Latest / True Crime 24 - Nederlands / Marie Trintignant

Transcript

Marie Trintignant · True Crime 24 - Nederlands

• 0:00
  Speaker 2: Marie Trintignant was 41 jaar oud. Ze was actrice en
• 0:06
  Speaker 2: ze was dat haar hele leven geweest. Ze werd geboren
• 0:09
  Speaker 2: op 21 januari 1962 in Frankrijk, in een familie waarin
• 0:13
  Speaker 2: film het vak was. Haar vader was Jean-Louis Trintignant, een
• 0:17
  Speaker 2: van de bekendste acteurs van Frankrijk. Haar moeder was Nadine Trintignant,
• 0:22
  Speaker 2: regisseur en scenarioschrijfster. Ze stond als kind al voor de camera,
• 0:26
  Speaker 2: vaak in films die haar moeder regisseerde. Ze groeide daarna
• 0:29
  Speaker 2: uit tot een van de gezichten van haar generatie in
• 0:31
  Speaker 2: de Franse film. Ze werkte met grote regisseurs. Ze werd
• 0:35
  Speaker 2: genomineerd voor prijzen. Ze speelde in de jaren 80 en
• 0:39
  Speaker 2: 90 in films die in Frankrijk iedereen kende. Ze had
• 0:42
  Speaker 2: vier zoons. Ze had ze bij vier verschillende mannen. Dat
• 0:46
  Speaker 2: klinkt als iets om achter de hand te houden, en
• 0:48
  Speaker 2: dat is het niet. Het is hoe haar leven eruit zag.
• 0:51
  Speaker 2: Ze was iemand die relaties aanging, kinderen kreeg en verder ging.
• 0:56
  Speaker 2: De jongste was nog klein in 2003. Ze was op
• 0:59
  Speaker 2: dat moment getrouwd met de schrijver en regisseur Samuel Benjetrit.
• 1:03
  Speaker 2: Ze waren gescheiden van elkaar gaan leven. En ze had
• 1:07
  Speaker 2: een nieuwe relatie. Haar partner heette Bertrand Cantat. Hij was
• 1:11
  Speaker 2: geboren in 1964 in Pau, in het zuidwesten van Frankrijk.
• 1:16
  Speaker 2: Hij was zanger. En niet zomaar een zanger. Hij was
• 1:20
  Speaker 2: de frontman van Noir Désir, een van de belangrijkste Franse
• 1:23
  Speaker 2: rockbands van de jaren 80 en 90. Het is moeilijk
• 1:26
  Speaker 2: om aan een niet-Frans publiek uit te leggen wat die
• 1:28
  Speaker 2: band daar betekende. Noir Désir was groot. Ze verkochten miljoenen platen.
• 1:34
  Speaker 2: Hun teksten werden gelezen als literatuur. Kant dat gold als
• 1:37
  Speaker 2: een charismatisch podiumdier? En hij werd in Frankrijk vergeleken met
• 1:40
  Speaker 2: Jim Morrison. Hij was ook politiek. Hij sprak zich uit
• 1:44
  Speaker 2: tegen racisme, tegen extreemrechts, voor mensenrechten. Hij was in Frankrijk
• 1:48
  Speaker 2: in die jaren een geluid waar veel jonge mensen naar luisterden.
• 1:51
  Speaker 2: Dat detail doet ertoe voor de rest van dit verhaal.
• 1:54
  Speaker 2: In de zomer van 2003 was Marie Trintegjant aan het werk.
• 1:58
  Speaker 2: Ze speelde de hoofdrol in een televisiefilm over Colette, de
• 2:01
  Speaker 2: Franse schrijfster. De film heette Colette, une femme libre. Colette,
• 2:06
  Speaker 2: een vrije vrouw. De regisseur was haar moeder, Nadine Trintegjant.
• 2:11
  Speaker 2: De opnames vonden plaats in Litouwen, in de hoofdstad Vilnius.
• 2:15
  Speaker 2: Dat gebeurt vaker dan mensen denken. Vilnius heeft een oude
• 2:19
  Speaker 2: binnenstad die er op film uitziet als Midden-Europa van rond 1900,
• 2:23
  Speaker 2: en de productiekosten liggen er lager dan in Frankrijk. Dus
• 2:26
  Speaker 2: was een Franse filmploeg die... Zomer in Vilnius. Marie Trinten
• 2:32
  Speaker 2: Jant was er. Haar moeder was er. Haar broer was er.
• 2:37
  Speaker 2: En Bertrand Cantat was meegekomen. Ze verbleven in een hotelkamer
• 2:42
  Speaker 2: in de stad. Het is de nacht van 26 op
• 2:44
  Speaker 2: 27 juli 2003. Er ontstond in die hotelkamer ruzie. Volgens
• 2:49
  Speaker 2: wat er later in de rechtszaal is vastgesteld ging die
• 2:52
  Speaker 2: ruzie over een tekstbericht. Marie Trintignant had een sms ontvangen
• 2:56
  Speaker 2: van haar echtgenoot van wie ze gescheiden leefde. Bertrand Cantat
• 3:00
  Speaker 2: werd woedend. Wat er daarna gebeurde is door de rechtbank
• 3:04
  Speaker 2: in Vilnius vastgesteld en ik geef het weer zoals het
• 3:07
  Speaker 2: in het vonnen staat. Hij sloeg haar. Hij sloeg haar
• 3:10
  Speaker 2: tegen het hoofd en in het gezicht. De rechtbank ging
• 3:14
  Speaker 2: uit van 19 vuistslagen. Haar aangezichtsbeenderen braken. Ze liep hersenletsel op.
• 3:20
  Speaker 2: Ze raakte buiten bewustzijn. En toen gebeurde er iets waar
• 3:24
  Speaker 2: in Frankrijk 20 jaar later nog steeds over wordt gesproken.
• 3:28
  Speaker 2: Er werd geen hulp gehaald. Zeven uur lang. Zeven uur
• 3:32
  Speaker 2: lang lag een vrouw met zwaar hersenletsel in een hotelkamer.
• 3:35
  Speaker 2: En er kwam geen ambulance. Wat er uiteindelijk voor zorgde
• 3:39
  Speaker 2: dat er hulp kwam, was haar familie. Haar broer maakte
• 3:42
  Speaker 2: zich zorgen en schakelde de hulpdiensten in om te laten
• 3:45
  Speaker 2: kijken in de hotelkamer. Toen die aankwamen, was Marie Trintichant
• 3:49
  Speaker 2: in een diep coma geraakt. Ze werd de volgende dag
• 3:52
  Speaker 2: opgenomen in een ziekenhuis in Vilnius. Daarna werd ze overgebracht
• 3:56
  Speaker 2: naar Frankrijk, naar een kliniek in Neuilly-sur-Seine, bij Parijs. Daar
• 4:00
  Speaker 2: werd ze geopereerd. Op 1 augustus 2003 overleed ze. De
• 4:05
  Speaker 2: doodsoorzaak was hersenoedeem als gevolg van haar verwondingen. Ze was
• 4:09
  Speaker 2: 41 jaar oud en ze liet vier zoons achter. Wat
• 4:13
  Speaker 2: Bertrand Cantat zei, vanaf het begin, was dat het een
• 4:15
  Speaker 2: ongeluk was geweest. Hij sprak over een ruzie tussen geliefden.
• 4:20
  Speaker 2: Over een val. Over iets wat uit de hand was gelopen.
• 4:25
  Speaker 2: Die versie is in Frankrijk in de eerste weken door
• 4:27
  Speaker 2: een deel van de pers overgenomen en dat is een
• 4:29
  Speaker 2: van de onderdelen van deze zaak waar later het meest
• 4:32
  Speaker 2: over is geschreven. Want de woorden die toen werden gebruikt
• 4:35
  Speaker 2: waren woorden als drama, als noodlot, als passie. In het
• 4:39
  Speaker 2: Frans bestaat daar een uitdrukking voor. Crime passionnel. Misdaad uit hartstocht.
• 4:46
  Speaker 2: Dat is geen juridische categorie. Het is een cultureel begrip.
• 4:49
  Speaker 2: En het heeft in Frankrijk decennia lang gefunctioneerd als een
• 4:53
  Speaker 2: verzachtende omstandigheid in het hoofd van het publiek. Het suggereert
• 4:56
  Speaker 2: dat iemand zo hevig lief had, dat hij zichzelf verloor.
• 5:00
  Speaker 2: Wat het in de praktijk beschrijft is een man die
• 5:02
  Speaker 2: een vrouw doodt. De familie van Marie Trintiant heeft zich
• 5:06
  Speaker 2: daar vanaf het begin tegen verzet. Haar moeder, Nadine Trintiant,
• 5:10
  Speaker 2: die zelf in Vilnius was geweest, is publiek gaan spreken.
• 5:14
  Speaker 2: Ze schreef een boek over haar dochter. Ze heeft geweigerd
• 5:17
  Speaker 2: mee te gaan in de gedachte dat dit een tragisch
• 5:19
  Speaker 2: ongeval was. Het proces vond plaats in Vilnius, in maart 2004.
• 5:24
  Speaker 2: Dat is op zichzelf een bijzonderheid. Een Franse zanger die
• 5:28
  Speaker 2: terecht stond in Litouwen, voor de dood van een Franse actrice,
• 5:32
  Speaker 2: voor een rechtbank van drie Litouwse rechters, in een zaak
• 5:35
  Speaker 2: die in Frankrijk elke voorpagina haalde. De familie Trintigjant was aanwezig.
• 5:40
  Speaker 2: Nadien Trintigjant. Roman Kolinka. De oudste zoon van Marie. Bertrand
• 5:47
  Speaker 2: Cantat sprak in de rechtszaal. Hij bood zijn excuses aan
• 5:50
  Speaker 2: de familie van Marie Trintigjant aan. Hij vroeg om vergeving.
• 5:55
  Speaker 2: De officier van justitie eiste negen jaar. Op de vraag
• 5:58
  Speaker 2: van de verdediging stond de stelling dat het geen opzet
• 6:01
  Speaker 2: was geweest. De rechtbank deed eind maart 2004 uitspraak. Het
• 6:05
  Speaker 2: oordeel van de drie rechters was, dat zijn schuld buiten
• 6:08
  Speaker 2: kijf stond. Hij werd veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf. De
• 6:13
  Speaker 2: juridische kwalificatie is het meest interessante deel van dit vonnis,
• 6:17
  Speaker 2: en ze is lastig te vertalen. In het Litouwse recht
• 6:20
  Speaker 2: werd het aangeduid als doden met indirect opzet. Juristen noemen
• 6:23
  Speaker 2: dat dodes eventuales. Het betekent dat iemand de dood niet
• 6:27
  Speaker 2: als doel had, maar dat hij bij zijn handelen de
• 6:30
  Speaker 2: reële mogelijkheid van die dood heeft aanvaard en toch doorging.
• 6:33
  Speaker 2: Je wilde haar niet doden. Maar toen je haar 19
• 6:36
  Speaker 2: keer tegen het hoofd sloeg, nam je de kans dat
• 6:38
  Speaker 2: ze zou sterven voor lief. Dat is zwaarder dan doodslag
• 6:42
  Speaker 2: en lichter dan moord. Gevraagd of hij de uitspraak begreep,
• 6:46
  Speaker 2: knikte Bertrand Cantat en zei hij ja. Zijn Franse advocaat
• 6:50
  Speaker 2: noemde de straf buitensporig. Er werd van twee kanten beroep aangetekend.
• 6:55
  Speaker 2: Zijn Litouwse advocaat vroeg om verlaging naar vier jaar. De
• 6:59
  Speaker 2: advocaten van de familie Trintegiant vroegen om verhoging naar tien jaar.
• 7:03
  Speaker 2: De straf van acht jaar bleef staan. Hij zat eerst
• 7:06
  Speaker 2: vast in Litouwen en werd daarna overgebracht naar Frankrijk om
• 7:09
  Speaker 2: zijn straf daaruit te zitten. En in 2007 kwam hij vrij.
• 7:13
  Speaker 2: Hij had vier jaar vastgezeten van de acht. Dat gebeurde
• 7:16
  Speaker 2: via voorwaardelijke invrijheidsstelling. Waarbij hij zich aan voorwaarden moest houden
• 7:21
  Speaker 2: en onder toezicht stond. In 2010 werd dat toezicht opgeheven.
• 7:26
  Speaker 2: En toen begon het deel van deze zaak dat Frankrijk
• 7:28
  Speaker 2: pas veel later echt is gaan bespreken. Want hij ging
• 7:31
  Speaker 2: weer optreden. Hij nam op. Hij stond op podia. Hij
• 7:36
  Speaker 2: werkte in de muziek, in het theater, aan projecten met
• 7:40
  Speaker 2: andere artiesten. En elke keer dat hij dat deed, was
• 7:43
  Speaker 2: er verzet. Er kwamen protesten. Er kwamen oproepen tot boycott.
• 7:48
  Speaker 2: Er waren zalen die afzegden en zalen die doorgingen. Er
• 7:52
  Speaker 2: waren journalisten die vonden dat een man zijn straf had
• 7:54
  Speaker 2: uitgezeten en verder mocht leven. En er waren mensen die
• 7:57
  Speaker 2: vonden dat het podium een beloning is en geen recht.
• 8:00
  Speaker 2: Die discussie is in Frankrijk nooit opgehouden. Ondertussen was er
• 8:04
  Speaker 2: in januari 2010 iets gebeurd waar destijds relatief weinig aandacht
• 8:08
  Speaker 2: voor was. De ex-vrouw van Bertrand Cantat, Christina Rady, werd
• 8:12
  Speaker 2: dood aangetroffen in haar woning in Bordeaux. Ze had zichzelf opgehangen.
• 8:16
  Speaker 2: Zij was de moeder van zijn kinderen. Ze was na
• 8:18
  Speaker 2: zijn vrijlating weer met hem gaan samenleven. Er werd destijds
• 8:22
  Speaker 2: onderzoek gedaan en dat werd gesloten. De zaak bleef daarna
• 8:25
  Speaker 2: jarenlang in de marge van het publieke debat hangen. En
• 8:28
  Speaker 2: in 2025 veranderde dat. In maart van dat jaar verscheen
• 8:32
  Speaker 2: op een groot streamingplatform een Franse documentaire serie in drie
• 8:36
  Speaker 2: delen over deze zaak. De titel laat aan duidelijkheid niets
• 8:39
  Speaker 2: te wensen over. Van rockster tot moordenaar. De serie werd
• 8:44
  Speaker 2: enorm veel bekeken en ze deed in Frankrijk iets wat
• 8:47
  Speaker 2: de rechtszaak in 2004 niet had gedaan. Ze verplaatste de
• 8:51
  Speaker 2: zaak van de categorie tragedie naar de categorie huiselijk geweld.
• 8:55
  Speaker 2: Dat klinkt als een woordenspel. Het is het niet. Als
• 8:59
  Speaker 2: iets een tragedie is, is er een noodlot, en zijn
• 9:01
  Speaker 2: er twee mensen die er samen in terecht zijn gekomen.
• 9:04
  Speaker 2: Als iets huiselijk geweld is, is er een dader, is
• 9:07
  Speaker 2: er een slachtoffer, en is er meestal een geschiedenis. De
• 9:10
  Speaker 2: documentaire ging in op die geschiedenis, en ze ging in
• 9:13
  Speaker 2: op de dood van Christina Rady. In juli 2025 maakte
• 9:17
  Speaker 2: het Openbaar Ministerie in Bordeaux, de stad waar Bertrand Cantat
• 9:21
  Speaker 2: vandaan komt, bekend dat het een nieuw onderzoek opende. Dat
• 9:24
  Speaker 2: onderzoek richt zich op mogelijke opzettelijke geweldpleging tegen zijn ex-vrouw
• 9:28
  Speaker 2: Christina Rady. Op het moment van deze opname loopt dat onderzoek.
• 9:32
  Speaker 2: Er is geen aanklacht. Er is geen veroordeling. Wat er is,
• 9:36
  Speaker 2: is een onderzoek dat is heropend nadat een documentaire een
• 9:39
  Speaker 2: publiek debat had losgemaakt. Ik wil iets zeggen over waarom
• 9:43
  Speaker 2: deze zaak in Frankrijk zo blijvend is. Er zijn in
• 9:46
  Speaker 2: Frankrijk elk jaar meer dan 100 vrouwen die worden gedood
• 9:49
  Speaker 2: door hun partner of ex-partner. De meeste van hen kent niemand.
• 9:53
  Speaker 2: Marie Trintigiant was beroemd. Haar vader was beroemd. Haar moeder
• 9:57
  Speaker 2: was beroemd. En de man die haar doodde was beroemd,
• 10:01
  Speaker 2: en hij was bovendien iemand met wie een hele generatie
• 10:04
  Speaker 2: Franse jongeren zich verbonden voelde. Daardoor werd deze ene zaak
• 10:09
  Speaker 2: het scherm waarop het hele land zijn opvattingen projecteerde. In
• 10:12
  Speaker 2: 2003 ging dat gesprek over passie en over noodlot. In
• 10:16
  Speaker 2: 2025 ging datzelfde gesprek over geweld tegen vrouwen, over wat
• 10:21
  Speaker 2: een samenleving doet met een dader die zijn straf heeft uitgezeten,
• 10:24
  Speaker 2: en over de vraag of kunst losstaat van de mens
• 10:26
  Speaker 2: die haar maakt. Dat is dezelfde zaak, met twintig jaar ertussen,
• 10:30
  Speaker 2: en met een compleet ander vocabulaire. Er is nog iets
• 10:33
  Speaker 2: in dit dossier waar ik bij wil blijven staan, en
• 10:35
  Speaker 2: het zijn de zeven uur. Van alles wat er in
• 10:38
  Speaker 2: die hotelkamer in Vilnius is gebeurd, is dat het gegeven
• 10:41
  Speaker 2: dat het moeilijkste verdragen is. Het letsel was er om
• 10:44
  Speaker 2: ongeveer drie uur in de nacht. De hulpdiensten kwamen zeven
• 10:47
  Speaker 2: uur later. En ze kwamen omdat haar broer alarm sloeg.
• 10:51
  Speaker 2: In die zeven uur was er hulp mogelijk. Vilnius is
• 10:54
  Speaker 2: een Europese hoofdstad met ziekenhuizen. Er was een receptie in
• 10:57
  Speaker 2: dat hotel. Er was een telefoon in die kamer. Artsen
• 11:01
  Speaker 2: die zich over deze zaak hebben uitgelaten, wijzen erop dat
• 11:04
  Speaker 2: bij hersenletsel het eerste uur bepalend is. Zwelling van de
• 11:07
  Speaker 2: hersenen is een proces dat je kunt afremmen als je
• 11:09
  Speaker 2: er op tijd bij bent. Of het iets had uitgemaakt
• 11:12
  Speaker 2: weet niemand. Wat we wel weten, is dat het niet
• 11:15
  Speaker 2: is geprobeerd. Ik wil eindigen bij haar want zij is
• 11:19
  Speaker 2: in 20 jaar Franse discussie over hem vaak een voetnoot
• 11:22
  Speaker 2: geworden in haar eigen verhaal. Marie Trintiant was 41 jaar oud.
• 11:27
  Speaker 2: Ze was actrice sinds haar kindertijd. Ze was de dochter
• 11:30
  Speaker 2: van twee mensen die de Franse film hebben gemaakt en
• 11:32
  Speaker 2: ze was daarnaast op eigen kracht een van de gezichten
• 11:34
  Speaker 2: van haar generatie. Ze had vier zoons. In de zomer
• 11:38
  Speaker 2: van 2003 was ze in Vilnius om een film af
• 11:41
  Speaker 2: te maken die ging over een vrouw die in het
• 11:43
  Speaker 2: Frankrijk van rond 1900 haar eigen weg koos. Ze speelde
• 11:47
  Speaker 2: de hoofdrol. Haar moeder regisseerde. De film heette Colette, een
• 11:51
  Speaker 2: vrije vrouw. Ze heeft hem niet afgemaakt. Dank je wel
• 11:55
  Speaker 2: voor het luisteren.