Latest / A lektura? Ale która? / Alexandra Berkova – Minipowieść, odc. 2

Transcript

Alexandra Berkova – Minipowieść, odc. 2 · A lektura? Ale która?

• 0:00
  SPEAKER_00: Za tydzień tata leżał na podłodze i rysował, obliczał i mówił, musimy założyć gaz i zrobić prysznic, do grudnia będziemy mieli co robić, a mama powiedziała, my śniesz, że się tutaj zmieścimy, a tata powiedziała, jeżeli dziewczynka nie będzie zbyt wielka, to tak.
• 0:18
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, my się właściwie nie znamy, to dziwne, że się nie boję.
• 0:24
  SPEAKER_00: A tata powiedział, nie ma w tym nic dziwnego.
• 0:28
  SPEAKER_00: To dlatego, że nie gryzę.
• 0:30
  SPEAKER_00: A na bliższe poznanie mamy furę czasu.
• 0:33
  SPEAKER_00: Mama go pocałowała i powiedziała, kocham cię, mam szczęście, że cię poznałam.
• 0:39
  SPEAKER_00: Za tydzień ktoś zapukał i wszedł Karol i usiadł i powiedział.
• 0:44
  SPEAKER_00: Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
• 0:46
  SPEAKER_00: Wyglądasz świetnie.
• 0:48
  SPEAKER_00: I poczęstował mamę papierosem.
• 0:50
  SPEAKER_00: Mama powiedziała dziękuję, nie palę.
• 0:53
  SPEAKER_00: Co chciałeś?
• 0:55
  SPEAKER_00: On powiedział, chciałem cię tylko zobaczyć.
• 0:58
  SPEAKER_00: Mama milczała.
• 0:59
  SPEAKER_00: On powiedział, słyszałem, że z kimś chodzisz.
• 1:03
  SPEAKER_00: Mam nadzieję, że to nic poważnego.
• 1:05
  SPEAKER_00: Mama milczała, a on powiedział: Uważaj, taki człowiek jak ty nie powinien zmarnować się przy kuchni.
• 1:14
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, to nie jest poważne, to jest wesołe.
• 1:18
  SPEAKER_00: Będę miała dziecko i wychodzę za mąż.
• 1:21
  SPEAKER_00: On powiedział, jesteś naiwna.
• 1:24
  SPEAKER_00: Błodzić dzieci potrafią nawet króliki.
• 1:27
  SPEAKER_00: Ale specjalistów w twej dziedzinie jest niewielu.
• 1:31
  SPEAKER_00: Potem powiedział, znajdę lekarza.
• 1:35
  SPEAKER_00: Potem znowu możemy chodzić ze sobą.
• 1:38
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, dziękuję, ale nie chcę.
• 1:41
  SPEAKER_00: A on powiedział: Wiem, że nie zawsze jestem ideałem, ale musisz zrozumieć.
• 1:47
  SPEAKER_00: Ile kłopotów ma taki mężczyzna jak ja, na jakieś tam sentymenty nie mam czasu.
• 1:52
  SPEAKER_00: Mama milczała.
• 1:54
  SPEAKER_00: A on powiedział, mam już szarpane nerwy, bo zawsze wszystko muszę robić sam i nie mogę być ciągle ideałem.
• 2:01
  SPEAKER_00: Musisz to po prostu zrozumieć.
• 2:03
  SPEAKER_00: Dlatego cię mam.
• 2:05
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, nie masz.
• 2:07
  SPEAKER_00: A on powiedział, nie bądź głupia.
• 2:10
  SPEAKER_00: Tak jak ze mną nie będzie ci z nikim i nie drącz się, nie lubię tego.
• 2:15
  SPEAKER_00: Ty wiesz najlepiej, że tego nie lubię.
• 2:17
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, wiem.
• 2:19
  SPEAKER_00: A on powiedział, więc widzisz, ja chcę mieć czyste koszule i nie mam ochoty żreć konserwy dlatego, że żona pisze powieść.
• 2:28
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, mówiłeś coś o kuchni.
• 2:31
  SPEAKER_00: A on powiedział, nie łap mnie za słowo.
• 2:34
  SPEAKER_00: Ty zawsze mnie łapiesz za słowo.
• 2:35
  SPEAKER_00: A to mnie denerwuje, więc mnie nie denerwuj.
• 2:38
  SPEAKER_00: A tę swoją przygodę to ty sobie daruj i to gotów jestem zlikwidować.
• 2:44
  SPEAKER_00: Widzisz dalszy kłopot i zapalił papierosa.
• 2:48
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, jak to się stało, że wytrzymałam z tobą prawie dwa lata.
• 2:53
  SPEAKER_00: A on powiedział: To ja wytrzymałem i gotów jestem wytrzymać dalej, dlatego że Cię potrzebuję.
• 3:00
  SPEAKER_00: Przyznaję, potrzebuję.
• 3:03
  SPEAKER_00: Ale nie drocz się, takim znowu skarbem nie jesteś.
• 3:06
  SPEAKER_00: Ja mogę sobie znaleźć inną, chociaż to oznacza dalsze wydatki i stratę czasu.
• 3:12
  SPEAKER_00: Mama powiedziała fuj.
• 3:14
  SPEAKER_00: On powiedział, nie bądź taka wrażliwa, na to nie dam się nabrać.
• 3:18
  SPEAKER_00: Nazywam po prostu rzeczy po imieniu i gotów jestem opiekować się tobą.
• 3:22
  SPEAKER_00: Możesz to sobie nazywać nawet miłością.
• 3:26
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, ani mi to do głowy nie przyszło, wyjdź stąd.
• 3:30
  SPEAKER_00: A on powiedział, jak chcesz, ale w takim razie nie zapomnij, że za Jugosławię płaciłem ja i że jesteś mi winna cztery tysiące.
• 3:39
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, ja mam naprawdę więcej szczęścia niż rozumu.
• 3:43
  SPEAKER_00: Te pieniądze dostaniesz, zjeżdżaj.
• 3:46
  SPEAKER_00: A on powiedział, Jesteś głupia gęś i dziwię się, że cię na swój sposób kochałem.
• 3:52
  SPEAKER_00: Mimo to życzę ci lekkiego porodu i poszedł.
• 3:57
  SPEAKER_00: A mama płakała i śmiała się, i zadzwoniła do taty, a tata powiedział to gór.
• 4:03
  SPEAKER_00: Obiecał, że więcej nie przyjdzie, był tu przedwczoraj.
• 4:08
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, kochanie, dzisiaj nie ma żadnego sprzątania, pójdziemy na kolację.
• 4:14
  SPEAKER_00: Syn tęskni za wszczytiem.
• 4:16
  SPEAKER_00: A tata powiedział, dla córki wszystko, ale skoro już jesteśmy przy tych przykrych sprawach, być może przyjdzie do Ciebie jeszcze matka.
• 4:25
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, rozumiem, że ma do mnie zastrzeżenia.
• 4:29
  SPEAKER_00: Cóż na to poradzę?
• 4:31
  SPEAKER_00: A tata powiedział, bądź dla niej wyrozumiała, ona zawsze marzyła, że mi znajdzie narzeczoną.
• 4:37
  SPEAKER_00: A myśmy to wszystko załatwili bez niej.
• 4:40
  SPEAKER_00: Ale może nie przyjdzie.
• 4:41
  SPEAKER_00: Prosiłem, żeby ci dała spokój.
• 4:44
  SPEAKER_00: Po trzedniach przyszła pięćdziesięcioletnia dama i powiedziała, przyszłam zobaczyć, kto mi zabiera jedynego syna.
• 4:53
  SPEAKER_00: A mama powiedziała proszę, proszę usiąść.
• 4:57
  SPEAKER_00: A ona powiedziała, mój syn to jeszcze dziecko, nie ma pani prawa mi go zabierać.
• 5:04
  SPEAKER_00: Mama otworzyła usta, ale ona powiedziała, zabiera mi pani jednego syna, jest pani przebiegła i trzy lata starsza od niego i rozwiedziona, o ile się nie mylę.
• 5:17
  SPEAKER_00: Ale jestem gotowa dojść z panią do porozumienia.
• 5:20
  SPEAKER_00: I wyciągnęła port monetkę.
• 5:23
  SPEAKER_00: Mama się zaczerwieniła i powiedziała, w ten sposób nie dojdziemy do porozumienia.
• 5:28
  SPEAKER_00: Proszę usiąść.
• 5:30
  SPEAKER_00: A ona ciągle stała i powiedziała, nie musi się pani wstydzić.
• 5:35
  SPEAKER_00: Na pewno dowiedziała się pani, z jakiej Piruś pochodzi rodziny, inaczej by go pani sobie nie wybrała, a gdyby pani wiedziała, jaki był jego ojciec, to by się pani nie odważyła.
• 5:46
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, nie usiądzie pani, a ona powiedziała, Piruś dopiero zakończył studia i musi sobie wyrobić pozycję.
• 5:54
  SPEAKER_00: Muszę bronić swego dziecka.
• 5:56
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, na dziecku Piotra pani nie zależy.
• 6:00
  SPEAKER_00: A ona powiedziała, a będzie naprawdę jego?
• 6:03
  SPEAKER_00: A mama znowu zaczerwieniła się i powiedziała, nie wiem jak pani, ale ja takich rzeczy nie robię.
• 6:10
  SPEAKER_00: A ona powiedziała, wypraszam sobie, żeby ktoś taki mnie obrażał.
• 6:15
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, przykro mi, proszę pani, że zabieram pani drogocenny czas.
• 6:20
  SPEAKER_00: I wstała.
• 6:21
  SPEAKER_00: A ona poczerwieniała i powiedziała, Piotruś także nie jest zupełnie pewien, wiem to.
• 6:29
  SPEAKER_00: A mama powiedziała do widzenia i otworzyła drzwi.
• 6:33
  SPEAKER_00: Potem siedziała, trzymając twarz w dłonia, a potem zadzwoniła do Karola, ale go nie było w domu.
• 6:41
  SPEAKER_00: Z pracy wracała powoli, kupiła bilet do kina, ale go wyrzuciła.
• 6:46
  SPEAKER_00: Potem chodziła po ulicach i oglądała wystawy i ludzi i weszła do sklepu.
• 6:52
  SPEAKER_00: Powiedziała, chciałabym sukienkę, w której będę lepiej wyglądała, a sprzedawca powiedział przecież pani tego nie potrzebuje, mama nic nie powiedziała.
• 7:03
  SPEAKER_00: Przymierzyła dwie sukienki i powiedziała wyglądam jak nieszczęście.
• 7:27
  SPEAKER_00: Zadzwoniła do korola, a on powiedział.
• 7:31
  SPEAKER_00: Wiedziałem, że księżniczka się jeszcze namyśli, a mama powiedziała tylko częściowo potrzebuję tego lekarza.
• 7:39
  SPEAKER_00: A on powiedział, widzisz, zaczynasz myśleć.
• 7:43
  SPEAKER_00: Przyjadę jutro do ciebie.
• 7:45
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, dobrze, i odłożyła słuchawkę.
• 7:50
  SPEAKER_00: Wieczorem przyszła do domu, a tam czekał już tata, i powiedział nic nie mów.
• 7:56
  SPEAKER_00: Rozmawiałem z matką.
• 7:58
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, ona ma rację, ty nie wiesz, co robisz.
• 8:02
  SPEAKER_00: Rozmyśliłam się.
• 8:04
  SPEAKER_00: A tata powiedział, nonsens, obie jesteście stuknięte.
• 8:08
  SPEAKER_00: Pojutrze przychodzi robotnik do gazu, a ja zostanę tutaj i nad mochał materac.
• 8:15
  SPEAKER_00: A mama nie zdążyła nic powiedzieć, a tata powiedziała, przykro mi, że się tak dajesz wyprowadzić z równowagi.
• 8:22
  SPEAKER_00: Ale wypomnę ci to dopiero po porodzie.
• 8:25
  SPEAKER_00: Do tej pory gotuję.
• 8:27
  SPEAKER_00: I rozpakował sześć kanapek.
• 8:30
  SPEAKER_00: A mama powiedziała cicho, jesteś wariat.
• 8:33
  SPEAKER_00: A tata powiedziała, pomyłka, jedynie ja tu jestem normalny.
• 8:38
  SPEAKER_00: A mama powiedziała, a co twoja matka?
• 8:42
  SPEAKER_00: A tata powiedziała, moja mama ma złote serce, wielkopańskie kompleksy i trochę spóźniony refleks.
• 8:50
  SPEAKER_00: Najpóźniej za tydzień będziemy zaproszeni na obiad.
• 8:53
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, umówiłam się do lekarza.
• 8:57
  SPEAKER_00: A tata powiedziała, jeszcze raz usłyszę takie głupstwo, to zrobię coś nierozsądnego.
• 9:03
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, kocham cię.
• 9:06
  SPEAKER_00: A tata powiedziała, na razie nie wygląda na to.
• 9:10
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, jestem taka szczęśliwa.
• 9:14
  SPEAKER_00: A tata powiedziała, to uważaj, żebyś tego nie zepsuła.
• 9:17
  SPEAKER_00: Poza tobą na razie wszystko jest w porządku.
• 9:21
  SPEAKER_00: Teraz wyprowadzimy córkę na świeże powietrze.
• 9:25
  SPEAKER_00: Czytałem, że musisz chodzić na spacery.
• 9:28
  SPEAKER_00: Mama powiedziała, to będzie chłopak.
• 9:32
  SPEAKER_00: I poszli na spacer.
• 9:34
  SPEAKER_00: A później przyszedł robotnik, a potem poszli do babci i tej spali na obiad, a potem malowali i założyli gaz i wodę, a potem poszli do Urzędu Stanu Cywilnego.
• 9:45
  SPEAKER_00: Ale tata zapomniał do wodu, więc poszli później, ale spóźnili się o godzinę.
• 9:52
  SPEAKER_00: A później mama powiedziała, zostawmy to na później.
• 9:55
  SPEAKER_00: Przecież nie pójdę do ślubu w pelerynie.
• 9:58
  SPEAKER_00: A tata powiedział, masz rację, przecież to wszystko jedno.
• 10:03
  SPEAKER_00: Potem mama leżała na sali z zielonymi kafelkami i pociła się.
• 10:08
  SPEAKER_00: I przyszedł lekarz i powiedział, ja jestem tylko ortopeda, ale przeprowadziłem pani gościa i przyszedł tata w białym płaszczu i powiedział, trzymajcie się dziewczęta, muszą zaraz uciekać, żeby nas tu z chązą nie przyłapali.
• 10:23
  SPEAKER_00: I uścisnął mamie rękę.
• 10:26
  SPEAKER_00: A za dwie godziny inny lekarz powiedział jeszcze, świetnie, ma pani córkę.
• 10:34
  SPEAKER_00: Umyli mnie, opisali i zmierzyli, i zważyli i pokazali mi mamę.
• 10:41
  SPEAKER_00: A mama powiedziała: Ojej, jaka ona śliczna! Mogę jej dotknąć?
• 10:47
  SPEAKER_00: Nazywam się Bita.