Latest / Horeca Heroes / ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΣΗ; | Mε την Ιωάννα FO

Transcript

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΚΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑΣΗ; | Mε την Ιωάννα FO · Horeca Heroes

• 44. Ioanna Fo [00:00] Πιστεύεις εσύ πραγματικά ότι μπορεί κάποιο άτομο να κάνει καριέρα στην εστίαση? [00:04] Αλήθεια, το πιστεύω. Και ξέρεις τι... [00:06] Υπό ποιες προϋποθέσεις? [00:07] Ε, υπό τις προϋποθεσίς του να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε και βλέπουμε την εστίαση στην Ελλάδα. Αλλά ξέρεις τι, ρε Σοφία, δεν είναι μόνο η εστίαση, για να σου απαντήσω. Βλέπουμε πάρα πολλά πράγματα σε αυτή τη χώρα, αρπακόλα. Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξιο, ωραία. Οι άνθρωποι που δεν κάνουν την εστίαση με αυτόν τον τρόπο είναι και οι άνθρωποι που τελικά σε βάθος χρόνου κερδίζουν, που γίνονται σοβαροί επιχειρηματίες, που βγάζουν όντως χρήματα. [00:34] Δεν ανοίγουν δηλαδή ένα μπαράκι για να μοιράσουν ποσοστά 2-3-5% σε 87 άτομα, να είναι 87 οι co-founders αυτού του μπαρακίου, να μην βγάζει τελικά λεφτά κανένας και σε 1-1,5 χρόνο να κλείσει. Γιατί τα έχουμε δει αυτά κατά κόρον και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, στα νησιά. Ο πληθωρισμός, όταν έχεις χρέος, είναι άγγελος. Γι' αυτό κι άλλωστε δεν έχει γίνει καμία σοβαρή και ουσιαστική προσπάθεια στην Ελλάδα να μειωθεί ο πληθωρισμός. Γιατί λέμε ότι διαχειριζόμαστε το ελληνικό χρέος. [01:03] Βεβαίως το διαχειρισόμαστε! Ποιος το πληρώνει? [01:07] Εμείς. [01:08] Μέσα ο πληθωρησμός. Και ξέρεις, το πληρώναμε τόσο αθόρυβα, που δεν το παίρνουμε καν χαπάρι. Λέμε, πω πληρώνατε το χρέος μας νωρίτερα. 5% Πληθωροισμό είχαμε τον Μάιο το οι επενδύσεις δεν είναι για τους πλούσιους και τις πλούσιες. Οι επενδύσεις είναι, ξαναλέω, κυρίως για εμάς, οι μικρομεσαίους και οι μικρομεσαίες, που εμείς πονάμε από τον πληθωρισμό, εμείς πονάμε από τους έμεισους φόρους, εμείς βλέπουμε την αγοραστική μας δύναμη να ροκανίζεται καθημερινά. [01:36] Τα επιτόκια στον τραπεζικό λογαριασμό πλέον είναι 0. [01:38] Τίποτα, ναι. [01:39] Όχι, όχι. Είναι 0. Δηλαδή, αν γουγκλάρουμε επιτόκια καταθέσεων και το όνομα της τράπεζά. [01:57] Φίλες και φίλοι, γεια σας. Είμαι η Σοφία Χαϊταΐδου και παρακολουθείτε ένα ακόμα επεισόδιο από το χορέκα Heroes από τη Θεσσαλονίκη. Είμαστε εκτός έδρας, αλλά αισθανόμαστε πολύ όμορφα γιατί εδώ ο κόσμος είναι φιλόξενος. Μαζί μου σήμερα μία ιδιαίτερη καλεσμένη, την οποία ευχαριστώ πάρα πολύ που είναι εδώ σήμερα για τους ήρωες της εστίασης και έχει να μοιραστεί ενδιαφέροντα πράγματα, πολλά από τα οποία, όσο και αν δεν το πιστεύετε, για πρώτη φορά. Μαζή μου, Ι Γεια σου Ιωάννα. [02:27] Σοφία! Χαίρομαι τόσο πολύ που θα κάνουμε αυτό το podcast. Ξέρω ότι θα μιλήσουμε για οικονομικά. Ξέρω ότι δεν είναι και το πιο sexy θέμα σε αυτόν τον κόσμο. Αλλά το λέμε πάρα πολύ καιρό ότι θα το κάνουμε. [02:39] Χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι Θεσσαλονίκη. Και χαίρομαι πολύ που θα τα πούμε για τους ήρωες της εστίασης. [02:43] Ιωάννα, εγώ σε παρακολουθώ καιρό. Σε παρακολούθουν και τα παιδιά μου. Ειδικά οι δύο μεγάλες και το ξέρεις. Και ξέρω, μιλώντας με ήρωες εστίασης, με επαγγελματίες, ότι τους λείπει η οικονομική εκπαίδευση. Η εστίαση δεν περνάει καλά, δεν περνάνε εύκολα τον τελευταίο καιρό. [03:05] Το κάθε ποσοστό συν πλην μετράει, οπότε είναι ευκαιρία που είμαι Θεσσαλονίκη, που μπορείς και εσύ, να εξηγήσουμε κάποια πράγματα με τον απλό τρόπο που το κάνεις και σε παρακολουθούν οι F.E.V. Και οι Gen Z. Και έρχονται κι άλλες γενίες να σε παρακολουθήσουν ακόμα. Και το βασικότερο απ' όλα είναι να δώσουμε σ' αυτούς τους ανθρώπους μια διέξοδο. Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, έχεις περισσότερη από ό,τι φαντάζονται σχέση με την εστίαση. [03:40] Και θέλω να μας το εξηγήσεις. [03:43] Ωραία. Όπως και εγώ, έτσι και πολλοίς κόσμος πιστεύω στη χώρα μας, είτε λόγω τουρισμού, είτε λογω σεζόν, είτε λόγω της πολύ βαριάς οικονομικής κρίσης που περάσαμε και που τα απόνερά της συνεχίζουμε να ζούμε ακόμα. Το βλέπουμε δηλαδή και στις τσέπες μας και στην αγοραστική μας δύναμη και σε όλα. Και εγώ ξεκίνησα από την εστίαση, Σοφία. Δηλαδή, θυμάμαι όταν ήμουν στο Πολυτεχνείο, από το πρώτο έτος δούλευα σερβίς. [04:14] Για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, δηλαδή έβγαλα το πολυτεχνείο με πολλά από τα χρήματα που έβγαζα από την εστίαση. Τα δύο πρώτα χρόνια βέβαια ήμουν αρκετά τυχερή, γιατί δεν είχε σκάσει ακόμα η οικονομική κρίση. Εγώ πέρασα το 2006 στο πανεπιστήμιο, οπότε 6 με 8. Έπαιρνα και πολύ καλό μισθό, έπαιρνα πολύ καλά tips, πολύ καλά bourbois, που γενικά, να ξέρεις, από τότε, για αυτόν τον λόγο, πάντα αφήνω μπουρμπουάρ, πάντα προσπαθώ τέλος πάντων να αφήνω όσο περισσότερο μπουρμπουάρ μπορώ, γιατί ξέρω πώς ήταν όταν το ζούσα και εγώ και πόσο σημαντικό ήταν. [04:47] Και πώς το περιμένουν τα παιδιά που δουλεύουν σε έργο σου. [04:49] Φυσικά. Οπότε, εννοείται ότι δεν μπορούν όλοι και όλες να αφήσουν μπουρμπούαρ στα πάντα, αλλά αν είμαστε σε θέση που μπορούμε, κάνουμε έναν άνθρωπο πάρα πολύ ευτυχισμένο και έναν άντρωπο που κάνει μια πά Και εκτός από αυτά τα τέσσερα χρόνια, έχω κάνει και μία σχεδόν ολόκληρη σεζόν χαλκιδική. Και ήταν πολύ όμορφη φάση. Δουλεύα στο Angels τότε, που το Angels ήταν πάρα πολύ στα πάνω του. Ήταν από τα καλύτερα κλαμπ νυχτερινά της χαλκιδικής. [05:21] Αλλά μιλάμε τώρα για εννιά το βράδυ με εντεκατοπρώι, έτσι. Μιλάμε τώρα hardcore ηλίκη. Δεν υπήρχε. Είχαμε πάντα και τα γυαλιά μαζί μας. Γιατί κάποια στιγμή είχα τις 7-7.30 που άρχισε να ξημερώνει. [05:34] Η φάση ήτανε, ε, δεν μπορώ να δω. Τι θέλετε ένα gin tonic. Βεβαίως, εγώ το έχω. 8-9 Το πρωί. Είχε πολύ ενδιαφέρον. [05:44] Και η αστείεσή σου μαθαίνει πολλά πράγματα. Για τον εαυτό σου, για τα όρια σου, για τη ζωή. Εννοείται ότι ήταν πιο δύσκολο. Για μένα, γιατί τότε είχα ανάγκη να το κάνω, ήταν υποχρεωτικό να εργάζομαι παράλληλα με τις σπουδές μου, γιατί έπρεπε με κάποιον τρόπο να βγάζω κάποια χρήματα. Αλλά ακόμα και καμιά φορά, αν δεν είναι υποχρεώτικο, αλήθεια, η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να δώσω είναι σε κάποιον να δουλέψει στην εστίαση. [06:13] Να δουλέψεις σερβίς, να δουλέψεις λάντζα, να δει πώς είναι αυτός ο χώρος, γιατί είναι πάρα πολύ πολύτιμος. [06:21] Όντως, η εστίαση για τους περισσότερους είναι κάτι προσωρινό. Και όπως είπες και εσύ, πολλοί λίγοι είναι αυτοί που δεν έχουν περάσει από την εστίαση, για λόγους που είναι άσχετο με το ότι θέλουν ή δεν θέλουν να δουλέψουν. Απλά έχουν κάτι άλλο να κάνουν. Πιστεύεις εσύ πραγματικά ότι μπορεί κάποιο άτομο να κάνει καριέρα στην εστίαση. [06:40] Αλήθεια, το πιστεύω. Και ξέρεις τι... [06:42] Υπό ποιες προϋποθέσεις. [06:44] Υπό τις προϋποθεσίες του να αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε και βλέπουμε την εστίαση στην Ελλάδα Αλλά ξέρεις τι ρε Σοφία, δεν είναι μόνο η αίσθηση, για να σου απαντήσω. Βλέπουμε πάρα πολλά πράγματα σε αυτή τη χώρα. Αρπακόλα. Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξιο. Ωραία. [07:02] Οι άνθρωποι που δεν κάνουν την εστίαση με αυτόν τον τρόπο είναι και οι άνθρωποι που τελικά σε βάθος χρόνου κερδίζουν, που γίνονται σοβαροί επιχειρηματίες, που βγάζουν όντως χρήματα. Δεν ανοίγουν δηλαδή ένα μπαράκι για να μοιράσουν ποσοστά 2, 3, 5% σε 87 άτομα. Να είναι 87 οι co-founders αυτού του μπαρακίου. Να μην βγάζει τελικά λεφτά κανένας και σε 1-1,5 χρόνο να κλείσει. Γιατί τα έχουμε δει. [07:26] Αυτά κατακόρουν και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, στα νησιά. Οι άνθρωποι λοιπόν που κάνουν την εστίαση και την αντιμετωπίζουν σοβαρά είναι οι άνθρωποι που βγάζουν χρήματα, που αφήνουν το αποτύπωμά τους και που δημιουργούν ανθρώπους καριέρας, γιατί δημιούργουν τις συνθήκες για να γίνει αυτή η καριέρα. Βλέπε τον Τοκίδη και τη Μαύρη Θάλασσα. Αυτός ο άνθρωπος δεν ξεκίνησαν με την οικογένειά του την μαύρη θάλασσα για να την κλείσουν σε δύο χρόνια. Την ξεκίνήσαν και θα την έχει η πρώτη γενιά, θα την αναλάβει η δεύτερη, μακάρι να την αναλάβει η τρίτη και η τέταρτη, και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας να τρώνε στην μαύρη θάλασσα και να λένε, πω, τι καραβίδα είναι αυτή. [08:05] Σε αυτή την επιχείρηση ένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει καριέρα. Εγώ πιστεύω ότι μπορεί. Και όντως κάνουνε καριέρα και αν δεις και τους ανθρώπους που δουλεύουν σε αντίστοιχα τέτοια μαγαζιά, βλέπετε το Βαρούλκο κάτω στην Αθήνα, είναι άνθρωποι που είναι στον χώρο καιρό και μένουνε επί τούτου. Και γενικά η εστίαση και το σέρβις. Συγγνώμη, αλλά δεν είναι κάτι απλό. [08:28] Το να μάθεις να διαχειρίζεσαι τον πελάτη, το να μάθεις να πουλάς, γιατί ο σερβιτόρος, ο σερβιτόρα, Σοφία, πουλάς. Δηλαδή, βλέπω πώς αντιμετωπίζουν την εστίαση στο εξωτερικό, γιατί έχω την ευλογία να μπορώ να ταξιδεύω πάρα πολύ και λόγω της δουλειάς μου, με το ταξιδιωτικό vlog που κάνουμε με τον σύντροφό μου, και βλέπω ότι πηγαίνουμε κάπου. Και μας ρωτάνε, τι θα παραγγείλετε. Παραγγέλνουμε. Βλέπει ο σερβιτόρος ή η σερβιτώρα εκείνη τη στιγμή ότι λείπει ορεκτικό. [08:58] Μας λέει, δεν θέλετε να πάρετε και τα ορεκτικά. Προτείνω αυτό γιατί είναι πάρα πολύ καλό και δεν είναι τα άλλα πιάτα που πήρατε. Σοφία, αυτό είναι πώληση. Αυτό το marginal sale, όπως το ονομάζω, η μικρή πώληση πάνω στην μεγάλη πώληση που έχει γίνει ήδη. Αυξάνει πάρα πολύ το τζίρο και το κέρδος ενός καταστήματος. [09:18] Επίσης, παίρνουμε από μία μπίρα και τελειώνει η μπίρα μας. Τη στιγμή που θα πιούμε την τελευταία μας γουλιά, έρχεται ο σερβιτόρος ή η σερβιτόρα και μας λέει «Ε, να σας βάλω άλλη μία μπύρα». Αυτό το πράγμα στην Ελλάδα δεν το κάνουμε πολύ. Ξέρεις πόσα χρήματα χάνονται από την εστίαση, γιατί θεωρούμε ότι η εστίαση είναι «έλα κάτι εύκολο, έλα τώρα για σερβιτορός». Όχι! [09:39] Αυτή η δουλειά είναι πάρα πολύ σημαντική, πάρα πολύ σοβαρή, έχει μεγάλη βαρύτητα και είναι νευραλγικής σημασίας για την εστίαση. [09:48] Από ποιες χώρες το έχεις δει αυτό, γιατί έχεις γυρίσει όλο τον κόσμο. [09:50] Πραγματικά, καλά, το έχω δει σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη. Το έχω δει και στην Ισπανία, που δεν το περίμενα. Δηλαδή, περίμενα ότι η Ισπανία θα ήταν λίγο πιο πολύ. Η Ιταλία, ας πούμε, είναι σαν εμάς. Δεν είχα ενδιαφέρον του και πάρα πολύ, αλλά τώρα τι θέλεις, να πάρεις κομπλέ, ένα άπερολ σπρίτς, βεβαίως, έφτασε! [10:07] Αντιάμω! Είναι αυτή η φάση. Η Ιταλία είναι πάρα πολύ κοντά σε μας, τουλάχισ Όπως το Ισπρά το εγώ, αλλά σε όλη τη Βόρεια Ευρώπη. Καλά, στην Κίνα δεν το συζητάμε για σερβίς και εξυπηρέτηση και τι θα πάρτε και τι δεν. Και θέλετε και αυτό και θέλετε και αυτό και ορίστε το μενού και ξανά ορίστε το μένου. [10:27] Που οι Κινέζοι δεν είχαν κουλτούρα σε αυτό. [10:29] Έχουν αναπτύξει ακραία κουλτούρα στην εστίαση και στην καστρονομία. Είμασταν πρόσφατα στη Σαγκάη και φάγαμε σε δύο εστιατόρια με αστέρι μισελέν και ήταν η φάση... Oh, wow! Άλλο επίπεδο, άλλο πράγμα. [10:45] Υπερτερούμε σε κάτι σε σχέση με όλους αυτούς. Δηλαδή έχουμε ένα ανταγωνιστικό πλειονέκτημα. [10:52] Αλήθεια, θέλω να πω... Και θέλω να πιστεύω ότι ένα από τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα σε αυτή τη χώρα είναι ο καιρός. Γιατί? [11:02] Ευλογία είναι αυτό. [11:03] Ε, βέβαια. Το γεγονός ότι μπορείς να έχεις και ένα μικρό μαγαζί, ένα μικρό σχετικά κατάστημα, στο οποίο ο κόσμος 9 από τους 12 μήνες του χρόνου μπορεί να καθίσει και έξω. Χωρίς να ξεπαγιάσει το κοκαλάκι του. Γιατί και στη Βόρεια Ευρώπη το προσπαθούν αυτό. Ξεπαγιάζεις το δεκάλεπτο και είσαι σε φάση, έλα πάμε να φύγουμε. [11:23] Ενώ στην Ελλάδα ο καιρός, το κλίμα είναι πιο ήπιος. Μπορεί να βοηθήσει. Επίσης θεωρώ ότι έχουμε πολλή ευρηματικότητα. Δηλαδή την ευρηματικότητα που έχω δει. Στον Έλληνα επιχειρηματία, στην Ελληνίδα επιχειρηματία, δεν το έχω δει στον κόσμο πουθενά. [11:40] Ας πούμε κάτι που λέω πρώτη φορά σε podcast, αλλά το πιστεύω βαθίδατα. Σοφία, αν έχεις, καταφέρει να κάνεις επιχείρηση στην Ελλάδα και να πάει, Όπου και να σε πετάξουν σε αυτόν τον κόσμο, μπορείς να κερδίσεις την επιχειρηματικότητα. Είμαστε η πιο δύσκολη χώρα για επιχειρηματικότητα! Αν παλέψεις με αυτό το τέρας και τα καταφέρεις, δεν έχεις άγχος. Δεν θα πεινάς τη ζωή σου ποτέ, ρε! [12:04] Είναι τρελό! [12:05] Ξαναγράφεις το τραγούδι του Σινάτρα, νομίζω. Απλά δεν είναι New York, είναι η Ελλάδα. Αυτό, ναι, εντάξει. Αυτό μπορώ να στο προσπογράψω. Τόσα χρόνια που επιχειρώ στην Ελλάδα, δεν μπορώ να πω ότι δεν ξέρω τι μου ξημερώνει. [12:19] Υπήρξαν και τέτοιες περίοδοι που δεν ήξερες τι σου ξημερώνει, που ήσουν στον αέρα, κυριολεκτικά, και δεν είχες να σε βοηθήσει κανένας. Ίσα ίσα, ακόμα εις πράτο, μια επιφυλεκτικότητα του κράτους, ότι όποιος επιχειρεί στην Ελλάδα με κάποιο τρόπο κλέβει. [12:36] Είναι κλέφτης βέβαια. [12:38] Χωρίς να μπούνε να το στήριξει κάπου. [12:40] Όχι. Απλά έτσι. [12:41] Έτσι. [12:42] Ναι, ναι. [12:42] Από όποψη. [12:43] Βέβαια. [12:44] Λοιπόν, επειδή εγώ θα σε πω φούντι, είσαι φούντι. [12:47] Είμαι. [12:48] Έτσι, λοιπόν. [12:49] Φέρνετε. [12:50] Πες μου, σε παρακαλώ πολύ, γιατί με τους επαγγελματίες, τις εστίσεις που μιλάω, υπάρχει ένα debate. Όταν κάποιος πηγαίνει σε μία ξένη χώρα, όπως πας εσύ σε πάρα πολλές ξένες χώρες, Ψάχνεις να βρεις ελληνικό εστιατόριο ή ψάχνεις να βρεις εστιατόριο της χώρας, να δοκιμάσεις την κουζίνα της χώρας. [13:09] Ωραία, λοιπόν. Κοίτα τώρα. Είμαι ιδιάζωσα περίπτωση γιατί κάποιες φορές όταν φεύγω από την Ελλάδα λείπω για καιρό. Δηλαδή, αλήθεια, είμαι τόσο ελληνίδα, τόσο βαθιά ελληνίδα μέσα μου. Ρε παιδί μου, δεν μπορείς να το πετάξεις αυτό το πράγμα από πάνω μου. [13:29] Ήμουνα λοιπόν ένα μήνα στο Μπαλί. Φέτος τον Ιανουάριο. Και είμαι σε φάση OK. Πρέπει να φάω τζατζίκι, κολοκυθοκεφτέ και σουβλάκι. Δεν ξέρω πώς θα γίνει αυτό το πράγμα. [13:43] Ήρθε η ώρα. Φτάνει. Δεν θέλω άλλα ασιατικά. Δεν θέλω άλλες. Είπες πως εγώ τις λατρεύω. [13:47] Είμαι όντως φουντι. Θα δοκιμάσω τα πιο παράξενα πράγματα. Τα πιο, πώς να σου πω, αειδιαστικά. Όταν δεν τα έχεις ξαναφάει. Κάποια φαγητά είναι λες... [13:56] Κάποια στιγμή ήμουν σε φάση πρέπει να φώ κολοκύθοκεφτέ. Βρήκα λοιπόν το νόη Έτσι λέγεται η ταβέρνα η ελληνική στο Ουμπουτ, στο Μπαλί. Όλο νόημα, μπράβο αυτό παιδί. Πήγα, έφαγα κολοκυθοκεφτέ, συνήλθα και μετά συνέχισα να δοκιμάζω τις τοπικές σπεσιαλιτέ. Αλλά όταν θα πάω για ταξίδι κάπου 5, 6, 7, 8, 10 μέρες τρώω μόνο σε εστιατόρια τοπικής κουζίνας. [14:26] Και αυτό να ξέρεις είναι κάτι που μου λείπει πάρα πολύ από την Ελλάδα. Τώρα τελευταία έχω αρχίσει να το βλέπω, ειδικά στην γαστρονομική σκηνή της Θεσσαλονίκης, να αλλάζει αυτό. Ρε, εσύ Σοφία. Ρε αγαπώ πάρα πολύ το σεβίτσε. Αλήθεια. [14:40] Ξετρελαίνομαι. Και το ταρτάρ, πεθαίνω, αλλά αυτά δεν ήτανε απαραίτητα μέρος της ελληνικής κουζίνας. [14:50] Δεν είναι. [14:51] Μπράβο. Θέλω να σου πω ότι όταν έρχομαι να φάω σε ένα εστιατόριο στην Ελλάδα, θέλω να είναι ένα εστιατόριο όπως η Ηλιόπετρα, που θα πας και θα φας ψητή σαρδέλα στα κάρβουνα, με ρυζάκι μέσα σε ντολμαδάκι, το οποίο είναι ψητό το ντολμαδάκι να σου βγει το κεφάλι και λες δεν μπορώ να το τρώω αυτό το πράγμα και είναι μόνο ελληνικές γεύσεις 100% όπως θα φας έναν ταραμά ο οποίος έχει από κάτω καβουρόψυχα και από πάνω κάτι άλλα πράγματα και τρως αυτόν τον ταραμά. Να ξέρεις, έχω κάνει πάνω από δύο φορές στο μαγαζί του, μπορούν τα κότσια να το πούνε, θα το στείλω το βίντεο, να το δούνε, να μας πουν στα σχόλια. Έχω πάρει το πιάτο από τον ταραμά μέσα στο εστιατόριο και έχω κάνει αυτό. Δύο φορές. [15:43] Δηλαδή, με έβλεπαν οι υπόλοιποι πελάτες και γελούσαν. Και να ξέρεις, κάποιοι προσπάθησαν να το κάνουν με το ψώμι. Υπάρχουν τόσο απίστευτες ελληνικές γεύσεις. Θεωρώ ότι πρέπει να δώσουμε σημασία στη δική μας γαστρονομία και να φτιάξουμε τη δική μας κουλτούρα γύρω από το φαγητό, γύρω από τον καφέ, γύρω από το ρόφμα. Γιατί έχουμε πάρα πολλά να δώσουμε. [16:07] Και έχουμε και πάρα πολλοί σοβαρούς επαγγελματίες πλέον. Δηλαδή, έχουμε πολλούς σοβαρούν ανθρώπους που κάνουν ακραία πράγματα. [16:14] Απλά δεν έχει γίνει η καταγραφή της ελληνικής κουζίνας. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Οι σεφις χειρίζονται ότι μόνοι τους δεν μπορούν να το κάνουν και έχουν ένα δίκιο γιατί αν δεν βγει μπροστά σε αυτό το κράτος να πει ότι καταγράφουμε Το γαστρονομικό πολιτισμό αυτής της χώρας, η καταγραφή δεν πρόκειται να γίνει. Ξεκινήσαν από ένα ελληνικό πρωινό και μείναν εκεί. [16:36] Ναι. [16:36] Και δεν είχε τη συνέχεια ούτε αυτό. [16:39] Συμφωνώ. Συμφονώ ότι χρειάζεται μία πολύ στοχευμένη και συλλογική προσπάθεια, ώστε να μπορέσουμε να αναπτύξουμε την χορέκα μας. Σωστά το λέω, έτσι μπορούμε να το πούμε τη χορέκα μας. [16:53] Μπράβο. Το πλάδο χορέκα. Σωστά. [16:55] Χρειάζεται στήριξη. Χρειάζεται στήριξη αυτό το πράγμα. Και ξέρεις τι, αυτό που με ενοχλεί ας πούμε στην Ελλάδα, είναι ότι εντάξει λύσαμε όλα τα υπόλοιπα, τώρα θα λύσουμε και αυτό. Δεν με ενδιαφέρει. Ναι, να λύσουμε παράλληλα και αυτό. [17:09] Δε μπορείτε. Μην τρέχετε στις εκλογές. Αν όμως κατεβείτε στις εκλογές και ζητήσετε θέσεις, ζητήσατε την ψήφα του ελληνικού λαού, θα πρέπει να τα κάνετε όλα και μάλιστα παράλληλα και μάλιστα ταυτόχρονα και μάλιστα σωστά, γιατί φτάνει με αυτή την φάση του, εντάξει ας φτιάξουμε πρωτοδρόμους. Όχι! Να φτιάξουμε παράλληλα τους δρόμους και παράλληλη τη γαστρονομία μας. [17:29] Παράλληλα να βοηθήσουμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που είναι ήλωτες σε αυτή τη χορέκα, που πραγματικά δίνουν την ψυχή τους για να μπορούμε να έχουμε τουρισμό και φιλοξενία και να λέμε ότι η βαριά βιομηχανία μας είναι ο τουρισμός. Είναι η βαριά βιομηχανία μας ο τουρισμος. Κάποιος δουλεύει σε αυτήν την βαριά βιομηχανία σας. Θα θέλατε να τους στηρίξετε λίγο αυτούς τους ανθρώπους. Θα έλεγα εγώ τώρα. [17:53] Ναι και κάθε χρόνο είναι όλο και λιγότεροι γιατί φέτος ουσιαστικά λείπουν περίπου 90.000 άνθρωποι οι οποίοι δεν υπάρχουν και δεν πρόκειται να υπάρξουν Δεν είναι ελκυστική πλέον η εστίαση ως δουλειά, Ιωάννα. Το λέω με πολύ μεγάλη λύπη. Και όλο αυτό με την καταγραφή μπορεί ουσιαστικά να οδηγήσει στο να έρχεται κάποιος στην Ελλάδα Για να δοκιμάσει την ελληνική κουζίνα, η οποία όπως λες είναι θαυμάσια, είναι καταπληκτική, έχει προϊόντα 4 φορές το χρόνο διαφορετικά, το μενού μπορεί να αλλάζει με προϊόντα στην εποχή τους 4 φορές το χρόνο, δεν το έχει καμία χώρα αυτό. Άντε Ισπανία, άντε Ιταλία. [18:39] Άντε και η Πορτογαλία κάπως. Επίσης εμείς στην Ελλάδα έχουμε επιρροές και από την Ανατολή. Ανατολίτικη κουζίνα. Κάτι που η Ισπανία δεν έχει. [18:50] Όχι. [18:50] Ωραία. Έχει άλλες επιρροές από τη Βόρεια Αφρική, αλλά δεν είναι το ίδιο. Γενικά έχουμε ένα συνοθύλευμα γεύσεων και προϊόντων που άλλες χώρες θα σκότωναν για αυτό το πράγμα. Και τώρα, ας πούμε, Γενικά προσπαθώ πάντα με την Ελλάδα, παρόλο που με φουλ ελληναράς, αλλά όχι με την άσχημη έννοια του όρου. Την αγαπώ πολύ τη χώρα μου ρε παιδί μου. [19:13] Αλλά δεν είμαστε η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο. Δηλαδή αυτό που ακούω ότι ταξιδεύεις στην Ελλάδα... Όχι, όχι, όχι. Σίγουρα... Στο εγκιόμε δεν είμαστε η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο. [19:23] Έχουμε πολλά όμορφα μέρη, η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο σίγουρα δεν είμαστε. Αλλά μπορούμε σίγουρα να είμαστε από τις top χώρες γαστρονομικά. Και δεν είμαστε! Όχι, δεν είμαστε, απέχουμε παρασάγκας από το να είμαστε. Υπάρχει λοιπόν εδώ πέρα μία ευκαιρία, αν δοθεί η σωστή στήριξη, να γίνουμε. [19:45] Να ξέρεις ότι εγώ γι' αυτό έχω λατρέψει το χωρέκα podcast. Δεν το λέω γιατί είμαι εδώ ή γιατί είμαστε φίλες. Το λέω γιατί θεωρώ ότι όλος αυτός ο χώρος έπρεπε κάπου να μπορεί να έχει φωνή. Σοφία, είναι πάρα πολύ σημαντικό να δίνουμε φωνή σε αυτούς τους ανθρώπους που στηρίζουν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής οικονομίας. [20:04] Φαντάσου ότι η Θεσσαλονίκη το 1922-1923, δεν θυμάμαι, ήταν επίσημα γαστρονομικός προορισμός της UNESCO και αυτό δεν το μάθε κανείς. [20:13] Ποτέ. [20:14] Δηλαδή είναι ντροπή αυτό το πράγμα. Ούτε εμείς δεν το λέμε. [20:17] Ούτε εμείς στη Θεσσαλονίκη δεν το ξέραμε. [20:18] Και περιμένουμε οι ξένοι να έρθουν εξαιρείας αυτού. Έγινε δηλαδή μία κίνηση, μία προσπάθεια. Είχε καλό αποτέλεσμα. Βγήκαν οι Top Chef μπροστά. Αλλά δεν το μάθε κανείς. [20:30] Είμαστε άξιοι της μοίρας μας, νομίζω, μερικές φορές. [20:32] Ναι. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και σου λέω, νομίζω πλέον μέσα από το ίντερνετ και την προσπάθεια, την ιδιωτική πρωτοβουλία, αυτό πράγμα μπορεί να αλλάξει και σιγά-σιγά γίνεται να αλλάξει, αρκεί να μην πέσουμε να φάμε ο ένας τον άλλον και να λέμε, ρε παιδί μου, κοίτα τι ωραία δουλειά κάνει η Λιόπετρα, κοίτα τι γαμάτη δουλειά κάνει η Μούργα ή η συντροφή στη Θεσσαλονίκη ή ο Τοκίδη Γενικά, και δεν είναι καν το αποθέτηση προϊόντος, δεν τρώω τζάμπα θέλω να σου πω σε αυτά τα μαγαζιά, δεν τα διαφημίζω, απλά τα λατρεύω τόσο πολύ και υπάρχουν και πολλά άλλα μέρη στη Θεσσαλονίκη στα οποία μπορείς να φάσαι, δηλαδή στο Φίνιξ τώρα, η γαμάτη τύψα που το έχει. Είναι απίστευτο και όλο ξεπηδάνε ωραία πραγματάκια. Είμαι πολύ αισιόδοξη, ειδικά για τη γαστρονομική σκηνή της Θεσσαλονίκης. [21:22] Έχει και η Αθήνα πάρα πολύ καλά σημεία για φαγητό, αλλά η Θεσσαλονίκη, εγώ το πιστεύω ότι είναι η πρωτεύουσα της γεύσης. Και μπορεί να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο. [21:33] Τώρα μην τα λέμε για τους Σεσσαλονικείς, ξέρουμε να τρώμε, είμαστε έξω καρδιά άνθρωποι. [21:40] Λοιπόν, θέλω να μου πεις μία ιστορία που την έχεις μοιραστεί και σε άλλα podcast, αλλά έχει μία εκδοχή και μία ερμηνεία θα πω, που αφορά πάρα πολύ την εστίαση. Θέλω την παιδική επιχειρηματικότητα της Ιωάννας Φω. Και θα σου εξηγήσω το γιατί. Εάν μέχρι να ολοκληρώσεις δεν το καταλάβεις, που με σίγουρο θα το καταλάβεις, γιατί έτσι όπως θα την πεις, ακουμπάει ένα προς ένα όλα τα σημεία πόνου του Έλληνα επιχειρηματία της εστίασης. [22:12] Θέλεις εσύ τώρα να μιλήσουμε για την εφορία. Θέλεις να μας το κατεβάσουν αυτό το podcast. Θέλεις να βάλεις εμένα να μιλήσω για εφορία και φορολογία στην Ελλάδα. Πάμε, Σοφία Χαϊταΐδου, πάμε. Λοιπόν, ήμουν περίπου εννιά χρονών, Όταν αποφάσισα ότι η κυκλική οικονομία με καλεί, είχα ένα κάλεσμα μέσα μου ρε παιδί μου. [22:33] Είχα το προνόμιο μεγαλώνοντας. Πρέπει να το πω και εδώ. Κάτι που επίσης δεν έχω πει ακόμα live πουθενά. Είχαν ένα πολύ μεγάλο προνόμιο στη ζωή μου, Σοφία. Είχε τη μητέρα μου. [22:46] Η οποία μητέρα μου ήταν και πάρα πολύ καλή στα οικονομαικά. Και δεν κράτησε αυτή τη γνώση για αυτήν. Από τότε που ήμασταν πολύ μικρές, μιλάμε τώρα για νηπιαγωγείο με την αδερφή μου, μας εξηγούσε πώς λειτουργεί το χρήμα, πώς να κάνουμε οικονομία, πώς βάζοντας κάτι μέσα σε εκείνον τον κουμπαρά μπορούμε μετά να το μετρήσουμε, να το ανοίξουμε, να δούμε πού έφτασε. Πώς βάζουμε οικονομικούς στόχους, πώς εξοδεύουμε, πώς αφήνουμε στην άκρη για να τα εξοδέψουμε αργότερα. [23:13] Είχε σχέση με δουλειά που... [23:15] Νηπιαγώ Α, τόσο καλά. Η μαμά μου ήταν πιαγωγός. [23:19] Μάλιστα. [23:19] Και ο πατέρας μου δάσκαλος. Είμαι παιδί εκπαιδευτικών. Νέρντουλα στην αρχή. Δεν ξεφεύγεις παιδί εκπαιδευτικών τώρα. Μόνο διάβασμα. [23:27] Και γουστάρεις και όλα. Δηλαδή, είσαι και μαζόχα πάνω σε αυτό. [23:30] Εντάξει, για να περάσει στο Πολυτεχνείο θέλει διάβασμα, Ιώνα. [23:32] Ναι εντάξει. Εγώ παραδιάβασα, Σοφία. Δηλαδή, να ξέρεις, δευτέρα και τρίτη ηλικίου δεν έκανα τίποτε άλλο. Αυτά που λένε ότι ήμουν μαθήτρια του 20 αλλά έκανα και άλλα πράγματα. Όχι! [23:44] Δεν βγαίνει. Όταν διαβάζεις 8 ώρες την ημέρα και άλλες 8 ώρες την ημέρα είσαι στο σχολείο, δεν βγαίνει να κάνεις και άλλα πράγματα. Στο υπόσχομαι. [23:53] Ναι, ναι, το ξέρω. [23:54] Ναι. Anyways, αλλά σου λέω. Εμένα δεν με ενοχλούσε και τόσο πολύ γιατί εγώ ακόμα και σήμερα διαβάζω πάρα πολύ. Μ' αρέσει. Το λατρεύω. [24:03] Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ισχύει για όλα τα παιδιά και για όλους τους ανθρώπους εκεί έξω. Τέλος πάντων πίσω στην ερώτηση λοιπόν είχα το προνόμιο να έχω τη μητέρα μου που μου έμαθε πάρα πολύ τα οικονομικά από μικρό παιδί. Μου τα έκανε να μοιάζουν τόσο πολύ με παιχνίδι. Που τελικά μεγαλώνοντας ως έφηβη, ως νέα ενήλικας δεν θεωρούσα ότι αυτό μου β Τότε λοιπόν, ένιωσα το κάλισμα της κυκλικής οικονομίας πίσω στα 9, ναι ναι ναι, και λέω θα ανοίξω ένα μαγαζάκι για να πουλήσω τα παιχνίδια που δεν παίζω πια, για να βγάλω κανένα φράγκο. [24:40] Για πες το location. [24:42] Ε, Βαλεμάρινα. [24:43] Έτσι. [24:44] Χωριουδάρα. Έχω έρωτα με το χωριό μου. Για τη Βαλμάδα έχω μιλήσει πάρα πολύ. Το πρώτο πράγμα που πας στον Αρναού το γλώστο, όταν μας είδαν στην συνέντευξη, μου είπαν «γεια σου Γρηγόρη, είμαι η Άννα, είμαι από τη Βαλμάδα». Ναι, είμαι πολύ περήφανη για το χωριο. [25:00] Κάνω λοιπόν ένα μαγαζάκι. Πήθω και μια φίλη μου, γειτόνισσα, τότε παίζαμε πολύ έξω, δεν υπήρχαν ταμπλεγκ, δεν υπήρχε τόσο πολύ τηλεόραση. Υπήρχε δηλαδή, αλλά ξέρεις, Κυριακές και Σ Ναι. [25:15] Που δεν υπάρχει τώρα. [25:16] Ναι, δεν το συζητάμε. Καλά, στη Βαλμάδα βέβαια υπάρχει ακόμα, να ξέρεις. [25:22] Έβγαινε στη Βαλμάδα. [25:22] Δεν υπάρχουν αυτά εκεί, ναι. Αλλά τότε βγαίναμε έξω, παίζαμε, κάποια στιγμή χανόμουν και έλεγα, είμαι το παιδί της Ελένης και του μήμου θα με πάτε στο σπίτι μου. Αυτή ήταν η φάση. Πήθα λοιπόν τη φίλη μου να κάνει μαγαζάκι επίσης. Και η φάση ήταν τώρα ότι έπρεπε να αρχίσει το παιχνίδι πάρα πολύ ωραία. [25:45] Πηγαίνει, έρχεται η πρώτη μέρα, έρχεται οι φίλοι μου στο μαγαζί μου, αγοράζει κάτι με 90 δραχμές. Έρχεται φυσικά πρώτη, εννοείται να κάνει το. Τώρα είναι η σειρά μου να πάω. Πηγαίνω και αγοράζω κάτι με 70 δραχμές. 20 Δραχμές κέρδος, 90-70. [26:03] Ναι δραχμές, Σοφία μου δραχμες είχαμε τότε. [26:05] Το 89 είμαι γυνήτης της πέτυχα. Για τους νεότερους το προηγούμενο νόμισμα της Ελλάδας. [26:12] Λοιπόν, μετά ήταν πάλι η σειρά της φίλης μου να έρθει. Οπότε ξανά ερχότανε. Αγόραζε κάτι με 70 δραχμές, πήγαινε να αγόραζα κάτι με 50 δραχμέλς. Τσούκου τσούκου, έβγαιναν λεφτάκια στο τέλος κάθε μέρας. Μετά ζηλεύει μια άλλη φίλη, ανήκει και αυτή η μαγαζάκια. [26:29] Αρχίζουν περισσότερα τα έσοδα στα δύο, τρία, τέσσερα μαγαζάκια. Κάποια στιγμή όμως, το μισό χωριό είχε μαγαζάκια. Σοφία, ο ανταγωνισμός είχε γίνει πλέον τόσο μεγάλος, που δεν έβγασα τίποτα, γιατί ερχόταν οι φίλοι μου μία φορά σε μένα, αλλά μετά θα πήγαινε στην Ειρήνη, θα πήγανε στη Λίτσα, θα πήγανε στην Κική, κι εγώ έμεινα σε φάση όπα. [26:48] Κορεσμένη αγορά. [26:50] Από εκεί που ήμασταν blue ocean, δηλαδή κολυμπούσες μόνος σου, ξαφνικά red ocean, δηλαδή είσαι... [26:56] Έμα. [26:56] Μπράβο, έμα, καρχαρίς, πολλής ανταγωνισμός. Και κάποιοι είχαν και καλύτερα παιχνίδια από εμένα από τότε. Ο δεγονός μου, στον πρόσωπο, με κατάπινε. Είπε μου, Σοφία, κάτι να κάνω. Οπότε, ακούω εγώ και τη μαμά μου που μου εξηγεί την εφορία, τη φορολογία, το κράτος. [27:12] Μου εξηγούσε ένες όπως ο πληθωρισμός. Δεν τις καταλάβαινα τόσο καλά τότε. Αλλά είχαν μπει στο παιδικό μου μυαλό. Και είμαι σε φάση τέλεια. Κλείνω το μαγαζάκι. [27:20] Δεν με συμφέρει άλλο. Δεν φγαίνω. Δηλαδή, θα κάθομαι εδώ πέρα για 40 και πηγαίνω και κλέβω κάποια τούβλα από ένα σπίτι που χτιζόταν εκεί κοντά. Βασιλεία, αν κοιτάς αυτό το podcast, συγγνώμη, εγώ σας τα κλείψα τότε τα τούβλα. Εν τω μεταξύ, αν πήγαινα να τα ζητήσω, απλά θα μου τα άδειναν. [27:41] Ναι, αυτό είναι. [27:42] Πήγα ένα μεσημέρι με βροχή, πήρα τα τούβλα, πήρα και κάτι μικρά συνδετηράκια που είχα στο σπίτι, πήρα μια ξίστρα, μια σβίστρα, ένα μολύβι, τα έβαλα σε αυτά τα τρυπάκια που έχουν τα τούβλά και έφτιαξα γραφεία. [27:57] Το ονόμασες έτσι? [27:58] Ναι, Γραφεία Εφορείας. [27:59] Γραφεία Εφορείας, εντάξει. [28:01] Και πήγαινα και έλεγα, ορίστε τα γραφεία. Παιδιά, άμα έχετε μαγαζάκι πρέπει να πληρώνετε 20 ειδραχομένες την ημέρα. [28:07] Στη δόη Βαλμάδας. [28:08] Βεβαίως. Οπότε ξαφνικά άρχισα να βγάζω πάλι τα ίδια χρήματα επειδή έπαιρνα τον φόρο που ήταν απαραίτητος να πληρώσεις, που είναι πάρα πολύ λογικό. Γιατί έχεις μια... [28:21] Τα παιδιά το θεωρούσαν φυσιολογικό να σου πληρώσουν το φόρο. [28:24] � Εξού και το παρατσούκλι... [28:28] Πάμπλο! Πάμπλο! Μάλιστα, μάλιστα, ναι ναι, όντως. [28:32] Από αυτά, λοιπόν, με φωνάζουν Πάμπλο, οι πολύ δική μου φίλοι, οι πολύ δικοί μου άνθρωποι. Μέχρι που καταλαβαίνεις, και τώρα καταλαβαίνω το νόημα της ερώτησής σου, κάποια στιγμή εν ένα τα μαγαζάκια άρχισαν να κλείνουν, γιατί ο ανταγωνισμός ήταν πάρα πολύς, τα παιχνίδια ήταν λίγο πολύ τα ίδια, και η διαφορεία... [28:49] Και ο αφανής συνέτερος, η αφορεία. [28:51] Ήταν πάρα πολύ μεγάλη. [28:55] Αυτό συμβαίνει και στην πραγματική οικονομία. [28:57] Ναι. [28:59] Και το έχουν αποδεχθεί όλοι, το έχουμε αποδεχτεί όλοι. [29:01] Ναι. [29:02] Πληρώνουμε τους φόρους μας και δεν υπάρχει ανταποδοτικότητα. Αυτό είναι το πρόβλημα. [29:06] Μηδέν. [29:06] Αν υπήρχε κάτι, από την άλλη μεριά, να βλέπεις ότι αυτά τα λεφτά που δίνεις, κάτι γίνονται, κάπου πάνε. [29:12] Φυσικά. [29:13] Λες οκ, γιατί επειδή ταξιδεύεις, γνωρίζεις ότι, ειδικά στη Βόρεια Ευρώπη, η εφορία είναι πολύ πιο ψηλή από ό,τι είναι στην. [29:20] Ελλάδα, αλλά του Καταρχάς, ας πούμε, 24% FPI. Να μιλήσουμε για τον FPI. [29:28] Αυτό είναι το πιο άδικο. [29:30] Έχουμε από τις υψηλότερες FPI στην Ευρώπη. Έχουμε πάρει ήδη προειδοποιήσεις ότι θα αρχίσουμε να πληρώνουμε πρόστιμα επειδή δεν χαμηλώνουμε τον FPI στην Ελλάδα και παρόλα αυτά ο FPI παραμένει εκεί. Για πάρα πολλούς λόγους. Αν θέλεις, μπορώ να σου εξηγήσω τον έναν, όχι να σου εξήγησω βασικά, να σου... Να σου αναλύσω, γιατί δεν χρειάζεται εξήγηση, χρειάζεται ανάλυση αυτό το πράγμα. [29:59] Εγώ δεν θεωρώ ότι δεν καταλαβαίνουμε τα οικονομικά. Θεωρώ ότι επίτηδες δεν μας τα μαθαίνουνε, δεν μας τα διδάσκουνε, δεν κάθεται κανένας να ασχοληθεί να μας πει πέντε κουβέντες και ξαφνικά έχουμε φάει τώρα εμείς τον παπά ότι δεν είμαστε καλοί και καλές τα οικονομικά. Πώς να είσαι καλός σε κάτι το οποίο κανένας δεν σου έμαθε και κανένανς δεν σου έδειξε. Δεν γεννιόμαστε καλείς τα οικονομικά. [30:25] Εντάξει, πιστεύουν ότι τα οικονομικά είναι για το λογιστή. [30:27] Μπράβο. Ξέρεις γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί ένας οικονομηκά εξαθλειωμένος λαός, Σοφία, δεν έχει ούτε το χρόνο, ούτε την ενέργεια να ελέγξει την εξουσία του. Αντίστοιχα, μια ηθικά με πτή εξουσία δεν θέλει να κάνει τομές ώστε ο κόσμος αυτής της χώρας να ανέβει οικονομικά και να σηκώσει κεφάλι. Γιατί αν ανέβουμε οικονομηκά και σηκώσουμε κεφάλαιο, θα ζητάμε ισονομία. [30:58] Θα ζητάμε δικαιοσύνη. Θα ζητάμε ισότητα. Αξιοκρατία. Οπότε το σύστημα το συμφέρει να μας πείθει ότι δεν είμαστε καλοί στα οικονομικά και εντάξει, οι επενδύσεις ή τα οικονομαικά και η διαχείριση είναι για τους πλούσους και τις πλούσες. Όχι. [31:13] Είναι για εμάς. Κυρίως είναι για εμάς τους μικρομεσαίους και τις μικρομεσές. Γιατί εμείς την πατάμε περισσότερο. Για κάτι που λέγεται έμεση φόρη. Ο ΦΠΑ είναι αυαρχίδα των έμεσων φόρων. [31:26] Γιατί Είναι πολύ καλά τα πρωτοσέλιδα της μείωσης κάποιων φόρων. Βλέπε, ας πούμε, μειώθηκε η εισφορά αλληλεγγύης. Ωραία. Ναι, όντως μειώθηκε η εισφορά αλληλεγγύης! Πάμε να δούμε. [31:38] Γιατί αυτό ήταν ένας άμεσος φόρος. Ο άμεσος φόρος δεν είναι ίδιος με τον έμεσο. Ο ΦΠΑ, λοιπόν, που είναι στο εγκληματικό, κατά τη γνώμη μου, ακόμη 24%, όταν ένα πράγμα, Σοφία, κοστίζει 100 ευρώ, εμείς πληρώνουμε ΦΠА, είναι 24%, 124. Υπέροχα! Και κοίτα τι γίνεται τώρα τα τελευταία χρόνια και ακούμε για πρωτογενή πλεονάσματα και πράγματα, τα οποία είναι πράγματα που έχουμε πληρώσει εμείς, οι μικρομεσαίοι και οι μικρομεσαίες ξαναλέω, απ' τους έμεσους φόρους μας. [32:09] Όταν ένα πράγμα που κόστιζε 100 ευρώ ξαφνικά κοστίζει 120, που είναι πάρα πολύ εύκολο να γίνει στην Ελλάδα με τον πληθωρισμό εκεί που έχει φτάσει και την εσχωροκέρδεια και τον μηδέν έλεγχο στην εσχωροκέρδεια ξαφνικά, Σοφία, ξέρεις τι γίνεται. Σε ένα πράγμα το οποίο κόστιζε 100 και τώρα το πληρώνουμε 120, ο φόρος που πληρώνουμε είναι 28,8. Ναι, σωστά. Από εκεί που ήταν 24. Οπότε, οι έμεισοι φόροι μεγαλώνουν όσο ο πληθωρισμός καλπάζει και όσο οι τιμές μεγαλώνουν. [32:42] Οπότε ξαφνικά το κράτος εισπράττει περισσότερα, έχει την ευχέρεια να κόψει τους άμεσους φόρους και να πει, μα κόβουμε φόρους, κόβουμε. Παιδιά, κόψτε το FBA στο 13%, βρείτε κάπως να γίνει αυτό το πράγμα και μετά θα μιλήσουμε για το αν μειώνονται οι φόροι ή όχι. Γιατί οι άμεσοι φόροι που επηρεάζουν ένα πολύ μικρό κομμάτι του πληθυσμού, Δεν μου λένε κάτι. Οπότε με 24% και 13% στην εστίαση, πώς η εστίαση να μπορέσει να σηκώσει κεφάλι. Πηγαίνουμε πίσω σε αυτό που είπαμε στην αρχή. [33:14] Ναι. [33:16] Παιδιά, θέλετε να στηρίξετε λίγο την εστίαση που ξαναλέω εσείς περηφανεύεστε ότι είναι η ναυαρχίδα και η βαριά βιομηχανία της ελληνικής οικονομίας ο τουρισμός. Πάμε να τους στηρίξουμε λίγο αυτούς τους ανθρώπους. [33:32] Σωστά, σωστά. Εντάξει, τώρα ποιος θα τα ακούσει αυτά, τέλος πάντων. [33:36] Τουλάχιστον να τα λέμε για να ενημερωνόμαστε έστω μεταξύ μας. Γιατί υπάρχει πολλοί κόσμος της αιστείας η Σοφία που δεν τα ξέρει αυτά τα πράγματα. Και ξαναλέω δεν τα ξέρει, όχι γιατί είναι χαζός ή δεν του κόβει. Δεν τα ξέρει γιατί δεν τα έχει ακούσει κάποιος, γιατί κάποιος δεν την έχει βγει να τα πει. [33:53] Υπάρχουν κάποια πράγματα που θεωρώ ότι σε όλα τα επαγγέλματα, αλλά να μιλήσουμε για την εστίαση, εάν όντως δεν τα γνωρίζει κάποιος, με κάποιο τρόπο απαγορευτικής φύσεως, δεν θα πρέπει να τον αφήνουν να ανοίξει επιχείρηση. Εκεί είναι η πηγή του κακού. Δηλαδή αυτή τη στιγμή δεν ξέρουν, να ακούσω το λόγο, δεν ξέρουν Αν θα πρέπει να πληρώνονται για αυτό που κάνουν, θέλω να τα σχολιάσουμε όλα αυτά, γιατί είμαι σίγουρη ότι και εσύ τα βλέπεις. Δεν υπάρχει περίπτωση να ζεις σε αυτή τη χώρα και να μην έχεις κάποιο γνωστό, κάποιο φίλο, κάποιο συγγενή που να έχει μία επιχείρηση εστίασης. Οι ΟΑΝΑ δεν κοστολογούν. [34:33] Ναι. [34:34] Το κοστολόγιο τους είναι πόσο πουλάει ο απέναντι, ο δίπλα, ο παραδίπλα. Υπάρχουν επιχειρηματίες οι οποίοι κάνουν κοστολλόγηση και είναι αυτοί που σε τέτοιες κ Θα επιζήσουν. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν ακούσει κάτι συγκλονιστικά ποσοστά από άλλα πρόστικα τους που έχουν κάνει, ότι το 70% μπαίνει μέσα και δεν το ξέρει. [34:58] Είναι δύσκολο με το θέμα της ρευστότητας. Εγώ νομίζω ότι εκεί την πατάει πολλοί κοσμολογιστές. [35:03] Που δεν θα έπρεπε, γιατί η αίσθηση παίρνει μετρητά κάθε μέρα. Είτε κάρτα που σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα είναι μετρητά στο λογαριασμό σου. Είτε μετρητά. Η εστίαση δεν δικαιολογείται να έχει πρόβλημα αριστότητας. Δεν ξέρω θέλω την γνώμη σου σε αυτό. [35:16] Εγώ θεωρώ ότι ακριβώς εκεί είναι η παγίδα. Δηλαδή από τα όσα έχω δει όντως από τους συγγενείς και τους φίλους μου που έχουν ασχοληθεί με την εστίαση κατά καιρούς, είναι ότι ακριβώς επειδή υπάρχει αυτή η ρευστότητα και επειδή κινείται το χρήμα και το βλέπουν στις τραπεζές τους, δεν κάνουν απευθείας εκείνη τη στιγμή κατανομή. Αυτό είναι φόρος. Αυτό είναι FIPA. Αυτό είναι η επόμενη δόση που πρέπει να δώσω στην κάβα που θα ξανάρθει να μου γεμίσει το μπαρ. [35:42] Άρα μένουν τόσα. Άρα αυτά είναι τα έσοδά μου. Το λέω με ένα πολύ απλοϊκό παράδειγμα, αλλά ακόμα και αυτά τα μικρά απλοϊκα δεν τα κάνει ο Περσοδροσκός μου, γιατί σου λέει, εντάξει μπήκανε τρία χιλιάρικα χτες μωρέ το Σάββατο το βράδυ. Ναι, αλλά την Κυριακή ξέρεις ότι θα και μετά τη Δευτέρα την Τρίτη θα είσαι κλειστά, την Δετάρτη θα μπουν 200 γιατί δεν έχεις κόσμο και την Πέμπτη πρέπει να πληρώσεις τον προμηθευτή και είναι και τέλος του μήνα, άρα θα πρέπει να πληρώσεις και μισθούς και ΦΠΑ. Πάμε λίγο, το ότι μπήκανε 3.000 και το Σάββατο δεν σημαίνει ότι τα πας καλά. [36:15] Πρέπει να βάλεις κάτω τα νούμερα να δεις αν τα πας καλά. Οπότε θεωρώ ότι πολλές φορές αυτή η ρευστότητα είναι που μας χρυσώνει λίγο το χάπι. Κι αν εκείνη τη στιγμή το χάσουμε και δεν κάτσουμε να τα βάλουμε όλα κάτω, χαρτί, μολύβι, στυλό, εξέλ, ό,τι βολεύει τον κάθε ένα και την κάθε μία, και να δει όντως τα τελικά νούμερα, είναι πολύ εύκολο να χαθεί η μπάλα. Και μετά είναι δύσκολο να μαζεστεί. Σε οποιαδήποτε επιχείρηση. [36:38] Θέλεις να πούμε πολύ συγκεκριμένα κάποια ν ποια είναι αυτά τα οποία πρέπει να βάζουν στην άκρη. [36:46] Λοιπόν, εξαρτάται τώρα, εγώ δεν είμαι λογίστρια, οπότε πάντα όλα αυτά πράγματα που λέμε το λέω γιατί πρέπει να το έχω πει, γιατί πολλές φορές στην Ελλάδα συγχαίουμε τα επαγγέλματα και συγχαίουμε την τεχνογνωσία, χρειαζόμαστε ένα καλό λογιστικό γραφείο, ό,τι και αν κάνουμε, ειδικά αν είμαστε στην εστίαση, ένα παραπάνω. Το καλό λογιστικό γραφείο που μπορεί να το πληρώσεις και λίγο παραπάνω είναι επένδυση σε σένα, στην ηρεμία σου, στο οικονομικό σου μέλλον, στην επιχείρησή σου. Αξίζει να το δώσουμε. Το ξέρω γιατί έχω αλλάξει πάρα πολλά λογιστικά γραφεία μέχρι να καταλήξω. Στον Μαρίνο, τον Κωτάκη και λέω και το όνομα, το επώνυμό του. [37:25] Τόσο ευχαριστημένη είμαι από αυτόν τον άνθρωπο. Είναι πάντα εκεί. Είναι μονίμως εκεί. Δεν έχω αγχωθεί ούτε μια στιγμή ότι κάτι θα έχει χαθεί. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, λοιπόν, όταν ξεκινάμε οποιαδήποτε επιχείρηση, ξαναλέω, δεις τον χώρο της εστίασης, που έχει και πολλές ιδιαιτερότητες, να έχουμε ένα καλό λογιστικό γραφείο, αλλά μπρατσέτα. [37:42] Ό,τι και να γίνεται πρέπει να ρωτάμε, ειδικά στην αρχή, Μετά, πριν καν πάμε στα νούμερα που πρέπει να βρίσκουμε, Σοφία, χρειάζεται ένα μινι-CRM κάπως. Κάτσε να με ρηλαίσεις από μάνα. Από day one. Πρέπει με κάποιον τρόπο κάπου να έχουμε καταγεγραμμένα τα πάντα. Τι είναι οι προμηθευτές μας. [38:09] Πόσο μας χρεώνουνε. Πόσο ΦΠΑ είναι σε αυτό που μας χρεώνουνε. Πόσο ΦΠΐ θα πάρουμε πίσω επειδή αγοράσαμε. Ποτέ το ΦΠА δεν το κρατάς, αλλά... [38:20] Το συμβληθείς. [38:20] Μπράβο. Τον εισπράζεις για το κράτος. Τζάμπα. Δεν σε πληρώνει το κράτοs για αυτό το πράγμα. Και τον αποδίδεις. [38:26] Μιλάμε τώρα για μια πάρα πολύ σοβαρή τρέλα. Θέλω να σου πω πάντων. Έχω πάρα πολλά να πω για ΦΠБ και έμφυα. Είναι τα αγαπημένα μου θέματα να ξέρεις. [38:35] Κάνουμε τον νεροκουβαλητή του χράτους. [38:37] Ναι ρε, εννοείται. Ξέρω ότι θα έρθουνε μετά και τα παιδιά το Φούγγι και θα με ακούνε εδώ πέρα να μιλάω για ΦΠΑ και να ωριώμαι και δεν θα έχουμε τελειώσει. Λοιπόν... Πριν λοιπόν μιλήσουμε για οποιοδήποτε έξοδο, έσοδα, οτιδήποτε, πρέπει όλα να είναι καταγεγραμμένα. Τα πάντα, όλα. [38:55] Προμηθευτές, έσοδα, έξοδα, προσωπικό, ενίκειο, λογαριασμοί. Και αυτό τον πρώτο χρόνο δεν θα μπορείς να κάνεις projection, δεν θα μπορεί να κάνεις υπόθεση για τον επόμενο χρόνο. Μόλις τελειώσει όμως ο πρώτος χρόνος και βάλεις τα νούμερα κάτω, μπορεί το καλοκαίρι να πληρώνεις 50 ευρώ το μήνας στη ΔΕΗ. Αυτό είπα για αστείο, για να γελάς. [39:18] Ναι, το εργοτήσαμε. [39:19] Έστω ότι θα πληρώνεις πενήντα, ωραία. Και ξέρεις ότι το χειμώνα θα πληρώνεις 250. Και το φθινόμπορο και την άνοιξη θα πληρώνης από 100. Τα μαζεύεις όλα αυτά, τα κάνεις μια πρόσταση, τα διαιρείς με το 12 και ξέρεις στο περίπου Πόσο είναι το κόστος κάθε μήνα για την θέρμανση ή για την ψήξη του μαγαζιού σου, για το ρεύμα του μαγαζίου σου. Γιατί αυτό είναι σημαντικό να το κάνουμε τον πρώτο εξάμηνο, τον πρώτο τρίμηνο, τον πρώτο χρόνο. [39:48] Γιατί Σοφία, όταν εγώ ξέρω ότι πληρώνω 200 ευρώ το μήνα, για δέη, για ενέργεια τέλος πάντων, ωραία. Θα ξέρω ότι κάθε μήνα θα πρέπει να υπολογίζω αυτό το κόστος. Μπορεί τώρα που είναι καλοκαίρι να δώσω 50 ευρώ. Αλλά μετά όταν θα είναι χειμώνας, θα έχω βγάλει ήδη αυτά τα 200 ευρώ στην άκρη, θα τα έχω στην πάντα και δεν θα μου έρθει η αντράλα που θα πρέπει να πληρώσω 250 και θα μου φύγει το cash flow, δεν θα ξέρω τι θα γίνεται και δεν θα μπορώ να πληρώσω προμηθευτές ή προσωπικό ή κατά πάσα πιθανότητα την εφορία μου και θα αρχίσουν αυτά τα πράγματα να το κίζονται. Πρέπει λοιπόν να έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα εξ αρχής... [40:26] Του πόσα περίπου θα είναι τα κόστη μας... Για να τα βάζουμε απ' έξω, να τα κρατάμε... Αν δεν μπορούμε να τα κρατάμε με άλλο τρόπο... Ξεχωριστούς λογαριασμούς. Παιδιά, ξεχωριστούς λογαριασμούς δεν υπάρχει πρόβλημα. [40:38] Μιλάμε με την τράπεζά μας και φτιάχνουμε λογαρειασμούς... Που δεν χρεώνονται, γιατί τώρα και όλοι οι λογαρισμοί χρειώνονται... Άμα δεν το προσέξεις. Γιατί έχουμε και αυτό, έχουμε και τις τράπεζες στην Ελλάδα. ΦΠΑ, ΕΜΦΑ και τράπεζες, να ξέρεις, είναι το επόμενο αγαπημένο μου θέμα συζήτησης. [40:53] Συμμορία θα γίνει συμμορία. [40:54] Ναι, ναι, ναι. Οπότε φτιάχνουμε διαφορετικούς λογαριασμούς και βάζουμε εκεί πέρα τα πάγια έξοδά μας. Πρέπει να τα γνωρίζουμε τα πάγια έξοδά μας. Επίσης, αν δεν είμαστε σίγουροι ή σίγουρες πόσο μας κοστίζει τελικά Το προσωπικό μας πρέπει να μιλήσουμε με το λογιστικό μας γραφείο για να έχουμε ξεκάθαρη εικόνα. Το ότι θα δώσουμε στο προσωπικό μας 30 του μήνα, 1.200 ευρώ, δεν σημαίνει ότι μας κοστίζει τόσο το προσωπικό μας. [41:21] Το προσωπικό μας μας κοστίζει 1.200, σύντο οίκα εκείνου του μήνα... Σύν δύο έξτρα μισθούς, αν τους έχουμε μισθωτούς... Ή αν τους έχουμε με ωραίο μίσθιο, τι γίνεται... Πρέπει να ξέρουμε ξεκάθαρα, γιατί αν είναι να δίνουμε 14 μισθούs... Και πάλι κάθε μήνα θα πρέπει να υπολογίζουμε 1200 συν κάτι, δηλαδή 1350 ή 1450. [41:43] Και αυτά να τα βάζουμε στην άγρη για όταν θα έρθει η ώρα να δώσουμε δύο μισθούς το Δεκέμβρη. Οπότε, επειδή είναι πολύ ιδιαίτερη η φάση της εστίασης, πρέπει καλό λογιστικό γραφείο και να καταγράφουμε τα πάντα. Και να κρατάμε φορολογίες, που πρέπει να ξέρουμε από πριν πόσες είναι. «Μέχρι τόσα λεφτά θα πληρώσεις τόσα», θα σου πει ο Μαρίνος. «Μέχρι τόσα λεφτά θα πληρώσεις τόσα». [42:04] Το ΦΥΠΙΑ σου πάντα στην άκρη, γιατί πρέπει να το αποδώσεις. Ξέρεις ότι θα πάρεις τόσα πράγματα άρα θα έχεις φιππια 100, έχεις πράξεις 200 άρα θα πρέπει να αποδώσεις 100 φιππιά. Πάμε στην άκρη για να ξέρεις μέχρι πότε πρέπει να το αποδώσεις. Γενικά το να χρωστάμε στην εφορία είναι πάρα πολύ ζώρικο πράγμα γιατί πλέον μας βρίσκουν. Και δεύτερον γιατί ρε συ πλέον αυτό το χρέος δουλεύει κατά μας. [42:30] Δηλαδή μετά θα φτάσεις σε ένα σημείο να δουλεύεις για να πληρώνεις τους τόκους χωρίς να αποπληρώνεις το δάνειο στο κράτος. Σε ένα κράτος που μη σου πω πόσο χρουστά είσαι ιδιώτεσαι. Τέλος πάντων, εμείς όμως δεν γίνεται να χρουστάνε. [42:42] Εμείς δεν γίνεται, ναι. Και έτσι όπως το λες και το παρουσιάζεις, ο πληθωρισμός είναι άγγιλος. Γιατί τουλάχιστον δεν δροκανίζει τόσο πολύ όσο. [42:49] Όλο αυτό άμα ξεφ Ο πληθωρισμός όταν έχεις χρέος σου είναι άγγελος. Γι' αυτό κι άλλωστε δεν έχει γίνει καμία σοβαρή και ουσιαστική προσπάθεια στην Ελλάδα να μειωθεί ο πληθωρισμός. Γιατί λέμε ότι διαχειριζόμαστε το ελληνικό χρέος. Βεβαίως το διαχειρισόμαστε. Ποιος το πληρώνει? [43:06] Εμείς. [43:08] Μέσα ο πληθωρησμός. Και ξέρεις, το πληρώναμε τόσο αθόρυβα, που δεν το παίρνουμε καν χαπάρι. Λέμε, α, αποπληρώνατε το χρέος μας νωρίτερα. 5% Πληθωρίσμου είχαμε τον Μάιο Όλη η υπόλοιπα Ευρώπη δύο, δυόμισι. Οκ. [43:24] Τώρα που άφησε και η ECO2 τα επιτόκια, παναγία μου, καλό καλοκαίρι να έχουμε. [43:31] Ναι, ναι, ναι. Είναι όλα υπέρ μας. [43:32] Όλα υπέροχα. [43:34] Πες μου κάτι. Το ταμείο της επιχείρησης είναι δικό του. [43:39] Αλήθεια, πρέπει να πω όχι. [43:42] Πρέπει να το εξηγήσεις αυτό. Αυτό είναι η μεγάλη πλάνη που έχουμε. [43:46] Είναι αυτό που είπα, Σοφία. [43:47] Κι εκεί πρέπει να παίρνει αυτός τελικά, γιατί κάτι πρέπει να παίρνει. [43:49] Ναι. [43:50] Αλλά πώς πρέπει να το προσδιορίζει αυτό. [43:52] Θα σου πω πώς το διαχειρίζομαι εγώ στη δική μου επιχείρηση, γιατί κι εγώ έχω μια οίκε από την οποία πληρώνομαι και παίρνω μισθό. Γιατί ήθελα να είμαι πολύ ξεκάθαρη και πολύ σίγουρη πόσα λεφτά θα παίρνω εγώ από αυτή την επιχείρηση και πόσα λέφτα θα κοστίζω εγώ ως ιδιοκτήτρια που τρέχω την επιχείρηση και όλο αυτό το πράγμα, πόσο θα κοστίζω εγώ στην εταιρεία μου. Ώστε αφού έχει φύγει και ο μισθός μου από τα ταμεία της εταιρείας, να δω τι απομένει και με αυτό το ταμείο που απομένει, Να δω ποια είναι τα επόμενα μου βήματα. Τα επόμενα μου βήματα είναι να μου κόψω μέρισμα γιατί θέλω εγώ παραπάνω πληρωμή. Τα επόμενα μου βοήματα είναι να βάλω ένα αποθεματικό γιατί χρειαζόμαστε και αποθεματικά. [44:34] Επειδή η δική μου εταιρεία πηγαίνει τώρα καλά ή μια εταιρεία εστίασης πηγαίνει καλά τα δύο πρώτα χρόνια, δεν σημαίνει ότι στα δύο μισή χρόνια δεν θα γίνει μια στραβή, θα πέσει μια αυαρία, θα χαλάσει το air condition. Ο καταψύκτης και ο φούρνος μαζί και εντάξει ευτυχώς τώρα έχουμε και την αλφαφρόστατα πάρουμε άμα είναι μπάντελ σε μια καλύτερη τιμή. Αλλά και πάλι θα πρέπει να δώσεις κάποια χρήματα. Εγώ λοιπόν έτσι πως διαχειρίζομαι το ταμείο είναι Σοφία βγάζω έξω και τον δικό μου μισθό Τον συνυπολογίζω δηλαδή στα κόστη της εταιρείας και μετά σε ό,τι μένει προσπαθώ πάντα η επιχείρηση να είναι 12 μήνες μπροστά με ρευστότητα. Και ξέρεις πώς το βρίσκω αυτό? [45:11] Γιατί έχω καταγράψει τα πάντα. Μπορεί να ακούγεται πάρα πολύ δύσκολο και βαρετό, αλλά δύσκολο δεν είναι. Θα το κάνεις την πρώτη φορά, θα σου βγει η πίστη, αλλά θα το έχεις κάνει και θα το έχεις πλέον και θα έχεις εικόνα, ωραία. Και δεν είναι βαρετό, γιατί είναι κομμάτι της επιχειρηματικότητας. Βλέπεις που πάνε τα λεφτά σου και τι γίνεται. [45:29] Όταν, λοιπόν, εγώ ξέρω ότι η επιχείρησή μου έχει πάγια έξοδα με προσωπικό, ρεύματα, νερά, τηλέφωνα, ιστορίες, χίλια ευρώ το μήνα. Αυτά είναι τα πάγια μου. Ωραία. Και ξέρω ότι ο εξοπλισμός που παίρνω σε δέκα χρόνια θα πρέπει να αλλάχθει. Θα πρέπει και αυτό, αν ξέρω ότι ο εξοπλισμός μου σήμερα κόστησε 20 χιλιάρικα. [45:48] Ωραία. Σημαίνει ότι σε 10 χρόνια που θα το ξαναλλάξω και θα χρειαστώ, έστω πάλι 20 χιλιάρικα, προσαυξημένο κάπως με το πληθωρισμό και την ακρίβεια και την άνοδο, έστω ότι θα πάει 30 χιλιάρικα, εγώ ξέρω ότι πρέπει να έχω συν 3 χιλιάρίκα το χρόνο αποθεματικό στο ταμείο μου για τον εξοπλισμό που θα πρέπει να αλλάξω σε 10 χρόνοι. Έτσι. Οπότε, 3 χιλιάρικα το χρόνο, που σημαίνει 3 χιλιάρικα δια 12 έστω 500 ευρώ το μήνα. Ωραία. [46:16] Και τα χίλια που είναι τα κόστι μου, 1.500. Πρέπει αυτά τα 1.500 να τα έχω για τουλάχιστον 12 μήνες, ώστε αν γίνει κάτι στραβό, να ξέρω τι θα έχω να πληρώσω δε ή νερά, ιστορίες, προσωπικό, μέχρι να δω τι θα κάνω και να πάρω τα πάνω μου. Οπότε το ταμείο της εταιρείας, Δεν είναι δικό μας. Το ταμείο της εταιρείας είναι της εταιρείας. Ο μισθός που παίρνουμε από την εταιρεία μας είναι δικός μας. [46:40] Και ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται πολύ αστείο. Θα μου πει, είναι η εταιρεία μου, τρελάθηκες παιδάκι μου. Ναι, αλλά η εταιρείας σου είναι κάτι ξεχωριστό από εσένα. [46:48] Ξέρεις τι λένε, ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι δουλειά του λογιστή να τους τα πει. Η επικοινωνία τους με το λογιστή είναι... Μία φορά το μήνα. Ακόμα και οι ΩΕΕΕ, ειδικά οι καινούργιες πλέον, είναι κάθε μήνα που αποδίδουν ΦΠΑ. Αυτό τους έχει υποχρεώσει να έχουν μια πιο τακτική επικοινωνία με το λογιστήριο. [47:03] Πάλι καλά, γιατί το τρίμινο ξέφυγε, Σοφία. [47:06] Εντελώς. Και δεν μαζευόταν, γιατί τα προσά ήταν μεγάλα. [47:08] Βέβαια. [47:09] Υπάρχουν όμως λύσεις που μπορεί να ξέρουν παράλληλα ή και νωρίτερα από το λογιστήριο, πάνω-κάτω, τι γίνεται με την επιχείρησή τους. Ακό. [47:22] Πλέον ζεσοί υπάρχουν και software τα οποία κοστίζουν έξι ευρώ, έχω δύο ευρώ το μήνα. Υπάρχει τρόπος. Επίσης ξαναλέω, αν δεν θες να πληρώνεις καν αυτό το software και τα δύο εύρω το μήνα, Excel. Θα το φτιάξεις μια φορά, φτιάξ το με το λογιστικό σου γραφείο αυτό το Excel. Θα έχεις εικόνα κάθε μέρα το τι συμβαίνει στην επιχείρησή σου. [47:43] Ωραία. Κι αν τα κάνεις όλα αυτά, πάμε στην καλή περίπτωση, το καλό σενάριο, ότι μπορεί και να επενδύσεις το περίσσεμα. [47:51] Ναι. [47:52] Ποιο είναι αυτό το πέρισμα. Ποιο είναι το ποσό που με ασφάλεια, το λέω στην Ιωάννα, γιατί Ιωάννα, εγώ σε θεωρώ συντηρητική σε αυτό που λες. [48:02] Είμαι. [48:03] Πάντα. Συμφωνούμε. Επομένως, δεν θα πεις πράγματα τα οποία ξεφεύγουν, ή είναι ρίψοκίνδυνα, γιατί το να κάνεις αυτή τη δουλειά, την εστίαση που την περιέγραψες πιο παραστατικά από μένα, που τη ζω κάθε μέρα, και... Όλα να τα τεινάξει στον αέρα από μια ρηψοκίνδυνη επένδυση δεν έχει κανένα νόημα. Άρα, λοιπόν, πάμε να δούμε ποιο είναι το ποσό, το ασφαλές ποσό, για μια επιχείρηση που έχει σκαμπανεβάσματα και αποχηκότητα. [48:33] Που λες αυτό το επενδύο και πώς μπορείς να το επενδυσεις τελικά χωρίς να χρειάζεσαι πέντε διδακτορικά στα οικονομικά. [48:42] Ωραία. Αρχικά, σίγουρα, είναι αυτό που έλεγα και πριν, Σοφία, οι επενδύσεις δεν είναι για τους πλούσιους και τις πλούσιες. Οι επενδύσεις είναι, ξαναλέω, κυρίως για εμάς, μικρομεσαίους και μικρομεσαίες, που εμείς πονάμε από τον πληθωρισμό, εμείς πονάμε από τους έμεισους φόρους, εμείς βλέπουμε την αγοραστική μας δύναμη να ροκανίζεται καθημερινά. Εμείς, ακόμα κι αν οι επενδίσεις μας είναι να μας φέρουν πίσω τον πληθώρισμό δηλαδή να μας δίνουν 5% απόδοση, για Ακόμα και αυτό δεν σημαίνει ότι θα κερδίζουμε από τις επενδύσεις. Σημαίνει ότι δεν θα φτωχοποιούμαστε. [49:17] Που είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και αν το δεις, Σοφία, ρε είναι τρελό το ξέρεις ότι είμαστε από τις χώρες με το μικρότερο ποσοστό ανθρώπων που επενδύουν. Ενώ έχουμε περάσει τόσα βάσανα στα οικονομικά. Και φτωχοιποποιούμαστε! Είμαστε η χώρα που φτωχωποιείται με τα μεγαλύτερα ποσοστά στην Ευρώπη γιατί δεν επενδύουμε. [49:41] Έχεις κάποιο ποσοστό για αυτό. Δεν το λες ότι είμαστε, ξέρω εγώ, πρωτελευταίοι, πέντε από το τέλος. [49:46] Έχω, δεν το θυμάμαι τώρα απ' έξω και όταν δεν θυμάμαι απ' έξω κάτι συγκεκριμένο, δεν θέλω να το λέω. Είμαστε ή τρίτη ή τέταρτη από το τέλος. Μιλάμε τώρα για έναν 7% των Ελλήνων και των Ελληνίδων επενδύει. Το 7% είναι ένα αστείο νούμερο. [50:04] Και οι υπόλοιποι τι κάνουν, πλατάγουν σε μια τράπεζα και πιστεύουν ότι τα φυλάνε. [50:07] Είσαι ένας ρητάρη. Ναι. Ή σε ένα τραπεζικό λογαριασμό. Τα επιτόκια στο τραπεζικό λογαρισμό πλέον είναι μηδέν. [50:14] Τίποτα, ναι. [50:15] Όχι, όχι. Είναι μηδέν. Δηλαδή, αν γουγκλάρουμε επιτόκια καταθέσεων και το όνομα της τράπεζάς μας, θα μας βγάλει μηδέン. [50:22] Άρα τι προτείνεις? [50:23] Προτείνω ο κόσμος να διαβάσει. Δεν χρειάζεται να πιστέψει εμένα ή να είμαι εμπιστευτή, ούτως ή άλλως δεν πουλάω και τίποτα. Εγώ μιλάω για αυτά που κάνω εγώ στα οικονομικά και το πώς αντιλαμβάνομαι εγώ τα οικονομηκά. Έχω φτιάξει και ένα δωρεάν μάθημα, να ξέρεις λέγεται πρώτη επένδυση, πρωτοεπένδυση.gr. Αν μπει ο κόσμος μπορεί να κάνει εντελώς δωρεάν το πρώτο μάθημα για τις επενδύσεις. [50:45] Έχω φτιάξει συγκεκριμένο investment calculator που βλέπεις, βάζεις τα δικά σου νούμερα και βλέπεις π Ναι, δηλαδή αυτό είναι από τα πιο σοβαρά πράγματα που έχω κάνει με όλη αυτή τη γνώση που έχω μαζέψει τόσο καιρό, Σοφία. Να μπει ο κόσμος εκεί να εκπαιδευτεί γιατί κατανοώ. Κατανοώ το φόβο, κατανοώ το άγχος, κατανοώ ότι περάσαμε μία ακραία οικονομική κρίση. Καταλαβαίνω ότι έχουμε περάσει τη φούσκα του 1999 στο χρηματιστήριο που επίσης πάρα πολλοί κόσμος έχασε πάρα πολλά χρήματα, αλλά υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά. Τώρα δεν χρειάζεσαι κανέναν και καμία να πάρει τηλέφωνο, να πάει να αγοράσει για σένα. [51:25] Επίσης τώρα, αν εσύ αγοράσεις κάτι, κάποιος δεν πληρώνεται από αυτό. Στη φουσκά του χρηματιστήριου όλοι ξαφνικά έγιναν χρηματιστές και αυτοί πληρωνόντουσαν αν εσύ αγόραζες. Δεν σου ενδιέφερε αυτό που θα αγοράσεις να είναι καλό. Δεν έβγαζαν χρήματα από το δικό σου κέρδος. Έβγαζαν χρήματα επειδή εσύ αγοράζεις και κάνεις την κίνηση. [51:46] Μπράβο! Εκεί πέρα λοιπόν υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα και δόλος. Δεν λέω ότι όλοι οι χρηματιστές ήτανε. Τέτοιοι άνθρωποι σε εκείνη την περίοδο. Αλλά από τη στιγμή που δόθηκε αυτή η ευκαιρία σε απαταιώνες, την πήρανε και έγινε αυτό που είδαμε στο ελληνικό χρηματιστήριο που ακόμα δεν έχει φτάσει στα επίπεδα του 99 μετά από πολλά χρόνια. [52:08] Οπότε, τώρα που οι επενδύσεις έχουν εκδημοκρατιστεί, μπορείς να τις κάνεις από το κινητό σου τηλέφωνο, μόνος σου, μόνη σου, να διαβάσεις. Σιγά σιγά. Να βάλεις 300, 400, 500 ευρώ στην αρχή. Να δεις πώς είναι. Να βουτήξεις. [52:22] Αν βουτήξεις, θα κολυμπήσεις. [52:25] Και θα μάθεις. [52:25] Θα μάθεις, φυσικά. Τώρα, στο πόσο να επενδύουμε. Σοφία, υπάρχουν Πάρα πολλά πράγματα, πάρα πολλοί τρόποι εκεί έξω από ταμείευσης και επένδυσης. Υπάρχει, ας πούμε, ο τρόπος 70, 20, 10. 70% Είναι για τις ανάγκες μας, 20% είναι για τις επιθυμίες μας, τα λούσα μας, τα γούστα μας, τα έτσι μας, τα αλλιώς μας. [52:47] 10% Είναι 5% από ταμείωση, 5% επένδυτη. Ωραία. Εγώ λέω ότι Εδώ που είμαστε είναι καλό να αποταμιεύουμε όσο περισσότερα μπορούμε, αν μπορούμε, γιατί στην Ελλάδα του σήμερα δεν είναι τόσο εύκολο να αποταμιαίψεις, για να είμαστε τελείως ειλικρινείς. [53:05] Εγώ αυτό το ποσοστό ξέρω ότι είναι πολύ χαμηλό. Ο περισσότερος κόσμος δεν έχει καταθέσει τραπέζα ή έχει κάτω των χιλίων ευρώ. [53:12] Ναι. Νομίζω ότι αυτό το ποσόστο είναι 9 στους 10. Πολύ πρόσφατο το διάβηση. [53:18] Είναι πολύ μεγάλο. [53:18] Είναι πολύ μεγάλο αυτό το ποσόστο. Και είναι και πάρα πολύ λογικό όταν έχουμε πληθωρίσει και την αγορά των ακυνήτων σπίτι μου, ένα σπίτι μου, δύο... Έλεος και ξαφνικά δίνουμε για ένα τριάρι σπίτι, δηλαδή μια οικογένεια με δύο παιδιά, το 93% του μέσου μισθού στην Ελλάδα στο κέντρο της Αθήνας. [53:40] Ναι, ναι. [53:41] Άρα, πώς θα επενδύσει... Δεν θα βγει. Φυσικά. Πώς θα αποταμιεύσει ο άλλος άνθρωπος. Οπότε αυτό που λέω εγώ είναι ότι αποταμιέυμε όσο περισσότερο μπορούμε, φτιάχνουμε το μαξιλαράκι ασφαλείας μας και επενδύουμε τα χρήματα τα οποία δεν θα τα χρειαστούμε άμεσα. [53:59] Αλλά, ότι είναι σημαντικό, Σοφία, 500 ευρώ έχουμε, 300 ευρώ έχουμε, 300. Είναι σημαντικό αυτά τα 300 ευρώ μας, έστω αυτά, να μην χάνουν την αξία και να μην τοχοποιούμαστε άλλο. Δεν χρειάζεται να έχουμε 50.000 ευρώ για να ξεκινήσουμε τις επενδύσεις. Μπορούμε να ξεκινούμε από τα 300. Είναι πολύ σημαντικό να το κάνουμε. [54:19] Έτσι έχουμε μυσνοτροπία. Εξαιρετικά. Εξαιρετικά. Εγώ νομίζω ότι απαντήθηκε το ερώτημα... Τι κάνει η Ιωάννα Φώ στο χορέκα Heroes. [54:27] Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες για όλα αυτά τα θέματα... Τα οποία ταλαιπωρούν τους ήρωες της εστίασης. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθε σήμερα εδώ. Ήτανε μεγάλη μου χαρά. Αντιλαμβάνομαι ότι κάποια πράγματα τα λες... [54:41] Δεν θα πω οργή, αλλά τα λες με... Ναι. Τα λες με ένα τρόπο που καταλαβαίνω ότι... Ανησυχείς και νοιάζεσαι για τον κόσμο που όντως δεν τα βγάζει εύκολα, ειδικά ο κόσμος στις εστίασεις δυσκολεύεται πάρα πολύ και είναι η ευκαιρία να διαβάσει και να μάθει πώς κάποιοι κρυφοί και οι πολλοί τρόποι υπάρχουν να ροκανίζουν το εισόδημα, το οποίο βγάζει με πάρα πολύ μεγάλη δυσκολία. [55:10] Ακριβώς. [55:11] Ιωάννα Φώ, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. [55:13] Ευχαριστώ χορέκα heroes. Περιμένω το επεισόδιο με πάρα πολλή ενυπομονησία. [55:19] Φίλοι μου ήρωες, κάντε like, κάντε subscribe. Επεισόδια αξίας, όπως το σημερινό με την Ιωάννα Φώ, ακολουθούν κι άλλα. Να είστε καλά. [55:27] Ένα, δύο, ένα, δύο. [55:29] Η κούπα της Ιωάννας νομίζω πρέπει να πάει λίγο πιο πίσω για να φαίνεται εκεί, για να φαίνεται το γκέστ. [55:35] Ωραία. Τέλεια. [55:36] Εμένα δικιά μου φαίνεται το χορέκα χείρους. Είναι σούπερ. [55:39] Θέλεις να φαίνεται και στο δικό μου το χορέκα χείρους? [55:41] Όχι, φαίνεται στο δικό μου. Κάτσε, φαίνεται εδώ. Εντάξει, είπαμε. Δεν έχουμε κρίση ταυτότητας. Εντάξει. [55:50] Αυτά ξέρεις τι είναι, κορέ, ε! Backstage! Αυτά είναι λουκουμάκι. [55:55] Ας βγήκε καιρός. [55:59] Περίμενε ξέρα, θέλω όμως... [56:02] Να, ένα ωραίο μπλούπερ. Να βγήκουμε μαζί, ένα ωραίο πατέρα. [56:05] Και στο τέλος, χολς! Επίσημος προηγώ. [56:10] Τοποθέτηση προϊόντος. Ένα, δύο, τρία.