Latest / Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven / #104 Irene neemt ons mee naar 1996 het jaar dat zij babyverlies meemaakte

Transcript

#104 Irene neemt ons mee naar 1996 het jaar dat zij babyverlies meemaakte · Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven

0:00
Welkom bij de podcast baby Verlies, een plek waar we op een
0:04
liefdevolle, nuchtere en open manier praten over het verlies
0:08
van onze kindjes. Of je nu nog midden in het
0:11
verdriet zit of het verlies al langer met je meedraagt.
0:15
Hier ben je welkom zoals je bent.
0:17
In deze podcast deel ik mijn eigen ervaringen met mijn 3
0:21
kindjes Jasmijn, Tom en Tim. En hoe zij nog altijd deel
0:25
uitmaken van mijn leven. Ik nodig je uit om mee te
0:30
stappen in mijn wereld, een wereld waarin onze kindjes een
0:34
blijvende actieve plek hebben. Ik praat met andere moeders en
0:39
vaders deel mijn gedachte en Samen ontdekken we hoe je met
0:44
baby verlies kunt omgaan. Niet door het verdriet weg te
0:48
stoppen, maar door het een plek te geven met ruimte voor liefde,
0:53
licht en zelfs een glimlach. Hier vind je herkenning steun en
0:58
bovenal een plek waar jouw verhaal ook gehoord mag worden.
1:02
Wat? Fijn dat je weer luistert naar
1:03
een nieuwe aflevering van de podcast Baby Verlies.
1:08
Vandaag praat ik met Irene van den Oever, Irene en ik ken
1:12
elkaar al lange tijd. Ik heb een hele mooie opleiding
1:13
bij haar gedaan en Irene, die vertelde mij toen wij elkaar
1:17
leerden kennen dat zij ook moeder is van een miskraam
1:20
dochter Dunja. En Irene wil ons graag meenemen
1:23
in het verhaal wat er gebeurde In de periode van maart 1996,
1:28
toen zij op 15 maart. Een miskraam kreeg na 12 weken
1:33
zwangerschap sirene. Zou je eens willen vertellen
1:36
wat? Want in die tijd was alles nog
1:38
heel anders, toen was er minder zorg minder aandacht.
1:41
En ja, wil je eens ons meenemen in hoe het toen eigenlijk in
1:45
mijn optiek beetje spartaans aan toe ging?
1:47
Nog en weinig echt zorgen voor jou er was.
1:52
Er was helemaal geen zorg voor mijn persoonlijk.
1:55
Wij waren al jaren bezig om kinderen te krijgen, dus Ik was
2:01
in het academisch ziekenhuis in Maastricht onder behandeling.
2:07
Ja, uiteindelijk had ik thuis een een zwangerschapstest gedaan
2:11
en waren we op de natuurlijke manier zwanger geworden.
2:15
Toen waren we door de professor ontvangen.
2:19
En die was helemaal ja, die was dol enthousiast.
2:22
Je had zoiets van, jeetje. Mensen met minder als 1% kans op
2:26
een zwangerschap en die dan spontaan zwanger boren.
2:28
Ja, Dat was wel echt iets om heel blij mee te zijn.
2:31
En dat snap ik is wel echt heel bijzonder ook.
2:35
En ja goed, toen ging die een ECHO maken en Ik had een
2:40
videoband meegenomen in die. In die tijd hadden we nog video
2:44
's hè? Dus Ik had hem tape meegenomen
2:46
om dat op te nemen. En ja, hoe langer het duurde,
2:50
hoe stiller het werd en ik zag dat hij het beeld steeds verder
2:53
aan het opblazen was. En toen dacht ik, Dat is niet
2:56
goed, Dat is niet goed. Het was het enige wat wat in
2:59
mijn hoofd eigenlijk one bleef. Sterker en Dit is niet goed.
3:02
En uiteindelijk zaten we dit apparaat uit en toen zei die ook
3:04
tegen ons van ja, Ik vind het zo ontzettend spijtig.
3:08
Ik vind het echt verschrikkelijk.
3:10
Maar ik moet jullie mededelen dat het niet goed is en wat er
3:13
nu precies niet goed was, weet ik niet, Maar we kregen de
3:18
boodschap mee dat we maar naar huis moesten gaan en moesten
3:22
wachten tot de natuur het vanzelf zou afbreken.
3:25
En zo ben ik vertrokken Zonder enig?
3:29
Hoe moet ik zeggen, Zonder enige ondersteuning Zonder enige?
3:34
En formatie over wat ik kon verwachten.
3:38
Wat ik kon doen op het moment dat het zou gebeuren, helemaal
3:43
niks. We zijn echt letterlijk met lege
3:45
handen naar huis gestuurd. Maar dan ga je je zit je dan
3:52
niet vol ongeloof dat je denkt van Ik kan het me gewoon niet
3:55
voorstellen dat dit gebeurt, want je wordt naar huis
3:58
gestuurd. Je krijgt een bericht.
4:00
Er is verder helemaal geen nazorg of wat dan ook helemaal
4:03
niks en dan maar je hele leefstijl op je kop, want je was
4:06
heel blij, dus je gaat naar het ziekenhuis voor een ECHO, dan
4:09
krijg je je echo je neemt je videorecorder mee, je neemt het
4:11
allemaal op en dan wat doet dat met je?
4:16
Op dat moment kun je niet meer Helder nadenken, dan valt het
4:20
echt. Dan zakt de grond onder je
4:22
voeten uit. En ja, je weet gewoon niet waar
4:25
je aan toe bent. Je begrijpt het niet.
4:29
Ja. Ik denk dat je op dat moment ik
4:33
kon in ieder geval niet meer halen dat denken.
4:36
Je hebt Natuurlijk 100.000 vragen.
4:39
En een heel groot. Moet ik zeggen, toch een argens?
4:45
En diep hoop. Dat ze niet goed gekeken hebben
4:49
dat ze het niet goed gezien hebben.
4:51
Ja. En, Dat is ook wat eigenlijk
4:56
duidelijk werd toen we toen we thuis kwamen, weet je iedere dag
5:01
die ik nog tussen aanhalingstekens zwanger was.
5:05
Gaf nieuwe hoop van, Misschien hebben ze het toch niet goed
5:08
gezien? Misschien gaat het toch goed?
5:11
Ja. Het lichaam, het vrouwen, het
5:14
moederlichaam wil het gewoon niet accepteren, hè?
5:17
Totdat het echt bewijs daar is dat het echt over is.
5:21
En, ik voelde me ook heel goed Natuurlijk, hè, je bent pas in
5:25
het begin van je van je zwangerschap, Maar ik was 9
5:29
weken toen we die die boodschap kregen.
5:33
Ik was 9 weken zwanger, maar Er zijn ook Mensen die al vanaf dag
5:36
een heel erg ziek zijn, Maar dat had ik helemaal niet.
5:38
Ik voelde me gewoon fantastisch. Dus ja, daar waar je dan een
5:43
beetje op, hè op op je gevoel. Een een.
5:46
Dus jij was letterlijk in blijde verwachting.
5:49
Ja. Zonder lichamelijke ongemakken
5:52
je lichaam groeide en toch krijg je dan zo een bericht en dan is
5:56
het, zegt de arts, dat het niet goed is.
6:00
Ja. En dan.
6:04
En dan ga je naar huis. En ja, goed, dan moet je
6:07
Natuurlijk Iedereen gaan bellen dat het dat het niet goed is.
6:13
Dat was op zich Natuurlijk al verdrietig.
6:19
Dat heb ik wel gedaan Natuurlijk.
6:21
Ik heb mijn moeder, mijn ouders gebeld.
6:24
Ja, goed, mijn moeder zei Van ja, god heeft het zo geweld en
6:28
ouders zijn heel klassiek. En ja, Ik was het ook zelf
6:32
schuld. Had ik het maar niet in zo'n
6:34
vroeg stadium aan Iedereen moeten vertellen.
6:37
Maar in jouw geval, als dat gewoon maar 1% is dat jullie een
6:41
kindje zouden 4 en natuurlijke weg zouden kunnen krijgen, is
6:44
die blijdschap zo immens dat je het gewoon echt van letterlijk
6:47
van de daken wil schreeuwen, dus dat jij Iedereen verteld hebt,
6:49
begrijp ik en zo een opmerking van ja, dat het dat God het dan
6:54
zo heeft gewild. Dat is Natuurlijk gewoon echt
6:56
heel hard en is niet wat je als dochter wil horen.
7:00
Nee, Dat is ook echt het laatste dat je verwacht dat je moeder
7:03
gaat vertellen, dus Dat was voor mij ook aanleiding om het
7:07
contact te verbreken. Want ja, daar kon ik gewoon niet
7:10
meer niet meer aan en dan ook nog je een schuldgevoel proberen
7:15
aan te spreken. Ja, Dat was sowieso niet echt.
7:18
Waar je op dat moment op zat te wachten?
7:22
Dus dat heeft er wel voor gezorgd dat je ja, Ik was.
7:28
Al heel introvert eigenlijk, want die heeft er wel voor
7:31
gezorgd dat je nog meer in je eigen verdriet bent gaan zetten.
7:37
Mender daarover bent gaan delen minder dat over bent gaan praten
7:43
dan dat je anders Misschien gedaan zou hebben hè?
7:46
Je moeder is toch wel degene waarvan je verwacht?
7:49
Ik althans verwachtte dat je juist daar met je verhaal
7:53
terecht zou kunnen. Ja, dat zal je gewoon inderdaad
7:57
gewoon verwachten, maar je had Iedereen verteld, maar je
7:59
vriendinnen. Hoe waar waren die er wel voor
8:01
je? Want Ik kan me dan ook
8:03
voorstellen Als je moeder zo een harde opmerking maakt dat je
8:06
heel erg Alleen en eenzaam voelt.
8:09
Dat was ook zo, maar mijn vriendinnen waren er echt
8:11
onmiddellijk, dus die die zijn direct gekomen.
8:16
Daar heb ik heel veel steun van gehad, Alleen wat ik merkte is
8:21
achteraf Als je dan achteraf naar jezelf kijkt Als je die
8:24
film terugkijkt, heb ik mezelf heel groot gehouden.
8:31
Ik vond het super fijn dat ze er waren en ik verander best om het
8:36
gezellig te hebben dat we het leuk met elkaar hadden, terwijl
8:39
de aanleiding Natuurlijk super verdrietig was.
8:41
Dus tuurlijk hebben we wel Samen erover gesproken, Maar ik.
8:45
Ik vond het heel lastig om mijn emoties te uiten, dus Ik heb dat
8:50
verdriet eigenlijk. Allemaal opgeslokt om het zo
8:55
maar eens te zagen. Maar vond je jezelf dan niet
8:58
waard om hulp te gaan zoeken? Want in die tijd was het
9:00
Misschien ook anders dan tegenwoordig. 1996 kan ik me zo
9:04
voorstellen bijna 30 jaar geleden dat de zorg ook anders
9:08
was, maar je je verdient als moeder toch gewoon hulp om?
9:12
Het kan niet de bedoeling zijn dat je alles Alleen moet doen,
9:14
lijkt mij. Daar heb ik niet eens over
9:18
nagedacht. Ik heb altijd het gevoel gehad
9:21
dat ik het Alleen moest doen. Maar waar kwam dat gevoel
9:24
vandaan? Ja, Dat is Misschien ook wel
9:28
iets dat inherent is aan mij en mijn persoonlijkheid dat ik heel
9:34
vaak het idee heb gehad in mijn leven dat ik het Alleen moet
9:38
doen, hè? Dus ik kom uit een gezin waar ik
9:41
eigenlijk nooit echt verbinding heb gevoeld.
9:45
Waar ik zelfs. Ook qua met gedacht heb
9:48
rondgelopen van goh zouden ze me niet ooit verwisseld hebben in
9:51
die vroedvrouwenschool having ben geboren, was het hogere
9:55
ouders naar huis. Dankje gaan en Ik denk dat ik
9:58
niet de enige ben hoor dat veel Mensen dat ja Misschien wel
10:03
kunnen beamen. Maar ja, Ik heb eigenlijk altijd
10:08
al het gevoel gehad in mijn leven, zeker Als je geen
10:10
verbinding in je gezin ervaart dat je de dingen Alleen moet
10:14
doen Als je die emotionele steun en je geboorte gezin niet
10:17
ervaart. Waarom ga je?
10:20
Dat is Natuurlijk je eerste ervarings plek, hè?
10:23
Om het zo maar eens te zeggen, ja en dan ga je aannemen dat dat
10:26
normaal is en dan ga jij tenminste, Ik had het
10:29
geïnterpreteerd als ja, dan moet ik het zelf doen.
10:32
Dan moet ik het zelf oplossen. Dan stel je voor dat je dit dit
10:37
over zou mogen doen. Dit is gewoon echt gewoon.
10:39
Nu gaan we daarover filosoferen, want Je kunt dit niet over doen,
10:42
want is a te lang geleden, maar stel je voor dat nu met de
10:45
wetenschap van nu en Als je dit nu weer zou meemaken, wat zou je
10:50
voor jezelf dan jezelf hebben gegund?
10:52
Want daar begint ook mee dat je jezelf dit gunt.
10:55
Goeie specialistische hulp. Op de eerste plaats zou ik dan
11:01
bij de arts die de ECHO gemaakt heeft, veel meer vragen gesteld
11:07
hebben. Hè?
11:08
Dus ik zou gevraagd hebben van goh, wat kan ik verwachten?
11:13
Hoe kan ik me hierop voorbereiden?
11:15
Wat moet ik doen Als het gebeurt?
11:19
Dat heb ik niet gedaan, Omdat ik gewoon zo overdonderd was.
11:24
Tweede plaats zou ik Misschien Als ik.
11:28
Ja, moet ik zeggen, zou ik mijn verdriet meer ruimte hebben
11:31
gegeven? De ruimte hebben gegeven, want
11:34
dat heb ik nu niet gedaan. Precies dat je de tijd neemt om
11:38
te rouwen, want Het is een potentieel kindje waar je voor
11:41
mag gaan zorgen. Wat gewoon met met een
11:44
vingerknip vaak gewoon verdwenen is.
11:46
En Het is niet zo dat je dan de dag daarna of na twee weken weer
11:49
aan het werk moet. Maar pas op het moment dat jouw
11:52
systeem zegt, ja, Ik ben er weer klaar voor.
11:54
Ik ben er weer aan toe. Ja, ja nou, Ik heb me vooral
11:59
groot gehouden en sterk gehouden en.
12:02
Ja, ik dacht, Je moet door. Ja.
12:07
Het leven gaat ook door, maar wel, het kan ook anders.
12:11
Jazeker, het kan zeker anders. Ja ja ja.
12:16
Maar jij jij heb je dan ook allemaal maskers op gezet, dus
12:19
daar ging je dan ook doen alsof het goed met je ging terwijl je
12:22
je van binnen gewoon helemaal niet fijn voelde.
12:25
Ja, Ik heb echt wel. Ik heb echt bij maskers opgezet
12:31
met mijn partner ging. Het ging het niet goed, ging het
12:33
al maanden niet goed en Ik had het gevoel dat hij in een soort
12:36
van depressie zat en Omdat het wat moet ik zeggen?
12:41
Omdat het ja, Ik vind het een beetje vervelend om te zeggen,
12:43
hè, want het klinkt een beetje naam als zo bedoel ik het niet.
12:46
Het lag aan hem dat we geen kinderen konden krijgen of dat
12:48
het zo moeilijk was om zwanger te raken en ik dacht, Dat is de
12:52
reden Waarom dat je zo depressief is, dus ik probeer er
12:56
van alles te doen om hem ja op te beuren en om hem toch weer.
13:02
Ja om dan weer die vrolijke man terug te kunnen zien die hij
13:09
altijd was en Ik ben daarin zelfs zo vaak gegaan dat ik op
13:13
een gegeven moment begon met. Conflicten veroorzaken en toen
13:19
zei die tegen mij van ja, Je kunt nu wel proberen.
13:22
Ja, hoe is hij met mij te maken, hè?
13:27
Maar ik ga jou toch niet vertellen wat er aan de hand is.
13:31
Hè? Maar hoe, maar jij ging dus echt
13:33
zoveel doen om maar niet met jezelf aan de slag te hoeven,
13:36
maar vooral te projecteren op je partner, zodat je niet jezelf
13:40
recht In de spiegel hoeft te aan te kijken.
13:42
Zo van oké, Maar ik heb ook verdriet.
13:45
Ik ben ook een kindje kwijtgeraakt en Omdat allemaal
13:48
maar gewoon. Ja te maskeren en gewoon vooral
13:52
niet durven aan te kijken. Ja.
13:55
Eigenlijk heb je jezelf daarmee gewoon enorm tekort gedaan
13:58
Zonder daar een oordeel over te vellen, maar.
14:02
Het is makkelijk om naar een ander te wijzen dan dat je naar
14:04
jezelf kijkt. Ja, weet je, ieder heeft het
14:07
verdriet op zijn eigen manier proberen te verwerken en op het
14:10
moment dat wij in het academisch ziekenhuis terechtkwamen Omdat
14:13
onze kinderwens niet in vervulling ging.
14:17
Mocht ik daar niet over spreken, hè?
14:19
Dus ze had tegen mij gezegd van ja, Ik wil niet dat dit bekend
14:23
wordt. Ik wil niet dat dit naar buiten
14:25
komt. En ja, daar zou ik me nu een
14:30
volgende keer niks meer van aantrekken.
14:33
Kijk, voor mij is het sowieso niet belangrijk aan wie dat het
14:36
tussen aanhalingstekens ligt. Je kunt gewoon Samen niet
14:38
zwanger raken precies, Maar ik zal me nooit meer het zwijgen
14:42
Laten opleggen. Zou je in bij een dan zou je nu
14:47
ook gewoon veel meer het gesprek aangaan aangeven waar jouw wat
14:52
jouw behoefte is, wat jij nodig hebt Omdat jij hebt intens
14:55
verdriet. Jouw kindje is niet meer hier.
14:59
Ja ja. Wow.
15:02
Eigenlijk is het wel heel. Ben je ook wel heel hard voor
15:05
jezelf geweest dat je dacht, ik doe dit Alleen wel.
15:11
Misschien heb ik niet zozeer gedacht, ik doe het wel Alleen,
15:15
maar was het een natuurlijke houding, een Natuurlijk
15:19
strategie en overlevingsstrategie die je hebt
15:21
ontwikkeld vanuit je vroege jeugd.
15:26
Zonder dat je dat echt moet ik zeggen, Zonder dat je daar echt
15:29
nog over nadenkt, hè? Dat is gewoon, de overtuiging is
15:32
en dat je vanuit je overtuiging handelt.
15:35
En Als je denkt van ja, zo moet het.
15:38
Misschien tussen aanhalingstekens dan maar?
15:41
Maar is het ook niet iets wat vrouw eigen is dat heel veel
15:44
vrouwen denken van, oh, eerst de rest maar en dan ik.
15:49
Ik denk dat het ook een manier is geweest om met dat verdriet
15:52
om te kunnen gaan. Als je het zwijgen wordt
15:56
opgelegd, maar ook Als je dan uiteindelijk zo een miskraam
16:00
meemaakt. Hoe moet ik zeggen?
16:06
Ja, eigenlijk niet. Eens weet hoe je zo'n verdriet
16:10
moet verwerken over hulp vragen heb ik nooit nagedacht.
16:14
Maar Wij zijn als vrouwen denk ik ook niet echt heel goede
16:19
hulpvragers en Wij zijn toch vaak altijd maar zelf alles aan
16:24
het oplossen hè? We denken van dat we het Alleen
16:27
moeten doen. Dus in die zin denk ik dat ook
16:31
dat meegespeeld heeft. Het is.
16:33
Ik denk altijd. Het is een heel complex iets.
16:35
Je kunt niet echt een ding aanwijzen.
16:39
Maar ik denk wel dat het niet vragen van hulp een heel
16:44
belangrijke factor is geweest. Ja.
16:48
Ja en ik hoor ook veel van vrouwen dat ze weerstand voelen
16:52
om daarmee bezig te zijn. Want dan zijn ze weer bang dat
16:54
ze alle emoties opgerakeld kunnen worden.
16:57
Maar jij vertelde in ons voorgesprekje iets heel moois
16:59
over die emmer die dan langzaam alle druppeltjes weer weggaan of
17:03
de uitvloeien. Ik denk dat dat Dat is wat
17:06
vrouwen zichzelf mogen gunnen, gewoon wel met je verdriet aan
17:10
de slag gaan wel met jezelf jezelf toestaan dat dat mag uit
17:15
liefde voor jezelf, maar ook uit liefde voor het zieltje wat niet
17:17
meer bij je is. Waardoor je daardoor gewoon een
17:20
heel fijn mooi leven kunt hebben, Zonder dat dat hele
17:23
intense verdriet gewoon zich gaat nestelen in je lichaam,
17:26
waardoor je ook ziek kunt worden.
17:28
En we zeiden, ik zei ook net gekscherend tegen jou, ja, maar
17:30
dan ontploft die emmer, die gaat gewoon een keer komen Als je
17:34
niks met jezelf en met je verdriet aan doet naar baby
17:36
verlies. Je krijgt hem gewoon een.
17:38
Keer terug. Absoluut, ja en Daarom is het
17:42
fijn om ja toch druppel voor druppel die emmer leeg te Laten
17:47
lopen. Want Het is ook jammer Als de
17:50
enige herinnering en of hè aan jouw kindje is.
17:55
Boosheid, verdriet, teleurstelling, frustratie, noem
17:58
maar op zowel je toch ook eigenlijk niet dat je kent je
18:03
wordt haar in had en kijk, wij leven nu in een tijd van social
18:06
media in die tijd dat het mij gebeurde.
18:09
Ja, wat geen social media Het was.
18:12
Ik had nog nooit gehoord dat je daar überhaupt ergens voor op
18:15
een deur kon kloppen. Het was ook fijn geweest Als de
18:19
huisarts daarna langs was geweest of contact had opgenomen
18:22
en gezegd dat van goh Als je erover wilt praten of Als je dit
18:27
wil verwerken, dan kun je daar en daar terecht.
18:30
Maar daar was ook helemaal geen sociale kaart waar je terecht
18:33
zou kunnen om dit te verwerken. En Dat is nu Natuurlijk het
18:38
voordeel in deze tijd dat we via social media.
18:44
Heel veel dingen kunnen opzoeken dat We kunnen zien, hè?
18:47
Maar Er zijn groepen. Er zijn Mensen waar we wel
18:49
terecht kunnen waar we wel eens verhaal kunnen delen.
18:54
Ook al ben je Misschien zelf nog niet zo ver dat je jouw verhaal
18:58
wil delen, maar gewoon in een groep van Mensen zijn die
19:01
hetzelfde mee hebben gemaakt. Luisteren naar de verhalen van
19:06
de ander daarin jezelf herkennen jouw verdriet, jouw boosheid, al
19:12
die emoties die daarbij komen kijken.
19:14
Dat kan enorm ondersteunend zijn om.
19:18
Uiteindelijk ook die stap te zetten aan over jouw eigen
19:22
ervaring te gaan delen, hè? Je eigen verhalen te gaan
19:27
vertellen. Dat klopt wat je zegt, want Als
19:30
je gewoon je Samen verenigt met vrouwen die hetzelfde hebben
19:33
meegemaakt of mannen die het bij elkaar scharen Omdat om bij
19:37
elkaar komen. Alleen al het luisteren dat je
19:40
het dan krijg je het gevoel. Oh, Ik ben niet de enige die dit
19:42
meemaakt. Had jij toen ook zoiets van
19:44
Niemand overkomt? Waarom overkomt mij dit?
19:46
En Ik ben helemaal Alleen met dit verdriet en Ik ben helemaal
19:49
Alleen wie de want in die tijd vermoed ik ook dat er niet heel
19:53
veel over gesproken werd. Wist jij van jouw omgeving dat
19:56
Mensen ook een miskraam kregen of een stil geboorte?
19:58
Had je dat betta boos over gesproken?
20:02
Ja, mijn schoonzus heeft een een stel geboorte meegemaakt, maar
20:06
verder In de In de familie of vriendenkring.
20:11
Heb ik niet echt meegekregen dat Mensen een miskraam hadden.
20:15
Ik denk wel dat ze het gewoon verteld zouden hebben als dat zo
20:18
was, want die band was toch wel hard genoeg, Maar het is niet
20:23
iets wat je bijvoorbeeld Als je bij de huisarts was dat je daar
20:27
eens een artikel over las over over miskraam of stijl geboorte
20:31
en en wat je daarna zou kunnen doen.
20:33
Ik heb bijvoorbeeld ook nooit meer iets uit het ziekenhuis van
20:36
normen, hè? Ik ben nog een keer terug
20:38
geweest voor een controle, hè? Ik eigenlijk nooit meer iets
20:44
vernomen. Is echt bizar en dan ja, het wat
20:49
mij gewoon heel erg raakt, is dat dat jij je zo Alleen eenzaam
20:52
hebt gevoeld en dat. Dat je gewoon ook niet wist wat
20:56
je moest doen, dan denk ik van, wat is dit?
20:58
Dat kan toch gewoon niet de bedoeling zijn geweest?
21:00
Dat is. Gewoon verschrikkelijk.
21:02
Wat er gebeurde heel veel, hè? Even kijken Ik denk 3 weken na
21:08
de miskraam ongeveer toen vertelde, toen kwam mijn partner
21:13
uit de kast. Aan het einde van het jaar had
21:17
ik geen, had ik een deel van mijn baan verloren.
21:21
Dus eigenlijk is in dat jaar zoveel gebeurd.
21:25
Ja, Het was gewoon een rollercoaster ik.
21:28
Ik heb niet echt het idee gehad dat ik op dat moment nog
21:33
überhaupt controle had over mijn leven.
21:35
Voor zover je al controle kunt hebben.
21:38
Maar alles leek echt letterlijk uit de hand te lopen.
21:41
Alles, ja, mijn hele wereld stond gewoon op zijn kop, dus er
21:46
gebeurde zo ontzettend veel. Dat je niet eens echt tijd had,
21:51
weet je het? Een was nog niet gebeurd.
21:53
Daar kwam het volgende alweer dat zich aandiende.
21:56
Het is eigenlijk had je daardoor ook geen tijd om echt te rouwen
22:01
over het verlies van je miskraam kindje.
22:03
Nee, Dat is eigenlijk. Die rouw is eigenlijk pas
22:08
gekomen. Nadat de scheiding officieel was
22:11
uitgesproken. Aan ja, toen ben ik echt in een
22:14
hele diepe crisis terecht gekomen, ja?
22:20
En wat heb je toen gedaan om daar uit te komen?
22:23
Want je bent een hele krachtige 4 krachtige vrouw en je staat
22:26
heel positief en goed in het leven, dus daar heb je wel iets
22:30
gevonden. Wat heeft jou toen geholpen om
22:32
je daar weer uit te krijgen? Ja, Ik heb me op mijn werk
22:37
gestort. Wat verrassend, dat doen de
22:40
meeste Mensen. Op mijn werk gestort.
22:43
Ik had op dat moment een hele fijne werkplek met hele lieve
22:47
collega's. Dus dat heeft mij heel erg
22:51
geholpen en Als ik thuis kwam, Ik heb heel veel verdriet, heb
22:56
ik eruit geruimd. Ik kon niet meer eten.
23:00
Ik leefde op een blaadje sla, want ik kon gewoon echt kreeg
23:03
geen eten meer door mijn keel. Aan iedere keer Als ik terugkom
23:06
van mijn werk, trok ik mijn hardloopschoenen en ging ik
23:10
hardlopen en zo heb ik het er denk ik deels uitgelopen en wat
23:16
ik op de ja, Ik heb eigenlijk 3 dingen gedaan en het derde wat
23:19
ik gedaan heb is. Ik ging creatieve cursussen
23:22
geven, maar met Mensen omgeven. Dat ik niet iedere avond Alleen
23:28
was, want iedere avond kwam je Alleen thuis in een heel groot
23:31
huis. Dat was heel confronterend.
23:34
En Toen ik pas gescheiden was, ja, Dat was echt ongelooflijk.
23:38
Toen hadden we nog vaste telefoon, hadden we nog geen
23:40
mobiele telefoon, dan kwam ik thuis en dan zat ik met de jas
23:44
aan aan mijn telefoon. Toen ging ik Iedereen bellen om
23:48
te kijken waar ik die avond langs kon gaan.
23:51
En de eerste avond zat er Niemand was waar ik naar toe
23:55
kon. Dat was heel confronterend en
23:59
toen dacht ik van ja, ik moet iets anders gaan doen.
24:02
En toen ben ik dus creatieve cursussen gaan geven.
24:08
Ja, dat heeft mij heel erg geholpen, want ja, daar kwam je
24:10
met hele leuke Mensen in contact.
24:12
Het waren altijd gezellige. Avonden.
24:15
Maar het was ook wel heel intensief Natuurlijk, hè?
24:17
Ik werkte 40 uur In de week en daarnaast deed ik ook nog dat In
24:20
de avond. Ja, Dat is eigenlijk.
24:26
Een biertje de weg weer terug geweest?
24:30
Ja. Om gewoon weer structuur en weer
24:32
ritme in je leven te krijgen en weer in je weer gewoon in balans
24:36
te komen nadat je dochtertje is bij je weg is gegaan.
24:41
Maar. Voelt dat achteraf Als de ideale
24:45
manier. Nee, zeker niet, maar op dat
24:52
moment was dat wel helpend, weet je.
24:55
Ik lag iedere avond. Als ik naar bed ging, had ik het
24:58
gevoel dat er echt 1000 en messen in mijn We hadden
25:01
gestoken, dus dat ik echt. Ik had zoveel pijn.
25:05
Het was gewoon onbeschrijfelijk. En Als je dan?
25:10
Wat moet ik zeggen? Als je dan iets in jezelf kunt
25:14
vinden of ergens naartoe wordt geleid.
25:17
Ik heb ook wel het gevoel gehad dat je geleid wordt naar de
25:21
dingen die je dan kunnen helpen, hè?
25:23
Ja, dan is dat helemaal prima. Hè?
25:27
Dus achteraf gezien was het Misschien niet de handigste
25:32
methode, Maar het gaf mij wel wat je zei.
25:35
Het gaf mij structuur, het gaf mij weer richting, dus het heeft
25:40
mij wel gehoord, oké? Om.
25:45
Ja om verder te gaan, ja. Ik denk ook dat door je te
25:48
omringen met creatieve Mensen krijg je heel veel inzicht en
25:52
komt de zin in het leven letterlijk weer terug.
25:55
En dat kan dan een stap weer de toekomst in zijn en dat neemt
25:59
niet weg dat het gemis er zal blijven en het verdriet ook.
26:03
En jij en ik zijn ook groot voorstander van dat nou.
26:07
Nee, Wij zijn van mening dat kinderen bij je zijn.
26:11
Je gaat ze begeleiden zodat ze zelf op eigen benen kunnen
26:14
staan. Het zijn niet jouw, Het is niet
26:15
jouw eigendom. En Tom en Tim zijn altijd bij
26:18
mij en Jasmijn ook en jouw dochtertje haar zieltje zal toch
26:22
altijd ook verweven bij jou zijn.
26:24
Want ja, je ze is in jouw lichaam geweest, dus er blijft
26:27
altijd iets van haar achter. Voel je dat ook op de een of
26:31
andere manier dat je denkt van, hé, dat zou wel iets van dunya
26:34
kunnen zijn. Nee ben ik heel eerlijk in toen
26:40
mijn partner 3 weken na de miskraam uit de kast kwam toen
26:44
toen voelde ik al van. Dit is het hogere doel geweest
26:48
van de miskraam. Er moest iets heel ernstigs iets
26:52
heel heftigs gebeuren, waardoor hij uit de kast kon komen.
26:56
Toen begreep ik ook wat hij bedoelde maakt.
27:00
Ik zal jou nooit vertellen wat er aan de hand is.
27:02
En Hij heeft ook tegen mij gezegd, Ik had gehoopt dat ik
27:04
dat geheim mee in mijn graf kon nemen.
27:07
Maar dat was niet de bedoeling Natuurlijk.
27:10
En Ik denk dat dat het hogere doel is geweest van die miskraam
27:16
en dat klinkt Misschien heel vreemd en dat kan ik Natuurlijk
27:19
niet verklaren. Maar het heeft Natuurlijk ook
27:23
meer gebracht. Wij zijn elkaar gegaan, Ik ben
27:25
mijn werk verloren. Ja, Er zijn zoveel dingen
27:29
geweest die mijn leven op zijn kop hebben gezet en uiteindelijk
27:33
in die zoektocht heb ik in 2000, want toen had ik wel wel werk.
27:38
Heb ik mijn baan opgezegd, heb ik mijn huis verkocht, heb ik
27:42
mijn hele inboedel verkocht. Het enige dat ik nog was was
27:45
mijn auto. Die heb ik bij mijn ouders
27:48
geparkeerd op de oprit en Ik ben naar India vertrokken om daar te
27:52
gaan wonen en te gaan werken voor moeder Theresa.
27:56
Heel mooi. Ja.
27:58
En, dat heeft mij. Moet ik zeggen.
28:05
Dat. Heeft mij heel veel.
28:06
Waardevolle inzichten gebracht. Ik wil.
28:08
Ik was weer op zoek naar zingeving en het leven kijk, Je
28:11
kunt wel werken en Je kunt wel weer een baan hebben en Je kunt
28:14
leuke collega's hebben en je hebt vrienden om je heen.
28:17
Maar ik was de zingeving in mijn leven.
28:20
Daar was ik naar op zoek. En van waar doe je het allemaal
28:24
voor en op mijn werk? Ja, ik verdiende echt hartstikke
28:28
veel geld, Maar ik was hartstikke ongelukkig, want ja,
28:31
goed, daar werd ik met steeds grotere ego 's geconfronteerd en
28:34
dat ja. Maar het voelde gewoon Niemand
28:37
goed. Dat was voor mij eindig en Dat
28:40
was voor mij de reden om naar om naar India te te vertrekken en
28:44
geloof, want Toen ik daar aankwam die eerste nacht dat ik
28:48
daar Alleen kwam en ik Ik was midden In de nacht ben ik daar
28:51
aangekomen. Die eerste nacht dat ik daar
28:53
Alleen was. Ik zat daar met mijn onuitgepakt
28:56
te koffer. En, Ik heb je jankt gejankt?
29:00
Ik dacht, wat heb ik gedaan? Ik heb mijn baan opgezegd.
29:04
Ik heb mijn huis verkocht. Ik heb niks meer.
29:07
Ik heb alles achtergelaten en dan zit ik hier helemaal Alleen.
29:12
En een land wat ik wel voor een deel kende, want Ik was al een
29:15
aantal keren naar India gereisd, Maar ik dacht.
29:18
Wat heb je gedaan? Ja, maar je hebt gedaan wat
29:23
nodig was, want je hebt daar daar je zingeving in je leven
29:26
weer gevonden. Dat klopt ja ja.
29:31
Ik ik merk ook wel dat nou even over mij, Maar ik heb ook 3 keer
29:36
1 zwangerschap. Ben ik verloren om nu te kunnen
29:39
doen wat ik doe moeders, maar ook vaders bijstaan met hun
29:42
verlies om hun kindjes. En dat kun je doordat je het
29:45
zelf ervaren hebt. Weet je gewoon wat er allemaal
29:48
komt kijken en jij hebt toen in dat jaar zoveel.
29:52
Verdriet en verlies gehad, je huwelijk je baan, je kindje dat
29:56
dat dat je hele leven op zijn kop heeft gezet.
29:58
En dan heb je een hele drastische keuze genomen, maar
30:01
je hebt uiteindelijk 100%, zo niet 1000% voor jezelf gekozen.
30:06
Ja, Omdat ik echt wel voelde van, ik moet los van de omgeving
30:11
en Ik heb ook tegen mijn ouders gezegd, Ik weet niet of ik nog
30:15
terugkom. Ik weet niet.
30:19
Ja wat ik wat ik precies ga doen.
30:21
Ik had 3 maanden, had ik vrijwilligerswerk geregeld in in
30:26
India. Daarnaast zou ik 3 dagen naar
30:29
huis komen en dan zou ik een half jaar naar Zuid-Amerika
30:32
vliegen om daar ook vrijwilligerswerk te gaan doen.
30:35
En Ik had zoiets van. Ja, weet je, ik kon leven
30:37
Natuurlijk van de opbrengst van mijn huis.
30:38
Ik hoefde niet te werken in die periode en ik dacht, ja, ik zie
30:42
wel waar het leven mij naartoe brengt.
30:44
Dus ja en dat werken met de vrijwilligers voor moeder
30:49
Theresa. Ik werkte dan in tehuizen waar
30:52
verstandelijk beperkte kindjes woonden en en leefde.
30:56
Ja, Dat was zo ja, Dat was zo mooi, daar ben ik echt.
31:01
Hoe moet ik zeggen? Nou ben ik wat op mezelf
31:03
gekomen? Ik had het gevoel nodig nodig te
31:08
zijn. Ja.
31:10
En, dat had ik mijn leven. Ik had eigenlijk wel nodig om
31:13
nodig te zijn dat dat bracht mij vervulling uiteindelijk is dat
31:17
Natuurlijk ook niet de beste gedachte, want Er zijn dan
31:20
Mensen die daar gemakkelijk misbruik van kunnen maken.
31:22
Dat is Natuurlijk later ook. Gebeurd ja, altijd, maar daar
31:24
heb je ook weer lessen van geleerd.
31:27
Maar wat je zegt is wel waar. Oké.
31:31
Dan heb ik nog een vraag aan jou, wat zou jij de luisteraars
31:33
van deze podcast willen vertellen Als je als ze baby
31:36
verliest meemaken? Wat wat is jouw advies aan hen?
31:40
Mijn advies is sowieso om je verdriet echt de ruimte te geven
31:46
aan om echt professionele hulp te gaan zoeken, want sommige
31:50
Mensen lopen jarenlang met hun ziel onder de arm heb ik ook
31:53
gedaan, hè? Ik bedoel, was 4 jaar later
31:55
voordat ik Nederland verliet. Sommige Mensen lopen jarenlang
31:59
met hun ziel onder de arm, Omdat ze denken van ja, weet je ik,
32:03
Dat is nu gewoon niet meer bespreekbaar.
32:04
Het is not done om dan nu nog over te spreken met vrienden,
32:07
vriendinnen met je familie. En ja, heel veel Mensen hebben
32:11
het gevoel dat ze ook nergens terecht kunnen.
32:13
Maar mijn advies zou zijn, ga wel hulp zoeken, ook Als je
32:18
denkt en voelt dat je het Alleen kunt of dat je denkt en voelt
32:21
dat je geen hulp nodig hebt, want Dit is zo een ingrijpend
32:26
proces. Dat heeft echt de ruimte.
32:29
Nodig. Ja en dan mag je ook voor een,
32:32
ongeacht of het kort geleden of lang geleden is, ook al is het
32:34
30 jaar geleden al 15 jaar geleden of heel recent.
32:38
Vloek. Hulp en Je moet het wel zelf
32:42
doen, maar je. Hoeft het niet Alleen te doen.
32:46
En daar kun je heel veel steun uit halen en juist door te
32:51
luisteren naar de verhalen van anderen.
32:54
Ja, kun je je zelf daarin gaan herkennen en dan wordt het ook
33:00
gemakkelijker en dan wordt het ook lichter om te dragen.
33:04
Mooi. Dankjewel Ireen voor je openheid
33:08
en je eerlijke kijk op wat jou is overkomen en wat je ons hebt
33:13
meegenomen in jouw zoektocht om weer gewoon de mooie Irene te
33:17
worden die je nu bent. Dank je heel graag gedaan.
33:21
Dankjewel voor het. Luisteren naar deze aflevering
33:24
van de podcast baby Verlies. Ik hoop dat je hier iets hebt
33:27
gevonden, troost herkenning of simpelweg het gevoel dat je niet
33:32
Alleen bent in mijn wereld zijn onze kindjes ook die niet meer.
33:36
Hier zijn altijd actief aanwezig.
33:39
Ze groeien op hun eigen manier met ons mee parallel aan ons
33:43
leven. Die gedachten helpt mij en
33:46
Misschien kan het jou ook troost bieden.
33:48
Wil je graag in verbinding blijven met anderen die jouw
33:51
verdriet begrijpen? De stillborn sisterhood is een
33:54
warme en veilige community waar je jouw verhaal kunt delen en
33:58
steun kunt vinden bij Mensen die hetzelfde doormaken.
34:01
Daarnaast sta ik voor je klaar met een op een toekomst
34:04
trajecten begeleiding rondom jaar dagen of Misschien raakt
34:08
mijn boek Stilgeboren iets in jou.
34:11
Alles om Samen te ontdekken hoe jouw kindje altijd een
34:15
liefdevolle plek kan blijven hebben in je leven.
34:19
We blijven Samen ruimte maken voor liefde, verdriet en
34:23
verbinding tot de volgende keer en blijf goed voor jezelf
34:27
zorgen. Onze kindjes zijn hier altijd en
34:30
ze maken deel uit van alles wat we doen.