Latest / Zolang het leuk is / Cesar Zuiderwijk: 'Michael Jackson keek onze videoclip in de kamer naast ons'

Transcript

Cesar Zuiderwijk: 'Michael Jackson keek onze videoclip in de kamer naast ons' · Zolang het leuk is

• 0:05
  Speaker 1: Dit is een BNR-podcast.
• 0:26
  Speaker 2: Dit is Zolang het Leuk is. De podcast waarin ik,
• 0:28
  Speaker 2: Wilfred Gené, praat met een prominente gast. Zolang het Leuk is.
• 0:33
  Speaker 2: En wie dat is, dat weet ik pas zodra ik
• 0:34
  Speaker 2: de studio binnenloop. Geen format, geen script en geen klok.
• 0:37
  Speaker 2: Gewoon een onvoorspelbaar gesprek. Zolang het Leuk is. MUZIEK Hebben
• 0:49
  Speaker 2: we er zin in? Ja, we hebben er zin in,
• 0:50
  Speaker 2: of niet, Mirai?
• 0:52
  Speaker 3: Heel veel. Je hebt echt mijn best gedaan op deze
• 0:54
  Speaker 3: clue
• 0:55
  Speaker 2: Clue. Hij begon zijn carrière met augurkenblikken en koektrommels.
• 1:00
  Speaker 3: Ja, dus een beetje ver gedacht. Maar je moet je
• 1:05
  Speaker 3: denken dat hij daar dan soms iets mee deed.
• 1:07
  Speaker 2: Oh, wacht eens even. Ik heb dat boek gelezen. Ja,
• 1:11
  Speaker 2: die zat dan zo te spelen. Toen kwam er iemand
• 1:13
  Speaker 2: langs en die hoorde dat. En toen zei hij dat
• 1:15
  Speaker 2: hij er wat mee moest gaan doen
• 1:16
  Speaker 3: Toevallig dat jij dat boek weer hebt
• 1:18
  Speaker 2: gelezen. César Zuiderwijk, toch? Ja, nee, dat dacht ik al. Nee,
• 1:22
  Speaker 2: dat heb ik toen in dat boek gelezen. Ja, wel degelijk.
• 1:26
  Speaker 2: Maar daar zit niemand. Oh, ik krijg de kleren. Ik
• 1:29
  Speaker 2: schrik me de kleren, man. Goeiedag, zeg. Je schrikt me
• 1:35
  Speaker 2: echt rot. Hoe kan dat nou? Lekker bezig dit, César.
• 1:39
  Speaker 2: Ik moest er heel diep over nadenken, maar opeens wist
• 1:40
  Speaker 2: ik het. En wat was de vraag? Koektrommels en blikken
• 1:46
  Speaker 2: waar je op speelde. En toen dacht ik eerst, hoe
• 1:48
  Speaker 2: moet ik dat nou weten? En toen dacht ik opeens,
• 1:50
  Speaker 2: ik heb natuurlijk die biografiestuk van jou geklezen... want die
• 1:52
  Speaker 2: had je toen meegenomen.
• 1:54
  Speaker 1: En
• 1:54
  Speaker 2: daar stond dat in
• 1:55
  Speaker 2: Dat je zo zat te spelen en dat iemand dat hoorde,
• 1:57
  Speaker 2: toch
• 1:58
  Speaker 1: Dat je zo zat te spelen. Ja, op geurkeblikken en zo. Ja,
• 2:02
  Speaker 1: je moet wat, hè. Als je geen geld hebt, dan
• 2:04
  Speaker 1: moet je inventief zijn. Maar zo is het toch wel
• 2:06
  Speaker 1: begonnen allemaal? Ja, zo is het begonnen. Zeker weten. Met
• 2:09
  Speaker 1: de bezemstelen van mijn moeder als standaard... Mensen hadden altijd
• 2:14
  Speaker 1: pijn in de rug... want die moesten meteen de korte
• 2:16
  Speaker 1: bezempjes in de huishouden houden. Maar ja, zo gaat dat.
• 2:19
  Speaker 1: En de zeepkist erbij, en de asbestrum... en de deksels
• 2:24
  Speaker 1: van de wasstobben. Weet je nog wat wasstobben waren? Ja,
• 2:27
  Speaker 1: die hadden we. Heel vroeg hadden we die ook nog.
• 2:29
  Speaker 1: En de haaiheid was een deksel van een wasstobben met
• 2:32
  Speaker 1: zo'n groot handvat... en dan kon je er je voet
• 2:33
  Speaker 1: in steken. Een beetje oefenen van wat je later zou
• 2:38
  Speaker 1: gaan doen.
• 2:38
  Speaker 2: Ja.
• 2:39
  Speaker 1: Maar
• 2:40
  Speaker 2: wie hoorde dat ook alweer? Er kwam iemand voorbij volgens
• 2:42
  Speaker 1: mij. Schuin beneden mij woonde de schoonfamilie van René Nodelijk
• 2:47
  Speaker 1: En René was van de Alligators. Dat was dé gitarist
• 2:51
  Speaker 1: van Nederland toen. Een Indo-rocker, zoals hij dat noemde. En
• 2:57
  Speaker 1: die hoorde dat geluid van jou? Ja, maar op een
• 3:00
  Speaker 1: zondagochtend had hij een drummer nodig. Die van hem was
• 3:04
  Speaker 1: ergens in een boerendorp. Hij deed altijd spelletjes van een
• 3:08
  Speaker 1: polsje drukken en een vingertje draaien. Als iemand draaide zijn vinger,
• 3:12
  Speaker 1: dan was er wat vanaf. Dus je zat in het
• 3:15
  Speaker 1: gips en die kon niet spelen. En in die tijd
• 3:18
  Speaker 1: had je natuurlijk geen mobieltjes. Zondagmiddag speelt iedereen. Dus het
• 3:23
  Speaker 1: enige waar hij aan kon denken... hij kon het niet afzeggen,
• 3:26
  Speaker 1: was dat jongetje van
• 3:28
  Speaker 2: boven. Maar dat vingertje draaien was normaal in die tijd?
• 3:31
  Speaker 2: Dat deed hij, hij was nogal sterk. Dus hij dacht
• 3:35
  Speaker 2: dat hij altijd zou winnen. Maar dat ging niet op.
• 3:38
  Speaker 2: Maar toen had hij jou dus. Maar had je toen
• 3:40
  Speaker 2: al eens op een echt drumstel gespeeld
• 3:41
  Speaker 1: Nee, dat waren nog steeds die oude geurkenblikken. Dus het
• 3:45
  Speaker 1: was een enorme gok voor hem. Dat jongetje boven, die
• 3:50
  Speaker 1: kon die ritmes wel spelen. Maar die had nog nooit
• 3:53
  Speaker 1: op een echt drumstel gespeeld. Dus ze moesten dat drumstel
• 3:57
  Speaker 1: voor me opstellen. Nee, maar voor de leven gegooid. Maar
• 4:01
  Speaker 1: hoe
• 4:02
  Speaker 2: was dat voor een eerste keer dan? Een
• 4:03
  Speaker 1: soort ontmaagding was het, of seks? Dat is wel zelfs aankomen.
• 4:07
  Speaker 1: Het voetballertje gewoon. Als vijftienjarige ineens bij Ajax 1 moet
• 4:12
  Speaker 1: mij spelen of zo. Maar ja, dat denk je niet
• 4:15
  Speaker 1: zoveel over na als je jong bent. Je moet het doen,
• 4:18
  Speaker 1: dus je doet het. Maar
• 4:19
  Speaker 2: als je
• 4:19
  Speaker 1: het mag
• 4:20
  Speaker 2: vergelijken met ontmaagding voor de eerste keer seks. Of dat moment,
• 4:22
  Speaker 2: wat was heftiger voor
• 4:23
  Speaker 1: je dan? Het was een orgasme, ja, eigenlijk. Ja
• 4:27
  Speaker 2: Ja, toch? Dat
• 4:28
  Speaker 1: je dat nog nooit gedaan hebt. Je zit ineens in
• 4:32
  Speaker 1: een zaal met dansende mensen. En de hoogtepunt was dat
• 4:38
  Speaker 1: ik in die tijd dacht... ik speelde met de Beatles
• 4:41
  Speaker 1: mee en de Stones op de radio. Plaatjes en dingen.
• 4:46
  Speaker 1: En dat je... Ja, een hele andere muziek natuurlijk dan
• 4:54
  Speaker 1: wat zij maakte. Maar je dacht er wel over na
• 4:57
  Speaker 1: van later wil ik voor mensen spelen. En een goede
• 5:00
  Speaker 1: band spelen. En ja, dat gebeurt dan ineens. Hoe oud
• 5:06
  Speaker 1: was je toen? Ik was vijftien.
• 5:08
  Speaker 2: Oké, wanneer had
• 5:09
  Speaker 1: je vroeger seks? Ik zat nog op school. 18
• 5:14
  Speaker 2: pas. Oh, moet je nagaan.
• 5:16
  Speaker 1: Ik was een beetje een laat bloeiatje. Maar ja, ik
• 5:18
  Speaker 1: moest oefenen, man. Ik moest oefenen. Ja,
• 5:20
  Speaker 2: was je altijd bezig? Ja, natuurlijk. Je wilt er goed worden. Ja,
• 5:23
  Speaker 2: dat snap ik ook. Maar dan had je geen tijd
• 5:24
  Speaker 2: voor de meisjes. Het zat er even niet in. Letterlijk
• 5:28
  Speaker 2: en figuurlijk. Maar dat is later goed ingehaald, die schade
• 5:31
  Speaker 2: mag ik aannemen. Ik heb bij de
• 5:32
  Speaker 1: Ladybirds gespeeld. Het verhaal is als volgt. Ik had een
• 5:39
  Speaker 1: drumsolo van The Shadows, Little B. En die probeerde ik
• 5:43
  Speaker 1: na te spelen. Ik dacht, als ik dat kan, een
• 5:46
  Speaker 1: fantastische compositie... dan ben ik klaar voor de grote wereld.
• 5:51
  Speaker 1: Maar ik was pas halverwege, halverwege die solo. Maar ik
• 5:54
  Speaker 1: speelde dus die middag met René... En halverwege... René is
• 5:59
  Speaker 1: voor iedereen bekend. Halverwege het optreden loopt die band van
• 6:03
  Speaker 1: de bühne af. En René zegt zochtens terug, drum solo.
• 6:08
  Speaker 1: Dus daar ging ik. Ik heb het eerste deel van
• 6:11
  Speaker 1: die drum solo gespeeld. Maar ik wist niet hoe ik
• 6:13
  Speaker 1: op moest houden. Ik wist niet hoe ik verder moest
• 6:15
  Speaker 1: op een gegeven moment. GELACH Ja, dus op een gegeven
• 6:20
  Speaker 1: moment liepen ze dan maar weer de bühne op. En
• 6:22
  Speaker 1: de beste raad ooit, dat is namelijk... Jongen, als jij
• 6:26
  Speaker 1: een eind aan een drum solo wilt maken, dan doe
• 6:28
  Speaker 1: je dit. En daar valt de band in. En dat
• 6:33
  Speaker 1: is nog 60 jaar lang zo gebleven. Tot en met
• 6:36
  Speaker 1: de iering toe was het gewoon... En dan boem. En
• 6:39
  Speaker 1: dan wisten
• 6:40
  Speaker 2: ze dat. Stijn, dat is Stijn. Maar als je dat
• 6:43
  Speaker 2: moment terughaalt, Cesar... dat moet toch fantastisch zijn geweest om
• 6:45
  Speaker 2: dat mee te maken?
• 6:46
  Speaker 1: Dat is het
• 6:46
  Speaker 2: ook.
• 6:46
  Speaker 1: Probeer me dat voor te
• 6:47
  Speaker 2: stellen... dat je dat als zo'n 15-jarig kind gewoon nog...
• 6:52
  Speaker 2: dat mag meemaken.
• 6:53
  Speaker 1: Ja, maar ik denk dat je een beetje geluk moet
• 6:56
  Speaker 1: hebben in het leven. Is dat zo? Win
• 6:58
  Speaker 2: je het niet af als je elke dag zit te
• 6:59
  Speaker 2: oefenen
• 7:00
  Speaker 1: Nee, natuurlijk niet. Kijk, er zijn plenty van die voorbeelden.
• 7:04
  Speaker 1: Als George Harrison niet in een bus had gezeten... waar
• 7:09
  Speaker 1: op die halte Paul McCartney binnenstapte... En die gaat nog
• 7:13
  Speaker 1: in een leeg plekje zitten. Dat is tegenover George Harrison.
• 7:16
  Speaker 1: Die zegt, wat heb jij een gitaar bij je? Ja,
• 7:18
  Speaker 1: speel je er een beetje op? Nou, ik heb ook
• 7:21
  Speaker 1: een gitaar. Laten we samen wat doen. Kijk, als die
• 7:24
  Speaker 1: al te laat was ingestapt. Geloof je niet dat het
• 7:27
  Speaker 1: voorbestemd is in het leven? Dat het zo bedoeld is?
• 7:29
  Speaker 1: Dat zulke mensen elkaar ontmoeten? Dat weet ik niet. Ja, nou,
• 7:34
  Speaker 1: het zal een combinatie zijn van geluk en niet... Kijk,
• 7:37
  Speaker 1: en bij René dacht ik, nou, ja, het gips gaat eraf.
• 7:42
  Speaker 1: En dan ben ik... Ja, dan val je in een gat. Ja.
• 7:46
  Speaker 1: Dan was het zo dat die... Louis Blanc, trouwens, een
• 7:51
  Speaker 1: goede vriend geworden van me, die drummer... Die kwam terug
• 7:54
  Speaker 1: met nog steeds in het gips. En die zegt, ja,
• 7:56
  Speaker 1: de dokter, die keek ernaar... Die heeft ze nog een
• 8:03
  Speaker 1: keer gebroken. En ik kon vanaf dat moment nog een
• 8:07
  Speaker 1: paar maandjes meespelen. Dat is voor de een niet zo leuk,
• 8:10
  Speaker 1: maar voor mij wel. Dan komt er een eind aan.
• 8:20
  Speaker 1: Maar René had drie allerliefste dames van mijn leeftijd. Op les.
• 8:24
  Speaker 1: En die wilden een bandje beginnen. Dat waren de Ladybirds.
• 8:29
  Speaker 1: En daar heb ik een tijdje mee gespeeld. En een
• 8:31
  Speaker 1: van die dames heeft me inderdaad te gazen genomen.
• 8:34
  Speaker 2: Ja
• 8:35
  Speaker 1: maar
• 8:35
  Speaker 2: met wederzijdse instemming, heb ik aan, toch? Jawel, jawel
• 8:38
  Speaker 1: Heb je goede herinneringen aan me? Hele goede herinneringen. Ja,
• 8:40
  Speaker 2: maar dat is het belangrijkste.
• 8:41
  Speaker 1: En het leuke is dat ik heb die theatershow De
• 8:45
  Speaker 1: Naakte Waarheid gedaan. Vier seizoenen lang. En geëindigd in het Amare.
• 8:51
  Speaker 1: Dat is een prachtig nieuw theater natuurlijk in Den Haag.
• 8:55
  Speaker 1: En daar hebben de dames meegedaan. Dus na vijftig jaar
• 9:00
  Speaker 1: elkaar niet gezien te hebben... heb ik ze gebeld en zei,
• 9:03
  Speaker 1: hoe is het met jullie? En ook voor het boek natuurlijk.
• 9:06
  Speaker 1: Kun je wat vertellen? Nou, dat hebben ze gedaan. En
• 9:09
  Speaker 1: ik zei, kom meespelen, joh. Ja, maar ik heb die
• 9:12
  Speaker 1: gitaar al jaren en jaren geraakt. Ja, don dat niet.
• 9:15
  Speaker 1: En René is er ook bij. Dus René Nodelijk zelf
• 9:18
  Speaker 1: kan ook nog even meespelen. Ja, dat was fantastisch. Alsof
• 9:23
  Speaker 1: de tijd stil stond
• 9:24
  Speaker 2: Hoe is het dan om de dame terug te zien
• 9:26
  Speaker 2: die je ontmaagd heeft? Die is helaas overleden. O, die
• 9:29
  Speaker 2: is er niet meer bij? Nee, dat is vervelend inderdaad.
• 9:33
  Speaker 2: Maar je zegt dus dat als George Harrison en Paul
• 9:36
  Speaker 2: McCartney niet in die bus hadden gezeten... Hoe is het
• 9:38
  Speaker 2: bij jullie gegaan dan? Met de earring, hoe is dat
• 9:40
  Speaker 2: dan
• 9:40
  Speaker 1: tot stand gekomen? Nou ja, zij zijn natuurlijk als covergroep begonnen.
• 9:48
  Speaker 1: Ik ging zondagmiddag naar de marathon. Je had een heleboel
• 9:52
  Speaker 1: rolschaatsenbanen in Den Haag. Waar gespeeld werd.
• 9:55
  Speaker 2: Zaterdag in de marathon. En op het Heijreiswijkseplein
• 9:59
  Speaker 1: in Den Haag. En op het dagje van het Zuiderpark.
• 10:01
  Speaker 1: Dat was ook een rolschaanse baan. En de Eekhoorn natuurlijk,
• 10:05
  Speaker 1: op de Leibweg. Ook een rolschaanse baan. En daar speelde
• 10:08
  Speaker 1: de Q. Dus middags ging ik dan naar de E-ring.
• 10:11
  Speaker 1: Dat vond ik sowieso, want dat waren ja... leuke mooie jongens,
• 10:15
  Speaker 1: weet je wel. Maar de cue, dat was echt te
• 10:18
  Speaker 1: gaan natuurlijk. Dat was echt... De hele andere muziek natuurlijk ook.
• 10:23
  Speaker 1: Echt ruige, gewoon uptempo shit, weet je wel
• 10:26
  Speaker 1: Wie zaten er toen al in de E-ring? De andere
• 10:28
  Speaker 1: drie waren er toen al. Frans Kassenburg speelde er nog in.
• 10:31
  Speaker 1: En Jaap Egermond. Later de bekende producer natuurlijk. Stars of 45. En... Ja,
• 10:40
  Speaker 1: maar de grap was natuurlijk, ze gingen naar Amerika. Eerste keer.
• 10:45
  Speaker 1: En weer een diepe gegooid. Ze speelden daar met Led
• 10:47
  Speaker 1: Zeppelin samen en zo. Ze hadden hetzelfde management. Toevallig weer.
• 10:53
  Speaker 1: Die deed Led Zeppelin. Toen een onbekende band. Die gingen
• 10:56
  Speaker 1: voor het eerst naar Amerika. Hadden wel al een fantastische
• 10:59
  Speaker 1: LP gemaakt natuurlijk.
• 11:01
  Speaker 2: Frank Zappla was dat toch?
• 11:02
  Speaker 1: Nee, dat was de eerste Led Zeppelin album. En daar
• 11:07
  Speaker 1: stonden dingen op. Ja, van een drummer, John Bonham, dat
• 11:11
  Speaker 1: was echt een trendsetter
• 11:14
  Speaker 1: Bleek later natuurlijk. En die speelde dingen, daar begreep je
• 11:17
  Speaker 1: niks van. Maar Jaap Egermond, die kon met hem gaan zitten...
• 11:21
  Speaker 1: en daar zat hij te oefenen, dan zei hij, hoe
• 11:23
  Speaker 1: doe je dat? Nou, dan legde hij dat uit. Maar
• 11:26
  Speaker 1: Jaap kon het zelf niet spelen. Maar hij kon het
• 11:28
  Speaker 1: mij wel vertellen hoe het ging. Echt waar?
• 11:30
  Speaker 4: Ja
• 11:31
  Speaker 1: Dus hij zegt, eerst links, en dan rechts, en dan
• 11:34
  Speaker 1: je voet, en dan... Hij werd de producer van Living Blues,
• 11:41
  Speaker 1: waar ik toen in speelde. Dus een bekende bluesband. En
• 11:48
  Speaker 1: dat is hij gaan produceren. Maar er kwam een moment
• 11:52
  Speaker 1: dat we in de studio zaten... dat hij gebeld werd
• 11:55
  Speaker 1: door de manager, Freddie Haaien. En dat gesprek was heel kort.
• 11:59
  Speaker 1: Zo van, ja, Fred, ja, ja, ja, ja. Oké, dag.
• 12:09
  Speaker 1: Ja jongens, ik ben uit Iering. Hij moest kiezen tussen
• 12:13
  Speaker 1: produceren of de drummer van de Iering zijn. En in
• 12:17
  Speaker 1: die tijd kon je niks samen doen. Als je in
• 12:20
  Speaker 1: een band speelde, dan was je voor die band. Dan
• 12:22
  Speaker 1: stond je ermee op en je ging ermee naar bed.
• 12:25
  Speaker 1: Je was de hele dag met elkaar bezig, aan het
• 12:27
  Speaker 1: repeteren of spelen, whatever. Dus hij koos voor produceren. En
• 12:32
  Speaker 1: daarna kwam er een drummer, Sieb Warner... die niet helemaal
• 12:36
  Speaker 1: lekker lag. Gewoon qua... Hij was een beetje te jazzy,
• 12:40
  Speaker 1: denk ik. Ook sociaal scheen dat niet helemaal te kloppen. Maar...
• 12:46
  Speaker 1: Die ging wel mee de tweede keer naar Amerika. En
• 12:49
  Speaker 1: daar hebben ze razendsnel... Maar
• 12:50
  Speaker 2: je zei het was een coverband op dat moment nog
• 12:52
  Speaker 1: eerder. Nee, het ging razendsnel in die tijd. Want ze
• 12:55
  Speaker 1: begonnen wel eigen nummers te spelen. Oké. Please Go, Sound
• 13:00
  Speaker 1: of a Screaming Day met Barry erbij. Ja. En... Dat
• 13:04
  Speaker 1: was al behoorlijk goed. De Double. Een dubbelalbum. Maar toen
• 13:09
  Speaker 1: kwamen ze ineens uit Amerika terug. En kwam er een album.
• 13:13
  Speaker 1: Eetmaal saaien. En dat was waanzinnig progressief. Een nummer van
• 13:18
  Speaker 1: één kant. Dat flikte ze alleen maar in Amerika. The
• 13:21
  Speaker 1: Grateful Dead. En dat soort groepen. Dat was heel erg progressief.
• 13:28
  Speaker 1: Goede muziek. Goede nummers. Ja, dat... Er broeide wel iets
• 13:34
  Speaker 1: zo van, nou dat is te gek. Amerika, het beloofde
• 13:37
  Speaker 1: land natuurlijk. Iedereen wilde toen naar Amerika, want daar gebeurde
• 13:41
  Speaker 1: het allemaal. Alle Engelse groepen gingen ook naar Amerika. De Who,
• 13:45
  Speaker 1: de Stones, de Beatles toe. Dat was het beloofde land.
• 13:52
  Speaker 1: En ja, dus daar leerde ze razendsnel om professioneel te zijn.
• 13:57
  Speaker 1: En nummers te schrijven die... Ja, heel anders waren. Wie
• 14:01
  Speaker 1: schreef dan de meeste nummers? George Clooney? Nou, George is
• 14:03
  Speaker 1: altijd wel de componist geweest. En toen Barry erbij kwam... Ja,
• 14:06
  Speaker 1: die is natuurlijk Engelstalig opgevoed. Die is in India geboren.
• 14:11
  Speaker 1: Een Nederlandse moeder met een Engelse militair. En dat is
• 14:16
  Speaker 1: altijd te horen geweest. Op de platen. Dat was gewoon
• 14:20
  Speaker 1: goed Engels. Het gaat nog wel eens fout... Met Nederlandse
• 14:24
  Speaker 1: groepen die naar het buitenland willen... vanwege de teksten of
• 14:29
  Speaker 1: de uitspraak. Daar staan wij niet zo bij stil. Maar
• 14:33
  Speaker 1: Engelstaligen wel, weet je wel. En Berry is perfect wat
• 14:36
  Speaker 1: dat betreft. En natuurlijk een tekstschrijver die omgevenaard is. Als
• 14:40
  Speaker 1: je de turf ziet... Long Blonde Animal, Lady Smiles, Radio Love.
• 14:53
  Speaker 1: Het is allemaal
• 14:56
  Speaker 2: voorkomen on-Nederlands. Eigenlijk had hij in Amerika geboren moeten zijn.
• 15:01
  Speaker 2: George Cormans, of niet? Ja,
• 15:04
  Speaker 1: maar dan heb je het weer. Kijk, we hebben met zoveel...
• 15:07
  Speaker 1: Ik ben geloof ik elf keer meegeweest naar Amerika. Dan
• 15:10
  Speaker 1: heb je al gauw in de gaten dat er een
• 15:12
  Speaker 1: eind komt aan je vermogen. Aan het toeren en in
• 15:17
  Speaker 1: het begin zelfs feesten natuurlijk. Elke avond ga je uit.
• 15:22
  Speaker 1: De volgende dag zit je weer in een vliegtuig ergens naartoe.
• 15:25
  Speaker 1: En dan word je meteen weer ingeladen naar een platenzaak
• 15:29
  Speaker 1: of een radiostation. En dat gaat maar maandenlang door. En
• 15:33
  Speaker 1: op een gegeven moment ben je gewoon aan het eind.
• 15:34
  Speaker 1: En dan ben je blij dat je weer terug kan.
• 15:37
  Speaker 1: En we moesten steeds opnemen, ook hier. Dat was niet
• 15:41
  Speaker 1: te betalen voor ons in Amerika. Dus je moest terug
• 15:43
  Speaker 1: om een album op te nemen. En de groepen waar
• 15:46
  Speaker 1: we mee speelden natuurlijk. De groepen als Fleetwood Mac, The Who.
• 15:54
  Speaker 1: Een heel goed voorbeeld. Aerosmith, nog een beter voorbeeld voor
• 15:58
  Speaker 1: hoe het mis kan
• 15:58
  Speaker 4: gaan.
• 15:59
  Speaker 1: Die haten mekaar gewoon. Ja, dat was vreselijk. De vijf
• 16:05
  Speaker 1: kleedkamers kwamen ze uit. En dan liepen ze zonder naar
• 16:07
  Speaker 1: elkaar te kijken. Of iets te zeggen. Liepen ze de
• 16:09
  Speaker 1: buren op. En dan keken we elkaar niet. En dan
• 16:12
  Speaker 1: was het ook. En voorkomen onder de drugs. En dingen
• 16:16
  Speaker 2: Had ons ook kunnen gebeuren. Maar hoe komt dat dan
• 16:19
  Speaker 2: bij dat soort mensen? Gaan mensen teveel in zichzelf geloven
• 16:22
  Speaker 1: Dat weet ik niet. Dat is gewoon een soort vernietigingsdrang.
• 16:27
  Speaker 1: Die je schijnt te krijgen. Als je populair wordt. Er
• 16:32
  Speaker 1: zijn zoveel voorbeelden. We hebben er gewoon nooit aan meegedaan.
• 16:36
  Speaker 1: Omdat je beseft. Dit is geen manier om muziek te maken.
• 16:42
  Speaker 1: We zijn altijd heel erg. Energiek geweest. Maar niet door
• 16:46
  Speaker 1: veel te zuipen. Hoe ging ook de keer. Maar die
• 16:50
  Speaker 1: waren gewoon. Soms komen toten los. Terwijl ze moesten.
• 16:56
  Speaker 2: Ook als ze optraden
• 16:59
  Speaker 1: Ja, dan krijg je natuurlijk een enorme dot energie van
• 17:02
  Speaker 1: bepaalde middelen. Maar dat was niet besteed aan ons
• 17:08
  Speaker 2: Maar opeens zat je in die band. Want die andere
• 17:09
  Speaker 2: jongen viel ook niet zo goed. Die het nou overnam,
• 17:12
  Speaker 2: van die Eggemond. En toen kwam jij. Ja, dat was
• 17:14
  Speaker 2: heel
• 17:15
  Speaker 1: snel beslist. Het was een kwestie van Rinus die voor
• 17:20
  Speaker 1: de deur stond. In een prachtige Ford Mustang natuurlijk. Ja.
• 17:25
  Speaker 1: Ben jij Zuiderwijk? Ja. Ik had hem nog nooit ontmoet. Ja,
• 17:30
  Speaker 1: dan zullen we koffie drinken bij Sjoers. Ja, dat is
• 17:33
  Speaker 1: goed joh. Dan rijden we even naar Soest. Ik weet
• 17:37
  Speaker 1: nog dat ik zei, dat moet een bijzonder goede koffie zijn.
• 17:39
  Speaker 1: Hij woonde in Soest. Hij woonde in Soest. Hij is
• 17:42
  Speaker 1: als eerste verhuisd vanuit Den Haag naar het Gooi. Waar
• 17:50
  Speaker 1: alle studio's waren. Waar alle artiesten woonden enzovoorts. Hij woonde
• 17:55
  Speaker 1: naast Peter Koelewijn en Boudewijn de Groot. Grappig. In dezelfde straat.
• 18:00
  Speaker 2: Ik woon nu in Soest, dus ik ben heel benieuwd
• 18:01
  Speaker 2: welke straat dat is geweest. Maar dat kan ik wel
• 18:04
  Speaker 2: uitzoeken natuurlijk. Maar wel bijzonder. De Erepreisstraat. De Erepreisstraat in Soest,
• 18:08
  Speaker 2: dat zal ik nooit vergeten. Op stand ook nog hoor ik.
• 18:10
  Speaker 2: Wat belangrijk is, jij komt eraan bij Sjors en dan?
• 18:12
  Speaker 2: Hoe gaat het dan? Nou, ik
• 18:15
  Speaker 1: weet nog letterlijk hoe dat ging. Mooi weer hè jongen.
• 18:19
  Speaker 1: Barry zat daar ook trouwens. Ik was daar ook toevallig,
• 18:21
  Speaker 1: weet je wel. Je voelt natuurlijk al wel nattigheid onderweg. Ja,
• 18:28
  Speaker 1: waarom kom je me ophalen? En waarom gaan we nou
• 18:30
  Speaker 1: zo eens? En Barry zit daar ook nog een keer.
• 18:33
  Speaker 1: Dus in Wendig viel het kwartje wel. Lekker weer, hè? Ja,
• 18:38
  Speaker 1: mooi weer. Mooie auto, hè? Ja, te gek. En zei Sjoerds,
• 18:46
  Speaker 1: ik zet even een plaatje op. Prachtige grote speakerboxen, Sansoubis,
• 18:50
  Speaker 1: weet je wel. Helemaal state of the art. En hij zei, ja,
• 18:56
  Speaker 1: heb ik meegenomen uit Amerika. Van een onbekende gozer, Elton John.
• 18:59
  Speaker 1: Maar ik vind hem wel mooi. Plaatje opgezet. Mooi, hè? Ja, mooi.
• 19:04
  Speaker 1: En toen valt er een stilte. En zegt Sjoerds, ja, ja, ja.
• 19:08
  Speaker 1: Nou ja, kom je bij ons spelen? Echt waar? Zo
• 19:10
  Speaker 1: ging het? Ja, ik zei, ja, is goed. Nou ja,
• 19:13
  Speaker 1: dat was wel snel. Lekker man. Ja, maar ja,
• 19:15
  Speaker 2: natuurlijk man. Het zinderde. Je voelde je enorm gevleid. Toen
• 19:19
  Speaker 2: je in die auto zat, voelde je wat er toe ging.
• 19:21
  Speaker 1: Ja, dat zal wel aftasten zijn. Zoals het vaak gaat.
• 19:26
  Speaker 1: Voorbereidende gesprekken of niet veel. Maar het was zo duidelijk
• 19:30
  Speaker 1: dat deze mannen helemaal op dezelfde lijn zaten. En power hadden.
• 19:35
  Speaker 1: Ze vonden jou dus ook goed. Ze hadden jou
• 19:39
  Speaker 2: natuurlijk ook gevolgd. Ze hadden jou in de gaten gehouden. Ja,
• 19:41
  Speaker 2: ik weet nog wel dat Perrie
• 19:42
  Speaker 1: eens een keer weer zou kijken naar Living Blues. Zomaar
• 19:46
  Speaker 1: omdat hij van Blues hield en zo? Oké, dat kan. Maar... Ja,
• 19:55
  Speaker 1: je weet soms dat het klopt. En dat is ook
• 19:58
  Speaker 1: vijftig jaar zo gebleven, weet je wel. Vijftig jaar met elkaar.
• 20:01
  Speaker 1: Je
• 20:01
  Speaker 2: voorbestemt dingen, dat het leven zo loopt zoals het moet lopen,
• 20:04
  Speaker 2: geloof je niet. Alles is toeval, geloof jij.
• 20:06
  Speaker 1: Nee, nee, nee. Dat je... Ja, wat is toeval? We
• 20:13
  Speaker 1: zijn zo'n beetje... binnen twee maanden van elkaar geboren. Behalve Linus,
• 20:20
  Speaker 1: die is iets ouder. In dezelfde omstandigheid. Arbeidersmilieu. Niet veel hebben,
• 20:29
  Speaker 1: maar toch gewoon bezig zijn met wat je hebt. En
• 20:33
  Speaker 1: dezelfde muzikale smaak. En blijkt later dat als je 20,
• 20:37
  Speaker 1: 21 jaar bent... En je staat nog helemaal open voor alles.
• 20:42
  Speaker 1: We waren behoorlijk toch een beetje naïef. Twintig jaar nu
• 20:46
  Speaker 1: ben je al volwassen. Dat lag vroeger wel wat anders.
• 20:52
  Speaker 1: Dan voed je elkaar ook een beetje op. We houden
• 20:56
  Speaker 1: allemaal van lezen bijvoorbeeld. Wat lees jij? Ja, science-fiction. Grappig,
• 21:02
  Speaker 1: ga ik ook eens proberen. Snap je? Ga jij naar
• 21:05
  Speaker 1: de film vanavond? Welke film? Oh ja, dan ga ik mee.
• 21:09
  Speaker 1: Dan blijkt je... Ja, snap je? Het werden vrienden ook.
• 21:13
  Speaker 1: Het werden vrienden. Ja, absoluut. Ja, dat kan bijna niet anders...
• 21:21
  Speaker 1: Ik hoor net van al die bands die elkaar de
• 21:23
  Speaker 1: tent uitvolgen. Ja, natuurlijk. Maar je kunt ook elkaar begrijpen.
• 21:26
  Speaker 1: En dan van elkaar gaan houden. Zowel Berrie als ik
• 21:30
  Speaker 1: zijn Engels kind. Je hebt geen broertjes en zusjes. En
• 21:35
  Speaker 1: uiteindelijk noemden we elkaar openlijk broer. Hé broertje. Weet je wel?
• 21:41
  Speaker 1: Dat is... Ja, dat gebeurt. Het is misschien ook wel
• 21:47
  Speaker 1: een zeldzaamheid. Maar het is geven en nemen. En... Soms
• 21:51
  Speaker 1: je zin doordrijven en andere keren weer een andere zin geven.
• 21:56
  Speaker 2: Echte strijd hebben jullie nooit gekend
• 21:58
  Speaker 1: Nee, maar dat zou ook wel bekend geweest zijn. Nee,
• 22:01
  Speaker 1: dat denk ik ook. Je weet zelf wel, als je
• 22:04
  Speaker 1: in de publiciteit staat... hoe mensen... achter je aan zitten.
• 22:10
  Speaker 1: Of proberen je dingen te ontfutselen. Maar
• 22:13
  Speaker 2: als je weet hoe Jo en ik hebben... is het
• 22:14
  Speaker 2: nu dan echt ruzie. Maar dat hebben jullie nooit echt
• 22:18
  Speaker 2: gehad
• 22:18
  Speaker 1: Nee, ik kan me één ding herinneren. Kijk, Barry is
• 22:21
  Speaker 1: altijd nogal... vooral als hij na het optreden... een glaasje
• 22:25
  Speaker 1: of zo op had. Ja, we moeten kappen met die
• 22:29
  Speaker 1: bas-solo en die drumsolo, want dat is ouderwets. Oké, Barry,
• 22:33
  Speaker 1: nou hoeven we geen boel open te hebben, dat doen
• 22:35
  Speaker 1: we morgen niet. Maar jij gaat wel twee extra nummers zingen, hè? Ja.
• 22:38
  Speaker 1: O ja, o ja, o ja. En dan doe je
• 22:43
  Speaker 1: het een dagje niet. En dan denk je, er zit
• 22:45
  Speaker 1: toch wel een behoorlijk gat in. Want het zijn wel
• 22:47
  Speaker 1: spectaculaire dingen. Dan maar toch weer doen. Maar daar krijg
• 22:55
  Speaker 1: je niet echt ruzie om. Nee, maar diva gedrag dat
• 22:57
  Speaker 1: kende je niet? Nee, er is een keer dat ik
• 23:01
  Speaker 1: vlak bij huis zei... Ja, nou is genoeg. Nu zit
• 23:04
  Speaker 1: je zo te zuigen en te doen. Ik stap uit
• 23:06
  Speaker 1: gewoon
• 23:07
  Speaker 1: Nou ben ik uitgestapt. een halve kilometer verderop staan zitten wachten...
• 23:12
  Speaker 1: en dan is het kusje. Dan is het weer goed.
• 23:18
  Speaker 1: Maar ook dat is heel speciaal, dat is heel bijzonder...
• 23:21
  Speaker 1: dat je met vier mensen bent die allemaal zo eigenwijs zijn...
• 23:25
  Speaker 1: en alles op hun manier doen... dat het vier puzzelstukken
• 23:30
  Speaker 1: zijn die niets met elkaar te maken hebben... en dan
• 23:33
  Speaker 1: ineens gewoon zo blap in elkaar vallen, weet je wel.
• 23:38
  Speaker 2: dat het met de Beatles was. Ik weet niet of
• 23:40
  Speaker 2: McCartney en Lennon nou echt...
• 23:42
  Speaker 1: Er is een fantastisch nieuw boek uit van McCartney. Wings
• 23:50
  Speaker 1: Dat was dus na de Beatles. Met zijn vrouw toen
• 23:52
  Speaker 1: hij overleden is, ja. Maar je weet nooit... Dat is
• 23:56
  Speaker 1: zijn verhaal nu. Denk de waarheid. Maar wat de pers
• 24:01
  Speaker 1: van alles maakt, dat is iets heel anders. Dat weet
• 24:04
  Speaker 1: je gewoon niet. Ze zijn elkaar altijd op blijven zoeken...
• 24:07
  Speaker 1: En hebben contact met elkaar gehad. Maar ze gaven Paul
• 24:12
  Speaker 1: de schuld dat hij zei... jongens, we moeten onderzoeken wat
• 24:16
  Speaker 1: er aan de hand is. Want we gaan naar de kloten.
• 24:19
  Speaker 1: Management klopt niet. Mensen bestelen van ons. Apple Records doet
• 24:24
  Speaker 1: het niet goed. En we moeten de zaak bekijken en
• 24:30
  Speaker 1: anders stoppen. En ik denk dat hij gelijk had... Er
• 24:34
  Speaker 1: zijn heel veel groepen die uiteindelijk door dat soort dingen...
• 24:38
  Speaker 1: mismanagement en doe maar, gewoon het op hebben moeten geven.
• 24:44
  Speaker 1: Zo'n band als de Eagles, man. Dat is zo'n gouden band.
• 24:47
  Speaker 1: Die zaten elkaar alleen maar dwars gewoon. Omdat de een zo, ja,
• 24:51
  Speaker 1: ik heb een paar regels meer geschreven dan jij. En
• 24:55
  Speaker 1: de ego's die dan tevoorschijn komen. En de Stoepard Copeland
• 24:59
  Speaker 1: van de polis die nu nog zeikt tegen Sting. Laat
• 25:03
  Speaker 1: het gaan man, je hebt zo zoveel geld.
• 25:06
  Speaker 2: Sodemiet erop man. Maar ook in jullie hoogtijddagen toen het
• 25:11
  Speaker 2: echt regende aan hits enzovoort... is daar nooit een soort
• 25:13
  Speaker 2: spanning ontstaan? Dat één meer aandacht nodig had dan de ander? Nee,
• 25:17
  Speaker 2: dat hebben we nooit zo ervaren. Nee, nee.
• 25:20
  Speaker 1: Het is heel vreemd, maar vroeger... had je veel meer groepen.
• 25:27
  Speaker 1: Een groep, een band. En nu is het vaak een
• 25:30
  Speaker 1: zanger of een zangeres. Vooral zangeressen zijn erg goed daarin tegenwoordig.
• 25:35
  Speaker 1: Is dat zo? Ja, dat vind ik wel.
• 25:37
  Speaker 4: Nou
• 25:37
  Speaker 1: ja, Davide Michel en fantastisch hoor, trouwens. Of Maan, noem
• 25:44
  Speaker 1: ze op. Fleur en Floor en whatever. Dat zijn de
• 25:49
  Speaker 1: frontdames en daar hangt een band achter... Maar Fleetwood Mac,
• 25:55
  Speaker 1: daar zaten ook twee dames in. Dat was een band.
• 25:58
  Speaker 1: Snap je? Dat zijn de verhoudingen heel erg. Heel anders,
• 26:04
  Speaker 1: want dat noemen ze een hired gun. Iemand die ingehuurd wordt,
• 26:09
  Speaker 1: hoe beroemd hij ook is... die staat in een loondienst
• 26:12
  Speaker 1: of die wordt per optreden betaald. Maar het is niet
• 26:14
  Speaker 1: zo als een band zou functioneren... gewoon gelijke jongens, weet
• 26:20
  Speaker 1: je wel. Nee, nee. Behalve de auteursrechten. Iedereen die daar
• 26:25
  Speaker 1: recht op heeft, moet je gelijk geven. Maar Sjors had
• 26:28
  Speaker 1: toch alle auteursrechten bij jullie? Nou, de composities wel. Maar
• 26:32
  Speaker 1: Barry schrijft dan de teksten. Dat is de andere helft.
• 26:38
  Speaker 1: Die liggen ook bij Barry? Ja, natuurlijk. Rielis heeft ook
• 26:43
  Speaker 1: vrij veel vroeger gecomponeerd. Nou, dat is dan zijn deel
• 26:46
  Speaker 1: Maar ik zat nog wel eens... Ik heb heel veel
• 26:51
  Speaker 1: teksten en muziek geschreven... maar dat is pas veel later
• 26:55
  Speaker 1: bij een band als Sloper terechtgekomen. Met Mario Goossens van Triggerfinger...
• 27:02
  Speaker 1: besloten we een band op te richten. Ik heb nog
• 27:05
  Speaker 1: teksten liggen en muziek en dit en dat... niet aan
• 27:12
  Speaker 1: het denken dat ik in dat tijd naast Barry had
• 27:13
  Speaker 1: gezeten op de achterbank. Weet je wel, urenlang. Barry, ik
• 27:17
  Speaker 1: heb nog een leuke tekst verzonnen. Dat had niet gewerkt.
• 27:22
  Speaker 1: Hij is gewoon veel beter daarin. Laat het. Spreek je
• 27:27
  Speaker 1: hem nog vaak, Barry, eigenlijk? Hij was net nog in Nederland.
• 27:32
  Speaker 1: Hij is heel veel aan het reizen. Ja, hij is
• 27:37
  Speaker 1: nogal reislustig. Met zijn vrouw samen. Hij kwam net uit Marokko.
• 27:42
  Speaker 1: Maar ze waren door Afrika geweest. En naar Japan geweest.
• 27:46
  Speaker 1: En Zuid-Amerika ligt om de hoek. Waar hij woont natuurlijk.
• 27:49
  Speaker 1: Daar gaat hij vreemd aan toe. En je moet je realiseren.
• 27:54
  Speaker 1: We zijn allemaal tegen de tachtig. Ja toch. Dat de
• 28:03
  Speaker 1: stemmen het eerst opgeven. Zangers van die tijd. Die leeftijd,
• 28:09
  Speaker 1: dat wordt heel moeilijk. Of je moet ze in optieme
• 28:12
  Speaker 1: vorm houden. De hele dag lopen te zingen en te
• 28:15
  Speaker 1: oefenen en te doen. Nou, dat zie ik Berrie niet
• 28:17
  Speaker 1: doen
• 28:18
  Speaker 2: Je onderschrijft hem als je broer. Je voelt op een
• 28:20
  Speaker 2: gegeven moment dat ze een soort broer voor je is.
• 28:22
  Speaker 2: Dan mis je toch ook op een bepaalde manier iemand? Ja, natuurlijk.
• 28:25
  Speaker 2: Maar je kan ook iemand missen die je niet elke
• 28:27
  Speaker 2: dag hoeft te zien
• 28:28
  Speaker 2: Dat is ook weer
• 28:28
  Speaker 1: waar. We houden wel contact. We appen, we weten wat
• 28:32
  Speaker 1: we doen. Rines zie ik natuurlijk heel vaak, want daar
• 28:35
  Speaker 1: speel ik mee. In de Clarks. Met de Clarks. Geweldig. Ja,
• 28:39
  Speaker 1: die altijd bij VI spelen. Maar het is fantastisch. Ten
• 28:44
  Speaker 1: eerste zijn het de Haagse vrienden. Dat is het al geweest.
• 28:48
  Speaker 1: Het is een hele goede band. En nu zit er
• 28:51
  Speaker 1: een andere zanger bij. Johnny. En een andere gitarist. En
• 28:56
  Speaker 1: we kunnen het gewoon goed met elkaar vinden. En Rien is...
• 29:01
  Speaker 1: Die is... Was vrij jaar gaan spelen... Die staat nou
• 29:05
  Speaker 1: echt te gek. In de eering moet je je toch
• 29:09
  Speaker 1: inpassen in wat de muziek is. En moet je elkaar
• 29:14
  Speaker 1: niet al te dwars zitten. Nu hebben we veel meer
• 29:17
  Speaker 1: vrijheid wat dat betreft. Dat pakken we dan. Fijn
• 29:21
  Speaker 2: Je luistert naar Zolang het Leuk is. We gaan heel
• 29:23
  Speaker 2: even tussenuit. We zijn zo weer terug met Cesar Zuiderwijk.
• 29:29
  Speaker 2: Welkom terug bij Zolang het Leuk is. Vandaag met een
• 29:31
  Speaker 2: bijzondere aflevering. Namelijk met Cesar Zuiderwijk. Wat had je nou
• 29:35
  Speaker 2: zelf als mooiste periode? Wat was dan de periode waarvan
• 29:38
  Speaker 2: je denkt... zo, dat was echt de periode die sprong
• 29:41
  Speaker 2: er echt bovenuit? Er zijn
• 29:42
  Speaker 1: heel veel periodes geweest natuurlijk... In het begin dat je
• 29:47
  Speaker 1: naar Amerika gaat. Dat is natuurlijk als je voor het
• 29:50
  Speaker 1: eerst Manhattan inrijdt. Ja, ik weet niet of je zelf
• 29:53
  Speaker 1: die ervaring hebt. Ja, ja. Wat gebeurt
• 29:57
  Speaker 4: hier?
• 29:58
  Speaker 1: En met al die groepenspelen... waar je tegenop keek. We
• 30:04
  Speaker 1: speelden met de Hoe... een paar dagen in Madison Square Gardens. Nou,
• 30:08
  Speaker 1: dat is... Walhalla. Dat is waar... Walhalla. De hemel. En
• 30:15
  Speaker 1: dan sta je daar dan. Ben je 23 of zo?
• 30:18
  Speaker 1: Te gek, man. Ben je net... Een klein jongetje. Terwijl
• 30:28
  Speaker 1: er 25.000 man de boel afbreken voor je. Dat is
• 30:31
  Speaker 1: echt te gek. Dus dat is een mooie periode. Dan
• 30:36
  Speaker 1: komt de reden al af natuurlijk. Dan rij je op
• 30:40
  Speaker 1: Sunset Boulevard. En dan zie je die hoes. 20 bij
• 30:43
  Speaker 1: 20 meter. Dat was toch fantastisch. Met die naakte dame
• 30:47
  Speaker 1: waar ze ook gewoon een hele grote tepel... tepelklus omheen
• 30:52
  Speaker 1: hebben genomen. En het speelde überhaupt voor veel mensen optreden.
• 31:00
  Speaker 1: We waren altijd supporting act namelijk
• 31:04
  Speaker 1: En dat wil zeggen dat je helpt om tickets te verkopen.
• 31:08
  Speaker 1: Dan heb je zelf nog een voorprogramma. Dus het is
• 31:11
  Speaker 1: een soort van ere kwestie. En dan sta je dan
• 31:14
  Speaker 1: inderdaad voor Santana en voor de Doobie Brothers en noem
• 31:20
  Speaker 2: het op. Joe Cocker, allemaal gewoon... Ik heb het er
• 31:23
  Speaker 2: een paar keer met Barry over gehad, op Curaçao met
• 31:25
  Speaker 2: een klein drankje erbij. Dat het dan net niet gelukt
• 31:27
  Speaker 2: is om die laatste stap te maken. Wat was dat dan?
• 31:30
  Speaker 1: Ik denk dat we niet genoeg... Nee, ik weet niet
• 31:33
  Speaker 1: of we dat wilden. We zagen... Gewoon bands beroemd worden,
• 31:39
  Speaker 1: zoals Kiss, die voor ons speelde. En dat was geen prettig...
• 31:44
  Speaker 1: Die jongens waren alleen maar met geld bezig. En met dingen,
• 31:49
  Speaker 1: een soort weekampgidsen. En als je naar hun soundcheck ging,
• 31:53
  Speaker 1: dan moest je betalen. En shit, dat waren wij
• 31:57
  Speaker 2: niet. Jullie deden het echt voor de muziek, zeg maar
• 32:00
  Speaker 1: Ja.
• 32:02
  Speaker 2: gemist, zeg maar. Daar heb ik met Barry over gehad.
• 32:04
  Speaker 2: Barry twijfelde er soms wel, omdat hij ook wel een
• 32:06
  Speaker 2: keer had willen zien hoe dat was geweest.
• 32:08
  Speaker 1: Nee, maar je moet tevreden zijn met wat je... Kijk,
• 32:11
  Speaker 1: ik was al tevreden toen ik die 25.000 aansleekers zag
• 32:15
  Speaker 1: in Madison Square Garden. Ja, dat is ongelooflijk. Voor mij,
• 32:18
  Speaker 1: ik kan me niet voorstellen dat het beter wordt. Ik
• 32:20
  Speaker 1: ben nu al gewoon happy. Weet je wel? En dan
• 32:24
  Speaker 1: gaat het toch maar door. En dan krijg je een
• 32:28
  Speaker 1: periode dat het minder gaat. Dan krijg je Twilight Zone.
• 32:31
  Speaker 4: Ja.
• 32:35
  Speaker 1: Dat was weer een hele nieuwe wereld. Die clip werd
• 32:37
  Speaker 1: in Amerika elke uur uitgezonden op MTV. Dat was nieuw MTV,
• 32:41
  Speaker 1: dat was helemaal MTV. Elke uur werd Twilight Zone uitgezonden.
• 32:48
  Speaker 1: Ik weet nog dat we bij Universal waren. De platenmaatschappij
• 32:53
  Speaker 1: en de filmmaatschappij, dat zat in Hollywood. En we doen
• 32:57
  Speaker 1: nou een rondleiding en dan zit je naast Pieter Volk.
• 33:00
  Speaker 1: Weet je wel, gewoon in zijn kloffie zo. Die zit
• 33:02
  Speaker 1: dan elke boterhammetje te eten. Jongens, een lekker plaatsje. En
• 33:07
  Speaker 1: dan zegt iemand, ja, Michael Jackson, die zit in de videokamer...
• 33:10
  Speaker 1: jullie clip te kijken al een paar dagen.
• 33:14
  Speaker 2: Echt
• 33:14
  Speaker 1: waar? Ja, dat is echt waar. Maar kijk maar naar
• 33:17
  Speaker 1: zijn eerste clip. Dan kun je het zien. De danseressen,
• 33:20
  Speaker 1: de dingen, een verhaal, weet je wel. Een thrillerachtig ding
• 33:25
  Speaker 1: in een paar minuten, weet je wel. Ja, het is
• 33:30
  Speaker 1: sowieso waar dat dat de eerste clip was ooit... die
• 33:34
  Speaker 1: zo was opgebouwd als een film in drie minuten of zo.
• 33:38
  Speaker 1: Dick Maas, zijn koker.
• 33:41
  Speaker 2: Oké, want wie kwam daar mee? Daar kwam Dick Maas
• 33:43
  Speaker 2: zelf mee of hadden jullie
• 33:44
  Speaker 1: dat zelf ook gedaan? Nou, dat is een heel grappig verhaal.
• 33:47
  Speaker 1: Ik zat op een gegeven moment zondagavond naar de VPRO
• 33:50
  Speaker 1: te kijken... Dat was toen zeker heel erg progressief. Waar
• 33:55
  Speaker 1: elke week een tien minuten filmpje werd vertoond... van een
• 33:58
  Speaker 1: eindexamenkandidaat van de filmacademie. Ik zit te kijken en het
• 34:03
  Speaker 1: was heel spannend. Een dame die uitstapt op het verlaten
• 34:07
  Speaker 1: station in de Bijlmermeer. Onheilspennend achter zich kijken. Want is
• 34:13
  Speaker 1: er iemand? Is er wat? Weet je wel? En die...
• 34:15
  Speaker 1: En uiteindelijk is ze bij de deur. Ze doet open
• 34:17
  Speaker 1: en ze wordt op de grond gegooid. En gewoon vreselijk genomen. Wauw.
• 34:23
  Speaker 1: Oh man, oh man. En op een gegeven moment, die
• 34:27
  Speaker 1: gozer is klaar. Die doet een masker af. Die heeft
• 34:29
  Speaker 1: een masker en die doet een masker af. En die zegt,
• 34:31
  Speaker 1: hé schat, wat zullen we volgende week doen? Ja, zegt ze,
• 34:34
  Speaker 1: doen we de vrachtwagenchauffeur in het lift in de bijsje. Nou,
• 34:38
  Speaker 1: daar ga je toch neer man. Wat is dit? En
• 34:41
  Speaker 1: op de titelrol stond, Dick Maas. Die gozer moeten we hebben.
• 34:47
  Speaker 1: Toen hebben we een afspraak gemaakt... en hebben we gewoon
• 34:51
  Speaker 1: even een paar keer langs elkaar heen gelopen. Ik wist
• 34:53
  Speaker 1: niet hoe hij eruit zag... en hij durfde niet te
• 34:55
  Speaker 1: zeggen wie hij was, geloof ik. De grap was dat hij...
• 34:58
  Speaker 1: had het script al voor de lift... maar hij kreeg
• 35:02
  Speaker 1: het geld niet voor elkaar. En toen die clip er was...
• 35:06
  Speaker 1: stond iedereen in de rij om... ja, te gek, maak
• 35:08
  Speaker 1: die film. Was dat Twilight Zone of
• 35:10
  Speaker 2: Wonder Lady Smiles? Nee, dat was Twilight Zone. Want heeft
• 35:14
  Speaker 2: Wonder Lady Smiles ook gemaakt of niet? Of was het
• 35:16
  Speaker 2: iemand anders? Ja, heeft hij ook gemaakt. Omdat het ook
• 35:18
  Speaker 2: echt Dick Maas-achtig is.
• 35:19
  Speaker 1: Ja, het
• 35:19
  Speaker 2: is
• 35:19
  Speaker 1: helemaal Dick Maas. Ja
• 35:20
  Speaker 2: dat bedoel ik, ja
• 35:21
  Speaker 1: Maar Dick had het idee dat het... moest een oorlogstafel zijn.
• 35:25
  Speaker 1: Een loopgraven. Ja. En een soldaat die een foto uit
• 35:32
  Speaker 1: zijn portefeuille haalt van zijn meisje... vlak voordat hij over
• 35:35
  Speaker 1: de top moet. Ah, met de lady smiles, weet je wel.
• 35:40
  Speaker 1: En toen zei Barry, nee, nee, we worden hem niet, jongen.
• 35:44
  Speaker 1: Want we gaan geen slagvelden filmen voor tonnen. En ja,
• 35:48
  Speaker 1: geef Dick de vrije hand. Dus dat is When the
• 35:56
  Speaker 1: Ladies Mouths Were.
• 35:58
  Speaker 2: Fantastische clip. Ook een fantastische clip, ja. Maar grappig dat
• 36:00
  Speaker 2: je eigenlijk voorloper bent geweest... voor wat dat betreft een
• 36:03
  Speaker 2: heel nieuw genre... qua
• 36:04
  Speaker 1: videoclips en dat soort dingen allemaal. Ja, want voor die
• 36:06
  Speaker 1: tijd waren de Amerikaanse clips... alleen maar lekkere billen en
• 36:10
  Speaker 1: een beetje dansen en doen.
• 36:13
  Speaker 2: Je zegt dat, ik heb toevallig van de week de
• 36:14
  Speaker 2: oude clip van Madonna en Holiday nog eens opgezocht. Maar
• 36:16
  Speaker 2: dat is echt een hele slechte clip, is dat. Dan
• 36:18
  Speaker 2: staan ze ook gewoon met z'n drieën te wachten, omgekeerd zo.
• 36:22
  Speaker 2: Wat is dit? Wat zit ik nou te kijken? We
• 36:23
  Speaker 2: hebben echt al helemaal geen verhaal erin, helemaal niks gewoon.
• 36:25
  Speaker 2: Nee
• 36:26
  Speaker 1: dat was gewoon wat wij hier ook deden. Gewoon in
• 36:32
  Speaker 1: de studio een nummertje opnemen met mensen. Dit was een
• 36:37
  Speaker 1: hele andere visie en behoorlijk wat geld gekost ook. Maar
• 36:40
  Speaker 1: we hadden ook het geluk dat Willem van Kooten en
• 36:45
  Speaker 1: Red Bullit... gewoon heel was van, oké jongens, ik vind
• 36:48
  Speaker 1: het te gek. Ik schiet het geld voor. Er wordt
• 36:52
  Speaker 1: altijd voorgeschoten natuurlijk. Er wordt nooit gegeven. En vandaar dat
• 36:57
  Speaker 1: we die dingen ook hebben kunnen maken. En Lady Smiles
• 37:02
  Speaker 1: is vier of vijf jaar na Twilight Zone... en dan
• 37:05
  Speaker 1: is dat toch weer een dipje... En dan is het
• 37:07
  Speaker 1: weer van, ja, jongens, schouders onder en nog een keer gaan. Ja.
• 37:12
  Speaker 1: En er is ook behoorlijk lang aan gewerkt, aan zoiets...
• 37:16
  Speaker 1: dat je echt voelt van, ja, nou is het goed,
• 37:18
  Speaker 1: weet je wel. Ja. En... Ja, dat werkte ook. En...
• 37:27
  Speaker 1: Jaren later was er weer een dip. En toen kwam
• 37:32
  Speaker 1: er een ander... Wat ik nog even over die clip
• 37:35
  Speaker 1: wilde zeggen... En vanaf dat moment werd het ook veel
• 37:40
  Speaker 1: serieuzer genomen. Vooral in Amerika. Er gingen zelfs heel beroemde regisseurs.
• 37:45
  Speaker 1: Die gingen clips maken. Een heel nieuw genre heeft zich ontwikkeld.
• 37:50
  Speaker 1: Een heel nieuw genre. Toch aan het begin gestaan. En ja,
• 37:55
  Speaker 1: Ladies Miles was er weer zo heen. En er komt
• 37:57
  Speaker 1: er weer een dip. En toen was er een... Trend
• 38:02
  Speaker 1: voelde je aankomen. Van akoestische concerten. Erik Klepten was de
• 38:07
  Speaker 1: eerste die er heel veel succes mee had. Maar te
• 38:10
  Speaker 1: gek is soms natuurlijk. Lela, akoestisch. Het is allemaal te spelen.
• 38:15
  Speaker 1: Je hebt dus een hele cd opgenomen inderdaad. Een fantastische
• 38:18
  Speaker 1: cd was dat. Die heb ik thuis liggen ook. En
• 38:19
  Speaker 1: bij mijn weten Rienes zei... dat moeten we ook doen.
• 38:23
  Speaker 1: Dat kunnen we gewoon. En... Nou, eerst wat tegengesputterd, want
• 38:29
  Speaker 1: we zijn toch rock'n'rollers. Ja, maar weet je wel, laten
• 38:32
  Speaker 1: we het maar doen. En Veronica wil het opnemen. Gaan
• 38:35
  Speaker 1: we drie dagen in de kroon in Amsterdam zitten en
• 38:37
  Speaker 1: dan nemen we het op. Klein drumstelletje. Zou het niet
• 38:42
  Speaker 1: leuk zijn, Rinus, als jij dan een stand-up bass zou spelen?
• 38:46
  Speaker 1: Dat heb ik nog nooit gedaan. Nou, ik ga er
• 38:48
  Speaker 1: wel een kopen. En binnen een paar dagen stond hij
• 38:50
  Speaker 1: gewoon stand-up bass te spelen. Fantastisch. En eigenlijk waren alle
• 38:56
  Speaker 1: nummers van ons geschikt om akoestisch te spelen. Fantastisch cd's. Ja,
• 39:00
  Speaker 1: we spelen dat gewoon. Ja, dat heeft ons uiteindelijk uit
• 39:07
  Speaker 1: alle schulden en malaise gehaald.
• 39:09
  Speaker 2: Another
• 39:10
  Speaker 1: 45
• 39:10
  Speaker 2: Miles From Home is ook zo mooi op die versie daarop.
• 39:13
  Speaker 1: Het is zo
• 39:14
  Speaker 2: prachtig daarop. Ja,
• 39:15
  Speaker 1: en dat zijn die nummers die zijn uitgekleed. Een van
• 39:19
  Speaker 1: de mooiste nummers ooit van Sjoerd Seeker is... With a
• 39:23
  Speaker 1: Little Bit of Pismar. Oh
• 39:25
  Speaker 2: die is ook zo mooi, ja
• 39:26
  Speaker 1: En dat is natuurlijk fantastisch met strijkers en blazers en
• 39:30
  Speaker 1: veel boeha. Maar als je het akoestisch speelt is het
• 39:33
  Speaker 1: eigenlijk nog indrukwekkender... Dan komt de zang en de tekst
• 39:38
  Speaker 1: gewoon echt
• 39:39
  Speaker 2: eruit. Als ik je zo hoor, zijn jullie er allemaal
• 39:42
  Speaker 2: alle vier tevreden mee geweest met wat er uitgekomen is?
• 39:47
  Speaker 2: Hadden jullie alle vier geen behoefte aan? Omdat ik dat
• 39:49
  Speaker 2: bij Barry soms proefde. Nee
• 39:51
  Speaker 1: want... Kijk, je wordt ook een dagje ouder. Natuurlijk. Barry
• 39:57
  Speaker 1: was degene die zei van... Ja, maar ik wil helemaal
• 39:59
  Speaker 1: niet in theater spelen, man. Ik wil gewoon rocken, ik
• 40:02
  Speaker 1: wil zweten, ik wil rennen. Ik wil zitten in de mensen. Ja,
• 40:05
  Speaker 1: wat heb ik eraan? En... Ik deed al vrij veel
• 40:11
  Speaker 1: in theaters. Gewoon voor mezelf. En... Een beetje achter hun
• 40:17
  Speaker 1: rug gezegd tegen Jacques Seneff, hun vroegere manager, en George Pfister.
• 40:28
  Speaker 1: Kun je niet een paar regelen voor ons? Oké, dus
• 40:31
  Speaker 1: een paar geregeld. Dat doe je dan, dan maak je
• 40:35
  Speaker 1: een afspraak over. We doen dat tien en dan niks meer.
• 40:39
  Speaker 1: Weet je wel? Maar na twee optredens was het duidelijk
• 40:43
  Speaker 1: dat Barry al zei van... ja, dat was eigenlijk wel lekker,
• 40:45
  Speaker 1: want we hebben eigen catering en zo. En we kunnen
• 40:48
  Speaker 1: lekker douchen na afloop. We zijn vroeg thuis, slapen in
• 40:51
  Speaker 1: ons eigen bedje. Ja, dat is eigenlijk wel fijn. En
• 40:55
  Speaker 1: vanaf dat moment speel je 60, 70 keer per jaar
• 40:58
  Speaker 2: in theaters
• 40:59
  Speaker 2: Ja, dat werkt heel goed. Steeds meer bands zijn dat
• 41:03
  Speaker 2: natuurlijk ook gaan doen. Hoe heeft Barry dat volgehouden? Barry
• 41:05
  Speaker 2: heeft een redelijk stevig leven geleid, heb ik de indruk. Ja.
• 41:09
  Speaker 2: Ik
• 41:09
  Speaker 1: weet niet of dat voor jou mag. Wat hij in
• 41:10
  Speaker 1: zijn vrije
• 41:11
  Speaker 2: tijd doet, dat moet hij zelf weten. Nee, maar ik bedoel,
• 41:13
  Speaker 2: de keren dat ik hem meegemaakt heb... hij neemt een
• 41:15
  Speaker 2: moeilijk drankje altijd en hij leeft er wel op los. Ja,
• 41:18
  Speaker 2: maar
• 41:19
  Speaker 1: zodra er gewerkt moet worden... Kijk, ik moet vanavond spelen.
• 41:22
  Speaker 1: Ik hou best wel van een wijntje. Maar ik drink
• 41:24
  Speaker 1: geen druppel. Niet daarvoor, niet tijdens en niet daarna. Ook
• 41:27
  Speaker 1: niet daarna? Nee, ook niet. Nee, maar dat moet je
• 41:31
  Speaker 1: niet doen. De eerste slok is gewoon niet de laatste
• 41:35
  Speaker 1: Nee, dat is waar inderdaad. Kijk, het boek van Barry
• 41:38
  Speaker 1: is fantastisch. Ik vind het echt te gek. Ik lees
• 41:40
  Speaker 1: gewoon door de boter heen. Maar het begint met... Zullen
• 41:44
  Speaker 1: we een wijntje nemen? Wil jij een refill? En aan
• 41:48
  Speaker 1: het eind van het hoofdstuk is het... Nou, zullen we
• 41:50
  Speaker 1: er nog maar eentje nemen? Het boek had zo'n stuk
• 41:53
  Speaker 1: minder dik kunnen zijn. Maar ja, zo is het. Je
• 41:56
  Speaker 1: ziet een heerlijk eiland in de zon. Lekker leven, man. Ja.
• 42:01
  Speaker 1: En hij sport dus waanzinnig veel. Echt waar? Ja, natuurlijk.
• 42:04
  Speaker 1: Elke dag is hij bezig. O, dat is wel knap, ja.
• 42:08
  Speaker 1: Ja
• 42:08
  Speaker 2: Maar als je het nu een beetje mag samenvatten, zeg je...
• 42:11
  Speaker 2: eigenlijk hebben we er alles uitgehaald. Dat hoort je nu zeggen. Ja,
• 42:14
  Speaker 1: ja. We zijn tevreden met wat we eruit gehaald hebben. Ja.
• 42:17
  Speaker 1: Ik had niet... Kijk, als je bekender wordt, zeker in Amerika,
• 42:22
  Speaker 1: dan word je gewoon absoluut geleefd. Dan word je geleefd,
• 42:25
  Speaker 1: je kan geen stap zetten, je kan geen woord zeggen.
• 42:28
  Speaker 1: Het is dog-e-dog, weet je wel. En daar hadden we
• 42:35
  Speaker 1: gewoon geen zin in. Grappig dat je daar ook echt
• 42:38
  Speaker 1: beurs voor kiest bijna. Ja, we hebben het nooit voor
• 42:40
  Speaker 1: het geld gedaan. We hebben nooit dingen gedaan waarvan je
• 42:44
  Speaker 1: zeker weet... dat je er heel veel mee verdient... of
• 42:48
  Speaker 1: commerciële bullshit maken.
• 42:50
  Speaker 2: Maar waarom niet? Als je uit een arbeidersmilieu komt... waar
• 42:52
  Speaker 2: je het niet zo breed hebt gehad... en eigenlijk niet
• 42:53
  Speaker 2: alles kon krijgen wat je wilde hebben... dan zou je
• 42:55
  Speaker 2: toch kunnen denken dat
• 42:56
  Speaker 1: het juist is wat je wil? Nee, maar dan moet
• 42:57
  Speaker 1: je dingen voordoen die je niet wil. Zoals? Nou ja,
• 43:00
  Speaker 1: commercieel doen. Echt commercieel doen? Ja, we hebben nooit... We
• 43:04
  Speaker 1: maakten albums... niet met het idee van... dit voor de singles.
• 43:11
  Speaker 1: We maakten albums en dan... kwamen we erover heen dat
• 43:17
  Speaker 1: Bombe staat op zo'n plaat. Ja, Bombe is een single dan,
• 43:19
  Speaker 1: hè jongens. Maar het is niet als single gemaakt. Want
• 43:22
  Speaker 1: er zitten hele rare dingen. Er zitten breaks in en
• 43:27
  Speaker 1: gitaarsolo's en allerlei dingen waarvoor je, als je commercieel wil doen,
• 43:31
  Speaker 1: eigenlijk dat niet gedaan had. En tegenwoordig maak je geen
• 43:36
  Speaker 1: album meer. Het bestaat niet meer en de cd ook niet.
• 43:39
  Speaker 1: Maar je maakt een rits nummers die allemaal heel commercieel
• 43:42
  Speaker 1: zijn en allemaal heel hits zouden moeten zijn. Weet je wel?
• 43:49
  Speaker 1: Dat hebben we nooit gedaan. Ook niet met trends meegegaan
• 43:52
  Speaker 2: Gewoon nooit. Altijd onze eigen weg gegaan. Maar in die
• 43:56
  Speaker 2: tijden dat je dan in een dip zat, raakte jullie
• 43:58
  Speaker 2: ook nooit in paniek? Nee, dat was nooit een paniek.
• 44:01
  Speaker 2: Maar wel het idee van
• 44:02
  Speaker 1: we moeten echt aan de bak. We moeten echt weer uitkijken.
• 44:07
  Speaker 1: En daar ga je dan aan werken. Zowel Twilight Zone
• 44:10
  Speaker 1: als Lady Smiles hebben we heel lang over gedaan. Tot
• 44:13
  Speaker 1: je de juiste vorm had. Maar je kon het nog
• 44:16
  Speaker 1: wel doorleven dan? Ja, we hebben nooit te klagen gehad
• 44:21
  Speaker 1: met publiek. Alleen er komt minder publiek. Maar dat is
• 44:26
  Speaker 1: niet erg. Kijk. Wij zijn altijd tevreden geweest met een
• 44:31
  Speaker 1: keer Ziggo Dome... of een keer Ahoy of whatever. De
• 44:35
  Speaker 1: tijd is zo snel veranderd dat als je nu één
• 44:38
  Speaker 1: hit hebt... we noemen Somjeu
• 44:43
  Speaker 1: één of twee hits... dan sta je twee keer Ziggo
• 44:45
  Speaker 1: Dome uit te verkopen. Direct speelt een paar keer de Arena,
• 44:52
  Speaker 1: nu zes keer Ahoy. Fantastisch. Fantastisch, maar... Dat hebben wij
• 44:57
  Speaker 1: nooit gedaan. Het was een andere tijd. Maar moet je
• 44:59
  Speaker 1: daar jaloers op zijn of zo? Of moet je dan zeggen...
• 45:03
  Speaker 1: Dat hadden wij moeten
• 45:04
  Speaker 2: doen. Dat is allemaal onzin. Maar jullie behoren tot het
• 45:07
  Speaker 2: allerhoogste van de
• 45:09
  Speaker 1: Nederlandse muziek. We hebben een mooie erkenning. Jullie waren een
• 45:13
  Speaker 1: te gekke band. Maar toch buiten categorie, als je mag zijn.
• 45:17
  Speaker 1: Als je andere mensen jouw nummers hoort spelen... dan besef
• 45:22
  Speaker 1: je eigenlijk pas wat je hebt gedaan en wat je
• 45:24
  Speaker 1: hebt losgemaakt... En nu, vooral wat ik met Jean-Paul Hek doe...
• 45:30
  Speaker 1: het verhaal van een drummer. Dat is een college tour.
• 45:35
  Speaker 1: We praten met elkaar. En Jean-Paul is een hele goede journalist.
• 45:39
  Speaker 1: Dus die vraagt altijd dingen die... anders zijn en een
• 45:42
  Speaker 1: andere invalshoek. We hebben er nu tien gedaan. Geen enkele
• 45:47
  Speaker 1: avond hetzelfde. Fijn is dat, hè? Je zit met mensen
• 45:49
  Speaker 1: die je vragen kunnen stellen... en die je in het gezicht,
• 45:53
  Speaker 1: zoals wij zitten nu, dus het is heel open. Dan
• 45:58
  Speaker 1: merk je eigenlijk pas hoe leuk de mensen het vonden.
• 46:05
  Speaker 1: Hoe vaak ze zijn langs geweest... Ja, ik weet nog
• 46:08
  Speaker 1: dat ik op mijn vaders schouder... Mijn eerste concert, mijn
• 46:13
  Speaker 1: eerste plaatje. In die periode
• 46:17
  Speaker 2: besefte je dat niet? Nee,
• 46:18
  Speaker 1: daar ben je niet mee bezig.
• 46:20
  Speaker 2: Heb je er echt van genoten? Ja, natuurlijk. Maar het
• 46:23
  Speaker 2: is je werk. Het is ook je werk natuurlijk. Jij
• 46:27
  Speaker 2: hebt ook geen in je werk. Ik vind mijn werk geweldig.
• 46:29
  Speaker 2: Wij spreken mijn hobby, mijn werk. Maar ik heb jullie
• 46:32
  Speaker 2: zo gekund.
• 46:37
  Speaker 1: af veel geoefend als drummer. Om goed te zijn. Niet
• 46:45
  Speaker 1: om beter dan een ander te worden. Want dat interesseert
• 46:48
  Speaker 1: me helemaal niks. Maar dan... Oefenen is je werk. En
• 46:54
  Speaker 1: spelen is je hobby. Ja, dat is waar. Als je
• 46:57
  Speaker 1: op een bühne zit en het gaat goed... en je
• 46:59
  Speaker 1: krijgt erkenning... en je maakt mensen blij... dan is dat...
• 47:06
  Speaker 1: Dat is je voldoende, je hobby
• 47:08
  Speaker 2: eigenlijk dan. Hoe blij waren je ouders? Hoe blij was
• 47:11
  Speaker 2: je moeder toen je uiteindelijk ook doorbrak? Mijn vader is
• 47:15
  Speaker 1: overleden toen ik dertien was. Dus die was 49. Mijn
• 47:21
  Speaker 1: ouders hebben vrij lang gewacht om een kind te nemen.
• 47:25
  Speaker 1: Dus ik dus. Vanwege de oorlog. En een paar jaar
• 47:29
  Speaker 1: na de oorlog moest alles opgebouwd worden. Vandaar dat de
• 47:32
  Speaker 1: geboortegolf ook een paar jaar na de Tweede Wereldoorlog ligt.
• 47:38
  Speaker 1: En ja, je hebt een gelukkige jeugd, terwijl je eigenlijk
• 47:43
  Speaker 1: niet veel had. Liefde gewoon. Liefde is gratis. Die was
• 47:48
  Speaker 1: er in overvloed. Liefde is gewoon een gevoel. Je hebt
• 47:52
  Speaker 1: het naar je zin en dat maakt allemaal niet uit.
• 47:54
  Speaker 1: Ga lekker met een prop krantenpapier voetballen op
• 47:58
  Speaker 2: de kasseien. Ook goed. Maar die liefde moet je wel
• 48:01
  Speaker 2: kunnen voelen... op het moment dat je ouders hebben die
• 48:02
  Speaker 2: jou dat ook kunnen geven
• 48:04
  Speaker 1: Dat
• 48:04
  Speaker 2: konden ze allebei.
• 48:05
  Speaker 1: Mijn vader en moeder waren 25 jaar getrouwd. En die
• 48:08
  Speaker 1: heb ik ook nooit ruzie horen maken. Ja, dat doen
• 48:10
  Speaker 1: ze wel als jij in bed ligt. Ja, god op. Nee, echt,
• 48:14
  Speaker 1: die hielden zo van elkaar. Ik ben overtuigd dat dat
• 48:19
  Speaker 1: je vormt gewoon voor later.
• 48:20
  Speaker 2: Ja, je ouders hebben je voorgeleefd hoe het leven kan zijn...
• 48:23
  Speaker 2: met een partner en een vriendin. En hoe het leven
• 48:26
  Speaker 2: kan zijn als het liefde is. Ook met vrij rigoureuze
• 48:29
  Speaker 1: beslissingen. Zowel vader en moeder waren uit katholieke gezinnen. En
• 48:38
  Speaker 1: bij ooms en tantes werd er aan tafel gebeden. Dat
• 48:41
  Speaker 1: vond ik heel vreemd, want dat hoefde bij ons niet.
• 48:44
  Speaker 1: Maar later vertelde ze dat... Mijn vader heeft vijf jaar
• 48:48
  Speaker 1: ondergedoken gezeten. Die was militair toen de oorlog uitbrak. Ja.
• 48:53
  Speaker 1: Maar de familie ging eigenlijk naar een paar kerken in
• 48:56
  Speaker 1: de buurt. En die zijn allemaal, het waren drie kerken.
• 48:59
  Speaker 1: Ik heb nog op de ruïnes gespeeld na de oorlog.
• 49:02
  Speaker 1: Die werden plat gegooid door de Engelsen. Oké. Per ongeluk. Ja.
• 49:06
  Speaker 1: En toen zeiden ze, daar hebben wij niks mee te maken.
• 49:09
  Speaker 1: Dit soort, weet je wel, wat God is. Ja. Hoeft
• 49:12
  Speaker 1: voor ons niet. Iedereen moet doen wat hij zin in heeft.
• 49:15
  Speaker 1: Maar voor ons hoeft het niet. Weet je wel. En
• 49:19
  Speaker 1: dat is ook in principe een soort... Liefde, En iedereen respecteren.
• 49:25
  Speaker 1: Doe jij wat je wil doen
• 49:29
  Speaker 2: Doe het wel normaal. Even er tussenuit voor de onderbreking.
• 49:32
  Speaker 2: Maar dan gaan we weer verder met deze aflevering. En
• 49:34
  Speaker 2: Cesar Zuiderwijk. We gaan weer verder. En snel ook wel
• 49:40
  Speaker 2: met Cesar Zuiderwijk. In deze aflevering van Zolang het Leuk Is.
• 49:44
  Speaker 2: Maar ze waren dus niet streng voor je? Nee, maar
• 49:47
  Speaker 2: ik
• 49:48
  Speaker 1: was ook een heel braaf kind.
• 49:49
  Speaker 5: Ja
• 49:51
  Speaker 1: Ja. Je had geen moer natuurlijk, weet je wel. Maar
• 49:55
  Speaker 1: dan kon je met leven. Als je tegenwoordig ziet wat
• 49:57
  Speaker 1: kinderen aan speelgoed hebben... Ja, ken je dat? Als ze
• 50:02
  Speaker 1: vol met Lego, dan komen ze weer met een doos
• 50:04
  Speaker 1: Lego aan. Ja, shit, wat mocht dat mee, weet je wel.
• 50:07
  Speaker 1: En games en whatever. Dat was er gewoon niet. Heb
• 50:11
  Speaker 1: je zelf kinderen? Ja. Een jongen en een meisje. Hoe
• 50:15
  Speaker 1: heb je die opgevoed dan? Heel liberaal. Gewoon heel met liefde. Verwend? Nee,
• 50:22
  Speaker 1: dat geloof ik niet. Nee? Nee. Het is niet zo... Nee,
• 50:26
  Speaker 1: ik had ze veel meer kunnen verwennen als ik daar... Nee. Nee.
• 50:33
  Speaker 1: Maar dat is heel... Dat is... Ja, de moeder... was
• 50:43
  Speaker 1: een hele mooie, lieve dame... die mij getroost heeft toen
• 50:47
  Speaker 1: ik hoorde dat mijn moeder zou overlijden.
• 50:49
  Speaker 5: Oh
• 50:50
  Speaker 1: Ja. En die belde op. Ik ben in verwachting. Dat
• 50:56
  Speaker 1: is leuk voor je. Ja, van jou. Ik zeg, oh. Ja,
• 51:01
  Speaker 1: dat kan. Eh... Maar wat er ook gebeurt, ik wil
• 51:05
  Speaker 1: het je vertellen. Je zult altijd de vader zijn en
• 51:10
  Speaker 1: altijd welkom zijn
• 51:11
  Speaker 1: En we zien wel wat er gebeurt. Uiteindelijk was het
• 51:16
  Speaker 1: zo leuk dat we vijftien jaar bij elkaar gebleven zijn.
• 51:20
  Speaker 1: Maar we waren tegenstrijdig.
• 51:22
  Speaker 2: Dat kon in een huwelijk gebeuren. Maar je had niet
• 51:24
  Speaker 2: echt een relatie op dat moment met elkaar. Je deed
• 51:26
  Speaker 2: het met elkaar zo nu en
• 51:27
  Speaker 1: dan. Ja,
• 51:27
  Speaker 2: ze
• 51:28
  Speaker 1: heeft me getroost. Een troostmeisje was het. Ja. En vijf
• 51:33
  Speaker 1: jaar later is hun dochter geboren, Selma. Dat is een
• 51:36
  Speaker 1: schattig schatje, weet je wel. En dan voed je ze
• 51:39
  Speaker 1: samen nog op. Op een gegeven moment is de koek op.
• 51:45
  Speaker 1: Dan is het ook tijd om uit elkaar te gaan.
• 51:47
  Speaker 1: Maar ook zonder al te veel wrijving voor de kinderen.
• 51:50
  Speaker 1: En goed voor elkaar blijven zorgen, altijd. Nog steeds.
• 51:53
  Speaker 2: Het feit dat zij toen ze zwanger was, van wat
• 51:55
  Speaker 2: er ook gebeurt
• 51:56
  Speaker 1: dat is wel mooi. Ja, zij vond dat ze op
• 51:58
  Speaker 1: dat moment in haar leven... ze was tien jaar jonger
• 52:01
  Speaker 1: dan ik... dat ze aan een kind toe was. En
• 52:06
  Speaker 1: ze zei, ja, je lijkt me gewoon een goede vader
• 52:08
  Speaker 1: met de goede genen. En zo is het. En het
• 52:14
  Speaker 1: bizarre is... dat de dag dat zij dat vertelde... ging
• 52:19
  Speaker 1: ik naar mijn moeder toe, die was geopereerd. En die zei, ja,
• 52:24
  Speaker 1: ik heb net van de dokter gehoord... dat het afgelopen
• 52:27
  Speaker 1: is bij mij. Ik zei, nou man, ik heb nieuws.
• 52:30
  Speaker 1: Ik word vader... En zoals jij nou zit, vond ze
• 52:36
  Speaker 1: het toch te gek. Dat is de realiteit.
• 52:40
  Speaker 2: Heeft ze het niet gehaald meer?
• 52:43
  Speaker 1: Nee, helaas.
• 52:46
  Speaker 2: Want hoeveel later is je moeder overleden na het overlijden
• 52:48
  Speaker 2: van je vader? Je was 13 toen je vader overleed?
• 52:51
  Speaker 1: Mijn moeder was 69. Dus 20 jaar later ongeveer. Oké.
• 52:58
  Speaker 2: En dat deed je veel, want je moest getroost worden,
• 53:00
  Speaker 2: zeg je ook. Dus het raakte je enorm.
• 53:01
  Speaker 1: Nou ja, ik hoorde dat mijn moeder niet meer zou leven.
• 53:07
  Speaker 1: Maar de dokter zei, dat gaan we haar niet vertellen.
• 53:09
  Speaker 1: Niet als jij weet het. Maar de shock is te
• 53:11
  Speaker 1: groot als wij dat nu gaan vertellen na een operatie.
• 53:15
  Speaker 1: Dus ik heb mijn mond gehouden. En toen is het gebeurd.
• 53:23
  Speaker 1: Later was duidelijk dat zij in verwachting was.
• 53:28
  Speaker 2: Maar dat verdriet wat je toen voelde, kun je dat
• 53:29
  Speaker 2: nog terughalen? Hoe je je toen voelde toen je hoorde
• 53:31
  Speaker 2: dat je moeder zou overlijden? Ja, natuurlijk. Ik denk
• 53:35
  Speaker 1: eigenlijk elke dag al aan mijn ouders. Vooral aan mijn vader.
• 53:40
  Speaker 1: Dat was mijn beste vriend, zeg maar. Daar deed je
• 53:42
  Speaker 1: zoveel mee samen.
• 53:43
  Speaker 5: Ja
• 53:44
  Speaker 2: Ja. En... Neem eens mee, want wat deed je samen dan?
• 53:48
  Speaker 2: Ik bedoel, ik
• 53:49
  Speaker 1: neem aan dat je ook moest werken. Mijn eerste herinneringen
• 53:52
  Speaker 1: zijn dat ik op de fiets werd gezet. En dat
• 53:56
  Speaker 1: waren nog van die... Die zitjes werden aan het stuur gehangen. Ja,
• 54:00
  Speaker 1: die ken ik nog. Die hadden wij vroeger ook. Ik
• 54:02
  Speaker 1: weet niet of die nou verboden zijn. Ik denk dat
• 54:04
  Speaker 1: ze echt niet meer mogen. Want als men iets van
• 54:05
  Speaker 1: die beugels afbrak, dan was het klaar. Levensgevaarlijk. En ik
• 54:09
  Speaker 1: weet nog hoe die eruit zat. Het was zwart met
• 54:12
  Speaker 1: een soort bruin skyleer. Zo zit je in het midden.
• 54:17
  Speaker 1: Dus dan word je ingezet. Hoe oud ben je dan?
• 54:19
  Speaker 1: Twee jaar? Zoiets, ja. En dat kan ik me herinneren.
• 54:22
  Speaker 1: En dat we toen al naar het strand gingen zochtens.
• 54:26
  Speaker 1: Dat was maar een paar kilometer rijden op de fiets.
• 54:29
  Speaker 1: Want niemand had een auto, weet je wel. En dat
• 54:34
  Speaker 1: deden we heel vroeg. Want ik denk dat hij om
• 54:36
  Speaker 1: een uur of half negen, negen, dat hij moest werken.
• 54:40
  Speaker 1: En dat deden we heel vaak gewoon. Ja, op een
• 54:46
  Speaker 1: gegeven moment ga je naar voetbal, dan gaat hij mee,
• 54:48
  Speaker 1: weet je wel
• 54:51
  Speaker 2: Maar ontschrijf maar eens als mens, was het een vrolijk mens? Ja,
• 54:57
  Speaker 2: heel vriendelijk. Mijn vader was
• 54:58
  Speaker 1: conciërge van een heel groot gebouw... waar honderden ambtenaren werkten.
• 55:03
  Speaker 1: Administratie van Den Haag, bla, bla. Maar hij kende iedereen
• 55:07
  Speaker 1: als conciërge. Het waren allemaal vrienden. En toen hij op
• 55:11
  Speaker 1: een gegeven moment ziek werd, longkanker kreeg... Rookte hij? Een drumcheck. Oké, ja. Ja,
• 55:21
  Speaker 1: hoe bestaat het? Ja, maar iedereen rookte. Dat was eigenlijk
• 55:25
  Speaker 1: het enige echte pleziertje. Hij dronk niet, weet je wel. Terwijl,
• 55:31
  Speaker 1: zeker heel vroeger, opa's en oma's wisten behoorlijk hem te raken.
• 55:36
  Speaker 1: Maar hij dronk niet. Maar iedereen rookte. En dan kwamen
• 55:42
  Speaker 1: er heel veel mensen op bezoek. De laatste maanden lag
• 55:45
  Speaker 1: hij op bed. Maar hij had zichzelf leren kaarten. Boeken
• 55:50
  Speaker 1: met kaarttrucs en zo. En boeken over Houdini, over zijn
• 55:54
  Speaker 1: trucs en zo. En als er dan iemand kwam... Ja,
• 55:59
  Speaker 1: hoe gaat het? Nou, trek een kaart
• 56:02
  Speaker 1: Weet je wel? En dan gingen ze kaartspelen doen of
• 56:06
  Speaker 1: zo op bed. En dan was het allemaal oké. In
• 56:08
  Speaker 1: plaats van zo zielig. Weet je wel?
• 56:12
  Speaker 2: Maar hield hij het ook bij jou weg daarmee? Omdat
• 56:13
  Speaker 2: je nog een kind was, omdat je nog zo jong was...
• 56:15
  Speaker 2: probeerde hij het daarom ook bij jou weg te houden,
• 56:17
  Speaker 2: of niet? Er werd niet over gepraat
• 56:20
  Speaker 1: Je wist eigenlijk niet wat er aan de hand was.
• 56:22
  Speaker 1: Je wist ook niet dat hij sneller was? Hij is
• 56:23
  Speaker 1: bestraald geweest. Dat was een van de eerste mensen die
• 56:26
  Speaker 1: bestraald werd, volgens mij. Van longkanker. Maar dat hield niet.
• 56:30
  Speaker 1: En je zag hem al achteruit gaan en magerder worden
• 56:33
  Speaker 1: en op bed liggen. Maar je denkt niet zo aan
• 56:38
  Speaker 1: de dood. Dat was... In die tijd en op zo'n
• 56:44
  Speaker 1: leeftijd is het heel speciaal dat dat gebeurt. Ik denk
• 56:50
  Speaker 1: dat je tegenwoordig... Kinderen kijken tv, die zien wat er
• 56:53
  Speaker 1: gebeurt in de wereld. Die zien oorlog, die zien vreselijke beelden.
• 56:59
  Speaker 1: Ik hoef niet te vertellen van waar of wat dan ook.
• 57:01
  Speaker 1: Het is over de hele wereld, hommelers en hongersnood en
• 57:05
  Speaker 1: vreselijke beelden. En die beelden kende je niet in die tijd.
• 57:09
  Speaker 1: Was er gewoon niet, weet je. Het was zo'n hele
• 57:12
  Speaker 1: vredige wereld. Waarin... Ja... Ik weet dat ik elke dag
• 57:20
  Speaker 1: naar school ging. En naar Scheveningen. Tien kilometer fietsen. En
• 57:26
  Speaker 1: dat je dan... Pap, tot straks. Ja jongen, doe je best.
• 57:30
  Speaker 1: En op een dag kwam de rector naar het lokaal
• 57:34
  Speaker 1: en zei... Ga maar naar huis, je vader is dood.
• 57:37
  Speaker 1: Zo werd het gezegd? Ja, zo keihard was het. Man,
• 57:39
  Speaker 1: wat een hekel
• 57:40
  Speaker 2: aan me. Hoe fiets je naar huis dan dan, Cesar?
• 57:44
  Speaker 2: Hoe fiets je dan naar huis
• 57:46
  Speaker 1: dan? Ja, ik weet later dat ik jaren later nog
• 57:51
  Speaker 1: diezelfde route fietste... en dat ik elk huis kende. Elk
• 57:56
  Speaker 1: huis wist ik precies hoe het eruit zag. Ik had
• 57:59
  Speaker 1: blindelings kunnen fietsen en vertellen wat er... Dan ben je
• 58:04
  Speaker 1: toch bezig met je gedachten verzetten of zo, weet je wel?
• 58:08
  Speaker 1: Even niet eraan denken. Maar ja, dat was... Hoe is
• 58:15
  Speaker 1: het als je beste vriend overlijdt? Ja, dat was echt
• 58:19
  Speaker 1: heel erg. Voor mijn moeder ook natuurlijk. Vreselijk. Maar een
• 58:23
  Speaker 1: voordeel was dat iedereen werd thuis opgebaard. Dat werd nog
• 58:33
  Speaker 1: bijna niet gecremeerd. Dat stond aan het begin. Dus iedereen
• 58:38
  Speaker 1: werd begraven. Op een kerkhof. Met een steen. En een
• 58:43
  Speaker 1: vaasje met bloemen. Ik ben ook met mijn moeder jarenlang
• 58:51
  Speaker 1: elke zondag naar hem toegeweest. Ja, dat hoef je tegenwoordig
• 58:54
  Speaker 1: niet meer te doen natuurlijk. Dat gebeurt niet
• 58:56
  Speaker 2: meer. Maar dat heeft het leed toch niet echt verzacht?
• 58:57
  Speaker 2: Of was dat op een bepaalde manier?
• 58:59
  Speaker 1: Ja, natuurlijk. Gewoon even denken aan elkaar. En dat doet
• 59:04
  Speaker 1: je goed. Maar dus iedereen werd thuis opgebaard. En hij
• 59:09
  Speaker 1: lag in mijn kamer. En ik kon gewoon naast hem
• 59:12
  Speaker 1: gaan zitten. En bij wijze van spreken... de deksel was open,
• 59:15
  Speaker 1: of deed je open... en dan kon je gewoon naar
• 59:17
  Speaker 1: hem kijken en hem aanraken... en met hem praten, weet
• 59:20
  Speaker 1: je wel. Dat gebeurt niet meer. Je gaat nu naar
• 59:24
  Speaker 1: een rouwcentrum of zo,
• 59:25
  Speaker 2: weet je wel. Ja, toch? Heel onpersoonlijk. Een jaar geleden
• 59:29
  Speaker 2: is mijn vader overleden. Toen heb ik ook helpen aankleden enzovoort.
• 59:32
  Speaker 2: Ik heb hem in de kist gelegd samen met die
• 59:35
  Speaker 2: mevrouw die dat deed. Dat is toch wel heel indrukwekkend,
• 59:37
  Speaker 2: is dat zoiets. Maar hij bleef niet thuis? Nee, hij
• 59:40
  Speaker 2: bleef niet thuis inderdaad. Als hij zelf had mogen zeggen,
• 59:44
  Speaker 2: laat mij lekker thuis. Ja. Maar daar wordt niet over gepraat, hè? Nee,
• 59:49
  Speaker 2: dat nou iets
• 59:49
  Speaker 1: zo zegt inderdaad niet. Toen was het niet anders. Nee,
• 59:52
  Speaker 1: dat is waar. Het is echt een opluchting. Hoe bizar
• 59:58
  Speaker 1: het ook klinkt als je tegen iemand kunt praten... die
• 1:00:02
  Speaker 1: daar zo, weet je wel, pap, ik zal mijn best doen...
• 1:00:06
  Speaker 1: en ik ga iets doen waar je trots op zou
• 1:00:09
  Speaker 1: zijn geweest. Als je nog had geleefd en ik had dat,
• 1:00:11
  Speaker 1: dan zou je... Nou, ik weet zeker natuurlijk dat hij
• 1:00:14
  Speaker 1: later wel trots was geweest. Zeker. Maar dat vond ik
• 1:00:20
  Speaker 1: wel fantastisch. En Sjors ook. Sjors werd opgebaard... in de
• 1:00:29
  Speaker 1: buurt van waar hij woonde. En ja, daar lig je dan,
• 1:00:32
  Speaker 1: weet je, in een marmeren gebouw. En zijn kinderen waren er.
• 1:00:36
  Speaker 1: Ik zeg, ik wil graag even met Sjors alleen zijn.
• 1:00:39
  Speaker 1: En dat mag. En ik heb hem twee stokjes in
• 1:00:42
  Speaker 1: zijn handen gegeven. En ik zeg, oké, jongen. Je weet
• 1:00:45
  Speaker 1: het niet, hè
• 1:00:47
  Speaker 1: Ja. Het zijn wel hele mooie momenten, vind ik. Alhoewel
• 1:00:53
  Speaker 1: het heel heftig is. Maar ja, dat...
• 1:00:56
  Speaker 2: Maar het geeft je ook troost. Dus je bent echt
• 1:01:01
  Speaker 2: blij dat je het hebt kunnen doen. Mijn vader raakte
• 1:01:04
  Speaker 2: in een coma, dus ik heb hem niet meer kunnen spreken.
• 1:01:06
  Speaker 2: Ik zat in het buitenland op dat moment. Maar op
• 1:01:08
  Speaker 2: een of andere manier, dat klinkt dan heel stom... maar
• 1:01:10
  Speaker 2: ze hebben hem bijna een uur nodig gehad om te reanimeren.
• 1:01:13
  Speaker 2: Toen was hij al lang overleden. Toen is hij toch teruggekomen,
• 1:01:15
  Speaker 2: want hij zat in het buitenland. En het leek net
• 1:01:16
  Speaker 2: alsof hij nog gewacht had. Was hij al op leeftijd?
• 1:01:20
  Speaker 2: Hij was 83 inderdaad. Ja. Maar toch alsof je gewacht
• 1:01:23
  Speaker 2: had tot ik nog even terug uit het buitenland kwam...
• 1:01:25
  Speaker 2: om nog wat tegen te kunnen zeggen. Dat is best
• 1:01:27
  Speaker 2: wel gek eigenlijk, als je het zo begrijpt. Ja,
• 1:01:31
  Speaker 1: dat heb ik wel meer gehoord. Het rare is dat
• 1:01:33
  Speaker 1: alsof er een laatste inspanning is... dat je toch nog
• 1:01:36
  Speaker 1: gewoon even
• 1:01:38
  Speaker 2: bij bent. Niet dat hij meer uit zijn coma is gekomen...
• 1:01:42
  Speaker 2: maar hij was nog wel weer tot leven gekomen. Dat
• 1:01:43
  Speaker 2: is zo gek. Alleen jouw vader is niet meer tot
• 1:01:45
  Speaker 2: leven gekomen... maar hij was er voor jou nog wel
• 1:01:47
  Speaker 2: even op dat moment. Toen hij daar zo lag in
• 1:01:49
  Speaker 2: die kamer van jou. Ook bijzonder dat hij in jouw
• 1:01:51
  Speaker 2: kamer lag trouwens dan ook. Ja, maar dat was het
• 1:01:53
  Speaker 2: huis waar we
• 1:01:54
  Speaker 1: in
• 1:01:54
  Speaker 2: woonden. Dat was
• 1:01:56
  Speaker 1: Dat
• 1:01:56
  Speaker 2: was niet
• 1:01:57
  Speaker 1: zo groot bedoel je? Nee, nee. Maar ja, goed. Ik
• 1:02:02
  Speaker 1: sliep bij mijn moeder gewoon. Dan. Toen ik afscheid van
• 1:02:08
  Speaker 1: haar heb genomen... Heb ik dat ook gedaan. Met zo'n
• 1:02:12
  Speaker 1: opgemaakt huis? Mijn moeder werd ziek. Pankreas. Of leeskiedier. En
• 1:02:23
  Speaker 1: Wendy Lady Smiles was net uit. Het was al een
• 1:02:26
  Speaker 1: grote hit. En wij zouden naar Amerika gaan. Maar ik zei,
• 1:02:29
  Speaker 1: ja man, we weten nu dat het niet lang meer duurt.
• 1:02:35
  Speaker 1: Dus ik blijf hier gewoon. Hij zei, ik wil dat
• 1:02:38
  Speaker 1: je gaat. Ja. Ja, zeg maar, dat kan toch niet? Nee,
• 1:02:42
  Speaker 1: we hebben het nu over 1984. Ik mag het nou
• 1:02:46
  Speaker 1: wel zeggen. Ze had een hele jonge huisarts in Soetermeer.
• 1:02:52
  Speaker 1: En die zei, mevrouw, ik help u. Als u zegt,
• 1:02:56
  Speaker 1: het is zover, dan geef ik u iets te slapen.
• 1:02:58
  Speaker 1: En dan is het goed. Maar dat was in een
• 1:03:00
  Speaker 1: tijd van een heksenjacht op mensen. Ja, dat mocht echt niet.
• 1:03:02
  Speaker 1: Dat mocht echt niet. En dan ging hij aan de schandpaal.
• 1:03:05
  Speaker 1: Maar die man, dat vond ik fantastisch. Dus ik zei, mam,
• 1:03:09
  Speaker 1: ik ga dan, omdat je het wil, maar geef me
• 1:03:13
  Speaker 1: wel een seintje als het zover is. Dat heeft ze
• 1:03:17
  Speaker 1: helaas niet kunnen waarmaken. Ze is gewoon overleden. En ik
• 1:03:23
  Speaker 1: ben teruggegaan om de boel te regelen en om dat
• 1:03:27
  Speaker 1: te begraven. En wat ook wel weer gek is, de
• 1:03:34
  Speaker 1: eering moest gewoon doorspelen. Die hadden optredens. We bellen Nashville.
• 1:03:42
  Speaker 1: En we vragen naar de bekendste studiodrummer. Die er is.
• 1:03:46
  Speaker 1: En dan vliegen we hem in. En dan moet hij vier,
• 1:03:49
  Speaker 1: vijf keer meespelen. Nou, ik ben meegegaan naar het vliegveld.
• 1:03:52
  Speaker 1: We hebben hem opgehaald. Steve Potts. Nog steeds een hele
• 1:03:57
  Speaker 1: goede drummer. Een donkere jongen met zo'n afro-kapsel. Die kwam
• 1:04:01
  Speaker 1: dus van die vliegtuigentrap af. En wij stonden allemaal van... Ja,
• 1:04:05
  Speaker 1: te gek. Wisten we niet. We hebben die nacht met
• 1:04:13
  Speaker 1: cassette-recorders de set met hem doorgenomen. En hij heeft gewoon gespeeld.
• 1:04:20
  Speaker 1: Ik heb er nooit foto's van gezien. Het lijkt
• 1:04:23
  Speaker 2: me bijzonder leuk. Hij heeft het goed gedaan, heb je
• 1:04:25
  Speaker 2: later gehoord. Hij heeft het goed gedaan. Maar was het
• 1:04:27
  Speaker 2: voor die andere jongens niet moeilijk en raar... dat ze
• 1:04:29
  Speaker 2: jou moesten laten gaan, ook in de wetenschap... dat jij
• 1:04:30
  Speaker 2: je moeder kwijt
• 1:04:31
  Speaker 1: was? Het is niet anders. Show must go on is
• 1:04:34
  Speaker 1: het dan. Dat is ook gewoon... Een van mijn favoriete
• 1:04:42
  Speaker 1: nummers is absoluut... een nummer wat geschreven is... vanwege... We
• 1:04:51
  Speaker 1: waren Millbrook USA aan het opnemen
• 1:04:54
  Speaker 1: En Less Frontier Hotel... hoorden we op weg van het
• 1:05:00
  Speaker 1: restaurant naar de studio... John Entwistle van de Hoek, de bassist,
• 1:05:06
  Speaker 1: is overleden in het Less Frontier Hotel. Ze zouden spelen
• 1:05:10
  Speaker 1: in Las Vegas. En Barry heeft ter plekke gewoon... Een
• 1:05:18
  Speaker 1: tekst gemaakt over een muzikant die overlijdt in het Les
• 1:05:22
  Speaker 1: Frontier Hotel. Sjoerd zegt, nou daar heb ik wel een
• 1:05:25
  Speaker 1: mooie melodie voor. Dat hebben we opgenomen. Luister het nummer,
• 1:05:29
  Speaker 1: het is fantastisch. En het eind was een soort van
• 1:05:32
  Speaker 1: Hey Jude-achtige eind zit eraan en zo. Hebben we het
• 1:05:36
  Speaker 1: nooit gespeeld helaas. Maar de volgende dag speelde de Who gewoon...
• 1:05:40
  Speaker 1: Speelde ook gewoon weer. Ja, met een andere bassist
• 1:05:44
  Speaker 2: Denk je, ja. Moet dat nou? Ja, dat moet. Maar
• 1:05:47
  Speaker 2: dat nummer is een van je favoriete nummers, maar ook
• 1:05:49
  Speaker 2: niet in associatie
• 1:05:49
  Speaker 1: met je moeder? Ja,
• 1:05:50
  Speaker 2: absoluut. Of heeft dat er niets mee te maken?
• 1:05:52
  Speaker 1: Nee, gewoon omdat het een heel mooi nummer is. Een
• 1:05:54
  Speaker 1: mooie zong, een mooie melodie.
• 1:05:56
  Speaker 2: Ja. Kun je nog een nummer herinneren waar jouw vader
• 1:05:59
  Speaker 2: gek op was? Want ik probeer altijd bij mijn vader
• 1:06:01
  Speaker 2: en ook bij mijn moeder...
• 1:06:03
  Speaker 1: Nee, mijn vader heeft... Mijn ouders draaiden operamuziek. Zondag was muziekdag.
• 1:06:09
  Speaker 1: Dat begon met opera. Operetten, een beetje. Maar vooral zware opera.
• 1:06:16
  Speaker 1: Wel bijzonder in jouw milieu, als je het zo bekijkt. Ja.
• 1:06:21
  Speaker 1: En dan namen ze me mee naar het gebouw van KNW...
• 1:06:26
  Speaker 1: Toen moet ik gewoon vijf, zes, zeven jaar geweest zijn.
• 1:06:32
  Speaker 1: Naar opera. En dan zag je gewoon Aida. En dan
• 1:06:35
  Speaker 1: zag je gewoon strijdwagens met paarden over het toneel komen. Fantastisch.
• 1:06:44
  Speaker 1: Maar ze namen me ook mee naar Scala. Scala was
• 1:06:48
  Speaker 1: een soort klein Corée in Den Haag. Plussie, bruine stoelen
• 1:06:55
  Speaker 1: en gouden balkonnetjes. Echt zo'n klein carré. Dan moet ik zes,
• 1:07:03
  Speaker 1: zeven jaar geweest zijn. Maar dan heb ik Toon Hermans gezien.
• 1:07:08
  Speaker 1: En ik heb daar Snip en Snap gezien. En Vodafil.
• 1:07:15
  Speaker 1: Als je er later over terugdenkt... dat dat ook een
• 1:07:18
  Speaker 1: reden kan zijn geweest... dat je later geen... geen gêne
• 1:07:24
  Speaker 1: hebt om op een podium te staan. Ik wilde het ook.
• 1:07:28
  Speaker 1: Ik vind het zo leuk, die mensen doen dingen. En
• 1:07:30
  Speaker 1: er zit een hele zaal om te lachen. Het is
• 1:07:32
  Speaker 1: toch fantastisch? Ik wilde ook clown worden. We gingen naar
• 1:07:34
  Speaker 1: elk circus wat er was. Op het Malieveld in het
• 1:07:38
  Speaker 1: circusgebouw in Den Haag. Er was een reusachtig clownsman die
• 1:07:42
  Speaker 1: de boel aan het lachen maakte. Fantastisch.
• 1:07:46
  Speaker 2: Leuk dat je nog steeds luistert naar deze aflevering van
• 1:07:48
  Speaker 2: Zolang het Leuk Is. We gaan zo weer verder. Tot zo.
• 1:07:54
  Speaker 2: Het is een bijzondere aflevering vandaag met Cesar Zuiderwijk. En
• 1:07:57
  Speaker 2: zolang het leuk is. Ik had laatst Harry Jekkers hier.
• 1:08:02
  Speaker 2: Die vertelde van die prachtige verhalen. Dat als de familie
• 1:08:03
  Speaker 2: op bezoek kwam, dan werd er gekaard. En hij vertelde
• 1:08:10
  Speaker 2: dat oma Harry of oma Henk... die moesten altijd hardstom
• 1:08:12
  Speaker 2: zijn eigen grappen lachen. Die zeiden, ja, oma Henk heeft
• 1:08:15
  Speaker 2: last van eenzame humor... zei zijn vader altijd tegen Harry.
• 1:08:19
  Speaker 2: Ik zie dat gewoon voor me. Die wonen ook in
• 1:08:20
  Speaker 2: een flatje zo ergens in Den
• 1:08:22
  Speaker 1: Haag. Morgen
• 1:08:22
  Speaker 2: stonden waarschijnlijk of zo. Maar herinner je je ook hoe
• 1:08:26
  Speaker 2: het was qua sfeer?
• 1:08:27
  Speaker 1: Over kaarten gesproken. Mijn ouders hadden samen met... Een broer
• 1:08:34
  Speaker 1: van mijn vader en twee broers van mijn moeder. Een
• 1:08:37
  Speaker 1: kaartclub
• 1:08:38
  Speaker 1: Elke week woensdag. En dan werd er gebak besteld. Een
• 1:08:44
  Speaker 1: gozer met zo'n gebaksdoos. En dan kreeg ik een gebakje
• 1:08:49
  Speaker 1: en zat ik onder tafel. Maar het was gelukkig. Maar
• 1:08:52
  Speaker 1: er werd nooit gevochten. Er werd ook geen ruzie gemaakt.
• 1:08:56
  Speaker 1: Ze waren zo goed jongens. Ze wisten van elkaar precies
• 1:08:59
  Speaker 1: wat ze deden. En mijn vader kon ook de laatste
• 1:09:01
  Speaker 1: slagen vertellen. Met klaverjas. Jij hebt dat, jij hebt dat
• 1:09:04
  Speaker 1: en jij hebt dat.
• 1:09:07
  Speaker 2: Toen was geluk nog heel gewoon.
• 1:09:08
  Speaker 1: Het was niks bijzonders. Maar dat maakt het zo mooi.
• 1:09:12
  Speaker 1: Hoe meer je hebt, hoe meer je... Hoe moet ik
• 1:09:17
  Speaker 1: dat nou zeggen? Hoe meer je vervormd raakt. Hebzucht is
• 1:09:21
  Speaker 1: iets heel... Vooral jaloezie of hebzucht vanwege... Iemand anders heeft
• 1:09:27
  Speaker 1: iets en dat moet ik ook.
• 1:09:31
  Speaker 2: Zo was het gewoon niet. Eigenlijk was het overlijden van
• 1:09:34
  Speaker 2: je vader... het eerste verdriet dat je meemaakte in je jeugd? Ja,
• 1:09:38
  Speaker 2: in principe wel. En ben je daardoor anders geworden of... Nee,
• 1:09:44
  Speaker 2: het
• 1:09:44
  Speaker 1: zette me wel aan het oefenen. Omdat ik dacht, ik
• 1:09:52
  Speaker 1: wil een goede drummer worden. Ik wil inderdaad iets doen
• 1:09:55
  Speaker 1: waar mijn ouders trots op zouden
• 1:09:57
  Speaker 5: zijn
• 1:09:59
  Speaker 1: Dan moet je daar gewoon je tanden in zetten. Dan
• 1:10:01
  Speaker 1: moet je er tijd aan besteden. En dat houdt je
• 1:10:10
  Speaker 1: ook wel van de straat. Ik kende ook heel weinig
• 1:10:13
  Speaker 1: muzikanten eigenlijk. Omdat je gewoon een soort van eenling was.
• 1:10:17
  Speaker 1: En ik dacht, als ik er maar goed voor, dan
• 1:10:19
  Speaker 1: komt dat later allemaal wel. Heb je je nooit eenzaam
• 1:10:21
  Speaker 1: gevoeld als eenling? Nee. Omdat je dan met zo'n instrument
• 1:10:28
  Speaker 1: bezig bent. En natuurlijk moeder, veel nichtjes en neefjes. Uit
• 1:10:33
  Speaker 1: grote gezinnen. Dus dat was eigenlijk... Ja...
• 1:10:39
  Speaker 2: Heel liefdevol leven. Klinkt als heel... Schermt ook heel fijn
• 1:10:44
  Speaker 2: op een bepaalde manier. Dat je niet eens veel nodig hebt...
• 1:10:47
  Speaker 2: om heel gelukkig te kunnen zijn. En verdriet ken je
• 1:10:50
  Speaker 2: er zeker van. Ik
• 1:10:51
  Speaker 1: ging als eerste... van een enorm grote familie... naar een
• 1:10:56
  Speaker 1: middelbare school. Want in die tijd... zeker mijn ouders... die
• 1:11:01
  Speaker 1: gingen met hun zestiende van school af... en die gingen werken...
• 1:11:05
  Speaker 1: En op je 19e of je 20e trouwde je de
• 1:11:08
  Speaker 1: dames weer de huisvrouw. En de heren gewoon, ja. En
• 1:11:15
  Speaker 1: twee jaar later was je een kind. En drie jaar
• 1:11:17
  Speaker 1: later was je een kunstgebit. Ja, dat was in die
• 1:11:20
  Speaker 1: tijd nog wel. Maar het is gewoon zo. Want als
• 1:11:24
  Speaker 1: je een voortand moest eruit, dan was er maar één ding.
• 1:11:28
  Speaker 1: De rest moet er ook uit. Want anders dan...
• 1:11:35
  Speaker 2: Dat was eigenlijk heel normaal in die tijd, nu je
• 1:11:37
  Speaker 2: het zo zegt. Dat iedereen een kunstgebit had gegeven
• 1:11:39
  Speaker 1: Ja, dat is zo'n klas met een gebit erin. En
• 1:11:43
  Speaker 1: daarnaast op zondagochtend ook een zakje met flink vloeistof en zo.
• 1:11:47
  Speaker 1: Dat begreep ik niet zo goed
• 1:11:51
  Speaker 2: Maar verdriet heb je niet echt gekend, als ik het
• 1:11:52
  Speaker 2: zo hoor, in je leven? Nou ja, tuurlijk wel. Tuurlijk
• 1:11:56
  Speaker 1: heb je verdriet. Maar de een gaat in de hoek
• 1:12:01
  Speaker 1: zitten huilen... en de ander zegt, verman jezelf... Huilen doe
• 1:12:07
  Speaker 1: je niet veel. Mijn moeder heeft twee jaar niet geslapen.
• 1:12:12
  Speaker 1: Gewoon niet slapen. Omdat mijn vader er niet was. Ik
• 1:12:17
  Speaker 1: kan niet slapen. Ik lig wakker. Godzijdank... Deze tijd is
• 1:12:28
  Speaker 1: zo heftig. Het vreselijkste wat er is, is dat je
• 1:12:32
  Speaker 1: je kinderen verliest. Moet je toch niet aan het denken, man. Nee.
• 1:12:36
  Speaker 1: Absoluut niet, nee. Weet je wel. Dat zou niet eerlijk zijn.
• 1:12:44
  Speaker 1: Weet je wel.
• 1:12:46
  Speaker 2: Toch? Nee, maar het gaat goed met ze toch?
• 1:12:48
  Speaker 1: Ja, nee, het gaat hartstikke goed. Maar kijk, dat lijkt
• 1:12:51
  Speaker 1: me echt verdriet. Omdat ik geen broers en zusters heb.
• 1:12:53
  Speaker 1: Wel goede vrienden. Ja. Ik moet er even niet aan denken. Nee.
• 1:13:00
  Speaker 1: Je zei, sommige mensen gaan in de hoek zitten heilen. Kijk,
• 1:13:02
  Speaker 1: George was natuurlijk ook zo iemand. Ja, die heeft vreselijke Echt,
• 1:13:08
  Speaker 1: elke ochtend als ik de kamer inloop of een studio...
• 1:13:14
  Speaker 1: dan zie ik een foto van Sjoerds. Dan moet ik
• 1:13:16
  Speaker 1: hem eventjes gewoon... Gek, dat ik je gekend heb. En
• 1:13:22
  Speaker 1: je bent niet gelovig. Je gelooft niet in een hemel
• 1:13:26
  Speaker 1: en een hel. En toch denk je ergens van... Godverdomme,
• 1:13:29
  Speaker 1: zou het niet leuk zijn om jou weer eens te zien.
• 1:13:33
  Speaker 1: Hoe zou dat zijn? Maar... Dat is ook zoiets. Ben
• 1:13:39
  Speaker 1: je bij dat afscheid geweest in Ahoy? Nee. De hele
• 1:13:45
  Speaker 1: Ahoy en de gangen en alles boven met de kleedkamers...
• 1:13:49
  Speaker 1: ging vol met foto's van de Iering. Vooral Kees de
• 1:13:53
  Speaker 1: Bak en de fotografen die we goed gekend hebben. En
• 1:13:58
  Speaker 1: dat waren eigenlijk allemaal foto's waar we op staan te lachen...
• 1:14:02
  Speaker 1: en gein hebben en plezier hebben. En als je een
• 1:14:06
  Speaker 1: serieuze foto van ons ziet... dan heeft die fotograaf echt
• 1:14:11
  Speaker 1: moeite moeten doen... om ons gewoon tot bedagen te
• 1:14:14
  Speaker 2: brengen. Want het was altijd pret. Ik heb Sjors nooit
• 1:14:18
  Speaker 2: mogen ontmoeten. Hoe zou je hem willen omschrijven als mens dan?
• 1:14:21
  Speaker 2: Heel sociaal. Heel sociaal
• 1:14:26
  Speaker 1: Altijd mensen helpen. Ik heb gastvrijheid van Sjors geleerd. We
• 1:14:34
  Speaker 1: zaten vaak in de buurt van Hilversum in studio's. Of
• 1:14:37
  Speaker 1: we speelden ergens waar we niet per se naar Den
• 1:14:41
  Speaker 1: Haag wilden. Dan sliepen we bij Sjors met z'n allen.
• 1:14:44
  Speaker 1: En Millie, z'n vrouw, die liep altijd met kussens en
• 1:14:49
  Speaker 1: sloper en beddengoed. En die zorgde altijd dat er s'avonds
• 1:14:54
  Speaker 1: wat te eten was. En Sjors maakte gewoon ontbijt voor
• 1:14:57
  Speaker 1: ons allemaal. Lekker boterham en eitje, tomaatje erbij. Ja, oké.
• 1:15:03
  Speaker 1: Dat deed hij. En dat heeft hij altijd gedaan. Toen
• 1:15:07
  Speaker 1: hij in de studio een huis had... waren er heel
• 1:15:09
  Speaker 1: veel mensen altijd in huis. Musicanten, alleen maar mensen die
• 1:15:13
  Speaker 1: hij leuk vond. En veel Belgen natuurlijk, want hij woonde
• 1:15:19
  Speaker 1: in België. Maar hij kookte gewoon altijd. En dat vond
• 1:15:27
  Speaker 1: ik zo speciaal, de gastvrijheid... En het koken voor mensen
• 1:15:31
  Speaker 1: en het gezellig aan tafel zitten. En dat heb ik
• 1:15:34
  Speaker 1: absoluut gewoon... Dacht later, ja, als enig kind kom je
• 1:15:38
  Speaker 1: daar niet zo gauw aan toe, hè? Maar die gezelligheid,
• 1:15:41
  Speaker 1: ja
• 1:15:42
  Speaker 2: Dat bedoel ik ook met die eenzaamheid die je misschien
• 1:15:44
  Speaker 2: hebt gevoeld als vroeger als kind. Maar die heb je
• 1:15:46
  Speaker 2: toch niet zo gevoeld op een of andere manier
• 1:15:48
  Speaker 1: Nee,
• 1:15:48
  Speaker 2: het is
• 1:15:50
  Speaker 1: Nee, toen het... Ja, na het overlijden van mijn vader
• 1:15:57
  Speaker 1: ben ik natuurlijk al gaan spelen. En dan had ik
• 1:16:00
  Speaker 1: het vreselijk naar mijn zin. Het was eigenlijk de droom
• 1:16:03
  Speaker 1: die uitkwam. Dus met René was het te gek. Ladybirds,
• 1:16:08
  Speaker 1: Living Blues was heel goed. En toen de IRI. Na
• 1:16:12
  Speaker 1: Huur en de Heeltops nog daartussen. Zeg jij dat wat? Nee,
• 1:16:15
  Speaker 1: dat heb ik nog niet genoemd. Die hebben hele grote
• 1:16:18
  Speaker 1: hits gemaakt. Johan kende dat weer. Ja, Johan kent alles
• 1:16:21
  Speaker 1: en iedereen. Het is net een wandelende... Crime in your river.
• 1:16:29
  Speaker 1: Dat was een grote hit. Something you got. Opgenomen in Engeland.
• 1:16:33
  Speaker 1: Met een toen nog onbekende gitarist. Ja, we hebben een
• 1:16:37
  Speaker 1: gitaarsolo nodig. Oh, hiernaast zit een gozer, dat is een sessiemuzikant.
• 1:16:42
  Speaker 1: Wil die even wat spelen? Ja, kom maar. Something You Got,
• 1:16:46
  Speaker 1: zoek het op. Op YouTube, dan hoor je Jimmy Page. Oké. Ja,
• 1:16:51
  Speaker 1: dan hoor je Jimmy Page. Die had toen al, hoe
• 1:16:55
  Speaker 1: lang is dat geleden? 60e jaren. Dus dat was ook
• 1:17:01
  Speaker 1: wel leuk. Ik heb eigenlijk altijd heel erg naar mijn
• 1:17:06
  Speaker 1: zin gehad. Ik hoefde nooit te spelen in groepen die
• 1:17:10
  Speaker 1: ik niet leuk vond. Of als echte broodmuzikant. Tegenwoordig kun
• 1:17:15
  Speaker 1: je in drie of vier verschillende groepen spelen. Omdat de
• 1:17:20
  Speaker 1: spoeling erg dun is geworden, denk ik. Heel veel muzikanten,
• 1:17:23
  Speaker 1: heel
• 1:17:24
  Speaker 2: veel groepen. Maar heb je altijd dicht bij je gevoel
• 1:17:26
  Speaker 2: kunnen komen? Ja. Moest je hard huilen toen je vader
• 1:17:29
  Speaker 2: overleden was? Ik weet
• 1:17:32
  Speaker 1: niet of het huilen was of zo. Je kunt het
• 1:17:35
  Speaker 1: ook een beetje in jezelf houden, weet je wel. Je
• 1:17:40
  Speaker 1: draait het midden, midden, midden. Ik denk dat ik nu
• 1:17:43
  Speaker 1: eerder zou huilen als ik terugdenk dan toen. Ik weet
• 1:17:47
  Speaker 1: het niet.
• 1:17:48
  Speaker 2: En bij Sjors moest je doen huilen
• 1:17:50
  Speaker 1: Ja, ja. Ja, maar we zagen het al lang aankomen.
• 1:17:54
  Speaker 1: Wij waren de eerste die ervan wisten. En ik heb
• 1:17:59
  Speaker 1: vanmorgen nog met de directrice van ALS aan tafel gezeten.
• 1:18:09
  Speaker 1: Om dingen te plannen die gaan gebeuren voor ALS. Wel
• 1:18:12
  Speaker 1: binnen te halen, ja. En er komt een hele mooie
• 1:18:14
  Speaker 1: tribute voor Sjors aan. Zaterdag is 17 oktober. Ja, in
• 1:18:20
  Speaker 1: Berg op Zoom. De gitaar-awards heb je elk jaar, dat
• 1:18:24
  Speaker 1: doet Jean-Paul Hek. Maar ze hebben er nu een tribute
• 1:18:28
  Speaker 1: voor Sjors aan bijgezet. En dat is dan s'avonds. Maar
• 1:18:33
  Speaker 1: we spelen bijvoorbeeld, Rienes en ik spelen onder andere... met
• 1:18:36
  Speaker 1: Jet Rebel. En mensen die bij ons gespeeld hebben vroeger.
• 1:18:41
  Speaker 1: Robert-Jan Stips, Jantje Roijmans, Bertus Borgers. Saxofon is natuurlijk altijd geweest.
• 1:18:47
  Speaker 1: Die komen allemaal spelen. Erwin Java, de gekke gitarist. Birgit Lewis. Ja,
• 1:18:53
  Speaker 1: dat soort dingen. top. Het is voor
• 1:18:57
  Speaker 2: Voor
• 1:18:58
  Speaker 1: Alice om
• 1:18:58
  Speaker 2: de geldverbinding te halen. Want er moet nog steeds heel
• 1:19:01
  Speaker 2: veel gebeuren om Alice uit de wereld te helpen
• 1:19:03
  Speaker 1: Ik heb vanmorgen gehoord dat er steeds kleine doorbraakjes zijn.
• 1:19:08
  Speaker 1: Dat is vooral te danken, volgens mij, Jan Veldink heet hij.
• 1:19:13
  Speaker 1: Een Nederlandse dokter. Die heel ver is daarmee. En ze
• 1:19:18
  Speaker 1: hebben heel veel vormen van ALS. Ook mindere vormen. Maar
• 1:19:23
  Speaker 1: daar hebben ze medicijnen voor. En ze hebben net weer
• 1:19:26
  Speaker 1: een van die kleine ondervormpjes. Daar hebben ze ook weer
• 1:19:28
  Speaker 1: medicijnen voor gezocht. Ze zijn er nu echt wereldwijd mee bezig.
• 1:19:34
  Speaker 1: Een
• 1:19:34
  Speaker 2: paar
• 1:19:35
  Speaker 1: jaar geleden wist niemand wat het was. Ik weet nog
• 1:19:37
  Speaker 1: dat er overal posters zijn. Zulke posters. ALS, volgend jaar
• 1:19:41
  Speaker 1: ben ik er niet meer. Dan reed je langs en
• 1:19:43
  Speaker 1: je wist niet wat het was. En nu weet volgens
• 1:19:47
  Speaker 2: mij iedereen wat het is. Ik heb naast de omgeving
• 1:19:50
  Speaker 2: een paar mensen meegemaakt die dat hadden. Het verval wat
• 1:19:53
  Speaker 2: je dan ziet, hoe snel het gaat... en hoe pijnlijk
• 1:19:55
  Speaker 2: het ook is voor de persoon in kwestie...
• 1:19:57
  Speaker 1: Het kan lang duren. Mijn vrouw heeft een oom die
• 1:20:01
  Speaker 1: het al 30 jaar aan één kant heeft. Echt waar?
• 1:20:04
  Speaker 1: Maar bij Sjors ging het relatief snel, toch? Zes jaar,
• 1:20:08
  Speaker 1: denk ik, bij elkaar. Maar die heeft zich tot op
• 1:20:12
  Speaker 1: het laatste moment positief... Hij is positief blijven denken. En
• 1:20:17
  Speaker 1: vooral met Stephen Hawking natuurlijk in het achterhoofd. Want dat
• 1:20:20
  Speaker 1: was een hele bijzondere man. Daarbij is het gestopt, het proces.
• 1:20:24
  Speaker 1: Het is gewoon gestopt. Daar begrijpen ze niks van. Dus
• 1:20:27
  Speaker 1: dat kan. Snap je
• 1:20:30
  Speaker 2: Van de ene dag op de andere zou het kunnen stoppen.
• 1:20:33
  Speaker 2: Maar heeft dan positief visualiseren daar een belangrijke rol in gespeeld?
• 1:20:36
  Speaker 1: Ja, George was altijd een hele optimistische man. Ja. Je
• 1:20:39
  Speaker 1: zal altijd het goede zien in plaats van het slechte.
• 1:20:42
  Speaker 1: En we hebben... tot op het laatst dat we elkaar zagen...
• 1:20:47
  Speaker 1: en met z'n vieren aan tafel zaten... hebben we moeten lachen.
• 1:20:51
  Speaker 1: Gewoon herinneringen die we ophalen. Omdat er gewoon... We hebben
• 1:20:55
  Speaker 1: geen slechte herinneringen. Ja, misschien dat je genaaid bent door
• 1:21:00
  Speaker 1: een manager of een management. Dat overkomt iedereen. Maar dat
• 1:21:04
  Speaker 1: is minor. Dat is minor. Geen vechtpartijen of geen jaloezie.
• 1:21:09
  Speaker 1: We hebben alleen maar leuke dingen meegemaakt. Nooit ruus om
• 1:21:12
  Speaker 1: vrouwen ook? Sorry? Nooit ruus om vrouwen gehad ook, onderling? Nee, joh.
• 1:21:16
  Speaker 1: Ook belangrijk. We zijn behoorlijk bonograam altijd geweest, volgens mij.
• 1:21:20
  Speaker 1: Dat is ook best opmerkelijk voor een rock'n'roll. Joyce is
• 1:21:23
  Speaker 1: natuurlijk getrouwd gebleven met Millie. Die trouwde al op z'n
• 1:21:27
  Speaker 1: twintigste volgens mij
• 1:21:28
  Speaker 2: Maar is dat dan weer de zus van Rinus?
• 1:21:30
  Speaker 1: Ja, dat is de zus van Rinus. En onze laatste
• 1:21:36
  Speaker 1: manager was de broer van Rinus en Millie. Ja. Dat
• 1:21:42
  Speaker 1: klinkt helemaal niet als rock'n'roll achter dit, hè? Ja, ja. Kijk,
• 1:21:47
  Speaker 1: wat wel rock'n'rollachtig is, is natuurlijk dat je aan alle
• 1:21:50
  Speaker 1: kanten genaaid wordt
• 1:21:51
  Speaker 1: Ja, dat hoort er ook altijd bij. En dat je
• 1:21:53
  Speaker 1: voorgelogen wordt als je in limousines rijdt. Wie betaalt dat dan?
• 1:21:59
  Speaker 1: De promotor, de manager, de platenmaatschappij. En uiteindelijk zie je
• 1:22:03
  Speaker 1: het allemaal terug.
• 1:22:04
  Speaker 5: Ja,
• 1:22:04
  Speaker 1: staat allemaal op de rekening. Ja,
• 1:22:05
  Speaker 2: allemaal. Maar verdriet en emotie keert bij jou naar binnen.
• 1:22:10
  Speaker 2: Op het moment dat je dat voelt, dan ga je
• 1:22:12
  Speaker 2: naar jezelf toe. Dat is wat je eigenlijk zegt, een beetje.
• 1:22:13
  Speaker 2: Dat is wat er met je gebeurt op zo'n moment.
• 1:22:16
  Speaker 2: Wat gebeurde er toen je ziek werd dan? Toen het
• 1:22:18
  Speaker 2: toch even voor jezelf ook misging, qua ziekte? Ja,
• 1:22:23
  Speaker 1: dat was heel vreemd. Eigenlijk, de prostatekanker... Mijn dokter zei
• 1:22:33
  Speaker 1: op een gegeven moment... het wordt weer tijd, mijn huisarts,
• 1:22:36
  Speaker 1: een hele goede huisarts, fantastische man... het wordt tijd om
• 1:22:40
  Speaker 1: weer eens bloed te prikken, kijken wat er aan de
• 1:22:41
  Speaker 1: hand is. Je weet het nooit, je weet het nooit.
• 1:22:44
  Speaker 1: En mijn chauffeur was eigenlijk een van mijn beste vrienden.
• 1:22:51
  Speaker 1: Het was gewoon iemand die zei van... kan ik een
• 1:22:54
  Speaker 1: keertje meerijden naar een optreden? Ja, dat is goed joh. Nou,
• 1:22:59
  Speaker 1: rijd ik je ook weer terug? Oh, lekker. Morgen weer. Ja, oké.
• 1:23:04
  Speaker 1: En uiteindelijk reed hij me gewoon overal naartoe. En zit
• 1:23:07
  Speaker 1: je gewoon urenlang met iemand. En dat wordt gewoon een
• 1:23:11
  Speaker 1: goede vriend. Dus ik zeg, ja, ik heb net een
• 1:23:13
  Speaker 1: bloedcheck laten doen. En, oh, zegt hij, dat heb ik
• 1:23:17
  Speaker 1: nou nog nooit laten doen. Dat ga ik ook doen.
• 1:23:20
  Speaker 1: Bij hem was het te laat. Oei. Ja, hij is
• 1:23:23
  Speaker 1: overleden daaraan. Omdat je het niet voelt.
• 1:23:27
  Speaker 5: Nee
• 1:23:27
  Speaker 1: Je voelt niet wat er aan de hand is. Het
• 1:23:29
  Speaker 1: kan gewoon te laat zijn, weet je wel. Dus... Maar
• 1:23:33
  Speaker 1: dat is al een paar jaar geleden. Maar toen mijn
• 1:23:36
  Speaker 1: huisarts zei van... Ja, je moet even checken, gewoon elk jaar.
• 1:23:39
  Speaker 1: Kun je binnen een jaar van heel goed naar heel
• 1:23:42
  Speaker 1: slecht gaan. Daar doe je niks aan. Nee. Weet je wel.
• 1:23:46
  Speaker 1: En dan... Ja, dan breekt er even paniek uit natuurlijk, hè.
• 1:23:52
  Speaker 1: Ik was al vrij snel bij een radiologe. Die zei,
• 1:23:58
  Speaker 1: we hebben een hele speciale behandeling voor u. Dat is
• 1:24:02
  Speaker 1: een nieuwe soort behandeling. Hypo-prime heet dat. Dat zijn vijf
• 1:24:08
  Speaker 1: heftige bestralingen in plaats van dertig. Dus dan denk je,
• 1:24:13
  Speaker 1: dat is wel fijn. Want in mijn agenda kan ik
• 1:24:15
  Speaker 1: geen dertig. Dat soort gedachten dus. En kan dat dan
• 1:24:20
  Speaker 1: heel snel? Ik zeg, ik ga mijn best doen. Het
• 1:24:22
  Speaker 1: is nog een proefbehandeling. Dat was al lang bewezen dat
• 1:24:28
  Speaker 1: het goed was. Maar ze willen natuurlijk, laat ik eerlijk zijn...
• 1:24:30
  Speaker 1: voor zorgverzekeraars niet weten dat iedereen dat kan doen. Want
• 1:24:36
  Speaker 1: dat wordt niet betaald. Dus dat werd... Ik denk mijn vrouw,
• 1:24:43
  Speaker 1: toen ik dat hoorde... Je vrouw is wat jonger, hè? Ja,
• 1:24:48
  Speaker 1: 13 jaar. Ja, dat en dat en dat is er
• 1:24:51
  Speaker 1: aan de hand. En ik krijg een soort van nieuwe behandeling.
• 1:24:55
  Speaker 1: Oh ja, voorkeursbehandeling. Jij weer, jij weer. Jij staat altijd weer. Nou,
• 1:25:03
  Speaker 1: daar ben ik me niet van bewust. En het bleek
• 1:25:06
  Speaker 1: later dat die dame helemaal niet wist wie ik was. Nee? Nee,
• 1:25:08
  Speaker 1: die wist me nog niet. Oh, ben jij dat? Nou,
• 1:25:12
  Speaker 1: die zag het in de Telegraaf, een artikel. Ja. Ja.
• 1:25:17
  Speaker 1: En Jean-Paul, de gesprekkenvoerder voor het boek... die zat erbij
• 1:25:22
  Speaker 1: dat ik gebeld werd dat het zover was. En de behandeling...
• 1:25:30
  Speaker 1: En dat het eigenlijk meeviel. Het was niet te kwaadaardig
• 1:25:34
  Speaker 1: om het te behandelen. En op dat moment dacht ik...
• 1:25:40
  Speaker 1: laten we het maar toegeven en laten we het maar bekendmaken. Want...
• 1:25:44
  Speaker 1: Het wordt toch wel bekend, maar het kan beter eerder
• 1:25:46
  Speaker 1: dan later. En ik wil gewoon eerlijk zijn. En ook
• 1:25:55
  Speaker 1: misschien wel een voorbeeld zijn... van een heleboel mannen die
• 1:25:58
  Speaker 1: niet weten wat ze hebben. Snap je? Dus daar begint
• 1:26:03
  Speaker 1: het boek ook mee, een beetje heftig. Maar god, zo
• 1:26:05
  Speaker 1: is het nou eenmaal. En kijk, in België krijg je
• 1:26:09
  Speaker 1: elk jaar een oproep. Hier niet? Nee, klopt. Ik heb
• 1:26:15
  Speaker 1: dat ook nog nooit gedaan. Nee, ik zou het doen.
• 1:26:19
  Speaker 1: Want het kan ook te laat zijn. Maar ondertussen is
• 1:26:23
  Speaker 1: het een jaar verder. En ik hoorde van de week
• 1:26:28
  Speaker 1: dat mijn PSA-waarde 1,2 is. Van 26. Ja, dat is
• 1:26:32
  Speaker 1: heel goed. Heel goed. Onder de een ben je gewoon
• 1:26:38
  Speaker 1: een vers geboren kangeroe jong. Maar
• 1:26:42
  Speaker 2: de opluchting die je daarbij krijgt...
• 1:26:44
  Speaker 1: Ja, dat is natuurlijk fantastisch. Je gaat wel eventjes door
• 1:26:47
  Speaker 1: de molen. Maar uiteindelijk is het goed gelukt. Want
• 1:26:57
  Speaker 2: je wil nog niet dood, hè? Er is nog zoveel
• 1:26:58
  Speaker 2: te doen. Er is nog zoveel te doen. Allemaal leuke dingen.
• 1:27:01
  Speaker 2: Maar ben je bang voor de dood?
• 1:27:04
  Speaker 1: Nee.
• 1:27:05
  Speaker 2: Nee, dat heb ik nooit gevoeld. Maar stiekem hoop je
• 1:27:07
  Speaker 2: dat je daar nog wel kan klaven? Ja, maar
• 1:27:10
  Speaker 1: er zijn mensen die daar heel erg mee zitten. Kijk,
• 1:27:14
  Speaker 1: ik zeg het in het boek ook. Doodgaan is voor
• 1:27:17
  Speaker 1: mij diepe slaap. Elke ochtend als je wakker wordt, dan
• 1:27:21
  Speaker 1: is er iets achter je. Misschien dat je ligt te
• 1:27:25
  Speaker 1: dromen of whatever. Maar in diepe slaap ben je gewoon weg.
• 1:27:28
  Speaker 1: Dan weet je van niks. Zo is de dood ook waarschijnlijk.
• 1:27:32
  Speaker 1: Je weet van niks
• 1:27:34
  Speaker 2: Nou, zo zou je het kunnen omschrijven. Dat ga ik
• 1:27:36
  Speaker 2: ook vanuit. Maar is het dan nog wat? Of is
• 1:27:38
  Speaker 2: het ook klaar dan? Ja, dan is het klaar volgens
• 1:27:41
  Speaker 2: mij
• 1:27:42
  Speaker 1: Over en uit? Ja, dan is er niets meer. Behalve
• 1:27:47
  Speaker 1: een hoop verdriet die je mensen doet door er niet
• 1:27:49
  Speaker 1: meer te zijn. Het is erger voor die mensen die
• 1:27:53
  Speaker 1: jou kwijt zijn dan voor jezelf.
• 1:27:55
  Speaker 2: Want
• 1:27:55
  Speaker 1: je merkt het
• 1:27:55
  Speaker 2: toch niet. En je vrouw was net een beetje... Maar
• 1:27:58
  Speaker 2: je hebt wel een hele lieve vrouw, toch
• 1:28:00
  Speaker 1: Ja, gelukkig wel.
• 1:28:02
  Speaker 2: Maar heb je dezelfde relatie met haar als je ouders
• 1:28:04
  Speaker 2: met elkaar hadden, denk jij?
• 1:28:05
  Speaker 1: Ja, we kunnen het erg goed met elkaar vinden. En
• 1:28:08
  Speaker 1: het goede was ook weer dat zij niet iemand is
• 1:28:13
  Speaker 1: die het doet... omdat jij in de eerie speelt of
• 1:28:16
  Speaker 1: bekend bent. Kijk, ik zat met haar in de auto
• 1:28:20
  Speaker 1: met een paar afspraakjes. En ik dacht, dit wordt wel wat.
• 1:28:29
  Speaker 1: En toen was Back Home op de radio... En ze zegt,
• 1:28:33
  Speaker 1: dit vind ik zo te gek. Dat vind ik echt
• 1:28:35
  Speaker 1: te gek. Weet je dat ik dat ben? Dat ik
• 1:28:38
  Speaker 1: dat speel? Nee. Kijk... Vanaf dat moment hadden we echt verkeering.
• 1:28:47
  Speaker 1: Dat is een hele opluchting. Hoe was je er aangekomen dan?
• 1:28:52
  Speaker 2: Hoe was je er tegen gekomen dan? Ik
• 1:28:54
  Speaker 1: kende haar al heel lang. Van wederzijdse vrienden. Ik dacht...
• 1:29:05
  Speaker 1: Om de een of andere reden dacht ik... jij lijkt
• 1:29:07
  Speaker 1: me wel wat om met jou samen te zijn. Je
• 1:29:10
  Speaker 1: bent een aardig mens, je ziet er goed uit. Je
• 1:29:14
  Speaker 1: bent spontaan, maar je bent getrouwd. Dus dat gaat gewoon...
• 1:29:18
  Speaker 5: Ja
• 1:29:20
  Speaker 1: En... Ja, op een dag is het zover. Dan ontmoet
• 1:29:26
  Speaker 1: je elkaar weer. Ja, was ze niet getrouwd meer? Nee. Nee, joh,
• 1:29:31
  Speaker 1: dat bedoel... Je hebt ook wel eens van dat soort
• 1:29:35
  Speaker 1: momenten dat... Ik ben gewoon heel monogaam. Klaar uit, weet
• 1:29:42
  Speaker 1: je wel. Ik heb net een nieuwe slagwerkkrant. Dat is
• 1:29:45
  Speaker 1: voor drummers, weet je wel. Ik denk, verdomme man. Ik
• 1:29:49
  Speaker 1: speel zestig jaar op ziltjensymbols. Ik speel vijfenvijftig jaar op peuldrums.
• 1:29:56
  Speaker 1: Zestig jaar op remofellen. Ga maar door. Eigenlijk ben ik
• 1:30:01
  Speaker 1: gewoon verdomme nog aan. Ik laat me niet verleiden om
• 1:30:04
  Speaker 1: gewoon zomaar iets anders te gaan doen. Omdat dat... Weet
• 1:30:07
  Speaker 1: je wel, het is allemaal goed spul. En... We kunnen
• 1:30:12
  Speaker 1: een foto laten maken in een gevangenispak... met een bordje, levenslang.
• 1:30:18
  Speaker 1: Dat is het, levenslang. Maar het voelt goed, toch? Als
• 1:30:20
  Speaker 1: je helemaal iets goeds hebt, waarom ga je dan zo
• 1:30:22
  Speaker 1: de mieteren? Je bent een tevreden mens, als ik je
• 1:30:26
  Speaker 1: zo hoor, César. Ik ben best wel tevreden. Voor mezelf, hè?
• 1:30:30
  Speaker 1: Voor mezelf. Ik zou een hoop dingen willen veranderen, maar...
• 1:30:32
  Speaker 1: Voor de wereld bedoel je? Dat kan helaas niet.
• 1:30:34
  Speaker 2: Nee, maar als je het zelf betreft... Je herleeft eigenlijk
• 1:30:38
  Speaker 2: ook de jeugd met wat je ouders hadden. Je bent
• 1:30:40
  Speaker 2: dus weer harmonieus met de vrouwen zoals je ouders dat
• 1:30:42
  Speaker 2: ook waren.
• 1:30:43
  Speaker 1: Ja, absoluut
• 1:30:44
  Speaker 2: Je hebt je vader trots gemaakt, je hebt je moeder
• 1:30:46
  Speaker 2: trots gemaakt. Ik heb goede kinderen,
• 1:30:48
  Speaker 1: ik heb goede vrienden. Ik doe dingen die ik leuk vind.
• 1:30:51
  Speaker 1: En soms realiseer je je niet hoe oud je bent.
• 1:30:54
  Speaker 1: Dan zie ik mensen van mijn leeftijd en denk ik...
• 1:30:58
  Speaker 1: heb ik toch misschien geluk gehad.
• 1:31:00
  Speaker 2: Ja, als je PSA-waarde nu weer hoort, die is als
• 1:31:03
  Speaker 2: een jonge god bijna. Maar zijn er dan nog dingen
• 1:31:06
  Speaker 2: waarvan je zegt... dat zou ik nog heel graag willen?
• 1:31:08
  Speaker 2: Of heb je eigenlijk
• 1:31:09
  Speaker 1: alles wel gedaan wat je wilde doen? Ik wil... Ja, kijk,
• 1:31:12
  Speaker 1: er zijn dingen die kunnen tientallen jaren doorslepen. Duizend Rummers
• 1:31:19
  Speaker 1: op de Maas is in 92 geweest. Ja. Ik dacht,
• 1:31:23
  Speaker 1: ik wil nog één keer doen, maar dan met 2000 drummers.
• 1:31:26
  Speaker 5: Maar
• 1:31:27
  Speaker 1: ik weet niet waar en wanneer. Het heeft 25 jaar
• 1:31:29
  Speaker 1: geduurd voordat we 2000 drummers op het strand hadden in Scheveningen. Fantastisch.
• 1:31:35
  Speaker 1: Dat gebeurt wel. Ik heb met het Rotterdams Philharmonisch gespeeld
• 1:31:40
  Speaker 1: in 1984. Met eigen muziek, met Jasper van het Hof. Labyrinth.
• 1:31:45
  Speaker 1: Eén van de top drie orkesten van de wereld. Daar
• 1:31:47
  Speaker 1: zit je dan gewoon als jongen van de straat. Met
• 1:31:49
  Speaker 1: de top. Klassiek gebied. Maar die zitten jouw muziek te spelen.
• 1:31:55
  Speaker 1: En toen had ik een plan. Om dat nog een
• 1:31:59
  Speaker 1: keer te doen. Met zo'n orkest. Met muziek vanuit één plek.
• 1:32:03
  Speaker 1: Vanuit een concertzaal. Maar op die muziek wordt in de
• 1:32:10
  Speaker 1: hele stad. Er gebeuren dingen. Er wordt gedanst. De straatmuzikanten
• 1:32:15
  Speaker 1: spelen mee. Dingen die heel erg getimed zijn. Op het slotakkoord. Bang.
• 1:32:22
  Speaker 1: Knallen twee auto's op elkaar op het spui. Dat soort dingen.
• 1:32:27
  Speaker 1: Dat is een heel programma. Maar daar heb je tien
• 1:32:30
  Speaker 1: regisseurs voor nodig. En een stad die helemaal in het
• 1:32:38
  Speaker 1: teken van dat gaat. Hier zou het absoluut natuurlijk niet kunnen.
• 1:32:42
  Speaker 1: Het zou heten Bird's Eye View. Dus zoals een vogel
• 1:32:46
  Speaker 1: over een stad vliegt en dan alles. En die camera's gaan...
• 1:32:50
  Speaker 1: Een soort Fellini, die heeft een mening in Rome. Rijdt
• 1:32:55
  Speaker 1: hij door de stad, zit hij op een open vrachtwagen...
• 1:32:58
  Speaker 1: op zo'n umpire-seat
• 1:33:00
  Speaker 1: Weet je wel, zo'n tennis-umpire. En dan heeft hij een
• 1:33:03
  Speaker 1: enorme camera. Sorry, een lamp waar vliegtuigen mee uit de
• 1:33:07
  Speaker 1: lucht schijnen. En je ziet eigenlijk alleen maar... waar die
• 1:33:13
  Speaker 1: lamp op schijnt. Het is fantastisch, door Rome rijden. En
• 1:33:16
  Speaker 1: dan zie je alleen maar, dus niet een hele straat
• 1:33:18
  Speaker 1: van licht... maar alleen maar zo waar je langs rijdt,
• 1:33:20
  Speaker 1: die mooie huizen en alles. En dan zou je een
• 1:33:24
  Speaker 1: theater in kunnen met camera's... waar op dat moment gedanst
• 1:33:28
  Speaker 1: wordt op muziek die daar gebeurt. Maar ja, er is
• 1:33:32
  Speaker 1: geen stad die dat nog aan kan, financieel. Nou
• 1:33:36
  Speaker 1: nu
• 1:33:36
  Speaker 2: misschien. Wat je in je hoofd hebt gehad. Dit zou
• 1:33:39
  Speaker 1: je een keer willen maken. Dat zou ik wel willen doen.
• 1:33:41
  Speaker 1: Het gaat niet om met mensen spelen of zo. Die
• 1:33:48
  Speaker 1: mensen ken je allemaal. Of ze kennen jou, weet je wel.
• 1:33:52
  Speaker 1: Stuart Copeland van de politie... die heb ik nooit ontmoet.
• 1:33:56
  Speaker 1: Maar die zegt wel van... jullie speelden in Engeland... en
• 1:33:59
  Speaker 1: ik zat in een bench, een curved area... en weet
• 1:34:02
  Speaker 1: je wel... ik durf hier geen gedachten te zeggen... maar
• 1:34:05
  Speaker 1: ik vond het wel te gek. Kijk, zo'n appje. Die
• 1:34:11
  Speaker 1: zou ik wel willen ontmoeten. Gewoon zo... om met elkaar
• 1:34:14
  Speaker 1: te praten. En
• 1:34:18
  Speaker 2: dat... ja... Maar zijn er in al die jaren dan
• 1:34:22
  Speaker 2: ook mensen... die echt een enorme onuitwisbare indruk op je
• 1:34:25
  Speaker 2: gemaakt hebben? Nou,
• 1:34:27
  Speaker 1: de eerste was Keith Moon, de drummer van The Who.
• 1:34:31
  Speaker 1: Dat was zo'n doerhak. En die ging los gewoon. In
• 1:34:39
  Speaker 1: zijn drumspel, in zijn dagelijks leven. En je... Ja... Hij
• 1:34:48
  Speaker 1: was gewoon een van de boys, weet je wel. Drummers
• 1:34:51
  Speaker 1: in die tijd, die zaten achter, mid-achter, weet je wel.
• 1:34:54
  Speaker 1: Een beetje grote bekken en zo. En die zaten dan
• 1:34:56
  Speaker 1: een beetje bij deze drummen. En hij was echt van bang, bang, bang,
• 1:35:00
  Speaker 1: weet je wel. Dat wil ik ook. En dat gebeurde
• 1:35:04
  Speaker 1: bij de Ering. Ik had ze niet live zien spelen
• 1:35:07
  Speaker 1: de laatste jaren... dat ze zo progressief waren geworden... Maar
• 1:35:11
  Speaker 1: ik wist wel dat er een bassolo aankwam en gitaarsolo's
• 1:35:15
  Speaker 1: en weet ik het allemaal. En dat gebeurde allemaal voor me, joh.
• 1:35:18
  Speaker 1: De rinus die helemaal knettert, de bassolo en Sjors die
• 1:35:21
  Speaker 1: de lucht insprong, gitaar weggooide. Ik ben thuis, jongens, weet
• 1:35:26
  Speaker 1: je wel. Barry die heen en weer rende, weet je wel.
• 1:35:29
  Speaker 1: Dat was duidelijk. Dat had ik toch gewoon... Hoe kon
• 1:35:33
  Speaker 1: je zijn wie je echt was? Ja, dat kun je
• 1:35:35
  Speaker 1: niet in je eentje. Als jij je eentje zo gaat
• 1:35:39
  Speaker 1: zitten doen, dan slaat het nergens op. Je moet geloofsgenoten hebben.
• 1:35:45
  Speaker 1: En dat was zo. En het is zo tot het
• 1:35:47
  Speaker 1: eind gebleven. Je
• 1:35:48
  Speaker 2: hebt het getroffen,
• 1:35:49
  Speaker 1: deze zaak. Ja, ik ben heel
• 1:35:51
  Speaker 2: gelukkig. Ik kan er ook niks aan doen. En hoe
• 1:35:55
  Speaker 2: moeten we jou herinneren als het ooit een keer voorbij
• 1:35:57
  Speaker 2: is
• 1:35:58
  Speaker 1: Nee. Het hoeft niet. Er zijn zoveel andere, zoveel goeie.
• 1:36:05
  Speaker 1: Ik weet het niet. Ik weet het niet. Moet ik
• 1:36:07
  Speaker 1: daarover nadenken? Nee. Kijk, wat ik al zei. Ik ben
• 1:36:13
  Speaker 1: jarenlang met mijn moeder naar het graf van mijn vader geweest.
• 1:36:18
  Speaker 1: Maar dat gebeurt niet meer. Om aan hem te denken
• 1:36:22
  Speaker 1: en zo. Even een bloemetje neerleggen of
• 1:36:24
  Speaker 2: zo. Is het graf er nog
• 1:36:25
  Speaker 1: Nee. Nee, dat is geruimd na een jaar of vijftien
• 1:36:28
  Speaker 1: of zo, geloof
• 1:36:29
  Speaker 2: ik. En van je moeder is het er ook niet meer?
• 1:36:31
  Speaker 1: Nee. Dus
• 1:36:33
  Speaker 2: je kan nergens meer naartoe? Nee.
• 1:36:35
  Speaker 1: Je denkt gewoon aan mensen. Dat zit hier natuurlijk. En
• 1:36:39
  Speaker 1: je laatste woorden zullen altijd zijn... Oh, mama. Eigenlijk hebben
• 1:36:45
  Speaker 1: we vandaag een bloemetje gelegd bij ze.
• 1:36:47
  Speaker 4: We
• 1:36:47
  Speaker 1: hebben weer flink over haar gepraat. En over mijn vader.
• 1:36:50
  Speaker 1: Dus dat is fijn. Ik vond
• 1:36:52
  Speaker 2: het ook fijn dat je er was
• 1:36:55
  Speaker 1: Ik kan niet zeggen heel gezellig. Maar het was soms
• 1:36:58
  Speaker 1: een zwaar gesprek. Maar het was wel goed om zo
• 1:37:00
  Speaker 1: te praten.
• 1:37:01
  Speaker 2: Ja, vond ik ook. Dank je wel. Jij ook bedankt.
• 1:37:13
  Speaker 2: Dit was Zolang het Leuk is. Zou je het met
• 1:37:15
  Speaker 2: plezier willen doen? Abonneer je dan even in de podcast-app.
• 1:37:18
  Speaker 2: En reageren kan natuurlijk ook. Doe dat vooral. Geef hem
• 1:37:21
  Speaker 2: bijvoorbeeld vijf sterren. Mag gewoon. Tot de volgende aflevering.