Latest / Zolang het leuk is / Lex Paleaux: 'Ik voel onmacht omdat ik het succes niet kan omarmen'

Transcript

Lex Paleaux: 'Ik voel onmacht omdat ik het succes niet kan omarmen' · Zolang het leuk is

• 0:05
  Speaker 1: Dit is een BNR-podcast.
• 0:30
  Speaker 2: Prominente gast. Zolang het leuk is. En wie dat is,
• 0:33
  Speaker 2: dat weet ik pas zodra ik de studio binnenloop. Geen format,
• 0:36
  Speaker 2: geen script en geen klok. Gewoon een onvoorspelbaar gesprek. Zolang
• 0:40
  Speaker 2: het leuk is. MUZIEK Hele snelle aflevering misschien wel. Ik
• 0:51
  Speaker 2: kom heel snel aanlopen.
• 0:52
  Speaker 3: Zeker geen snelle aflevering. Hoe
• 0:54
  Speaker 2: weet je dat?
• 0:55
  Speaker 3: Ja, dat weet ik gewoon, omdat het een hele bijzondere
• 0:56
  Speaker 3: gast is. Oh. Ja. Oh.
• 1:00
  Speaker 2: Hij is nu bestseller-auteur, maar was vroeger dakloos.
• 1:04
  Speaker 3: Ja,
• 1:04
  Speaker 2: dakloos. Oh, maar wacht eens even. Die gozer... Die hebben
• 1:07
  Speaker 2: we toch een keer gehad in Eindhoven?
• 1:08
  Speaker 3: Ja, ja, die. Hoe
• 1:09
  Speaker 2: heet die
• 1:10
  Speaker 3: nou
• 1:10
  Speaker 2: ook alweer? Die had zo'n boek gemaakt. En dat kwam
• 1:13
  Speaker 2: nu deel twee. Ja, prachtig boek
• 1:15
  Speaker 3: Ja, hij begint met... Korte naam. Lex.
• 1:19
  Speaker 2: Ja, Lex... Ja, ik ben zijn achternaam kwijt.
• 1:22
  Speaker 3: Lex Palo
• 1:23
  Speaker 2: Lex Palo. Ik wist wel wie het was. Alleen, zijn
• 1:25
  Speaker 2: naam was hij kwijt. Dat is ook niet zo'n naam
• 1:27
  Speaker 2: die echt bijblijft natuurlijk... Maar het is inderdaad Lex Palo.
• 1:31
  Speaker 1: Hartelijk welkom in je eigen
• 1:32
  Speaker 2: programma. Ja, dankjewel Lex. Ik kon niet op je naam komen,
• 1:34
  Speaker 2: maar ik wist al om wie het ging. Want ik
• 1:36
  Speaker 2: wist dat we in Eindhoven zo'n mooi gesprek hadden gehad
• 1:37
  Speaker 2: over je eerste boek. Hoe is het met je, Lex? Goed.
• 1:44
  Speaker 2: En jou? Ja, ik was een beetje gehaast. Maar ik
• 1:47
  Speaker 2: ben eigenlijk altijd gehaast, kwam ik achter toen ik hier
• 1:49
  Speaker 2: naartoe kwam. En toen dacht ik bij mezelf, hoe kan
• 1:51
  Speaker 2: het nou dat ik altijd zo gehaast ben? Nou, omdat
• 1:53
  Speaker 2: ik het altijd zo druk heb. Oh, dat was het. Nou,
• 1:55
  Speaker 2: nu weet ik het weer. Wat gaat het om jou vandaag, Lex?
• 1:57
  Speaker 2: Wie ben je, als je jezelf mag omschrijven? Gestructureerd.
• 2:04
  Speaker 1: Externe. Intern chaotisch. Soms een tikje opvliegend. In basis hoop
• 2:15
  Speaker 1: ik een goed mens te zijn dan wel te worden.
• 2:18
  Speaker 1: Dat twijfel je aan, heb ik het idee. Soms, ja. En...
• 2:22
  Speaker 1: Ik probeer vooral een hele goede vader te zijn. En
• 2:28
  Speaker 1: ik schrijf boeken. Komt hij eraan, de tweede? Nou, sterker nog...
• 2:33
  Speaker 1: Hij
• 2:34
  Speaker 2: is er. Hij ligt
• 2:35
  Speaker 1: klaar
• 2:36
  Speaker 2: Hoe heet hij? In het licht van de leugen. In
• 2:38
  Speaker 2: het licht van de leugen. Je hebt altijd wel mooie titels.
• 2:41
  Speaker 2: Waarom heb je jou gezegd tegen dit gesprek
• 2:47
  Speaker 1: Mede naar aanleiding van ons vorige gesprek. En omdat ook
• 2:55
  Speaker 1: een heleboel mensen hadden gezegd... zit je bij Wilfred Geneve,
• 2:58
  Speaker 1: waarom ga je daar zitten? En toen dacht ik... Om
• 3:01
  Speaker 1: die mensen te jennen ga ik nog een keer zitten.
• 3:05
  Speaker 1: Waar denk je dat het vandaan komt dat die mensen
• 3:06
  Speaker 1: dat allemaal zo zeggen? Nou, omdat mensen heel eendimensionaal kijken
• 3:10
  Speaker 1: over het algemeen. En die zien jou in een tv-programma.
• 3:15
  Speaker 1: En dat ben jij, punt. En ze zien mij als
• 3:18
  Speaker 1: schrijver en dat ben ik, punt. En we zijn volgens
• 3:21
  Speaker 1: mij iets meer dan alleen schrijver en tv-maker.
• 3:24
  Speaker 2: Mag ik hopen. Ja, toch? Dat hoop ik ook. Wat
• 3:28
  Speaker 2: is het beeld dat ze hebben van mij, denk je al,
• 3:30
  Speaker 2: in dat tv-programma? Ik denk dat
• 3:31
  Speaker 1: ze het beeld dat ze van jou hebben... is denk
• 3:35
  Speaker 1: ik iemand die graag de zaak ontwricht. Soms met het
• 3:43
  Speaker 1: doel puur om de boel te ontwrichten
• 3:45
  Speaker 1: En ik denk dat ze het moeilijk vinden om je
• 3:49
  Speaker 1: te lezen... van wat vindt hij nou echt zelf... En
• 3:53
  Speaker 1: als mensen iets niet begrijpen, dan worden ze daar nerveus van.
• 3:59
  Speaker 1: En dan gaan ze een mening vormen op basis van
• 4:02
  Speaker 1: hun eigen empathie... die niet verder gaat aan de rijkwijten
• 4:04
  Speaker 1: van hun armen. En dan ben je vaak de kop
• 4:08
  Speaker 1: van Jut.
• 4:08
  Speaker 2: Maar is het zo dat mensen ook graag iets willen
• 4:11
  Speaker 2: kunnen vatten bij
• 4:12
  Speaker 1: mensen? Dat ze zekerheden
• 4:13
  Speaker 2: nodig hebben bij iedereen? Ja, dat geeft gauw vast, natuurlijk.
• 4:16
  Speaker 2: Dus dan is het makkelijk om een beeld van iemand
• 4:18
  Speaker 2: te schetsen... waar je aan vast kan houden dan om
• 4:19
  Speaker 2: werkelijk te weten wie die is. Dat is wat je
• 4:21
  Speaker 2: eigenlijk zegt. Ja,
• 4:22
  Speaker 1: en als dat beeld past binnen jouw referentie... dan wil
• 4:25
  Speaker 1: je ook niet dat er aan dat beeld getornd wordt.
• 4:27
  Speaker 1: Ook al is dat door jezelf gecreëerd, dan moet
• 4:28
  Speaker 2: dat het zijn. Dus als er op een gegeven moment
• 4:31
  Speaker 2: een andere iemand tevoorschijn komt... dan zitten de meeste mensen
• 4:33
  Speaker 2: erop niet te wachten
• 4:34
  Speaker 1: Nee,
• 4:34
  Speaker 2: dat is vaak heel verwarrend.
• 4:36
  Speaker 1: Ik heb dat toen bij ons gesprek destijds in het PSV-stadion...
• 4:43
  Speaker 1: Heb ik daar ook wel heel kort hoor. Dan ging
• 4:45
  Speaker 1: ik met mensen in gesprek. Maar ik kende de beste
• 4:48
  Speaker 1: man niet. Maar jij kent hem al helemaal niet. Dus waarom?
• 4:53
  Speaker 1: Letterlijk van, nou Lex, ik ben best teleurgesteld dat je
• 4:56
  Speaker 2: Echt waar? Dat werkt? Dat je daar bent gaan zitten? Ja,
• 4:58
  Speaker 2: dat ik bij jou in de uitzending zat. Ik moet
• 5:02
  Speaker 2: zeggen dat ik het een van de betere gesprekken vond...
• 5:03
  Speaker 2: van de laatste periode die ik heb gehad. En dat
• 5:06
  Speaker 2: ik daar heel veel mooie reacties op gekregen heb.
• 5:07
  Speaker 1: Ja, ik ook heel veel mooie. Maar ook dus mensen
• 5:10
  Speaker 1: die binnen dat kader zitten... en daar niet uit willen
• 5:13
  Speaker 1: durven kunnen komen. Maar hebben die het gesprek ook gehoord? Zeker.
• 5:18
  Speaker 1: Die vonden het geen
• 5:19
  Speaker 2: mooi gesprek
• 5:20
  Speaker 1: Ja, die vonden het wel een mooi gesprek. Maar de
• 5:22
  Speaker 1: aangever in deze was dan niet de juiste. En dan
• 5:27
  Speaker 1: ben ik geneigd om het voor je op te nemen.
• 5:28
  Speaker 1: En toen later dacht ik... je kan het ook niet
• 5:32
  Speaker 1: iedereen naar de zin maken. Ik had gisteren... Dit is
• 5:36
  Speaker 1: niet om mijn eigen loftrompen te blazen. Maar om even
• 5:38
  Speaker 1: het kader te schetsen. Ik had Liften naar de hemel.
• 5:41
  Speaker 1: Waar wij onder andere toen een gesprek over hadden. Die
• 5:43
  Speaker 1: komt in januari uit. In Amerika en Canada
• 5:48
  Speaker 1: En de Canadezen. Die hebben gemeend op het omslag te plaatsen.
• 5:53
  Speaker 1: De titel. Met daaronder International Bestselling Author
• 5:57
  Speaker 1: Vanuit hun perspectief. Klopt dat? Want ik ben in Nederland.
• 6:02
  Speaker 1: Een bestseller auteur. Nou ja. Ik maak daar verder niks van,
• 6:07
  Speaker 1: maar het stond gepost op mijn LinkedIn. En dan krijg
• 6:09
  Speaker 1: ik dus daar kritiek op. En dan probeer ik het
• 6:12
  Speaker 1: uit te leggen. Vanuit het perspectief van die mensen klopt dat.
• 6:16
  Speaker 1: Maar dan merk je al, je kan het sommige mensen
• 6:20
  Speaker 1: niet duidelijk maken.
• 6:21
  Speaker 2: Dat moet je ook niet willen,
• 6:22
  Speaker 1: toch? Nee, daar kwam ik ook achter. Dus ik eindigde
• 6:25
  Speaker 1: de mini-discussie met zucht. En dan is het ook wel klaar.
• 6:29
  Speaker 2: Ja, het grappige is wat je vertelt. Ik heb vrienden
• 6:31
  Speaker 2: die moeten zich op verjaardagen verdedigen... dat het mijn vrienden zijn. Ja,
• 6:34
  Speaker 2: maar dat is toch heftig? Nou ja, ik vind het
• 6:35
  Speaker 2: eigenlijk wel grappig. Want dan denk ik bij mezelf, dat
• 6:38
  Speaker 2: hoef je
• 6:38
  Speaker 1: helemaal niet te doen. Nee, maar dat doen ze omdat
• 6:41
  Speaker 1: ze van je houden... en omdat ze jou kennen voor
• 6:42
  Speaker 1: wie je bent. Dat is natuurlijk ook wel weer mooi.
• 6:44
  Speaker 1: Ik heb jou ook verdedigd en ik hou nog niet
• 6:46
  Speaker 1: eens van je. Nee
• 6:47
  Speaker 5: moet je nagaan.
• 6:49
  Speaker 2: Ja, maar ja, als mensen een beeld willen hebben... Kijk,
• 6:51
  Speaker 2: ik kom altijd aan met die anekdotes. Never ruin a
• 6:54
  Speaker 2: good story with the truth. Zoals Mark Twain zou het
• 6:57
  Speaker 2: hebben gezegd. Alhoewel dat nu weer betwist wordt, geloof ik.
• 6:59
  Speaker 2: Mensen willen natuurlijk heel vaak de waarheid niet weten. En
• 7:01
  Speaker 2: vorige week was ik bij een lezing van Michiel Vossen.
• 7:03
  Speaker 2: En die vertelde ook dat Amerikanen willen een story horen.
• 7:06
  Speaker 2: En niet de werkelijkheid. Die zitten helemaal niet te wachten op.
• 7:09
  Speaker 2: Ze willen een beeld kunnen vormen van iets of iemand.
• 7:11
  Speaker 2: En daar willen ze zich aan vast kunnen houden. Dat
• 7:12
  Speaker 2: is een bepaalde zekerheid die mensen nodig hebben. En vind
• 7:15
  Speaker 2: jij
• 7:15
  Speaker 1: dan dat
• 7:18
  Speaker 1: Dit is dan de negatieve kant. En je krijgt natuurlijk
• 7:21
  Speaker 1: ook heel veel positieve aspecten van je werk mee. En
• 7:24
  Speaker 1: reacties op je werk. Maar vind jij dan dat als
• 7:26
  Speaker 1: je op een schild gehesen wordt... waarvan jij zelf vindt
• 7:29
  Speaker 1: dat je daar niet op hoort te staan... ga je
• 7:31
  Speaker 1: dan dat corrigeren? Of zeg je dan ook van... Ik
• 7:35
  Speaker 1: neem het goed op met het schild. Ik bagatelliseer
• 7:37
  Speaker 2: eigenlijk alles wat ik kan. En daar stoort vooral mijn
• 7:39
  Speaker 2: zus zich heel erg aan. Ja, mij ook. We hebben
• 7:42
  Speaker 2: dezelfde zus. Ja, dat is zoals kunnen
• 7:43
  Speaker 1: Ja.
• 7:45
  Speaker 2: Het feit dat je dit kan en dat niet zoveel
• 7:48
  Speaker 2: mensen dat kunnen... mag je ook wel eens omarmen. Het
• 7:50
  Speaker 2: is zo makkelijk. Het is net als fietsen. Als je
• 7:52
  Speaker 2: het eenmaal kan, kan je het. En dat is niet
• 7:54
  Speaker 2: zo moeilijk. Presenteren is niet moeilijk. Interviewen is niet zo moeilijk.
• 7:56
  Speaker 2: Het is gewoon goed luisteren. En daarom kan iedereen het.
• 8:00
  Speaker 2: Dus die probeert me er wel eens op te wijzen.
• 8:02
  Speaker 2: Maar ik heb vooral de neiging om het altijd te
• 8:04
  Speaker 2: downplayen wat ik doe. Dat het allemaal niet zoveel voorstelt.
• 8:06
  Speaker 2: Tegelijkertijd wil ik, als ik prijs in wil, er volledig
• 8:09
  Speaker 2: voor gaan. Dus ik ben wel heel streberig. Maar tegelijkertijd...
• 8:13
  Speaker 2: Maar is dat dan ook niet je sportmentaliteit? Ja, dat
• 8:15
  Speaker 2: is het. Ik wou dat ik een topsporter had kunnen zijn.
• 8:18
  Speaker 2: Wat voor sport? Het liefst voetbal natuurlijk, maar ik heb
• 8:22
  Speaker 2: heel veel andere sporten gedaan. Tennis, hardlopen, noem het allemaal maar.
• 8:24
  Speaker 2: Maar ik moet het vooral van de mentaliteit hebben. En
• 8:27
  Speaker 2: dat probeer ik ook mijn kinderen wel een beetje mee
• 8:29
  Speaker 2: te geven. Als je alles hebt gegeven in het leven
• 8:31
  Speaker 2: en het is niet gelukt, is het niet zo erg.
• 8:33
  Speaker 2: Maar als je niet alles hebt gegeven, je hebt wel
• 8:34
  Speaker 2: het talent, dat vind ik altijd een beetje storend. Ik
• 8:36
  Speaker 2: vind dat als je talent hebt, moet je het gebruiken.
• 8:37
  Speaker 2: Dat is de Kobe Bryant, dat je verplicht bent aan
• 8:40
  Speaker 2: je talent om hard te werken. Eigenlijk vind ik dat ook.
• 8:43
  Speaker 2: En
• 8:43
  Speaker 1: daar ben ik het ook mee eens
• 8:45
  Speaker 2: doen vind ik. Daar moet je alles voor geven. En
• 8:47
  Speaker 2: ik zie te vaak mensen hun talent verkwanselen of überhaupt
• 8:50
  Speaker 2: helemaal niet gebruiken. En dat vind ik jammer. En dat
• 8:52
  Speaker 2: heb ik voor mezelf altijd als doel genomen. Ik hoef
• 8:54
  Speaker 2: niet aan te doen. En als dat betekent dat heel
• 9:00
  Speaker 2: veel mensen mij een lul vinden... dan accepteer ik dat,
• 9:02
  Speaker 2: dan hoort dat erbij. Maar dat houdt je niet bezig?
• 9:04
  Speaker 1: Is er niet ergens ook een stemmetje die dan zegt... jeetje,
• 9:08
  Speaker 1: weer zo'n kutopmerking uit het niets
• 9:10
  Speaker 2: Nou ja, ten eerste lees ik het bijna nooit, dan
• 9:12
  Speaker 2: hou ik het niet in de gaten. En ten tweede
• 9:13
  Speaker 2: weet ik, en ik kan het me ook voorstellen... dat
• 9:15
  Speaker 2: als ik kijk naar mezelf zo nu en dan op tv...
• 9:16
  Speaker 2: dan denk ik, ik kan me heel goed voorstellen dat
• 9:18
  Speaker 2: je daar dood en irriteert. Ja, dat kan ik me
• 9:20
  Speaker 2: heel goed voorstellen. Want ik vroot iets uit van mezelf
• 9:22
  Speaker 2: wat een onderdeel van mij is... Waarvan ik weet dat
• 9:25
  Speaker 2: het werkt voor het programma. Dus ik zit Johan op
• 9:27
  Speaker 2: te naaien. Ik probeer mensen aan de bar een beetje
• 9:29
  Speaker 2: los te krijgen. Ik probeer een beetje bij de hand
• 9:32
  Speaker 2: te lopen doen. Omdat het programma dat nodig heeft. En
• 9:34
  Speaker 2: dat werkt gewoon. Maar ik vind dat in heel veel
• 9:37
  Speaker 2: andere dingen. Zoals dat interview met jou. Ben ik helemaal
• 9:39
  Speaker 2: niet uit op het effect. Ben ik juist bezig om
• 9:41
  Speaker 2: naar jou te luisteren. En zie ik je worsteling. Je
• 9:44
  Speaker 2: vertelde zelf hoe vaak je bij een psycholoog, psychiater en
• 9:46
  Speaker 2: hulpverlener bent geweest. En hoe vaak dat nog niet opgeleverd
• 9:49
  Speaker 2: heeft waar je naartoe wilde. Dan is het fijn als
• 9:52
  Speaker 2: iemand dat... Dat bij je kan losmaken. Zo nu en
• 9:54
  Speaker 2: dan ook in een kort gesprek. En daar gaat het
• 9:56
  Speaker 2: mij volgens mij vooral om. Om geïnteresseerd te zijn. En
• 9:59
  Speaker 2: wat mij bijstaat van het gesprek. Want het gaat uiteindelijk
• 10:01
  Speaker 2: over jou. En je breekt mij nu even in. En
• 10:03
  Speaker 2: daar wil ik best een beetje in meegaan. Maar wat
• 10:05
  Speaker 2: mij heel erg bijstaat van dat gesprek. Kijk, ik heb
• 10:07
  Speaker 2: je boek gelezen. Prachtig boek. Maar je zei ook mijn
• 10:09
  Speaker 2: tweede boek. Dat zal weleens heel veel problemen kunnen opleveren.
• 10:13
  Speaker 2: Dat is zo eerlijk. Dat iedereen boos op me gaat worden.
• 10:16
  Speaker 1: Ja, en dat... Ik kwam erachter tijdens het schrijven... dat
• 10:20
  Speaker 1: ik daar twee boeken voor nodig heb. En nog één laatste.
• 10:24
  Speaker 1: En dat is ook echt mijn laatste. En ik draag
• 10:31
  Speaker 1: dat net zoals jij. Ja, ik wil het niet steeds
• 10:33
  Speaker 1: aan jou toe duwen. Maar zoals jij dat draagt... van ja,
• 10:37
  Speaker 1: dit is wat ik doe. Ik wil de beste zijn
• 10:39
  Speaker 1: in wat ik doe
• 10:40
  Speaker 1: Ik wil zo goed mogelijk zijn in wat ik doe.
• 10:42
  Speaker 1: En daar... Er zit een consequentie aan verbonden. Dat mensen
• 10:47
  Speaker 1: mij niet leuk vinden. Ik ben het er niet helemaal
• 10:50
  Speaker 1: eens met Mark Twain. Ik wil wel de waarheid vertellen.
• 10:53
  Speaker 1: Omdat
• 10:54
  Speaker 2: ik denk
• 10:54
  Speaker 1: dat
• 10:54
  Speaker 2: Vanuit jouw perspectief begrijp ik het. Alleen de vraag is,
• 10:57
  Speaker 2: zitten de mensen op de wacht?
• 10:58
  Speaker 1: Nee, maar dat is dan... Kijk, in dit boek... Ondanks
• 11:03
  Speaker 1: de titel ben ik daar heel eerlijk. Op het lelijke af,
• 11:07
  Speaker 1: zeg maar. Maar dat laatste, daar was je bang voor. Ja,
• 11:12
  Speaker 1: en dan gebeurt dat niet. En dan denk ik, oké...
• 11:16
  Speaker 1: En dat snap ik ook wel, omdat het nog relatief allemaal...
• 11:19
  Speaker 1: Het is allemaal niet heel vrij, maar het is nog
• 11:21
  Speaker 1: relatief onschuldig. En uiteindelijk komt er nog één boek. En kijk,
• 11:30
  Speaker 1: wat het een beetje is... Daarom vroeg ik net over
• 11:33
  Speaker 1: dat schild waar jij dan wel of niet op gehezen wordt.
• 11:36
  Speaker 1: En ik word op een schild gehezen waarvan ik nog
• 11:39
  Speaker 1: steeds vind van... Ja, je kent me niet
• 11:43
  Speaker 1: Is dat essentieel? Voor wat je doet? Nou, als ik
• 11:48
  Speaker 1: vrienden word met iemand en die vriendschap is echt hecht...
• 11:51
  Speaker 1: dan wil ik dat ze mij kennen. Ook de dingen
• 11:53
  Speaker 1: die ik niet goed gedaan heb. Omdat ik vind dat
• 11:56
  Speaker 1: de basis van die vriendschap openheid moet zijn. En ik
• 11:59
  Speaker 1: ga nog steeds wel... Het is
• 12:01
  Speaker 2: toch wel iets anders? Het feit dat jouw vrienden dat
• 12:03
  Speaker 2: moeten weten, snap ik. Maar het feit dat het grote
• 12:05
  Speaker 2: publiek het niet weet, dat doet het toch niet toe?
• 12:07
  Speaker 2: Dat is toch niet relevant?
• 12:09
  Speaker 1: Ja, voor mij ergens wel. Maar misschien heeft dat ook
• 12:12
  Speaker 1: wel meer te maken met het project van die vijf boeken.
• 12:14
  Speaker 1: Dat ik denk, ik wil een verhaal vertellen. En ik
• 12:17
  Speaker 1: wil dat dat een volledige cirkel wordt. Die perfect getekend
• 12:21
  Speaker 1: is met woorden. Maar daarvoor moet ik dan wel ook
• 12:24
  Speaker 1: het beest in de bek kijken, zeg maar.
• 12:26
  Speaker 2: In je eerste boek ga je op jonge leeftijd naar Canada.
• 12:30
  Speaker 2: Kom je op een boerderij terecht. Ja. Hoe zou je
• 12:32
  Speaker 2: die fase willen omschrijven van het eerste boek... wat daar
• 12:35
  Speaker 2: heel cruciaal in
• 12:36
  Speaker 1: is voor jou? Even voor jou, het is technisch gezien
• 12:38
  Speaker 1: het derde boek. Maar voor jou was het het eerste.
• 12:42
  Speaker 1: Ik ging daar heel onbevangen naartoe. Ik had nog nooit
• 12:45
  Speaker 1: in een vliegtuig gezeten. Ik wist niet hoe min 20
• 12:48
  Speaker 1: aan zou voelen, want dat had ik nog nooit meegemaakt.
• 12:51
  Speaker 1: Alles was nieuw. En ik mag nu naar scholen gaan
• 12:55
  Speaker 1: en dan zie ik 16-jarigen... en dan denk ik, zou
• 12:58
  Speaker 1: jij daar nu toe in staat zijn... En wij leefden
• 13:01
  Speaker 1: gewoon in een ander wijn. Wij komen ongeveer uit hetzelfde
• 13:03
  Speaker 1: bouwjaar in een hele andere wereld. En die wereld was
• 13:07
  Speaker 1: relatief klein. School, voetbal, vrienden, in mijn geval dan nog kerk.
• 13:11
  Speaker 1: En dat was het dan
• 13:12
  Speaker 5: wel
• 13:13
  Speaker 1: Maar nu, met indruk op de knop, is de wereld
• 13:15
  Speaker 1: binnen handbereik. En in onze tijd was dat niet. Dus
• 13:19
  Speaker 1: ik ging er heel onbevangen naartoe. Had ik geweten wat
• 13:22
  Speaker 1: mij allemaal te wachten zou staan... had ik me wel
• 13:24
  Speaker 1: drie keer achter de oren gekrapt, denk ik
• 13:26
  Speaker 2: Ja. Voor mensen die het boek niet kennen, het is
• 13:29
  Speaker 2: moeilijk om een boek samen te vatten. Maar ik probeer
• 13:30
  Speaker 2: naar de kern toe te gaan. Je kwam daar een
• 13:32
  Speaker 2: heel aardige stewardess tegen. Je ontmoette daar een man met
• 13:34
  Speaker 2: een vliegtuig. En daar ging je naar familie toe. Was
• 13:38
  Speaker 2: het een oom? Nee, het was eigenlijk
• 13:40
  Speaker 1: een gastgezin. En ik kende die mensen niet. Het waren
• 13:44
  Speaker 1: kennissen van de dominee van mijn ouders. En het was
• 13:48
  Speaker 1: een man met een groot gezin, een directeur van een school.
• 13:51
  Speaker 1: En die had zoiets van, nou ja, we nemen hem
• 13:54
  Speaker 1: wel op. En dan kunnen we die jongen die wat
• 13:59
  Speaker 1: van het spoor afgeraakt is... weer een beetje op het
• 14:02
  Speaker 1: rechte pad krijgen. Dat was de poging. En omdat het
• 14:07
  Speaker 1: een vriend van de dominee was van mijn ouders... was
• 14:09
  Speaker 1: het ook echt een streng gelovige zetting waarin ik terecht kwam.
• 14:14
  Speaker 1: En die jongen probeert zich daar een weg in te vinden.
• 14:19
  Speaker 1: Met vallen en opstaan
• 14:20
  Speaker 2: Ja, leert daar vrienden kennen. Krijgt daar een eigen leven.
• 14:23
  Speaker 2: Krijgt daar goede vrienden ook. Een wereld. Het eindigt heel verdrietig.
• 14:26
  Speaker 2: We moeten het niet allemaal weggeven, het boek. Anders zullen
• 14:27
  Speaker 2: de mensen het niet nog willen lezen. Maar het grijpt
• 14:30
  Speaker 2: je enorm aan, het boek. Toen je zei, het geeft
• 14:31
  Speaker 2: mij enorm aan. Het einde geeft me ook enorm aan.
• 14:33
  Speaker 2: Jij las het notabene op vakantie, als ik het me
• 14:35
  Speaker 2: goed herinner. Ja, ik stuurde nog een foto toen inderdaad.
• 14:38
  Speaker 2: Maar dat raakte enorm. Ook dat einde natuurlijk. Ik moet
• 14:41
  Speaker 2: niet teveel weggeven. Maar het ging over jou... Natuurlijk in
• 14:45
  Speaker 2: een romanvorm, maar in een boekvorm... waar je misschien dingen
• 14:47
  Speaker 2: niet helemaal naar waarheid schrijft. Maar of heb je echt
• 14:49
  Speaker 2: volledig alles op tafel gehoord
• 14:52
  Speaker 1: In mijn geval, ik druk tijdlijnen in elkaar... en ik
• 14:55
  Speaker 1: verander het namen van personages en dat soort dingen. Mensen
• 14:59
  Speaker 1: moeten ook niet vergeten, dat zeg ik ook wel eens
• 15:01
  Speaker 1: bij een lezing... het is de waarheid zoals ik hem
• 15:03
  Speaker 1: heb ervaren.
• 15:04
  Speaker 5: Maar
• 15:04
  Speaker 1: wij kunnen allebei een totaal ander gevoel hebben... over dit
• 15:07
  Speaker 1: gesprek aan het eind van de dag, middag, ochtend. Ja.
• 15:13
  Speaker 1: Alleen het is mijn perceptie op de waarheid. Het is
• 15:19
  Speaker 1: het derde boek. In het eerste boek schrijf ik over misbruik.
• 15:22
  Speaker 1: En dat ik dat probeer te vertellen thuis, wat mij
• 15:25
  Speaker 1: gebeurd is. En ik zit dan op de trap. En
• 15:28
  Speaker 1: mijn moeder, we hebben het over begin jaren negentig... die
• 15:31
  Speaker 1: staat preit te koken in de keuken. En ik kijk
• 15:35
  Speaker 1: tussen de leuning door en ik zeg... Mam, mama. Maar
• 15:41
  Speaker 1: ze reageert niet. En bij de zoveelste keer is het,
• 15:43
  Speaker 1: wat nou weer? En we hebben het, ze is nu
• 15:46
  Speaker 1: inmiddels tachtig plus. En we hebben het hier laatst nog
• 15:49
  Speaker 1: een keer over gehad. Over dat moment, over dat voorval.
• 15:52
  Speaker 1: Want ik realiseerde toen van, oh, ik heb een geheim.
• 15:55
  Speaker 1: En dat is een geheim wat niemand wil weten. Dus
• 15:57
  Speaker 1: ik hou het voor mezelf. En dat is ook wat
• 15:58
  Speaker 1: er gebeurde. En we spraken daarover. Maar nu ik zelf
• 16:03
  Speaker 1: ook vader ben, dan weet je aan het eind van
• 16:05
  Speaker 1: een lange dag waarop je man misschien had gezegd, in
• 16:07
  Speaker 1: het geval van mijn moeder, mijn vader dus, van oh,
• 16:09
  Speaker 1: ik ook wel. Oh, heeft hij niet gedaan. De zoveelste
• 16:13
  Speaker 1: rekening die je niet had verwacht. Allemaal grote mensenproblemen. En
• 16:17
  Speaker 1: dan heb je een kind. Ma, ma, ma. Snap je?
• 16:21
  Speaker 1: En dat... Dat geldt ook voor mijn boeken. Ik durf
• 16:26
  Speaker 1: te zeggen dat in Liften naar de hemel... de hele
• 16:31
  Speaker 1: onvriendelijke vader van het gezin... en de hardvochtige boer waar
• 16:37
  Speaker 1: ik te werk werd gesteld... ik kan nu zeggen, en
• 16:40
  Speaker 1: dat meen ik ook, dat ik denk... dat zij vanuit
• 16:44
  Speaker 1: zuivere motieven hebben gehandeld. Je kan je vraag stellen over
• 16:48
  Speaker 1: de uitvoering... maar hun intentie ben ik 100% van overtuigd
• 16:52
  Speaker 1: dat die goed was.
• 16:56
  Speaker 2: Maar daar ben je het ook wel eens anders tegengekomen. Tuurlijk.
• 17:00
  Speaker 2: Want dat misbruik, dat moet dan toch uitgelegd worden voor
• 17:03
  Speaker 2: de mensen die dat...
• 17:05
  Speaker 1: Ik moet nablijven op school, eerste klas middelbare school. En
• 17:09
  Speaker 1: ik word vergeten door de docent. En uiteindelijk is het
• 17:13
  Speaker 1: de conciërge die mij halfslapend op mijn bankje ziet. En
• 17:18
  Speaker 1: die zegt van, wat doe jij hier nog? Ja, ik
• 17:19
  Speaker 1: moest nablijven. Nou, hup naar huis. En... Mijn boeken gaan
• 17:24
  Speaker 1: altijd over keuzes
• 17:26
  Speaker 1: En ik fiets naar huis en het is al eindemiddag.
• 17:33
  Speaker 1: En ik heb de keuze om via de snelweg naar
• 17:36
  Speaker 1: huis te gaan. Wind in je gezicht. Alle elementen waarmee
• 17:41
  Speaker 1: je te maken hebt op die dag. Of via het recreatiegebied. Beschut, bomen, rustig, stil.
• 17:49
  Speaker 1: Mijn ouders, mijn moeder vooral, die zei altijd... je gaat
• 17:52
  Speaker 1: nooit via het recreatiepark naar huis. Ja, maar mam, als
• 17:55
  Speaker 1: het nou regent, dan ben ik... Nee, je gaat niet.
• 17:59
  Speaker 1: En dat bleef ze herhalen. En ik sta daar die middag,
• 18:04
  Speaker 1: die namiddag. En ik heb de keuze. En ik hoor
• 18:07
  Speaker 1: de stem van mijn moeder. En ik doe het toch.
• 18:11
  Speaker 1: En ik word uiteindelijk knock-out geslagen... Lomper dan dat is
• 18:17
  Speaker 1: het gewoon. Verkracht. En vanaf dat moment... ontstaat er een soort...
• 18:25
  Speaker 1: intern conflict met mij. Met mijn... hele wezen. Hoe oud
• 18:31
  Speaker 1: was je toen? Bijna dertien. Met je hele wezen? Ja,
• 18:37
  Speaker 1: omdat ik... Ik was een heel onbevangen mannetje
• 18:41
  Speaker 2: Vrolijk in het leven
• 18:42
  Speaker 1: Fijne jeugd. Ja... Wel eenzaam op mijn manier, maar ook
• 18:46
  Speaker 1: dat was weer vanuit mijn perspectief. Kijk, mijn ouders hebben...
• 18:49
  Speaker 1: Ik kom uit een gezin waar geld altijd een probleem was.
• 18:53
  Speaker 1: En als geld een struggle is, dan is er gewoon
• 18:56
  Speaker 1: heel veel stress. En als ik dan binnen no time
• 19:00
  Speaker 1: weer uit mijn voetbalschoenen groeide... dan was dat voor mijn
• 19:03
  Speaker 1: moeder reden om heel diep te zuchten. En voor mij
• 19:06
  Speaker 1: reden om te denken, ik ga het de volgende keer
• 19:08
  Speaker 1: maar niet zeggen. Want dan wordt ze misschien boos of
• 19:13
  Speaker 1: dan is ze geïrriteerd. En uiteindelijk kreeg ik Adam &
• 19:16
  Speaker 1: Eve voetbalschoenen... die niemand wil hebben, twee maten te groot.
• 19:19
  Speaker 1: En daar voetbalde ik dan op. Terwijl iedereen dan op
• 19:22
  Speaker 1: de mooie Adidas schoenen voetbalde, et cetera. En er was
• 19:27
  Speaker 1: gewoon best wel veel spanning bij ons thuis. Om allerlei factoren.
• 19:31
  Speaker 1: En ik had nu iets meegemaakt... wat voor nog meer
• 19:36
  Speaker 1: spanning zou zorgen
• 19:37
  Speaker 2: Waarbij je bovendien door die keuze die je had gemaakt...
• 19:39
  Speaker 2: haar had gekwetst op een
• 19:41
  Speaker 1: bepaald moment. Nou ja, ik had in ieder geval haar
• 19:42
  Speaker 1: waarschuwing genegeerd.
• 19:43
  Speaker 2: Ja.
• 19:44
  Speaker 1: En ik voel mij daarin ook deels verantwoordelijk voor wat
• 19:51
  Speaker 1: er gebeurd is. Ik heb er geen schuld aan, maar
• 19:53
  Speaker 1: wel medeverantwoordelijk, vind ik zelf. Terwijl als kind werkt dat
• 19:57
  Speaker 1: niet zo. Nee, maar ook nu, ik word volgend jaar vijftig.
• 20:02
  Speaker 1: Als volwassen man denk ik van, ja, ik voel dat
• 20:05
  Speaker 1: wel echt zo. Ik heb er geen schuld aan. Je
• 20:08
  Speaker 1: moet met je fikken van een ander afblijven. Maar de
• 20:10
  Speaker 1: waarschuwing had ik in mijn hoofd. En... Dan krijg je
• 20:15
  Speaker 1: natuurlijk de retoriek van... oh ja, dus dan vind jij
• 20:17
  Speaker 1: misschien ook dat een meisje... geen kort rokje mag dragen
• 20:20
  Speaker 1: als ze uitgaat. Nee, dat is absoluut niet het geval.
• 20:22
  Speaker 1: Maar ik heb nu een dochter van zes. Als ze
• 20:24
  Speaker 1: later vijftien, zestien wordt. Hoe oud zijn jou? Viertien en
• 20:27
  Speaker 1: zeventien nu. Gaan ze uit nu
• 20:29
  Speaker 2: Ja, hou maar
• 20:30
  Speaker 1: op. Oké, precies. Ik bel jou tegen die tijd. En
• 20:35
  Speaker 1: dan zal ik tegen mijn dochter wel zeggen... je bent
• 20:37
  Speaker 1: een prachtige meid. En ik snap dat je die kleren
• 20:41
  Speaker 1: aan wil. En je ziet er beeldschoon uit... Dat vind ik,
• 20:44
  Speaker 1: en ik kan dat objectief zien, maar er zijn ook
• 20:46
  Speaker 1: mensen die daarnaar kijken, die dat heel anders gaan interpreteren.
• 20:49
  Speaker 1: En je bent het aan jezelf schuldig om zuinig op
• 20:53
  Speaker 1: jezelf te zijn. Dat is dan het enige wat ik
• 20:56
  Speaker 1: ze wil. Ik ga niet zeggen, draag het niet, maar
• 20:58
  Speaker 1: wees je wel bewust van
• 21:01
  Speaker 2: Maar dan terug naar dat moment, dus dat gebeurt. Je
• 21:04
  Speaker 2: neemt het jezelf ook kwalijk, omdat je niet naar de
• 21:05
  Speaker 2: waarschuwingen hebt geluisterd. Hoe wist je trouwens dat het prei was?
• 21:09
  Speaker 2: Dat vond ik zo intrigerend.
• 21:10
  Speaker 1: Heb jij wel eens doorgekookte prei gedoken? Ja,
• 21:14
  Speaker 2: ik vind het verschrikkelijk prei
• 21:16
  Speaker 1: Ik
• 21:16
  Speaker 2: eet
• 21:17
  Speaker 1: geen prei meer, kan ik je verzekeren. Sorry man. Dat
• 21:20
  Speaker 1: kun je echt herinneren
• 21:23
  Speaker 2: Maar dat heb je dus niet gedeeld toen?
• 21:25
  Speaker 1: Nee, pas toen ik ergens in de twintig was. En
• 21:29
  Speaker 1: dat resulteerde uiteindelijk ook echt in onhandelbaar gedrag... op allerlei fronten.
• 21:34
  Speaker 1: Ik ging spijbelen, dat kon toen nog... En een keer
• 21:37
  Speaker 1: de handtekening van je vader vervalsen en het was klaar.
• 21:40
  Speaker 1: En ik kwam uiteindelijk in een psychiatrische jeugdinrichting terecht. Want
• 21:45
  Speaker 1: ik had te maken met agressie. Ik was gewoon oncontroleerbaar.
• 21:50
  Speaker 1: Ik durfde s'nachts niet te slapen vanwege de nachtmerries. En
• 21:53
  Speaker 1: dan sloop ik het huis uit en met mijn Walkman
• 21:56
  Speaker 1: op liep ik uren door het dorp. En dan de
• 21:59
  Speaker 1: volgende ochtend ging ik zogenaamd naar school. En dan ging
• 22:03
  Speaker 1: ik bij een naburig avondje in een kajuitbootje slapen
• 22:07
  Speaker 1: En zusjes en whiskers lezen. Je had ook geen vrienden
• 22:09
  Speaker 1: om je heen die dat wisten? Zeker wel. Alleen de
• 22:14
  Speaker 1: dag nadat het gebeurd was, ik had een blauw oog,
• 22:16
  Speaker 1: mijn gezicht was stuk. En toen was het van, jeetje Lex,
• 22:19
  Speaker 1: wat is er met jou aan de hand? Heb je gevochten? Nee,
• 22:23
  Speaker 1: ik ben van mijn fiets gevallen
• 22:25
  Speaker 1: Sukkel. Ja, stom hè. En
• 22:30
  Speaker 2: Je hebt ook helemaal niks mee gedaan. Niet naar de
• 22:32
  Speaker 2: politie gegaan. De dader is gewoon ermee van tussen gegaan.
• 22:37
  Speaker 2: Geen geval. Nee
• 22:41
  Speaker 1: En... Ik heb... Kijk, dat is ook het probleem met liegen.
• 22:47
  Speaker 1: Als je liegt... Of eenmaal vertelt van... Oh, ik ben gevallen.
• 22:52
  Speaker 1: Dan ga je dat in stand houden
• 22:54
  Speaker 1: En die leugen wordt steeds groter en groter en groter.
• 22:57
  Speaker 1: En op een gegeven moment, dat is het hele gebeuren
• 23:02
  Speaker 1: met de leugen. Vroeg of laat komt het uit. Ja.
• 23:06
  Speaker 1: Hoe kwam het uit dan? Ik werd verliefd. En zoals
• 23:13
  Speaker 1: iedere koppel dat verliefd wordt, ben je intiem met elkaar
• 23:16
  Speaker 1: of wil je dat zijn. Zij was mijn eerste en
• 23:20
  Speaker 1: ik vond dat heel ingewikkeld. Ja, wat was je? Toen
• 23:23
  Speaker 1: was ik 17, 16, 17. Net terug uit Canada en
• 23:32
  Speaker 1: ontdekken in dit boek. Ontmoet je haar en zij leerde
• 23:38
  Speaker 1: mij van... wat je ook denkt, wat er mis is
• 23:42
  Speaker 1: met je... of ik ga jou daarover niet veroordelen of
• 23:45
  Speaker 1: waarom niet veroordelen. En dat heeft ze ook nooit gedaan,
• 23:48
  Speaker 1: dus dat was heel fijn. Maar daardoor kwam wel alles eruit.
• 23:52
  Speaker 1: Maar hoe was het voor jou om het te vertellen
• 23:53
  Speaker 1: voor de eerste keer? Beschamend, gek genoeg. Ik schaamde me
• 24:07
  Speaker 1: heel erg, maar niet om de reden dat je denkt...
• 24:09
  Speaker 1: ik schaamde me dat ik het zo lang niet had verteld.
• 24:13
  Speaker 1: En ik schaamde me ook omdat ik kon genieten van
• 24:18
  Speaker 1: seks en intimiteit... Want dat waren voor mij twee totaal
• 24:22
  Speaker 1: verschillende dingen.
• 24:23
  Speaker 5: Ja
• 24:24
  Speaker 1: Die in elkaar werden verweven. En ik dacht, maar ik
• 24:28
  Speaker 1: vind dit fijn. Maar mag dat dan wel? En het
• 24:31
  Speaker 1: was heel ingewikkeld. En wat was haar basisreactie toen ze
• 24:37
  Speaker 1: het hoorde? Oh, zij heeft een hele rustige natuur. Dus
• 24:41
  Speaker 1: zij is gewoon altijd heel... We hebben geen contact meer,
• 24:43
  Speaker 1: maar zij is altijd heel...
• 24:46
  Speaker 2: Maar ze was niet in shock? Nee, ik denk dat
• 24:48
  Speaker 1: zij... altijd wel voelde op de een of andere manier...
• 24:53
  Speaker 1: hoe jong we ook waren in die periode... van hier, hier...
• 24:59
  Speaker 1: deze man, deze jongeman heeft heel veel pijn ervaren. En
• 25:04
  Speaker 1: zij ging er heel zorgvuldig mee om. Het gevolg was
• 25:06
  Speaker 1: ook eigenlijk al vrij snel. Want ik vertelde pas toen
• 25:10
  Speaker 1: we al jaren een relatie hadden... seksualiteit was bij ons
• 25:13
  Speaker 1: nooit de drijfveer van de relatie. Niet? Nee. Het was
• 25:19
  Speaker 1: meer iets... Emotioneels. Ja, wij hadden een hele emotionele sterke band.
• 25:25
  Speaker 1: En natuurlijk waren we ook intiem. Maar dat stond niet
• 25:29
  Speaker 1: op nummer 1, 2 of 3 of zo.
• 25:31
  Speaker 5: Nee
• 25:31
  Speaker 1: Op die leeftijd ook niet. Met al die hormonen.
• 25:34
  Speaker 2: Nee. Apart
• 25:35
  Speaker 1: Ja. Maar ook dat is nu anders natuurlijk. Kijk, nu...
• 25:41
  Speaker 1: Ik weet nog wel dat ik... Vroeger had je dan
• 25:44
  Speaker 1: zo'n testbeeld met allemaal van die kleine beeldjes. En dan
• 25:48
  Speaker 1: vloog daar filmnet, was dat geloof ik, nachts om twaalf uur.
• 25:52
  Speaker 1: Dat was de eerste keer dat ik in aanraking kwam
• 25:55
  Speaker 1: met porno en een blote tiet. Maar dan wel voor
• 25:57
  Speaker 1: twintig seconden en dan verdween die weer. Kleine vakjes spelen,
• 26:01
  Speaker 1: grappig ja. Dus mijn verstandhouding met seks was gewoon heel...
• 26:08
  Speaker 1: bijna een soort van abstract of zo.
• 26:11
  Speaker 2: Maar je hebt het niet gelijk verteld. Je bent gewoon
• 26:13
  Speaker 2: eerst al intiem met haar geworden.
• 26:15
  Speaker 1: Ja, alleen dat was... Als ik dan naar haar keek
• 26:18
  Speaker 1: en ze had haar ogen gesloten... dacht ik, oh, ik
• 26:20
  Speaker 1: doe haar pijn. Ben je oké? Ja, ik ben oké.
• 26:23
  Speaker 1: Niks aan de hand. Of wanneer we intiem waren geweest
• 26:29
  Speaker 1: en ze draaide zich weg... dan dacht ik dat ze
• 26:31
  Speaker 1: verdrietig was. Terwijl zij gewoon dacht, oh, lekker slapen. Tegen
• 26:34
  Speaker 1: hem aankrijpen en slapen. Ik begreep die signalen niet. Je
• 26:38
  Speaker 1: betrok alles op jezelf? Ja. Doe je dat nog steeds eigenlijk?
• 26:43
  Speaker 1: Even een slokje water. Ja,
• 26:45
  Speaker 2: dat is niet veel beter
• 26:46
  Speaker 1: geworden. Ik ben wat milder geworden in het uiten van dingen.
• 26:53
  Speaker 1: Maar naar mezelf toe niet echt, nee.
• 26:57
  Speaker 2: Wat ik dan niet helemaal begrijp. Ik kan me voorstellen
• 26:59
  Speaker 2: dat je dat eerst moet vertellen...
• 27:04
  Speaker 1: Ja, omdat het lichaam, dat doet zijn eigen ding natuurlijk.
• 27:06
  Speaker 1: Dat
• 27:06
  Speaker 2: snap
• 27:07
  Speaker 1: ik,
• 27:07
  Speaker 2: maar het lichaam is ook
• 27:08
  Speaker 1: ooit enorm geschonden. Ja, en dat was dus intern. Dan
• 27:13
  Speaker 1: voel je opwinding en dan voel je de behoefte tot aanraking.
• 27:17
  Speaker 1: En intern gebeurt er dan ook nog eens een keer
• 27:19
  Speaker 1: van alles. Maar dat duw je dan weg, omdat je
• 27:22
  Speaker 1: ook denkt van... Ja, maar ik zie ook dat zij
• 27:25
  Speaker 1: het fijn vindt. Dus
• 27:27
  Speaker 2: ik heb heel veel weggeduwd. Heb je überhaupt herinneringen aan
• 27:30
  Speaker 2: die verkrachting? Of was je buiten Westen toen op dat moment? Nee,
• 27:32
  Speaker 2: ik heb zeker geen herinneringen aan die verkrachting. Dat moet
• 27:35
  Speaker 2: best
• 27:35
  Speaker 1: traumatisch lijken mij zijn. De voornaamste herinnering, los van het overduidelijke...
• 27:45
  Speaker 1: de penetratie, de pijn, dat soort zaken... was dat ik
• 27:51
  Speaker 1: op de straatstenen lag van de parkeerplaats... en ik zag
• 27:54
  Speaker 1: mijn Walkman. En er zat een barst... In het schermpje.
• 27:59
  Speaker 1: Ik had een Sony Walkman. Een witte. Er zat een
• 28:02
  Speaker 1: barst in het schermpje. En de kussentjes lagen in de modder.
• 28:06
  Speaker 1: En ik dacht alleen maar. Terwijl ik heen en weer
• 28:08
  Speaker 1: werd geschoven. Ik hoop dat ik die kussentjes nog schoon krijg.
• 28:15
  Speaker 1: Bizar wat je dan doet. Op zo'n moment. En nu.
• 28:19
  Speaker 1: Ik ben heel zuinig op mijn spullen. Ook op andermans spullen.
• 28:22
  Speaker 1: Maar ook op mijn eigen spullen. Dat is gewoon een
• 28:24
  Speaker 1: soort van. Ik heb een boek voor jou meegenomen. Dan
• 28:28
  Speaker 1: zit ik in de auto. En dan zorg ik ervoor
• 28:32
  Speaker 1: dat dat boek niet een deukje of een hoekje... Voor
• 28:35
  Speaker 1: jou had het waarschijnlijk niks uitgemaakt. Jij leest dat boek
• 28:38
  Speaker 1: met net zoveel plezier, maar ik zorg ervoor dat... Ik
• 28:43
  Speaker 1: had een overhemd aan. Ik ging vanochtend mijn hond uitlaten
• 28:45
  Speaker 1: voordat ik naar jou toe mocht. En er zat een
• 28:48
  Speaker 1: piepklein koffieflekje op. Ik denk, zo kan ik niet bij
• 28:52
  Speaker 1: Wilfred aankomen. Je had het niet eens gezien waarschijnlijk. En
• 28:55
  Speaker 1: voor jou maakt het sowieso niks uit. En voor niemand niet,
• 28:58
  Speaker 1: maar ik zie het. En dat is in alles. Ik
• 29:03
  Speaker 1: kijk ook niet... naar mezelf zoals andere mensen naar mij kijken.
• 29:10
  Speaker 1: Ik vind niks aan mezelf leuk. En dat is heel raar,
• 29:15
  Speaker 1: want dan word je op een foto gezet... en dan
• 29:18
  Speaker 1: vindt iedereen daar wat van. Ehm... Maar ik herken mijzelf
• 29:25
  Speaker 1: hier niet eens in. Dat ben jij niet? Nee, dat
• 29:26
  Speaker 1: ben ik niet. Wie is dat dan? Wie zie je
• 29:29
  Speaker 1: dat dan? Mijn dochter zegt altijd, die zesde zegt, dat
• 29:32
  Speaker 1: is het pappertje foto gezicht. Ik hou bijvoorbeeld niet van
• 29:37
  Speaker 1: mijn lach. Ik heb een heel smal kaartje. Dus breed
• 29:40
  Speaker 1: uit zo'n protent lach heb ik niet. Ik zou willen
• 29:43
  Speaker 1: dat ik die had, maar ik heb hem gewoon niet.
• 29:45
  Speaker 1: Maar je zou het er ook kunnen omdraaien
• 29:47
  Speaker 2: Je kan toch ook omarmen wat er is
• 29:49
  Speaker 1: Ja, maar dat vind ik dus heel moeilijk
• 29:52
  Speaker 2: Maar je hebt het ermee te doen. Ja,
• 29:54
  Speaker 1: I know. Nee, dat is ook zo. En ik... Kijk... Ik...
• 30:00
  Speaker 1: Ik kom steeds een stapje dichterbij dat punt, zeg maar...
• 30:05
  Speaker 1: Maar ja, wij spraken elkaar vorig jaar. En er is
• 30:08
  Speaker 1: in een jaar ook weer heel veel gebeurd. Maar ik
• 30:12
  Speaker 1: had gewild dat er hier een compleet nieuwe man voor
• 30:14
  Speaker 1: je zou hebben gezeten. Maar ja, dan was het gesprek
• 30:16
  Speaker 1: misschien ook een stuk korter
• 30:16
  Speaker 2: geweest. Nou ja, ik zit me meer af te vragen.
• 30:19
  Speaker 2: En ik wil nog heel even bij de situatie blijven.
• 30:21
  Speaker 2: Want je vertelt dus dat je vooral dat soort dingen
• 30:24
  Speaker 2: bij hebt gehouden. Weet je, met die Walkman enzovoort. Je
• 30:27
  Speaker 2: hebt misschien jezelf wel uitgeschakeld een beetje. Om de pijn
• 30:29
  Speaker 2: en het verschrikkelijke
• 30:30
  Speaker 1: gevoel te stoppen. Het eerste wat ik... Qua pijn was dat...
• 30:36
  Speaker 1: We hadden zo'n winkeltje in Leeuwarden. Dat heette Koostra. En
• 30:41
  Speaker 1: mijn moeder kocht daar dan van die onderbroeken. Die waren
• 30:44
  Speaker 1: dan lichtblauw met zo'n donkerblauwe, wat dikkere biesband. Geen boxershortje,
• 30:50
  Speaker 1: zo'n kinderonderbroekje. En die werd afgerukt. En dat deed ontzettend
• 30:56
  Speaker 1: pijn in mijn liezen. En ik weet nog dat ik
• 30:59
  Speaker 1: ging laten voetballen. En ik was niet een hele goede...
• 31:02
  Speaker 1: Waar speelde je? Bij welke club? In Friesland, een dorpsclubje.
• 31:06
  Speaker 1: Hoe heette die? Ja, maar dan weet je ook gelijk
• 31:08
  Speaker 1: het dorp. Oh, oké.
• 31:10
  Speaker 2: Want ik kom zelf natuurlijk ook uit die omgeving. Dus
• 31:12
  Speaker 2: ik weet precies... Ik was gisteren nog in Tienje. Daar
• 31:14
  Speaker 2: moesten we ook altijd
• 31:15
  Speaker 1: voetballen
• 31:15
  Speaker 2: Tienje. Tijnje.
• 31:18
  Speaker 1: Maar ik weet nog dat ik op een gegeven moment...
• 31:20
  Speaker 1: Ik had niet een fantastische techniek of zo. Maar ik
• 31:22
  Speaker 1: kon onvoorstelbaar hard lopen. Een soort Mark Overmars. En... Ik
• 31:28
  Speaker 1: weet nog dat ik op een gegeven moment een liesblessure kreeg.
• 31:30
  Speaker 1: En die steek... Die herkenning dus. Dat triggerde zoveel. Ik
• 31:37
  Speaker 1: moest zo hard huilen om die steek... dat mijn trainer
• 31:40
  Speaker 1: destijds zoiets had van... ja, oké, maar... het is een blessure,
• 31:46
  Speaker 1: komt niet goed. En elke keer bij iedere pas die
• 31:51
  Speaker 1: ik toen zette in dat herstel... werd ik daarmee geconfronteerd.
• 31:57
  Speaker 2: Leuk dat je live staat na deze uitzending van Zolang
• 31:59
  Speaker 2: het Leuk Is. We zijn zo weer terug. Welkom terug
• 32:05
  Speaker 2: bij Zolang het Leuk Is. Een bijzondere aflevering met Lex Palo.
• 32:10
  Speaker 2: Je was helemaal alleen in die periode dus. Er was niemand.
• 32:13
  Speaker 2: Niemand waar je het mee kon delen, waar je de
• 32:14
  Speaker 2: veiligheid bij voelde. Dan blijft het toch het moment dat je...
• 32:18
  Speaker 2: Want je gaat dus eerst intiem worden met die vriendin.
• 32:20
  Speaker 2: Best wel voor een periode, begrijp ik
• 32:22
  Speaker 1: nu ook. Ja, we zijn jaren samen geweest. En na
• 32:24
  Speaker 1: een jaar of drie... Waarom kwam het er toen uit dan? Omdat... Kijk,
• 32:30
  Speaker 1: in het begin... We waren heel erg verliefd. We deden
• 32:34
  Speaker 1: leuke dingen. Ik bouwde een leven op. Na een periode
• 32:40
  Speaker 1: in Canada. Maar op een gegeven moment... trok de mist
• 32:44
  Speaker 1: van de roze wolk wat
• 32:45
  Speaker 4: op.
• 32:47
  Speaker 1: En dan blijft de essentie over van wat je hebt
• 32:50
  Speaker 1: in een relatie. En die essentie bestaat bij de gratie
• 32:53
  Speaker 1: van wie je bent.
• 32:55
  Speaker 5: Ja.
• 32:56
  Speaker 1: Los van jij als persoon, maar ook jij als persoon
• 33:00
  Speaker 1: in een relatie. Want dat zijn ook weer verschillende landen.
• 33:03
  Speaker 1: En daarin kwam ik gewoon naar voren dat ik heel
• 33:08
  Speaker 1: moeilijk kon praten... en dat ik heel moeilijk me kon uiten.
• 33:10
  Speaker 1: Maar dat ik wel, zodra wij bijvoorbeeld uitgingen in een discotheek...
• 33:18
  Speaker 1: Catebra heette die discotheek. Ja, dat ken je. Daar ging
• 33:21
  Speaker 1: ik vroeger ook naartoe. Nou ja, Auken, de DJ. Je
• 33:25
  Speaker 1: kent hem niet. En als we dan in Catebra waren...
• 33:29
  Speaker 1: en de meisjes stonden in die tijd altijd in een cirkeltje...
• 33:32
  Speaker 1: rondom hun tasjes te dansen. En er was iemand die
• 33:36
  Speaker 1: haar een beuk gaf per ongeluk. Dan dook ik er
• 33:41
  Speaker 1: gelijk
• 33:41
  Speaker 5: op
• 33:43
  Speaker 1: Om haar te beschermen. Omdat ik mezelf niet kon beschermen.
• 33:46
  Speaker 5: Ja
• 33:47
  Speaker 1: Destijds. Dus ik zocht
• 33:51
  Speaker 2: het altijd extern. Je projecteerde. Ik projecteerde enorm. Maar wat
• 33:55
  Speaker 2: is het moment dat je toch het verhaal vertelde? Want
• 33:57
  Speaker 2: ik bedoel, dat is een soort begin en einde. Ja,
• 34:00
  Speaker 2: ik denk
• 34:04
  Speaker 1: dat ik... op een gegeven moment gewoon heel verdrietig werd
• 34:09
  Speaker 1: En dat ik... ik kon niet meer doen alsof. Dat
• 34:16
  Speaker 1: was het eigenlijk. Ik kon het niet meer opbrengen. Om
• 34:19
  Speaker 1: mezelf beter voor te doen. Dan dat ik me voelde.
• 34:23
  Speaker 1: En dan met horten en stoten. Komt het eruit. En
• 34:27
  Speaker 1: ik weet nog dat we daarna. En dat was ook
• 34:30
  Speaker 1: een reden. Denk ik. Om het niet destijds aan mijn
• 34:33
  Speaker 1: ouders te vertellen. Mijn vader. Die heeft. Jaren na dato
• 34:39
  Speaker 1: kwamen ze erachter. Die heeft nog heel vaak. Met een.
• 34:45
  Speaker 1: Met een houten tafelpoot. Heeft hij in de auto rondjes gereden.
• 34:50
  Speaker 1: En dan heb je het over. Zes, zeven jaar na dato.
• 34:54
  Speaker 1: In de hoop. Dat er een man was in een
• 34:56
  Speaker 1: witte auto. En toen dacht ik. Als ik het nou
• 35:03
  Speaker 1: niet had verteld. Dan had ik hun dat verdriet ook bespaard.
• 35:07
  Speaker 1: Ten
• 35:07
  Speaker 2: koste van
• 35:07
  Speaker 1: jezelf. Je
• 35:09
  Speaker 2: draagt wat je kan dragen. Je kon het niet meer dragen.
• 35:12
  Speaker 1: Nee
• 35:13
  Speaker 1: dat bleek dus ook. Maar dat zorgde wel weer voor
• 35:15
  Speaker 1: een nieuwe zorg erbij. Want inmiddels was ik al in
• 35:19
  Speaker 1: mijn twintige jaren. En zodra ik ook maar de deur uitging,
• 35:22
  Speaker 1: pas je op. Laat je weten wanneer je er bent.
• 35:26
  Speaker 1: Op die leeftijd heb je daar helemaal geen zin in.
• 35:29
  Speaker 1: Want ik moest me als een kleinkind elke keer gaan verantwoorden. En...
• 35:33
  Speaker 1: En mijn ouders zeiden wel altijd, oh, er valt heel
• 35:35
  Speaker 1: veel op zijn plek. Heel veel puzzelstukjes die maar wat
• 35:39
  Speaker 1: los in de ruimte zweefden... die vielen ineens in elkaar.
• 35:41
  Speaker 1: Ze
• 35:41
  Speaker 2: begrepen al
• 35:41
  Speaker 1: dat gedrag opeens. Ja, tuurlijk. Die onhandelbaarheid van jou. En
• 35:48
  Speaker 1: in de jeugdinrichting waar ik dan in terecht kwam... op
• 35:51
  Speaker 1: jongere leeftijd, in de periode voor Canada... daar is natuurlijk
• 35:55
  Speaker 1: in principe alle ruimte om te praten. Dat
• 35:57
  Speaker 2: lijkt me
• 35:57
  Speaker 1: ook. Alleen, ik had ook door, oh, als je hier praat...
• 36:03
  Speaker 1: houden ze je nog langer. En het was niet de
• 36:05
  Speaker 1: meest fijne plek om te zijn. Dus ik dacht, nou,
• 36:08
  Speaker 1: ik laat me gewoon van mijn meest onbesproken kant zien.
• 36:11
  Speaker 1: Dus ik was altijd op tijd voor Corvée. Ik stond
• 36:14
  Speaker 1: om zeven uur naast mijn bed. Ook al ging de
• 36:16
  Speaker 1: wekker om kwart over zeven. Ik maakte mijn bed netjes op.
• 36:19
  Speaker 1: Ik dekte de ontbijttafel. Ik deed alles wat moest. Maak
• 36:23
  Speaker 1: je op mijn kaken stijf op elkaar
• 36:27
  Speaker 1: Wat leverde je dat op? Veiligheid? Uiteindelijk een enkele reis
• 36:31
  Speaker 1: over een retourtje Canada.
• 36:32
  Speaker 5: Ja.
• 36:34
  Speaker 1: Met alle gevolgen van die.
• 36:37
  Speaker 2: Ja, had je dat liever gemist?
• 36:40
  Speaker 1: Oh, dat is een goeie. Ik had... Als die verkrachting
• 36:51
  Speaker 1: mij niet was overkomen... dan zou ik nu niet op
• 36:54
  Speaker 1: scholen mogen spreken
• 36:58
  Speaker 1: En vertellen. En af en toe komt er dan... Altijd
• 37:03
  Speaker 1: na zo'n lezing dan komt wel eens iemand naar me
• 37:05
  Speaker 1: toe en die zegt... Ja, ik vond het wel een
• 37:11
  Speaker 1: moeilijk boek. Maar ik denk wel dat ik met iemand
• 37:15
  Speaker 1: ga praten.
• 37:18
  Speaker 2: Is het ergens goed voor geweest voor andere mensen? Absoluut.
• 37:20
  Speaker 2: Maar voor jezelf? Dat is de belangrijkste vraag natuurlijk. Het
• 37:24
  Speaker 2: is mooi dat je er nu voor anderen kan zijn. Ik...
• 37:29
  Speaker 1: Ik ben een... Werk in uitvoering.
• 37:34
  Speaker 2: Maar ja, dat zijn we denk ik allemaal. Denk ik ook, alleen...
• 37:37
  Speaker 2: Ik begon dit gesprek met wie ben je, maar wie
• 37:40
  Speaker 2: ben je dan eigenlijk?
• 37:44
  Speaker 1: Verdwaald. Denk ik. Kijk... Dat schrijven heeft me heel veel
• 37:59
  Speaker 1: gebracht in allerlei opzichten. Eh... Wat heeft het je eigenlijk gebracht?
• 38:06
  Speaker 1: Dat ik dus blijkbaar iets kan. Ik dacht altijd dat
• 38:08
  Speaker 1: ik niks kon
• 38:09
  Speaker 1: Ik heb mijn middelbare school niet afgemaakt. Ik heb nooit
• 38:12
  Speaker 1: iets afgemaakt. En ik wilde net als jij, met sporten,
• 38:17
  Speaker 1: ik wilde ergens goed in zijn
• 38:19
  Speaker 1: Ik heb wel eens gezegd van ik wilde vroeger of
• 38:21
  Speaker 1: Freddie Mercury of Marco van Basten worden.
• 38:25
  Speaker 2: En waarom eigenlijk? Wat zou je dat hebben gebracht
• 38:31
  Speaker 1: Weet je wat het me... Het doelpunt voor Van Basten
• 38:41
  Speaker 1: tegen de Saev, de Russische keeper. Het ging niet om
• 38:46
  Speaker 1: dat doelpunt. Kan je dat beeld herinneren, die blijdschap van hem?
• 38:51
  Speaker 1: Dat hij zo zijn handen opsteekt. En dat hij dan
• 38:55
  Speaker 1: helemaal als een kind zo blij is. Dat zou ik
• 39:03
  Speaker 1: heel graag een keer willen voelen. Dat je iets doet...
• 39:09
  Speaker 1: en dat je heel blij bent... met jezelf. Ik kijk
• 39:16
  Speaker 1: dat doelpunt... misschien wel veertig keer per jaar. Maar niet
• 39:24
  Speaker 1: om dat doelpunt. Ik heb mooiere doelpunten gezien. Jij hebt
• 39:27
  Speaker 1: mooiere doelpunten gezien. Maar op dat moment... Ehm. Mijn zus
• 39:36
  Speaker 1: heeft Marco van Basten ooit ontmoet. Ik ben nog steeds jaloers.
• 39:39
  Speaker 1: Maar die blijdschap. Ik kan dat helemaal. Dat hij die
• 39:43
  Speaker 1: hand omhoog steekt. En dat iedereen. Wat heb je gedaan
• 39:48
  Speaker 2: Die blessure. Dat hij
• 39:49
  Speaker 1: eigenlijk niet mee zou kruisen. Ga niet mee. Blijf thuis.
• 39:51
  Speaker 1: Michels die helemaal met zijn handen zo zit. Dat moment.
• 39:56
  Speaker 1: Die blijdschap.
• 39:58
  Speaker 2: Maar wat ik wel opmerkelijk vind wat er nu met
• 39:59
  Speaker 2: je gebeurd lijkt... is dat je kan wel de emotie
• 40:02
  Speaker 2: erbij voelen.
• 40:02
  Speaker 1: Want je wordt heel
• 40:03
  Speaker 2: geëmotioneerd nu. Ja, maar het is altijd extern. Nee
• 40:07
  Speaker 1: dit is
• 40:08
  Speaker 2: intern. Dit gebeurt er bij jou. Niet bij mij. Bij
• 40:11
  Speaker 2: jou gebeurt het nu. Nee, klopt. Jij drinkt ook
• 40:14
  Speaker 1: geen water
• 40:15
  Speaker 2: Nee, ik drink altijd weinig. Maar wat me opvalt is
• 40:18
  Speaker 2: dat die emotie heel dichtbij zit
• 40:20
  Speaker 1: Ja, die zit er ook wel. Maar het is altijd verdriet.
• 40:27
  Speaker 1: Mijn basisemotie is... ik ben altijd verdrietig. En boos. Voel
• 40:33
  Speaker 1: je een onmacht? Ja. Ik voel ook onmacht... omdat ik
• 40:38
  Speaker 1: het succes niet kan omarmen. Dat maakt me boos. Dat
• 40:42
  Speaker 2: herken ik nog wel, Eelke zegt
• 40:45
  Speaker 1: Ik heb... Dit boek is vandaag een maand uit... En
• 40:51
  Speaker 1: we zijn toe aan de derde druk. En de drukken
• 40:53
  Speaker 1: waren fors, kan ik je verzekeren. 5.000, 10.000 per keer?
• 40:57
  Speaker 1: De eerste druk 15.000. En de derde druk nu 4.000.
• 41:02
  Speaker 1: Dat is veel. En
• 41:06
  Speaker 2: dat doet niks met je? Nee, en dat frustreert me enorm.
• 41:09
  Speaker 2: En als je dat probeert te herleiden... is het omdat
• 41:11
  Speaker 2: je vindt dat het niet bijzonder is wat je doet?
• 41:17
  Speaker 2: Wat ik net zei over presenteren. Het is net als fiets.
• 41:19
  Speaker 2: Als je het helemaal kan, kan je.
• 41:20
  Speaker 1: Ik denk oprecht... En dat heb jij dan ook denk ik.
• 41:25
  Speaker 1: Toevallig net. Dan kijk ik en denk ik. Dit heb
• 41:27
  Speaker 1: ik allemaal geschreven. Ik denk dan altijd. Iedereen zou dit kunnen.
• 41:34
  Speaker 1: Of mensen zien gelijk waar het naartoe gaat. En dat
• 41:37
  Speaker 1: blijkt niet zo te zijn. Ik kreeg gisteren een recensie
• 41:41
  Speaker 1: van iemand. Of vanochtend vroeg. Prachtige recensie. Van een boekblogger.
• 41:48
  Speaker 1: En dan denk ik. Die mensen vinden dus echt dat
• 41:50
  Speaker 1: ik dat kan, dat ik daar goed in ben
• 41:54
  Speaker 2: En ook als je dat leest, dan nog gebeurt er
• 41:56
  Speaker 2: weinig
• 41:57
  Speaker 1: Ja, dan gebeurt er bijna niks. Neem een andere in
• 42:00
  Speaker 1: de maling. Ja, dat. En daar baal ik ontzettend van.
• 42:04
  Speaker 1: Terwijl Van Basten heeft nooit getwijfeld over zijn vaardigheid, over
• 42:09
  Speaker 1: zijn talent... Ik heb hem volgens mij ergens horen zeggen...
• 42:14
  Speaker 1: als ik die enkel blessure niet had gehad... dan was
• 42:17
  Speaker 1: ik waarschijnlijk de beste van de wereld geweest.
• 42:19
  Speaker 2: Net zo goed
• 42:20
  Speaker 1: als Ronaldo. Ja, dat had hij gezegd. Ik denk dat
• 42:23
  Speaker 1: hij gelijk had. Ik ook. Nou ja, Jordan, enzovoort. Noem
• 42:27
  Speaker 1: ze maar op. Ik geniet intens van sport. De beleving.
• 42:34
  Speaker 1: Maar dan nog het allermeeste van... de waarachtige overtuiging in jezelf...
• 42:42
  Speaker 1: Ik vind dat prachtig om te zien. Max Verstappen die
• 42:45
  Speaker 1: zo onderkoeld is. Maar niet zichzelf wegcijfert. Nee, ik ben
• 42:55
  Speaker 1: gewoon goed in wat ik doe. Ik kan dit. En
• 43:01
  Speaker 1: misschien is dat wel voorbehouden aan topsporters. Die mentaliteit en
• 43:04
  Speaker 1: die manier van denken. En mensen die een creatief beroep hebben.
• 43:09
  Speaker 1: Of die... Veel met emoties te maken hebben. Dat geldt
• 43:13
  Speaker 1: voor jou niet anders. Dat wij daarin anders. Dat wij
• 43:16
  Speaker 1: anders denken.
• 43:18
  Speaker 2: Ik moet zeggen dat ik een hele tijd mee kan gaan.
• 43:19
  Speaker 2: Bij de onmacht die jij voelt. Om te kunnen toelaten.
• 43:24
  Speaker 2: Wat goed is. Dat is bijna een soort natuur die
• 43:26
  Speaker 2: je ontwikkelt. Om het bijvoorbeeld al. De andere kant op
• 43:30
  Speaker 2: te laten gaan voor jezelf. En als het goed gaat.
• 43:32
  Speaker 2: Maar
• 43:33
  Speaker 1: jouw televisierring. Toen jij die kreeg. Wat gebeurde dan bij
• 43:38
  Speaker 1: jou dan?
• 43:39
  Speaker 2: Nou, ik merk... Bij mij is het heel veel ook
• 43:43
  Speaker 2: voor alles bij elkaar dan. De afgelopen jaren met alles,
• 43:47
  Speaker 2: ups en downs die erbij zaten. Misschien ook wel de
• 43:51
  Speaker 2: veroordeling van de wereld, weet je wel. Ons programma is
• 43:53
  Speaker 2: ook een beetje het dorpje Gallië, weet je wel. Van
• 43:56
  Speaker 2: Asterix en Obelix. Het feit dat mensen boer gingen roepen
• 43:59
  Speaker 2: toen wij wonnen. Al die dingen bij elkaar, weet je wel.
• 44:02
  Speaker 2: Misschien terugkomt op het begin wat jij zei. Doet het
• 44:05
  Speaker 2: je dan helemaal niks dat mensen ervan vinden... Het doet
• 44:08
  Speaker 2: me niet zo heel, eigenlijk bijna bijna niks. Maar het
• 44:10
  Speaker 2: is wel een soort ontlading op het moment dat je
• 44:12
  Speaker 2: kan laten zien. Maar fuck you all, weet je wel.
• 44:14
  Speaker 2: Dat valt me lekker dood met z'n allen. Kijk, dit
• 44:16
  Speaker 2: winnen we wel gewoon, weet je wel. Met een programma
• 44:18
  Speaker 2: waar iedereen zo kritisch en negatief over is. En dat
• 44:20
  Speaker 2: geldt ook voor alles wat ik doe. Het is bij
• 44:23
  Speaker 2: mij heel erg functioneel, als ik heel eerlijk ben. Waarbij
• 44:26
  Speaker 2: ik een heleboel herkenning heb als ik zeg dat ik
• 44:28
  Speaker 2: me ook heel ver bij mezelf vandaan vind voelen. Bij
• 44:31
  Speaker 2: die emoties alleen. Ik vind het wel mooi wat er
• 44:32
  Speaker 2: bij jou maar net gebeurd. Je werd echt geëmotioneerd toen
• 44:34
  Speaker 2: je aan Van Basten dacht. En aan de vreugde die
• 44:35
  Speaker 2: hij voelde. En het verhaal. misschien wat erachter zit, dat
• 44:38
  Speaker 2: hij geblesseerd was, dat hij het eigenlijk niet zou halen,
• 44:39
  Speaker 2: dat hij tweede spits werd, dat hij eerste wedstrijd niet
• 44:41
  Speaker 2: mocht spelen. Johan Cruijff had tegen hem gezegd, ga niet mee,
• 44:43
  Speaker 2: blijf thuis, blijf vooral thuis. En dan maak je hem
• 44:46
  Speaker 2: in de finale en dan zit toch ook die dikke
• 44:48
  Speaker 2: vinger naar de hele wereld van, fuck you al, weet je,
• 44:50
  Speaker 2: want ik laat het toch even zien. Dat je het
• 44:54
  Speaker 2: wel kan voelen. En dat is, zelfs dat kan ik
• 44:57
  Speaker 2: helemaal niet. Dat vind ik zo cruciaal. Zelfs dat kan
• 45:01
  Speaker 2: ik niet voelen. Maar wat ontroert jou dan? Al je
• 45:05
  Speaker 2: niet is lof, kan ik zo nu en dan. Daar
• 45:08
  Speaker 2: kan ik even van slag van raken. Omdat niemand met
• 45:11
  Speaker 2: kerst alleen
• 45:12
  Speaker 1: mag zijn
• 45:13
  Speaker 2: Ik weet of je als Carl Jung hebt gelezen. Carl
• 45:16
  Speaker 2: Jung leert dat als je een harnas bouwt... om de
• 45:18
  Speaker 2: buitenwereld te kunnen weerstaan... gaat dat harnas op een gegeven
• 45:20
  Speaker 2: moment ook in je dagelijks leven een rol spelen. Dus
• 45:22
  Speaker 2: met alle gevolgen van dien... waardoor op een gegeven moment
• 45:24
  Speaker 2: alles dichtgaat, alles sluit zich af... Daar heb ik mezelf
• 45:28
  Speaker 2: in gespecialiseerd, denk ik ook. Als dat jochje uit Leeuwarden ook,
• 45:30
  Speaker 2: wat uit Friesland kwam... en wat is er ook op
• 45:32
  Speaker 2: het gymnasium toe gekregen. Ik ging eerst klasgymnasium zijn. Ze
• 45:35
  Speaker 2: stelden de vraag, wat ga je later worden? Ik zei,
• 45:37
  Speaker 2: de beste presentator van Nederland.
• 45:39
  Speaker 1: De
• 45:39
  Speaker 2: beste sportpresentator. Ik moest de hele klas lachen. En ik
• 45:41
  Speaker 2: weet nog, alle Piron, onze filosofiele raar... begon nog harder
• 45:43
  Speaker 2: te lachen. Ik zei, jullie kunnen er wel om lachen.
• 45:45
  Speaker 2: Maar het gaat echt gebeuren. En ik was er echt
• 45:47
  Speaker 2: honderd procent van overtuigd. Maar
• 45:49
  Speaker 1: die
• 45:49
  Speaker 2: mentaliteit had jij dus al
• 45:50
  Speaker 1: wel. Dat
• 45:51
  Speaker 2: had ik heel vroeg, inderdaad. Meteen al had ik dat
• 45:53
  Speaker 2: gevoel van... En dat ben je geworden. Ja, op mijn
• 45:56
  Speaker 2: eigen manier, met alle gevolgen van dien. Dus ik bedoel,
• 45:58
  Speaker 2: je kan de weg van de minste weerstand kiezen. Ik
• 46:00
  Speaker 2: heb de weg van de meeste weerstand gekozen. Met alle
• 46:02
  Speaker 2: gevolgen van dien, dat heel veel mensen er ook wat
• 46:03
  Speaker 2: van vinden. Maar daardoor heb je ook een harnas opgebouwd.
• 46:06
  Speaker 2: Met dat harnas zorg je er ook voor dat je
• 46:07
  Speaker 2: in het dagelijks leven... ook niet in staat bent heel
• 46:10
  Speaker 2: makkelijk naar die emotie toe te gaan. Dus het is,
• 46:13
  Speaker 2: zeker als je die boeken allemaal zit te lezen... je
• 46:14
  Speaker 2: hebt allerlei soorten personen in jezelf ontwikkeld daarin. Dat is
• 46:18
  Speaker 2: best interessant om dat allemaal te lezen. Maar om dat
• 46:20
  Speaker 2: weer los te maken van elkaar en het weer te ontwikkelen...
• 46:23
  Speaker 2: Dat is best ingewikkeld, kwam ik achter de afgelopen jaren.
• 46:27
  Speaker 2: Dus daar kan ik bijna jaloers naar je kijken. Als
• 46:29
  Speaker 2: ik zie wat de emotie met je doet. Dat je
• 46:32
  Speaker 2: dat zo sterk kan voelen.
• 46:33
  Speaker 1: Het verraderlijke alleen daarvan is dat ik gewoon heerlijk kan
• 46:36
  Speaker 1: zitten schrijven
• 46:38
  Speaker 1: En dan denk, even pauze, even niet. Kopje koffie, kopje thee,
• 46:42
  Speaker 1: weet ik veel. Even een filmpje kijken. Oh, Van Basten.
• 46:46
  Speaker 1: Die komt dan voorbij. En het is niet altijd bij
• 46:51
  Speaker 1: dat filmpje. Het kan ook bij iets anders zijn. Maar
• 46:53
  Speaker 1: dat kan me dan volledig onderuit trekken. Alsof ik in
• 46:56
  Speaker 1: een soort sinkhole stap. Echt waar? Dat trek je eerder
• 46:58
  Speaker 1: onderuit dan? Ja, zeker. Want dan wordt die onmacht zo
• 47:03
  Speaker 1: uitvergroot door de blijdschap van de ander. En dan ben
• 47:08
  Speaker 1: ik weg. Dan ben ik gezien. Ik kan dus letterlijk
• 47:14
  Speaker 1: heerlijk zitten schrijven aan mijn boek. En vervolgens, alsof ik
• 47:21
  Speaker 1: in een sinkhole stap... en dan ben ik weg, dan
• 47:22
  Speaker 1: ben ik gezien, dan is de dag klaar... dan moet
• 47:25
  Speaker 1: ik maar zien hoe ik de dag doorkom. En de
• 47:27
  Speaker 1: dagen die daarop volgen, als ik pech heb. En hoe
• 47:30
  Speaker 1: is het dan als je dingen gebruikt? Alcohol, andere spullen? Ja,
• 47:34
  Speaker 1: deze man... Ik rook niet, ik drink niets. Ik drink
• 47:38
  Speaker 1: misschien twee glazen wijn per maand. Eén etentje. En dat
• 47:41
  Speaker 1: is al veel. Ik gebruik geen drugs... Omdat ik die controle,
• 47:48
  Speaker 1: die ben ik één keer verloren
• 47:50
  Speaker 1: Dat gaat me nooit meer gebeuren. Maar toen ging het mis? Ja.
• 47:53
  Speaker 1: En toen ik ouder werd en de vrienden in de
• 47:56
  Speaker 1: jeugdsoos zag indrinken... voordat we naar het eerder genoemde Kattabra
• 48:00
  Speaker 1: gingen
• 48:01
  Speaker 1: en ze al slingerend op de fiets zag, dacht ik... ja,
• 48:04
  Speaker 1: maar als iemand jou nu pijn wil doen, dan ben
• 48:07
  Speaker 1: jij gezien. Dus ik drink niet. Wat
• 48:12
  Speaker 2: was het die keer dat het mis ging doen? Dat
• 48:13
  Speaker 2: was die verkrachting.
• 48:20
  Speaker 1: Maar je was toch gewoon op school in slaap gevallen? Ja,
• 48:23
  Speaker 1: en daarna te laat naar huis. Maar ik vertrouwde op
• 48:27
  Speaker 1: iemand die iets vriendelijks tegen mij zei. Ik vertrouwde op
• 48:32
  Speaker 1: een zekere mate van positiviteit
• 48:37
  Speaker 1: Met alle gevolgen van dien. Ik zat op mijn fietsje
• 48:40
  Speaker 1: met mijn workman op... en ik zat met losse handen
• 48:43
  Speaker 1: luchtgitaar te spelen... op een nummer van Queen. En... Ik
• 48:49
  Speaker 1: zong ook mee en ineens hoor ik iemand zeggen, wat
• 48:51
  Speaker 1: kan jij mooi zingen zeg. Terwijl ik thuis altijd hoorde
• 48:56
  Speaker 1: dat ik mijn mond moest houden
• 48:57
  Speaker 1: Van wat broers en zussen doen. Want dat is normaal
• 49:01
  Speaker 1: op die leeftijd. En nu zei iemand ineens, jij kan iets.
• 49:06
  Speaker 1: Dus ik was voor heel even van Basten met zijn
• 49:09
  Speaker 1: hand omhoog.
• 49:12
  Speaker 2: En dadig vatbaar
• 49:13
  Speaker 2: Ja. Voor die warmte.
• 49:14
  Speaker 1: Ja.
• 49:16
  Speaker 2: Maar wat heeft die alcohol en die andere spullen ermee
• 49:18
  Speaker 2: te maken? Dat ik, toen
• 49:20
  Speaker 1: ik later wat ouder werd... en zag wat alcohol en
• 49:22
  Speaker 1: drugs met je kon doen, namelijk je kwetsbaarheid... maken. En
• 49:26
  Speaker 1: dat wilde ik niet. Ik wilde nooit meer kwetsbaar zijn.
• 49:30
  Speaker 1: Dus het harnas waar jij het over hebt... dat resulteerde
• 49:34
  Speaker 1: bij mij in een soort van anti-alcoholgebruik. Want ik wil
• 49:40
  Speaker 1: niet meer kwetsbaar zijn. Ik wil niet meer het risico
• 49:43
  Speaker 1: lopen dat ik niet... Iemand kan beschermen als dat nodig
• 49:47
  Speaker 1: mocht zijn. Dus controle is het woord? Controle is het woord.
• 49:53
  Speaker 1: Ik heb dan last van migraine. Dan nemen we paracetamol.
• 49:59
  Speaker 1: En toen, een paar weken geleden... toen had ik een
• 50:02
  Speaker 1: hele zware migraine-aanval gehad. Mijn dochter woont voor een groot
• 50:04
  Speaker 1: gedeelte van de tijd bij mij
• 50:07
  Speaker 1: En die moest ochtends naar school. Maar ik had van
• 50:09
  Speaker 1: tien uur de avond ervoor... tot de volgende ochtend zes
• 50:13
  Speaker 1: uur een klas... aanval gehad. En ik keek echt schil
• 50:16
  Speaker 1: van de pijn. En ik dacht, ja, ik ga nu
• 50:18
  Speaker 1: niet met dat meisje op de fiets. Nou, dan kan
• 50:21
  Speaker 1: je twee dingen doen. Dan kan je liegen. Dus de
• 50:24
  Speaker 1: school mailen van, kind is ziek, maar dan zou ik
• 50:26
  Speaker 1: haar in het probleem brengen, want de volgende dag vraagt
• 50:28
  Speaker 1: de juf, ben je weer beter? Maar ik was helemaal
• 50:30
  Speaker 1: niet ziek. Dus ik had het gewoon eerlijk verteld. En
• 50:34
  Speaker 1: daar hadden we toen, had ik met de juf daarna
• 50:36
  Speaker 1: een gesprek over. Die zei, ja, maar dan, dat kan niet. Enzovoort.
• 50:41
  Speaker 1: Maar ik dacht van ja, ik wil niet in een
• 50:42
  Speaker 1: kwetsbare staat zijn... en daar iemand mee in potentie schade
• 50:47
  Speaker 1: mee brokken. Maar daar ben je altijd mee bezig? Ja,
• 50:54
  Speaker 1: ook omdat ik juist in de latere fase van mijn leven...
• 50:59
  Speaker 1: juist mensen wel heel veel schade heb brokken... door te
• 51:01
  Speaker 1: liegen en te bedriegen en niet eerlijk te zijn over dingen.
• 51:05
  Speaker 1: En ik wil dat niet meer...
• 51:09
  Speaker 2: Nee, want daar ging het gesprek uiteindelijk ook over. En
• 51:12
  Speaker 2: daar ging het volgende boek ook over. Dus daar gaan
• 51:13
  Speaker 2: we het zeker ook zo over hebben. Maar ik probeerde
• 51:15
  Speaker 2: toch nog een paar dingen te herleiden. Voor mezelf ook,
• 51:17
  Speaker 2: weet je wel. Dus door die warmte was je op
• 51:19
  Speaker 2: een gegeven moment genegen... om contact te maken met die persoon? Ja.
• 51:23
  Speaker 1: Ja
• 51:23
  Speaker 2: En die maakte dat toen
• 51:24
  Speaker 1: mis. Hij stelde een vraag van... Hé, ik ben verdwaald.
• 51:27
  Speaker 1: Ik moet daar naartoe. Kan je me helpen? Hij pakt
• 51:29
  Speaker 1: een kaart tevoorschijn. Ik zeg, nou, we zijn nu hier.
• 51:33
  Speaker 1: En u wilt daar naartoe. Maar dan moet u enzovoort.
• 51:36
  Speaker 1: En hij wilde mij een beloning geven. Eh... Cassettebandjes. En
• 51:42
  Speaker 1: dat weet jij ook nou wel. Die TDK SA90 bandjes. Ja,
• 51:47
  Speaker 1: die waren goed man. En die waren niet goedkoop. En
• 51:50
  Speaker 1: zeker niet voor iemand met geen geld. En... Ik krijg ze.
• 51:56
  Speaker 1: En vanaf dat moment is het een soort van... Lawine.
• 52:01
  Speaker 1: En word ik geslagen en... Komt alles
• 52:04
  Speaker 2: letterlijk over me heen. Hoe is het om nu nog
• 52:08
  Speaker 2: over te praten? U kan me het bijna niet voorstellen
• 52:11
  Speaker 2: hoe dat moet zijn.
• 52:15
  Speaker 1: Op zich gaat dat wel goed. Maar als ik nu
• 52:17
  Speaker 1: een hoofdstuk moet voorlezen... wat vanuit een ander perspectief kijkt...
• 52:22
  Speaker 1: dan vind ik het heel ingewikkeld. Maar de bandjes, die
• 52:27
  Speaker 1: heb ik nog steeds. Die zitten in een doosje. En
• 52:32
  Speaker 1: niet omdat ik daar aan gehecht ben... maar het is
• 52:34
  Speaker 1: heel af en toe, want ik pak die doos nooit...
• 52:37
  Speaker 1: misschien eens in de zes, zeven jaar... Ik ben onlangs verhuisd.
• 52:41
  Speaker 1: O ja, toen pakte ik het weer even. O ja,
• 52:42
  Speaker 1: die doos moet ook mee. Er zitten wat fijne en
• 52:46
  Speaker 1: minder fijne herinneringen in. En die cassettebandjes zijn een soort...
• 52:51
  Speaker 1: permanente herinneringen aan let op. En... Ik zei het laatst.
• 52:58
  Speaker 1: Het is niet zo dat als ik nu intiem ben...
• 53:00
  Speaker 1: dat ik huilend met een kaasschaaf in de hoek... mezelf
• 53:04
  Speaker 1: ga zitten bewerken. En ik kan onwijs genieten van seks,
• 53:07
  Speaker 1: et cetera. Maar... Die man die mij destijds verkracht heeft...
• 53:14
  Speaker 1: die rookt na een mengeling van fruitella en shag. Heel specifiek.
• 53:22
  Speaker 1: Nou is fruitella een heel raar chemisch snoepje aan zich.
• 53:30
  Speaker 1: Ik eet nooit fruitella's. Tot zover logisch. Maar... hele tijd terug...
• 53:39
  Speaker 1: werd ik geconfronteerd met een etalage waar wat van mijn
• 53:42
  Speaker 1: boeken in lagen. En omdat die Frutella in het eerste
• 53:48
  Speaker 1: boek Winterwater prominent naar voren komt... had degene die de
• 53:53
  Speaker 1: etalage maakte zonder kwade intentie... maar die had er allemaal
• 53:58
  Speaker 1: rollen Frutella tussen gelegd. Dat meen je niet. Nogmaals, zonder
• 54:02
  Speaker 1: kwade intentie. Daar ga je wel steeds
• 54:03
  Speaker 2: van uit, heb ik het idee. Met deze zal ik
• 54:05
  Speaker 2: het dan geloven. Maar dat kwam
• 54:07
  Speaker 1: keihard bij mij binnen.
• 54:09
  Speaker 2: Ja.
• 54:10
  Speaker 1: Ik werd fysiek misselijk. Ik kreeg het hierboven totaal niet
• 54:15
  Speaker 1: meer op een rij. Ik draaide echt letterlijk door. En
• 54:20
  Speaker 1: dat was voor het eerst. Ik dacht altijd, ik heb
• 54:22
  Speaker 1: het verwerkt. Ik heb het een plek gegeven. Het is
• 54:25
  Speaker 1: een nare herinnering die nog pijn doet. Maar ik heb
• 54:28
  Speaker 1: er geen last meer van. Tot dat moment. En toen
• 54:33
  Speaker 1: dacht ik, dat was afgelopen maart. Februari, maart. En toen
• 54:36
  Speaker 1: dacht ik, wauw. Dit is dus wat een gebeurtenis met
• 54:42
  Speaker 1: iemand kan doen. Zou je hem herkennen, die man
• 54:46
  Speaker 6: Ja. Ja, direct.
• 54:50
  Speaker 5: Wat wens je hem toe
• 54:56
  Speaker 6: Ja. Dat
• 55:05
  Speaker 1: vind ik lastig, hè?
• 55:08
  Speaker 5: Wat komt er bij je op nu dan
• 55:14
  Speaker 1: Ik heb... In de jaren die daarop volgden... heb ik
• 55:18
  Speaker 1: nog twee tal nare ervaringen gehad. En dan denk je,
• 55:22
  Speaker 1: hoe is dat nou weer mogelijk? Hoe is dat nou
• 55:24
  Speaker 1: weer mogelijk? Dat was geen verkrachting, maar wel naar. Ook
• 55:30
  Speaker 1: weer met mannen die al wat wilden doen? Ja. Mensen
• 55:35
  Speaker 1: die mij het gevoel gaven dat ze me zagen... iets kon...
• 55:41
  Speaker 1: om vervolgens daar... proberen, want dat lukt niet
• 55:44
  Speaker 5: meer
• 55:45
  Speaker 1: misbruik van te maken. En met een van die mannen...
• 55:49
  Speaker 1: heb ik toen... geprobeerd contact te zoeken. Nogmaals, die had
• 55:53
  Speaker 1: me niet misbruikt... maar wel in een hele vervelende... hele
• 55:56
  Speaker 1: nare situatie gebracht. En toen zei ik... ik wil heel
• 56:00
  Speaker 1: graag met je praten. Gewoon even een gesprek. Gewoon van
• 56:03
  Speaker 1: man tot man. Je hoeft je geen zorgen te maken.
• 56:05
  Speaker 1: Ik ga niks doen. Ik wil met je in gesprek.
• 56:10
  Speaker 1: En hij wilde dat niet. En via via heb ik
• 56:13
  Speaker 1: dat nog geprobeerd. Hij wilde dat gewoon niet. Oké, prima.
• 56:16
  Speaker 1: Niet prima, maar prima. En als jij mij dan nu vraagt,
• 56:22
  Speaker 1: wat wens je die man toe? Ik heb ooit, het
• 56:27
  Speaker 1: lijkt alsof ik er geen antwoord op geef... maar ik
• 56:29
  Speaker 1: probeer het zo goed mogelijk te geven. Toen ik Winterwater
• 56:32
  Speaker 1: had geschreven, mijn debuut... toen was er een man in
• 56:35
  Speaker 1: Haarlem en die zei... Lex, ik heb je boek gelezen
• 56:39
  Speaker 1: over wat je gebeurd is en ik vind het vreselijk.
• 56:42
  Speaker 1: En wat zou ik jou graag willen zeggen? Dat de
• 56:44
  Speaker 1: mensen die dat doen, dat dat de monsters onder je
• 56:47
  Speaker 1: bed zijn. Maar hij zegt, ik ben psychiater in een TBS-kliniek.
• 56:55
  Speaker 1: En daar zitten mensen met wie ik... waarvan ik me
• 56:58
  Speaker 1: elke dag moet blijven herinneren... dat ze een gruwelijke daad
• 57:02
  Speaker 1: hebben begaan. Maar als ik dat stukje even parkeer... dan
• 57:05
  Speaker 1: heb ik een alleraardig schaakmaatje daar... met wie ik al
• 57:10
  Speaker 1: jarenlang schaak... met wie ik prachtige gesprekken kan hebben met
• 57:13
  Speaker 1: een ander over weet ik voor wat. Toen hij dat zei...
• 57:19
  Speaker 1: hoopte ik ergens... dat ik een... slachtoffer was van zijn pijn.
• 57:28
  Speaker 1: Want daardoor zou ik het kunnen begrijpen.
• 57:33
  Speaker 2: Maar denk je dat dat zo is? Wat heb je
• 57:34
  Speaker 2: over nagedacht? Ik hoop het, ik weet het niet
• 57:37
  Speaker 2: En dat zou het meer legitimeren naar
• 57:39
  Speaker 1: jou toe? Niet legitimeren, maar het zou ervoor zorgen dat
• 57:41
  Speaker 1: ik het... voor mezelf beter een plek kan geven.
• 57:46
  Speaker 2: Wat je kan zeggen dat hij ziek was, dat hij
• 57:48
  Speaker 2: pijn had, dat hij ergens aan leed, dat hij... En
• 57:50
  Speaker 2: dat maakt het niet, dat is geen excuus. Nu geef
• 57:52
  Speaker 2: je jezelf misschien te veel nog de schuld... vanwege de keuzes.
• 57:56
  Speaker 1: Nou, zo zie ik dat niet. Ik probeer alleen... Ik
• 58:00
  Speaker 1: probeer dat moment... wat bepalend is voor de rest van
• 58:03
  Speaker 1: mijn leven... wat bepalend is geweest voor mijn werk... Ik
• 58:07
  Speaker 1: probeer het alleen in een kader te schetsen... waarin ik
• 58:12
  Speaker 1: het kan vastpakken. Tegelijkertijd vertel je dat je elke dag
• 58:15
  Speaker 1: boos bent. Dat je woedend bent. En dat er heel
• 58:17
  Speaker 1: veel woede zit
• 58:18
  Speaker 1: En dat zou... Dat zou wellicht verzacht worden als ik
• 58:24
  Speaker 1: dat gesprek ooit zou hebben kunnen krijgen. Maar dat gaat
• 58:27
  Speaker 1: niet
• 58:27
  Speaker 2: gebeuren. Weet je niet, misschien leeft hij nog wel. Misschien
• 58:31
  Speaker 2: luistert hij je na, misschien leest hij je boeken. Misschien
• 58:34
  Speaker 2: komt hij ook op een punt dat hij denkt, misschien
• 58:36
  Speaker 2: moet ik het wel
• 58:36
  Speaker 1: doen
• 58:37
  Speaker 2: Nou, dan zou ik daar oprecht open voor staan. Denk
• 58:48
  Speaker 2: je dat je dan niet meer verdwaald zou zijn? Dat
• 58:52
  Speaker 2: je dan zou arriveren
• 59:05
  Speaker 1: Ik hoop dat ik dan... Dat ik er dan mijn
• 59:12
  Speaker 1: grip op heb en dat ik het kan veranderen. vastpakken.
• 59:15
  Speaker 1: Dat ik het ook kan wegzetten. Ik kan het nu niet.
• 59:20
  Speaker 1: Het is nu een soort van fluïde. En het verweeft
• 59:24
  Speaker 1: zich te pas en te onpas met mijn leven. En
• 59:32
  Speaker 1: dan kan ik het letterlijk wegzetten. Denk je dat echt?
• 59:37
  Speaker 1: Dat hoopte ik, dat hoop ik. Ik hoopte dat eigenlijk
• 59:41
  Speaker 1: door het schrijven... dat ik het... Dan werd het letterlijk tastbaar.
• 59:49
  Speaker 1: En dan dacht ik, dan kan ik het in de
• 59:52
  Speaker 1: kast zetten
• 59:53
  Speaker 1: En dan kan ik het pakken, maar ik kan het
• 59:55
  Speaker 1: vooral wegzetten. En dat bleek niet zo te zijn. En
• 1:00:00
  Speaker 1: dat was best wel een teleurstelling. Ik heb dat moment
• 1:00:04
  Speaker 1: wel heel even gehad hoor. Toen ik Winterwater had geschreven.
• 1:00:08
  Speaker 1: De mate van lichtheid en euforie was vergelijkbaar met Van Basten.
• 1:00:14
  Speaker 1: Toch wel? Ja, maar dat duurde twee maanden.
• 1:00:17
  Speaker 2: Maar twee maanden heb je het mee mogen
• 1:00:18
  Speaker 1: maken? Ja. En dat is mijn... Referentiekade nu bijna geworden.
• 1:00:25
  Speaker 1: trophy geworden. Want twee maanden lang. Ik had dat boek
• 1:00:29
  Speaker 1: geschreven en het lag in de winkel. En dan... Mensen
• 1:00:32
  Speaker 1: vonden het mooi, maar het was niet meer mijn verhaal,
• 1:00:36
  Speaker 1: want ik gaf het aan hun. En oprecht waren dat
• 1:00:41
  Speaker 1: twee fantastische maanden. Corona was net begonnen, het gleed van
• 1:00:46
  Speaker 1: me af. En toen werd mijn dochter geboren. En toen
• 1:00:50
  Speaker 1: realiseerde ik me ineens, zoals iedere vader waarschijnlijk, ik kan
• 1:00:54
  Speaker 1: je niet overal tegen beschermen. En bam,
• 1:00:58
  Speaker 2: alles kwam weer terug. Maar wat je nu wel doet,
• 1:01:01
  Speaker 2: en dat is mijn angst ook met mijn kinderen wel...
• 1:01:04
  Speaker 2: is dat je ze iets meegeeft van jou. Nee,
• 1:01:07
  Speaker 1: dat probeer ik koste wat het kost te vermijden. Mijn angst,
• 1:01:11
  Speaker 1: mijn pijn, mag niet haar referentiekade worden. Hoe doe je dat?
• 1:01:18
  Speaker 1: Dat doe ik door me niet meer te verstoppen. Dus
• 1:01:22
  Speaker 1: als ik verdrietig ben of niet zo'n goede dag heb...
• 1:01:26
  Speaker 1: dan zegt ze weleens, papa, je hebt al twee dagen
• 1:01:28
  Speaker 1: niet gelachen. Dan zeg ik, jeetje, je hebt gelijk. Hoe
• 1:01:33
  Speaker 1: komt het? Zegt ze dan, een heel klein lispje. Dan
• 1:01:36
  Speaker 1: zeg ik, nou, pap is een beetje verdrietig. Maar dat
• 1:01:40
  Speaker 1: geeft toch niks? Ik ben ook weleens verdrietig, want dan
• 1:01:42
  Speaker 1: ben ik mijn stiften kwijt. Dat soort
• 1:01:44
  Speaker 6: dingen.
• 1:01:45
  Speaker 1: Door die gesprekjes, door niet meer te doen wat ik deed...
• 1:01:50
  Speaker 1: Ik
• 1:01:50
  Speaker 2: geloof dat niet
• 1:01:51
  Speaker 2: Wat geloof je niet? Je gelooft niet dat je het doorgeeft.
• 1:01:55
  Speaker 2: Ik geloof dat je het juist doorgeeft. En ook al
• 1:01:57
  Speaker 2: doe je nog zo je best om het niet door
• 1:01:59
  Speaker 2: te geven... geef je het door, denk ik, omdat een
• 1:02:01
  Speaker 2: kind niet gek is. En
• 1:02:02
  Speaker 1: een
• 1:02:02
  Speaker 2: kind voelt veel meer dan wij met z'n allen bij
• 1:02:03
  Speaker 2: elkaar denken. Kijk naar het kind wat jij was vroeger.
• 1:02:07
  Speaker 2: Dat jochje op die trap met die prei. Die voelde
• 1:02:12
  Speaker 2: toch ook de angst van die ouders over dat geld...
• 1:02:14
  Speaker 2: en onrust en de strijd die ze voerden... Ik heb
• 1:02:17
  Speaker 2: je ook wel eens verteld wat ik allemaal voor mijn
• 1:02:18
  Speaker 2: ouders heb gedaan... om hun gelukkig te maken. Maar eigenlijk
• 1:02:20
  Speaker 2: wilde ik het helemaal niet. Dat ik naar een school
• 1:02:22
  Speaker 2: ging waar ik eigenlijk niet naartoe wilde. En dat ik
• 1:02:24
  Speaker 2: afspraken met ze maakte waar ik eigenlijk helemaal geen zin
• 1:02:25
  Speaker 2: in had. Maar dat deed je omdat je wist dat
• 1:02:26
  Speaker 2: zij er heel gelukkig van werden. Ja, maar ik zeg
• 1:02:28
  Speaker 2: ook niet dat ik erin slaag. Ik zeg
• 1:02:29
  Speaker 1: alleen dat ik het probeer. En ik probeer haar weerbaar
• 1:02:33
  Speaker 1: te maken voor het leven. Dus op het moment dat
• 1:02:36
  Speaker 1: ze valt en ik kijk... en het is echt pijnpijn
• 1:02:40
  Speaker 1: of ik ben geschrokken... dan zeg ik, kom, probeer zelf
• 1:02:43
  Speaker 1: op te staan. Dit kan jij. En ik ben er.
• 1:02:46
  Speaker 2: Maar technisch snap ik jouw verhaal helemaal. Technisch snap ik
• 1:02:49
  Speaker 2: ook hoe je dat moet doen. En dat heb ik zelf,
• 1:02:50
  Speaker 2: dat doe ik ook op allerlei manieren. Maar
• 1:02:52
  Speaker 1: dat
• 1:02:52
  Speaker 2: hebben alle ouders falen opzichtig toch? Alle ouders falen denk
• 1:02:56
  Speaker 2: ik op een bepaalde manier. In meerdere of mindere mate.
• 1:02:58
  Speaker 2: Maar het is wel zaak denk ik. Je hebt er
• 1:03:01
  Speaker 2: toen ook over gesproken. Dat je er natuurlijk heel veel
• 1:03:02
  Speaker 2: over gesproken hebt. En dat je er heel veel therapie
• 1:03:04
  Speaker 2: voor hebt gevolgd. is dat je daar jezelf ook probeert
• 1:03:07
  Speaker 2: in te blijven ontwikkelen. Hoe moeilijk dat ook is, hoe
• 1:03:09
  Speaker 2: zwaar dat ook is. En als jij dan zegt, ik
• 1:03:11
  Speaker 2: ben verdwaald... wat ik me heel goed kan voorstellen, want
• 1:03:13
  Speaker 2: dat ken ik op een bepaalde manier. Ieder mens is verdwaald,
• 1:03:15
  Speaker 2: denk ik, op een bepaalde manier. Maar dat je toch
• 1:03:19
  Speaker 2: blijft zoeken, zoeken naar die uitgang. Hoewel er waarschijnlijk niet
• 1:03:22
  Speaker 2: één uitgang is. Misschien zijn er wel meer, of misschien
• 1:03:25
  Speaker 2: is er wel helemaal geen uitgang. De uitgang is dat
• 1:03:27
  Speaker 2: we er niet meer zijn straks, dat is de uitgang.
• 1:03:30
  Speaker 2: Een bepaald soort rust lijkt me voor jou en ook
• 1:03:32
  Speaker 2: zo'n bepaald soort vreugde wel heel fijn. Want ik lees
• 1:03:35
  Speaker 2: dus dat dit boek gaat in het licht van de leugen.
• 1:03:37
  Speaker 2: Dus een leugen is een belangrijk ding in je leven.
• 1:03:41
  Speaker 2: Het feit dat je niet naar die man op de
• 1:03:43
  Speaker 2: foto kan kijken omdat jij dat niet bent. Je zegt
• 1:03:46
  Speaker 2: eigenlijk ik ben een leugen dan op dat moment.
• 1:03:48
  Speaker 1: Ja
• 1:03:50
  Speaker 2: Raak je die leugen ooit kwijt
• 1:03:51
  Speaker 1: Nou ja, daar werk ik aan. Daar probeer ik aan
• 1:03:54
  Speaker 1: te werken. En ik ga die... Ik moet die confrontatie
• 1:04:00
  Speaker 1: gewoon aangaan. Hoe ziet die confrontatie er in jouw ogen
• 1:04:03
  Speaker 1: uit dan? Nou, door ook gewoon verantwoordelijkheid te nemen... voor
• 1:04:07
  Speaker 1: de dingen die je niet goed hebt gedaan. Kijk, die
• 1:04:08
  Speaker 1: man kan, die zou... En jij zei, misschien wil die
• 1:04:11
  Speaker 1: dat wel. Misschien wil die wel. Ik probeer me gewoon voor...
• 1:04:16
  Speaker 1: Ik probeer die verantwoordelijkheid aan te gaan. En ook de
• 1:04:21
  Speaker 1: foute keuzes die ik gemaakt heb. Die ik allemaal maak.
• 1:04:23
  Speaker 1: En ik ben daar geen
• 1:04:25
  Speaker 2: uitzondering op. Hoe echt? dat maakt het nogal mysterieus ook...
• 1:04:30
  Speaker 2: dat je het ding hebt gedaan waar je je diep, diep,
• 1:04:32
  Speaker 2: diep voor schaamt. Ja. Waar praat je over dan?
• 1:04:36
  Speaker 1: Nou ja, ik heb mensen bedrogen. Ik heb gelogen. Ik
• 1:04:40
  Speaker 1: heb gestolen. Ik heb... Ga zo maar door. Kijk, ik
• 1:04:52
  Speaker 1: krijg één kans, zoals ik het zie... om mijn verhaal
• 1:04:56
  Speaker 1: te vertellen. In de vorm van die
• 1:04:58
  Speaker 4: boeken.
• 1:05:00
  Speaker 1: En ik wil dat zo goed mogelijk doen. Niet om
• 1:05:04
  Speaker 1: mijzelf te verschonen van mijn verantwoordelijkheid. Maar juist om die
• 1:05:07
  Speaker 1: verantwoordelijkheid daarna te nemen. Met dat laatste boek. Ik ben
• 1:05:11
  Speaker 1: er nu in begonnen. Kan het heel goed zijn dat
• 1:05:16
  Speaker 1: jij denkt. Denk niet zoals ik jou inschat. Maar dat
• 1:05:19
  Speaker 1: jij denkt. Ik vind het buitengewoon onprettig. Dat jij zo
• 1:05:24
  Speaker 1: in het leven hebt gestaan. Daar wil ik niet meer
• 1:05:26
  Speaker 1: mee geassocieerd worden. Wat zou je ervan vinden als ik
• 1:05:30
  Speaker 1: dat zou vinden? Verdrietig, maar ook... Maar ook het recht
• 1:05:42
  Speaker 1: van de keuze die je daarin hebt... en de verantwoordelijkheid
• 1:05:46
  Speaker 1: die ik draag voor de keuzes die ik in het
• 1:05:49
  Speaker 1: verleden heb gemaakt. En dat kan dus zijn dat ik
• 1:05:52
  Speaker 1: dit soort mooie gesprekken niet meer ga hebben. Maar het
• 1:05:57
  Speaker 1: moet geschreven worden? Ja. En omdat? Omdat ik daarna misschien
• 1:06:05
  Speaker 1: een keer met die hand helemaal opgestoken kan zeggen... het
• 1:06:08
  Speaker 1: was niet vrij, maar dit is wat het is.
• 1:06:12
  Speaker 2: Blijf vooral luisteren. We zijn zo weer terug met Lex Palo.
• 1:06:19
  Speaker 2: We zijn nog steeds bezig met Zolang het leuk is.
• 1:06:21
  Speaker 2: Blijf vooral luisteren. Mijn gast vandaag is Lex Palo. Was
• 1:06:26
  Speaker 2: het nou een leugen of was het noodzakelijk op dat moment?
• 1:06:28
  Speaker 2: Was het overleven? Ja, maar dat
• 1:06:32
  Speaker 1: vind ik te makkelijk. Dat vind ik echt te makkelijk.
• 1:06:36
  Speaker 1: Dat valt voor mij in de categorie, je bent als
• 1:06:38
  Speaker 1: kind thuis mishandeld, dus ga jij ook je kinderen mishandelen.
• 1:06:42
  Speaker 1: Ik vind dat te makkelijk. Ik vind dat je verantwoordelijkheid
• 1:06:47
  Speaker 1: moet nemen voor de dingen die je gedaan hebt.
• 1:06:52
  Speaker 2: Ja, dat denk ik ook, absoluut. Dat moet je zeker
• 1:06:54
  Speaker 2: in het leven. Woon je nog steeds daar waar je woonde?
• 1:06:55
  Speaker 2: Je vertelde dat je was ergens gaan wonen waar je
• 1:06:58
  Speaker 2: de herinnering altijd hebt... waar je dakloos bent geweest, zeg maar. Ja,
• 1:07:01
  Speaker 2: ik woon... Wanneer was ik bij jou
• 1:07:04
  Speaker 1: Volgens mij ergens december vorig jaar. Ja, ik ben in
• 1:07:05
  Speaker 1: januari verhuisd naar een ander stukje van de stad. En
• 1:07:09
  Speaker 1: ik woonde heel fijn in een heel klein hoekhuisje. Met
• 1:07:15
  Speaker 1: prachtig uitzicht en... Toevallig was ik gisteren in datzelfde tentje.
• 1:07:24
  Speaker 1: Dat bestaat niet meer, dat is failliet gegaan. Er zitten
• 1:07:28
  Speaker 1: nu nieuwe zaken, dus ik was daar even gaan kijken.
• 1:07:30
  Speaker 1: Toen dacht ik, oh grappig. Ik zat op hetzelfde plekje
• 1:07:33
  Speaker 1: waar ik al mijn boeken schreef... met het uitzicht op
• 1:07:35
  Speaker 1: het nisje waar ik sliep... toen ik in Haarlem kwam wonen,
• 1:07:38
  Speaker 1: op de straat. Toen ik dakloos was, ja. Dat punt
• 1:07:43
  Speaker 1: ben ik dus voorbij. Die
• 1:07:46
  Speaker 2: groei is er dus. Dat wil ik graag weten. Ik
• 1:07:48
  Speaker 2: was benieuwd of je jezelf nog steeds zo kwelt... met
• 1:07:50
  Speaker 2: de gedachten aan vroeger, hoe het was... en dat nodig
• 1:07:52
  Speaker 2: hebt om jezelf... Nee, ik heb wel dat ik af
• 1:07:54
  Speaker 2: en toe kan denken... dat
• 1:07:56
  Speaker 1: is een hele diepe... hoe noem je dat? Een heel
• 1:08:00
  Speaker 1: diep portiek. Dan zou je goed kunnen slapen. In geval
• 1:08:03
  Speaker 1: van nood. Dat flitst dan wel door mijn hoofd. Maar
• 1:08:06
  Speaker 1: dat ik letterlijk daar ga zitten werken... elke dag... In
• 1:08:11
  Speaker 1: de wetenschap, denk nou niet dat je een hele grote
• 1:08:13
  Speaker 1: meneer bent... omdat je toevallig veel boeken schrijft. Goeie boeken schrijft,
• 1:08:17
  Speaker 1: zo je wil. Kun je dat
• 1:08:19
  Speaker 2: zeggen, goeie boeken? Is het een goed boek? Eerlijk zijn, Lex,
• 1:08:22
  Speaker 2: is het een goed boek? En? Hoe voelt dat om
• 1:08:25
  Speaker 2: dat te zeggen? Ik kan
• 1:08:27
  Speaker 1: dat... Ik zeg dat... vanuit een technisch perspectief. In de
• 1:08:34
  Speaker 1: zin van, het zit heel goed in elkaar. En daar
• 1:08:36
  Speaker 1: heb ik uiteraard hulp gehad door mijn redactrice. Ik kan
• 1:08:41
  Speaker 1: het wel zeggen. Ik heb nu vier boeken. Winterwater, Als
• 1:08:48
  Speaker 1: de dood zucht, Liften aan de hemel, die jij hebt gelezen...
• 1:08:52
  Speaker 1: en deze laatste, In het licht van de leugen. En
• 1:08:55
  Speaker 1: van die vier boeken, de tweede, Als de dood zucht...
• 1:08:58
  Speaker 1: dat speelt zich af in de psychiatrische jeugdkliniek. Dat vind
• 1:09:03
  Speaker 1: ik zelf mijn meest bewonderenswaardige boek op de manier hoe
• 1:09:08
  Speaker 1: ik dat in elkaar heb weten te draaien. Daar staat
• 1:09:10
  Speaker 1: een zin in waarvan ik weet, ik denk niet dat
• 1:09:13
  Speaker 1: ik ooit nog een mooie gezin zal schrijven. Wil jij
• 1:09:16
  Speaker 1: weten welke zin dat is? Dat is de zin, ik
• 1:09:19
  Speaker 1: werd verliefd op de dood omdat het leven mij bleef afwijzen.
• 1:09:24
  Speaker 1: En ik weet dus inmiddels... ik kan af en toe
• 1:09:28
  Speaker 1: een volley in het net knallen. Maar dat is puur...
• 1:09:32
  Speaker 1: dan kijk ik puur naar hoe zit zo'n boek technisch
• 1:09:35
  Speaker 1: in elkaar. En dan heb ik technisch bedoel ik het verhaal.
• 1:09:37
  Speaker 1: Klopt het? Klopt de structuur? Komt het allemaal goed bij elkaar?
• 1:09:41
  Speaker 1: Heb ik geen losse eindjes? Ik haat losse eindjes. Dat
• 1:09:45
  Speaker 1: moet kloppen. Als ik in het begin van dit boek
• 1:09:48
  Speaker 1: een zaklampje had... dan moet dat een reden hebben.
• 1:09:54
  Speaker 2: En zo goed zitten we er in elkaar. We waren
• 1:09:58
  Speaker 2: bij dat huis. Ik snap trouwens wat je bedoelt. Ik
• 1:10:00
  Speaker 2: heb ook heel veel columns en verhalen geschreven. Dat soms
• 1:10:03
  Speaker 2: blijft een zin je bij. Heb jij daar ook zo
• 1:10:05
  Speaker 2: een voor mij? Ja, ik had er een paar. Ik
• 1:10:06
  Speaker 2: moest er eentje denken... dat de orgasmes van Gordon duren
• 1:10:09
  Speaker 2: langer dan zijn relaties. Had ik
• 1:10:10
  Speaker 1: er eentje? Ja, dat weet ik niet. Heb ik gelezen.
• 1:10:12
  Speaker 1: Dan was hij heel boos over. Dat snap ik, omdat
• 1:10:15
  Speaker 1: de waarheid misschien wel
• 1:10:15
  Speaker 1: En ik
• 1:10:16
  Speaker 2: was ooit een keer met Bassie. Dus Bas van Toren
• 1:10:19
  Speaker 2: zat ik in een tv-programma. Maar dan was hij niet
• 1:10:21
  Speaker 2: als Bassie, maar was hij gewoon als zichzelf. En toen
• 1:10:24
  Speaker 2: had ik de zin opgeschreven dat ik dat... Dat de
• 1:10:27
  Speaker 2: afgesminte clown maakte eigenlijk een hele ontluisterende indruk op mij.
• 1:10:30
  Speaker 2: Met hoe hij zich gedroeg. En toen schreef ik als
• 1:10:34
  Speaker 2: een van de laatste zinnen. Eigenlijk zijn wij mannen allemaal bassies.
• 1:10:40
  Speaker 2: Vroeg of laat worden we afgesminkt. En dat was een
• 1:10:42
  Speaker 2: zin die me eigenlijk altijd bijgebleven is. is omdat ik
• 1:10:44
  Speaker 2: dat gewoon
• 1:10:44
  Speaker 1: de
• 1:10:44
  Speaker 2: essentie vond van wij mannen, we doen altijd heel stoer
• 1:10:47
  Speaker 2: en groot en noem het allemaal maar, maar als we
• 1:10:49
  Speaker 2: afgesminkt worden blijft er heel weinig over. Daar was hij
• 1:10:51
  Speaker 2: het symbool voor, want zoals je daar zat in dat radioprogramma,
• 1:10:54
  Speaker 2: dacht ik, waar heb ik nou mee te maken? Wat
• 1:10:55
  Speaker 2: is dit nou voor man? En hij was een van
• 1:10:57
  Speaker 2: de gasten ook. En ik heb alleen maar naar hem
• 1:10:58
  Speaker 2: zitten kijken dat ik dacht van Was je geleurgesteld? Ja, enorm.
• 1:11:01
  Speaker 2: Het was Dus ontluisterend was het bijna. En dat was
• 1:11:04
  Speaker 2: het gevoel dat ik ook had. Vroeg of laat worden
• 1:11:05
  Speaker 2: we eigenlijk allemaal afgeswingd zijn. Misschien allemaal wel ontluisterend. Maar
• 1:11:09
  Speaker 2: we waren bij jou bij dat huisje dat je niet
• 1:11:10
  Speaker 2: moest denken... dat je een grote schrijver was en een
• 1:11:12
  Speaker 2: grote meneer was... omdat je een aantal boeken had afgeleverd.
• 1:11:15
  Speaker 2: Maar dat heb je heel lang gebruikt, dat huis. Dat
• 1:11:17
  Speaker 2: is weg. Dus je maakt
• 1:11:20
  Speaker 1: progressie. Ja, ik maak ook wel progressie. Het gaat alleen
• 1:11:22
  Speaker 1: zo fucking langzaam. Maar het is niet dat ik stilsta.
• 1:11:26
  Speaker 2: Maar die periode van dakloos zijn, hoe was dat voor
• 1:11:28
  Speaker 2: je dan? Dan ben je echt verdwaald. Dan weet je
• 1:11:30
  Speaker 2: het echt even niet
• 1:11:31
  Speaker 1: meer. Ja, maar dat was... Kijk, omdat ik niet rookte...
• 1:11:34
  Speaker 1: of omdat ik niet dronk, geen drugs gebruikte, et cetera...
• 1:11:38
  Speaker 1: was ik me continu heel erg bewust van... ja, maar
• 1:11:41
  Speaker 1: deze situatie heb je zelf gecreëerd. Dit is jouw toedoen.
• 1:11:47
  Speaker 1: Jij ging rekeningen niet betalen, de huur niet betalen... winkelen
• 1:11:51
  Speaker 1: bij de weekkamp alsof het niks was... Veel plezier ermee.
• 1:11:54
  Speaker 1: Dat vond je leuk, hè? Ja. Daar was je gek op, toch? Ja.
• 1:11:58
  Speaker 1: En dat leg ik ook wel eens uit als ik
• 1:12:00
  Speaker 1: nu op een school kom. Dan zeg ik van, jongens,
• 1:12:02
  Speaker 1: kijk allemaal even naar de juf. En dan even eerlijk zijn,
• 1:12:07
  Speaker 1: wie winkelt er wel eens bij Klarna? En dan zie
• 1:12:08
  Speaker 1: je die docenten echt zo. En ik zeg, nou, vroeger
• 1:12:12
  Speaker 1: had je iets, dat heette Wehkamp. Maar dat was letterlijk
• 1:12:17
  Speaker 1: gewoon het leven aanvinken wat je wilde hebben. Ja
• 1:12:20
  Speaker 1: En dat kon je krijgen ook nog. En dat kon
• 1:12:22
  Speaker 1: je krijgen. En dat werd gewoon keurig bij je thuis bezorgd.
• 1:12:24
  Speaker 1: En dat betalen, dat kwam wel. En voor je het weet... politie,
• 1:12:29
  Speaker 1: kunt u opzodemieter uit het huis alsjeblieft? En daar zit
• 1:12:32
  Speaker 1: je dan. En daar zit je dan. In een clico.
• 1:12:35
  Speaker 1: Of op straat. Of met één kop koffie bij de HEMA.
• 1:12:39
  Speaker 1: En daar begon ik... voor het eerst ook te stelen.
• 1:12:44
  Speaker 1: Hoe is het om te stelen? Wonderlijk makkelijk. Echt waar? Ja.
• 1:12:50
  Speaker 1: Ik ga iets vertellen. Ik... Op een gegeven moment... Je
• 1:12:57
  Speaker 1: wordt gewoon een oplichter. Want je roept alles... om maar
• 1:13:01
  Speaker 1: mensen jou... te laten omarmen
• 1:13:06
  Speaker 1: En... Ik krijg hulp... van een mevrouw met een winkel. En...
• 1:13:14
  Speaker 1: Zij vertrouwt mij. En ze zegt... Ik ben een middagje...
• 1:13:19
  Speaker 1: Ik weet niet wat ze ging doen. Ze ging iets
• 1:13:20
  Speaker 1: leuks doen. Wil jij een middagje op mijn atelier passen? Ja,
• 1:13:25
  Speaker 1: dat was goed. En ik doe dat. En ik sluit
• 1:13:29
  Speaker 1: de winkel af. En ik heb ondertussen een graai uit
• 1:13:31
  Speaker 1: de kassa gedaan. Niet trots op, maar wel gedaan
• 1:13:35
  Speaker 1: En ik verdwijn uit haar leven. Weg. Vorig jaar krijg
• 1:13:40
  Speaker 1: ik ineens een berichtje via een van de socials. Ik
• 1:13:42
  Speaker 1: weet niet meer of het LinkedIn was of iets anders.
• 1:13:44
  Speaker 1: Maar volgens mij was het LinkedIn. En... Zij vroeg mij
• 1:13:52
  Speaker 1: toe of iets dergelijks. Maar dat was aan de hand
• 1:13:54
  Speaker 1: van mijn werk. Tenminste, dat vermoed ik. En ik stuur
• 1:13:59
  Speaker 1: haar een berichtje. En ik zeg, ik denk dat jij
• 1:14:01
  Speaker 1: mij even moet bellen. En die vrouw had zoiets van,
• 1:14:04
  Speaker 1: waarom zou ik jou... Vredesnaar, ik zeg, doe maar even.
• 1:14:08
  Speaker 1: En zij belt. En ik heb jou dit ook wel
• 1:14:10
  Speaker 1: eens verteld. Dit is een pseudoniem. Ik schrijf op een pseudoniem.
• 1:14:12
  Speaker 1: En ik zeg mijn echte naam. En... Instant. Ik wist
• 1:14:18
  Speaker 1: het en ik had al. En woedend. Ze was woedend.
• 1:14:22
  Speaker 1: En terecht. En die trok mij echt door die telefoon.
• 1:14:27
  Speaker 1: En als je maar niet denkt dat ik jouw excuus accepteer...
• 1:14:30
  Speaker 1: Ik zeg allemaal, daar bel ik niet voor. Ik zeg,
• 1:14:34
  Speaker 1: ik wil alleen heel graag je rekeningnummer. Alsjeblieft, hier is
• 1:14:39
  Speaker 1: je geld. En ik verwacht geen excuus. En daar ben ik...
• 1:14:44
  Speaker 1: Ik ben nog steeds... Had mensen aan het opsporen.
• 1:14:48
  Speaker 2: Om schulden af te betalen die je ooit hebt aangericht.
• 1:14:50
  Speaker 2: Dus ieder die denkt dat hij wat geld nog van
• 1:14:55
  Speaker 2: hem teruggoed bent. Die melden zich heel veel mensen. En
• 1:15:00
  Speaker 2: ik weet ook wel of
• 1:15:00
  Speaker 1: het klopt of
• 1:15:01
  Speaker 2: niet
• 1:15:01
  Speaker 1: klopt. Heb je het veel gedaan dan? Nee, dat niet.
• 1:15:07
  Speaker 1: Maar wel te vaak nog steeds. En wel stelen. Kijk,
• 1:15:11
  Speaker 1: ik was een goede zakkenrolle. Ja? Ja. Is dat moeilijk,
• 1:15:16
  Speaker 1: zakken rollen? Nee, want mensen zijn helaas heel erg... Ik
• 1:15:23
  Speaker 1: denk dat het met de jaren steeds makkelijker is geworden.
• 1:15:25
  Speaker 1: Iedereen loopt zo. Op z'n telefoon te kijken, ja. Zijn
• 1:15:30
  Speaker 1: totaal niet bezig met...
• 1:15:35
  Speaker 2: Ik heb een Peter de Vries denk ik. Die zat
• 1:15:37
  Speaker 2: ook op zijn telefoon toen hij uiteindelijk... We hadden het
• 1:15:39
  Speaker 2: er zo vaak over gehad dat hij op moest letten.
• 1:15:41
  Speaker 2: Maar goed, ga door. En hij zeker. Nee, maar dat
• 1:15:44
  Speaker 2: had hij ook heel vaak. Ik ben altijd heel alert,
• 1:15:45
  Speaker 2: zei hij. En toen was hij op zijn telefoon of zo.
• 1:15:47
  Speaker 2: Nou ja, dat dus.
• 1:15:49
  Speaker 1: En kijk, de eerste keer is denk ik voor iedereen
• 1:15:53
  Speaker 1: het lastigste. Omdat je bang bent dat je... Je weet
• 1:15:56
  Speaker 1: dat je iets fout doet
• 1:15:58
  Speaker 1: En je weet dat je iets doet wat schade aanricht
• 1:16:00
  Speaker 1: bij iemand. Maar als jouw nood dusdanig hoog is... Of
• 1:16:05
  Speaker 1: je hebt jezelf wijsgemaakt dat jouw nood dusdanig hoog is.
• 1:16:09
  Speaker 1: Dan doe je dat gewoon. We hebben een vrouw in
• 1:16:10
  Speaker 1: Haarlem lopen, die noemen we de barones. Die doet hetzelfde
• 1:16:16
  Speaker 1: zonder dat ze iemand rolt. Maar die ontfutselt iedereen die
• 1:16:20
  Speaker 1: ze maar te pakken kan krijgen een tientje. Met een
• 1:16:23
  Speaker 1: goed verhaal. Maar daar ben je nog zelf bij. Ja,
• 1:16:28
  Speaker 1: maar ook dat is natuurlijk een vorm van oplichting. Het
• 1:16:32
  Speaker 1: is een lulverhaal. En ze is ooit een keer opgepakt.
• 1:16:36
  Speaker 1: Ze heeft wel degelijk in zijn aangifte gedaan. Ik geloof
• 1:16:40
  Speaker 1: dat ze 3000 euro aan tientjes in haar jaszakken had zitten.
• 1:16:44
  Speaker 1: Ik moet daar dan ook wel ergens heel erg om lachen.
• 1:16:46
  Speaker 1: Want het is natuurlijk ook heel verdrietig. En vroeger was
• 1:16:49
  Speaker 1: ze een hele flamboyante, goed verzorgde dame... En dat is
• 1:16:53
  Speaker 1: ze allang niet meer, maar in haar hoofd. En ze
• 1:16:55
  Speaker 1: doet het nog steeds. En ik heb... Ik zou nu,
• 1:17:01
  Speaker 1: als ik nu een tientje zie liggen... dan denk ik,
• 1:17:04
  Speaker 1: wat is hier aan de hand?
• 1:17:05
  Speaker 4: Maar
• 1:17:06
  Speaker 1: hoe lang heb je gestolen? Hoe lang is die periode geweest? Ja,
• 1:17:12
  Speaker 1: dat zijn verschillende momenten geweest. Door de tijd heen? Ja,
• 1:17:17
  Speaker 1: door de tijd heen. En niet oké. En... Ja, en
• 1:17:27
  Speaker 1: ook iets waar ik me voor schaam. Ik bedoel, als ik...
• 1:17:29
  Speaker 1: Als ik nu ergens koffie drink en iemand zegt van...
• 1:17:34
  Speaker 1: Hou je Lex, dat is oké
• 1:17:36
  Speaker 1: Nee. Ik wil er gauw
• 1:17:39
  Speaker 2: voor betalen. Is het moeilijk om jouzelf te zijn, vind je?
• 1:17:47
  Speaker 2: Want met wat gevoel sta je ook al rondop? Haha. Ehm...
• 1:17:52
  Speaker 2: Ik ben niet blij met mezelf. Nee, dat is wel
• 1:17:54
  Speaker 2: duidelijk inmiddels
• 1:17:58
  Speaker 2: Nee, ik... Maar is het een worsteling, elke dag opnieuw?
• 1:18:07
  Speaker 1: Ja, dat zou het zijn voor... Misschien nog niet eens
• 1:18:10
  Speaker 1: voor jou, omdat jij mij wonderlijk goed begrijpt. Maar dat
• 1:18:13
  Speaker 1: zou het zijn voor een ieder ander. Maar als je
• 1:18:16
  Speaker 1: elke dag worstelt, voel je dat ook niet meer als
• 1:18:18
  Speaker 1: een worsteling. Ik weet heel goed... wat er nodig is
• 1:18:22
  Speaker 1: om mijn dagen goed door te komen. En ik weet
• 1:18:28
  Speaker 1: ook dat wat ik ochtends in de spiegel zie... wat
• 1:18:30
  Speaker 1: ik mezelf toewens en schreeuw bij wijze van... dat dat
• 1:18:33
  Speaker 1: niet de realiteit is. Dus zeg je toch iets geks,
• 1:18:35
  Speaker 2: want je zei helemaal aan het begin... alles is een keuze.
• 1:18:37
  Speaker 2: Je kan er dus ook voor kiezen om ermee te stoppen.
• 1:18:39
  Speaker 2: Met dat gedrag.
• 1:18:40
  Speaker 1: Nou ja, kijk, wat ik dus doe, dat is de keuze.
• 1:18:42
  Speaker 1: Ik zie mezelf ochtends in de spiegel en dan denk ik...
• 1:18:45
  Speaker 1: wat een vermoeide bek. Vul me in. Noem maar op
• 1:18:52
  Speaker 2: Je kan dan denken, ik ben er nog
• 1:18:55
  Speaker 1: Ik las gisteren iets. Iemand had voor de verjaardag een
• 1:19:03
  Speaker 1: mooi boek gekregen... van al haar vrienden en familie en zo...
• 1:19:07
  Speaker 1: En die schrijven dan prachtige dingen over je. Dat moet
• 1:19:10
  Speaker 1: eigenlijk iedereen krijgen, vind ik. Wat mensen normaal gesproken op
• 1:19:14
  Speaker 1: hun begrafenispas te horen krijgen... dat heeft zij nu in
• 1:19:17
  Speaker 1: een prachtig boek. En een van haar vriendinnen had gezegd...
• 1:19:22
  Speaker 1: dat de zin die haar het meeste was bijgebleven... was
• 1:19:25
  Speaker 1: dat ze op een festival waren, Tomorrowland geloof ik. En
• 1:19:29
  Speaker 1: toen had de jager Job in deze dus tegen haar
• 1:19:31
  Speaker 1: vriendin gezegd... moet je kijken, we leven. Die kwam keihard
• 1:19:37
  Speaker 1: bij mij binnen. Ik vond dat prachtig. En die heb
• 1:19:40
  Speaker 1: ik vanochtend meegenomen. Oké. Ja. Ik dacht vanochtend toen ik opstond.
• 1:19:48
  Speaker 1: Ik deed mijn raampje open. Mijn hond is dertien. Van
• 1:19:53
  Speaker 1: mijn slaapkamer deed ik de ramen open. Mijn hond kwam
• 1:19:54
  Speaker 1: naar boven scharrelen. Ik denk. Ik hoorde het mezelf zeggen.
• 1:19:59
  Speaker 1: We leven nog jochie. Want hij is dertien
• 1:20:03
  Speaker 1: Ik ben heerlijk gaan wandelen. Maar zo simpel kan
• 1:20:06
  Speaker 2: het toch ook zijn eigenlijk
• 1:20:08
  Speaker 1: Ja, maar je moet wel in staat zijn om dat
• 1:20:11
  Speaker 1: te kunnen zien. En ik denk dat ik dat heel
• 1:20:12
  Speaker 1: lang niet gekund heb. En dat ik dat nu af
• 1:20:14
  Speaker 1: en toe met heel veel vallen en opstaan... beetje bij
• 1:20:17
  Speaker 1: beetje leer. Een paar weken geleden ben ik onderweg naar
• 1:20:22
  Speaker 1: een school. En ik ruip de A10 en ik moet
• 1:20:27
  Speaker 1: de A1 hebben richting Hengelo. En ik pak die afslag,
• 1:20:31
  Speaker 1: niks aan het handje. Voor mij rijdt een autootje, een
• 1:20:33
  Speaker 1: kleine auto. En daarvoor rijdt de station wagon. En die
• 1:20:36
  Speaker 1: besloot op het allerlaatste moment, ik wil toch niet naar Hengelo.
• 1:20:40
  Speaker 1: En die pompt hem vol op de rem. En die
• 1:20:42
  Speaker 1: schiet hem toch vlak voor de splitsing toch weer terug
• 1:20:45
  Speaker 1: op de A10. Met als gevolg dat ik wel op
• 1:20:49
  Speaker 1: de rem stamp, net als de auto voor mij. Maar
• 1:20:51
  Speaker 1: ik was gezien en ik klapte volop.
• 1:20:53
  Speaker 5: Ja.
• 1:20:55
  Speaker 1: En ik ben heel. Ja, ik heb pijn en ik
• 1:20:58
  Speaker 1: heb koppijn, maar ik ben heel. Maar ik heb weken
• 1:21:03
  Speaker 1: nodig gehad om vanochtend met een fijn gevoel op te staan.
• 1:21:11
  Speaker 1: En te kunnen denken en te zeggen tegen mijn hond,
• 1:21:14
  Speaker 1: we leven nog
• 1:21:16
  Speaker 2: Wekenlang volledig ontregeld. En wat is dat, denk jij, die ontregeling?
• 1:21:21
  Speaker 2: Waar komt het vooral door
• 1:21:23
  Speaker 1: Dat er dus nog steeds heel weinig voor nodig is...
• 1:21:26
  Speaker 1: om je leven in een milliseconde... volledig de andere kant
• 1:21:30
  Speaker 1: op te gooien. Letterlijk en figuurlijk. Dat had ik toen
• 1:21:35
  Speaker 1: ik voor de weg stond... bij het recreatiepark en daar
• 1:21:38
  Speaker 1: de keuze had. Dat gebeurde nu in de auto. Het
• 1:21:44
  Speaker 1: is elke keer... de kwetsbaarheid en de grilligheid van het leven...
• 1:21:48
  Speaker 1: daar ben ik... idioot bewust van. En dat stoort mij enorm.
• 1:21:53
  Speaker 1: Want daardoor mis ik de onbevangenheid... die ik bij andere
• 1:21:57
  Speaker 1: mensen wel zie. Weer die opgestoken hand. Weer die enorme
• 1:22:02
  Speaker 1: ontlading van... in het moment kunnen zijn.
• 1:22:05
  Speaker 2: Je hebt niet het gevoel dat je daarvoor zou kunnen kiezen...
• 1:22:06
  Speaker 2: om over keuzes te praten. Want het is wat je zegt.
• 1:22:09
  Speaker 2: Het is heel iets kleins om jou uit de evenwicht
• 1:22:11
  Speaker 2: te brengen. Het zou dus ook iets kleins moeten kunnen zijn...
• 1:22:13
  Speaker 2: om jou in het goede te brengen, lijkt mij.
• 1:22:15
  Speaker 1: En dat lukt dus ook doordat ik in iemand anders...
• 1:22:18
  Speaker 1: zijn verjaardagboek de tekst zie...
• 1:22:20
  Speaker 2: We leven. Hoe boos ben je op jezelf? Ook op
• 1:22:24
  Speaker 2: dat jongetje van dertien dat toen die keuze heeft gemaakt...
• 1:22:27
  Speaker 2: om toch door dat recreatiegebied te rijden
• 1:22:28
  Speaker 1: Daar ben ik niet zo boos op. Ik ben wel
• 1:22:30
  Speaker 1: boos op de volwassene versie die zoveel mensen verdriet heeft gedaan.
• 1:22:33
  Speaker 1: Daar ben ik echt fucking pisling om.
• 1:22:35
  Speaker 2: Dat schrijf je ook in dit boek?
• 1:22:37
  Speaker 1: Ook. En in de laatste helemaal.
• 1:22:40
  Speaker 2: Dan ben je echt woedend. Op jezelf.
• 1:22:41
  Speaker 1: Ja, ik mocht... Nee, ik mocht... Dit boek zelf in
• 1:22:47
  Speaker 1: lezen inspreken. Maar ik vind de mensen die stem prettig.
• 1:22:51
  Speaker 1: En achterin ergens staat een brief. En in die brief...
• 1:22:59
  Speaker 1: Quinten heeft iets gedaan. En bij iemand die heel goed
• 1:23:04
  Speaker 1: voor hem was. Wederom heeft hij gestolen. En die persoon
• 1:23:09
  Speaker 1: in kwestie wist dat dat ging gebeuren. Dus die had
• 1:23:13
  Speaker 1: in die portemonnee... Toen ik dat moest inspreken, dat stuk...
• 1:23:21
  Speaker 1: dan voel ik zoveel frustratie en boosheid. Dan ben ik
• 1:23:25
  Speaker 1: heel erg teleurgesteld in mezelf. Het opschrijven is één ding,
• 1:23:29
  Speaker 1: erover praten oké... maar die confrontatie aangaan door het hardop
• 1:23:33
  Speaker 1: voor te lezen... Maar is het niet bijna een self-fulfilling
• 1:23:38
  Speaker 1: prophecy bij jou geworden... om te laten zien dat het waarschijnlijk...
• 1:23:41
  Speaker 1: Ik denk dat de mens inderdaad heel erg veel invloed heeft...
• 1:23:46
  Speaker 1: op zijn eigen levensloop. En dan verval je in de categorie... zelfdestructie, zelfmedelijden, slachtofferrol...
• 1:23:55
  Speaker 1: noem ze allemaal maar op. En het is allemaal waar.
• 1:23:58
  Speaker 1: En
• 1:23:59
  Speaker 2: daar stap ik vanaf. Dus het zie je wel, het
• 1:24:02
  Speaker 2: kan toch niet, of het bestaat niet... of het is
• 1:24:04
  Speaker 2: toch niet mogelijk, dat overheerst heel sterk bij alles bij jou.
• 1:24:07
  Speaker 2: Dat overheerst
• 1:24:08
  Speaker 1: heel sterk
• 1:24:09
  Speaker 2: Want ik heb wel degelijk
• 1:24:10
  Speaker 1: bewezen dat ik wel iets kan
• 1:24:13
  Speaker 2: Je kan nog steeds je hand niet opsteken als Marco
• 1:24:14
  Speaker 2: van Basten.
• 1:24:15
  Speaker 1: Nee, maar we komen in de buurt echt. Ik vind
• 1:24:18
  Speaker 1: het al heel fijn om dit van je te horen.
• 1:24:19
  Speaker 1: Marco van Basten kon ook niet vanaf het begin zo'n
• 1:24:23
  Speaker 1: volley erin rossen. Dat is gepaard gegaan met niet zozeer
• 1:24:27
  Speaker 1: hard werken en talent... maar met het zelfvertrouwen in zijn
• 1:24:30
  Speaker 1: talent
• 1:24:31
  Speaker 2: Maar waar zou die volley bij jou dan uit moeten bestaan?
• 1:24:33
  Speaker 2: Je hebt net een hele mooie zin opgenoemd. Dat is
• 1:24:35
  Speaker 2: dan een vorm van een volley, zeg maar. Maar wat
• 1:24:38
  Speaker 2: is de volley dan die je uiteindelijk nodig hebt... om
• 1:24:41
  Speaker 2: het gevoel wel te voelen? De volley
• 1:24:42
  Speaker 1: is denk ik dat als ik dat laatste boek geschreven heb...
• 1:24:46
  Speaker 1: En als mensen dat dan gelezen hebben en dat ze
• 1:24:47
  Speaker 1: dan zeggen... dat was niet fraai, jongen. Maar wat bijzonder
• 1:24:54
  Speaker 1: dat je de boel hebt omgeturnd. Ik wens je een
• 1:24:57
  Speaker 1: fantastisch leven toe. En dat gun ik je ook echt.
• 1:25:01
  Speaker 2: En daar hoop je op
• 1:25:02
  Speaker 2: En dat heb je nodig.
• 1:25:03
  Speaker 1: Dus
• 1:25:03
  Speaker 2: je hebt de goedkeuring van andere mensen nodig... om uiteindelijk
• 1:25:05
  Speaker 2: jezelf goed te voelen. Triest, hè? Ik zeg niet dat
• 1:25:08
  Speaker 2: het triest is. Maar je vindt er wel wat van.
• 1:25:10
  Speaker 2: Ik vind daar niks van. Dat
• 1:25:12
  Speaker 1: moet je van me aannemen. Ik probeer het gewoon te
• 1:25:14
  Speaker 2: snappen... dat als je daarop gaat wachten... en ik bedoel,
• 1:25:19
  Speaker 2: ik ben op tv, ik ben op radio... ik laat
• 1:25:21
  Speaker 2: mezelf ook zien, ik eet en leer... en ik zit
• 1:25:22
  Speaker 2: dan diep in mijn hart, waarschijnlijk daar ook wel een
• 1:25:24
  Speaker 2: beetje mee in mijn hoofd... dat ik denk van, er
• 1:25:26
  Speaker 2: moet ook een reactie op komen... het moet succes hebben,
• 1:25:28
  Speaker 2: het moet gewaardeerd worden. Maar het is wel treurig. Het
• 1:25:30
  Speaker 2: is treurig dat je, en misschien ik ook wel... dus
• 1:25:33
  Speaker 2: ik spreek ook voor mezelf, dat nodig hebt... klap blijk
• 1:25:36
  Speaker 2: een goedkeuring van buiten af om jezelf goed te voelen.
• 1:25:38
  Speaker 1: Ja, maar misschien kan dan de schmink eindelijk af. En
• 1:25:43
  Speaker 1: is dan wat overblijft misschien helemaal niet zo treurig als
• 1:25:46
  Speaker 1: dat ik nu zie
• 1:25:47
  Speaker 2: Gaat het misschien nog niet veel verder? Is de angst
• 1:25:49
  Speaker 2: voor wat er aan de andere kant zou zitten misschien
• 1:25:51
  Speaker 2: wel veel groter... dan dit vast te kunnen houden dat
• 1:25:55
  Speaker 2: het tenminste leker is? Ja, want dit
• 1:25:56
  Speaker 1: herken je. Dat is weer die controle. En ik probeer
• 1:26:00
  Speaker 1: steeds meer die controle los te laten. Alleen als ik
• 1:26:03
  Speaker 1: dat nu in één keer zou doen... Dan ben ik
• 1:26:07
  Speaker 1: bang dat ik volledig stuurloos raak. En wat zou er
• 1:26:12
  Speaker 1: verkeerd aan zijn om stuurloos te zijn? Nou, ik weet... Nou,
• 1:26:15
  Speaker 1: ten eerste heb ik... Het leven draait niet alleen om mij.
• 1:26:19
  Speaker 1: Maar je krijgt
• 1:26:19
  Speaker 2: verantwoordelijkheden op. Want je kinderen ga je opnoemen. Je hebt
• 1:26:22
  Speaker 2: een uitgever. En je ouders. Je moeder leeft nog, begrijp ik.
• 1:26:25
  Speaker 2: Je vader en moeder leven nog. Dus je hebt allemaal verantwoordelijkheidsgevoel.
• 1:26:28
  Speaker 2: Maar wat nou als je alles los zou laten? Je
• 1:26:30
  Speaker 2: zegt dat je verdwaald bent. Je bent verdwaald
• 1:26:32
  Speaker 4: nu.
• 1:26:33
  Speaker 2: Dat is best wel pijnlijk. Ja. Als je bijna vijftig bent,
• 1:26:36
  Speaker 2: je doet het best goed nu... je hebt een nieuw huis,
• 1:26:38
  Speaker 2: het zal wat groter zijn dan waar je woonde... en
• 1:26:40
  Speaker 2: je zit niet meer te kijken naar de plek waar
• 1:26:41
  Speaker 2: je altijd zat.
• 1:26:42
  Speaker 1: Dus ik maak al stappen, dat moeten we toch ook erkennen. Absoluut,
• 1:26:46
  Speaker 1: dat denk ik ook. Ja, wat zou er gebeuren? Ik
• 1:26:51
  Speaker 1: weet het niet en dat is dus ook
• 1:26:52
  Speaker 2: eng. Maar neem dan dat voorbeeld wat je vertelt. Het
• 1:26:56
  Speaker 2: heeft je jaren gekost om te vertellen dat je verkracht werd.
• 1:26:59
  Speaker 2: Je vertelde het aan die vriendin. Ja. en waar iets
• 1:27:03
  Speaker 2: nieuws begint. Maar ik heb niet de indruk dat dat
• 1:27:07
  Speaker 2: zo life-changing is geweest... als je zelf misschien gedacht of
• 1:27:10
  Speaker 2: verwacht had. Gehoopt? Nee, dat was het ook niet. Toen
• 1:27:13
  Speaker 2: vertelde je het, toen was het er eindelijk uit na
• 1:27:15
  Speaker 2: al die
• 1:27:15
  Speaker 1: jaren. Ja, en ik denk dat toen, dat daardoor werd ineens...
• 1:27:23
  Speaker 1: was ik ineens die jongen, weet je wel, die dat
• 1:27:27
  Speaker 1: overkomen is. Je kreeg een identiteit. Ik kreeg een, al
• 1:27:32
  Speaker 1: dan niet door mezelf opgelegd, maar er kwam een stempel op.
• 1:27:37
  Speaker 1: En in de jaren daarna heb ik wat ik zeg,
• 1:27:39
  Speaker 1: ik heb nog twee keer een negatieve ervaring gehad.
• 1:27:43
  Speaker 2: Ook keuzes om daarin terecht te komen überhaupt, in die
• 1:27:45
  Speaker 2: situatie
• 1:27:47
  Speaker 1: Ja, indirect
• 1:27:49
  Speaker 2: wel. Je kon het
• 1:27:52
  Speaker 1: voelen en zien. Ik was op een gegeven moment... in
• 1:27:55
  Speaker 1: een bepaalde fase van mijn leven. Ik genoot heel erg
• 1:27:58
  Speaker 1: van theater. Ik wilde heel graag spelen. En... Ik... Nou ja,
• 1:28:05
  Speaker 1: daar hoef ik niet eens moeilijk over te noemen. Dat
• 1:28:07
  Speaker 1: ga ik ook niet doen trouwens. Ik... kwam bij een...
• 1:28:14
  Speaker 1: Nederlands bekendste castingbureau
• 1:28:18
  Speaker 1: En... De casting director destijds, die zei... Ik zie het
• 1:28:24
  Speaker 1: helemaal met jou zitten.
• 1:28:25
  Speaker 2: Oh, dus een bekende ook?
• 1:28:26
  Speaker 1: Ja, ja.
• 1:28:27
  Speaker 2: Die je ook in afspraak is geraakt? Juist. Oké, dan
• 1:28:29
  Speaker 2: weet ik wel of die het hebben,
• 1:28:30
  Speaker 1: ja. En ik voelde mij gezien. Ja. En ik dacht...
• 1:28:36
  Speaker 1: Maar kijk, alles wat ik deed qua acteren en spelen...
• 1:28:40
  Speaker 1: Dat was puur... Ik keek heel erg van... Wat doen
• 1:28:43
  Speaker 1: andere acteurs op televisie? en in films? En niet dat
• 1:28:46
  Speaker 1: ik hun nadeed, maar ik probeerde er wel van te leren.
• 1:28:48
  Speaker 1: En nu was er dan ineens die man... net als
• 1:28:53
  Speaker 1: die man in het park, wat kan je mooi zingen,
• 1:28:55
  Speaker 1: zeg je... maar jij kan iets, jij kan spelen. Je
• 1:28:58
  Speaker 1: mocht er zijn. Ja, precies, jij mag er zijn. En
• 1:29:01
  Speaker 1: ik heb een... er komt een telefilm... En ik denk
• 1:29:06
  Speaker 1: dat ik voor jou een van de mannelijke hoofdrollen heb.
• 1:29:10
  Speaker 1: Kom bij mij thuis, dan gaan we met de werksessie
• 1:29:12
  Speaker 1: aan de gang. Ja, je lacht nu. Je lacht me
• 1:29:14
  Speaker 1: niet uit. Nee, maar
• 1:29:15
  Speaker 2: omdat je later al die verhalen hebt gehoord en gelezen.
• 1:29:17
  Speaker 1: En ik snap jou
• 1:29:17
  Speaker 2: helemaal
• 1:29:20
  Speaker 1: En ik kom bij die man thuis en hij wil
• 1:29:23
  Speaker 1: graag dat ik een scène speel. En uiteraard is dat
• 1:29:25
  Speaker 1: een naakt scène. Tuurlijk. En het is helemaal niet mijn
• 1:29:30
  Speaker 1: bedoeling om die kerel door het slijk te halen. Dat
• 1:29:32
  Speaker 1: heeft hij allemaal zelf gedaan. Daar heeft hij mijn hulp
• 1:29:35
  Speaker 1: niet bij nodig. Maar ik sta die scène te spelen.
• 1:29:39
  Speaker 1: Want een Nederlands film, dus naakt, dus... Je wil toch spelen?
• 1:29:44
  Speaker 1: Je wil toch acteur worden? Dan moet je ook jezelf
• 1:29:46
  Speaker 1: bloot durven geven. En ik sta die scène te spelen
• 1:29:50
  Speaker 1: en halverwege... groei, zo zou je het kunnen zien... bedenk ik,
• 1:29:55
  Speaker 1: maar dit wil ik helemaal niet. Dit wil ik niet.
• 1:29:59
  Speaker 1: Ik pak mijn kleren, kleed me aan en ik ga weg.
• 1:30:02
  Speaker 1: Einde verhaal. In theorie ook einde carrière. Als die er
• 1:30:05
  Speaker 1: ooit al was geweest. En vervolgens... word ik benaderd. Vlak
• 1:30:12
  Speaker 1: voordat die hele ellende... naar buiten komt. En... Ik zei
• 1:30:18
  Speaker 1: het enige wat ik wil is een gesprek met hem.
• 1:30:19
  Speaker 1: Ik wil gewoon een gesprek, that's it.
• 1:30:21
  Speaker 5: Ik
• 1:30:21
  Speaker 1: ga niet... Ik ben daar zelf bij geweest. Ik ben
• 1:30:25
  Speaker 1: zelf naar binnen gegaan. Ik ben zelf... heb opengestaan voor
• 1:30:29
  Speaker 1: de mogelijkheid tot... Ik had het me kunnen bedenken
• 1:30:33
  Speaker 1: Exact
• 1:30:34
  Speaker 1: En uiteindelijk heb ik dat gedaan. Nee, dit wil ik niet. Weg.
• 1:30:37
  Speaker 2: Maar dat wilde hij niet.
• 1:30:41
  Speaker 1: Nee. En het is prima. In die zin prima,
• 1:30:45
  Speaker 2: weet je. Maar dan ben ik wel benieuwd wat je
• 1:30:46
  Speaker 2: van hem wilde. Wat wilde je horen? Ik wilde
• 1:30:49
  Speaker 1: gewoon even dit. Gewoon dat van... Wat... Wat had je
• 1:30:56
  Speaker 1: bedacht voor jezelf? Was het allemaal om mij te kunnen filmen?
• 1:31:04
  Speaker 1: In mijn blootje? Voor je eigen? Of heb je ooit
• 1:31:09
  Speaker 1: echt iets in me gezien? Had ik echt een soort
• 1:31:13
  Speaker 1: van talent? Wat was het? Dus je had weer iets
• 1:31:16
  Speaker 1: van een ander nodig om voor jezelf te kunnen uitbraken.
• 1:31:19
  Speaker 1: En dan kom je dus op dat punt. En in
• 1:31:21
  Speaker 1: dit boek heb ik het over een ander moment waar
• 1:31:23
  Speaker 1: dat ook gebeurt. Als jij... Kwetsbaren in het algemeen worden
• 1:31:32
  Speaker 1: door de anderen altijd eruit gepikt. Direct. Er is heel
• 1:31:39
  Speaker 1: weinig voor nodig. Ik ben op dat vlak niet meer kwetsbaar.
• 1:31:48
  Speaker 1: Dus ik leer en ik maak stappen. Maar denk je,
• 1:31:55
  Speaker 1: als ik hem nu zou zien, dat ik hem aan
• 1:31:56
  Speaker 1: zou vliegen? Zeker niet. Absoluut niet. Heb je medelijden met hem?
• 1:32:02
  Speaker 1: Eerder dan, in zo'n geval? Nou, nee. Nee, dat niet
• 1:32:05
  Speaker 1: eens per se. Nee. Want deze man had een fantastisch talent, hè.
• 1:32:13
  Speaker 1: Die kon hele mooie dingen maken. Echt hele mooie dingen.
• 1:32:17
  Speaker 1: Hij had al een grote gewerkt, toch ook? Ja. Ja.
• 1:32:20
  Speaker 1: En heeft geregisseerd en geschreven. Echt een van God verkregen
• 1:32:26
  Speaker 1: mooi talent om mooie dingen te creëren. Wat gebeurt
• 1:32:30
  Speaker 2: er met
• 1:32:30
  Speaker 1: dat soort
• 1:32:30
  Speaker 2: mensen dan, denk jij? Je probeert je te verplaatsen. Ik
• 1:32:32
  Speaker 2: weet dat je probeert te verplaatsen in mensen om te
• 1:32:34
  Speaker 2: kijken wat het motief is. Wim Kief zei altijd, vroeg
• 1:32:37
  Speaker 2: of laat gaan mensen teveel in zichzelf geloven. En dan
• 1:32:39
  Speaker 2: gebeuren er gekke dingen met mensen. Is dat het? Is
• 1:32:42
  Speaker 2: het een soort almachtig gevoel
• 1:32:44
  Speaker 1: Ik denk dat de waan van de ontastbaarheid is... En
• 1:32:49
  Speaker 1: daarom ben ik ook wel blij dat ik zo in
• 1:32:52
  Speaker 1: de wedstrijd sta... zoals ik erin sta, dat ik niet denk...
• 1:32:56
  Speaker 1: dit gaat vanzelf wel verkopen, want Liften naar de hemel...
• 1:32:59
  Speaker 1: heeft zoveel verkocht, et cetera. Ik heb dat niet. Ik
• 1:33:04
  Speaker 1: ben wat dat betreft meer Wim Kief dan Van Basten...
• 1:33:11
  Speaker 1: Wim Kief kan ook alles doodreden
• 1:33:13
  Speaker 2: neer
• 1:33:13
  Speaker 1: Ik heb hem in dat koffietentje trouwens ooit getroffen. En
• 1:33:16
  Speaker 1: toen heb ik hem mijn boek gegeven. Want ik had
• 1:33:19
  Speaker 1: zo genoten van zijn boek. Van die
• 1:33:23
  Speaker 2: Ik weet zeker, Wim Kennede leest heel veel... dat hij
• 1:33:25
  Speaker 2: het enorm gewaardeerd zal hebben, het boek. Want Wim is
• 1:33:28
  Speaker 2: ook een... Een mentale vechter, laten we
• 1:33:32
  Speaker 1: het daarop houden. Ja, nou
• 1:33:33
  Speaker 2: zeg dat
• 1:33:34
  Speaker 1: Kijk, en... Ik denk, als je... Als het te vaak
• 1:33:40
  Speaker 1: tegen je wordt gezegd hoe fantastisch je bent... en mensen
• 1:33:43
  Speaker 1: blijven het maar herhalen... en er is niemand om af
• 1:33:49
  Speaker 1: en toe te zeggen van... joh, effe... Hoe is het
• 1:33:54
  Speaker 1: dan om niet je eigen naam te gebruiken? Dat zorgt
• 1:33:56
  Speaker 1: ervoor dat ik zonder censuur over mezelf kan schrijven. En
• 1:34:01
  Speaker 1: mijn echte naam, ik vertel het uiteindelijk in het laatste boek.
• 1:34:04
  Speaker 1: Ik leg het allemaal uit. Ik leg uit waar Lex
• 1:34:07
  Speaker 1: vandaan komt. Ik leg uit waar Palo vandaan komt. Ik
• 1:34:10
  Speaker 1: leg het allemaal uit.
• 1:34:12
  Speaker 2: Omdat je weet dat het dan klaar is
• 1:34:14
  Speaker 1: Ja. Je kan niet... En dat heeft niks met angst
• 1:34:21
  Speaker 1: te maken. Maar ik heb nu vier boeken geschreven. En
• 1:34:24
  Speaker 1: die worden allemaal gelukkig goed ontvangen. En ik hoop dat
• 1:34:30
  Speaker 1: het met die vijfde ook zo mag zijn. En dat
• 1:34:31
  Speaker 1: mensen dan zien wat ik gemaakt heb. Een perfecte cirkel,
• 1:34:34
  Speaker 1: een mooie bal... die ik dan zelf vol overgave in
• 1:34:39
  Speaker 1: de kruisingvollie. En daar kan dan een heel leger aan
• 1:34:43
  Speaker 1: de saaie staan. Maar er was er ook maar één
• 1:34:50
  Speaker 1: die zo goed was natuurlijk. Exact, maar dan nog is
• 1:34:53
  Speaker 1: er geen houden aan. En ik denk dat dat... Ik
• 1:34:58
  Speaker 1: heb dan precies gedaan wat ik wilde maken, op mijn manier.
• 1:35:05
  Speaker 2: Maar als het nou niet een succes was geweest?
• 1:35:08
  Speaker 1: Ja.
• 1:35:09
  Speaker 2: Als je leven dan mislukt
• 1:35:13
  Speaker 1: Nee. Dan had ik een andere vorm gevonden om me
• 1:35:17
  Speaker 1: te uiten. Of dan had ik het geluk gevonden in...
• 1:35:23
  Speaker 1: het runnen van een koffietentje misschien. Of weet ik veel wat.
• 1:35:27
  Speaker 1: Denk je dat echt? Ja. Denk jij van niet?
• 1:35:30
  Speaker 2: Nee
• 1:35:30
  Speaker 1: Denk jij dat ik gemaakt ben om in het voetlicht
• 1:35:32
  Speaker 1: te staan
• 1:35:33
  Speaker 2: Bedoel je dat? Ik denk dat met alles wat jij
• 1:35:35
  Speaker 2: nu vertelt, dat je het nodig hebt... om door een
• 1:35:37
  Speaker 2: groot publiek uiteindelijk gezien te worden. En daar een soort
• 1:35:39
  Speaker 2: waardering van te krijgen. En daar ook een bepaald gevoel
• 1:35:42
  Speaker 2: aan over te kunnen houden.
• 1:35:43
  Speaker 1: Maar waarom zo mooi goed gesprek dit? Als ik die
• 1:35:49
  Speaker 1: waardering krijg nu, waarom voel ik dat dan nog niet?
• 1:35:52
  Speaker 2: Nog niet, denk ik. Maar het is wel verslavend, heb
• 1:35:54
  Speaker 2: ik het idee, voor je. Want het is de smaak
• 1:35:56
  Speaker 2: naar meer. Het is wel belangrijk voor je. Nou, het
• 1:35:59
  Speaker 2: is belangrijk om het verhaal te vertellen.
• 1:36:02
  Speaker 1: Maar voor wie is het belangrijk dan? Voor mij? Ja.
• 1:36:04
  Speaker 1: Voor mij. Ik schrijf in basis alles in het begin
• 1:36:08
  Speaker 1: zo voor mezelf.
• 1:36:09
  Speaker 5: Ben
• 1:36:12
  Speaker 1: je nog verliefd op de dood? Ik vind de dood totaal...
• 1:36:17
  Speaker 1: Ik heb de dood van heel dichtbij meegemaakt. Mijn pleegmoeder
• 1:36:20
  Speaker 1: stierf vorig jaar. Ze is zes jaar ziek geweest. En
• 1:36:24
  Speaker 1: ik ben zes jaar mantelzorger voor haar geweest. Dat was
• 1:36:28
  Speaker 1: niet grappig. Dat was niet romantisch. Dat was niet altijd liefstevol.
• 1:36:31
  Speaker 1: Dat was af en toe elkaar echt de huid vol schelden...
• 1:36:34
  Speaker 1: omdat je elkaar zo zat bent. Omdat de ziekte letterlijk
• 1:36:41
  Speaker 1: het leven verziekte. Maar haar dood, haar sterven... Ik vind dat...
• 1:36:51
  Speaker 1: Er gebeurt toch iets moois... Het hangt natuurlijk af van
• 1:36:56
  Speaker 1: de manier waarop, als iemand vermoord wordt of in een
• 1:36:58
  Speaker 1: gruwelijk ongeval, dat is een ander verhaal. Maar dit is
• 1:37:02
  Speaker 1: eigenlijk niet wat ik bedoel. Wat bedoel
• 1:37:05
  Speaker 2: je dan? Ik weet dat de dood inderdaad op allerlei
• 1:37:08
  Speaker 2: manieren een enorm impact op een mens zal hebben. Wat
• 1:37:11
  Speaker 2: ik veel belangrijker vind is, heb je dit lijden soms
• 1:37:13
  Speaker 2: nodig om te mogen bestaan? Ik bedoel, jij zei dat
• 1:37:17
  Speaker 2: jouw mooiste zin is... ik ben verliefd op de dood
• 1:37:19
  Speaker 2: geworden omdat het leven me te vaak heeft afgewezen. Dat
• 1:37:22
  Speaker 2: is een prachtige zin. Iemand anders zegt hem overigens, maar inderdaad,
• 1:37:25
  Speaker 2: het is een prachtige
• 1:37:25
  Speaker 1: zin
• 1:37:26
  Speaker 2: En die zin blijft ook bij. En is het dan
• 1:37:28
  Speaker 2: omdat jij de dood oprecht zo zou kunnen voelen... of
• 1:37:33
  Speaker 2: is het omdat het zo artistiek mooi bedacht is, dit
• 1:37:35
  Speaker 1: Nee, het is zo artistiek mooi bedacht... omdat ik het
• 1:37:38
  Speaker 1: waarachtig ook wel zo kan voelen. Ja. Ik...
• 1:37:46
  Speaker 2: Mijn laatste vraag is, heb je het lijden inmiddels zo omarmd...
• 1:37:49
  Speaker 2: dat je het nodig hebt om te kunnen bestaan
• 1:37:51
  Speaker 1: Dat probeer ik me steeds af te vragen. Ja, dat
• 1:37:53
  Speaker 1: zou zomaar kunnen, maar dat is ook wel inherent aan
• 1:37:55
  Speaker 1: het creëren van... Ja, maar zo bedoel ik het ook.
• 1:37:59
  Speaker 1: Dat je denkt dat je je bron kwijt raakt. Sorry
• 1:38:01
  Speaker 1: dat ik het pas nu begrijp,
• 1:38:02
  Speaker 2: maar
• 1:38:02
  Speaker 1: dan is
• 1:38:02
  Speaker 2: het antwoord ja. Maar dat je je bron kwijt bent
• 1:38:05
  Speaker 2: van alles wat je bent, weet je wel. Maar ik
• 1:38:08
  Speaker 2: ben er ook van overtuigd dat er dan iets voor
• 1:38:10
  Speaker 2: in de plaats komt. Ja, maar dan is de grote vraag,
• 1:38:12
  Speaker 2: en dat voeg ik straks in kader van jouw angst...
• 1:38:15
  Speaker 2: Wat zou dat kunnen zijn? Zou het iets kunnen zijn
• 1:38:17
  Speaker 2: wat misschien wel beter is? Maar dat je niet wil toelaten,
• 1:38:20
  Speaker 2: omdat je dan bang bent dat je
• 1:38:21
  Speaker 1: Ja, dat zou maar zo kunnen. Ik zie mij... Ik
• 1:38:25
  Speaker 1: zie mijzelf vol overgaven en met heel veel plezier... want
• 1:38:28
  Speaker 1: dat doe ik al af en toe. Koffietjes maken voor
• 1:38:31
  Speaker 1: mensen en broodjes smeren. En daar word ik heel blij van.
• 1:38:35
  Speaker 1: En die mensen hebben geen idee dat ik boeken schrijf.
• 1:38:39
  Speaker 1: Die gaan gewoon zitten en zeggen goeiemorgen, mag het zijn,
• 1:38:42
  Speaker 1: bakje koffie, komt eraan, helemaal leuk. Wat jij doet, jouw carrière,
• 1:38:51
  Speaker 1: die tijdspannen... die is nu al 25 jaar?
• 1:38:54
  Speaker 2: 30
• 1:38:54
  Speaker 1: denk ik. Ik zou het niet kunnen, maar ik zou
• 1:38:58
  Speaker 1: het ook niet willen. In dit zit het allerbeste van
• 1:39:03
  Speaker 1: mij op dat vlak.
• 1:39:04
  Speaker 2: Ik leef zelfs nog met het gevoel dat het beste
• 1:39:08
  Speaker 2: van mij nog moet komen. Dat is wel heel ernstig
• 1:39:09
  Speaker 2: als je erover nadenkt
• 1:39:10
  Speaker 1: Dat weet ik niet, ik vind dat misschien wel heel mooi.
• 1:39:12
  Speaker 1: Alleen ik heb dat niet. Jij hebt het idee van,
• 1:39:18
  Speaker 1: de allerbeste versie van mij moet nog komen
• 1:39:20
  Speaker 1: Op werkend vlak of in het algemeen? Op elk vlak.
• 1:39:24
  Speaker 1: Ik heb dat niet op werkend vlak, ik heb het
• 1:39:26
  Speaker 1: wel op persoonlijk vlak. Ja, daar heb ik het zeker.
• 1:39:30
  Speaker 1: De allerbeste versie van mij
• 1:39:32
  Speaker 2: is in ontwikkeling. Dat komt in dit geval ook omdat
• 1:39:35
  Speaker 2: je niet meer in de leugen hoeft te leven, toch?
• 1:39:36
  Speaker 1: Exact
• 1:39:38
  Speaker 2: Je bent de leugen voorbij.
• 1:39:39
  Speaker 1: Ja
• 1:39:40
  Speaker 2: Is dat het laatste boek ook? Nee, niet de titel.
• 1:39:42
  Speaker 2: Dat is Stil leven. Ja, de leugen voorbij zou ook
• 1:39:45
  Speaker 2: een goede kunnen
• 1:39:46
  Speaker 1: zijn. Ja, dan ga je lekker zelf een boek schrijven.
• 1:39:50
  Speaker 2: Ja, nou misschien. Ik denk dat ieder mens al een
• 1:39:52
  Speaker 2: beetje in een leugen leeft. Als ik heel erg over nadenk.
• 1:39:54
  Speaker 2: Ik ben weleens bij een lezing en dan zeggen mensen
• 1:39:56
  Speaker 2: van
• 1:39:58
  Speaker 1: Nou, ik lieg nooit. Dat was je eerste
• 1:40:05
  Speaker 2: Ik zat aan dat stelen te denken. Op gymnasium zat
• 1:40:07
  Speaker 2: ik te doen met allemaal jongens... die waren zoons van advocaten,
• 1:40:09
  Speaker 2: doktoren en CEO's en zo. Toen gingen we op een
• 1:40:12
  Speaker 2: gegeven moment bij de V & D. Die ken je
• 1:40:14
  Speaker 2: ook wel op
• 1:40:15
  Speaker 1: voorstreek
• 1:40:15
  Speaker 2: Ja. Toen hadden ze opeens bedacht dat het leuk was
• 1:40:18
  Speaker 2: om te gaan stelen. Dat heb ik ook gedaan. Al
• 1:40:20
  Speaker 2: die jongens gingen we dan naar binnen. Maar ik kon
• 1:40:22
  Speaker 2: het niet. Ik kon het niet. Nee. En het aparte
• 1:40:25
  Speaker 2: was toen werden ze... Dat was wel zo opzichtig natuurlijk.
• 1:40:27
  Speaker 2: Dus toen liepen we naar buiten. Toen werden gelijk twee
• 1:40:30
  Speaker 2: jongens door die rechercheur die er was... Ze konden het
• 1:40:34
  Speaker 2: natuurlijk al zien. Meteen in hun nekvel gegrepen. Toen bleef
• 1:40:37
  Speaker 2: ik staan. De rest rende heel hard weg.
• 1:40:38
  Speaker 6: Ja.
• 1:40:39
  Speaker 2: En toen zei die man tegen mij, waarom liep je
• 1:40:42
  Speaker 2: niet weg? Ik zei, omdat ik niks gestolen heb. Nee,
• 1:40:43
  Speaker 2: maar jij stond op de uitkijk. Ik zei, nee, ik
• 1:40:45
  Speaker 2: stond ook niet op de uitkijk. Ik heb zelfs nog
• 1:40:46
  Speaker 2: twee jongens gezegd, doe het nou niet... want dit slaat
• 1:40:48
  Speaker 2: echt helemaal nergens op wat we hier aan het doen zijn.
• 1:40:50
  Speaker 2: En daarom ben ik ook gebleven. Dat wilde die man
• 1:40:52
  Speaker 2: niet geloven. Daar ben ik het meest boos over. Dat
• 1:40:54
  Speaker 1: ik
• 1:40:54
  Speaker 2: zo boos was op die mannen
• 1:40:55
  Speaker 1: die dat niet konden
• 1:40:56
  Speaker 2: geloven
• 1:40:57
  Speaker 1: Vanuit een ander perspectief. Er zijn mij dingen toegedicht die
• 1:41:00
  Speaker 1: ik nooit gedaan
• 1:41:00
  Speaker 5: heb
• 1:41:02
  Speaker 1: Maar waarvan men wel zegt, ja, maar dat heb jij gedaan. Ja.
• 1:41:06
  Speaker 1: Dat kan niet anders, want jij deed al allemaal slechte dingen. Ja,
• 1:41:09
  Speaker 1: dat zal, maar dat heb ik niet gedaan. Maar ja,
• 1:41:11
  Speaker 1: dat is het gevolg van het leven wat ik heb gehad.
• 1:41:19
  Speaker 1: En ook de consequentie. je doet slechte dingen, dan loop
• 1:41:23
  Speaker 1: je ook het risico... dat mensen je gaan veroordelen voor
• 1:41:25
  Speaker 1: de dingen die je niet hebt gedaan. En in jouw geval,
• 1:41:28
  Speaker 1: jij bent... Want hoe is dat afgelopen? Want jij bleef
• 1:41:30
  Speaker 1: heel dichtbij. Weet je hoe die rechercheur
• 1:41:31
  Speaker 2: heette trouwens? Ik
• 1:41:32
  Speaker 1: weet het nog heel goed
• 1:41:33
  Speaker 2: Kieft heette die
• 1:41:34
  Speaker 2: Dat
• 1:41:34
  Speaker 1: meen je niet. Serieus,
• 1:41:35
  Speaker 2: waar die man heette Kieft
• 1:41:36
  Speaker 1: Dat vond ik nog
• 1:41:36
  Speaker 2: zo bijzonder eraan. Ik
• 1:41:37
  Speaker 1: vind het
• 1:41:37
  Speaker 2: een goede naam. Het was een hele grote man met
• 1:41:39
  Speaker 2: een grijs pak. Daar werden we mee naar boven genomen.
• 1:41:43
  Speaker 2: Die zag ik onderweg nog proberen. Probeerde ze alles uit
• 1:41:46
  Speaker 2: hun zakken weer.
• 1:41:47
  Speaker 1: Maar toen
• 1:41:48
  Speaker 2: zaten we daarboven. Maar die man bleef dat een heel
• 1:41:52
  Speaker 2: lang bewerk. Ik zei nou echt niet. Ik heb nog
• 1:41:54
  Speaker 2: zelfs tegen twee jongens gezegd. Doe het nou niet. Want
• 1:41:56
  Speaker 2: het is gewoon hartstikke stom. Maar de gedachte dat je
• 1:41:58
  Speaker 2: iets van iemand af gaat pakken. Ook al is het
• 1:41:59
  Speaker 2: van een winkel. Toen zeiden die jongens. Ja het is
• 1:42:01
  Speaker 2: toch van een winkel. Wat maakt het nou uit. Ik
• 1:42:02
  Speaker 2: zei ja maar het is wel van iemand. Weet je wel.
• 1:42:04
  Speaker 2: Ik kon het gewoon echt niet. Ik kon niet stelen.
• 1:42:07
  Speaker 1: Ik benijd je. Ik vond het wel
• 1:42:10
  Speaker 2: apart inderdaad. Het is een spelletje. Het is grappig. Vond
• 1:42:15
  Speaker 2: ik niet. Dus je
• 1:42:19
  Speaker 1: bezweekt niet onder die druk. Als jonge jongen had ik
• 1:42:22
  Speaker 1: dat dus niet met drank. Doe niet zo. Neem een biertje.
• 1:42:25
  Speaker 1: Neem een biertje. Neem een biertje. Doe dit. Doe dat.
• 1:42:27
  Speaker 1: Doe zo. Nee. Wil ik niet. Hou ik niet van.
• 1:42:30
  Speaker 1: Emmerle Fristie. Ging ik ook expres doen om ze te... Nou,
• 1:42:32
  Speaker 1: ik dan. Ik dronk pas
• 1:42:34
  Speaker 2: op mijn 22e. Oh, echt? Ja, en dat was eigenlijk...
• 1:42:36
  Speaker 2: Als een vriendendienst was het anders, was ik het nooit
• 1:42:38
  Speaker 2: gaan doen. Maar dan heb ik de schade helaas... Een
• 1:42:41
  Speaker 2: van mijn beste vrienden kwam terug uit Aruba. Die was
• 1:42:42
  Speaker 2: de marinier geweest. En toen bleek hij dat zijn vriendin
• 1:42:46
  Speaker 2: door zijn andere beste vriend... al die tijd was bedrogen.
• 1:42:48
  Speaker 2: Dus ze zei...
• 1:42:53
  Speaker 1: Nou, dat zullen we nog wel eens
• 1:42:54
  Speaker 2: zien. Nou ja, toen heb ik het gedaan. En toen
• 1:42:56
  Speaker 2: dacht ik, nou ja, best wel leuk en best wel lekker,
• 1:42:58
  Speaker 2: weet je wel. Kan je goed tegen alcohol? Nou, als
• 1:43:01
  Speaker 2: ik teveel drink, dan word ik heel amicaal en vrolijk
• 1:43:03
  Speaker 2: en uitgelaten. Dan ga ik op de bank en dan
• 1:43:04
  Speaker 2: vind ik iedereen aardig. Dan hou ik iedereen beet enzovoort.
• 1:43:06
  Speaker 1: Word je dan ook
• 1:43:07
  Speaker 2: weleens ontroerd door dingen? Ja, juist. Dan word ik juist
• 1:43:09
  Speaker 2: heel erg ontroerd. Dus dan valt het haar naast je af? Nee,
• 1:43:11
  Speaker 2: dan valt het haar naast je af. En dan nummers
• 1:43:13
  Speaker 2: als Ik leef mijn leven zoals ik dat wil van
• 1:43:14
  Speaker 2: André Hazes... waar ik dan tot diep in mijn hart raak. Nee,
• 1:43:17
  Speaker 2: ik kan dan juist heel emotioneel en ontroerd raken. Dus...
• 1:43:21
  Speaker 2: Dat moet ik ook doseren, zeg ik dan altijd maar.
• 1:43:23
  Speaker 2: Maar ja, de leugen. Misschien leven we allemaal wel een leugen.
• 1:43:27
  Speaker 2: En als je denkt bij jezelf dat het beste nog
• 1:43:28
  Speaker 2: moet komen... betekent dat als je nu doet wat je
• 1:43:30
  Speaker 2: doet niet goed genoeg is... dan moet je daar toch
• 1:43:31
  Speaker 2: wat aan doen.
• 1:43:32
  Speaker 1: Dat is eigenlijk de conclusie. Nee, de conclusie voor mij
• 1:43:35
  Speaker 1: is dat wat ik nu doe... is het beste wat
• 1:43:37
  Speaker 1: ik in me heb op creatief vlak. En dat sluit
• 1:43:40
  Speaker 1: ik hopelijk af... ending on a high note. Die volley.
• 1:43:46
  Speaker 1: Dat handje van Van Basten. En daarna komt het beste van...
• 1:43:51
  Speaker 1: De mens in mij naar voren. Maar die is er
• 1:43:53
  Speaker 1: nu niet. Die is in wording. Maar dat is bij
• 1:43:56
  Speaker 1: jou toch ook zo? Want jij zegt toch ook net zelf...
• 1:43:58
  Speaker 1: het beste moet nog komen. Dus bij jou is
• 1:44:02
  Speaker 2: dat er nu toch ook nog niet. Maar ik denk
• 1:44:03
  Speaker 2: dat die dingen met elkaar samen gaan. Omdat je dan
• 1:44:05
  Speaker 2: op een gegeven moment... alle werelden die jij vertegenwoordigt... waar
• 1:44:08
  Speaker 2: je je in verkeert, waar je jezelf in voelt... dan
• 1:44:12
  Speaker 2: nog weer... meer bij elkaar gaan komen. Dat het een
• 1:44:14
  Speaker 2: soort eenheid wordt dan, denk ik. Ja,
• 1:44:17
  Speaker 1: maar ik kom dan... stel dat jij mij nog zou uitnodigen...
• 1:44:21
  Speaker 1: dan kom ik heel graag nog een keer bij je. Maar...
• 1:44:24
  Speaker 1: Op een gegeven moment stopt dat. Ik ga niet twintig
• 1:44:27
  Speaker 1: jaar lang bij jou aan tafel schrijven. Maar zoveel boeken
• 1:44:30
  Speaker 1: schrijf je ook niet, toch? Exact. Het stopt, snap je?
• 1:44:33
  Speaker 1: Dat stuk, dat deel van mijn leven, dat stopt. En
• 1:44:37
  Speaker 1: dat is goed, want dat is mijn keuze geweest.
• 1:44:39
  Speaker 2: Maar betekent dat dat je niet langer verdwaald meer bent?
• 1:44:41
  Speaker 2: Ben je dan
• 1:44:42
  Speaker 1: gearchiveerd? Ik heb dan in ieder geval de coördinaten in
• 1:44:46
  Speaker 1: mijn navigatie kunnen invoeren.
• 1:44:49
  Speaker 2: We gaan zo weer verder met Zolang het Leuk is
• 1:44:51
  Speaker 2: met Lex Palo. Welkom terug bij Zolang het Leuk Is,
• 1:44:57
  Speaker 2: een bijzondere aflevering met Lex Palo. Dat is een cryptische omschrijving.
• 1:45:02
  Speaker 2: Dat is eigenlijk niet een antwoord op
• 1:45:03
  Speaker 1: mijn vraag. Nee, je wil weten of ik gearriveerd ben,
• 1:45:06
  Speaker 1: maar dat ben ik niet. Ik weet alleen wel in
• 1:45:08
  Speaker 1: ieder geval welke richting ik op moet
• 1:45:10
  Speaker 2: Maar als je het boeddhisme erbij pakt, je arriveert nooit.
• 1:45:13
  Speaker 2: Dus je bent altijd onderweg. Alleen moet je wel beseffen
• 1:45:16
  Speaker 2: hoe je onderweg bent en of je daar enige vat
• 1:45:18
  Speaker 2: op hebt. Nou ja, als ik dan de coördinaten
• 1:45:20
  Speaker 1: in navigatie heb ingevoerd, dan heb ik er toch al
• 1:45:23
  Speaker 1: vat op. Ja. Zijn er veel mensen boos op jou eigenlijk?
• 1:45:27
  Speaker 1: Weet ik niet. Ik denk dat het wel meevalt. Maar
• 1:45:29
  Speaker 1: in mijn hoofd dat het groter is dan dat ik...
• 1:45:32
  Speaker 1: Want
• 1:45:33
  Speaker 2: je vertelt over die eerste serieuze vriendin. Die spreek je
• 1:45:35
  Speaker 2: niet meer. Ik weet niet hoe het is met je huidige,
• 1:45:36
  Speaker 2: voormalige vriendin. Daar ben je ook niet meer bij. Of
• 1:45:39
  Speaker 2: jullie nogal speaking terms zijn. Dat is best pittig lijkt
• 1:45:42
  Speaker 2: me dat. Zeker als je een kind samen hebt
• 1:45:44
  Speaker 1: Oh nee, met haar heb ik... Nee, die heb ik
• 1:45:47
  Speaker 1: vanochtend nog heb. Nee hoor, dat gaat wel goed. Nee,
• 1:45:49
  Speaker 1: dat gaat zeker goed. Ben je goed in ruzie maken? Oeh,
• 1:45:54
  Speaker 1: dat is een goede vraag. Ik hou er helemaal niet van. Nee,
• 1:45:58
  Speaker 1: dat vraag ik niet. Maar nee, ik zit even hardop
• 1:46:00
  Speaker 1: te denken. Nee, ik hou er niet van. Ben ik
• 1:46:03
  Speaker 1: goed in ruzie maken? Ja, ik kan het wel. Ja,
• 1:46:04
  Speaker 1: ik kan het wel. Als ik vind dat je er
• 1:46:08
  Speaker 1: mis in gaat... of ik vind dat je me niet
• 1:46:12
  Speaker 1: fair behandelt. Maar de andere kant kan ook. Dan sluit
• 1:46:17
  Speaker 1: ik me volledig af, draai ik me om, loop ik weg...
• 1:46:18
  Speaker 1: zie je en hoor je me niet meer. In het
• 1:46:20
  Speaker 1: begin
• 1:46:20
  Speaker 2: zei je dat je
• 1:46:20
  Speaker 1: ook heel woest kan worden. Dat je heel boos kan worden. Ja,
• 1:46:23
  Speaker 1: maar dat is dan vooral op dingetjes die op straat
• 1:46:26
  Speaker 1: gebeuren ofzo. De afgelopen week ook. Dan staan er mensen
• 1:46:30
  Speaker 1: onder mijn huis te bleren. En dan zeg ik twee
• 1:46:32
  Speaker 1: keer van jongens, het is half twee een beetje minder.
• 1:46:38
  Speaker 1: En dan gebeurt dat niet. Na de eerste keer. En
• 1:46:40
  Speaker 1: dan vraag ik het nog een keer. En de derde
• 1:46:41
  Speaker 1: keer sta ik gewoon beneden. En dan? Ja, dan grijp
• 1:46:44
  Speaker 1: ik je als ik de kans krijg. Echt waar? Ja. Ja,
• 1:46:47
  Speaker 1: hij is niet ziek, maar hij is wel waar. Ja. Ja,
• 1:46:50
  Speaker 1: dan sta ik aan, jongen. Dan word ik een partijlink.
• 1:46:57
  Speaker 1: Heb je veel gevochten in je leven? Ja, ik kan
• 1:46:59
  Speaker 1: knokken als de beste. Als je ooit in de problemen komt,
• 1:47:02
  Speaker 1: moet je mij bellen. Ik ben niet zo groot, maar...
• 1:47:05
  Speaker 1: Krijg je een waas voor je ogen, dan ga je. Ja,
• 1:47:07
  Speaker 1: ik ben wel aan het knokken, ja. Ik heb her
• 1:47:11
  Speaker 1: en der wel...
• 1:47:12
  Speaker 2: Knokkeltje.
• 1:47:13
  Speaker 1: Ja, en dan is het een litteken. Oh, dit is
• 1:47:15
  Speaker 1: iemands tand, sorry
• 1:47:18
  Speaker 2: Was het nodig dat je zoveel moest vechten? Door die
• 1:47:21
  Speaker 2: onhandelbaarheid die je had
• 1:47:24
  Speaker 1: Nodig is het nooit. Maar het was wel de manier
• 1:47:27
  Speaker 1: om al die woede eruit te gooien. En dan gooi
• 1:47:31
  Speaker 1: je dan die woede er maar uit tegen iemand... die
• 1:47:33
  Speaker 1: anderhalve kop groter is en twintig kilo zwaarder. Maar dat
• 1:47:37
  Speaker 1: was die man ook waarschijnlijk, die DCL. Dus dat was
• 1:47:39
  Speaker 1: ook wat ik opzocht.
• 1:47:40
  Speaker 5: Ja
• 1:47:40
  Speaker 1: Ja
• 1:47:42
  Speaker 1: Maar dat heb je niet geprobeerd toen? Was je te verrast? Nee,
• 1:47:44
  Speaker 1: toen was ik te klein. En ik was stuk. Je
• 1:47:53
  Speaker 1: wijst nu op je ogen? Ja, ik had een klap
• 1:47:55
  Speaker 1: op mijn oogkas en een neus en weet ik voor
• 1:47:58
  Speaker 1: wat allemaal. Dus ik maakte geen schijn van kans. Je
• 1:48:03
  Speaker 1: weet hoe jij was toen je een brugpiepertje was. En
• 1:48:09
  Speaker 1: als er dan een vergrote volwassen kerel voor je staat...
• 1:48:12
  Speaker 1: naar ik vermoed of Fries, ja, hij maakt geen schijn
• 1:48:14
  Speaker 1: van kans. Naarmate ik ouder werd en leerde knokken, of
• 1:48:18
  Speaker 1: ging knokken... koos ik ook bewust juist dat soort types uit.
• 1:48:23
  Speaker 1: Groter dan ik, sterker dan ik. En eigenlijk had je
• 1:48:26
  Speaker 1: hem dan voor ogen
• 1:48:27
  Speaker 6: Ja
• 1:48:29
  Speaker 1: Ja. En hielp dat als je aan het vechten was? Enorm.
• 1:48:34
  Speaker 1: Een vriend van mij, een hele grote kerel, voormalig politieagent.
• 1:48:40
  Speaker 1: We zijn al dertig jaar vrienden. Hij is Louis Sterk.
• 1:48:43
  Speaker 1: Maar hij zegt altijd, ik ga met jou niet in
• 1:48:45
  Speaker 1: de ring. Ga ik niet doen. En dat is een getrainde,
• 1:48:49
  Speaker 1: wat ik zeg, een voormalig politieman, getrainde vechter. Het is
• 1:48:54
  Speaker 1: letterlijk dit. Ik moet echt dit doen. Maar met jou
• 1:48:58
  Speaker 1: ga ik niet in de ring. Met knettergek, zegt hij.
• 1:49:01
  Speaker 1: Hij heeft je zien vechten? Ja, hij weet, ja. Toen
• 1:49:05
  Speaker 1: we jonger waren ook, waren we aan het basketballen in Leeuwarden. Leeuwarden.
• 1:49:09
  Speaker 1: En dan waren we op een veldje en dan gebeurde
• 1:49:10
  Speaker 1: er wat. Over het dijkje daarachter of niet? Ja, tussen
• 1:49:13
  Speaker 1: die flatgebouwen. En dan waren we aan het basketballen en
• 1:49:17
  Speaker 1: dan ging je. Door roeien en ruiten. Zie je wat
• 1:49:22
  Speaker 1: er met je gebeurt nu trouwens? Je geniet er gewoon
• 1:49:24
  Speaker 1: van hè? Nou ja, waarom ik ervan geniet? Of geniet
• 1:49:28
  Speaker 1: is niet het goede woord. Ik moet vooral om hem glimlachen.
• 1:49:33
  Speaker 1: Omdat hij echt zo'n liware. Welter. Ja, en... Ook geen filter,
• 1:49:42
  Speaker 1: maar ook dat hij mij dan... Die verhalen, die beelden
• 1:49:45
  Speaker 1: zijn bij hem in zijn geheugen geprent. Dat we aan
• 1:49:48
  Speaker 1: het basketballen zijn en dat ik vervolgens drie tellen later...
• 1:49:51
  Speaker 1: met twee gasten loop te rollenbollen. Omdat ze iets doen
• 1:49:54
  Speaker 1: wat niet oké is, in mijn optiek. Ja, ik... Ik
• 1:50:03
  Speaker 1: ben niet bang in dat opzicht. En dat vind ik
• 1:50:06
  Speaker 1: een heel prettig gevoel. Ik loop niet angstig over straat.
• 1:50:11
  Speaker 2: Ik vind het zo contrasteren met de kwetsbare man die
• 1:50:13
  Speaker 2: je ook bent. Dat is zo grappig om dat nu
• 1:50:15
  Speaker 2: even te zien ook aan je. Want je leeft echt op.
• 1:50:17
  Speaker 2: Je wordt echt vrolijk. Zo emotioneel als je werd toen
• 1:50:21
  Speaker 2: het over Van Basten ging. Zo nu word je echt helemaal...
• 1:50:25
  Speaker 2: Dat gevoel geeft je een kick en een power. Maar
• 1:50:28
  Speaker 2: het is toch wel bijzonder om dat te zien ook
• 1:50:32
  Speaker 1: Ja, ik... Ik weet ook wel hoe het is om
• 1:50:35
  Speaker 1: in de ring te staan en om te knokken. Het
• 1:50:36
  Speaker 1: is ook een... Sowieso
• 1:50:41
  Speaker 2: is boksen... Maar even dan aan dat gevoel, van Basten
• 1:50:43
  Speaker 2: steekt zijn hand of is blij. Wat is dat voor
• 1:50:45
  Speaker 2: gevoel dan als je zo'n gevechten bent? Wat komt er
• 1:50:47
  Speaker 2: dan in je op? Wat voel je dan? Dat is
• 1:50:48
  Speaker 2: heel primair, inderdaad. Het is heel... Heel oer
• 1:50:55
  Speaker 2: Maar
• 1:50:55
  Speaker 1: ook weer controle. Echt
• 1:50:58
  Speaker 2: waar? Dan is toch alle controle weg, lijkt mij, als
• 1:51:00
  Speaker 2: je zo boos
• 1:51:00
  Speaker 1: bent. Nee, want je kan de situatie in één klap omdraaien.
• 1:51:04
  Speaker 1: Dus afgelopen weekend knulde je dan helemaal flikker op... Ja,
• 1:51:09
  Speaker 1: zus en lul zo. En toen ging je naar buiten,
• 1:51:11
  Speaker 1: toen was hij weg. Ik zei, als je nou even
• 1:51:12
  Speaker 1: blijft staan, kom ik beneden. Kom dan. Zo'n gastje van
• 1:51:15
  Speaker 1: een jaar of twintig. Met nog iemand erbij. Ik zei, momentje.
• 1:51:20
  Speaker 1: Dat verwachten ze nooit. En dan staken inderdaad. En dan
• 1:51:24
  Speaker 1: zijn ze weg. Nee, deze niet. Nee? Nee, dus die
• 1:51:27
  Speaker 1: had ik even goed stevig vast. Is helemaal niet oké
• 1:51:31
  Speaker 1: voor een auteur om dat te doen. Prijsvindend auteur Lex Palo.
• 1:51:38
  Speaker 1: Beukt iemand de moeder. Dan is het ook even heel snel.
• 1:51:43
  Speaker 1: Wat was je plan? Het is ook vaak zeker nog
• 1:51:48
  Speaker 1: een soort van deescalerend. Wat zei hij? Wat was zijn plan?
• 1:51:52
  Speaker 1: Toen had hij geen plan meer. Het plan was weg.
• 1:51:54
  Speaker 1: Sorry meneer. Toen was het plan weg, ja. Ik zie
• 1:51:59
  Speaker 1: een hele andere Lex tot nu toe.
• 1:52:01
  Speaker 2: Ik vind het echt heel
• 1:52:02
  Speaker 1: goed om te zien. Ook leuk om te zien. Ik
• 1:52:04
  Speaker 1: zeg ook weleens tegen mensen van... ik ben meer dan
• 1:52:07
  Speaker 1: alleen de boeken. De boeken worden gelezen en dat is
• 1:52:09
  Speaker 1: natuurlijk ook heel kwetsbaar. Maar je blijft niet zo. Ik bedoel,
• 1:52:16
  Speaker 1: ik weet hoe het is om te knokken. Als er
• 1:52:17
  Speaker 1: nu de pleuris uit zou breken, dan overkomt jou niks.
• 1:52:21
  Speaker 1: Want ik bescherm je tot het gaatje. Nou, volgens mij
• 1:52:23
  Speaker 1: kan jij ook best wel knokken als het moet. Als
• 1:52:25
  Speaker 1: ik boos word, word ik heel boos. We wouden net zeggen,
• 1:52:26
  Speaker 1: dan staan wij rug aan rug. Dan worden we allemaal
• 1:52:28
  Speaker 1: heel boos, denk ik. Nee, maar snap je, dan sta
• 1:52:33
  Speaker 1: ik er. Ik ben niet iemand die wegloopt. En pijn? Pijn?
• 1:52:36
  Speaker 1: Kun je pijn voelen? Nee
• 1:52:37
  Speaker 1: Niks
• 1:52:38
  Speaker 2: van me merk je niet? Nee. Ga je gewoon door?
• 1:52:40
  Speaker 1: Ja. Ja, mijn hand is stuk geweest tijdens het vechten,
• 1:52:44
  Speaker 1: maar ik ging gewoon door. En pijn is een emotie,
• 1:52:50
  Speaker 1: zei een vriend van mij vroeger altijd. Nee, dan nee.
• 1:52:57
  Speaker 1: En ook met dat auto-ongeluk, dat was een jetser van
• 1:53:00
  Speaker 1: een klap. Echt waar, ja? Ja, dat was een beste.
• 1:53:02
  Speaker 1: Ik reed honderd, ik stamp wel op de rem. Maar
• 1:53:06
  Speaker 1: je gaat er wel volop en je bent echt goed
• 1:53:08
  Speaker 1: door elkaar geschud. Pas twee dagen later dacht ik, oh,
• 1:53:11
  Speaker 1: dit voelt echt niet gezellig hier binnen allemaal.
• 1:53:13
  Speaker 2: En even, want jij knalt dus achterop. Is het dan
• 1:53:15
  Speaker 2: ook nog jouw schuld? Ja
• 1:53:16
  Speaker 2: dat is superkloot. Want hij gaat op het laatste moment
• 1:53:19
  Speaker 2: de andere kant.
• 1:53:20
  Speaker 1: Ja, maar jij daar achterop... Ja, is altijd de schuldige schuldig. Ja,
• 1:53:23
  Speaker 1: dus daar ging mijn no-claim. Kut. Ja. Ja. En die
• 1:53:28
  Speaker 1: man op wie ik achterop reed, die was gelukkig ook
• 1:53:30
  Speaker 1: in orde. En dat was echt super lief, want ik
• 1:53:32
  Speaker 1: belde gelijk met de verzekering. Ik stond op de speaker,
• 1:53:35
  Speaker 1: alles stonden we in te vullen. En die man zei,
• 1:53:37
  Speaker 1: ja maar mevrouw, hij kon er niks aan doen. En
• 1:53:39
  Speaker 1: toen zei ze, ja meneer, ik weet het. Ik vind
• 1:53:41
  Speaker 1: het heel lief dat u het zegt, maar zo werkt
• 1:53:42
  Speaker 1: het niet. Ik ben nu al een paar weken mijn
• 1:53:45
  Speaker 1: auto kwijt
• 1:53:46
  Speaker 2: Ja, maar goed, het kan ook alweer slechter aflopen. We
• 1:53:49
  Speaker 2: leven nog. Of we leven, punt. Ja, we leven. En
• 1:53:53
  Speaker 2: dat is het belangrijkste. Leven dus. Dus die flirt met
• 1:53:57
  Speaker 2: de dood, dat is meer poëtisch bedoeld. Nou,
• 1:54:00
  Speaker 1: inmiddels wel, ja
• 1:54:01
  Speaker 2: Inmiddels wel. Heb je ooit aan gekke dingen gedacht dan? Zeker.
• 1:54:06
  Speaker 2: Dat dat mooi was geweest. Stoppen maar mee. Absoluut.
• 1:54:10
  Speaker 1: Nou, ga ik je een beetje geheimtje? Het is niet
• 1:54:12
  Speaker 1: lang meer geheim. Maar het nieuwe boek begint met de zin...
• 1:54:16
  Speaker 1: Ik pleegde zelfmoord op 21 maart 2012. Het was een woensdagochtend.
• 1:54:20
  Speaker 1: Ik had die dag niks beters te doen.
• 1:54:23
  Speaker 2: Oké. Bijzondere opening, hè? Je wil wel doorlezen, hoop ik dan. Ja, nee,
• 1:54:28
  Speaker 2: nu wil ik het ook weten. Gelukkig zit je hier nog,
• 1:54:29
  Speaker 2: dus het klopt niet. Maar zover was je wel gekomen inmiddels. Ja.
• 1:54:33
  Speaker 2: Zo diep zat je. Ja. Met een IKEA-spanband
• 1:54:37
  Speaker 1: Die knapte dan waarschijnlijk? Nee, het loopt anders. Maar ik
• 1:54:43
  Speaker 1: schrijf in het boek uiteindelijk dat de ironie mij niet ontgaat...
• 1:54:46
  Speaker 1: dat het moordwapen van mijn dood... Het product van de
• 1:54:51
  Speaker 1: IKEA is waarmee het leven niet meer in elkaar te
• 1:54:54
  Speaker 1: zetten viel. Leuk. Het moet
• 1:54:57
  Speaker 2: altijd wel goed klinken ook,
• 1:54:57
  Speaker 1: hè? Ja, het moet wel een
• 1:54:58
  Speaker 2: beetje lekker bekken. En je moet erom glimlachen. Ja, en
• 1:55:02
  Speaker 2: je vertelt het nu luchtig gelukkig. Maar het feit dat
• 1:55:04
  Speaker 2: je flirt met de dood en zo dicht bent gekomen...
• 1:55:06
  Speaker 2: dat is niet fijn. Dat kan nooit een goed gevoel
• 1:55:08
  Speaker 2: zijn geweest
• 1:55:09
  Speaker 1: Nee, dat is het ook niet. En... Ik denk dat
• 1:55:15
  Speaker 1: de dood altijd een plan B, D in dit geval,
• 1:55:18
  Speaker 1: is geweest... Je hebt altijd die kant nog of zo.
• 1:55:23
  Speaker 1: Je hebt altijd nog een uitweg. En die stip aan
• 1:55:28
  Speaker 1: de horizon, hoe duister ook... zorgde er juist voor dat
• 1:55:31
  Speaker 1: ik de andere kant optrok. Oké, fijn, dat weet ik.
• 1:55:36
  Speaker 1: Dat bestaat
• 1:55:38
  Speaker 1: Goed om te weten. Maar we gaan tegenovergestelde richting.
• 1:55:44
  Speaker 2: Alhoewel je er wel heel dichtbij was. Zeker. Moet je
• 1:55:51
  Speaker 2: maar eens weer voorstellen dat je het punt kan bereiken...
• 1:55:52
  Speaker 2: dat je het serieus overweegt? Hoe dat moet zijn? Kun
• 1:55:58
  Speaker 2: je dat omschrijven? Of is dat niet omschrijven? Ik denk
• 1:56:01
  Speaker 1: dat het... het punt dat je dat bereikt is... voel
• 1:56:06
  Speaker 1: je niks meer. Kijk op het moment dat je aan
• 1:56:11
  Speaker 1: het vechten bent... en je krijgt klappen, maar je zit
• 1:56:13
  Speaker 1: in zo'n waas... voel je die klappen niet. Maar je
• 1:56:17
  Speaker 1: voelt wel... en je voelt de impact ook niet van
• 1:56:20
  Speaker 1: wat jij... Bij de andere aanrichting, het boksen of wat
• 1:56:23
  Speaker 1: dan ook. Maar als alles dan wegvalt... en de scheidsrechter
• 1:56:30
  Speaker 1: heeft gezegd stop, einde wedstrijd... dan valt het doek en
• 1:56:35
  Speaker 1: zie je ineens alles. En dat moment dat je alles
• 1:56:40
  Speaker 1: ziet voor wat het is... maar wat er dus eigenlijk
• 1:56:43
  Speaker 1: niet meer is... en wat je hebt aangericht of wat
• 1:56:46
  Speaker 1: jou is aangedaan... dat is allemaal in één grote bol.
• 1:56:51
  Speaker 1: En daar ben je totaal onverwacht in die vouwkou gestapt.
• 1:56:56
  Speaker 1: En je bent omringd door alle pijn, alle verdriet, alle
• 1:57:00
  Speaker 1: eenzaamheid gelijktijdig. En het enige wat je ziet waar je
• 1:57:06
  Speaker 1: ook kijkt is pijn. En dan is er dat moment
• 1:57:12
  Speaker 1: dat je denkt... als dit is wie ik ben, als
• 1:57:17
  Speaker 1: dit er van mij over is... Dan snap ik dat
• 1:57:22
  Speaker 1: mensen zeggen, ja, maar dit werkt voor mij dan dus niet.
• 1:57:26
  Speaker 1: Ik snap dat. En de een zijn pijn is de
• 1:57:29
  Speaker 1: ander niet. Maar ik snap het wel. En vergis je niet, hè.
• 1:57:41
  Speaker 1: Je moet een partij moeten hebben om die stap te
• 1:57:43
  Speaker 1: zetten
• 1:57:44
  Speaker 2: Nou, dat lijkt me ook heel gezegd.
• 1:57:45
  Speaker 1: Ongelooflijk. Mensen zeggen weleens ook, ik vind het heel laf.
• 1:57:47
  Speaker 1: En dan denk ik, oh, je hebt echt geen flauw
• 1:57:49
  Speaker 1: benul wat je zegt. De moed die iemand bij elkaar
• 1:57:52
  Speaker 1: moet rapen om te zeggen... ik neem het heft volledig
• 1:57:57
  Speaker 1: in eigen handen. Mijn leven. Ik bepaal wat ermee gebeurt
• 1:58:05
  Speaker 2: Er komt gelijk iemand bij me op. Ik werkte bij
• 1:58:07
  Speaker 2: OogTV in Groningen
• 1:58:08
  Speaker 2: Daar werkte een meisje, die had een relatie met een jongen...
• 1:58:10
  Speaker 2: waar ze helemaal gek op was. Toen maakte hij het
• 1:58:14
  Speaker 2: uit en toen... is ze een week of zo daarna...
• 1:58:16
  Speaker 2: heeft ze de kat extra veel eten gegeven. Een afscheidsbrief geschreven.
• 1:58:20
  Speaker 2: En toen we haar ook gingen begraven met z'n allen...
• 1:58:21
  Speaker 2: kon ik me er gewoon niet bij voorstellen dat je
• 1:58:23
  Speaker 2: dat überhaupt gekund had. Dat ze zichzelf van het leven
• 1:58:27
  Speaker 2: had beroofd in haar eigen woonkamer. Niet met een IKEA-band,
• 1:58:31
  Speaker 2: maar met iets anders. Dat ik bij mezelf dacht, hoe dan?
• 1:58:33
  Speaker 2: Hoe dan? De weken daarvoor zaten we nog met z'n
• 1:58:37
  Speaker 2: allen gewoon lekker... Ik krijg gewoon
• 1:58:40
  Speaker 1: rillingen van als ik haar weer voor me zie. Dan
• 1:58:42
  Speaker 1: is haar leven alleen nog maar pijn. En uitzichtloos. En
• 1:58:48
  Speaker 1: wat ik heb gedaan op een gegeven moment... is gewoon
• 1:58:51
  Speaker 1: dat stukje uitzichtloosheid... leg ik op een plank. Tussen de
• 1:58:56
  Speaker 1: boeken en alle andere dingen.
• 1:59:00
  Speaker 2: Maar dat kun je dus wel, Lex. Al ben je
• 1:59:02
  Speaker 2: niet echt Lex, maar dat kun je dus wel. Ja.
• 1:59:04
  Speaker 2: En dat was het gevoel wat me een beetje bijbleef
• 1:59:06
  Speaker 2: van ons gesprek in december. Toen het boek besproken werd.
• 1:59:10
  Speaker 2: Weet je wel. Op zich een prachtig boek. Dat je
• 1:59:12
  Speaker 2: op jonge leeftijd naar Canada gaat. Onderweringen meemaakt. Al dat
• 1:59:14
  Speaker 2: soort dingen enzovoort. Maar toen raakten we ook in een
• 1:59:17
  Speaker 2: heel diep psychologisch gesprek. Dat ik later dacht van kom op.
• 1:59:19
  Speaker 2: Weet je wel. Kom op nou. En nu zie ik
• 1:59:20
  Speaker 2: opeens iemand die wel mensen op hun bek kan slaan.
• 1:59:22
  Speaker 2: En ook dingen weg kan zetten. En zou je dan
• 1:59:24
  Speaker 2: zelf meer als slachtoffer of als dader om willen omschrijven.
• 1:59:27
  Speaker 2: Tot nu toe in je leven.
• 1:59:37
  Speaker 1: Ja, allebei. Dat wil je niet horen, maar het is allebei.
• 1:59:43
  Speaker 1: Want er zijn mij dingen aangedaan en ik heb mensen
• 1:59:46
  Speaker 1: dingen aangedaan. Niet op dat vlak. Maar heb je
• 1:59:51
  Speaker 2: die dingen gedaan omdat
• 1:59:52
  Speaker 1: je je slachtoffer voelde... en werd je daardoor dader of niet? Ja,
• 1:59:54
  Speaker 1: maar ik vind dat ik daarmee te weinig rekenschap afleg...
• 2:00:01
  Speaker 1: voor de dingen die ik gedaan
• 2:00:02
  Speaker 2: heb. Dan neem je te weinig verantwoordelijkheid ervoor.
• 2:00:07
  Speaker 1: Ik vind dat te makkelijk. Ja, het is een voortvloeisel uit.
• 2:00:18
  Speaker 1: Maar dat maakt het niet oké of minder erg. Je
• 2:00:24
  Speaker 1: moet rekenschap nemen voor de dingen die je gedaan hebt.
• 2:00:28
  Speaker 1: Anders kan je namelijk niet verder. En ik wil verder.
• 2:00:34
  Speaker 2: Je wilt verder door ook dingen af te sluiten. Wat
• 2:00:37
  Speaker 2: had je tegen die castingdirector willen zeggen? Wat was de
• 2:00:39
  Speaker 2: exacte vraag? Wat was je vraag? Wilde je me alleen
• 2:00:42
  Speaker 2: maar of wilde je ook omdat ik iets kon? Dat
• 2:00:44
  Speaker 2: was je vraag
• 2:00:45
  Speaker 1: Ja, en ik zat er net nog over na te denken.
• 2:00:54
  Speaker 1: Ik heb van een dierbare vriendin ooit iets geleerd. Die zegt,
• 2:00:58
  Speaker 1: die zijn er altijd van draaites om. En draaien de
• 2:01:01
  Speaker 1: situaties om. En ik zou dan waarschijnlijk ook gezegd hebben van...
• 2:01:05
  Speaker 1: hoe zou jij gereageerd hebben als het jou was overkomen?
• 2:01:10
  Speaker 1: En dat zou ik hem wel willen vragen. Maar gek
• 2:01:13
  Speaker 1: genoeg denk ik, oh, wij komen elkaar vast wel een
• 2:01:15
  Speaker 1: keer tegen.
• 2:01:19
  Speaker 2: En stel, die man met die witte auto zou je
• 2:01:21
  Speaker 2: nu zitten? Ja. Zou je dan van hem willen horen?
• 2:01:23
  Speaker 2: Ik was eigenlijk een man getrouwd, had drie kinderen... Ik
• 2:01:26
  Speaker 2: zat eigenlijk vastgevangen in mijn homoseksualiteit... maar ik durfde er
• 2:01:29
  Speaker 2: niet vooruit te komen. En daarmee stroeg ik me die dag.
• 2:01:31
  Speaker 2: En dan was ik mezelf niet en was ik mezelf
• 2:01:33
  Speaker 2: gewoon kwijt. Wil je zoiets horen dan? Wat wil je
• 2:01:35
  Speaker 2: dan horen? Dat zou de
• 2:01:36
  Speaker 1: fijnste uitkomst
• 2:01:37
  Speaker 4: zijn.
• 2:01:40
  Speaker 1: Maakt het het daarmee goed? Nee. Met je fikken van
• 2:01:42
  Speaker 1: een ander afblijven, punt. Maar het zou een fijnere uitkomst
• 2:01:47
  Speaker 1: zijn dan... het was gewoon geil, ik had er gewoon
• 2:01:50
  Speaker 1: zin in, punt.
• 2:01:56
  Speaker 2: Ga door, want. Ik vind want eigenlijk interessanter.
• 2:01:59
  Speaker 1: Nou... Omdat ik het wil kunnen vastpakken. En als ik
• 2:02:07
  Speaker 1: dat niet kan... dan blijft het zo grillig... en dan
• 2:02:13
  Speaker 1: wordt het in mijn hoofd misschien ook veel groter dan
• 2:02:16
  Speaker 1: dat het is. Nou, ja. Nee, het is groot. Nee,
• 2:02:20
  Speaker 1: het is groot, maar... Maar stel je nou voor dat
• 2:02:25
  Speaker 1: die man... inderdaad niet het monster onder mijn bed is...
• 2:02:28
  Speaker 1: maar dat die man elke dag... afgezekerd werd op zijn werk.
• 2:02:34
  Speaker 1: Dat hij elke dag... het lulletje van het kantoor was...
• 2:02:38
  Speaker 1: dat hij een reduffe baan had ergens... en dat hij
• 2:02:41
  Speaker 1: verliefd was op een collega... die hem elke keer maar
• 2:02:43
  Speaker 1: aan het aanwijzen was... of gewoon details ossemaardig vond... en
• 2:02:47
  Speaker 1: toen de dag dat hij de moed had... om er
• 2:02:49
  Speaker 1: ten overstaan van iedereen uit te vragen... als we het
• 2:02:52
  Speaker 1: dan toch over all your needs love hebben... en dat
• 2:02:54
  Speaker 1: je dan te horen krijgt van... ja, nee, wat denk
• 2:02:55
  Speaker 1: je nou zelf? En dat het hem te veel werd...
• 2:02:59
  Speaker 1: En op het moment dat hij mij de kassettenbandjes gaf...
• 2:03:04
  Speaker 1: misschien toen nog niet eens met de intentie om mij
• 2:03:07
  Speaker 1: iets aan te doen... en dat hij nog even met
• 2:03:09
  Speaker 1: me over muziek wilde praten... en dat ik mijn hand
• 2:03:11
  Speaker 1: terug trok, dat hij toen dacht... ja, maar nu word
• 2:03:13
  Speaker 1: ik weer afgewezen, weet je wel. Dat zou het voor
• 2:03:18
  Speaker 1: mij tastbaar maken. En als blijkt dat die castingdirecteur zegt...
• 2:03:24
  Speaker 1: ja joh, vond ik wel leuk... Dat soort filmpjes. Ja,
• 2:03:29
  Speaker 1: dan heb je misschien met terugwerkende kracht alsnog... kans op
• 2:03:32
  Speaker 1: een stoot op je ogen.
• 2:03:32
  Speaker 2: Maar dat wilde ik net vragen, ook bij die man
• 2:03:34
  Speaker 2: met die witte auto. Gelet op de Lex die ik
• 2:03:36
  Speaker 2: nu ook heb gezien. Die niet Lex heet. Het zou kunnen.
• 2:03:40
  Speaker 2: Dat je hem alsnog een enorme pomp
• 2:03:41
  Speaker 1: op zijn gezicht geeft als het niet voldoet. Het zou kunnen,
• 2:03:44
  Speaker 1: maar ik weet ook... Kijk, ik weet niet hoe ik
• 2:03:47
  Speaker 1: dan reageer. Ik weet
• 2:03:49
  Speaker 2: wel... Heb je er al over nagedacht? Oh, ik heb
• 2:03:51
  Speaker 2: er zeker over... Dit scenario is zo vaak in je
• 2:03:52
  Speaker 2: hoofd voorbij gekomen. Tuurlijk. Maar je zei ik weet wel,
• 2:03:56
  Speaker 2: want dat wilde je nog even aan toevoegen.
• 2:03:58
  Speaker 1: Maar ik... Ja, ik weet wel dat die man inmiddels
• 2:04:03
  Speaker 1: een bejaarde man
• 2:04:05
  Speaker 5: is
• 2:04:05
  Speaker 1: Dus dat beeld is dan acuut anders. Als die man
• 2:04:08
  Speaker 1: nu binnenkomt, dan komt er een man binnen van een
• 2:04:11
  Speaker 1: jaar of denk ik tachtig
• 2:04:12
  Speaker 1: Misschien met een rollatortje. Dus die grote enge man is
• 2:04:17
  Speaker 1: dan al verdwenen. En dan staat er ineens iemand... of
• 2:04:22
  Speaker 1: misschien heeft hij ooit een TIA gehad... of weet ik veel,
• 2:04:24
  Speaker 1: het kan van anders zijn. Maar wat er ook binnenkomt...
• 2:04:27
  Speaker 1: het is niet die man meer. En wat hij ook ziet...
• 2:04:33
  Speaker 1: ik ben niet dat jongetje meer. Dus die casus is
• 2:04:40
  Speaker 1: al niet... is al onderhevig aan die twee... ja... die
• 2:04:49
  Speaker 1: gewoon dusdanig veel impact zullen hebben... dat je die casus
• 2:04:53
  Speaker 1: al niet meer eens in kan kleuren. Want stel je
• 2:05:01
  Speaker 1: voor dat ik hier... en we zitten in een hele
• 2:05:02
  Speaker 1: fijne studio... en ik kijk en ik zie hem niet lang...
• 2:05:05
  Speaker 1: en ik herken hem
• 2:05:06
  Speaker 1: En hij komt hier nu binnen
• 2:05:09
  Speaker 1: En het is inderdaad een man in een rollator. Dan
• 2:05:15
  Speaker 1: ga ik toch geen man in een rollator-knock-out slaan? Dat
• 2:05:19
  Speaker 1: weet ik niet. Nee, dat weet ik ook niet. Maar
• 2:05:22
  Speaker 1: het is ook maar hardopdenken.
• 2:05:27
  Speaker 2: Ik probeer gewoon terug te gaan naar een jongetje van dertien...
• 2:05:29
  Speaker 2: wat gewoon een walkman op heeft. Dat vrij naar huis
• 2:05:32
  Speaker 2: toe wil rijden. En dan zo ontzettend... Ik kan me
• 2:05:37
  Speaker 2: er heel boos over maken. En ik word er ook
• 2:05:39
  Speaker 2: heel verdrietig van merken. Maar dat heb ik ook
• 2:05:42
  Speaker 2: Alleen
• 2:05:42
  Speaker 1: dat verdriet zit bij mij gekoppeld... en die boosheid in
• 2:05:47
  Speaker 1: allerlei andere uitingen. En toen ik Winterwater schreef en vervolgens
• 2:05:56
  Speaker 1: moest voorlezen... heb ik ontzettend zitten huilen. Dat hoor je
• 2:06:02
  Speaker 1: niet na een beetje terug in de opnames. Niet dat
• 2:06:05
  Speaker 1: ik loop te sniffen, maar wel dat je merkt van...
• 2:06:08
  Speaker 1: ik heb het moeilijk. En kijk, het gesprek wat we
• 2:06:15
  Speaker 1: nu hebben... het is ook de volgorde, we hebben het
• 2:06:17
  Speaker 1: net over... Mijn kracht die ik ook in me heb.
• 2:06:22
  Speaker 1: En de vechtmodus die erin zit. Hadden wij dit gesprek
• 2:06:27
  Speaker 1: aan het begin gehad... had ik misschien heel anders gereageerd.
• 2:06:30
  Speaker 1: Misschien zat ik veel meer in mijn verdriet.
• 2:06:35
  Speaker 2: Ik vind het mooi om deze kant ook fijn te zien.
• 2:06:39
  Speaker 2: Het maakt me soms een beetje zorgen zelfs. Maar nu
• 2:06:41
  Speaker 2: ik ook zie dat die andere kant er ook absoluut
• 2:06:43
  Speaker 2: aanwezig kan zijn. Oh nee, absoluut. Ja. Kijk, René van
• 2:06:49
  Speaker 2: der Gijp, groot filosoof bij ons aan tafel... zegt, je
• 2:06:52
  Speaker 2: hebt maar één leventje. En met dat leventje moet je
• 2:06:54
  Speaker 2: proberen te zorgen dat het een beetje leuk is. En
• 2:06:58
  Speaker 2: dat was een beetje het gevoel dat ik had toen
• 2:07:00
  Speaker 2: ik naar huis toe reed. Ik dacht, hij moet het
• 2:07:01
  Speaker 2: nog wel een beetje leuk maken voor zichzelf. Hij moet
• 2:07:03
  Speaker 2: wel oppassen dat hij daar niet in zo diep in wegzakt...
• 2:07:06
  Speaker 2: en blijft hangen dat hij daar niet meer uit gaat komen.
• 2:07:08
  Speaker 2: Maar als ik het nu zo hoor... Kijk, jij zegt altijd,
• 2:07:11
  Speaker 2: na dat vijfde boek... dan heb je waarschijnlijk die volley
• 2:07:13
  Speaker 2: tegen het net gemaakt. Dan is het klaar. Ik weet
• 2:07:16
  Speaker 2: niet of het zo werkt. Dat moet er maar blijken.
• 2:07:18
  Speaker 2: Dat zal misschien ook wel weer tegenvallen of niet. Dat
• 2:07:21
  Speaker 2: moet je dan maar zien. Dat zien we. Maar mijn
• 2:07:22
  Speaker 2: belangrijkste vraag is er nog wel van... hoe lang gaat
• 2:07:24
  Speaker 2: het duren, denk je? Of gaat het een heel leven duren...
• 2:07:26
  Speaker 2: dat je niet meer de omgeving nodig hebt om jezelf
• 2:07:28
  Speaker 2: goed te voelen?
• 2:07:31
  Speaker 1: Ik denk dat we altijd in meer of mindere mate
• 2:07:34
  Speaker 1: afhankelijk zijn van... de... tussen aanhalingstekens goedkeuring van je omgeving.
• 2:07:42
  Speaker 1: Als jouw kinderen zeggen van... Goh, pap, dat was echt
• 2:07:47
  Speaker 1: fijn vandaag. Dat is ook goedkeuring. Alleen zit er verschil
• 2:07:51
  Speaker 1: tussen goedkeuring van je naasten... en goedkeuring van de mensen
• 2:07:54
  Speaker 1: die je totaal niet kennen. En dat laatste... dat is
• 2:07:59
  Speaker 1: natuurlijk niet belangrijk aan het eind van de rit. Maar
• 2:08:03
  Speaker 1: ik wil graag... dat mijn dochter blij met me is...
• 2:08:06
  Speaker 1: en blijft. Dat ze naarmate ze ouder wordt... ook zal zeggen...
• 2:08:13
  Speaker 1: het was misschien niet allemaal fantastisch... maar hij heeft altijd...
• 2:08:17
  Speaker 1: zijn stinkende best gedaan. Dan gaat ze die boeken lezen.
• 2:08:20
  Speaker 1: Hoe ga je dat vinden? Nou, dat is oké. Dan
• 2:08:26
  Speaker 1: zal ze net als mijn ouders steeds een beetje beter begrijpen...
• 2:08:30
  Speaker 1: hoe haar vader in elkaar steekt. Waarom haar vader nooit
• 2:08:35
  Speaker 1: te laat komt. Waarom haar vader altijd tegen haar heeft gezegd...
• 2:08:41
  Speaker 1: als je valt, dan sta ik ook weer op papa.
• 2:08:45
  Speaker 1: Waarom haar vader altijd heeft gezegd... papa, laat je nooit
• 2:08:47
  Speaker 1: vallen en los. Ik denk dat ik haar... tegen die
• 2:08:57
  Speaker 1: tijd iets kan geven wat heel veel ouders niet kunnen.
• 2:09:00
  Speaker 1: Namelijk een inkijkje in een verloren jeugd... van een vader
• 2:09:05
  Speaker 1: die uiteindelijk... best redelijk is opgekrabbeld. Ja, vind je dat? Ja.
• 2:09:12
  Speaker 1: Ben je wel tevreden? Ja, ik ben zeker tevreden. Absoluut.
• 2:09:17
  Speaker 2: Dat is mooi.
• 2:09:18
  Speaker 1: Fijn
• 2:09:19
  Speaker 2: Ja. Maar ik wil nog één klein ding weten. Relaties,
• 2:09:24
  Speaker 2: kun je die aangaan of niet?
• 2:09:26
  Speaker 6: Ja.
• 2:09:27
  Speaker 2: Maar
• 2:09:28
  Speaker 1: ik vind dat wel moeilijk. In die zin dat... Ik
• 2:09:34
  Speaker 1: kijk altijd tegen mensen op. Ik kijk tegen jou op.
• 2:09:38
  Speaker 1: Ik kijk tegen Van Basten op. Maar in het verleden
• 2:09:41
  Speaker 1: ook tegen mijn partner. Omdat ik dacht, wat doe je
• 2:09:46
  Speaker 1: dat goed? En wat kan jij veel? En daar heb
• 2:09:51
  Speaker 1: ik van geleerd. En daar leer ik nog steeds van.
• 2:09:54
  Speaker 2: Je bent nu de grote bestseller
• 2:09:56
  Speaker 2: Schrijver. Dat maakt geen verschil meer in een volgende relatie.
• 2:10:01
  Speaker 2: Heb je een relatie nu?
• 2:10:03
  Speaker 1: Nee
• 2:10:04
  Speaker 2: mijn hart is bezet.
• 2:10:07
  Speaker 1: Dat is wat het is. Maar dat schrijven... Als je
• 2:10:11
  Speaker 1: met mij een relatie hebt, heb je geen relatie met
• 2:10:15
  Speaker 1: de auteur. Dan heb je een relatie met mij. Mijn
• 2:10:18
  Speaker 1: hart is bezet, dat intrigeert. Ja, weet wel, maar daar
• 2:10:21
  Speaker 1: laat ik het even lekker bij. Maar je hart is bezet?
• 2:10:23
  Speaker 1: Mijn hart is bezet. Zolang het hart bezet is, is
• 2:10:26
  Speaker 1: er geen ruimte? Nee. Maar het hart stroomt ook over
• 2:10:30
  Speaker 1: van liefde en gelijktijdig daardoor. Oké.
• 2:10:33
  Speaker 2: Zolang het bezet is, hoeft er geen dame te denken
• 2:10:36
  Speaker 2: dat er wat te halen valt. Althans, niet op relationeel gebied.
• 2:10:40
  Speaker 2: Intimiteit misschien nog. Ook niet. Niet nodig. Nou, zou kunnen, maar...
• 2:10:48
  Speaker 2: Mijn moeder luistert ook, hè. Ja, dat snap ik ook,
• 2:10:50
  Speaker 2: inderdaad
• 2:10:51
  Speaker 1: En mijn zus. Die zit nou... Dat hoef
• 2:10:54
  Speaker 2: ik toch allemaal niet te weten.
• 2:10:56
  Speaker 5: Wat?
• 2:10:56
  Speaker 2: Mensen vinden het toch wel leuk, je hebt in een
• 2:10:58
  Speaker 2: boek ook alles geschreven. Maar het bezette hart kan niet
• 2:11:01
  Speaker 2: meer met de dame die het bezet terugkomen. Nee, en
• 2:11:05
  Speaker 2: dat is ook oké. Ja? Is dat goed? Ja. Kun
• 2:11:08
  Speaker 2: je daar vrede mee hebben? Ja. Oh, dat is wel bijzonder.
• 2:11:12
  Speaker 2: Hoe kan
• 2:11:12
  Speaker 1: dat dan? Oei, ik groei. Omdat liefste niet altijd genoeg
• 2:11:17
  Speaker 1: is om een relatie te laten slagen. En het kan
• 2:11:21
  Speaker 1: zijn dat je paden een tijdje samen dezelfde route hebben bewandeld.
• 2:11:25
  Speaker 1: En dan op een gegeven moment dat er toch een
• 2:11:27
  Speaker 1: splitsing komt. En dat is verdrietig. Maar dat is wel
• 2:11:34
  Speaker 1: wat het is
• 2:11:36
  Speaker 5: Ja.
• 2:11:38
  Speaker 2: Nou ja, als jij ermee kan leven is het goed
• 2:11:40
  Speaker 1: Ja.
• 2:11:41
  Speaker 2: Volgens mij kan je eigenlijk best wel veel beter met
• 2:11:42
  Speaker 2: jezelf leven... dan de indruk die je kreeg de vorige
• 2:11:45
  Speaker 2: keer
• 2:11:45
  Speaker 1: Nou, kijk, daar zat ik net over na te denken inderdaad.
• 2:11:50
  Speaker 1: Ik beschouw dat nog steeds, dat zeg ik ook wel
• 2:11:52
  Speaker 1: eens tegen mensen... en deze komt daar ook heel prettig
• 2:11:54
  Speaker 1: bij in de buurt... ik beschouw dat nog steeds als
• 2:11:57
  Speaker 1: een van de mooiste interviews die ik gehad heb. Die
• 2:11:59
  Speaker 1: dag met jou. Omdat ik jou ook leerde kennen op
• 2:12:02
  Speaker 1: een hele andere manier. Maar toen ik in de auto
• 2:12:07
  Speaker 1: terug zat, dacht ik wel van... Dit is... Ik heb
• 2:12:16
  Speaker 1: nu een indruk achtergelaten die niet conform de werkelijkheid is.
• 2:12:21
  Speaker 1: Wat logisch is. Wat hadden we? Tien minuten, kwartier? Het
• 2:12:25
  Speaker 1: was bijna twintig minuten. We hadden er extra veel tijd
• 2:12:27
  Speaker 1: voor namen toen, ja. Dankjewel. Maar we hadden twintig minuten. En...
• 2:12:33
  Speaker 1: Ik weet ook dat met Leon hadden we het over muziek.
• 2:12:35
  Speaker 1: Maar ik snap ook dat dat punt blijft dan bij. En...
• 2:12:41
  Speaker 1: Maar ik dacht ook gelijktijdig van... dit was dat moment
• 2:12:46
  Speaker 1: en dat was precies goed zoals het moest zijn. En
• 2:12:50
  Speaker 1: ik vind het heel fijn als ik je hoor zeggen van...
• 2:12:54
  Speaker 1: ik hoef me geen zorgen
• 2:12:55
  Speaker 2: meer om hem te maken. Met name omdat ik denk
• 2:12:57
  Speaker 2: dat je veel te veel dingen omarmt om het te omarmen.
• 2:13:00
  Speaker 2: En volgens mij heb je het al veel meer losgelaten
• 2:13:02
  Speaker 2: dan je zelf door hebt. Dat merk ik misschien ook
• 2:13:04
  Speaker 2: al een beetje door dit gesprek. Dat je veel minder
• 2:13:06
  Speaker 2: verdwaald bent dan je eigenlijk in eerste instantie dacht dat
• 2:13:08
  Speaker 2: je was. Dat gevoel krijg ik er een beetje
• 2:13:09
  Speaker 1: bij. Heb je er wat om over na te denken zo?
• 2:13:11
  Speaker 1: Nee
• 2:13:11
  Speaker 2: maar dat gevoel is wat er bij mij nu overheerst.
• 2:13:13
  Speaker 2: En ik heb nog wel duizend vragen aan je. Maar
• 2:13:16
  Speaker 2: ik denk dat het belangrijk is om met een bepaald
• 2:13:17
  Speaker 2: gevoel weg te gaan uit elkaar. Dus ik denk dat
• 2:13:21
  Speaker 2: we het wat dat betreft goed geraakt hebben. In mijn
• 2:13:23
  Speaker 2: ogen althans.
• 2:13:24
  Speaker 1: Mijn ogen open
• 2:13:25
  Speaker 2: Ja, daar wil ik je voor bedanken. Ik jou. En
• 2:13:28
  Speaker 2: de leugens nu voorbij? Ja. Nou, wat willen mensen al meer? Dankjewel, Lex. Dankjewel.
• 2:13:45
  Speaker 2: Dit was Zolang het Leuk is. Zou je meer plezier
• 2:13:47
  Speaker 2: willen doen? Abonneer je dan even in de podcast-app. En
• 2:13:50
  Speaker 2: reageren kan natuurlijk ook. Doe dat vooral. Geef hem bijvoorbeeld
• 2:13:53
  Speaker 2: vijf sterren. Mag gewoon. Tot de volgende aflevering.