Latest / Udha e Verteta dhe Jeta - TruthFM Albania / KU E GJEN PAQEN KUR ZEMRA JOTE TRAZOHET? (Gjoni 14)
Transcript
- Rruga, e Vërteta dhe Jeta Gjoni 14:1–31 Ilustrim hapës Kaloni me makinë nëpër pothuajse çdo qytet apo fshat në Shqipëri dhe do ta shihni: një shtëpi me dy kate të përfunduara dhe sipër, një kat të tretë vetëm me mure gri dhe shufra çeliku që ngrihen drejt qiellit. Pyeteni pronarin pse, dhe ai do të buzëqeshë dhe do të thotë: "Ai kat është për djalin tim, kur të martohet." Shumë baballarë kalojnë vite duke ndërtuar, shpesh me para të fituara jashtë vendit, një kat në të njëjtën kohë. Çdo dhomë e re thotë të njëjtën gjë: "Ka një vend për ty këtu. Ti i përket kësaj familjeje." Natën e Tij të fundit, Jezusi u tha dishepujve të Tij të frikësuar: "Në shtëpinë e Atit tim ka shumë dhoma… Unë po shkoj t'ju përgatis një vend". Ata ishin gati ta humbnin Atë. Por Ai donte që ata të dinin se kishte një vend gati për ta në shtëpinë e Atit dhe se Ai do të kthehej për t'i marrë në shtëpi. Vargu i Temës së Kapitullit Një varg që do të përdornim është: "Jezusi i tha: 'Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje.'" — Gjoni 14:6 Hyrje Gjoni 14 vazhdon bisedën në darkën e fundit. Jezusi sapo u ka thënë dishepujve të Tij se po largohet, se njëri prej tyre do ta tradhtojë dhe se Pjetri do ta mohojë. Dhoma është plot frikë dhe trishtim. Kështu që Jezusi fillon t’i ngushëllojë. Ai u tregon atyre se ku po shkon, si mund të shkojnë atje dhe çfarë do t’u japë atyre ndërsa është larg. Në këtë kapitull dëgjojmë të gjashtën “Unë jam” duke thënë: “Unë jam udha, e vërteta dhe jeta.” Kapitulli ka tre pjesë. Së pari, Jezusi premton një vend në shtëpinë e Atit dhe thotë se Ai është e vetmja rrugë për atje (vargjet 1–14). Pastaj Ai premton Frymën e Shenjtë, Ndihmësin, i cili do të jetojë në ta (vargjet 15–26). Së fundmi, Ai u jep atyre paqen e Tij dhe bëhet gati të largohet (vargjet 27–31). Vargjet kryesore "Zemrat tuaja mos u trondittë. Besoni në Perëndi; besoni edhe në mua." — Gjoni 14:1 (ESV) Jezusi ishte ai që do të vuante, por Ai e kaloi kohën duke ngushëlluar miqtë e Tij. Përgjigja e Tij për një zemër të shqetësuar nuk është "përpiqu më shumë" ose "mos mendo për këtë". Është "beso": beso te Perëndia dhe beso te Unë. "Po ju lë paqen, po ju jap paqen time; unë po jua jap, jo si e jep bota; mos u shqetësoni zemrat tuaja dhe mos u frikësoni." — Gjoni 14:27 (ESV) Kur dikush vdes, ai lë gjëra pas për familjen e tij. Dhurata e Jezusit për dishepujt e Tij nuk ishin paratë apo toka. Ishte paqja e Tij, një paqe që nuk varet nga mënyra se si po shkojnë gjërat përreth nesh. Konteksti Historik dhe Kulturor Ende në tryezë. Kapitujt 13 deri në 17 ndodhin të gjithë në të njëjtën natë të enjte. Jezusi dhe dishepujt e Tij janë ende në dhomën e sipërme në Jerusalem ku hëngrën darkën e fundit. Në fund të kapitullit 14, Jezusi thotë: "Çohuni, të ikim që këtej" (14:31). Shumë mendojnë se dolën nga dhoma atëherë, dhe kapitujt 15-17 u thanë gjatë rrugës për në kopsht. Shtëpia e babait. Në kohën e Jezusit, kur një bir martohej, ai shpesh nuk largohej. Ai i shtonte një dhomë shtëpisë së babait të tij dhe familja e tij e re jetonte atje. Familja qëndronte së bashku nën një çati. Shumë mësues besojnë se Jezusi po përdor këtë figurë: shtëpia e Atit është mjaftueshëm e madhe për të gjithë fëmijët e Tij. "Shumë dhoma", jo "rezidenca". Disa Bibla të vjetra thonë "shumë rezidenca". Kjo i bën njerëzit të mendojnë për pallate të mëdha e të ndara. Por fjala greke do të thotë thjesht "vende për të jetuar". Çështja nuk është se sa e madhe do të jetë shtëpia juaj në qiell. Çështja është se ju do të jetoni me Perëndinë, si pjesë e familjes së Tij. Thomai dhe Filipi. Thomai dhe Filipi bëjnë pyetje të sinqerta në këtë kapitull. Thomai është një njeri praktik: "Nuk e dimë se ku po shkon. Si mund ta dimë udhën?" Filipi dëshiron ta shohë Perëndinë me sytë e tij: "Na e trego Atin." Jezusi nuk i qorton. Ai përdor pyetjet e tyre për t'i mësuar. Juda, jo Iskarioti. Në vargun 22, një dishepull tjetër i quajtur Juda bën një pyetje. Gjoni kujdeset të thotë se ky "nuk është Iskarioti". Ai quhet edhe Tadeu (Marku 3:18). "Paqe" si përshëndetje. Hebrenjtë përshëndesnin njëri-tjetrin me "Shalom", që do të thotë "paqe". Njerëzit e thoshin kur mbërrinin dhe kur largoheshin, ashtu siç thonë shqiptarët "Mirupafshim". Kur Jezusi thotë: "Unë ju lë paqen", është si një lamtumirë. Por është shumë më tepër sesa një fjalë e sjellshme. Ai po u jep atyre një dhuratë të vërtetë. "Ati është më i madh se unë" (vargu 28). Kjo nuk do të thotë që Jezusi është më pak Perëndi se Ati. Ai tashmë ka thënë: "Unë dhe Ati jemi një" (10:30). Ai do të thotë që, ndërsa është në tokë si njeri, Ai është ai që u dërgua dhe që bindet. Tani Ai po kthehet në lavdinë e Atit dhe kjo duhet t'i bëjë miqtë e Tij të lumtur për Të. Shpjegimi i Tekstit 1. Rruga për tek Ati (vargjet 1–14) Më Beso (1). "Zemrat tuaja mos u trondittë." Dishepujt tronditen. Jezusi u thotë atyre të vazhdojnë t'i besojnë Perëndisë dhe t'i besojnë Atij në të njëjtën mënyrë. Jezusi kërkon të njëjtin besim që ne i japim Perëndisë. Një vend i përgatitur (2–3). Në shtëpinë e Atit ka shumë vend. Jezusi do të përgatisë një vend për ta. Dhe Ai bën një premtim: "Do të vij përsëri dhe do t'ju marr pranë meje, që aty ku jam unë të jeni edhe ju." Pjesa më e mirë e parajsës nuk janë dhomat. Është të jesh me Jezusin. "Si mund ta dimë udhën?" (4-5). Jezusi thotë: "Ju e dini udhën për atje ku po shkoj unë." Por Thomai është i sinqertë: "Zot, ne nuk e dimë se ku po shkon. Si mund ta dimë udhën?" "Unë jam udha" (6-7). Jezusi përgjigjet: "Unë jam udha, e vërteta dhe jeta. Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje." Jezusi nuk është një udhërrëfyes që tregon rrugën. Ai është rruga. Ai nuk është vetëm një mësues i së vërtetës. Ai është e vërteta. Ai nuk jep vetëm jetë. Ai është jeta. Dhe Ai është e vetmja rrugë për te Ati. Nëse e njihni Jezusin, e njihni edhe Atin. "Na trego Atin" (8–11). Filipi thotë: "Zot, na trego Atin, dhe na mjafton." Jezusi përgjigjet me pak trishtim: "Kaq kohë kam qenë me ju dhe ju ende nuk më keni njohur, Filip? Kushdo që më ka parë mua, ka parë Atin." Ati jeton në Jezusin, dhe fjalët dhe veprat e Jezusit vijnë nga Ati. Nëse doni të dini se si është Perëndia, shikoni Jezusin. Vepra më të mëdha (12). Jezusi thotë se kushdo që beson në Të do të bëjë veprat që bën Ai, madje edhe vepra më të mëdha, sepse Ai po shkon tek Ati. Ai nuk nënkupton mrekulli më të mëdha. Ai nënkupton shtrirje më të gjerë. Pasi Jezusi u kthye tek Ati dhe dërgoi Frymën, ithtarët e Tij e çuan lajmin e mirë në të gjithë botën. Një ditë, Pjetri predikoi dhe tre mijë njerëz besuan (Veprat 2:41). Kërkoni në emrin Tim (13–14). Çfarëdo që të kërkojnë në emrin e Tij, Ai do ta bëjë, në mënyrë që Ati të lavdërohet. Të kërkosh në emrin e Jezusit do të thotë të lutesh si populli i Tij, për atë që Ai dëshiron. Nuk është një frazë magjike për të marrë atë që duam. 2. Ndihmësi po vjen (vargjet 15–26) Dashuria dhe bindja (15). "Nëse më doni, do t'i zbatoni urdhërimet e mia." Dashuria për Jezusin nuk është vetëm një ndjenjë. Ajo shfaqet në mënyrën se si jetojmë. Një Ndihmës Tjetër (16–17). Jezusi do t’i kërkojë Atit dhe Ati do t’u japë atyre “një Ndihmës tjetër”, dikë tamam si Jezusi, që të jetë me ta përgjithmonë. Ky është Fryma e së vërtetës. Bota nuk e sheh ose nuk e njeh Atë. Por Ai jeton me dishepujt dhe do të jetojë në ta. Jo jetimë (18–20). "Nuk do t'ju lë si jetimë; do të vij tek ju." Së shpejti bota nuk do ta shohë më Jezusin, por dishepujt e Tij do ta shohin. "Sepse unë jetoj, edhe ju do të jetoni." Atë ditë ata do ta dinë se Jezusi është në Atin, dhe ata janë në Jezusin, dhe Jezusi është në ta. I dashur dhe i vizituar (21–24). Kushdo që i mban urdhërimet e Jezusit është ai që e do Atë. Ati do ta dojë atë person dhe Jezusi do ta dojë atë dhe do t'i shfaqet atij. Juda (jo Iskarioti) pyet pse Ai do t'i shfaqet vetëm atyre dhe jo botës. Jezusi përgjigjet: nëse dikush më do, ai do ta mbajë fjalën Time, "dhe Ati im do ta dojë atë dhe ne do të vijmë tek ai dhe do të bëjmë banesën tonë me të". Jezusi po përgatit një shtëpi për ne në qiell. Dhe tani Perëndia vjen për të bërë shtëpinë e Tij në ne. Mësuesi që kujton (25–26). Ndihmësi, Fryma e Shenjtë, do t'u mësojë atyre gjithçka dhe do t'u kujtojë të gjitha ato që tha Jezusi. Kjo është një arsye pse mund t'u besojmë Ungjijve. Fryma i ndihmoi dishepujt të kujtonin fjalët e Jezusit kur i shkruanin ato. 3. Paqen time po ju jap (vargjet 27–31) Një paqe tjetër (27). "Po ju lë paqen; po ju jap paqen time." Bota jep paqe kur gjithçka shkon mirë: para të mjaftueshme, shëndet të mirë, pa probleme. Jezusi jep paqe edhe në stuhi, sepse ajo vjen prej Tij. Prandaj, Ai thotë përsëri: "Zemrat tuaja mos u shqetësoni dhe mos u frikësoni." Gëzohuni për Mua (28–29). Jezusi thotë: "Unë po iki dhe do të kthehem tek ju." Nëse ata vërtet e donin Atë, do të ishin të lumtur që Ai po kthehet tek Ati. Ai ua thotë tani, në mënyrë që kur të ndodhë, ata të besojnë. "Çohuni, le të shkojmë" (30-31). Sundimtari i kësaj bote, djalli, po vjen, por ai nuk ka asnjë ndikim mbi Jezusin. Jezusi nuk po shkon në kryq sepse djalli është më i fortë. Ai shkon sepse e do Atin dhe i bindet Atij. "Çohuni, le të ikim që këtej." Ai ecën drejt kryqit me zgjedhjen e Tij. Fjalë kyçe Dhoma / shtëpi — μονή ( monē , thënë mo-NO). Një vend për të qëndruar dhe jetuar. Në vargun 2 ka shumë "dhoma" në shtëpinë e Atit. Në vargun 23 është e njëjta fjalë: Ati dhe Biri do të bëjnë "shtëpinë" e tyre me ne (14:2, 23). Përgatit — ἑτοιμάζω ( hetoimazō , tha heh-toy-MAH-zoh). Të përgatitësh diçka. Jezusi do të përgatisë një vend për popullin e Tij (14:2–3). Rrugë — ὁδός ( hodos , thuhet ho-DOS). Një rrugë ose shteg. Jezusi nuk tregon vetëm rrugën për te Ati; Ai është udha (14:4–6). Në emrin Tim — ἐν τῷ ὀνόματί μου ( en tō onomati mou , tha en toh o-NO-mah-tee moo). Jo fjalë magjike në fund të një lutjeje. Do të thotë të kërkosh si popull i Jezusit atë që Ai dëshiron dhe lavdinë e Tij (14:13–14). Ndihmës — παράκλητος ( paraklētos , thënë pah-RAH-klay-tos). Fjalë për fjalë, "dikush i thirrur të qëndrojë pranë jush". Një ndihmës, ngushëllues, dikush që flet për ju. Ky është Fryma e Shenjtë (14:16, 26). Jetimë — ὀρφανοί ( orphanoi , thënë or-fah-NOY). Fëmijë pa prindër. Jezusi premtoi se nuk do t’i linte dishepujt e Tij vetëm si jetimë (14:18). Shfaq Vetveten — ἐμφανίζω ( emphanizō , tha em-fah-NEE-zoh). Të bëj të dukshëm, të tregoj qartë. Jezusi do t’ua tregojë Vetveten atyre që e duan (14:21–22). Paqe — εἰρήνη ( eirēnē , tha ay-RAY-nay). Jo vetëm që asnjë luftë, por një tërësi dhe qetësi e thellë me Perëndinë. Emri Irena vjen nga kjo fjalë (14:27). Lidhja me Dhiatën e Vjetër dhe Zbulesën e Krishtit Shtëpia e Zotit. Davidi shkroi: "Me siguri mirësia dhe mëshira do të më shoqërojnë në të gjitha ditët e jetës sime, dhe unë do të banoj në shtëpinë e Zotit përgjithmonë" (Psalmi 23:6). Shpresa për të jetuar përgjithmonë me Perëndinë shkon deri në Dhiatën e Vjetër. Jezusi është Ai që e bën të mundur këtë. "Më trego lavdinë tënde". Moisiu dikur u lut: "Të lutem, më trego lavdinë tënde" (Eksodi 33:18). Perëndia u përgjigj: "Ti nuk mund ta shohësh fytyrën time, sepse njeriu nuk mund të më shohë mua dhe të jetojë" (Eksodi 33:20). Filipi pyet të njëjtën gjë: "Na trego Atin." Dhe Jezusi thotë: "Kushdo që më ka parë mua, ka parë Atin." Atë që Moisiu nuk mund ta shihte, dishepujt e panë në fytyrën e Jezusit. Rruga e mirë. Perëndia tha nëpërmjet Jeremisë: “Pyetni për shtigjet e lashta, ku është rruga e mirë; ecni në të dhe gjeni prehje për shpirtrat tuaj” (Jeremia 6:16). Davidi u lut: “Ti më bën të njohur shtegun e jetës” (Psalmi 16:11). Jezusi është ajo rrugë e mirë dhe ajo shteg jete. Fryma brenda jush. Perëndia premtoi nëpërmjet Ezekielit: "Do ta vë Frymën time brenda jush dhe do t'ju bëj të ecni sipas statuteve të mia" (Ezekieli 36:27). Në Gjonin 14, Jezusi i lidh të dyja: ata që e duan Atë i zbatojnë urdhërimet e Tij dhe Fryma do të jetojë në to. Ajo që Perëndia premtoi shumë kohë më parë është gati të ndodhë. Perëndia që jetonte mes popullit të Tij. Perëndia i tha Moisiut: "Le të më bëjnë një shenjtërore, që unë të banoj mes tyre" (Eksodi 25:8). Ezekieli premtoi: "Banesa ime do të jetë me ta dhe unë do të jem Perëndia i tyre" (Ezekieli 37:27). Së pari, Perëndia jetoi në tabernakull, pastaj në tempull dhe më pas në Jezusin (Gjoni 1:14). Tani Jezusi thotë se Ati dhe Biri do të banojnë në këdo që e do Atë. Një Atë për jetimët. Psalmi 68:5 e quan Perëndinë "Atë i jetimëve". Jezusi premton: "Nuk do t'ju lë jetimë." Perëndia nuk i lë kurrë fëmijët e Tij vetëm. Zoti jep paqe. Priftërinjtë e bekuan Izraelin me këto fjalë: "Zoti të bekoftë dhe të të ruajë… Zoti e ngrittë fytyrën e tij mbi ty dhe të të dhëntë paqe" (Numrat 6:24–26). Isaia e quajti Mbretin që do të vinte "Princ i Paqes" (Isaia 9:6) dhe premtoi: "Ti e mban në paqe të përsosur atë që mendja e tij është tek ti, sepse ai ka besim tek ti" (Isaia 26:3). Jezusi është Princi i Paqes dhe Ai ia jep këtë paqe popullit të Tij. Dashuria e treguar me anë të bindjes. Moisiu tha: "Duaje Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemër… Dhe këto fjalë që po të urdhëroj sot do të jenë në zemrën tënde" (Ligji i Përtërirë 6:5-6). Dashuria për Perëndinë dhe zbatimi i fjalëve të Tij shkonin gjithmonë së bashku. Jezusi thotë të njëjtën gjë për Veten: "Nëse më doni, zbatoni urdhërimet e mia." Aplikim për Ne Sot Sillni zemrën tuaj të trazuar te Jezusi. Shumë njerëz jetojnë me shqetësim: për paratë, shëndetin, fëmijët, të ardhmen. Përgjigja e Jezusit nuk është "mos u shqetësoni", por "më besoni Mua". Kur ndiheni në ankth, shndërrojeni shqetësimin tuaj në lutje dhe besim. Parajsa është një shtëpi e vërtetë. Shumë shqiptarë janë larguar nga shtëpia për të punuar jashtë vendit dhe shumë ëndërrojnë të kthehen një ditë në shtëpinë e familjes. Për të krishterët, shtëpia e vërtetë është me Atin. Kjo botë nuk është fundi. Jezusi po përgatit një vend dhe Ai do të vijë për të na çuar atje. Jezusi është e vetmja rrugë. Në Shqipëri jemi me të drejtë krenarë për mënyrën se si njerëzit e besimeve të ndryshme jetojnë së bashku në paqe. Ne gjithmonë duhet t'i respektojmë dhe t'i duam fqinjët tanë, pavarësisht se çfarë besojnë. Por fjalët e Jezusit janë të qarta: "Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje". Ne e ndajmë këtë të vërtetë me mirësi dhe respekt, jo me krenari. Shiko Jezusin për ta njohur Zotin. Nëse do të dish si është Zoti, mos fillo me idetë e tua. Shiko Jezusin: si i deshi Ai mëkatarët, shëroi të sëmurët, i fali armiqtë e Tij dhe vdiq për ne. Kështu është Zoti. Dashuria shfaqet në bindje. Të thuash "Unë e dua Jezusin" është e lehtë. Jezusi thotë se dashuria tregohet duke mbajtur fjalët e Tij. A ka diçka që Ai të ka thënë të bësh që nuk po e bën? Nuk je vetëm. Jezusi nuk na la jetimë. Nëse i përkisni Atij, Fryma e Shenjtë jeton në ju. Në momentet tuaja më të vështira, Ai është me ju, duke ju mësuar, duke ju kujtuar dhe duke ju ngushëlluar. Paqe që bota nuk mund ta japë. Paqja e botës varet nga gjërat që shkojnë mirë. Paqja e Jezusit qëndron edhe kur gjërat shkojnë keq. Kërkoji Atij paqen e Tij sot. Çfarë mësojmë nga ky kapitull • Jezusi u përgjigjet zemrave tona të trazuara me një ftesë për t'i besuar Atij. • Jezusi po përgatit një vend për popullin e Tij në shtëpinë e Atit dhe Ai do të vijë përsëri për t'i marrë ata atje. • Jezusi është udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet Tij. • Kushdo që e ka parë Jezusin, ka parë Atin. • Ne lutemi në emër të Jezusit, duke kërkuar atë që Ai dëshiron, për lavdinë e Atit. • Dashuria për Jezusin tregohet duke zbatuar urdhërimet e Tij. • Fryma e Shenjtë, Ndihmësi, jeton në besimtarët përgjithmonë, duke i mësuar dhe duke i kujtuar ata. • Jezusi jep një paqe që bota nuk mund ta japë dhe nuk mund ta heqë. VARG PËR T'U MBAJTUR MEND "Nëse më doni, do t'i zbatoni urdhërimet e mia." Gjoni 14:15