Latest / Mama Baas Podcast / MamaBaas Podcast - Hoogsensitiviteit
Transcript
- 0:00SPEAKER_03: Mama, welkom in de podcast van Mama Bas.
- 0:09SPEAKER_03: Mijn naam is Tine de Donder en ik ben de gastvrouw van deze podcast.
- 0:14SPEAKER_03: Wat mag je hier allemaal verwachten?
- 0:16SPEAKER_03: Je krijgt hier vooral een antwoord op de vraag: hoe doen andere mama's dat toch?
- 0:21SPEAKER_03: Want we maken een podcast vol echte verhalen van echte mama's.
- 0:25SPEAKER_03: En die vullen we aan met oplossingen, tips en hulp van specialisten.
- 0:29SPEAKER_03: Zo hopen we jou verhalen te brengen waarin je jezelf of jouw situatie misschien herkent en waaruit je misschien troost of steun kan halen.
- 0:37SPEAKER_03: Want geef toe, het doet toch deugd om te weten dat je niet alleen bent en dat het bij andere mama's ook niet altijd gemakkelijk gaat.
- 0:44SPEAKER_03: Neem gewoon een half uurtje voor jezelf en geniet ervan.
- 0:54SPEAKER_03: Vandaag gaan we het hebben over hoogsensitiviteit.
- 0:58SPEAKER_03: Hoe herken je dat?
- 0:59SPEAKER_03: Hoe kom je te weten of je kind hooggevoelig is?
- 1:02SPEAKER_03: En vooral wat als je als ouder zelf hooggevoelig bent of denkt te zijn en je herkent bepaalde trekjes bij je kind.
- 1:10SPEAKER_03: Hoe ga je daar eigenlijk mee om?
- 1:12SPEAKER_03: Een hoogsensitief kind opvoeden als je zelf ook hoogsensitief bent?
- 1:16SPEAKER_03: Daar weet mijn gasten van vandaag alles over.
- 1:19SPEAKER_03: Dat is vandaag Bieke Genen.
- 1:21SPEAKER_03: Zij is therapeuta en coach voor hooggevoelige kinderen en hun ouders.
- 1:26SPEAKER_03: Welkom Bieke, fijn dat je er bent.
- 1:28SPEAKER_03: Dankjewel, ik ben ook heel blij hier te zijn.
- 1:30SPEAKER_03: Hoogsensitiviteit is een term die we allemaal wel al eens gehoord hebben, daar had heel wat over te lezen, op te zoeken.
- 1:36SPEAKER_03: Maar kan jij zo in één zin samenvatten wat dat eigenlijk is?
- 1:40SPEAKER_04: In één zin.
- 1:42SPEAKER_04: Moeilijk hè?
- 1:43SPEAKER_04: Heel moeilijk.
- 1:44SPEAKER_04: Ik ga ermee aan wagen.
- 1:45SPEAKER_04: Wat het voor mij is.
- 1:46SPEAKER_04: Ik zal het zo zeggen.
- 1:48SPEAKER_04: Wel, het is heel veel denken.
- 1:50SPEAKER_04: Een beetje te veel af en toe, en heel veel voelen.
- 1:53SPEAKER_04: En dat voelen en dat denken loopt gelijk.
- 1:56SPEAKER_04: Dus alles wat je denkt, daar krijg je heel snel een gevoel bij.
- 1:59SPEAKER_04: En daar ga je nog veel verder over nadenken.
- 2:02SPEAKER_04: Dus heel intens voelen en denken.
- 2:05SPEAKER_03: Heel wat mensen zijn daarmee bezig.
- 2:06SPEAKER_03: Er zijn heel wat vragen binnengekomen van de mama's van Mama Baas.
- 2:09SPEAKER_03: Die zijn trouwens ook welkom voor onze volgende afleveringen.
- 2:12SPEAKER_03: Check dat zeker eens op de website mamabaas.be.
- 2:15SPEAKER_03: Maar ik ga meteen beginnen met één vraag die binnengekomen is.
- 2:18SPEAKER_00: Hallo, ik ben Chelsea.
- 2:20SPEAKER_00: Mijn vraag was hoe je het zou kunnen herkennen als je kindje en of je zelf hoogsensitief bent.
- 2:27SPEAKER_04: Hoe zou je dat kunnen herkennen?
- 2:29SPEAKER_04: Je kan dat op heel veel verschillende manieren opmerken.
- 2:32SPEAKER_04: Het is ook wel zo dat heel vaak de ouders het gaan merken bij hun kinderen, dat het intens is, dat de kinderen vaker huilen of heel veel vertellen, of heel explosief gedrag vertonen, of ze gaan af en toe ook wel gaan terugtrekken.
- 2:46SPEAKER_04: In ieder geval, er gebeurt iets bij je kind waar je van denkt: oi, is dat wel normaal?
- 2:50SPEAKER_04: En wat moet ik hiermee doen?
- 2:52SPEAKER_04: En oei, ik heb al van alles geprobeerd en eigenlijk lukt dat niet helemaal.
- 2:55SPEAKER_04: En dan beginnen er zaken op te vallen en dan gaan ouders op onderzoek en gaan zoeken van ja, van waar komt dat gedrag nu?
- 3:01SPEAKER_04: Of komt dat nu dat hij dat toe, of niet naar mij luistert, of dat hij zo verdrietig of zo boos kan zijn.
- 3:07SPEAKER_04: En dan komt het al wel eens vaker naar voren, dat ik van vandaag aan hoogsensitiviteit denken.
- 3:12SPEAKER_04: En ook vaak op die manier gaan ze dan te weten komen dat ze zelf ook hoogsensitief zijn.
- 3:16SPEAKER_04: Dus dat is een dubbel traject dat er vaak bewandeld wordt.
- 3:19SPEAKER_04: Het is erfelijk.
- 3:19SPEAKER_04: Het is erfelijk, ja.
- 3:22SPEAKER_04: Ze hebben het van geen vreemde.
- 3:24SPEAKER_04: En dan is het ook wel zo dat je gaat merken dat je van de dingen waar je kind last van heeft, want daar ga je meestal eerst je focus op leggen, dat dat eigenlijk ook wel dingen zijn waar je zelf enorm veel last van kunt hebben.
- 3:35SPEAKER_04: Dat maakt het uitdagend, die zoektocht, maar ook extra confronterend en ook wel extra boeiend.
- 3:40SPEAKER_04: Nu, hoe kan je het echt merken?
- 3:43SPEAKER_04: Hoe heb ik het gemerkt?
- 3:44SPEAKER_04: Ik merkte vooral aan mijn zoon dat hij heel verdrietig kan zijn.
- 3:49SPEAKER_04: En mijn man beschreven het altijd als van hij draagt de wereld op zijn schouders.
- 3:54SPEAKER_04: Die stelde al vragen vanaf dat hij kon praten, waar hij van zegt van daar moet je toch niet zo over nadenken, of dat is toch niet zo nodig om je daar zorgen over te maken.
- 4:03SPEAKER_04: Er zijn ook kinderen die zich heel snel zorgen maken over de wereld, ook over hun ouders, of dat die het nog wel goed doen.
- 4:10SPEAKER_04: Die hebben een heel gek observatievermogen ook.
- 4:13SPEAKER_04: Die pikken heel veel zaken op.
- 4:15SPEAKER_04: En je gaat ook wel merken dat ze s'avonds of wel heel boos zijn, of heel moe, na aandacht vol prikkels.
- 4:20SPEAKER_04: Dus ze zijn zowel kenmerkende zaken en ook sensitiviteit waar je het wel aan kan herkennen.
- 4:26SPEAKER_03: Ja, je had het nu over kindjes die al kunnen praten, maar we hebben ook een vraag binnengekregen van iemand die zich iets afvraagt over haar kindje dat nog veel jonger is.
- 4:34SPEAKER_04: Hoe merk je aan een jong kind dat ze hoogsensitief zijn, bijvoorbeeld tien maanden.
- 4:38SPEAKER_03: Ja, tien maanden beken ze dat iemand bij jou komt.
- 4:41SPEAKER_03: Met een kindje van tien maanden kan dat al, dat je daarvan merkt?
- 4:44SPEAKER_04: Oh ja, ik denk wel dat er een verschil is met een hoogsensitieve baby en een niet hoogsensitieve baby.
- 4:50SPEAKER_04: Nu is het wel heel vroeg om daar heel zeker uitspraak over te doen.
- 4:53SPEAKER_04: Ja, het is zo of het is zo niet, dat ga je gaandeweg zijn traject of de evolutie van dat kind wel echt gaan kunnen bevestigd zien of niet.
- 5:01SPEAKER_04: Nu, aan tien maanden, waaran kan je dat merken?
- 5:04SPEAKER_04: Hoogsensitieve baby's, we merken wel dat die de taal van huilen heel vaak gaan gebruiken.
- 5:10SPEAKER_04: Ze merken heel veel dingen op, ze moeten heel veel prikkels gaan verwerken, dat is niet zo simpel.
- 5:15SPEAKER_04: En om dat gewoon geventileerd te krijgen, of om begrepen te worden, ze huilen.
- 5:20SPEAKER_04: Dus het huilen is heel vaak aanwezig en duidt niet altijd op een krampje of ongelukkig zijn, is gewoon ook vaak vertellen.
- 5:29SPEAKER_04: Ze zoeken echt een weg om te vertellen, of toch zeker de extra verte types.
- 5:33SPEAKER_04: En daarnaast is het ook wel zo dat hoogsensitieve baby's echt wel heel graag die nabijheid van de papa en de mama willen.
- 5:42SPEAKER_04: Heel vaak doen ze dat ook om te kunnen ontprikkelen om zich geborgen of verbonden te voelen, waardoor zij ook zich veel gelukkiger gaan voelen.
- 5:50SPEAKER_04: Dus dat is zowel types aan van die kleinere kindjes, dat die echt die nabijheid van mama en papa heel hard willen hebben.
- 5:58SPEAKER_04: Je gaat dat ook merken dat je die niet zomaar makkelijk op de crash kunt afzetten, bijvoorbeeld, of bij de onthaalmoeder.
- 6:04SPEAKER_04: Of dat dat pas gaat wanneer dat kind zich echt gaat binden aan die onthaalmoeder of in die crash zich goed gaat voelen, dat makkelijker en makkelijker kan zijn.
- 6:12SPEAKER_04: Waar je het ook aan kunt merken, is dat je bijvoorbeeld naar een familiefeestje geweest bent.
- 6:16SPEAKER_04: Meestal is dat toch redelijk intens qua prikkels, dat je kind daar op zich op dat moment niet per se direct last van heeft, maar achteraf heel hard gaat beginnen zeuren, hangen, huilen, of dat dat er zelfs ook soms met koorts uitkomt en zo.
- 6:33SPEAKER_04: In ieder geval dat dat voor hem zo intens is geweest qua verwerking van prikkels, dat je een beetje daarna moet bekomen, zowel jij als je kind.
- 6:43SPEAKER_04: En als je zelf al het vermoeden hebt dat je baby hoogsensitief is of je kind hoogsensitief, is het misschien wel handig om eens eerst te gaan kijken of jij dat bent.
- 6:52SPEAKER_04: Want als jij hoogsensitief bent of je partner is hoogsensitief, dan kan het zijn dat je dat dus genetisch hebt doorgegeven, en dan is dat toch wel iets dat je misschien extra goed in de gaten moet houden, dat je inderdaad in de ontwikkeling van je kind dat wel kunt zien of hij hoogsensitief is of niet hoogsensitief.
- 7:08SPEAKER_04: Nu, als ouders zich op die manier aanmelden, en we kunnen dat nog niet 100% zeker weten, dan vertel ik hem wel meer over die hoogsensitieve aanpak, die we toch wel gaan inzetten bij onze kinderen.
- 7:21SPEAKER_04: Ook al zijn dat hele kleine kindjes.
- 7:24SPEAKER_04: En die gaan er niet slecht van zijn.
- 7:25SPEAKER_04: Of stel dat die vier jaar zijn en dat blijkt dat ze niet hoogsensitief zijn, dan hebben we daar echt niets verkeerd mee gedaan om dat toch toe te passen, ook al waren ze heel klein.
- 7:35SPEAKER_04: Dus ben je niet zeker, dan ga je zeker maar eens even kijken hoe het zit met jouw hoogsensitiviteit.
- 7:40SPEAKER_04: Of ga je eens verdiepen in de hoogssensitieve aanpak, die is sowieso goed voor elk kind.
- 7:45SPEAKER_04: We hebben een hoogsensitieve zoon en een niet hoogsensitieve dochter.
- 7:49SPEAKER_04: De hoogsensitieve aanpak gebruik ik eigenlijk, of pas ik toe, zowel op deur als opranen.
- 7:55SPEAKER_04: Dus ze zijn daar allebei goed mee.
- 7:57SPEAKER_03: Ik heb ook nog een vraag over een kind van 8 jaar, Leon heet hij, en die piekert heel veel.
- 8:03SPEAKER_03: Pas dat voor jou ook bij hoogsensitiviteit?
- 8:06SPEAKER_03: We gaan eens even luisteren.
- 8:08SPEAKER_01: Mijn zoontje denkt heel hard na over van alles.
- 8:11SPEAKER_01: Hij ligt vaak ook te piekeren en hij stelt heel veel in vraag.
- 8:15SPEAKER_01: Dat is soms moeilijk en ik vind dat ook heel confronterend, omdat het heel herkenbaar is voor mijzelf.
- 8:21SPEAKER_01: Ik weet wat hij doormaakt en ik weet niet altijd goed hoe ik hem dan het beste daarbij kan helpen.
- 8:26SPEAKER_01: We hebben wel al een paar trucjes geprobeerd.
- 8:28SPEAKER_01: Ik overloop bijvoorbeeld vaak met hem de vijf leukste dingen van de dag als hij gaat slapen.
- 8:34SPEAKER_01: Want hij kan vaak heel negatief denken over veel dingetjes.
- 8:38SPEAKER_01: En ik probeer dan om hem toch een beetje positiever te laten denken, door hem te laten stilstaan bij wat er allemaal wel goed loopt en wel leuk is.
- 8:47SPEAKER_01: En ik hoop dan als we dat blijven doen, dat hem dan misschien zal helpen om op den duur toch een beetje positiever te denken en om een positievere mindset te krijgen.
- 8:57SPEAKER_03: Ja, Pieke, wat denk je?
- 8:58SPEAKER_03: Deze mama herkent het bij haar zoontje.
- 9:00SPEAKER_03: Hij piekert veel, zij piekert veel.
- 9:01SPEAKER_03: Ze doet er zelf iets aan.
- 9:03SPEAKER_03: Vind je het goed wat ze doet?
- 9:05SPEAKER_04: Ze gaat ermee aan de slag.
- 9:06SPEAKER_04: Ik denk dat het het belangrijkste is.
- 9:07SPEAKER_04: Als je dingen traceert bij je kinderen waar die in vastlopen, is dat heel knap dat je daar ten eerste bewust van wordt.
- 9:14SPEAKER_04: En dat ten tweede niet aan de kant gaat, dat je dat echt wel aangaat en gaat zoeken.
- 9:18SPEAKER_04: En ik denk dat opvoeden of bewust opvoeden, zoeken is.
- 9:21SPEAKER_04: En zoeken doe je met jou groeien en knoeien, zeg ik altijd.
- 9:24SPEAKER_04: Dus ze is mee iets bezig.
- 9:26SPEAKER_04: En ik denk dat het belangrijk is om dat even vol te houden en te zien of dat al dan niet werkt.
- 9:30SPEAKER_04: En ja, de dingen eruit halen, die werken.
- 9:32SPEAKER_04: Dat zet je verder.
- 9:33SPEAKER_04: De dingen waar je van merkt.
- 9:34SPEAKER_04: Oi, daar loopt het nog niet zoals ik het wil, of dat geeft niet het resultaat dat ik wil, dan zoek je verder.
- 9:40SPEAKER_04: In dit geval, hoort het bij hoogsensitiviteit piekeren.
- 9:44SPEAKER_04: Ja, extreem.
- 9:46SPEAKER_04: We hebben echt de neiging om bij ons hoogsensitief brein enorm ver vooruit te kunnen gaan denken, maar ook terug in de tijd.
- 9:54SPEAKER_04: We gaan heel snel vooruitzien.
- 9:56SPEAKER_04: Oké, wat als en oei.
- 9:58SPEAKER_04: En als ik dat dan, dan gaat die zo.
- 10:01SPEAKER_04: En we gaan niet alleen bij onze eigen zorgen stilstaan, maar ook bij wat het effect bij anderen kan zijn als we dingen doen of niet doen.
- 10:08SPEAKER_04: Dus het hoort er extreem bij ons hoofd blijft malen en denken, en ook dat van onze kinderen.
- 10:14SPEAKER_04: En dat is heftig en dat is heel vermoeiend.
- 10:17SPEAKER_04: Dus in dat stukje vind ik het ook wel heel mooi dat ze dat confronterend is.
- 10:21SPEAKER_04: Want ze gaat dat inderdaad bij zichzelf herkennen.
- 10:23SPEAKER_04: En dat maakt ook dat er zo angstig voor is.
- 10:26SPEAKER_04: Want ik besef ook wel dat je als hoogsensieve volwassene al doorhebt hoe zwaar je gedachten kunnen zijn.
- 10:32SPEAKER_04: En hoe ingewikkeld, hoe complex en hoe snel je de neiging hebt om ik noem dat altijd destructief te gaan denken.
- 10:40SPEAKER_04: In plaats van constructief of realistisch, dat je eerder naar doemscenario's gaat uitweiden en beren op de weg ziet.
- 10:47SPEAKER_04: Dus dat kindje gaat dat ook hebben en ze gaat zelf al ervaren hebben dat dat niet altijd de leukste manier is van denken.
- 10:52SPEAKER_04: En dat maakt ook dat het zo confronterend is.
- 10:54SPEAKER_04: En dat zal er waarschijnlijk ook voor zorgen dat ze zo hamig op dat positief leren denken.
- 10:59SPEAKER_04: Ze wilt dat installeren bij haar kindje.
- 11:01SPEAKER_04: En ik denk dat dat op zich wel heel mooi is als ze dat probeert.
- 11:05SPEAKER_04: Wat echt goed werkt bij piekeren, bij kinderen, is dat het er nog zijn.
- 11:11SPEAKER_04: Ik denk dat we al veel bezig zijn de laatste tijd met je mag voelen wat je voelt.
- 11:15SPEAKER_04: Daar is echt een switch in gekomen de laatste jaren.
- 11:17SPEAKER_04: We hebben recht op ons gevoel en op elk soort gevoel.
- 11:20SPEAKER_04: Nu ben je een hoog sensitieve.
- 11:22SPEAKER_04: Je denkt eerst veel.
- 11:23SPEAKER_04: En daarbij gaat hem heel veel voelen.
- 11:25SPEAKER_04: Dus is het ook belangrijk om een eerste stap erkenning te geven, namelijk, je denkt wat je denkt.
- 11:31SPEAKER_04: En soms is dat heel ingewikkeld, en soms is dat heel leuk.
- 11:35SPEAKER_04: Dat zijn twee kanten.
- 11:36SPEAKER_04: Het leuken is de fantasie, het creëren, het verzinnen van verhaaltjes en noem maar op.
- 11:41SPEAKER_04: Of het kunnen terugdenken aan hele leuke momenten en dat zelfs als een film terug kunt zien en voelen.
- 11:47SPEAKER_04: Het destructieve denken of het ingewikkeld denken is inderdaad van ga mij dat wel lukken?
- 11:53SPEAKER_04: Ik ga dat niet kunnen.
- 11:54SPEAKER_04: Gaat de wereld er morgen nog wel zijn?
- 11:57SPEAKER_04: Want dat gaat soms heel diep bij zo'n kinderen.
- 11:59SPEAKER_04: Het is heel belangrijk dat als je als ouder, je hoogsensitieve kind vanaf jongs af aan wanneer die taal erbij is wilt ondersteunen, dat je eerst ook die gedachten gaat erkennen.
- 12:09SPEAKER_04: Gewoon luisteren.
- 12:11SPEAKER_04: Laat dat kind gewoon vertellen hoe afschrikwekkend die gedachten ook zijn die je soms hoort.
- 12:17SPEAKER_04: Vertrouw erop dat dat juist heel goed is dat hij dat vertelt, dan deelt hij dat met jou.
- 12:22SPEAKER_04: Dus op dat punt zou ik gewoon je kind laten vertellen.
- 12:24SPEAKER_04: En achteraf, na wat hij vertelt heeft, zeggen we van wauw, dat is zo bijzonder dat je dat met mij wilt delen.
- 12:29SPEAKER_04: Want als je dat vertelt, dan kan je dat met mij delen en dan moet je dat niet alleen dragen.
- 12:34SPEAKER_04: En alles wat uit jouw hoofd komt, dat hoeft al niet meer in jouw hoofd te zitten.
- 12:38SPEAKER_04: Dat is al op een bepaalde manier nu uitgekomen.
- 12:41SPEAKER_04: En dat is super handig, want dat geeft zicht op wat jij denkt en dan kunnen we het ook gaan aanpakken.
- 12:47SPEAKER_04: Maar zolang het in jouw hoofd zit, kan ik het niet zien en kan ik het niet meedragen.
- 12:52SPEAKER_04: Dus ik zou in eerste instantie erkenning geven op die gedachten.
- 12:56SPEAKER_04: Want daar hoort automatisch een gevoel bij.
- 12:58SPEAKER_04: Wat ze nu de neiging toe heeft, is dat ze zegt van oké, we gaan vijf leuke dingen bedenken.
- 13:05SPEAKER_04: Om toch een beetje op die positieve mindset terecht te komen.
- 13:08SPEAKER_04: Nu dat zou kunnen, een hoogsensitief kind dat hij gaat ervaren en misschien niet altijd zo bewust van oei, denk ik dan verkeerd.
- 13:16SPEAKER_04: Of oei, mama vindt dat precies niet zo leuk dat ik zo'n ding denk.
- 13:20SPEAKER_04: Ik moet aan leuke dingen denken.
- 13:22SPEAKER_04: En dat zou ervoor kunnen zorgen dat dat kind op een gegeven moment minder en minder gaat delen.
- 13:27SPEAKER_04: En eigenlijk gewoon niet kan vertellen waar dat hem bezorgd over is.
- 13:30SPEAKER_04: En dan mis je een bron van informatie om je kind eigenlijk te kunnen gaan begrijpen en te gaan ondersteunen.
- 13:37SPEAKER_04: Want ondersteunen kan alleen als je je kind begrijpt of weet wat het er in dat kopje zit.
- 13:43SPEAKER_03: Ja, maar natuurlijk, als je zelf hoogsensitief bent, kan het ook zijn dat de negatieve gedachten van jouw kind jou ook ongelukkiger maken.
- 13:50SPEAKER_03: Dat je daar echt door beïnvloed wordt, dat is ook iets moeilijks.
- 13:53SPEAKER_04: Ja, dat is verschrikkelijk.
- 13:55SPEAKER_04: Ik denk de momenten dat je hoogsensitieve kind pikkert, dan maak je zorgen.
- 14:02SPEAKER_04: Maar ook een niet hoogsensitief kind.
- 14:04SPEAKER_04: Als je je eigen kind zorgen ziet maken, ja, dat is niet leuk, want je vindt eigenlijk dat je kind gelukkig moet zijn en onbezorgd moet zijn.
- 14:13SPEAKER_04: En laten zorgen maar aan de grote mensen over.
- 14:17SPEAKER_04: Of dat dan je een hoogsensitief kind of geen hoogsensitief kind is, je gaat je dat aantrekken.
- 14:23SPEAKER_04: En dat is ouderschap.
- 14:25SPEAKER_04: Ik denk dat je gewoon ja heel bewust bezig zijn met je kind is, dan heb je dat automatisch.
- 14:32SPEAKER_04: Ja, misschien moet je daarnaast ook maar zien of je je eigen zorgen op die manier kunt parkeren of bij je partner kunt ventileren.
- 14:39SPEAKER_04: En daarin zou ik hem ook gewoon het advies geven.
- 14:42SPEAKER_04: De partner dan, als je dat daartegen kunt ventileren, heb je geen partner, belde naar je beste vriendin of naar uw moeder, of ik weet niet veel.
- 14:49SPEAKER_04: En dat je dan, voordat je aan je paraleet begint, zegt van ik heb het echt gewoon nodig om eens alles wat mijn hoofd zit te delen.
- 14:57SPEAKER_04: En je hoeft eigenlijk hier geen oplossingen op te geven.
- 14:59SPEAKER_04: Je hoeft me zelfs niet gerust te stellen.
- 15:01SPEAKER_04: En alsjeblieft, zeg niet tegen mij dat ik iets moet loslaten of er mij niet druk over moet maken.
- 15:07SPEAKER_04: Want ik doe dat sowieso.
- 15:08SPEAKER_04: En het gaat mij al heel erg helpen als ik het gewoon eens kan vertellen.
- 15:13SPEAKER_04: Ja, want anders zit je daar weer mee.
- 15:15SPEAKER_04: Dan gaat je eigen zorgen vertellen en iemand anders wil dan ook je geruststellen en je helpen.
- 15:19SPEAKER_04: En dan heb je zoiets van nee, want ik wil je dat ook wel vertellen.
- 15:22SPEAKER_04: En dan stopt het gesprek, maar het zit er nog wel altijd me in je hoofd.
- 15:26SPEAKER_04: Dus ventileren.
- 15:27SPEAKER_04: Dat is echt.
- 15:28SPEAKER_04: Ik praat heel veel loodop.
- 15:30SPEAKER_04: Als ik de wasplooi of als ik aan een auto zit, gewoon heel veel loodop praten, zo krijg ik ook zicht op wat ik denk.
- 15:38SPEAKER_04: En dan kom ik heel vaak zelf op het punt vanaibieke, nu zijn u eigenlijk druk aan het maken over niets.
- 15:44SPEAKER_04: Tegenover, als ik dat niet loodop doe, heb ik dat heel vaak niet door en word alleen maar ingewikkelder en groter.
- 15:49SPEAKER_04: En dan zijn dat piekergedachten.
- 15:51SPEAKER_04: Tegenover, als ik dat uitspreek, dan hoor ik dat opnieuw.
- 15:54SPEAKER_04: Want ja, alles wat je uitspreekt, krijg je auditief terug te verwerken.
- 15:58SPEAKER_04: En dan kom je echt wel op het feit van nu ben ik misschien wel aan het overdrijven.
- 16:03SPEAKER_04: Zover moet ik het nu ook weer niet zoeken.
- 16:05SPEAKER_04: Waardoor ik veel sneller terug naar de feiten ga in plaats van in een aj of een oei komt te hangen.
- 16:10SPEAKER_04: Dat is misschien een goede hefbom, inderdaad.
- 16:13SPEAKER_03: Dat brengt ons bij de volgende vraag.
- 16:15SPEAKER_03: Dat is van een mama die een trucje heeft om haar dochter te kalmeren, wanneer die het moeilijk heeft.
- 16:22SPEAKER_02: Ik heb ooit eens een gouden tip van iemand gekregen, dat het helpt om je kind een ijsje te laten eten.
- 16:31SPEAKER_02: Of om achteraan in de nek, dat is het verlengde van de hersenstam, om daar wat ijs op te leggen.
- 16:39SPEAKER_02: Of hen iets kouds te laten vastnemen in hun handen.
- 16:43SPEAKER_02: En dat heeft een rustgevend effect op het zenuwstelsel.
- 16:47SPEAKER_02: Ik heb het een paar keer uitgetest en het lijkt wel iets van effect te hebben.
- 16:54SPEAKER_02: Ja, Wieke, had je daar al van gehoord?
- 16:56SPEAKER_04: Wel, nee, kijk, en dat vind ik zo leuk.
- 16:58SPEAKER_04: Ik kom ook nog wel wat dingen te weten.
- 17:01SPEAKER_04: Ik ga het wel eens testen.
- 17:02SPEAKER_04: Bij mij is het juist andersom.
- 17:04SPEAKER_04: Ik werk met warmte.
- 17:09SPEAKER_04: Door alle prikkels die we te verwerken krijgen, op een bepaald moment echt wel overbelast geraakt.
- 17:14SPEAKER_04: En dat heeft dan weer effect op de verwerking van die prikkels.
- 17:17SPEAKER_04: Daardoor gaat het heel moeilijk worden om erover na te denken en gaan we ook rapper piekeren en noem maar op.
- 17:23SPEAKER_04: Het is ook heel vermoeiend.
- 17:25SPEAKER_04: Het geeft ook wel wat explosies, een overbelast zenuwstelsel, zowel bij de ouders als bij de kinderen.
- 17:31SPEAKER_04: Dat maakt dat we slechter gehumeurd zijn.
- 17:34SPEAKER_04: Eigenlijk niet genieten.
- 17:35SPEAKER_04: Laat het ons zo omschrijven.
- 17:38SPEAKER_04: Op dat punt werkt het bij mij altijd, maar ik ga dit ook proberen.
- 17:42SPEAKER_04: Met warmte.
- 17:44SPEAKER_04: Ik warm altijd een warm waterkruik op.
- 17:49SPEAKER_04: En als de kinderen van school komen, niet bij verant, maar wel bij duur.
- 17:54SPEAKER_04: Dan warm ik die op en dan zet ik hem in de zetel en eigenlijk op het stukje.
- 17:58SPEAKER_04: Ik kan dat niet goed zo uitleggen.
- 18:00SPEAKER_04: Ik ga dat toch proberen.
- 18:01SPEAKER_04: Dus als je je schouders achteruit duwt.
- 18:07SPEAKER_04: Dan heb je eigenlijk je schouders, als je die tegeneen doet, je hebt zo'n vleugeltjes, daar zijn zo'n twee tipjes die naar elkaar toe gaan.
- 18:16SPEAKER_04: Dat is eigenlijk de plaats, de hoogte van de rug waar ik het over heb.
- 18:20SPEAKER_04: En dan echt op de ruggenmerg zelf, dus het midden van de rug.
- 18:24SPEAKER_04: En dan die hoogte.
- 18:26SPEAKER_04: Als je daar die warmte op ga leggen, dat is echt een hele grote bundel van je zenuwbaanstelsel.
- 18:35SPEAKER_04: Dat komt daar samen.
- 18:37SPEAKER_04: En als je daar die warmte op legt, dan gaat dat ook een vorm van ontspanning geven, waardoor de vertakking naar de hersenen ook die ontspanning meeneemt, waardoor het ook veel anders gaat zijn in de verwerking.
- 18:50SPEAKER_04: Dus om je zenuwstelsel te laten ontprikkelen of een bepaalde ontspanning te geven, werk ik daarop met die warmte.
- 18:58SPEAKER_04: Wij gaan zelfs zo slapen.
- 19:00SPEAKER_04: In een drukke of intense of stressgevoelige periode leg ik onze, maar ook mezelf, op mijn zijkant.
- 19:07SPEAKER_04: En dan doen wij dat daartegen en dan steken we ons deken daar zo wat onder, zodat dat daartegen blijft.
- 19:12SPEAKER_04: En dan vallen wij ook veel beter in slaap.
- 19:15SPEAKER_04: Ik denk wel dat dat voor het slapengaan iets aangenamer is dan een ijsje daartegen of een cold pack.
- 19:21SPEAKER_04: Dus op dat punt zou ik dat zeker ook.
- 19:23SPEAKER_04: Naar dat piekeren of in slaapvallen.
- 19:24SPEAKER_04: Ik kan dat echt wel ondersteunen.
- 19:25SPEAKER_04: Pas op, dat zijn gouden tips, maar ze helpen, ze ondersteunen.
- 19:31SPEAKER_04: Het lost niet alles op.
- 19:34SPEAKER_04: Daarnaast, wat wel werkt, het ijsje eten, is vooral eten.
- 19:39SPEAKER_04: Etentoekor.
- 19:41SPEAKER_04: Dat zorgt ervoor dat we terug opladen.
- 19:43SPEAKER_04: Dat heeft nog met iets anders te maken.
- 19:45SPEAKER_04: Het heeft te maken met dat wij zoveel prikkels moeten verwerken, dat het dat ook een enorm effect heeft op onze suikerspiegel.
- 19:52SPEAKER_04: Wij maken echt gigantische dips nadat we te veel hebben moeten verwerken van prikkels in onze suikerspiegel.
- 19:59SPEAKER_04: En dat geeft ook die humeurigheid.
- 20:01SPEAKER_04: Dus eten is echt wel belangrijk op regelmatige basis.
- 20:05SPEAKER_04: Ook bij kinderen komen ze bij ons van ergens van school of een hobby.
- 20:08SPEAKER_04: Ik heb altijd iets met om te geven.
- 20:11SPEAKER_04: Ik vraag dat niet, ik geef dat gewoon.
- 20:13SPEAKER_04: Want als je dat vraagt, dan zeggen ze toch nee.
- 20:16SPEAKER_04: Dus je geeft dat gewoon en dan begin je daarvan te eten, dat loopt ook heel sterk.
- 20:20SPEAKER_04: En voor de rest, ja, kouwen.
- 20:23SPEAKER_04: Dat werkt ook ontprikkelend, ja.
- 20:26SPEAKER_04: Omdat je hersenen op een of andere manier daar zoveel aandacht aan willen geven, aan goed te kouwen.
- 20:32SPEAKER_04: Ik denk dat iets van een oogti nog uitstaan.
- 20:34SPEAKER_04: Ik weet het niet om die te verslikken of zo, ik weet het niet.
- 20:37SPEAKER_04: Maar dat zorgt er ook voor dat je ontprikkelt.
- 20:40SPEAKER_04: Dus wat ik bij heb, als wij bijvoorbeeld naar een pretpark gaan, zijn van die rouwe wortelen.
- 20:45SPEAKER_04: Maar grof gesneden, daar hebben we wel wat bijd aan.
- 20:49SPEAKER_04: Of komkommers, of te fruit.
- 20:51SPEAKER_04: Ja, spannen zijn nu wel wel wat groter.
- 20:53SPEAKER_04: Ik denk dat dat niet ideaal is voor de allerkleinste.
- 20:55SPEAKER_04: Maar één keer als ze daar bewust van zijn dat ze dat niet mogen inslikken, werkt dat ook heel goed.
- 21:01SPEAKER_03: Dat is zeker iets om te proberen dat eten geven, of wat extra eten geven aan je kinderen?
- 21:07SPEAKER_03: Het is ook moeilijk soms als je zelf overprikkelt of snel overprikkeld bent.
- 21:11SPEAKER_03: En de oorzaak daarvan is de baby die in huis hebt.
- 21:15SPEAKER_03: Hoe moet je dat nu best doen?
- 21:16SPEAKER_03: Dat is ook iets wat deze mama ons gedacht heeft.
- 21:19SPEAKER_03: Hoe ga je om met overprikkeling, die wordt veroorzaakt door jouw kleintje?
- 21:25SPEAKER_03: Ja, Pieke, wat moet je doen als de oorzaak van je overprikkeling constant bij jou in huis is als je eigen baby is?
- 21:31SPEAKER_04: Werschrikkelijk, ik heb daar dan een boek over geschreven, en dan denken mensen dat ik dat allemaal goed toet.
- 21:37SPEAKER_04: En ik denk dat dit zo wel mijn eigen persoonlijke uitdaging blijft.
- 21:41SPEAKER_04: Elke dag opnieuw.
- 21:43SPEAKER_04: Je gaat werken en dan heb je daar nog kinderen bij, dus eigenlijk wanneer je toe bent aan het ontprikkelen, dan krijg je de zorgen en de vragen en het geluid van je kinderen.
- 21:52SPEAKER_04: Want mijn kinderen, wat voor geluid dat die produceren, dat is echt veel te veel en veel te luid.
- 21:58SPEAKER_04: Ja, dat zorgt.
- 22:00SPEAKER_04: Echt wel voor een extra uitdaging.
- 22:02SPEAKER_04: Daarom ook het boek, Hoogsensief Ouderschap.
- 22:04SPEAKER_04: Omna, heel vaak gaan we de focus leggen op het ontprikkelen van onze kinderen.
- 22:09SPEAKER_04: En ondertussen geraken we zelf overweldigd door hun geluid dat ze produceren, of alle zorges die ze van ons vragen, of aandacht die ze van ons vragen, waardoor wij ook overprikkeld geraken.
- 22:20SPEAKER_04: Nu, in dat stukje, wat kan helpen, ik ben zo'n fan van een koptelefoon, maar echt waar.
- 22:27SPEAKER_04: Ik heb er een en ik zet je heel veel op.
- 22:31SPEAKER_04: Dus zelfs had ik dit nu geweten als Tuur klein was, want ik heb ook een huilbaby gehad, het Suur was een huilbaby.
- 22:39SPEAKER_04: Ja, huilen ga je dat toch gehoord.
- 22:42SPEAKER_04: Je bent zo alert op wat je kind van je nodig heeft.
- 22:45SPEAKER_04: Zelfs met noise cancelling, zou ik mijn kind gehoord hebben, maar ik zou het huilen beter verdragen kunnen hebben.
- 22:52SPEAKER_04: Omdat het toch ergens een filter zit tussen het huilen en het binnenkomen van dat geluid.
- 22:59SPEAKER_04: Want een man kan wow.
- 23:01SPEAKER_04: En als je dan een heel zware dag hebt gehad, gaat dat nog dieper.
- 23:04SPEAKER_04: Dus zo'n koptelefoon kan heel veel deugd doen.
- 23:08SPEAKER_04: Je moet alleen wel zien dat je kind kunt zien.
- 23:10SPEAKER_04: En als dat je nodig heeft dat dat je kan bereiken.
- 23:12SPEAKER_04: Maar ik zou gaan zien voor hele praktische filters tussen je en je kind bijvoorbeeld, af en toe eens zeggen van nu ga ik eens een half uur de zorg van mijn kind echt aan mijn partner geven.
- 23:24SPEAKER_04: En dat ik echt zeker weet dat hij dat half uur er echt mee bezig is en naar kijkt.
- 23:29SPEAKER_04: Dat ik mij geen zorgen moet maken.
- 23:30SPEAKER_04: En in dat half uur ga ik, al is het maar eens op je gemak de was plooien.
- 23:37SPEAKER_04: Je moet daarom niet altijd in een bad gaan liggen, of ik weet niet wat.
- 23:40SPEAKER_04: Doe iets wat jij leuk vindt en koppel dat eventueel aan huishoudelijke taken.
- 23:45SPEAKER_04: Die ook nog moeten gebeuren.
- 23:46SPEAKER_04: Want anders geeft dat ook weer stress als dat in gebeurd is.
- 23:49SPEAKER_04: Maar gewoon op je gemak, zonder altijd alert te moeten zijn van.
- 23:53SPEAKER_04: Oei, is er iets dat mijn kind nodig heeft.
- 23:55SPEAKER_04: Ook dat zou wel kunnen helpen.
- 23:57SPEAKER_04: Of gewoon gaan zitten als je koffie gaat drinken.
- 24:01SPEAKER_04: In plaats van heel de tijd on the go.
- 24:03SPEAKER_04: Maar gewoon zitten en we koffie drinken.
- 24:06SPEAKER_04: Ik weet dat heel veel mama's niet doen.
- 24:08SPEAKER_04: Die gaan echt gewoon.
- 24:10SPEAKER_04: Je staat daar en dan doen die nog twintig andere taakjes.
- 24:13SPEAKER_04: En dan in één keer, oei, met een koffie.
- 24:16SPEAKER_04: Ik kan daar toch niet zo van genieten als hij koud is, bijvoorbeeld.
- 24:19SPEAKER_04: Dus het zit hem vaak in hele kleine momenten die wel heel waardevol zijn om het gewoon aan te kunnen.
- 24:25SPEAKER_04: Ik denk dat het daarover gaat.
- 24:28SPEAKER_04: Ja, wij zeggen.
- 24:30SPEAKER_04: Ik ben van geel, de trukken van de voor.
- 24:33SPEAKER_04: En hele praktische zaken die ervoor kunnen zorgen dat het andere beter te verdragen valt.
- 24:39SPEAKER_04: Want zomaar even zeggen van ik wil nu een half uur geen prikkels, dat is eigenlijk niet denkbaar.
- 24:45SPEAKER_04: Maar wat kun je wel aan?
- 24:46SPEAKER_04: En wat zorgt ervoor dat je terug wat minder diep gaat allemaal.
- 24:51SPEAKER_04: En dat zou wel kunnen helpen.
- 24:53SPEAKER_04: Maar die koptelefoon, dat is echt de uitvinding van de eeuw.
- 24:57SPEAKER_04: En dan een goede podcast van achtergrond.
- 24:59SPEAKER_03: Voilà, dat is van mijn basis.
- 25:02SPEAKER_03: Stel dat je toch voelt, dat gaat helemaal mis, ik ben aan het overkooken, ik ga straks iets doen of zeggen wat ik eigenlijk niet wil.
- 25:09SPEAKER_03: Hoe kan je dat dan nog tegenhouden als je op dat punt komt van ik ga hier ontploffen?
- 25:16SPEAKER_04: Het is het preventieve dat daarin zit.
- 25:19SPEAKER_04: Meestal voel je dat op voorhand al wel wat aankomen.
- 25:22SPEAKER_04: Het gebeurt pas als je echt wel ver over je grenzen bent gegaan.
- 25:26SPEAKER_04: En ik denk dat dat ook iets is waar ik heel grote fan van ben en wat ook wel heel moeilijk is.
- 25:32SPEAKER_04: Want dat is niet zomaar van vandaag op morgen dat je dat doet.
- 25:35SPEAKER_04: Maar als ouder gaat het heel vaak over je grens, omdat je altijd maar goed wilt doen.
- 25:40SPEAKER_04: Het is ook wel een echt typisch kantje van ook sensitief zijn.
- 25:43SPEAKER_04: Altijd maar goed willen doen, zorgen voor de anderen en daardoor je eigen vergeten of te weinig de focus op je eigen zorg leggen.
- 25:50SPEAKER_04: Nu preventief ga dat voelen.
- 25:53SPEAKER_04: Ga eens na, hoe ziet je een dag eruit?
- 25:56SPEAKER_04: Ga eens kijken in hoeverre je in je dag ook al wel wat ontprikkelmomentjes.
- 26:00SPEAKER_04: En dat kunnen er zijn van vijf minuten.
- 26:02SPEAKER_04: Dan zie je koffie bijvoorbeeld gewoon rustig opdrinken, hoe je dat kunt inbouwen, zodat je s'avonds nog wat energie over hebt voordat de volgende lading prikkels van de kinderen terug ook mee thuis komt.
- 26:13SPEAKER_04: Of dat je die gaat verwerkt.
- 26:15SPEAKER_04: Of dat je die gaat binnenkrijgen.
- 26:18SPEAKER_04: En daarnaast, als je dat voelt aankomen, geef dat gewoon aan.
- 26:22SPEAKER_04: Ik ben heel transparant in mijn opvoeding op dat vlak.
- 26:24SPEAKER_04: Ik geef heel transparant mijn grenzen aan.
- 26:27SPEAKER_04: Als ik echt voel van mannen, het eerste wiet echt verliezen, dan zeg ik.
- 26:33SPEAKER_04: Ja, echt waar.
- 26:34SPEAKER_04: Ik zeg dat al.
- 26:35SPEAKER_04: Eigenlijk vanaf dat ze mij kunnen begrijpen, heb ik dat gezegd van mama voelt gewoon in haar buik dat er heel wat begint te borelen, zoals een vulkaan, en ze bieten zo lava uit mama haar hoofd komen.
- 26:50SPEAKER_04: En dat was als ze wat kleiner zijn, nu hoef ik dat wat minder plassen uit te leggen.
- 26:54SPEAKER_04: Ze weten het al, bij één woord of één blik ze al hoe laat het is.
- 26:59SPEAKER_04: En dan zei ik ook van nu ga ik gewoon heel even alleen naar de badkamer.
- 27:04SPEAKER_04: Ik ga daar eens heel hard op roepen.
- 27:07SPEAKER_04: Je gaat dat horen, maak je geen zorgen.
- 27:10SPEAKER_04: Ik zie jullie graag.
- 27:11SPEAKER_04: Ik ben gewoon in de badkamer.
- 27:13SPEAKER_04: Ik ga gewoon even ademen, even roepen.
- 27:15SPEAKER_04: En daarna kom ik terug.
- 27:18SPEAKER_04: Oké, maak je geen zorgen, ze heeft niks met jullie te maken.
- 27:21SPEAKER_04: Ik zie jullie graag.
- 27:22SPEAKER_04: En dan was het moment dat ik naar de badkamer ging.
- 27:26SPEAKER_04: Ofwel kaart begon te janken.
- 27:28SPEAKER_04: Ofwel heel hard begon te roepen.
- 27:30SPEAKER_04: En ze wisten wat het er gebeurde.
- 27:32SPEAKER_04: En nog belangrijker, ze wisten dat ik terugkwam en ze wisten ook dat het niets met hun te maken had.
- 27:37SPEAKER_04: En dan kwam ik ook altijd iets daarna terug en dan zeg ik van het is beter.
- 27:43SPEAKER_04: Ik voel me veel beter.
- 27:44SPEAKER_04: Waardoor ik eigenlijk, zonder dat ik het toen misschien bewust of besefte, heel veel heb kunnen installeren bij mijn kinderen.
- 27:52SPEAKER_04: Mijn kinderen praten ook zo als ze voelen dat ze boos worden.
- 27:55SPEAKER_04: En heel vaak heeft dat te maken met dat ze zich niet begrepen voelen door mij.
- 27:58SPEAKER_04: O omdat ik ze onderbreek met een zoon kan daar niet tegen.
- 28:01SPEAKER_04: Trouwens, ik kan daar ook niet tegen als mensen dat bij mij doen.
- 28:03SPEAKER_04: Maar dan zie je die echt boos worden en dan zeg je echt pauze.
- 28:07SPEAKER_04: Mama, nu ga je naar mij luisteren.
- 28:08SPEAKER_04: Want ik voel echt dat ik mij heel boos aan het maken ben.
- 28:11SPEAKER_04: En soms zegt hij ook: en nu ga ik naar boven.
- 28:14SPEAKER_04: En nu ga ik eens heel hard roepen.
- 28:15SPEAKER_04: En nu ga ik het boosje uit op dat moment.
- 28:18SPEAKER_04: En dan stamt je de trap op en dan roep je daar heel hard.
- 28:22SPEAKER_04: Of je smijt mij iets.
- 28:23SPEAKER_04: Ik weet het eigenlijk niet, ik laat hem dat gewoon doen.
- 28:25SPEAKER_04: En dan komt hij terug en dan zegt hij ook wel tegelijk mee, nu voel ik het mij beters.
- 28:29SPEAKER_04: En dan zeg ik, voilijk, goed gedaan.
- 28:31SPEAKER_04: Dus dat transparant opvoeden om daarmee om te gaan, geeft eigenlijk ook je hoogsensitief kind.
- 28:37SPEAKER_04: Heel veel informatie.
- 28:38SPEAKER_04: kijk, af en toe is het emmerke vol.
- 28:42SPEAKER_04: En dan is dat oké.
- 28:43SPEAKER_04: Net voor leer dat je overloopt, dat je dat even aangeeft en dat je ergens op een neutrale plek gewoon je hele nemmer even uitkiept.
- 28:52SPEAKER_04: En ik zei dat ook, als ik dat nu niet ga doen, dan ga mama's beginnen roepen.
- 28:56SPEAKER_04: En dat is niet leuk voor jou en ook niet leuk voor mij.
- 28:59SPEAKER_04: Want achteraf hebben daar toch echt als ouder een roel over als je geroepen hebt over je kinderen.
- 29:05SPEAKER_04: En daarnaast vergeef ik het mezelf ook wanneer het toch nog gebeurt.
- 29:11SPEAKER_04: En dat is ook wel heel belangrijk.
- 29:13SPEAKER_04: Want ja, je kunt wel heel wat gaan installeren en preventief gaan inzetten, om niet tot dat kookpunt te komen tegenover je kind.
- 29:22SPEAKER_04: Maar je blijft ook wel gewoon een mens.
- 29:24SPEAKER_04: En man, je moet het ook allemaal maar georganiseerd krijgen.
- 29:28SPEAKER_04: En als hoogstensitieve, aan je prikkels zelf.
- 29:30SPEAKER_04: Het is allemaal zo allemaal makkelijker gezegd dan gedaan.
- 29:34SPEAKER_04: Dus op een bepaald moment gaat het toch eens even flippen.
- 29:37SPEAKER_04: Je gaat je kind als je achteraf je daarvoor kunt excuseren en gewoon zeggen van oh vriend, dat was echt veel louder dan ik had geweld.
- 29:46SPEAKER_04: En ik vind dat zelf ook niet leuk dat ik dat gedaan heb.
- 29:49SPEAKER_04: Nu, dat komt echt omdat mama Remmerke zo vol was.
- 29:52SPEAKER_04: En dat is niet oké dat ik zo luid heb geroepen.
- 29:55SPEAKER_04: Nu aan de andere kant.
- 29:57SPEAKER_04: Ik zie u wel gewoon kei graag.
- 29:59SPEAKER_04: En ja, sorry daarvoor.
- 30:02SPEAKER_04: Dat was niet mijn bedoeling.
- 30:03SPEAKER_04: Is dat ook heel waardevol om dat zo te leren?
- 30:06SPEAKER_04: Zo leerde ook sorry zeggen.
- 30:07SPEAKER_04: Zo leerde rekening houden met elkaar.
- 30:10SPEAKER_04: En zo geef je heel veel informatie van je eigen mee.
- 30:13SPEAKER_04: Ik zeg niet dat je daar Quinnieuw voor lading bij moet zetten.
- 30:17SPEAKER_04: Ik ga ik ook nooit tegen mijn zoon zeggen van nu ga ik even een half uur weg.
- 30:22SPEAKER_04: Want mijn collega was Quiniwa betaand tegen mij, heeft dit en dit tegen mij gezegd.
- 30:25SPEAKER_04: En met een baas zegt dat je volgende week geen werk niet meer heb.
- 30:28SPEAKER_04: Dat is nu allemaal niet.
- 30:30SPEAKER_04: Maar stel dat, ja, daar hoef ik mijn kind niet mee te belasten.
- 30:33SPEAKER_04: Maar ik kan echt wel heel transparant zeggen tegen mijn kind van mannen, mijn hemmerken is eigenlijk vol.
- 30:38SPEAKER_04: Ik heb al elke keer opnieuw als ik iets vraag, moet ik het herhalen.
- 30:41SPEAKER_04: En daarnaast heb ik op het werk ook een hele dag gehad, vol met prikkels en heel veel telefoontjes en noem maar op.
- 30:47SPEAKER_04: Mijn hmerkje is het vol en ik voel dat en ik ga ze niet beginnen roepen.
- 30:51SPEAKER_04: Ofwel ga ik nu niet meer alles moeten herhalen en ga je een beetje helpen hier bij wat ik vraag.
- 30:58SPEAKER_04: Ofwel ga ik even verdwijnen aan de badkamer, ga me even roepen dat het eruit.
- 31:05SPEAKER_04: En ik vind dat heel waardevol in ons gezin, hoe dat zich geïnstalleerd heeft de laatste jaren door dat zo aan te pakken.
- 31:12SPEAKER_03: Ja, absoluut heel waardevol.
- 31:14SPEAKER_03: Dankjewel, Bieke Genen, voor dit interview.
- 31:16SPEAKER_03: En lieve luisteraars, wil je daar nog dieper op ingaan of wil je nog veel meer over dit onderwerp horen, dan kan ik je zeker het boek van Bieke aanraden: Hoogsensitief ouderschap, zo heet het.
- 31:27SPEAKER_03: Stap vol.
- 31:27SPEAKER_03: Concrete situaties hoe je als hoogsensitieve ouder goed voor jezelf kan zorgen.
- 31:32SPEAKER_03: Dankjewel, Bieke Genen.
- 31:34SPEAKER_04: Graag gedaan.
- 31:37SPEAKER_03: Je luisterde naar de podcast van Mama Bas.
- 31:40SPEAKER_03: Interviews en montage waren in handen van mezelf.
- 31:42SPEAKER_03: Tien het onder.
- 31:44SPEAKER_03: Ben je benieuwd naar de volgende aflevering of wil je niks van deze podcast missen?
- 31:48SPEAKER_03: Surf dan zeker naar Mamabaas.be of nog beter, abonneer je nu meteen op deze podcast.
- 31:55SPEAKER_03: Dat kan je helemaal gratis doen, via Spotify of via een andere podcast-app.
- 32:00SPEAKER_03: Vond je het een fijne podcast?
- 32:01SPEAKER_03: Vertel het dan zeker door aan andere mama's en geef ons alsjeblieft een goede review.
- 32:06SPEAKER_03: Want dat zorgt ervoor dat nog meer mensen deze podcast kunnen terugvinden.
- 32:10SPEAKER_03: Heel graag tot de volgende keer.