Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Wielka Cyrkowa Ucieczka 🎪 bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_010)

Transcript

Wielka Cyrkowa Ucieczka 🎪 bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_010) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski. Zapraszam was na kolejną
0:04
niesamowitą przygodę. Felek wafelek i wielka cyrkowa
0:08
ucieczka. Co zrobić, gdy zostaniesz
0:12
zamknięty w klatce i nazwany eksponatem numer 47?
0:17
Jak uwolnić siebie i nowych przyjaciół z niezwykłego cyrku,
0:21
madam pasku delli. Przed felkiem wielkie wyzwanie,
0:26
mnóstwo humoru, akrobacji i brokatowego zamieszania.
0:32
Przygotujcie coś słodkiego, usiądźcie wygodnie i
0:35
posłuchajcie, zaczynamy. Jeżeli felek stał się już
0:40
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
0:43
zostawcie ocenę. To dla nas najmilszy sygnał, by
0:47
opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie
0:51
postawić mu symboliczne kakao na patronite.
0:54
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
0:58
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:02
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:06
Było już późne popołudnie, a niebo wyglądało jak roztopiona
1:10
masa karmelowa, trochę złote, trochę różowe, trochę
1:15
podejrzanie brązowe. Felek wafelek lekko kruszących
1:19
się na zakrętach, szedł sobie przez Las, zachwycając się
1:23
pięknym otoczenia, w tym jego wafelkowe nozdrza zatrzepotały.
1:27
W powietrzu unosił się zapach waty cukrowej, popcornu.
1:32
I czegoś jeszcze hmm czyżby lukrecja zmieszana z kurzem i
1:37
brokatem? Mruknął felek poprawiając swoją
1:40
wafelkową czapeczkę. Przed nim wyrósł kolorowy namiot
1:45
cyrkowy, ogromny, jakby ktoś rozciągnął na łące gigantyczny
1:49
dywan w paski i go nadmuchał. Obok stała drewniana tablica z
1:54
napisem cyrk madam pasku delli tylko dla odważnych i
1:58
niezwykłych. Felek się uśmiechnął.
2:01
No to świetnie, bo Jestem i odważny i zdecydowanie niezwykły
2:07
powiedział. Robiąc pierwszy krok w stronę
2:09
wejścia. Wtedy wszystko się zaczęło.
2:13
Zza kolorowej kurtyny wysunęły się 2 postacie chude, ubrane w
2:18
za ciasne fraki, poszarpane meloniki z uśmiechami
2:22
przyklejonymi do twarzy jak naklejki.
2:24
Ich oczy błyszczały dziwnie. Błyszcząco i złowieszczo.
2:30
Panie i panowie, co my tu mamy? Powiedział jeden z nich,
2:34
oglądając felka jak eksponat muzealny wafelek, chrupiący,
2:39
idealny dodatek do kolekcji madam pas kudelni dodał.
2:43
Drugi oblizując wargi z teatralnym zachwytem felek
2:47
cofnął się o krok. Przepraszam, chyba zaszła
2:50
pomyłka. Ja tylko przyszedłem obejrzeć
2:54
przedstawienie wydukał. Niestety było już za późno.
3:00
Bum Czarny worek opadł na felka jak naleśnik na patelnie tylko
3:05
bez syropu i zdecydowanie mniej przyjemnie.
3:09
Poczuł szarpnięcie, wywinął kilka koziołków i skulił się w
3:12
przerażeniu. W środku było duszno, pachniało
3:17
kurzem, smołą i czekoladowym strachem.
3:21
Kiedy okrycie w końcu zsunęło się z jego głowy, felek był już
3:25
zamknięty w klatce nad nim kołysała się tabliczka, eksponat
3:30
numer 47, stworzenie w całości z czekolady.
3:34
Proszę nie lizać eksponatu expo, czego wykrztusił felek,
3:39
chwytając za kraty? Czy ktoś to zwariował?
3:42
Ja Jestem felek czekoladowy, owszem, przyznaję, ale nie do
3:46
pokazywania. Zawołał.
3:49
W odpowiedzi usłyszał tylko cichy szept ciemności.
3:54
Bądź cicho, bo paskuda przyjdzie.
4:01
W kratce panowała ciemność gęsta jak czekoladowy budyń.
4:06
Felek usiadł ostrożnie na podłodze z desek, które za
4:09
skrzypiały jak wafelki na śniadanie.
4:12
Halo jest tu kto może ktoś też nie miał biletu?
4:17
Zapytał niepewnie. Nagle szelest.
4:22
Potem stuk. A potem cichy głos spod podłogi.
4:26
Truflo kłak, Jestem znaczy się Przepraszam.
4:32
Felek zmrużył oczy ze zdziwienia wrogu, zobaczył coś jakby
4:36
futrzaną kulkę z długimi ciągnącymi się uszami, które
4:40
wyglądały jak cynamonowe wstążki.
4:43
Tworek siedział skulony zawinięty w swoje uszy jak w
4:47
kocyk. Miło cię poznać powiedział
4:50
felek. Zanim zdążył ochłonąć przez
4:53
klatkę, przeturlało się coś kulistego splątaniną odnóży we
4:57
wszystkich kierunkach. Zatrzymało się z gracją jak
5:01
akrobata na jednej ręce. Zawiaszek do usług albo i nie,
5:07
bo właśnie znów się w sobie zaplątałem.
5:09
Felek zauważył, że stworzenie ma kończyny tak poskręcane, że
5:13
trudno było zgadnąć, gdzie ma przód, a gdzie tył.
5:17
Jedna noga machała w Górze, a druga chyba trzymała ogon.
5:22
Zawsze tak się plączesz zapytał felek z góry z cienistej półki
5:28
zsunął się ktoś lekko lśniący felek, aż cofnął się o krok
5:33
stwór przypominał lwa zrobionego z żelkowego cukierka cały
5:37
sprężysty, z malinową grzywą i łapami w kolorze owoców leśnych.
5:43
Gumi lew powiedział dumnie głęboko i z zadumą.
5:47
Żelkowy poeta rozciągliwy jak tęsknota w sprężysty jak
5:52
marzenie dodał, z gracją i majestatycznością w głosie.
5:57
On tak zawsze szepnął felek do zawijaszka.
6:01
Zawsze odpowiedział zawijaszek, właśnie próbując rozplątać
6:05
własny łokieć. Spięty felek głośno przełknął
6:08
karmel i poprawił czapeczkę. A ja Jestem felek wafelek
6:14
zawołał słodko z krwi i kości, znaczy się z czekolady, wafla i
6:20
karmelu. Felek rozejrzał się po nich
6:22
wszystkich po tych dziwnych, cudownie zakręconych
6:25
stworzeniach. Jesteście najbardziej
6:28
niesamowitą bandą, jaką w życiu widziałem i chyba bardzo mi się
6:33
to z wami podoba, choć nie ukrywam, klatka trochę psuje
6:37
klimat dodał z uśmiechem. Siedzieli razem felek truflo
6:43
kłak, zawijaszek i gumi lew skuleni pod ławką konstrukcją
6:48
wrogu klatki, która nie przypominała już więzienia,
6:51
tylko wspólne schronienie. Pomiędzy kratami unosił się
6:56
zapach siana, waty cukrowej i pierwszej przyjaźni.
7:01
Słuchajcie, odezwał się felek ściszając głos, kim ona
7:05
właściwie jest? Ta madam pas kudela.
7:09
Truflo kłam zadrżał i zawinął się w swoje uszy.
7:13
Na samą myśl mam dreszcze. Dawno temu była tylko pomocnicą.
7:18
Powiedział cicho gumi lew. Podawała rekwizyty, przynosiła
7:22
brokat, czyściła krzesła po przedstawieniach, zwykła
7:26
dziewczyna w zbyt dużym kapeluszu.
7:29
Ten cyrk był wtedy inny. Dodał w zadumie zawijaszek.
7:33
Normalny. Występowali tu akrobaci,
7:37
żonglerzy magiczne króliczki. Ale coś się zmieniło.
7:42
Mruknął ak, kiedy stary dyrektor zniknął, ona przejęła wszystko i
7:47
zaczęła zbierać. Zbierać takich jak my dokończył
7:52
pytająco felek. Czyli dziwnych westchnął
7:56
zawijaszek. Zakręconych z ogonem nie tam
8:00
gdzie trzeba takich, których nikt nie chciał w zwykłym cyrku.
8:05
A ona ona chciała? Zapytał felek.
8:09
Tak, ale nie po to, żeby nas kochać, tylko żeby pokazywać
8:13
powiedział gumi lew publiczność miała się śmiać, a my mieliśmy
8:19
tylko wyglądać truflo q act spuścił uszy.
8:22
Jak eksponaty w muzeum albo jak lody w zamrażarce wszyscy się na
8:27
nie patrzą, ale nikt nie chce ich przytulać.
8:30
Felek pokręcił głową. Ale przecież jesteście
8:34
niesamowici, tyle potraficie, jesteście wyjątkowi.
8:40
Gumile westchnął. Madam paskudella mówi, że
8:44
wyjątkowość jest w porządku, dopóki da się na niej zarobić.
8:49
Wtedy odezwał się truflo kłak cichutko jakby nie chciał, żeby
8:53
ktoś ich podsłuchał. Kiedyś tu pracował taki
8:56
staruszek, co wszystko wiedział? Mówił, że madam nie zawsze była
9:01
taka. Jak to zapytał felek zdziwiony.
9:06
Mówił, że jak była mała, to dzieci z jej wioski przezywały
9:10
ją, bo miała duży kapelusz za duży nos i była inna niż wszyscy
9:16
wołali na nią także aż serce bolało.
9:19
Paskuda powtórzył truflokłag i aż sam się zawstydził i dlatego
9:24
teraz łapie takich jak my, bo jak była mała nikt jej nie
9:28
rozumiał, a teraz sama nikogo nie chce rozumieć.
9:33
Felek westchnął, patrząc przestrzeń klatki, jakby szukał
9:37
tam odpowiedzi. Czyli to wszystko przez to, że
9:41
kiedyś ktoś był dla niej okrutny, zamilkł na chwilę, a
9:44
potem dodał ciszej z zadumą i nutą smutku.
9:48
To nie wygląd jest problemem. Problem zaczyna się wtedy, kiedy
9:52
zapominamy, że każdy ma serce, nawet jeśli jest z pianki, futra
9:58
albo czekolady. W klatce zapanowała głęboka
10:03
Cisza, ale to była Cisza przed burzą.
10:07
Czekoladową burzą. Felek chodził tam i spowrotem po
10:11
zakurzonej podłodze, a myśli wirowały mu w głowie szybciej
10:14
niż wata cukrowa na patyku. W końcu zatrzymał się i spojrzał
10:19
po kolei na guilwa, truflo, kłaka i zawijaszka.
10:23
A może po prostu trzeba wziąć sprawy w swoje ręce, nawet jeśli
10:28
są z czekolady żelka albo zaplątane.
10:32
Ale przecież jesteśmy zamknięci, zawołał truflo quak.
10:37
Do tego strażnicy pasku della i ta cała widownia, która tylko
10:41
się z nas śmieje dodał zawijaszek.
10:44
Zaplątując nogę o własny ogon. Właśnie dlatego odpowiedział
10:49
felek, bo nikt się tego po nas nie spodziewa.
10:53
Gumilew uniósł majestatyczną żelkową brew.
10:57
Co masz na myśli czekoladowy bohaterze ucieknijmy wszyscy
11:02
razem, ale nie tylko my uwolnijmy też tych, których
11:06
nigdy nie widzieliśmy tych, których trzymają w tylnych
11:09
klatkach tych, którzy przestali wierzyć, że mogą być wolni.
11:14
Nie jesteśmy dziwakami jesteśmy drużyną powiedział felek.
11:18
Z ogniem w oczach. Cyrk to tylko namiot, a my
11:23
jesteśmy jak wiatr, nikt nas nie zatrzyma, jeśli zaczniemy razem
11:27
dmuchać. Zapadła chwila ciszy, napięta
11:31
jak lina akrobaty, pełna czekoladowej odwagi i iskierki
11:35
nadziei. Wszyscy spojrzeli po sobie z
11:39
błyskiem w oku i myślą, że to może się udać.
11:42
Gumilaw zeskoczył z półki jak żelkowy kod gotów na wielki
11:46
finał truflo kłak zarzucił sobie uszy jak pelerynę, tym razem nie
11:51
po to, by się ukryć, ale by ruszyć do akcji.
11:54
Zawijaszek zdołał na chwilę stanąć na rozplątanych nogach i
11:58
dumnie wypchać pierś do przodu. Chodźcie czas ułożyć Plan
12:03
działania, którego nawet my się nie spodziewamy.
12:06
Dodał felek. Usiedli razem ściśnięci w rogu
12:10
klatki, jak ziarna popcornu tuż przed wybuchem.
12:13
Światła areny powoli gasły, a ich głosy stawały się coraz
12:17
cichsze, ale bardziej zdecydowane.
12:21
Klucz szepnął truflokła. Wózek z watą cukrową dodał
12:26
zawijaszek. I coś z brokatem koniecznie dużo
12:30
brokatu westchnął gumi lew i odwrócić reflektor wymamrotał
12:36
felek, zerkając na dach namiotu. Gdy nastał ranek, zawijaszek
12:41
zjadał własne nerwy. Truflo quak drżał jak galaretka
12:45
w przeciągu agumi lew nie mógł przestać się rozciągać w
12:49
nerwowym poezji owaniu. Plan działa tylko wtedy, gdy go
12:53
zaczniemy szepnął felek i ten Plan mamy gotowy i to jest ta
12:57
chwila, kiedy mówimy wielkie hop.
13:02
To był ten moment, kiedy czas nagle przyspiesza jak para w
13:05
gwizdku gotującego się mleka na wieczorne kakao z oddali dało
13:09
się słyszeć ciężkie kroki strażników.
13:12
Dokładnie ta godzina, o której wspominał zawijaszek.
13:15
Zmiana wartowników. Strażnicy jak zawsze mieli klucz
13:19
przy sobie, nawet gdy kichali nie wypuszczali go z ręki.
13:23
Teraz powiedział felek, odwracając wzrok w stronę truflo
13:27
quacka, truflo kłak, drgną potrząsnął się, a jego futerko
13:32
nastroszyło się jak kot na zimnym kamieniu.
13:35
Jego uszy zawirowały jak wiatrowskaz otuliły wszystkich
13:38
miękką mgiełką i wtedy wszystko wokół znikło razem z nim i jego
13:44
wtulonymi towarzyszami z zewnątrz klatka wyglądała na
13:48
pusto. Zupełnie pustą jakby nikogo w
13:51
środku nie było. Gdzie oni są?
13:54
Wrzasnął jeden ze strażników, rozglądając się dziko, po czym
13:58
otworzył klatkę, z impetem, gdzie się ukryły te małe
14:02
paskudy? Krzyknął drugi, wchodząc za nim
14:05
z twarzą czerwoną jak pawian w zaciasnych spodniach trufloku,
14:09
jak zacisnął powieki, koncentrując się z całych sił.
14:12
Jego długie uszy jak peleryna niewidka, otulały całą czwórkę.
14:18
Każdy poruszał się w idealnej ciszy.
14:20
Krok za krokiem w stronę otwartego wyjścia, kiedy
14:23
strażnicy byli już głęboko w środku klatki.
14:26
Felek przysunął się niezauważenie i jednym płynnym
14:30
ruchem zsunął z paska jednego z nich.
14:32
Błyszczący klucz w tej samej chwili zawijaszek rzucił się
14:36
przez szparę jak wiewiórka na sprężynie i trach zatrzasnął
14:41
kratę z drugiej strony, zamykając strażników w ich
14:44
własnej pułapce. O k.
14:46
To poszło nawet lepiej niż się spodziewałem.
14:49
Mruknął felek półgłosem. Cicho jeszcze nie czas na
14:52
wiwaty. Odpowiedział gumiles z powagą
14:55
godną żelc owego filozofa. Bez słowa ruszyli między namioty
15:00
czas na kolejny etap. Za kurtyną z tyłu cyrku
15:07
znajdowały się klatki z pozostałymi stworzeniami.
15:11
Felek otwierał jedną po drugiej. Wstawajcie macie talent macie
15:16
serce, macie wolność. Z cienia wysunął się ktoś
15:22
miękki, okrągły i wyjątkowo puchaty.
15:26
Bąblomiś powiedział felek z zachwytem, odczytując tabliczkę
15:31
nad wejściem do klatki. Piankowy niedźwiedź spojrzał
15:34
nieśmiało, nie sądziłem, że ktoś jeszcze wymówi moje imię.
15:38
Felek wyciągnął rękę ha. Dziś na pewno zapamięta je cała
15:43
widownia. Bąblomiś kiwnął głową i stanął w
15:46
pełni gotowości do działania. Razem z innymi stworzeniami.
15:50
Felek uśmiechnął się pod nosem. Gotowi na ostatni akt?
15:59
Na arenie rozbrzmiały werble światła zatańczyły po kurtynach,
16:03
a madam pasku della wkroczyła na scenę z teatralnym rozmachem.
16:08
Szanowna publiczności czas na nasz Najnowszy numer specjalny,
16:13
coś, czego jeszcze nigdy nie widzieliście, coś apetycznego i
16:17
przerażającego jednocześnie. Zrobiła dramatyczną pauzę,
16:21
przechyliła głowę i dodała szeptem.
16:24
Czas na czekoladowy koszmar. Publiczność zamarła.
16:30
Nagle zgasły reflektory na sekundę.
16:34
A potem bum eksplozja brokatu, śmiechu i gumi lew wyskoczył w
16:40
powietrze jak sprężyna z pudełka, wykonując potrójny
16:43
obrót w zwolnionym tempie dzieci zapiszczały z zachwytu zawiaszek
16:48
wjechał na scenę na wózku z watą cukrową, z którego zrobił pokaz
16:52
żonglerki, podrzucał watę, brokat, a nawet swoje własne
16:56
stopy. Jedna wylądowała mu na głowie.
17:00
Zaplątany artysta cyrkowy krzyknął zawijaszek, a
17:04
publiczność wybuchła śmiechem. W tym czasie felek i truflo quak
17:09
uwalniali resztę stworzeń. Za kulisami każde dostawało
17:12
brokat, instrument pomponiki wachlarz lub balonik.
17:17
Ktoś grał na trąbce z papieru, ktoś tańczył sam be w futrze
17:21
truflokłag wdrapał się po dekoracjach, chwycił linę i
17:25
pociągnął z całych sił reflektor.
17:27
Zmienił ustawienie światło z loży madam poleciało prosto na
17:32
nich drużynę wolnych wyjątkowych stworzeń.
17:36
Felek zjechał błyskawicznie po długiej, kolorowej rurze prosto
17:39
na trampolinę odbił się wysoko, zrobił efektowny pół obrót i
17:44
wylądował z gracją na środku areny.
17:47
Akrobacja była tak niesamowita, że dzieci od razu zaczęły
17:51
skandować jeszcze jeszcze bąblo miś wjechał na scenę na malutkim
17:56
3 kołowym rowerku, który aż trzeszczał pod nim, choć sam miś
18:00
był lekki jak pianka na jego ramionach stało 9 innych
18:05
stworzeń, tworząc wysoką piramidę.
18:07
Namiot trząsł się od oklasków i pisków radości.
18:12
Confetti wirowało w powietrzu jak płatki karmelowego deszczu,
18:16
a orkiestra grała coś, co brzmiało jak samba na żelkach.
18:21
Ale madam paskudela była wściekła.
18:23
Okrutnie wściekła, stójcie wracać, wracajcie tu natychmiast
18:29
wrzeszczała, biegnąc przez arenę z rozwianymi piórami w kapeluszu
18:33
i brokatem przyklejonym do długiego nosa.
18:36
Na jej drodze stanął gumilew i zgracją.
18:39
Pociągnął ją za rękę, wprawiając w obrót jak tancerkę.
18:44
Ach ty sprężysta po krako krzyknęła, nie udało się.
18:49
Wpadła prosto w wieżę z krzeseł, które rozpadły się jak domek z
18:53
kart. Kichnął ze strachu i zniknął,
18:56
przez co madam potknęła się o niewidzialny ogon i poleciała
19:00
kilka kroków, ślizgając się na brokacie aż wpadła w wózek z
19:04
watą cukrową. O ty kudłata paskudo.
19:08
Zawrzeszczała w końcu cała w cukrze i brokacie dotarła do
19:13
głównego wyjścia i zablokowała drogę frankowi.
19:17
Ty ty miałeś być czekoladowym gwoździem programu.
19:21
Jesteś deserem mojej kariery, nigdy już stąd nie wyjdziesz.
19:25
Syknęła w tle niosły się okrzyki dzieci, najlepszy cyrk na
19:30
świecie Jeszcze raz. Felek spojrzał jej prosto w
19:34
oczy. Madam, słyszy to pani?
19:38
Słyszę i nic mnie to nie obchodzi, burknęła jak nadęta
19:43
lokomotywa. Ale powinno to panią obchodzić
19:47
powiedział felek. Spokojnie, dzieci nieśmiały się
19:50
z dziwnych stworzeń zamkniętych w klatkach, one się śmiały, bo
19:54
razem z nami poczuły radość tej chwili.
19:58
Bo widziały, że się bawimy. Że jesteśmy sobą prawdziwi.
20:03
Paskudella zamilkła. Felek podszedł o krok.
20:08
Wiem, że kiedyś ktoś panią przezywał mówił paskuda.
20:12
To bolało, wiem, ale to, że paniąraniono nie daje prawa
20:16
ranienia innych pasku della patrzyła na niego w oczach,
20:20
miała coś dziwnego czy to łza, a może kawałek brokatu.
20:27
Chciałam tylko, żeby ktoś mnie wreszcie zobaczył.
20:30
Wyszeptała. Felek uśmiechnął się ciepło.
20:34
A może wystarczy być sobą, żeby ktoś zobaczył to, co
20:38
najpiękniejsze. Paskudella spuściła głowę, a
20:43
potem odsunęła się z drogi. W milczeniu.
20:47
Przez chwilę wyglądała jak dziewczynka, którą kiedyś była.
20:51
Niepewna, przestraszona, ukryta za wachlarzem słów i kolorów,
20:56
spojrzała na felka i zobaczyła w nim cichą, zwyczajną odwagę
21:00
bycia sobą i jeszcze coś zrozumienie.
21:05
Opuściła ramiona, zsunęła z głowy kapelusz z ogromnym piórem
21:10
i pierwszy raz dostrzegła, jak bardzo był śmieszny.
21:14
Felku. Powiedziała cicho.
21:17
Przyznaje, że masz rację. Spojrzała na widownię wciąż
21:22
klaszczące rozbawione dzieci. Może zbuduje nowy cyrk.
21:28
Nie tak jak chciałam kiedyś tylko taki jakiego teraz
21:33
potrzebuję. Cyrk, w którym nie pokazuje się
21:38
cudaków tylko cudowne istoty. Publiczność zamarła na chwilę, a
21:45
potem rozległy się brawa. Prawdziwe.
21:48
Ciepłe nikt nie śmiał się z dziwności.
21:51
Wszyscy śmiali się z radości i tak wszystko się zaczęło od
21:56
nowa. Po wielkim występie nastał
21:58
spokój. Klatki zniknęły, a na ich
22:01
miejscu pojawiły się kolorowe sceny, huśtawki i poduszki do
22:05
skakania. Madam pas kudela siedziała na
22:08
krawędzi areny i malowała tabliczkę cyrk cudnych stworzeń.
22:13
Każda litera w innym kolorze, każda trochę krzywa, idealna
22:17
felek podszedł i przyglądał się z boku.
22:21
Nieźle pani idzie powiedział z uśmiechem.
22:24
Paskudella zerknęła spod oka. Jeszcze nie wiem kim Jestem bez
22:29
tego całego brokatu, ale chyba właśnie zaczynam się dowiadywać.
22:34
Bo dobre rzeczy rosną powoli, jak ciasto drożdżowe powiedział
22:38
felek. Wszyscy się zaśmiali.
22:43
Felek spojrzał na ścieżkę za namiotem?
22:46
Czas ruszać dalej, są inne dziwne miejsca do odwiedzenia i
22:50
inne stworzenia, które może jeszcze nie wiedzą, że są
22:53
wyjątkowe. Będziemy za tobą tęsknić,
22:57
pisnęli jednocześnie truflo kłak i zawijaszek.
23:00
Nie trzeba tęsknić, wystarczy pamiętać odparł felek i poprawił
23:06
czapeczkę z wafla. Wyszedł z cyrku powoli w
23:13
promieniach porannego słońca, zostawiając za sobą echo
23:17
śmiechu, kilka brokatowych śladów i coś jeszcze coś
23:22
słodkiego, czego nie da się zetrzeć miotłą.
23:25
Nad areną unosił się transparent z nowym hasłem.
23:28
Nie musisz być normalny, żeby być wspaniały.
23:31
Dzięki, że wysłuchaliście tej niezwykłej historii felek
23:34
wafelak i jego przyjaciele pokazali, że odwaga, spryt i
23:37
wiara w siebie potrafią zmienić nawet najbardziej ponure
23:41
miejsce. W coś pięknego.
23:45
A ma dęba z kudela odkryła, że prawdziwa magia cyrku tkwi nie w
23:49
dziwności. Ach, ale w wyjątkowości każdego
23:52
z nas, jeśli spodobała ci się ta przygoda, zostaw łapkę w górę i
23:56
zasubskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych
23:59
czekoladowych opowieści. Zapraszam też na nasze media
24:02
społecznościowe. Tam znajdziesz jeszcze więcej
24:05
słodkich niespodzianek do usłyszenia w kolejnej historii.