Speaker 2: zijn vriendin, Ella. Maar zoals de heer Bull opmerkte, slechts
25:01
Speaker 2: twee mensen kunnen u vertellen of er een motief kan
25:03
Speaker 2: zijn geweest. Eén van hen is dood, en de andere
25:06
Speaker 2: kon om u bekende redenen niet getuigen, dus speculeer niet.
25:10
Speaker 2: Dylan Thomas getuigde niet tijdens zijn proces. Hij bleef in
25:14
Speaker 2: Ashworth High Secure Hospital en nam alleen via videoverbinding deel.
25:19
Speaker 2: De jury hoorde niet rechtstreeks van hem wat er was
25:21
Speaker 2: gebeurd of waarom. De verdediging, geleid door Orlando Pownall, voerde
25:25
Speaker 2: aan dat de enige verklaring voor Dylans acties zijn ernstige
25:28
Speaker 2: psychische ziekte was. Hun belangrijkste getuige was Dr. Pancho Xavier,
25:33
Speaker 2: de forensisch psychiater-adviseur bij Ashworth Hospital, die Dylan had behandeld. Dr.
25:38
Speaker 2: Xavier getuigde dat Dylan tijdens de aanval een psychotische episode
25:42
Speaker 2: had doorgemaakt en tot zes maanden voor de gebeurtenistekenen van
25:45
Speaker 2: psychose vertoonde. Deze periode zou het incident bij Buckingham Palace
25:49
Speaker 2: en de bedreigingen aan Will omvatten. Cruciaal getuigde dokter Xavier
25:53
Speaker 2: dat Dylan in zijn psychotische toestand tot de overtuiging was
25:56
Speaker 2: gekomen dat Will een bedreiging voor hem vormde. Mijn mening
26:00
Speaker 2: is dat hij ervan overtuigd was dat hij schade zou
26:02
Speaker 2: worden toegebracht, vertelde dokter Xavier de rechtbank. Als je dat
26:06
Speaker 2: denkt ga je proberen die bedreiging te elimineren. In zijn
26:10
Speaker 2: hoofd is dat de reden waarom hij zich gedroeg zoals
26:12
Speaker 2: hij deed. Hij voelde zich bedreigd door zijn beste vriend
26:15
Speaker 2: en daarom reageerde hij zoals hij reageerde. De verdediging voerde
26:19
Speaker 2: aan dat er een scala aan tekenen was die psychose aantonen.
26:23
Speaker 2: Ze wezen op de bizarre internetzoekacties niet alleen naar anatomie
26:26
Speaker 2: maar naar R-methode van overdosis en hulp bij zelfdoding. Deze
26:32
Speaker 2: zoekopdrachten betoogden ze, toonden een geest in chaos, geen geest
26:36
Speaker 2: die bezig was met rationele planning. Orlando Paunal stelde de
26:40
Speaker 2: jury een vraag. Waarom zou een jonge onschuldige man zijn
26:44
Speaker 2: grootmoeder naar zijn adres brengen met de bedoeling zijn beste
26:46
Speaker 2: vriend af te slachten? De implicatie was duidelijk, alleen ernstige
26:51
Speaker 2: psychische ziekte kon zo'n daad verklaren. Er is een heel
26:54
Speaker 2: scala aan tekenen die psychose aantonen, vertelde hij de jury.
26:58
Speaker 2: De aanklager zegt dat het feit dat hij schizofreen was
27:01
Speaker 2: irrelevant is, wij beweren dat het dat niet was. De
27:04
Speaker 2: verdediging behandelde ook de kwestie van voorbedachtheid. De heer Paunal
27:08
Speaker 2: voerde aan... dat de suggestie dat een plotselinge overwogen woede
27:12
Speaker 2: uitbarsting niets te maken zou kunnen hebben met zijn geestestoestand,
27:15
Speaker 2: onhoudbaar is. De internetzoekacties, suggereerde hij, waren geen bewijs van planning,
27:20
Speaker 2: maar bewijs van een gestoorde psychotische geest. Het is belangrijk
27:24
Speaker 2: om te merken wat de verdediging niet beweerde. Ze beweerde
27:28
Speaker 2: geen zelfverdediging. Zoals de heer Pownal verduidelijkte, stond het niet
27:33
Speaker 2: ter discussie dat Dylan de aanval had geïnitieerd. Hij had
27:36
Speaker 2: niet uit zelfverdediging gehandeld. Will had hem niet aangevallen. Het
27:41
Speaker 2: argument van de verdediging ging over verminderde toerekeningsvatbaarheid. Ze vroegen
27:46
Speaker 2: de jury te concluderen dat Dylan's schizofrenie zijn geestelijke verantwoordelijkheid
27:50
Speaker 2: zo substantieel had verminderd dat hij veroordeeld moest worden voor
27:53
Speaker 2: de mindere beschuldiging van doods. Lag in plaats van moord. Dr.
27:58
Speaker 2: Xavier getuigde ook over gemiste kansen voor interventie. Hij merkte
28:02
Speaker 2: op dat na het incident bij Buckingham Palace iemand Dylan's
28:06
Speaker 2: geestestoestand had moeten herkennen, en behandeling had moeten bieden. Helaas
28:10
Speaker 2: had dat de eerste keer kunnen zijn dat een interventie
28:12
Speaker 2: had kunnen plaatsvinden, die hem had kunnen beletten door te
28:15
Speaker 2: gaan met ziek zijn, zei hij. Hij voegde eraan toe,
28:18
Speaker 2: dat Dylan's welbespraakte aard en uiterlijk klinici ertoe hadden kunnen
28:21
Speaker 2: brengen zijn toestand te onderschatten. Hij vertelde de jury ook,
28:25
Speaker 2: dat het voor een leek niet voor de hand liggend
28:27
Speaker 2: zou zijn geweest dat Dylan psychotisch was. Dit verklaarde waarom
28:31
Speaker 2: Sharon Burton, waarom Will, waarom anderen in Dylan's leven de
28:34
Speaker 2: ernst van zijn toestand niet volledig hadden begrepen. Nadat ze
28:37
Speaker 2: al het bewijs, de psychiatrische getuigenissen, de forensische rapporten en
28:41
Speaker 2: de slachtofferverklaringen hadden gehoord, trok de jury zich terug om
28:44
Speaker 2: te beraadslagen. De vraag voor hen was complex. Had Dylan Toll, mas,
28:50
Speaker 2: ondanks zijn schizofrenie, de geestelijke capaciteit om de opzet tot
28:54
Speaker 2: moord te vormen? Of was zijn psychische ziekte zo ernstig,
28:58
Speaker 2: dat het zijn verantwoordelijkheid verminderde tot het punt waarop doodslag
29:01
Speaker 2: de passende veroordeling was? Op donderdag 21 november 2024 keerde de jury
29:07
Speaker 2: terug met hun vonnis. Ze bevonden Dylan Thomas schuldig aan moord.
29:12
Speaker 2: De jury was duidelijk overtuigd door het argument van de aanklager.
29:16
Speaker 2: Ze accepteerde de getuigenis van Dr. Jaya Wickrama boven die
29:19
Speaker 2: van Dr. Xavier. Ze concludeerde dat hoewel Dylan geestelijk ziek was,
29:24
Speaker 2: zijn schizofrenie zijn vermogen om te begrijpen wat hij deed,
29:27
Speaker 2: of om zelfbeheersing uit te oefenen niet substantieel had verminderd.
29:31
Speaker 2: De internetzoekacties naar de anatomie van de nek, De planning
29:34
Speaker 2: die gepaard ging met de terugkeren naar het huis, de
29:36
Speaker 2: aanhoudende aard van de aanval, dit alles wees op een
29:39
Speaker 2: man die wist wat hij deed en Caldaga. Van plan
29:42
Speaker 2: was zijn vriend te vermoorden. Het vonnis betekende dat Dylan
29:45
Speaker 2: Thomas een verplichte levenslange gevangenisstraf zou krijgen. De enige overgebleven
29:50
Speaker 2: vraag was wat de minimumduur zou zijn voordat hij in
29:52
Speaker 2: aanmerking zou kunnen komen voor voorwaardelijke vrijlating. Dylan Thomas verscheen
29:57
Speaker 2: via videoverbinding vanuit Ashworth Hospital voor zijn vonnisoplegging op vrijdag 24 januari 2025.
30:05
Speaker 2: Hij had nu elf maanden in de psychiatrische instelling doorgebracht,
30:08
Speaker 2: waar hij behandeling ontving voor zijn schizofrenie. De vonnisoplegging begon
30:12
Speaker 2: met het voorlezen van de slachtofferverklaringen. Katrin Bush en Ella
30:16
Speaker 2: Jefferies lazen dapper hun eigen verklaringen voor in de rechtbank.
30:20
Speaker 2: Hun woorden schilderden een verwoestend beeld van verlies, trauma en verdriet,
30:24
Speaker 2: dat nooit volledig zou genezen. Mevrouw rechter Karen Stijn hield
30:28
Speaker 2: vervolgens haar vonnisopmerkingen. Ze begon met het erkennen van de
30:32
Speaker 2: omvang van het misdrijf. Je hebt een zoon van zijn
30:35
Speaker 2: moeder en vader afgenomen, vertelde ze Dylan Thomas. Je hebt
30:39
Speaker 2: de vrouw die hij lief had, met wie hij zijn
30:41
Speaker 2: toekomst plende, van haar partner beroofd. Je hebt zijn zus
30:44
Speaker 2: en broer van hun jonge broer beroofd. Ze sprak over
30:47
Speaker 2: Wills karakter en potentieel. Hij deed het goed op school
30:51
Speaker 2: en op de universiteit. Hij was een gepassioneerd sporter en
30:54
Speaker 2: begaafd golfer die voor zijn land speelde. En hij en
30:57
Speaker 2: Ella waren een toekomst samen aan het plannen. Ze benadrukte
31:01
Speaker 2: de totaliteit van de schade. Een leven nemen is een
31:04
Speaker 2: verschrikkelijk ding, niet alleen vanwege het leven dat Vreed wordt ingekort,
31:08
Speaker 2: maar vanwege alle andere levens die ook beschadigd worden. Maar,
31:13
Speaker 2: zoals zijn vader zei, Will is hier het hoofdslachtoffer. Hij
31:17
Speaker 2: was pas 23, zinloos vermoord en beroofd van vele, vele tientallen
31:22
Speaker 2: jaren gelukkig en vervullend leven. Rechter Stijn behandelde vervolgens de
31:26
Speaker 2: factoren die ze moest overwegen bij het bepalen van de minimumduur.
31:30
Speaker 2: Ze merkte de verzwarende factoren op, de kwetsbaarheid van het
31:33
Speaker 2: slachtoffer die in zijn eigen huis werd aangevallen, de aanhoudende
31:37
Speaker 2: aard van de aanval, het gebruik van een mes en
31:40
Speaker 2: de toegebrachte ver. Wondingen, met name aan de nek, ze
31:44
Speaker 2: erkende ook de verzachtende factoren. Dylan had geen strafblad. Zijn leeftijd, 23
31:50
Speaker 2: ten tijde van het delict, was een verzachtende factor. Het
31:54
Speaker 2: belangrijkste was dat ze zijn geestelijke gezondheidstoestand behandelde. Rechter Stijn
31:59
Speaker 2: legde uit dat ze bewijs had gehoord van twee psychiaters. Dr.
32:03
Speaker 2: Xavier had getuigd dat alle vierde criteria voor verminderde toerekeningsvatbaarheid
32:08
Speaker 2: waren vervuld. De mening van Dr. Jaya Wickrama was echter
32:11
Speaker 2: dat de laatste twee criteria niet waren vervuld. Zijn bewijs
32:15
Speaker 2: was dat Dylans schizofrenie waarschijnlijk geen substantiële beperking had veroorzaakt
32:20
Speaker 2: in zijn vermogen om de aard van zijn gedrag te begrijpen,
32:23
Speaker 2: om een rationeel oordeel te vormen, of om mooi zelfbeheersing
32:26
Speaker 2: uit te oefenen, en hij kon niet concluderen dat het
32:29
Speaker 2: een duidelijke verklaring voor zijn gedrag gaf. Het is duidelijk
32:32
Speaker 2: dat de jury de voorkeur gaf aan het bewijs van Dr.
32:35
Speaker 2: Jaya Wickrama, zijn rechter Stijn. Desondanks gaf ze Dylan enig
32:39
Speaker 2: krediet voor zijn geestelijke gezondheidstoestand bij het bepalen van de straf.
32:44
Speaker 2: Ze merkte ook op dat hoewel Dylan's familie en vrienden
32:46
Speaker 2: niet het best geplaatst waren om te waarderen dat hij
32:49
Speaker 2: leed aan een psychische stoornis, dit feit de minimumduur niet
32:52
Speaker 2: verder verminderde. Na het afwegen van alle verzwarende en verzachtende
32:56
Speaker 2: factoren sprak rechter Stijn het vonnis uit. Ze zei tegen
33:00
Speaker 2: Dylan Thomas dat hij moest gaan staan. Dylan Thomas, voor
33:03
Speaker 2: de moord op William Bush veroordeel ik je tot levenslange gevangenisstraf.
33:08
Speaker 2: Rekening houdend met alle relevante omstandigheden en de verzwarende en
33:11
Speaker 2: verzachtende factoren die ik heb uiteengezet, is de minimumduur die
33:15
Speaker 2: ik opleg, 17 jaar en 337 dagen groot, een vangenisstraf. Dat is
33:21
Speaker 2: een minimumduur van 19 jaar gevangenisstraf, minus de 393 dagen die je
33:25
Speaker 2: in voorlopige hechtenis hebt doorgebracht in afwachting van het proces.
33:29
Speaker 2: Ze zei toen eenvoudig meneer Thomas, u gaat nu beginnen
33:32
Speaker 2: aan uw straf. Dylan Thomas, V. Rent 20 jaar oud. werd
33:37
Speaker 2: weggeleid om een levenslange gevangenisstraf te beginnen. Hij zal minimaal 19
33:42
Speaker 2: jaar moeten uitzitten voordat hij zelfs maar in aanmerking kan
33:45
Speaker 2: komen voor voorwaardelijke vrijlating. Gezien de aard van zijn misdrijf
33:49
Speaker 2: en zijn voortdurende geestelijke gezondheidsproblemen, is het mogelijk dat hij
33:53
Speaker 2: nooit vrijgelaten zal worden. Na de vonnisoplegging gaf de familie
33:57
Speaker 2: Bush een verklaring af. Ze uitte hun opluchting over het
34:00
Speaker 2: vonnis en de straf. Als gezin zijn we opgelucht het
34:03
Speaker 2: vonnis van moord vandaag te horen, zeiden ze. Ze bedankten
34:06
Speaker 2: de politie, de Crown Prosecution Service en de aanklagers voor
34:10
Speaker 2: hun werk en steun tijdens de elf maanden sinds Wills dood.
34:13
Speaker 2: Maar hun verklaring maakte ook duidelijk dat geen enkele straf
34:16
Speaker 2: werkelijk gerechtigheid kon brengen voor wat ze hadden verloren. Hoewel
34:20
Speaker 2: we erkennen dat Dylan Thomas, straf van levenslange gevangenisstraf met
34:24
Speaker 2: een minimum van 19 jaar gevangenisstraf William niet terug zal brengen,
34:28
Speaker 2: hopen we dat deze uitkomst op de een of andere
34:31
Speaker 2: manier het gezin zal helpen te rouwen, en op de
34:34
Speaker 2: een of andere manier zal helpen met hun verdriet. Rechercheur
34:37
Speaker 2: Joanne Harris, de zaakagent, gaf ook een verklaring af. William
34:41
Speaker 2: Bush was een zeer geliefde zoon, broer en vriend met
34:44
Speaker 2: een veelbelovende toekomst voor zich, die het samenwonen met zijn
34:47
Speaker 2: vriendin en het beginnen van een nieuwe baan omvatte. Op 24 december 2023,
34:53
Speaker 2: terwijl hij uitkeek naar het doorbrengen van kerst met zijn
34:56
Speaker 2: familie en vriendin, werd hij gedood door iemand die hij
34:59
Speaker 2: als zijn vriend beschouwde zon. der iets te hebben gedaan
35:02
Speaker 2: om het brute geweld dat hem werd aangedaan te rechtvaardigen.
35:05
Speaker 2: Ze bedankte de gemeenschap van Lantaf voor hun steun tijdens
35:08
Speaker 2: het onderzoek... prees de collega's van de hulpdiensten die probeerden
35:11
Speaker 2: wil te helpen... en uit de dankbaarheid aan de deskundige
35:14
Speaker 2: getuigen daad. Ik bewijs leverden in deze zaak. Deze zaak
35:18
Speaker 2: roept diepgaande vragen op die zich ver uitstrekken... buiten de
35:21
Speaker 2: details van wat er gebeurde in Chapel Street op kerstavond 2023.
35:27
Speaker 2: Ten eerste is er de kwestie van gemiste kansen. Dylan
35:30
Speaker 2: Thomas had minstens zes maanden voor hij zijn vriend vermoordde
35:33
Speaker 2: duidelijke tekenen van ernstige psychische ziekte vertoond. Hij had geprobeerd
35:37
Speaker 2: in te breken in Buckingham Palace met wanachtige verklaringen. Hij
35:41
Speaker 2: had gedreigd wil te vermoorden. Hij had hallucinaties gehad. Toch
35:45
Speaker 2: bleef hij onbehandeld, zonder toezicht levend in de gemeenschap. De
35:50
Speaker 2: getuigenis van Dr. Xavier onderstreepte dat het in zit en
35:53
Speaker 2: bij Buckingham Palace een rode vlag had moeten zijn. Een
35:57
Speaker 2: jongeman die de paleishekken beklimt en dit verklaart met verwijzing
36:00
Speaker 2: naar energievelden, had een psychiatrische beoordeling en interventie moeten uitlokken.
36:05
Speaker 2: In plaats daarvan werd Dylan gearresteerd, verwerkt door het strafrechtelijk
36:09
Speaker 2: systeem en vrijgelaten. Zou behandeling op dat moment Wills dood
36:13
Speaker 2: hebben voorkomen? We kunnen het niet met zekerheid weten, maar
36:16
Speaker 2: het is een verontrustende mogelijkheid. Ten tweede is er de
36:19
Speaker 2: vraag hoe we psychische ziekten in evenwicht brengen met strafrechtelijke verantwoordelijkheid.
36:24
Speaker 2: De jury in deze zaak besliste dat Dylan Thomas schuldig
36:27
Speaker 2: was aan moord ondanks zijn schizofrenie. Ze concludeerde dat zijn
36:31
Speaker 2: psychische ziekte, hoewel reëel en ernstig, zijn verantwoordelijkheid voor zijn
36:36
Speaker 2: daden niet verminderde tot het punt waarop doodslag de passende
36:39
Speaker 2: beschuldiging was. Dit is een moeilijk oordeel dat juries moeten
36:42
Speaker 2: maken in zaken met geestelijk zieke verdachten. Sommigen zijn het
36:46
Speaker 2: misschien niet eens met het vonnis van de jury. Ze
36:49
Speaker 2: kunnen vinden dat iemand die leidt aan zo'n ernstige psychose
36:51
Speaker 2: niet echt volledig verantwoordelijk kan worden gehouden voor zijn daden.
36:55
Speaker 2: Anderen zullen het eens zijn met het vonnis. Merkend op
36:58
Speaker 2: dat Dylan planning toonde dat hij wist dat wat hij
37:01
Speaker 2: deed verkeerd was, zoals blijkt uit zijn leugens tegen de
37:03
Speaker 2: politie achteraf, en dat psychisk. Hij ziekte niet automatisch strafrechtelijke
37:08
Speaker 2: verantwoordelijkheid opheft. De wet probeert een evenwicht te vinden. Het
37:12
Speaker 2: erkent dat sommige psychische ziekten de geestelijke verantwoordelijkheid van een
37:16
Speaker 2: persoon substantieel kunnen verminderen. Daarom bestaat de verdediging van verminderde toerekeningsvatbaarheid.
37:22
Speaker 2: Maar het erkent ook dat veel mensen met psychische ziekte,
37:25
Speaker 2: zelfs ernstige psychische ziekte, het vermogen behouden om hun daden
37:29
Speaker 2: te begrijpen en keuzes te maken. De vraag is altijd,
37:33
Speaker 2: in dit specifieke geval met deze specifieke verdachte op dit
37:36
Speaker 2: specifieke moment, was hun geestestoestand zodanig dat ze niet de
37:39
Speaker 2: opzet konden vormen die vereist is voor moord? In het
37:43
Speaker 2: geval van Dylan Thomas antwoordde de jury nee. Ze concludeerde
37:46
Speaker 2: dat hij ondanks zijn schizofrenie de opzet kon en had
37:49
Speaker 2: gevormd om William Bush te vermoorden. Ten derde is er
37:52
Speaker 2: de bredere kwestie van geestelijke gezondheidszorg en ondersteuning. Dr. Xavier
37:57
Speaker 2: getuigde over hoe Dillens' welbespraakte aard en uiterlijk klinici ertoe
38:01
Speaker 2: hadden kunnen brengen de ernst van zijn toestand te missen.
38:04
Speaker 2: Dit spreekt van een groter probleem in de geestelijke gezondheidszorg. R.N.S.
38:09
Speaker 2: Tige psychische ziekte ziet er niet altijd uit zoals we verwachten.
38:13
Speaker 2: Een jonge man uit een welvarende achtergrond, goed gekleed en goedsprekend,
38:17
Speaker 2: kan nog steeds diep ziek zijn. Er is ook de
38:20
Speaker 2: droevige realiteit dat Dylan's familie, hoewel materieel welvarend, emotioneel afstandelijk was.
38:26
Speaker 2: Volgens meerdere verslagen voelde Dylan zich door zijn familie in
38:29
Speaker 2: de steek gelaten. Hij was eenzaam en geïsoleerd, met wil
38:33
Speaker 2: als in wezen zijn enige echte vriend. Deze combinatie van
38:36
Speaker 2: psychische ziekte, isolatie en gebrek aan familiesteun creëerde een gevaarlijke situatie.
38:42
Speaker 2: De moord op William Bush stuurde schokgolven door de gemeenschap
38:44
Speaker 2: van Landaf. Dit is een historische, rustige voorstad van Cardiff.
38:49
Speaker 2: De thuisbasis van de beroemde Yantaf-kathedraal. Het is geen plaats
38:53
Speaker 2: waar mensen verwachten op een kerstocht te schreeuwen van afschuw
38:56
Speaker 2: te horen. Het is geen plaats waar buren verwachten te
38:58
Speaker 2: getuigen van een jonge man die voor zijn huis wordt doodgestoken.
39:02
Speaker 2: De gemeenschap sloot zich aan een rond de familie Bush
39:05
Speaker 2: en werkte samen met het politieonderzoek. Rechercheur Harris bedankte specifiek
39:10
Speaker 2: de gemeenschap van Landaf voor hun steun. Maar het trauma
39:13
Speaker 2: van zo'n gebeurtenis verspreidt zich naar buiten. De getuigen die
39:17
Speaker 2: Wills schreeuwen hoorden, zullen die herinnering dragen. De hulpverleners die
39:21
Speaker 2: probeerden hem te redden, zullen die herinnering dragen. Sharon Burton,
39:25
Speaker 2: die probeerde reanimatie toe te passen op een jonge man
39:28
Speaker 2: die haar eigen kleinzoon zojuist had vermoord, zal dat trauma
39:31
Speaker 2: de rest van haar leven dragen. In zaken als deze
39:34
Speaker 2: bestaat het risico dat het slachtoffer verloren gaat in het verhaal.
39:37
Speaker 2: De focus verschuift naar de verdachten, het proces, de psychiatrische beoordelingen,
39:42
Speaker 2: de juridische argumenten. Maar zoals Wills vader zo krachtig zei,
39:47
Speaker 2: Will is hier het hoofdslachtoffer. William Bush was 23 jaar oud.
39:51
Speaker 2: Hij was een zoon, een broer, een vriend, een vriend.
39:54
Speaker 2: Hij was getalenteerd, geestig, zorgzaam en loyaal. Hij hield van
39:59
Speaker 2: golf en speelde voor zijn land. Hij had tegenslagen overwonnen
40:02
Speaker 2: en was een toekomst aan het opbouwen. Hij was van
40:04
Speaker 2: plan samen te wonen met de vrouw van wie hij hield,
40:07
Speaker 2: en een nieuwe baan te beginnen, die minder stressvol en
40:09
Speaker 2: bevredigender zou zijn. Hij had kerstavond 2023 met zijn familie een
40:14
Speaker 2: brekel moeten doorbrengen. Hij had tientallen jaren voor zich moeten hebben.
40:18
Speaker 2: Hij had de kans moeten hebben om met Ella te trouwen,
40:20
Speaker 2: zijn carrière na te streven, meer golf te spelen met
40:23
Speaker 2: zijn broer, zijn ouders trots te maken, te leven. In
40:27
Speaker 2: plaats daarva... Wenkagaya Osalagatozao eendigde zijn leven in zeven minuten
40:33
Speaker 2: van afschuw door iemand die hij vertrouwde, iemand die hij
40:36
Speaker 2: als zijn beste vriend beschouwde, iemand die hij kende sinds
40:39
Speaker 2: hij dertien was. De familie Bush zal nooit herstellen van
40:42
Speaker 2: dit verlies. Ze zullen elke kerst de rest van hun
40:45
Speaker 2: leven markeren door Wills afwezigheid. Ze zullen denken aan wat
40:49
Speaker 2: hij had kunnen doen als hij had geleefd. Ze zullen,
40:52
Speaker 2: zoals zijn zus zei, worden achtervolgd door het afschuw van
40:54
Speaker 2: wat hij in zijn laatste momenten moet hebben doorstaan. Dit
40:58
Speaker 2: zijn de werkelijke kosten van dit misdrijf. Niet de juridische procedures,
41:02
Speaker 2: niet de psychiatrische debatten, maar het uitdoven van een helder
41:06
Speaker 2: jong leven en het levenslange lijden toegebracht aan iedereen die
41:09
Speaker 2: van Will hield. Bij het reflecteren op deze zaak moeten
41:12
Speaker 2: we Will het eerst herdenken. We moeten zijn nagedachtenis eren
41:15
Speaker 2: door zijn naam te zeggen, zijn waarde te erkennen. Te
41:18
Speaker 2: erkennen dat hij meer was dan alleen een slachtoffer in
41:21
Speaker 2: een strafzaak. Hij was een heel persoon, met hoop, dromen,
41:24
Speaker 2: talenten en mensen die diep van hem hielden. William Bush.
0:00
Speaker 2: 23 jaar oud. Golfer. Taxateur. Zoon, broer, vriend, vriend. Te
41:38
Speaker 2: vroeg gegaan. Zinloos genomen. Maar niet vergeten. In januari 2025 zit
41:46
Speaker 2: Dylan Thomas zijn levenslange gevangenisstraf uit. Hij blijft in hechtenis,
41:51
Speaker 2: waarschijnlijk nog steeds in Ashworth High Secure Hospital... of een
41:54
Speaker 2: vergelijkbare faciliteit, waar hij voortdurende behandeling ontvangt voor zijn schizofrenie.
42:00
Speaker 2: Hij komt in aanmerking voor voorwaardelijke vrijlating na het uitzitten
42:03
Speaker 2: van zijn minimumduur van 19 jaar, wat in het jaar 2044 zou zijn,
42:07
Speaker 2: wanneer hij 44 jaar oud zal zijn. Of hij ooit daadwerkelijk
42:12
Speaker 2: vrijgelaten zal worden is onzeker. Reclasseringscommissies overwegen veel factoren, waaronder
42:18
Speaker 2: de aard van het oorspronkelijke delict... Het gedrag van de
42:21
Speaker 2: gevangenen tijdens opsluiting, voortdurende geestelijke gezondheidsproblemen en het weerte. Risico
42:27
Speaker 2: voor de openbare veiligheid. Gezien het feit dat Dylan zijn
42:31
Speaker 2: beste vriend vermoorde in een ongeproverseerde aanval en geen berauw
42:34
Speaker 2: heeft getoond, en gezien zijn voortdurende ernstige psychische ziekte, kan
42:39
Speaker 2: vrijlating nooit als pas. Cent worden beschouwd. De familie Bush
42:44
Speaker 2: blijft rouwen. Ze hebben om privacy gevraagd terwijl ze proberen
42:47
Speaker 2: hun leven zonder wil op te bouwen. Het trauma van
42:50
Speaker 2: deze zaak zal voor altijd bij hen zijn. De bredere
42:54
Speaker 2: gemeenschap is achtergelaten om deze tragedie te verwerken en moeilijke
42:58
Speaker 2: vragen te stellen over geestelijke gezondheid, vriends, chap, waarschuwingssignalen en
43:03
Speaker 2: hoe dergelijke verschrikkingen vaad in de toekomst kunnen worden voorkomen.
43:08
Speaker 2: Eén ding is zeker. De naam William Bush verdient het
43:11
Speaker 2: om niet primair te worden herinnerd als slachtoffer in een moordzaak,
43:14
Speaker 2: maar als de levendige, getalenteerde, liefdevolle jongeman die hij was.
43:18
Speaker 2: Zijn leven had betekenis. Zijn verlies is diepgaand. En zijn
43:23
Speaker 2: nagedachtenis moet worden geëerd. De zaak van Dylan Thomas en
43:26
Speaker 2: William Bush is een tragedie in de meest ware zin
43:29
Speaker 2: van het woord. Het omvat het verlies van een veelbelovend
43:32
Speaker 2: jong leven, de vernietiging van meerdere families en vragen over
43:36
Speaker 2: psychische ziekte, verantwoordelijkheid en of dit had kunnen worden voorkomen.
43:40
Speaker 2: Er zijn geen gemakkelijke antwoorden. Psychische ziekte is complex. De
43:45
Speaker 2: lijn tussen strafrechtelijke verantwoordelijkheid, en verminderde toerekeningsvatbaarheid, is niet altijd duidelijk.
43:51
Speaker 2: De waarschuwingssignalen die achteraf duidelijk lijken, zijn in het moment
43:55
Speaker 2: vaak dubbelzinnig. Wat duidelijk is, is dat William Bush beter verdiende.
43:59
Speaker 2: Hij verdiende te leven. Hij verdiende zijn potentieel te vervullen.
44:03
Speaker 2: Hij verdiende oud te worden met Ella, zijn familie te
44:06
Speaker 2: blijven laten lachen, golf te spelen met zijn broer, zijn
44:09
Speaker 2: ouders trots te maken, te leven. In plaats daarvan werd
44:13
Speaker 2: op kerstavond 2023, in een huis aan Chapel Street in Landauf, Wills,
44:18
Speaker 2: dit alles van hem afgenomen in een daad van schokkend
44:21
Speaker 2: geweld door iemand die hij zijn beste vriend noemde. Mogen
44:25
Speaker 2: William Bush rusten in vrede. Mogen zijn familie enige mate
44:28
Speaker 2: van genezing vinden, hoewel de wond nooit volledig zal sluiten.
44:32
Speaker 2: En mogen we allemaal leren van deze tragedie, om psychische
44:35
Speaker 2: ziekten serieus te nemen, aandacht te besteden aan waarschuwingssignalen, te
44:40
Speaker 2: intervenieren wanneer we iemand in een crisis zien, en te onthouden.
44:44
Speaker 2: Ten dat achter elke strafzaak echte mensen staan met echte
44:47
Speaker 2: levens die ertoe doen. Dit is het verhaal van William
44:50
Speaker 2: Bush en Dylan Thomas. Het is een verhaal van vriendschap
44:53
Speaker 2: die dodelijk werd. Van onbehandelde psychische ziekte. Van een kerstavond
44:58
Speaker 2: die een nachtmerrie werd. En van een jongeman wiens heldere
45:00
Speaker 2: licht veel te vroeg doofde. Herdenk William Bush. Herdenk wat
45:05
Speaker 2: verloren ging. Herdenk dat elk leven waarde heeft en elke
45:09
Speaker 2: dood ons allemaal vermindert.