Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Kraina Fantazji 🌈 bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_014)

Transcript

Kraina Fantazji 🌈 bajka na dobranoc | Felek Wafelek (PFW_014) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski zapraszam was do wysłuchania nowej
0:04
niesamowitej przygody. Felek wafelek i kraina fantazji.
0:09
Tym razem felek trafia tam, gdzie rodzą się wszystkie
0:13
pomysły do miejsca, które istnieje tylko wtedy, gdy ktoś
0:17
marzy, ale coś w tej krainie przestało działać.
0:24
Czy wyobraźnia naprawdę może zniknąć?
0:27
Czy da się uratować marzenia, zanim zasnął na zawsze?
0:32
Na szczęście felek nie boi się działać.
0:34
Czeka was historia pełna brokatu, pomysłów, śmiechu i
0:38
wspólnej mocy fantazji. Zaparz cię kakao, rozsiądźcie
0:42
się wygodnie i pozwólcie myślom trochę poszaleć.
0:47
Zaczynamy. Jeżeli felek stał się już
0:50
znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
0:53
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
0:58
dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
1:02
mu symboliczne kakao na patronite.
1:04
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
1:08
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
1:12
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
1:16
Było już późne popołudnie leniwe i ciepłe jak ślimak na drzemce
1:22
na wzgórzu, pośród szumiącej trawy i chmur przypominających
1:26
bezę zbitą śmietaną. Felek wafelek rozłożył się
1:29
wygodnie na wielkim dębowym liściu i spojrzał w niebo.
1:34
Hm, ta chmurka wygląda jak pączek z dziurką, a ta jak
1:38
marchewka w kapeluszu mruknął, przewracając się z boku na bok,
1:43
a tamta no przecież smog na rolkach.
1:47
Wokół było cicho, miękko i spokojnie, felek niczego nie
1:53
planował, po prostu leżał i pozwalał myślą płynąć, zamknął
1:57
oczy. Nie spał.
1:59
Ale też nie był do końca obudzony.
2:02
Myśli przeciągały się jak guma balonowa i wirowały w głowie
2:06
jakby szeptały zrób coś dziwnego po fantazjuj.
2:11
Przez chwilę czuł, jakby płynął na miękkiej chmurze z
2:14
czekoladowej pianki cicho łagodnie, bez jednego
2:19
zmartwienia. Ale wtedy coś się zmieniło.
2:24
Cisza była inna. Zamiast szelestu trawy słychać
2:28
było delikatny dźwięk, jakby krople światła spadały powoli na
2:32
poduszkę. Felek uniósł powieki i zamarł.
2:36
Niebo nie było już niebieskie. Wyglądało jak polana rozlanych
2:40
akwareli, trawa mieniła się kolorami, jakby nie mogła się
2:44
zdecydować, czy chce być Zielona czy różowa w kropki.
2:48
Oho, czuję, że zbliża się przygoda, a jak przygoda
2:53
uśmiechnął się lekko, to trzeba uważać, żeby się nie pokruszyć i
2:58
tak nie wiedząc czy śnij czy wymyśla, czy po prostu płynie po
3:02
własnym pomyśle. Felek wafelek wyruszył do
3:05
miejsca, gdzie nikt jeszcze nie zdążył zajrzeć.
3:07
Swoją wyobraźnią. Felek stanął ostrożnie na czymś,
3:11
co przypominało miękki dywan utkany z płatków snów.
3:15
Pod stopami nie czuł trawy, lecz coś miękkiego i lekko
3:19
chrzęszczącego. Wyszedł po kolorowych pomysłach,
3:22
które się pokruszyły. Rozejrzał się to miejsce
3:27
wyglądało jak sen, który ktoś próbował narysować, ale w
3:31
połowie zapomniał, co chciał pokazać drzewa miały liście w
3:34
kształcie książek, ale wszystkie były puste.
3:37
W środku jedno rosło do góry nogami, drugie do środka ziemi
3:43
domy pochylały się cicho, jakby przepraszały, że nie mają już
3:47
okien. W powietrzu unosił się zapach
3:50
nie brzoskwini. Nie czekolady raczej jakby
3:54
znikających wspomnień. Felek przystanął i spojrzał w
3:59
górę na horyzoncie. Wśród porzuconych zabawek i
4:02
zgaszonych lampionów siedział ktoś na bujanym fotelu zrobionym
4:06
z ołówków wskazówek zegara i taśmy klejącej.
4:10
Stary, pochylony z brodą z konfetti i spojrzeniem, które
4:15
widziało więcej niż chciało felek zamrugał zaskoczony, ale
4:19
ciekawość była silniejsza niż zdziwienie.
4:22
Postać poruszyła się i przemówiła cicho.
4:25
Witaj, młody waflu Jestem archibald wielki, ostatni
4:30
strażnik krainy fantazji. To to jest kraina fantazji?
4:36
Zapytał felek, czując, że serce bije mu odrobinę szybciej.
4:41
Była, a może nadal jest, zależy kto patrzy tu rodzą się pomysły,
4:47
a raczej kiedyś się rodziły wszystko, co ludzie sobie
4:50
wyobrażają. Miało tu swoje odbicie, ale od
4:54
jakiegoś czasu nikt już tu nie zagląda.
4:58
Felek spojrzał na dziwne drzewa, pokrzywione domy i niebo bez
5:02
wyraźnego kształtu. Wszystko tu wygląda, jakby
5:07
straciło chęć do życia. Powiedział cicho.
5:11
Arci bald westchnął. Bo ludzie coraz rzadziej marzą.
5:15
A kiedy przestają? My też powoli znikamy.
5:19
Kolory bledną, przedmioty milkną.
5:22
Zwierzęta z bajek zasypiają. A my tylko siedzimy i czekamy.
5:29
Choć już sami nie wiemy na co. Zapadła Cisza.
5:34
Tak cicha, że felek miał wrażenie, iż słyszy jak usypia
5:38
wiatr. Po chwili arci bald wstał,
5:40
podpierając się laską w kształcie wielkiego spinacza.
5:44
Choć pokażę ci coś. Może dostrzeżesz więcej niż ja?
5:50
Poprowadził felka w stronę wzgórza.
5:52
Na jego szczycie stała ogromna półkolista konstrukcja
5:56
przypominająca ramę tęczy. Na jej powierzchni rozciągały
6:00
się kolory. Od zgaszonej szarości po
6:03
błyszczące fiolety i soczyste zielenie.
6:06
To serce naszej krainy fantazometr powiedział archiwald
6:11
i okazuje, ile fantazji przepływa między światem ludzi a
6:15
naszą krainą. Wskazówka tkwiła nieruchomo
6:19
niemal przy samym początku na pograniczu strefy zaników i
6:22
strefy nudy zadrżała lekko, ale tylko na moment, jakby i ona
6:28
wahała się, czy warto. Kiedyś wskazywała maksymalną
6:31
wartość, aż się iskrzyło dodał archiwald teraz.
6:36
Jesteśmy na granicy zapomnienia. Felek patrzył na urządzenie i
6:41
czuł, że w środku coś mu się poruszyło.
6:48
Coś pomiędzy niepokojem a pomysłem?
6:52
Jakby kawałek jego wafel owego wnętrza lekko się pokruszył i
6:56
cicho poprosił, żeby coś z tym zrobić.
7:00
Felek siedział obok arcibalda na kamieniu w kształcie
7:03
niedokończonego pomysłu. Wokół wciąż unosiła się ta sama
7:07
Cisza. Jakby kraina fantazji
7:09
zapomniała, jak się oddycha. Jeżeli dobrze rozumuje, zaczął
7:15
felek powoli wszystko tu blaknie, bo dzieci i dorośli
7:19
przestają fantazjować. Dokładnie przytaknął archiwald
7:24
fantazja to nie tylko bajki i zabawy to most, my tu
7:29
istniejemy, gdy ktoś po drugiej stronie coś sobie wyobrazi, ale
7:33
coraz częściej dzieci dostają gotowe historie, gotowe obrazy
7:37
gotowe zakończenia. Przestają wymyślać.
7:41
A kiedy wyobraźnia cichnie tam po drugiej stronie cichnie także
7:45
tutaj. Felek podrapał się po wafelkowym
7:49
czole. Ale skoro kraina fantazji się
7:52
kurczy, to może trzeba coś zrobić coś nowego, coś dziwnego.
7:57
My też zapomnieliśmy, jak to się robi odparł arcibalt.
8:01
Smutno mieszkańcy przestali tworzyć, siedzą w swoich domkach
8:06
i czekają. Boją się, że nic już nie
8:08
zadziała, a dzieci czekają, aż coś je zaskoczy.
8:13
I tak tkwimy w miejscu, czyli. Nikt nie robi pierwszego kroku.
8:19
Archiwald spojrzał felkowi w oczy.
8:22
Kiedyś ta kraina tętniła odważnymi pomysłami, teraz każdy
8:26
mówi, niech to zrobi ktoś inny, ale to już było to nic nowego.
8:32
Felek milczał przez chwilę. Obserwował, jak przez niebo
8:35
powoli przelatuje ptak zrobiony z papieru, który nawet nie
8:39
próbował machać skrzydłami. Trzeba więc przerwać to
8:43
czekanie, zacząć działać. Archiwald uniósł brwi.
8:48
A gdyby ktoś tutaj w krainie pierwszy znów coś wymyślił,
8:52
zrobił pierwszy krok, może dzieci to poczują i most znów
8:57
zacznie działać. Może pętla ruszy od nowa?
9:01
Może, ale potrzebny byłby ktoś, kto nie boi się być pierwszy,
9:05
nawet jeśli trochę się pokruszy uśmiechnął się strażnik.
9:10
Felek wstał, otrzepał się i spojrzał na fantazometr
9:14
wskazówka ani drgnęła. Chyba czas jej przypomnieć, jak
9:19
to jest się poruszyć mruknął z błyskiem w oku i jak zwykle
9:23
poprawił swoją wafelkową czapeczkę w momencie, kiedy
9:26
musiał wziąć sprawy w swoje ręce, a potem ruszył przed
9:29
siebie. Nie za kimś, nie za wskazówką
9:33
ruszył, bo miał już pomysł. Felek szedł przez pusty plac
9:37
centralny, który kiedyś musiał być pełen życia.
9:41
Widać było zatarte ślady po jarmarku pomysłów, karuzele z
9:45
kredkami zamiast siedzisk, zgaszone lampiony w kształcie
9:48
dinozaurów i zmięte transparenty z napisem, witamy w dniu
9:52
dziwności. Teraz wszystko ucichło.
9:55
Jakby ktoś wyłączył melodię, a to była najgorsza Cisza taka,
10:00
która zapomniała, że kiedyś znała nuty.
10:03
Felek stanął na środku, zamknął oczy, nie miał gotowego planu,
10:08
ale miał coś ważniejszego pomysł i nieograniczoną fantazję
10:13
napędzaną nićmi waty cukrowej. Skoncentrował się, najpierw
10:17
pojawił się obraz lodówka na kółkach, serwująca lody wielo
10:22
smakowe. Każda gałka miała inny kolor i
10:25
smak, potem kod z balonowymi wąsami lewitujący ponad ziemią,
10:30
który zamiast miałczeć śpiewał piosenki, a potem coś już
10:34
zupełnie absurdalnego trampolina zrobiona z galaretki
10:38
przezroczysta, dygocząca z przyciskiem do wyboru smaku.
10:43
Truskawkowy wysoki skok cytrynowy.
10:47
Wir w powietrzu i nagle wszystko zaczęło się mieszać lody z
10:52
lodówki przeskakiwały na galaretowatej trampolinie.
10:56
Kod prowadził je w powietrzu, jak dyrygent w orkiestrze,
11:00
smaki, kolory, dźwięki i tekstury z różnych dziedzin
11:04
zlały się w jedną wspólną fantazję, dziwną, szaloną i
11:09
zupełnie nową. Felek był tak skupiony, że nie
11:12
zauważył, jak z różnych stron placu zaczęły zbliżać się 3
11:16
postaci. Najpierw pojawił się cień
11:19
peleryny, rozciągnięty jak mapa, zaraz potem ktoś stanął z
11:22
hukiem, stawiając ciężki plecak na ziemi.
11:26
Co tu się wyprawia? Mruknął generał przygódka
11:29
lodówka, kot i galaretka to nie jest żadna misja przygodowa, to
11:34
istny Chaos. Chwilę później na placu za
11:37
szeleści ło coś miękkiego jakby pluszowa przytulanka stąpała
11:41
ostrożnie po bruku. Druga postać podeszła niemal
11:44
bezgłośnie. Ale on coś łączy.
11:48
Szepnął pan szeptaczek, patrząc z błyskiem w oczach coś, czego
11:52
jeszcze nigdy nie widziałem. A potem błysk brokatu i zapach
11:58
waty cukrowej. Trzecia postać zawirowała w
12:01
powietrzu, marszcząc nosek z lekkim grymasem, balonowe wąsy,
12:06
galaretka, błagam, przecież to nie pasuje prychnęła wróżka
12:10
pufela fantazja magiczna powinna być delikatna, urocza, a nie
12:16
taka kleista. I zorganizowana dodał generał
12:20
marszcząc czoło. Każdy pomysł powinien mieć swoje
12:24
miejsce, inaczej powstaje kisielowy bałagan, tak nie
12:29
można. Może właśnie o to chodzi?
12:32
Odezwał się wtedy felek, spokojnie, żeby czasem wszystko
12:36
pomieszać. Strażnicy spojrzeli na niego
12:39
zaskoczeni, bo fantazja nie musi być tylko z jednej kategorii,
12:43
może być z różnych rzeczy naraz, nawet z galaretki, kota i
12:47
lodówki. Felek wzruszył ramionami.
12:50
Na tym polega zabawa i wolność myślenia.
12:53
Na placu zapadła Cisza. Taka niepewna, ale zapowiadająca
12:58
nadchodzące zmiany. W końcu generał przygódka
13:01
odchrząknął. Cóż, przygoda bez planu to nadal
13:06
przygoda, nawet jeśli trochę się lepi, a ja westchnęła pufela.
13:13
Przyznaje, galaretka może być całkiem czarująca, jeśli
13:17
odpowiednio się błyszczy. Szeptaczek tylko skinął głową
13:21
jakby to wszystko już dawno rozumiał.
13:24
I wtedy bez pytania dołączyli generał przygódka dołożył kotu
13:30
latający plecak z silnikiem na bańki mydlane.
13:34
Szeptaczek ożywił kredki, które wskakiwały do lodów jak rurki z
13:38
kremem. Wróżka pufella otoczyła
13:41
projekcję świetlnym kokonem, który obsypał wszystko
13:45
gwieździstym brokatem. Wspólna fantazja zaciała rosnąć
13:50
z placu wyłoniła się migocząca konstrukcja, dziwna, radosna i
13:55
pełna potencjału miała wszystko, co wyobraźnia lubi najbardziej.
14:00
Coś dziwnego, coś śmiesznego, coś co się rusza i coś co nie
14:05
wiadomo czym właściwie jest. A na wzgórzu fantazometr
14:09
przesunął się o 2 pola w prawo w strefy nudy do strefy
14:13
niespodzianek. Plac, który jeszcze chwilę temu
14:17
był szary i zapomniany, zaczął się zapełniać z okien wyglądały
14:22
niepewne twarze, a drzwi uchylały się ostrożnie.
14:26
Mieszkańcy krainy fantazji onieśmieleni, ale zaciekawieni
14:30
wychodzili z domów. Czy można dołączyć?
14:34
Zapytał ktoś lub coś, co wyglądało jak poduszka z oczami
14:39
i długopisem zamiast nosa można, a nawet trzeba odpowiedział
14:43
felek, poprawiając wafelkową czapeczkę.
14:46
Ale jest jeden warunek. Im dziwniej, tym lepiej.
14:51
I tak oto rozpoczęły się wielkie warsztaty mieszanej fantazji.
14:54
Na początku wszyscy trzymali się tego, co znali i w czym byli
14:58
najlepsi. A kłótni i sprzeczek było bez
15:01
końca. Ja zajmuję się tylko
15:03
opowieściami. I ja tylko tworzę fantazję o
15:07
zwierzętach. I ja robię rzeczy, które wydają
15:10
dźwięki. Krokodyle mogą być niebieskie,
15:13
ale nie mogą tańczyć samby. Felek pokiwał głową i ukląkł na
15:18
środku placu z kieszeni, wyjął pustą kartkę.
15:22
Palec zamoczył w pobliskiej kałuży i namalował na papierze
15:26
czekoladową plamę. Potem zamknął oczy i zupełnie
15:30
bez pośpiechu dorysował kredką ogon, wąsy i skrzydła.
15:35
Jeśli ktoś chce może dodać coś swojego, powiedział głośno tak,
15:39
żeby wszyscy to usłyszeli. Przez chwilę nikt się nie
15:43
ruszał, a potem pierwszy wystąpił z tłumu profesor
15:46
wymyślalski. Mmm plama z ogonem idealnie
15:51
zawołał z błyskiem w oku. Doczepił do kartki, kawałek
15:55
sznurka przykleił patyk i w jednej chwili zamienił rysunek w
15:59
kukiełkę na kijku gotowe czas na teatr oznajmił.
16:05
Madam fikusińska tylko westchnęła i dorzuciła maleńką
16:08
czapeczkę z bibułki. Szeptaczek przykleił 2 piórka
16:12
pani paprocińska podała kawałek listka ktoś dorysował drugą
16:16
postać ktoś zrobił z kartonów miniaturową scenę, ktoś zbudował
16:20
reflektor z latarki i pustych kartonów i zanim ktokolwiek się
16:24
zorientował, powstał cały teatrzyk fantazji bez planu bez
16:29
kategorii bez pytania, czy to ma sens, bo w krainie fantazji to
16:35
było właśnie całym sensem. Tuż potem warsztaty ruszyły
16:38
pełną parą. Felek mieszał rzeczy i pomysły.
16:42
Generał przygódka dodawał przygody szeptaczek ożywiał
16:46
milczące zabawki, a wróżka pufela rozsypała po placu
16:50
delikatny brokat nowych skojarzeń.
16:52
Ktoś stworzył deskę do surfowania po tęczy, która
16:56
zmieniała kolor w zależności od nastroju i zostawiała za sobą
17:00
smugę konfetti, a gdy było zbyt nudno, sama zaczynała robić
17:04
akrobację. Inny mieszkaniec ożywił maskotkę
17:07
zakładkę, która skakała między stronami książki i podpowiadała
17:11
nowe zakończenia. W jednej bajce smog został
17:15
matematykiem, a księżniczka została kapitanem statku z waty
17:18
cukrowej, który pływał po herbacianym oceanie, a profesor
17:22
wymyślalski. I Adam fikusińska oczywiście się
17:26
pokłócili. Tu powinien być wir.
17:30
A tu powinien być dramat. Ale chwilę później połączyli
17:34
siły i stworzyli pianino, które strzelało farbami w zależności
17:38
od melodii i malowało muzyczny obraz na powietrzu.
17:42
Obok nich pani paprocińska posadziła grządki snów, z
17:46
których wyrastały liście z wymyślonymi słowami, a wtedy.
17:51
Coś zaczęło się dziać po drugiej stronie, tam na ziemi.
17:55
W pokoju na poddaszu mała helenka narysowała drzewo, które
17:59
śpiewało wesołe piosenki, kiedy ktoś się smucił w klasie
18:03
trzeciej b staś ulepił z plasteliny potwora, który
18:06
jeździł na jedno kołowym rowerze i rozdawał ogórki w kapeluszach
18:11
w piaskownicy gdzieś między łopatką a grabkami ktoś wynalazł
18:15
nowe słowo niku i wszyscy od razu wiedzieli, że oznacza coś
18:20
przytulnego śmiesznego. I dokładnie takiego, jakiego
18:23
wtedy brakowało zwierz krainy fantazji rozniosły się chmury
18:28
pomyślunkowe srebrne, błyszczące, pełne fantazyjnego
18:32
pyłu zaczęły opadać na świat jak deszcz.
18:35
Pomysłów niektóre trafiały do zeszytów, inne do przyborów do
18:40
rysowania, a jeszcze inne do myśli, które przytulały się do
18:44
dzieci, gdy nikt na nie nie patrzył.
18:47
W odpowiedzi z ziemi dzieci zaczęły odsyłać swoje fantazje,
18:52
nie listami, nie wiadomościami. Myślami prosto do wież
18:57
odbiorczych w krainie fantazji, które drżały z radości jak
19:00
galaretki na talerzu. Kraina fantazji i świat marzeń
19:05
znów zaczęły się słuchać cicho, lekko rytmicznie.
19:10
Na wzgórzu fantazometr zawirował.
19:13
Wskazówka minęła strefa niespodzianek i weszła w strefę
19:17
błysku. Pętla znów działa szepnął
19:20
szeptaczek. Czujecie to?
19:23
Ja to słyszę odparłam adam fi kusińska w każdej plamie koloru.
19:29
A ja widzę przygodę, która dopiero się zaczyna mruknął
19:33
generał. Felek tylko się uśmiechnął, bo
19:37
wiedział, że wyobraźnia jest jak farby ładna w tubce, ale
19:41
prawdziwa magia zaczyna się, gdy wymieszasz je z innymi.
19:44
Na placu trwały ostatnie warsztaty.
19:47
Ktoś lepił smoka z waty i spryskiwał go perfumami z
19:50
marzeń. Ktoś inny zaprogramował latającą
19:53
foremkę do ciastek, która piekła ciasteczka w kształcie emocji.
19:58
Były ciasteczka, radości, ciasteczka, złości i nawet
20:01
jedno, lekko smutne z rodzynką wszyscy byli zajęci, a gdy felek
20:06
się odwrócił, ktoś już na niego czekał na ganku w bujanym fotelu
20:11
siedział archibald wielki. Uśmiechnięty.
20:16
Wiem, że musisz już odejść powiedział cicho, ale coś tu po
20:20
tobie zostanie. Felek usiadł obok.
20:24
Mam nadzieję, że dużo. To nie kwestia nadziei.
20:28
Odparł archibald pętla działa dzieci znów wymyślają, my znów
20:33
istniejemy, a to wszystko dzięki temu, że ktoś miał odwady,
20:37
wymieszać galaretkę z kotem i lodówką.
20:42
Felek parsknął śmiechem. Tak mi się jakoś wymyśliło.
20:48
Wstał, spojrzał na plac na mieszkańców, na strażników.
20:53
Na te wszystkie fantastycznie fantazyjne pomysły, które razem
20:57
stworzyli. No to czas na powrót powiedział,
21:01
ale zanim pójdę. Felek wzbił się lekko w
21:04
powietrze, wskoczył na tęczową deskę surfingową i zrobił kilka
21:08
kółek nad placem dookoła posypało się konfetti, brokat i
21:13
śmiech. Ostatni raz skorzystam z magii
21:16
tego miejsca wykrzyczał z radością.
21:21
Na koniec zrobił elegancki ślizg, w powietrzu, pomachał
21:25
wszystkim i zniknął, zostawiając za sobą smugę czekoladowego
21:30
aromatu. Felek otworzył oczy, leżał na
21:33
tym samym dębowym liściu, co wcześniej pośród tej samej trawy
21:38
wszystko szeleściło spokojnie, jakby nic się nie wydarzyło.
21:42
Chmury wyglądały zwyczajnie, żadna nie tańczyła samby ani nie
21:47
rozdawała lodów. Wiatr pachniał ciepłem dnia i
21:51
lekkością. Felek przeciągnął się aż coś mu
21:55
chrupnęło w łokciu. No proszę mruknął.
21:59
Kraina fantazji, czyżby to tylko sen?
22:03
Rozejrzał się. Cisza.
22:06
Ani latającej lodówki, ani mruczących pędzli, ani nawet
22:11
okruszka z ciasteczek, wyobraźni na niebie unosiła się ostatnia
22:15
chmurka inna niż wszystkie poprzednie zakrzywiona tak, że
22:20
przypominała uśmiechniętą twarz z przymrużonym okiem.
22:24
Felek przysiągłby, że właśnie puściła mu oczko, uśmiechnął się
22:29
szeroko, podniósł i ruszył przez łąkę, nucąc coś pod nosem.
22:34
Nie wiedział, dokąd idzie, wiedział jedno z wyobraźnią.
22:38
Zawsze warto iść dalej, bo to ona jest jak nadzienie w pączku.
22:42
Niby go nie widać, ale bez niego wszystko traci smak.
22:48
Dzięki, że byliście z nami w tej kolorowej przygodzie po krainie
22:51
fantazji. Jedno miejsce, które istniało
22:54
tylko wtedy, gdy ktoś marzył kilka pomysłów, które połączyły
22:59
się jak galaretka z kotem i lodówką i felek, który jak
23:04
zwykle pokazał, że wyobraźnia ma wielką moc.
23:08
Jeśli ta historia rozruszała wasze myśli, zostawcie
23:11
serduszko, komentarz albo zasubskrybujcie kanał, żeby nie
23:15
przegapić kolejnych słodkich przygód.
23:18
A kiedy będziecie się nudzić, spróbujcie coś wymyślić.
23:22
Może właśnie wtedy fantazometrze znów drgnie wskazówka do
23:28
usłyszenia wkrótce.