Latest / Mama Baas Podcast / OUDERS KOMEN SAMEN VAN MARS: Over botsende opvoedingsstijlen en blijven samenwerken als team
Transcript
- 0:00SPEAKER_06: En niet uw kinderen ook mee gaan betrekken in uw eigen verdriet of uw eigen kwaadheid.
- 0:04SPEAKER_06: Ik weet dat dat een hele moeilijke is, maar dat heeft zo'n zware consequenties.
- 0:11SPEAKER_06: Voor je kinderen dat ook slecht praten voor andere ouderen en zo die dingen.
- 0:16SPEAKER_06: Probeer dat echt niet te doen.
- 0:21SPEAKER_01: Welkom bij de MamaBaas podcast reeks.
- 0:24SPEAKER_01: Ouders komen samen van Mars.
- 0:26SPEAKER_04: De plek voor al de Zenaasklugers en Lunchbox ook tijd willen maken voor elkaar.
- 0:30SPEAKER_01: Wij zijn Jeff en Elke, oprichters van Moet.
- 0:32SPEAKER_01: Het Instagram account vol inspiratie voor date nights en quality time.
- 0:36SPEAKER_01: Samen met experten en ervaringsdeskundigen duiken we in de grootste uitdaging van ouderschap en relaties.
- 0:42SPEAKER_04: Inderdaad, verwacht geen perfecte plaatjes, maar echte verhalen, herkenbare struggles en gelukkig ook veel humor.
- 0:51SPEAKER_04: Welkom bij een nieuwe aflevering van Ouders komen samen van Mars.
- 0:54SPEAKER_04: Vandaag schuift Sarah Hertens opnieuw aan tafel bij ons.
- 0:58SPEAKER_01: En we hebben het over structuur, grenzen, verschil in opvoedstijlen en ja wel, ook wat er gebeurt als jij als koppel niet meer uitkomt en beslist om uit elkaar te gaan.
- 1:08SPEAKER_04: Welkom terug, Sarah.
- 1:09SPEAKER_04: Dankjewel.
- 1:10SPEAKER_04: Je had het in de vorige podcast al een aantal keer laten vallen dat structuur superbelangrijk is.
- 1:16SPEAKER_04: Maar waarom is dat eigenlijk zo belangrijk, die structuur?
- 1:19SPEAKER_06: Ja, structuur geeft rust.
- 1:22SPEAKER_06: Als je allebei weet waar je aan toe bent en ook de kinderen, dat geeft gewoon rust.
- 1:30SPEAKER_06: En ook omdat je, bijvoorbeeld in die structuur dan weet van oké, dit zijn momenten dat het heel druk is.
- 1:36SPEAKER_06: Bijvoorbeeld de ochtendsputsen of de avondsputsen in het gezin, zeg ik altijd.
- 1:40SPEAKER_06: Maar dan komt er een momentje dat ik toch even kan gaan sporten, of dat we wandeling kunnen maken, of dat de kinderen in bed liggen en dat we even een moment met ons tweeën hebben, zo weten waar we aan toe bent.
- 1:50SPEAKER_06: En dat is minder van belang als je nog geen kinderen hebt, dan ben je daar minder mee bezig, omdat er dan nog veel meer momenten zijn dat je eigen tijd hebt, dat je tijd samen hebt.
- 2:01SPEAKER_06: Maar dat wordt gewoon veel minder als je ouders wordt.
- 2:05SPEAKER_06: En dan kan die structuur ervoor zorgen dat je toch nog het gevoel hebt van oké, ik heb nog een eigen leven buiten het ouderschap.
- 2:14SPEAKER_06: Hoe god is?
- 2:15SPEAKER_06: Ja, wie god is absoluut.
- 2:17SPEAKER_06: En dat is voor sommige mensen, voor mezelf, was dat ook bijvoorbeeld een hele grote aanpassing, want ik ben iemand die absoluut niet graag plant en redelijk chaotisch is.
- 2:25SPEAKER_06: Maar daar heb ik echt wel geleerd door dat wel te doen, dat dat ook echt kan uitkijken naar dingen.
- 2:32SPEAKER_06: Zo van die lichtmomentjes.
- 2:36SPEAKER_06: En dat is belangrijk.
- 2:37SPEAKER_06: Dat je weet van oké, in de drukke week is dat lichtmomentje en dat.
- 2:41SPEAKER_06: En daar kun je dan aan vasthouden.
- 2:43SPEAKER_04: Ja, naar uitkijken ook wel.
- 2:45SPEAKER_01: En ik denk dat die structuur is belangrijk en ik denk dat dat een goede streven is.
- 2:50SPEAKER_01: Maar natuurlijk, te veel structuur is niet goed.
- 2:54SPEAKER_01: En vaak loop het ook niet echt helemaal zoals we het hebben ingeplant in die structuur.
- 2:58SPEAKER_01: Uitzondering zijn verjaardagsfeestje en dan zomeravon die uitlopen.
- 3:02SPEAKER_01: We zitten dan toch eens langer daar.
- 3:04SPEAKER_01: Hoe ga je daar eigenlijk als koppel, of als gezin zelfs flexibel mee om.
- 3:09SPEAKER_01: Zonder dat je daar de controle kwijtraakt of dat je terug helemaal hervalt in, het is alleen maar chaos.
- 3:14SPEAKER_06: Ja, het is daar ook weer inderdaad weer een stukje blijven vasthouden.
- 3:19SPEAKER_06: Ik denk dat ik in de vorige podcast iets gezegd heb van toch wel bijvoorbeeld op zondagochtend bij het koffietje even de week overlopen.
- 3:28SPEAKER_06: En dat gaat je uiteindelijk.
- 3:30SPEAKER_06: Ik denk dat mensen dat ook al herkennen in werksituaties, of zo het loopt nooit allemaal altijd zoals het gepland is.
- 3:36SPEAKER_06: Dus je gaat ook wel wat marges moeten inbouwen.
- 3:38SPEAKER_06: En eventueel wat plan B hebben op moment van stel dat dat niet zou lukken, wat zijn dan mogelijkheden?
- 3:46SPEAKER_06: Dus dat dat wel belangrijk is om, ja, ook wat jij zegt, die flexibiliteit te kunnen.
- 3:51SPEAKER_06: Allee, die spontaniteit mag ook niet volledig weggaan.
- 3:54SPEAKER_06: Je mocht ook een keer eens inderdaad kunnen zeggen van oh, spontaan, we gaan niet doen, of het is leuk, we blijven wat langer.
- 4:00SPEAKER_06: Of probeer daar inderdaad ook niet te rigide in te worden.
- 4:06SPEAKER_06: Maar ja, hoe moet je dan zeggen, ze zeggen dat altijd, als je goed voorbereid bent, dan is het ook makkelijker om te gaan freewillen.
- 4:15SPEAKER_06: Dat je altijd kunt terugvallen op je basisstructuur.
- 4:18SPEAKER_06: Bijvoorbeeld mensen die spreken, lezingen geven of zo.
- 4:22SPEAKER_06: Die zijn eigenlijk meestal altijd heel goed voorbereid.
- 4:25SPEAKER_06: Maar dat wil niet zeggen dat ze zich houden aan een voorbereiding, maar dat geeft wel een stukje houvast.
- 4:30SPEAKER_06: En dat is eigenlijk iets waar op heel veel dingen van toepassing is.
- 4:34SPEAKER_04: Ja, inderdaad, want ik denk, ja, te weinig structuur is niet goed, maar te veel ook natuurlijk niet, maar zijn er zo signalen dat je zegt van ja, hier zien we toch wel dat er net te veel of te weinig structuur is.
- 4:45SPEAKER_06: Ja, te veel, denk ik, wanneer je het gevoel hebt van niks kan meer spontaan kan.
- 4:50SPEAKER_06: Of we worden helemaal geleefd door het tempo van de kinderen, wat in het begin, als ze heel klein zijn, misschien wel zo is, maar wat stil ik is aan, toch wel wat meer in balans moet komen, dat je ook als ouders kunt zeggen van nee, inderdaad, we blijven langer over dat rasje zitten, of we gaan toch die uitstap doen en zo verre.
- 5:06SPEAKER_06: De kinderen moeten zich ook leren aanpassen aan het ritme van ouders.
- 5:10SPEAKER_06: Dus dat is zo in het begin, oké, gaat het helemaal het ritme van het kind zijn, maar daar moet wel een verschuiving in komen.
- 5:17SPEAKER_06: En wat je heel vaak ziet, is dat ouders er veel te lang aan vasthouden, aan het ritme van de kinderen.
- 5:25SPEAKER_06: En dan inderdaad, ook volledig hun eigenheid en alleen nog maar mama en papa zijn en die volledige focus op de ouderschap zitten.
- 5:34SPEAKER_06: Dus nee, kinderen moeten ook leren om zich aan te passen aan het volwassen leven, om het zo te zeggen.
- 5:40SPEAKER_06: Dus dat denk ik, als je het gevoel hebt van er is geen ruimte meer.
- 5:44SPEAKER_06: En als er te veel structuur, als er te weinig structuur.
- 5:48SPEAKER_06: Ja, dat soort dingen, frustraties, irritaties, het is niks geregeld, wie ging nu de kinderen halen.
- 5:55SPEAKER_06: En dat komt ook tussen jullie als gaal schoon, en dat komt tussen jullie als koppel.
- 6:01SPEAKER_06: Maar ja, ik heb dat nu gepland en ik dacht dat jij dat ging doen.
- 6:04SPEAKER_06: Maar we hebben dat toch niet duidelijk afgesproken.
- 6:05SPEAKER_06: En ja, dat is heel jammer, natuurlijk.
- 6:09SPEAKER_06: Want het zorgt voor heel veel frustratie.
- 6:11SPEAKER_04: Frustratie tussen elkaar.
- 6:13SPEAKER_04: Ja, absoluut.
- 6:15SPEAKER_01: Ja, ik denk dat dat is denk ik een van de grootste topics.
- 6:19SPEAKER_01: Ik denk vooral dat het te weinig structuur, rapper voor frustratie gaat zorgen, dan te veel structuur.
- 6:25SPEAKER_01: Omdat daar zit een rapper in chaos.
- 6:28SPEAKER_04: Ja, want natuurlijk, je hebt ook niet altijd dat beide personen hetzelfde zijn.
- 6:32SPEAKER_04: In tegendeel.
- 6:34SPEAKER_04: Als de ene net heel veel structuur nodig heeft of wil en de andere niet, dan zit je daar eigenlijk ook al niet op één golflinken.
- 6:40SPEAKER_06: Nee, dat is een hele moeilijke.
- 6:41SPEAKER_06: En daar gaat het ook wel weer zoals in alles in een relatie, over compromisses sluiten.
- 6:47SPEAKER_06: Kijken van hoe je toch nog voldoen aan wat je zelf nodig hebt, maar ook rekening houden met de behoeften of noden van je partner.
- 6:57SPEAKER_06: En dat is een stukje die verschillen niveleren.
- 7:01SPEAKER_06: Of die mildheid voor elkaar ook.
- 7:03SPEAKER_06: Als jij weet dat je partner heel veel nodig van structuur, maar je hebt zoiets ja, dan gaat je toch ergens het tandje moeten bijsteken.
- 7:10SPEAKER_06: Maar dan kun jij misschien voor de spontane nood zorgen of zo.
- 7:14SPEAKER_06: Dus het is altijd een stukje tegemoet komen aan wat je allebei nodig hebt.
- 7:18SPEAKER_04: Ja, of misschien inderdaad, dat je bepaalde zaken zegt van oké, daar gaan we wel heel veel structuur.
- 7:24SPEAKER_04: De structuur die de ene partner nodig heeft, insteken, maar op andere vlakken misschien net wat minder, dat je daar misschien ook in kan.
- 7:33SPEAKER_04: Ja, de middenweg vinden.
- 7:35SPEAKER_06: Dat je daar ook weer het gevoel hebt van oké, het is gelijkwaardig.
- 7:38SPEAKER_06: Dat je zegt van oké, in de week met het werken en de school en het huishouden en zo verder.
- 7:44SPEAKER_06: Ja, dat gaat bijna niet anders.
- 7:46SPEAKER_06: Dat gaat je moeten afspreken.
- 7:47SPEAKER_06: Maar het weekend houden we misschien wat meer open.
- 7:50SPEAKER_06: Meer flexibel.
- 7:52SPEAKER_06: Voor spontane dingen.
- 7:53SPEAKER_06: Dus ja, dat is een hele goede wat je aan heeft.
- 7:58SPEAKER_01: Ik denk dat we raken het eigenlijk al de hele tijd een klein beetje aan.
- 8:02SPEAKER_01: Dat is een beetje de stijl van de persoon.
- 8:04SPEAKER_01: Dus we hebben de opvoedingsstijl, waar we allemaal inzitten.
- 8:10SPEAKER_01: Ik denk eerder vaak dan niet, dat stijlen niet volledig gelijk lopen tussen de partners en dat dat ook niet gemakkelijk is.
- 8:20SPEAKER_01: Hoe pak dat dat aan als die opvoedingsstijlen botsen?
- 8:24SPEAKER_06: Dus wat je zelf al zei, het is heel normaal dat opvoedingsstijlen verschillen.
- 8:31SPEAKER_06: Als twee mensen samenkomen, je hebt allebei je rugzak, je hebt allebei je je geschiedenis, je hebt allebei je opvoeding gehad, het nest waar je uit voortkomt, zal ik maar zeggen, wat je meegekregen hebt van waarden en normen.
- 8:46SPEAKER_06: En als twee systemen samenkomen, dan is het heel logisch dat dat soms voor wrijving op sommige vlakken gaat botsen.
- 8:54SPEAKER_06: Want je wordt je daar soms ook pas van bewust als je in relatie bent of als je zelf als gaat samenwonen, is dat vaak de eerste stap.
- 9:02SPEAKER_06: Dan word je eigenlijk pas bewust van oh, wij deden dat thuis zo en jij doet dat anders.
- 9:06SPEAKER_06: En jij doet het anders.
- 9:08SPEAKER_04: Hoe kan dit?
- 9:10SPEAKER_04: Hoe kan dit?
- 9:11SPEAKER_06: Ja, maar dat is toch normaal, of dat is toch standaard?
- 9:13SPEAKER_06: Of dat is toch zo.
- 9:15SPEAKER_06: Dat is eigenlijk heel mooi vind.
- 9:16SPEAKER_06: Ik vind dat altijd iets heel boeiend als zo twee systemen samenkomen, wat dat dan doet.
- 9:21SPEAKER_06: En natuurlijk, wat is de uitdaging van ieder koppel om een eigen subsysteem te gaan ontwikkelen, waarin er nog altijd wel ruimte blijft voor je eigenheid.
- 9:29SPEAKER_06: Dus altijd weer die balansse verbinding, waarin je de doorsnede hebt, want ik stelde altijd zo voor met twee verzamelingen, waarin de verbinding de doorsnede is, maar waar je ook nog een stukje autonomie hebt.
- 9:41SPEAKER_06: Natuurlijk als het over kinderen gaat, als het over gaat, over kleurkeuze of zo.
- 9:50SPEAKER_06: Ik bedoel, daar kun je elkaar nog.
- 9:52SPEAKER_06: Dat is nog niet zo fundamenteel, maar als het over opvoeding van kinderen gaat, dan gaat het wel over iets heel fundamenteel.
- 9:58SPEAKER_06: Dus daar gaat het heel belangrijk zijn om tot een compromis te komen, waar je anders nog kunt zeggen.
- 10:03SPEAKER_06: Agree to disagree.
- 10:04SPEAKER_06: Goed, jij denkt er nu over en ik denk er het mijn over.
- 10:08SPEAKER_06: Ga je dat niet kunnen doen bij de opvoeding, en gaat je echt wel gaan zeggen van hoe gaan we hier een manier vinden waar we ons allebei goed bij voelen.
- 10:17SPEAKER_06: Wat vinden we allebei belangrijk?
- 10:19SPEAKER_06: Waarin kunnen we een compromis luiten, waarin niet.
- 10:23SPEAKER_06: En weet ook, je moog ook als ouder je eigen stijl hebben.
- 10:26SPEAKER_06: Het hoeft ook niet allemaal rechtlijnig en hetzelfde te zijn, zo van kinderen weten ook van ja, bij mama kunnen we dat meer, en bij papa dat.
- 10:38SPEAKER_06: Maar dat mag ook wel.
- 10:39SPEAKER_06: Ik bedoel, dat is ook niet zo erg.
- 10:41SPEAKER_01: Dat vonden we zelf trouwens ook leuk als kind, denk ik.
- 10:43SPEAKER_01: Ja, ja, tuurlijk.
- 10:45SPEAKER_06: Gun hun dat ook.
- 10:46SPEAKER_01: Ja, exact.
- 10:48SPEAKER_06: Dus ja, dat is zo.
- 10:49SPEAKER_06: Dus dat mag ook.
- 10:51SPEAKER_06: En je mocht ook je persoonlijkheid laten doorschijnen in je manier waarop je opvoed.
- 10:58SPEAKER_06: De kinderen pikken daar sowieso van mee.
- 11:01SPEAKER_06: En als ze weten van op, bij mama is misschien meer chaot, en bij papa is eerder.
- 11:06SPEAKER_06: Dat heeft altijd twee kanten, dat mag ook.
- 11:10SPEAKER_06: Maar natuurlijk, op bepaalde vlakken ga je wel tot een compromis moeten komen.
- 11:15SPEAKER_06: En ja, dat zal voor het ene koppel al wat makkelijker zijn dan voor het andere koppel.
- 11:21SPEAKER_06: Maar besef ook wat je komt er eigenlijk op neer dat je ook beseft wat je meegekregen hebt, dat dat niet, dat is uw referentieka, dat is uw blauwdruk.
- 11:31SPEAKER_06: Maar dat staat niet in de steen gebijde.
- 11:34SPEAKER_06: Het is daarom niet per se dat het zo moet.
- 11:37SPEAKER_06: Probeer je viz ook terug wat open te trekken en te kijken.
- 11:41SPEAKER_06: Ah ja, oké, ik heb dat wel meegekregen, maar met die visie of die inbreng, bekijk ik dat nu ook anders.
- 11:48SPEAKER_06: En probeer daar wat zeggen.
- 11:52SPEAKER_06: Ja, wat open-minded in te zijn.
- 11:56SPEAKER_04: Ja, want je gaat aan van dat compromis.
- 11:57SPEAKER_04: Maar ik denk, is dat niet zo wat moeilijk om te weten van oké, waar moeten we wel compromissen in zoeken?
- 12:03SPEAKER_04: En waar tot waar is het oké dat we verschillen als ouder of zo in ons opvoedingsstijl.
- 12:10SPEAKER_06: Ja, ik denk dat het dan meer gaat over wat wil je meegeven aan je kinderen bijvoorbeeld.
- 12:17SPEAKER_06: Ik zeg nu maar bij sommige koppels zijn voor tafelmanieren heel belangrijk.
- 12:21SPEAKER_06: En dat is misschien voor de een heel belangrijk, voor de ander minder.
- 12:26SPEAKER_06: Mocht je daarin verschillen.
- 12:27SPEAKER_06: Ik denk dat probeer dan ook een stukje de gemeenschappelijke deler te vinden.
- 12:32SPEAKER_06: Als je dan zegt van kijk, als we op restaurant gaan, vind je het wel belangrijk dat kinderen weten van oké, wat zijn hier een stukje de?
- 12:40SPEAKER_06: De etiketten.
- 12:41SPEAKER_06: De etiketten, voilà.
- 12:43SPEAKER_06: Dus dat die daar zich toch een stukje kunnen gedragen, zal ik maar zeggen.
- 12:47SPEAKER_06: Maar ja, gaat je in een wegrestaurant of thuis, mag het ook wel wat lossen.
- 12:56SPEAKER_06: Je vindt eigenlijk altijd wel ergens een middenweg.
- 12:59SPEAKER_06: Het is wel belangrijk dat je wel allebei die intentie hebt van dat je niet blijft vasthouden.
- 13:06SPEAKER_06: Zo heb ik het meegekregen en zo moet het.
- 13:09SPEAKER_06: Nee, het moet niet.
- 13:10SPEAKER_06: Er staat niet in steening bij dat het kan veranderen.
- 13:13SPEAKER_06: Maar probeer daarin te kijken van wat is eigenlijk.
- 13:17SPEAKER_06: Ook al lijkt het heel verschillend.
- 13:19SPEAKER_06: Je vind ergens altijd een gemeenschappelijke delen.
- 13:21SPEAKER_04: Dat is al een hele mooie en inderdaad ook daar weer communicatie.
- 13:25SPEAKER_04: Als het je toch stoort, dat je toch even in gesprek kan gaan.
- 13:30SPEAKER_00: Het ouderschap is intens en mooi, maar af en toe ook chaotisch en heftig.
- 13:35SPEAKER_00: En ja, soms betekent dat drie keer per nacht opstaan of zet keer.
- 13:39SPEAKER_00: Of je peuter die ziek wordt net als jij die belangrijke meeting hebt.
- 13:43SPEAKER_00: Gelukkig staat CM ook dan voor je klaar.
- 13:46SPEAKER_00: Met geboortevoordelen en thuispas, met kraamzorg en verhalen van andere ouders.
- 13:51SPEAKER_00: En zelfs met korting, zo wordt je ouderschap net dat tikkeltje lichter.
- 13:56SPEAKER_00: Ontdek alle voordelen op CM.be Scooby doe.
- 13:59SPEAKER_00: CM Jouw gezondheidsvont.
- 14:05SPEAKER_01: Wat boeiend vind ik dat je zegt van zo heb ik het meegekregen, maar de partij waarvan je het hebt meegekregen, is vaak ook nog in het spel.
- 14:14SPEAKER_01: Het zijn de grote ouders, de schoon ouders, en dan iedereen die dan bij vrienden is, en verder komt kijken.
- 14:21SPEAKER_01: En je zet dan zelf al aan het strukken dan als koppel, hoe gaat het daar wel?
- 14:25SPEAKER_01: Die inmenging van die andere partijen, die daar ook nog zitten, van ik zou het toch zo doen.
- 14:32SPEAKER_06: Ik zeg dan altijd van andere meningen of andere visies, zijn zeker welkom, maar je gaat er toch je eigen ding van moeten maken.
- 14:41SPEAKER_06: En uiteindelijk weet je ook als ze naar de grootouders gaan, dan gaan ze een keer extra snoepjes krijgen, dan gaan ze verwend worden, gaan ze belangrijk mogen, maar dat hoort ook zo.
- 14:49SPEAKER_06: Dat bedoel ik wel, dat is net het leuke, denk ik, ook voor hen.
- 14:51SPEAKER_06: Maar natuurlijk, probeer hun ook niet.
- 14:54SPEAKER_06: Die mensen hebben inderdaad hun kinderen groot gebracht en die vinden dat nu heel fijn om hun kleinkinderen te verwennen, laat dat ook.
- 15:02SPEAKER_06: Maar inderdaad, ja, thuis is het wel anders.
- 15:05SPEAKER_06: En ik denk dat kinderen dat anders scheiden, wel een stukje moeten weten van ja, dat is bij oma en opa, maar thuis gaan we het wel anders doen.
- 15:12SPEAKER_06: Dat is ook niet erg.
- 15:16SPEAKER_06: Besef ook dat mensen waarschijnlijk heel goed bedoeld mee, dingen advies geven en dingen en dat het misschien niet altijd fijn is om dat te krijgen, maar dat het wel goed bedoeld is.
- 15:28SPEAKER_06: Maar ja dat je toch nog als koppel er wel samen uit gaat moeten geraken.
- 15:32SPEAKER_06: En soms, hoe meer meningen, hoe moeilijker.
- 15:35SPEAKER_06: Legen ze het al met misschien een verschil tussen je beide.
- 15:38SPEAKER_06: En dan heb je nog eens inderdaad, van vrienden of van familie of van die of dat ook nog eens een goed bedoelde advies.
- 15:46SPEAKER_06: Maar probeer dan te kijken: van goed, dat is allemaal mooi, we pakken dat mee om heel open-minded naar dingen te kijken.
- 15:53SPEAKER_06: Maar wij als koppel, wij als gezin, gaan toch onze eigen draai era moeten geven.
- 15:59SPEAKER_04: Ja, ik denk dat dat ook wel echt een belangrijke is.
- 16:02SPEAKER_04: Want jij sprak hier juist ook van kindjes weten heel goed.
- 16:06SPEAKER_04: Bij mama en papa mag je dit bijvoorbeeld, en bij de grootouders mag je dat.
- 16:10SPEAKER_04: Kan je dat ook even doortrekken naar bijvoorbeeld bij ko-ouderschap?
- 16:16SPEAKER_04: Is dat je kan zeggen van oké, kindjes weten heel goed bij mama mag ik dat, of bij mama, mama, papa, welke situatie er dan ook is.
- 16:26SPEAKER_04: Kunnen zij dat heel goed uitzetten, dat verschil?
- 16:30SPEAKER_06: In het begin zal dat altijd een stukje wij zijn, denk ik.
- 16:33SPEAKER_06: Maar op den duur gaan ze inderdaad ook wel merken van moet ik zo zeggen, als je een kerngezin bent, dan gaat je nog veel meer als kind merken dat je ouders op één lijn staan.
- 16:44SPEAKER_06: Omdat dat ook denk ik belangrijk is dat je naar je kinderen toe toch wel probeert, op zeker op de belangrijke dingen, één lijn of één front te vormen.
- 16:53SPEAKER_06: Dat klinkt nu wel heel negatief, maar goed.
- 16:56SPEAKER_06: En natuurlijk, als er een scheiding is en je hebt co-ouderschap, dan gaan die verschillen wel weer wat duidelijker worden.
- 17:02SPEAKER_06: Dan gaat de eigenheid van de ouder wat meer doorcijpelen.
- 17:07SPEAKER_06: En wat je ook heel vaak ziet, is dat je dan als ouder ook gaat overcompenseren.
- 17:12SPEAKER_06: Dus misschien meer gaat toelaten dan dat je anders zou toelaten.
- 17:15SPEAKER_06: Omdat ja, ik zie mijn kind maar één keer om de twee weken, en ik wil het dan ook niet te vermoeilijk doen.
- 17:21SPEAKER_06: Dus dat is een valkeur.
- 17:23SPEAKER_06: Voor voor ouders.
- 17:25SPEAKER_06: Voor gescheiden ouders.
- 17:27SPEAKER_06: En ja, kinderen die voelen feilloos aan, die zijn constant aan het afstemmen van oké, wel tot waar kan ik gaan en grenzen en die weten dat heel goed hoor.
- 17:37SPEAKER_06: Nu, dat hoort ook bij de opvoedingen en grotere woorden, zal ik maar zeggen, opgroeien.
- 17:44SPEAKER_06: Groeien gaat gepaard met van altijd aftasten en kijken van grenzen verlengen en een stukje separeren uiteindelijk ook.
- 17:54SPEAKER_06: Want dat is uiteindelijk hetgeen wat we wat we wel willen, dat we onze kinderen opvoeden tot autonome, zelfstandige volwassenen, die in hun eigen leven kunnen gaan leiden.
- 18:07SPEAKER_06: Dus ze moeten zich ook een stukje kunnen separeren en afzetten en grenzen verleggen.
- 18:14SPEAKER_06: Dus dat hoort er ook een stuk bij.
- 18:15SPEAKER_04: Ja, inderdaad.
- 18:16SPEAKER_04: Wij gaf hier juist ook aan van dat kinderen wel weten van oké, in een kern gezin.
- 18:22SPEAKER_04: Uiteindelijk staan mijn mama en papa op dezelfde lijn.
- 18:25SPEAKER_04: Stel dat je dat je voor hebt, dat je toch in front of de kindjes een meningsverschil hebt en dat je ja en nee zegt.
- 18:34SPEAKER_04: En ze zien dat echt.
- 18:35SPEAKER_04: Hoe kan je daarmee omgaan dat ze dat.
- 18:37SPEAKER_04: Want ja, dat is het moeilijke, denk ik.
- 18:39SPEAKER_04: Als je dat bij van spreken in de slaapkamer voor hebt en je gaat daar tegen elkaar botsen.
- 18:45SPEAKER_04: Als je dat als die botsing.
- 18:49SPEAKER_04: Ja, bij de kindjes, dat denk ik wel een moeilijke.
- 18:52SPEAKER_06: Ja, dat is waar.
- 18:53SPEAKER_06: Maar aan de andere kant gaat het ook weer over hoe structureel is dat.
- 18:58SPEAKER_06: Als je ons niet overeenkomt, dat gebeurt niet meer, er is ook niks mis.
- 19:03SPEAKER_06: Maar uiteindelijk moeten kinderen ook leren dat ouders niet altijd overeenkomen, dat er ook wel eens een meningsverschil van is.
- 19:09SPEAKER_06: En dat het oké is.
- 19:10SPEAKER_06: Want als er nooit conflicten zijn, dan gaan kinderen ook meekrijgen.
- 19:14SPEAKER_06: Oei, een conflict is iets super erg.
- 19:16SPEAKER_06: En oei, als mijn ouders ruzie hebben, gaan ze scheiden bij wijze van spreken, terwijl als ze ook allemaal meemaken van oh, kijk, hier zijn we het niet over eens, maar je doet dat nogmaals, op een constructieve manier.
- 19:26SPEAKER_06: Ja, dan leren kinderen ook van ja, een conflict of een meningsverschil hoeft daarom niet het einde van de wereld te tekenen.
- 19:34SPEAKER_04: Want daarna is het oké en zijn ze weer liefdevol met elkaar.
- 19:37SPEAKER_06: En zie ook dat je het goed maakt en dat goed overeenkomt en dat het inderdaad oké is.
- 19:42SPEAKER_06: Dus ik heb niet zo'n probleem met meningsverschillen of dingen in front of, alleen kinderen.
- 19:50SPEAKER_06: Maar het gaat natuurlijk over de manier waarop.
- 19:53SPEAKER_06: En over hoe structureel, hoe vaak het eigenlijk voorkomt als je alles gaat beginnen discussiëren.
- 20:00SPEAKER_06: En je verzandt iedere keer in de welensniets, of altijd nooit, of de verwijtende ruzies.
- 20:07SPEAKER_06: Ja, dan wordt dat wel is niet zo fijn voor kinderen natuurlijk.
- 20:13SPEAKER_06: Maar ik denk nee, ik denk dat het goed is dat we soms ook zien dat mama en papa niet overeen komen.
- 20:19SPEAKER_01: Alle kinderen zijn ook slim.
- 20:20SPEAKER_01: Als ze wel beginnen uitspelen op een gegeven moment.
- 20:23SPEAKER_01: Als ze weten van bij papa is het vaak de ja, dit mag wel, of de nee, dit mag het niet.
- 20:29SPEAKER_01: Dus ik ga dat zo gaan uitspelen.
- 20:31SPEAKER_01: Heeft dat ook een impact op het koppel?
- 20:34SPEAKER_01: In de zin van, als kinderen elkaar zicht gaan daarmee gaan spelen, en eigenlijk tegen de papa ga zeggen, bij mijn mama mag ik dat wel, of bij papa mag ik dat wel.
- 20:43SPEAKER_01: Heeft dat een invloed en hoe gaat het daarmee om?
- 20:44SPEAKER_06: Ja, maar daarin denk ik ook dat belangrijk is dat je die strijd niet met elkaar gaat aan.
- 20:48SPEAKER_06: De kinderen gaan dat proberen proberen om wat te tussen te stoken.
- 20:53SPEAKER_06: Dat is ook normaal, dat hoort er ook bij, zoals ik al zei.
- 20:56SPEAKER_06: Maar ik denk wel dat je als koppel daarin wel sterk blijven van hoom, wacht eens even, wij zijn een team en we zetten ze daar samen over.
- 21:05SPEAKER_06: En het is niet omdat papa nu ja, gezegd heeft en ik wist dat niet.
- 21:08SPEAKER_06: En ik zeg nu nee, dan is het wel kwestie van ja, maar wij gaan dat wel.
- 21:13SPEAKER_06: Ik denk wel dat het belangrijk is dat je toch een stukje, het klinkt een beetje vies, maar die hiërarchie bewaart.
- 21:21SPEAKER_06: Uiteindelijk hoef je je kinderen.
- 21:24SPEAKER_06: Dat is een verticale relatie.
- 21:26SPEAKER_06: Dat is geen horizontaal, zet je horizontaal als kinderen.
- 21:29SPEAKER_06: Is dat verticaal.
- 21:30SPEAKER_06: En het is wel belangrijk om die oude rol te bewaren.
- 21:33SPEAKER_06: Je moet geen vrienden met je kinderen worden.
- 21:35SPEAKER_06: En zeker niet op de leeftijd dat ze nog heel veel sturing nodig hebben, dan ga je ook moeten sturen als ouders.
- 21:41SPEAKER_06: En dan is wel belangrijk dat je niet tegen elkaar, maar dat je wel zoiets hebt van ja, wij als team, wij hebben dit nu zo beslist.
- 21:50SPEAKER_06: En ook al stond je daar eerst anders achter.
- 21:52SPEAKER_06: Ze kunnen ook zien: van ja, papa's van mening veranderen.
- 21:55SPEAKER_06: Of ze hebben dat samen, overlegd een stukje.
- 21:58SPEAKER_06: En ik denk dat dat ook een belangrijk is.
- 22:00SPEAKER_06: Boodschap is niet zo dat de ene zo, de good cop en de bad kop, dat de ene dan inderdaad altijd degene is die nee zegt en de andere die altijd ja zegt.
- 22:09SPEAKER_06: Ook al had je bijvoorbeeld ja gezegd, dat ook zegt van nee, ik heb het met mama besproken en ik sta er nu ook achter.
- 22:14SPEAKER_06: We gaan dat niet doen, bijvoorbeeld.
- 22:16SPEAKER_01: Ze is echt mee betrekken in het oplossingstuk ook.
- 22:19SPEAKER_01: Dat ze het conflict zien, maar ook de oplossing van het conflict en mee zijn in dat verhaal.
- 22:23SPEAKER_01: En waarom inderdaad?
- 22:24SPEAKER_04: Ja, inderdaad.
- 22:25SPEAKER_04: Ik denk ook inderdaad dat tonen van oké, ik sta daarachter en niet.
- 22:30SPEAKER_04: Mama heeft me omgepraat maar niks.
- 22:33SPEAKER_06: Ja, dan denk ik wel dat je dat wel belangrijk is als een merken van goed, oké, we staan er beide op die manier achter.
- 22:42SPEAKER_01: Ik denk het vertrouwen ook geven.
- 22:44SPEAKER_01: Wat ik vaak probeer te doen daar zelf in, als niet dat ik wil meegeven, dat misschien aan de luisteraars gewoon letterlijk zeggen.
- 22:51SPEAKER_01: Als ze elke het heeft gezegd, dan is dat oké.
- 22:54SPEAKER_01: Dan is dat niet aan mij om daar nog aan te twijfelen.
- 22:56SPEAKER_01: De normen en waarden van het gezin, die in het teamoverleg bepaalt zijn, zijn dit.
- 23:01SPEAKER_01: Dus als dat wordt gepond, dan is dat oké.
- 23:03SPEAKER_01: En dan moet er niet bij mij nog voor terug zijn.
- 23:06SPEAKER_06: Het is eigenlijk unaniem beslist.
- 23:09SPEAKER_06: En op sommige vlakken zal het meer volgens uw dingen zijn, op sommige vlakken meer.
- 23:14SPEAKER_06: Maar goed, bij wijze van spreken, het beleid heeft beslist.
- 23:18SPEAKER_06: En ja, sommige dingen zullen wel beter bij je passen dan anderen.
- 23:21SPEAKER_06: Maar goed, dit is zo.
- 23:22SPEAKER_06: En dit gaan we uiteraard naar.
- 23:24SPEAKER_01: En dan kun je er achteraf nog altijd oppikken als je dan zat van.
- 23:26SPEAKER_01: Ik vond dat nu wel raar om niet bij de kinderen dat te doen.
- 23:30SPEAKER_04: Nee, inderdaad.
- 23:30SPEAKER_04: Web je zo manieren of tips om gesprekken aan te gaan tussen ouders als ze toch niet op één lijn zitten?
- 23:39SPEAKER_06: Ja, eerst en vooral alweer het gesprek aangaan, natuurlijk.
- 23:42SPEAKER_06: En wel van een hele belangrijke gemeenschappelijk doel is dat bepalen.
- 23:49SPEAKER_06: Wat vinden we allebei belangrijk?
- 23:51SPEAKER_06: Als ik dat voorbeeld gaf van die tafelmanieren, we willen wel als wij gaan uit eten, dat onze kinderen beleefd en respectvol en fatsoenlijke tafeletiketten hebben.
- 24:02SPEAKER_06: Wilt dat dan zeggen dat ze altijd met zijn vork moeten eten of zo en dat ze niet zo frietje met hun hand mogen.
- 24:08SPEAKER_06: Nee, maar wat is het gemeenschappelijke doel?
- 24:11SPEAKER_06: Dat is wel een mooie.
- 24:12SPEAKER_06: En ja, de wegen ernaartoe zijn misschien anders, maar dan weet je wel van ja, dat is waar we allebei wel naar streven.
- 24:19SPEAKER_06: Ook al denken we daar, of is de weg ernaartoe wel wat anders.
- 24:23SPEAKER_01: Ja, dat is mooi.
- 24:24SPEAKER_04: Ja, dat is een mooie.
- 24:26SPEAKER_04: Absoluut.
- 24:28SPEAKER_04: Ja, het is fijn inderdaad om te horen dat niet altijd dat je niet altijd op één lijn moet zitten, dat ook gewoon, ik denk dat het minder zwaar klinkt van we hebben een gemeenschappelijk doel en we gaan daar allebei naartoe.
- 24:41SPEAKER_04: En het moet niet altijd op dezelfde manier zijn, dan dat je zegt van oké, het moet altijd op dezelfde manier zijn.
- 24:47SPEAKER_06: Ook in ouderschap mocht je eigenheid een stukje bewaren.
- 24:50SPEAKER_06: Dat is heel belangrijk.
- 24:52SPEAKER_06: En nogmaals, het is normaal dat je niet altijd overeenkomt en kinderen gaan dat ook leren, dat het ook normaal is dat ze niet altijd nooit de schuzie gaan hebben met een vriendje of vriendinnetje, of weet ik veel wat.
- 25:05SPEAKER_06: En dat ze daar ook van thuis meekrijgen, dat dat op een constructieve manier kan gebeuren.
- 25:09SPEAKER_06: Dat dat niet veel wat betekent of voor consequenties heeft, en dat dingen uitgepraat kunnen worden.
- 25:15SPEAKER_06: Dat is eigenlijk iets heel moois.
- 25:16SPEAKER_06: Ja, dat is een heel mooi in kinderen.
- 25:19SPEAKER_04: Ja, absoluut.
- 25:21SPEAKER_04: Ik denk dat we nog als laatste topiek in deze podcast.
- 25:24SPEAKER_04: Het moeilijkste, denk ik, van heel de podcast, wat we willen aanhalen, dat is de scheiding.
- 25:31SPEAKER_04: Je hebt alles geprobeerd, je bent arranatietherapeut gegaan en je hebt geprobeerd om in communicatie aan te gaan en het werkt toch niet.
- 25:40SPEAKER_04: Je kan altijd uiteraard.
- 25:43SPEAKER_04: En je beslist samen om het uit elkaar te gaan, wat is zo'n goede manier, als die er al bij staat, om het aan je kindjes mee te geven?
- 25:53SPEAKER_06: Ja, dat is geen gemakkelijke boodschap, natuurlijk.
- 25:56SPEAKER_06: Als je dat moet meegeven.
- 25:57SPEAKER_06: En ik denk wat heel belangrijk is, is om het verschil te maken tussen ouderschap en partnerschap.
- 26:04SPEAKER_06: En ik denk dat dat ook de boodschap moet zijn naar de kinderen.
- 26:06SPEAKER_06: Kijk, mama en papa.
- 26:08SPEAKER_06: We blijven ouders.
- 26:09SPEAKER_06: Mama en papa zien u allebei heel graag, bij wezen van het spreken.
- 26:14SPEAKER_06: Maar ja, als man en vrouw, als partners is het niet gelukt.
- 26:18SPEAKER_06: Het is echt niks over de liefde die we hebben naar de kinderen toe.
- 26:22SPEAKER_06: Het zegt alleen iets over dat het niet werkt tussen mama en papa.
- 26:27SPEAKER_06: En dat het heel belangrijk is dat dat niet zegt dat jij geen slechte persoon bent of geen slechte persoon, dat het gaat ook over een stukje de dynamiek die niet werkt.
- 26:35SPEAKER_06: En ik denk dat dat ook wel een van de grote uitdagingen is van ouders die scheiden en waar heel normaal is, dat dat gepaard gaat met heel veel verdriet en praatheid en teleurstellingen en whatever.
- 26:51SPEAKER_06: Maar dat je echt probeert om dat onderscheid te maken tussen ouderschap en partnerschap.
- 26:55SPEAKER_04: Ja, inderdaad.
- 26:56SPEAKER_04: Want ik denk dat het daar ook nog afhankelijk is van hoe je natuurlijk uit elkaar bent gegaan, is er bedrog in spel.
- 27:05SPEAKER_04: Ja, of heb je gemeenschappelijk beslist van oké, wij zijn vrienden bij wijze aan spreken, maar er is niets meer.
- 27:10SPEAKER_04: Dan denk je dat dat nog iets makkelijker is om die boodschap op die manier te brengen, natuurlijk, dan dat er één iemand heel kwaad is op de andere.
- 27:17SPEAKER_04: Heb jij soms in je praktijk dat je wel mensen hebt die gaan scheiden en die toch nog bij jou komen?
- 27:22SPEAKER_06: Ja, absoluut.
- 27:24SPEAKER_06: Of waar het eigenlijk al duidelijk is, maar die dan toch nog een stukje de hulp nodig hebben van hoe we dat op een goede manier.
- 27:35SPEAKER_06: Dat is eigenlijk al een tip die ik wou meegeven als er nog te veel kwaadheid, door het bedrog, of weet ik veel wat probeer om daaraan te werken als koppel.
- 27:46SPEAKER_06: Vooral je die boodschap geeft aan je kinderen, want dan wordt het heel papa mee bedrogen, of de smeerlap of de beadje, of weet ik veel wat.
- 27:56SPEAKER_06: Dat zijn dingen die heel kwetsend zijn voor kinderen.
- 27:58SPEAKER_06: Als je gaat.
- 27:59SPEAKER_06: Maar nogmaals, het is menselijk.
- 28:02SPEAKER_06: Ik wil dat ook wel benadrukken.
- 28:04SPEAKER_06: Het is menselijk.
- 28:05SPEAKER_06: Het is ook menselijk dat je die emoties hebt, dat je die kwaadheid hebt.
- 28:09SPEAKER_06: Maar probeer dat echt los van de kinderen.
- 28:12SPEAKER_06: En niet je kinderen ook mee gaan betrekken en je eigen verdriet of uw eigen kwaadheid of zo.
- 28:16SPEAKER_06: Ik weet dat dat een hele moeilijke is, maar dat heeft zo zware consequenties.
- 28:23SPEAKER_06: Voor je kinderen, dat ook slecht praten voor de andere ouderen en zo die dingen.
- 28:28SPEAKER_06: Probeer dat echt niet te doen.
- 28:30SPEAKER_06: En als je echt het gevoel hebt van ja, het zet mij nog allemaal te hoog.
- 28:35SPEAKER_06: Probeer te gaan ventileren bij vrienden of bij familie.
- 28:39SPEAKER_06: Of inderdaad, ga naar een psycholoog of een therapeut die een stukje met die gevoelens, maar probeer dat niet bij je kinderen te leggen.
- 28:46SPEAKER_04: Ja, want zij zien natuurlijk beide ouders.
- 28:49SPEAKER_04: Wat er ook gebeurt is, ze mogen daar geen impact van hebben.
- 28:53SPEAKER_06: Nee, je wilt niet in een loyaliteitsconflict brengen.
- 28:56SPEAKER_06: Ik bedoel, zij mogen hun beide.
- 28:57SPEAKER_06: Ook al is de ene, weet ik veel wat aan het blijft, mama of papa.
- 29:04SPEAKER_06: En dat is nog wel een belangrijke.
- 29:05SPEAKER_06: Ze mogen die ook graag zien.
- 29:07SPEAKER_06: Ook al heeft die.
- 29:08SPEAKER_06: Weet ik veel wat gedaan.
- 29:09SPEAKER_06: Ja, het is dat.
- 29:11SPEAKER_06: Dus ja, kinderen gaan toch altijd loyaal blijven naar beide ouders.
- 29:16SPEAKER_06: En probeer geen kampen te creëren.
- 29:23SPEAKER_01: Is dat dan de grootste uitdaging waar de ouders, scheidende ouders dan tegenaan lopen, of zijn er nog andere zaken dat je zegt van dat zijn wel zaken waar ze dikels zo tegen botsen?
- 29:33SPEAKER_06: Ik denk dat dat vooral is, inderdaad, om echt wel dat onderscheid te kunnen maken tussen partnerschap en ouderschap.
- 29:39SPEAKER_06: Want je bent natuurlijk, in sommige gevallen en ik zie misschien hier ook wel vooral de crisissituaties.
- 29:45SPEAKER_06: Heel kwaad op je ex of je op je vorige partner.
- 29:51SPEAKER_06: Maar het is en blijft een mama of papa van je kinderen.
- 29:54SPEAKER_06: En dat vraagt soms wel heel veel tijd om dat onderscheid te kunnen maken zo.
- 30:01SPEAKER_06: En dat is toch wel dikwijls op je tong bijt om.
- 30:05SPEAKER_06: Als ze dan heel enthousiast zijn over de andere, ja, maar papa heeft dat mij meegedaan en dat mee meegedaan, en dan zo van we hebben leuke dingen gedaan.
- 30:12SPEAKER_06: Het was leuk het weekend.
- 30:13SPEAKER_06: En dat je dan denkt van ja, maar ja, gemakkelijk, of weet ik veel.
- 30:18SPEAKER_06: Dus ja, het is heel makkelijk gezeg in theorie, maar het is echt wel een grote uitdaging om dat onderscheid te maken.
- 30:26SPEAKER_04: Ja, ik denk dat daar, wat mij toch helpt, is gewoon: ik wil dat de kindjes gelukkig zijn.
- 30:32SPEAKER_06: Maar dat exact.
- 30:33SPEAKER_06: Dat is eigenlijk ook altijd proberen in functie van de kinderen, ook een verdeling.
- 30:39SPEAKER_06: Het is nu wel bijna standaard, denk ik, week om week, of zo'n ouderschap.
- 30:44SPEAKER_06: Vroeger was dat wel anders.
- 30:45SPEAKER_06: En dan kon dat wel tot een heel grote strijd leiden.
- 30:48SPEAKER_06: En soms worden kinderen, kind van de rekening, worden die ook gebruikt, omdat ze weten, van daar kan ik de anderen nog mee pakken.
- 30:55SPEAKER_06: Alleen met alle gevolgen van dienst.
- 30:57SPEAKER_06: Maar ik denk, probeer inderdaad te kijken van wat is het meest aangenaam voor mijn kind?
- 31:02SPEAKER_06: Waar ga ik mijn kind uiteindelijk of de kinderen het meest mee helpen.
- 31:07SPEAKER_06: Of de situatie die al zo moeilijk is, zo aangenaam mogelijk maken.
- 31:12SPEAKER_06: En probeer niet tegen de access te gaan handelen.
- 31:16SPEAKER_06: Maar ja, ik zeg het is heel gemakkelijk gezegd.
- 31:20SPEAKER_06: Maar scheidingen zorgen nu eenmaal voor heel wat emoties en heel wat negatieve emoties.
- 31:28SPEAKER_06: Waar dat niet altijd zo gemakkelijk is, en waar kinderen toch jammer genoeg wel in meegesleurd kunnen worden.
- 31:34SPEAKER_04: Ja, want ik vond dat heel mooi dat je dat aangaf van er is geen partnerschap meer, maar wel natuurlijk ouderschap, want je blijft allebei ouder van de kinderen.
- 31:42SPEAKER_04: Heb jij tips eigenlijk om in dat ouderschap dan samen tot een goed einde te brengen?
- 31:48SPEAKER_04: In welke vorm ouderschap dan ook kiezen, dat kan inderdaad wek zijn, of tien twee, of tien vier.
- 31:55SPEAKER_04: Tien twee, kan ik vertellen.
- 31:57SPEAKER_04: Team vier.
- 31:59SPEAKER_04: Heb jij daar tips aan aan ouders om toch dat tot een goed einde te brengen?
- 32:04SPEAKER_06: Ja, ik denk als je er al in slaagt om een neutrale communicatie te hebben, zal heel wat.
- 32:10SPEAKER_06: Hoef ik bij elkaar ook niet meer de deur platen lopen, of per se vrienden te blijven, of koffietjes te gaan drinken.
- 32:16SPEAKER_06: Maar ik denk een neutrale communicatie, ook wel leren loslaten.
- 32:21SPEAKER_06: Bij papa zal het anders zijn dan bij mama.
- 32:26SPEAKER_06: Probeer je eigen oude rol vast te houden.
- 32:30SPEAKER_06: En daar consequent en te zijn van.
- 32:34SPEAKER_06: Dat je zelf in de spiegel kunt kijken en zeggen van kijk, ik vind op mijn manier ben ik een goede ouder, waar ik het gevoel dat ik op een goede manier bijdraag aan de opvoeding van mijn kind.
- 32:44SPEAKER_06: Zodat je dat eigenlijk altijd voor ogen houdt.
- 32:47SPEAKER_06: En als bij de ander dat anders is.
- 32:49SPEAKER_06: Ja, dat is ook heel moeilijk, maar dat is ook loslet.
- 32:52SPEAKER_06: Je kunt alleen maar uw eigen stuk bekijken.
- 32:59SPEAKER_06: En ja, laat u niet verleiden tot inderdaad, slecht praten over de ander.
- 33:03SPEAKER_06: Ik denk dat dat ook een hele belangrijke is.
- 33:06SPEAKER_06: Ook al, heeft uw partner de kleine meegenomen naar een barbecue en is daar tot drie uur s'nachts gebleven, en heeft hij daarover blijven slapen en de volgende dag pas naar huis en heeft hij niet de groentepap gekregen op het moment dat.
- 33:23SPEAKER_06: Ik bedoel, dat zijn dingen niet gebeuren.
- 33:26SPEAKER_06: Ja, dat is toch leren loslaten.
- 33:30SPEAKER_06: Want je gaat je focussen op iets waar je geen controle over hebt, en dat zorgt alleen maar voor teleurstelling.
- 33:36SPEAKER_06: Dus je kunt je alleen maar focussen op hetgeen waar je wel controle hebt, en dat is je eigen oude rol.
- 33:42SPEAKER_06: En daar een trap niet in de vuilkuil, wat ik denk in de vorige podcast ook al gezegd heb, om te gaan overcompenseren.
- 33:49SPEAKER_06: Want als je een ken maar één weekend hebt, dan zou je denken, oké, ik ga het vooral heel fun maken en heel lollig.
- 33:56SPEAKER_06: Maar je blijft ouder.
- 33:57SPEAKER_06: Dus je hebt inderdaad die taak van de steun, sturen, stimuleren.
- 34:01SPEAKER_06: Afhankelijk van de leeftijd, en dat gaat je moeten blijven doen.
- 34:04SPEAKER_06: En probeer die verticale relatie, zal ik maar zeggen, ook wel een stukje te behouden.
- 34:10SPEAKER_06: En niet in de valkuil te trappen vane ik heb ze maar voor de helft, dus ik ga die ruzie niet halen, of ik ga die grens niet stellen.
- 34:20SPEAKER_06: Wat ik allemaal vertel, klinkt heel makkelijk.
- 34:26SPEAKER_06: Allee vraagt dat wel heel veel.
- 34:29SPEAKER_06: Het is wel iets wat erbij komt, natuurlijk.
- 34:31SPEAKER_06: Je hebt al de scheiding, heel die verwerking, en dan inderdaad, moet je ook nog proberen om de ouderschap op een hele constructieve, goede, neutrale manier in te vullen.
- 34:41SPEAKER_06: En dat is inderdaad niet zo evident.
- 34:43SPEAKER_01: Nee, klopt.
- 34:44SPEAKER_01: Ik maakte eigenlijk direct de reflectie, als je dan het vertellen was, maak ik de link met het grootoudersstuk dat we besproken hebben.
- 34:51SPEAKER_01: In principe is het op dezelfde manier loslaten.
- 34:53SPEAKER_01: Bij de grootouders is het anders.
- 34:54SPEAKER_01: Daar gaan ze.
- 34:55SPEAKER_01: Dat is wel mooi, het is eigenlijk exact dezelfde mindset-klik.
- 35:00SPEAKER_01: Van oké, de regels gaan er anders zijn, maar als ze dan terug thuiskomen, bij een van de twee ouders dan.
- 35:05SPEAKER_01: Ja, dan zijn dat terug de nieuwe regels.
- 35:07SPEAKER_01: En de kinderen kunnen daar ook, denk ik wel mee om.
- 35:09SPEAKER_01: Maar ik denk als als ouder dat dat soms kan helpen.
- 35:11SPEAKER_01: Nu voor mezelf alleszins, want ik heb die klik net even gemaakt van ja, oké, dat is eigenlijk gezellig als of ze naar de grootouders zouden gaan.
- 35:17SPEAKER_01: En daar zijn ook gewoon andere regels.
- 35:19SPEAKER_01: En misschien blijven ze er langer op of eten ze daar meer snoepen.
- 35:22SPEAKER_01: Ja, daar heb je geen controle over.
- 35:25SPEAKER_06: En ik denk ook heel duidelijk naar uw kind toe.
- 35:27SPEAKER_06: Kijk, het is goed als dat bij mama of papa zo is.
- 35:30SPEAKER_06: Maar hier is het anders.
- 35:31SPEAKER_06: En dat mag ook.
- 35:33SPEAKER_06: Ik probeer nogmaals niet te gaan overcompenseren of denken van oei, dan gaat die mama of papa liever zien, want daar mag die meer of zo.
- 35:42SPEAKER_06: Nee, dat is niet zo.
- 35:44SPEAKER_06: Je moet dat eigenlijk echt op lange termijn bekijken.
- 35:45SPEAKER_01: En dat ook weer duidelijke structuren, zoals we het gezegd hebben daarstraks.
- 35:49SPEAKER_04: Ja, die structuur blijft het belangrijkste.
- 35:51SPEAKER_04: Want inderdaad, ik denk dat veel mama's en papa's of mama's enken van als ik als ik toch streng ben of ik zeg toch nee, dan gaan ze mij minder reis zien, maar dat is in die hebben inderdaad gewoon die structuren nodig.
- 36:05SPEAKER_06: In tegendeel, dat is ook zo.
- 36:08SPEAKER_06: En kinderen hebben nu ook helemaal sturing nodig en gaan je daar later.
- 36:13SPEAKER_06: Misschien onbewust dankbaar voor zijn, maar dat is wel zo.
- 36:17SPEAKER_06: Je helpt kinderen niet met altijd alles toe te geven.
- 36:20SPEAKER_06: Dat is soms zo'n voorbeeld van kind vergeet de atlas op school en belt nog in paniek van help met mijn atlas vergeten en ik ga punten afkrijgen of een straf krijgen.
- 36:31SPEAKER_06: Je helpt je kind er eigenlijk niet mee met die atlas naar snel te brengen.
- 36:35SPEAKER_06: Eigenlijk is het van ja, oké, dat is niet fijn.
- 36:37SPEAKER_06: Dat is even leergeld.
- 36:39SPEAKER_06: Maar daar leer je inderdaad heel veel uit.
- 36:42SPEAKER_06: Dus dat is zo die grenzen trekken is en blijft een belangrijke.
- 36:46SPEAKER_06: En ook in co-houderschap.
- 36:48SPEAKER_04: Ja, en ja, zoals je daar net zelf al aanhaad, ze gaan uiteraard testen en kijken tot waar kan ik gaan.
- 36:54SPEAKER_06: Maar dat hoort er ook bij, en dat soms vind ik wel de moeilijkheid als je gescheiden bent en je zit in ko-ouderschap of nieuw samengesteld gezin, van wat is normaal opgroeigedrag?
- 37:08SPEAKER_06: En wat is de gevolgen van de scheiding?
- 37:10SPEAKER_06: Dat is soms een moeilijke.
- 37:13SPEAKER_06: Dat is ook belangrijk om altijd, is dit nu anders ook zo zijn?
- 37:19SPEAKER_06: Het zou anders ook zo zijn, want zeker bij pubers.
- 37:23SPEAKER_06: Soms denk ik ook van ja, maar dit is een normaal pubergedrag.
- 37:27SPEAKER_06: Dat heeft eigenlijk niks met de scheiding te maken.
- 37:30SPEAKER_06: En dat hoort er ook een stukje bij.
- 37:33SPEAKER_04: Kan je je daar dan bestje laten begeleiden om te gaan kijken van is dat normaal?
- 37:37SPEAKER_04: Of ik zou niet weten waar ik moet gaan kijken om te weten of dat normaal is of ja, oei, sorry.
- 37:42SPEAKER_06: Ik denk dat het heel goed is, inderdaad, om daar eens even te kunnen sparren.
- 37:48SPEAKER_06: Je kan ook met vrienden zijn of professional zijn.
- 37:52SPEAKER_06: Ja, bekijk ik dit nog op de juiste manier?
- 37:55SPEAKER_06: Wat is normaal, wat is niet normaal, inderdaad.
- 37:57SPEAKER_06: Dus ja, dat is altijd leerrijk en zinvol, denk ik, om dat te doen.
- 38:02SPEAKER_04: Ja, want ik denk zo, als ze echt baby zijn, kun je nog de sprongetjes.
- 38:06SPEAKER_04: Ah, ja, we zitten in een sprongetje, maar natuurlijk, als ze wat oud worden, dan die lijdraad niet meer.
- 38:12SPEAKER_01: Het is normaal hanggedrag of niet.
- 38:17SPEAKER_06: Nee, dat is waar.
- 38:18SPEAKER_06: Dan kun je misschien wel teruggaan naar je eigen puberteit, maar dat is toch nog anders, denk je.
- 38:24SPEAKER_06: Niet tegen veranderen ook.
- 38:27SPEAKER_06: Dat is tuurlijk.
- 38:28SPEAKER_06: Ik denk dat het altijd zinvol is om eens te gaan sparren of eens te gaan bevragen: klopt het nog wel of niet?
- 38:37SPEAKER_01: Ik denk dat dat een mooie raad is om af te sluiten, en dan gaan onze wegen hier ook scheiden, dan zou het het thema, dan blijf ik met altijd omhoog kunnen maken.
- 38:45SPEAKER_06: Op een neutrale manier.
- 38:48SPEAKER_01: Dankjewel voor de mooie inzichten.
- 38:50SPEAKER_01: Heel erg bedanken.
- 38:51SPEAKER_06: Heel graag gedaan.
- 38:52SPEAKER_06: Ik vond het echt heel aangenaam.
- 38:54SPEAKER_04: Dankjewel.
- 39:00SPEAKER_01: Deze aflevering van onze moed podcast zit er spijt genoeg op: maar ben je getriggerd om verder te duiken in de herkenbare struggles en fijne momenten van het ouderschap.
- 39:08SPEAKER_01: Vol dan zeker ons boek Ouders komen samen van Mars op in de betere boekhandel of online.
- 39:14SPEAKER_04: Wil je trouwens meer inspiratie voor fallet design en dat is von ons dan zeker op Instagram via hetmoet.lus