Latest / Black Hat Ultra / #153 Aleksandra Mielczarek - kobiecy rekord GSB - 128h 20m

Transcript

#153 Aleksandra Mielczarek - kobiecy rekord GSB - 128h 20m · Black Hat Ultra

• 0:04
  Witajcie moi drodzy w podcaście Black hat ultra.
• 0:11
  Nie ma się co czarować i widziałam ile ludzi się w to
• 0:14
  angażuje i zawsze gdzieś każdy olka my to robimy dla ciebie coś
• 0:19
  tam naprawdę mamy z tego fan, ale ja gdzieś tam w sercu miałam
• 0:22
  coś takiego, że ci ludzie poświęcają swój czas.
• 0:24
  Oni wzięli urlopy i gdzieś tam jechali wszystko i to mówię dla
• 0:28
  mnie i teraz gdzieś tam muszę to przecież zrobić, bo przecież
• 0:31
  mimo wszystko nie mogę ich zawieść i to było takie ciężkie,
• 0:34
  bo z jednej strony to też tak gdzieś wewnętrznie bałam się,
• 0:37
  czy sobie z tym poradzę. Po prostu starałam się gdzieś
• 0:39
  przenieść takie miejsca. Myślami, gdzie było mi dobrze
• 0:43
  albo było fajnie. I naprawdę próbuje gdzieś tak,
• 0:47
  jakby przedstawić troszeczkę to myślenie gdzieś na inne tory,
• 0:50
  żeby nie nie koncentrować się nad tym.
• 0:52
  Wiadomo też czasem ciężkie, bo jak już coś naprawdę gdzieś tam
• 0:55
  boli i coś się czuję. No to trudno gdzieś tam też tymi
• 0:59
  myślami odbiegać, ale, ale próbuję.
• 1:07
  Są odcinki, które nie wymagają komentarza ani wprowadzenia, bo
• 1:11
  najważniejszy jest ładunek czystej energii i emocji, który
• 1:14
  przebija się w wypowiedzi zaproszonego gościa.
• 1:17
  Tak jest właśnie w tym wypadku, ale z redaktor polskiego
• 1:20
  obowiązku powiem, że ola właśnie pobiła kobiecy rekord na głównym
• 1:24
  szlaku beskidzkim w opcji ze wsparciem i zajęło jej to 128
• 1:28
  godzin i 20 minut. Ola nie szuka wymówek, tylko
• 1:32
  rozwiązań nie rezygnuje z marzeń, tylko je realizuje,
• 1:35
  inspirując przy okazji wszystkich dookoła i młodych i
• 1:39
  bardziej dojrzałych i szybkich i wolnych.
• 1:41
  Ten odcinek to inspiracja i autentyczność w czystej postaci.
• 1:45
  Najchętniej zamieniłbym energię oli na jakiś suplement, który
• 1:48
  mógłbym zażywać codziennie rano, gdy przychodzi mi do głowy, aby
• 1:50
  odpuścić. A zanim przejdziemy do rozmowy,
• 1:53
  jeszcze chciałem powiedzieć, że ten podcast powstaje dzięki
• 1:55
  zaangażowaniu drużyny patronów i patron ek serdecznie im za to
• 1:59
  dziękuję. A jeśli chcecie dołączyć do tego
• 2:01
  szanownego grona, zapraszam na stronę Black hat ultra PL
• 2:05
  ukośnik wsparcie, a teraz zapraszam już na spotkanie z
• 2:08
  aleksandrą mielczarek. Posłuchajcie.
• 2:18
  Cześć jola. Witam cię serdecznie.
• 2:20
  Cześć, Witam cię cieszę. Cieszę się, że mnie zaprosiłeś,
• 2:23
  czy mogę tutaj być? Nie mogę opowiedzieć swoją
• 2:25
  przygodę. Ja ci dziękuję, że przyjechałaś.
• 2:28
  Dzięki temu wszyscy możemy cię zobaczyć w całej pięknej Twojej
• 2:31
  krasie, więc wszyscy na pewno są przeszczęśliwi.
• 2:35
  Ustanowiła się rekord kobiecy na GSB tydzień temu 128 godzin 20
• 2:41
  minut. Rewelacja poprzedni rekord,
• 2:44
  pamiętajmy to była andżelika Szczepaniak 139 godzin, 20 minut
• 2:48
  też czy tam 22 także srogo pobiłaś ten rekord.
• 2:53
  Udało się cieszyć, Jestem mega szczęśliwa.
• 2:57
  Ja osobiście uwielbiam obserwować kobiece bieganie.
• 3:00
  Uważam, że nie wiem, nie wiem w sumie dlaczego, ale, ale w tym
• 3:04
  kobiecym bieganiu jest zawsze bardzo dużo emocji.
• 3:07
  Bardzo dziękuję, że przyjechałaś jak ci się Warszawa podoba.
• 3:10
  No Warszawa jest piękne, dzisiaj miał okazję zwiedzić po 10
• 3:14
  latach i jest naprawdę dużo zmian i przepięknie pogoda
• 3:17
  dopisała, więc Jestem zachwycona.
• 3:20
  No właśnie, bo przyjechałaś wysiadłaś na Warszawie
• 3:22
  wschodniej razem z synem Mateuszem przespacerowałaś 16
• 3:25
  km. A.
• 3:27
  Dzisiaj pogoda, rozgrzewka, mała rozgrzewka rozciągane dokładnie.
• 3:32
  No dobrze, to opowiedz nam trochę o sobie, bo rekord
• 3:36
  pobiłaś, ale niewiele o tobie wiemy ola.
• 3:42
  Widzieliśmy tylko jakieś. Kawałki jakieś filmików na
• 3:47
  Instagramie możemy sobie zobaczyć twoje wyniki w
• 3:51
  internecie różnych biegów, ale nadal to jest mało, więc więc
• 3:56
  proszę, opowiedz nam, możemy zacząć od tego.
• 4:01
  Klasycznie, może jak bieganie pojawiło się w twoim życiu i czy
• 4:05
  robiłaś coś sportowo wcześniej przed bieganiem?
• 4:08
  No właśnie moje bieganie pojawił się bardzo nieoczekiwanie.
• 4:13
  Mnie w sumie miałam skończone 40 lat, kiedy w ogóle zaczęłam
• 4:17
  jakikolwiek sport uprawiać, a wywiązało się to z tym, że
• 4:20
  miałam 90 kilo, znaczy 90 kilo miałam wagi, więc musiałam sporo
• 4:25
  zrzucić. Więc zaczęłam się ruszać
• 4:28
  dlatego, żeby zrzucić parę kilogramów, byłam na takim
• 4:31
  etapie, że miałam trójkę dzieci. Pani doktor mi powiedziała, że
• 4:35
  Jestem na najlepszej drodze do zawału, jak się obieałam moje
• 4:38
  wyniki, więc. Bo naprawdę miałam i
• 4:41
  nadciśnienie i naprawdę wszystkie wyniki były takie.
• 4:44
  No mało ciekawe, ja stwierdziłam, że w końcu trzeba
• 4:46
  coś z sobą zrobić, więc zaczęłam sobie tak pomału dziś na chodzić
• 4:51
  na aerobik zaczęło się od tańcu te zumba i tak dalej, potem
• 4:55
  gdzieś tam zaczęłam sobie z kijkami chodzić i w końcu
• 4:59
  zaczęłam truchtać i pamiętam jak dziś moim największym marzeniem
• 5:03
  było żeby. Przebiec sobie taki dystans z
• 5:06
  mojego domu do pracy i nie zawsze mówiłam dziewczyny,
• 5:08
  słuchajcie moim koleżankom jak przewiewne to wydane
• 5:11
  najszczęśliwszą kobietą na świecie, to było 6 km, prawda?
• 5:15
  I w życiu wtedy bym nie pomyślała, że że gdzieś
• 5:19
  pobiegnę, yy dalej, ale potem wiadomo w miarę jedzenia, wtedy
• 5:24
  rośnie, więc gdzieś tam zapisałam się najpierw na nasze
• 5:26
  takie lokalne zawody, które gdzieś tam na kamyce były w
• 5:28
  lasach panewnickich to wtedy robiłam pierwsze jedno kółku 7
• 5:32
  km, po czym zapisałam się na dychę, potem na 21 i w końcu na
• 5:37
  czterdzieste drugie urodziny sobie wymyśliłam taki Challenge,
• 5:39
  skoro 42 lata będę miała to sobie przebiegnę sobie pierwszy
• 5:44
  maraton. Tak, 42 x 42 no i i pobiegłam
• 5:48
  właśnie pierwszy maraton właśnie we Wrocławiu.
• 5:52
  I tak mi się wyraźnie za podobało, że za miesiąc kolejny
• 5:54
  maraton i w końcu stwierdziłam sobie to zrobię sobie całą
• 5:57
  koronę maraton i tak to właśnie zaczęło się ten międzyczasie
• 6:02
  właśnie. Zaczęłam słuchać o tych biegach
• 6:05
  górskich, biegłam szy szybkie tam 15 km i później zapisałam
• 6:10
  się na rzeźniczka oczywiście nie pobiegłam tego rzeźniczka, bo
• 6:14
  się nabawiłam kontuzji, przez co moje właśnie asfaltowe bieganie.
• 6:20
  Ale pojechałam, pojechałam do tego rzeźnika, pokibicować
• 6:23
  znajomym i wtedy pierwszy raz wybaczyłam, jak wyglądają
• 6:26
  ultrasi i powiem szczerze jak oni po prostu tam do tej cisnej
• 6:31
  wybiegaj tacy zmęczeni z takim błyskiem w oczach takim czasie.
• 6:35
  Ja mówię, kurczę, ale fajnie, nie ja widziałam, że oni są
• 6:37
  zmęczeni, że ich, że cierpią czasem, ale ja bym tak
• 6:40
  zazdrościłam i powiedziałam, ja też chcę to to to zrobić.
• 6:44
  No i tak właśnie zaczęła się moja droga.
• 6:47
  Do ultra. No to niesamowicie, ale.
• 6:50
  Że się tak wkręciła się odnalazłaś w tym w ogóle to jest
• 6:53
  niesamowite, super. Tak, to nie wiem, po prostu nie,
• 6:57
  nie, nie mówiłam sobie nagle wyobrazić.
• 6:59
  W ogóle nie wyobrażam sobie, gdybym miał po prostu nie
• 7:01
  biegać, nie wiem, nakręcałam się po prostu strasznie i pchało
• 7:05
  mnie to tak jedne zawody do drugich, a góry to po prostu nie
• 7:10
  rozbroiło tak tak i jak tak. A powiedz, zawsze byłaś taka
• 7:15
  pozytywna czy to wiganie z ciebie?
• 7:19
  Stworzyło taką uśmiechniętą dziewczynę.
• 7:21
  Co znaczy ja bym tak. Ja zawsze lubiłam czerpać.
• 7:26
  Cieszyłam się wiadomo, że najlepiej na początku to
• 7:29
  wiadomo, dzieciaki, trójkę dzieci mam, więc to wiadomo,
• 7:32
  dom, rodzina i to też człowiek gdzieś tam się spełniał.
• 7:35
  W tej roli też praca i i to był właśnie fajny, że no też umiałam
• 7:39
  się cieszyć, tym zawsze żeśmy dużo czasu spędzali razem z tymi
• 7:42
  dzieciakami, wszędzie razem żeśmy wyjeżdżali i to jest
• 7:45
  takie. Był taki moment, że po prostu no
• 7:48
  to mi wystarczało. Nie, ale potem faktycznie źle
• 7:51
  zaczęłam się czuć z tym jednak są nadwagą, a po drugie myślę
• 7:54
  sobie w końcu dzieci muszą mieć matkę.
• 7:57
  Sprawną więc i zdrową, no więc tak to się zaczęło jakoś.
• 8:03
  Twoje najmłodsze dziecko jak zaczęły?
• 8:05
  Oj, to było. 2014 rok, 11 lat. Tak 11 lat tak miał jak zaczęłam
• 8:14
  właśnie tak już powiedzmy biegać na poważnie, bo wiadomo 2 lata
• 8:17
  wcześniej gdzieś tam tak jak mówię, jakieś tam aerobiki i tak
• 8:21
  dalej. Nie, więc nie, no, ale to wiesz
• 8:23
  tak bardzo ładnie świadomie wprowadziłaś się w ten świat
• 8:26
  biegowy, to nie jest tak, że się rzuciłaś od razu z nadwagą.
• 8:29
  Wiesz biegać po górach, tylko wykonałaś rozsądną pracę.
• 8:34
  Najpierw chyba bym umarła, potem 30 kg nadwagi, więc.
• 8:41
  Dobrze. To jaki bieg górski pierwszy
• 8:45
  pobiegłeś. To znaczy tak pierwszym biegiem
• 8:47
  moim górskim takim to by właśnie była właśnie ta ten bieg o złotą
• 8:50
  szyszkę, krótki 15 km, ale był rewelacyjnie.
• 8:54
  Bardzo mi się spodobało. On w ogóle teraz jakoś jest za
• 8:57
  tydzień czy 2 to jest kolejna edycja.
• 8:59
  Nawet myślałem żeby. Bo on chyba jest za tydzień.
• 9:02
  Właśnie nie wiem czy właśnie, bo wiem, że w zeszłym roku mój syn
• 9:04
  właśnie biegną szyszkę też tylko, że trasa teraz jest inna.
• 9:09
  I fajny, bardzo miło wspominam, a kolejnym moim biegiem górskim
• 9:12
  właśnie był. Trasylwania i to w ogóle też
• 9:17
  taki mój pierwszy ultra maraton i gdzie w ogóle była taka
• 9:20
  historia, bo 50 km tak ładnie już wszystko trzeba, to to było
• 9:27
  coś takiego, że właśnie tak w międzyczasie jak wiadomo to jest
• 9:31
  coś takiego, że jak człowiek się zaczyna biegać tak poznaję też
• 9:34
  środowisko biegaczy i wkręciłam się w taki nasz taki lokalny
• 9:38
  klub mikołowie, CSC biegaton. No i tam poznałam bardzo dużo
• 9:41
  fajnych ludzi, którzy też biegali.
• 9:44
  I w zasadzie właśnie wtedy, jak tam z nimi, tak, że się gdzieś
• 9:47
  biegali to chyba na na zawodach chyba na jakąś trochę wbiliśmy w
• 9:50
  rurach. Zrodził się pomysł właśnie, żeby
• 9:53
  pobiec tą. No i tak zastanawiałam się,
• 9:56
  który dystans pobiec i najpierw myślałam o trzydziesty, ale mój
• 9:59
  kolega mówi tak, słuchaj, biegasz maratony, no to od razu
• 10:03
  wpisuj się grubo na. No to ja na pięćdziesiątkę nawet
• 10:06
  zapisałam się na tą pięćdziesiątkę, więc wiadomo
• 10:09
  wszystkie przygotowania hiper supernowałam w ogóle tam jechać.
• 10:12
  My tą ekipą co było fajne, że właśnie jeździliśmy tam całą
• 10:14
  rodziną, że nie tylko my jako biegacze, ale na przykład nasi
• 10:18
  partnerzy partnerki. Znaczy życiowi oczywiście i
• 10:21
  dzieciaki nie, więc po prostu jeździ w tą samą taką gromadą
• 10:24
  pojawią się wytrącewani, ale nie mieszczę tam pojechałam, to
• 10:28
  miałam bardzo fajną, znaczy bardzo fajny wypadek, bo przez 2
• 10:31
  x 2 tygodnie przed. Przepraszam 3 tygodnie przed, yy
• 10:35
  pojechałam sobie z koleżanką na bawią górę, zrobić trening i
• 10:39
  zmieniała z babiej góry. Oczywiście już prawie, że się
• 10:43
  wypłaszcza miałam plecaczek założony sobie biegnę i chciałam
• 10:47
  coś poprawić tych tych szelkach i w tym momencie po prostu no w
• 10:51
  kamień poleciałam całkiem na na twarz, więc miałam rozwalony w
• 10:57
  ogóle drzwiowy trochę poobijana, pojechałam na izbę, przyjęcie do
• 11:00
  mikołowa, bo moja koleżanka jedź, bo przecież oni ci to
• 11:03
  zaszyją. Jak się okazało, miał złamaną
• 11:05
  rękę, pęknięcie 3 żebra. No i oczywiście taki fajny, yy
• 11:11
  ten taką fajną bliznę na brwi i to było 3 tygodnie przed są, ale
• 11:16
  pozbierałam się co prawda nie mogłam więc kijkami, bo moja
• 11:20
  ręka niestety. No raczej by nie dała rady z
• 11:24
  kijkami, ale generalnie rzecz biorąc.
• 11:28
  Bardzo wspominam fajnie, ten właśnie ultra ten ultra maraton.
• 11:31
  No super, ale to ile było przewyższeń na tych 50 km?
• 11:35
  To dobre pytanie. Nie pamiętam tam troszkę było,
• 11:39
  wiem, że tam na pamiętam właśnie, że tam najwyższy szczyt
• 11:43
  to bata był ten omu to był tam ponad 2400 coś takiego i dla
• 11:47
  mnie to był taki kosmos, że to tak wysoko nie więc.
• 11:52
  No nie. No dobrze, no i co i jak dalej
• 11:55
  się toczyły twoje losy? Na kolejne patry tak.
• 12:00
  Od razu. Dawałam o patry pięćdziesiątkę,
• 12:02
  która mnie przecierała totalnie. Tam to sporo przewyższeń chyba.
• 12:07
  Więc kurczę, tam na 50 jest prawie 4, więc tam jest mega,
• 12:10
  ale Patryk pokochałam gdzie i 2 razy wróciłam tam już potem na
• 12:14
  na na na setkę też, więc dla mnie to po prostu.
• 12:19
  No mega nie Jestem. Tę setkę też widziałem, że
• 12:22
  niedawno relatywnie niedawno robiłaś super.
• 12:27
  Kuba orłów był ostatnio u mnie i też opowiadał, że że leciał tą
• 12:30
  małą fatrę, zwłaszcza, że jeszcze Roman ficek kiedyś
• 12:33
  opowiadał, że jak przebiegł Karpat to właściwie mała fatra
• 12:36
  to najładniejsze najładniejszy kawałek gory jak i on widział w
• 12:40
  karpadach więc. Więc super, Przepraszam się tak
• 12:44
  rozmarzyłem o tej małej fatrze. A powiedz w ogóle na tym etapie
• 12:48
  skąd czerpać wiedzę biegową i jak trenowałaś tak po prostu
• 12:53
  sobie biegałaś tak jak lubisz tak jak czujesz, czy czytałaś
• 12:57
  jakieś książki? Rozmawiałaś z kimś, miałaś
• 12:59
  trenera? Nie, właśnie nie miałam, nie
• 13:01
  miałam trenera, biegałam po prostu sama na czuja, tak jak
• 13:04
  lubiłam, biegałam, tak mi się wydawało, że tak to powinno być,
• 13:08
  że muszę robić te wybiegania, że muszę.
• 13:11
  Gdzieś tam, no bo wiadomo kilometry to trzeba klepać te
• 13:13
  kilometry. Więc tak w zasadzie to nie?
• 13:18
  Masz tygodniowo na początku mniej, ale potem to miałam takie
• 13:21
  etapy, jak już zaczęłam się potem przygotowywać pod moje
• 13:24
  utęby, no to czasem mi się zdarzało, że tak to jest to z 10
• 13:27
  120 km to już tak tygodniowo. A czasem robiłam tak, że yy cały
• 13:33
  Weekend miałam taki, że na przykład wybrałam się na
• 13:34
  wybieganie się tam dziesiąt kilometrów.
• 13:36
  Załóżmy tam z piątku na sobotę, a w niedzielę sobie, że
• 13:38
  dowaliłam czasem 20, więc nie mam takie historie, że lubiłam
• 13:42
  sobie tych kilometrów dokładać tak jak potem wyszło w trakcie.
• 13:49
  No to jednak to nie było dobre to było za dużo tak i i dopiero
• 13:54
  w sumie to uzmysłowiłam kiedy miałam trenera.
• 13:58
  Dopiero właśnie ten etap, kiedy potem Wojtka winner tak i on mi
• 14:01
  właśnie. W moim pierwszym trenerem w
• 14:04
  ogóle zmienił całe moje nastawienie do ultra i do tego
• 14:08
  co robię jak robią, że. Tak, wspomniałaś o tym utm b to
• 14:12
  był dwudziesty pierwszy rok, prawda?
• 14:14
  Tak dwudziesty pierwszy rok to mój moja pierwsza próba
• 14:17
  nieudana. Ale że się dostałaś w ogóle na
• 14:20
  na tu na utm b to miałaś dużo szczęścia.
• 14:23
  To powiem tak, to długo trzeba poczekać, bo ja te losowania nie
• 14:26
  dostałam się raz drugi, potem potem było coś takiego, że w
• 14:29
  ogóle ta pandemia była i w ogóle takie historie.
• 14:33
  Więc, ale w końcu w tym dwudziestym pierwszym roku udało
• 14:35
  się, ale to był mój najgorszy rok w ogóle, bo nie dość, że
• 14:40
  wcześniej byłam lavardo i też zdjęli mnie z trasy na 10 km
• 14:45
  przed. Niepogoda.
• 14:46
  Ja po prostu miałam, znaczy ja na dwudziestym ósmym kilometrze
• 14:50
  po prostu się przewróciłam i miałam dosłownie miał dziurę w
• 14:53
  kolanie, ale biegłam, biegłam ile się dało.
• 14:58
  W końcu. Tak, bo miałam 100 dwudziestkę,
• 15:01
  więc biegłam tylko, że potem właśnie zaczęłaś ta pogoda
• 15:04
  zmieniać i ja jednak bardzo się wychłodziłam wtedy pamiętałam,
• 15:08
  bo już nie umiałam biec, bo jednak ta noga mnie bolała.
• 15:12
  No i troszeczkę ta burza i ten gra, który tam spadł.
• 15:15
  Ja wiem na tym punkt taka zmrożona, że po prostu jeszcze
• 15:18
  te kolano tak mi ciepło tego kolana, bo to wiadomo i jak ten
• 15:22
  ten ten wolontariusz mnie zobaczył na tym mówi, że
• 15:24
  absolutnie nie mogę. Ja ja go proszę, że ja dam radę,
• 15:27
  a on absolutnie, że że nie że muszę z instalacji więc to był
• 15:30
  jeden raz tu płakałam, a za 2 miesiące płakałam drugi raz.
• 15:35
  A co się wydarzyło? Naucz się niestety nie
• 15:38
  zmieściłam w limicie. No i bardzo chciałam bardzo mi
• 15:41
  zależało, ale pamiętam, że już było tak ciężko, miałam ciężko w
• 15:45
  ogóle z oddychaniem, słabo mi było i faktycznie cierpiałam.
• 15:49
  Bardzo pamiętam wtedy pod tą górę, ale jeszcze tak bardzo bym
• 15:54
  chciał walczyć i ja nawet pamiętam, że prosiłam, żeby mi
• 15:58
  zabrali sobie ten numer, ale ja chcę tam jak chcę to skończyć.
• 16:01
  Nie więc to było takie, ale pamiętam to wbiłam wtedy takiego
• 16:05
  doła, że tak płakałam. Pamiętam jak.
• 16:08
  Przywieźli, bo oni nas na mnie i tak jeszcze 3 chłopaków zwieźli
• 16:11
  na dół helikopterem podnosimy samochodem, dojechali tutaj o
• 16:14
  szamonii i pamiętam jak leżałam, bo miałam właśnie apartament
• 16:19
  blisko właśnie tego dyploka gdzie wszyscy tam dobiegali już.
• 16:23
  Reszta ty się jeszcze załapała i słyszałam te krzyki jak tam
• 16:26
  dobiegają, a ja po prostu leżałam w tym łóżku i tak
• 16:28
  płakałam, mówię kurczę, dlaczego mi to nie wyszło, nie.
• 16:32
  Na którą kierowcę się zdjęli? To właśnie było 100
• 16:36
  sześćdziesiątym pierwszym coś takiego tam już przed samym tym
• 16:41
  właśnie ja już tam była ta sama ta Górka przed schroniskiem.
• 16:45
  Potem trzeba było już w dół wzbiegać.
• 16:46
  Nie to właśnie te ten ostatni ten.
• 16:50
  No i oni ci powiedzieli, żeby zaszła z trasy tam na Google.
• 16:54
  Kazali mi i właśnie tym 3 chłopakom, którzy się tam razem
• 16:57
  byli między w tym samym czasie. Oni nam zabrali, kazali nam
• 17:00
  czekać na helikopter i oni nas stamtąd widzieli helikoptera, że
• 17:04
  tak wszyscy mi zazdrościli ją. Jezu, jak jak fajnie
• 17:06
  helikopterem leciało, ja mówię, no nie wiem, to akurat nie było
• 17:10
  fajne w tym momencie, żebym ja helikopterem zwieźli kilometrów,
• 17:14
  żeby tak, żeby mi zdjęli przed przed.
• 17:17
  Oczywiście wszyscy zdrowi, ty i koledzy, z którymi tam była.
• 17:21
  Bo to. Akurat wiem, że ci nie biegacie.
• 17:24
  Znaczy ja powiem tak. Ja zwozić helikopterem czy?
• 17:28
  To znaczy oni już chyba dla. Bezpieczeństwa.
• 17:30
  Oni się po prostu trzeba zamknąć do trasę, bo za mną chciałam, że
• 17:33
  za mną wszedł ten ten. Ten ten gość, który już zamykał
• 17:37
  tą trasę i oni po prostu chcieli mieć posprzątane, więc kto się
• 17:41
  nie zmieścił na dole tam no to ich po prostu.
• 17:46
  No już od razu im dali ten, że. Masz?
• 17:50
  Tak na samej końcówce. Nie dać.
• 17:53
  Ci zbiec do miasta, to jest po prostu straszne, no ale trudno,
• 17:58
  no takie jest. Rzeczy, ale to właśnie myślę, że
• 18:00
  i to właśnie taki mój punkt zwrotny, że że.
• 18:05
  Teraz są z z perspektywy czasu myślę, że to była najfajniejsza
• 18:09
  rzecz, jaka mnie w życiu spotkała, a.
• 18:11
  Co? Zmieniło, no przede wszystkim.
• 18:14
  No wiadomo, gdyby nawet zbiegła wtedy tamtego dnia, to byłoby to
• 18:18
  takie dobiegła wymęczone i nie byłoby to nie byłoby tej
• 18:23
  radości, natomiast. Tak jak mówię, miałam ci się
• 18:27
  bardzo ciężko, bo miałam taką załamkę, że że gdzieś tam nie
• 18:31
  wychodzi i tak dalej, bo to 2 biegi w ciągu właściwie sezonu i
• 18:36
  2 dni w sumie nie wyszły, a pamiętam właśnie wtedy.
• 18:41
  Ona mnie Wojtek vinner to on zaczynał też te swoje takie on w
• 18:44
  ogóle, bo zawsze znaczy on był miał, yy, powiedzmy tak jak mi
• 18:48
  napisał, że nie zakręcona punkcie ultra i on do mnie
• 18:51
  napisał, że widzi, że tam biegam, że może gdybym chciała z
• 18:54
  nim porozmawiać mam się spotkać. Natomiast ja to wtedy jak nie to
• 18:58
  przecież ja tyle biegam ultra, no to jak coś może wiedzieć o
• 19:01
  tym więcej niż ja wizja pamiętam w pierwszym w pierwszym tej
• 19:05
  mówie nie no nie napiszę, ale potem kiedy faktycznie.
• 19:09
  Widziałam, że kurczę coś jest nie tak, że gdzieś miałam taką
• 19:11
  załamkę. Zastanawiam się czy dali biegać,
• 19:13
  czy może już powinnam sobie odpuścić, czy on może faktycznie
• 19:16
  już to nie nie ten czas. Trzeba faktycznie moi chłopcy
• 19:19
  tacy się śmiali, zawsze mówili, że ty coś się lepiej zagotowani
• 19:21
  wyjść ani za bieganie. No więc ja mówię, kurczę, może
• 19:25
  coś w tym jest, no już. Swoje gotowanie w życiu
• 19:27
  zrobiłaś. Wiesz teraz już spokojnie
• 19:29
  pobiegać. I ja wtedy pamiętam.
• 19:32
  Napisałam do Wojtka, że jednak chciałabym, żebyśmy porozmawiali
• 19:35
  na temat tego mojego biegania i i tak w zasadzie pierwsze, żeśmy
• 19:40
  się spotkali wtedy na tam u nas na taka jest mamy takie
• 19:44
  wierzysko takie my też mam małe górki w wieżysku mamy do walecką
• 19:48
  to są takie nasze góry, które ten no jeżeliśmy tam zrobili
• 19:50
  trening i właśnie. Przedstawiłam mu co co jakie są
• 19:55
  moje marzenia, co bym chciała dalej robić.
• 19:58
  No a Wojtek pokazał mi troszkę inną drogę i właśnie dzięki tej
• 20:02
  wiedzy dzięki temu fringowi to w zasadzie mogę powiedzieć, że
• 20:06
  masy sukcesów, które potem osiągnęłam to jemu zawdzięczam.
• 20:10
  Super no dobrze to powiedz jakie były twoje marzenia i jak cię
• 20:13
  utemperował Wojtek? No moje marzenia to oczywiście
• 20:16
  były, no wiadomo utębe to była, to był mój taki priorytet,
• 20:21
  stwierdziłam sobie, wrócę tam, chcę to zrobić Jeszcze raz, ale
• 20:24
  po drodze wiadomo była ta droga taka.
• 20:26
  Bo trzeba było coś jeszcze nabiegać, bo potem trzeba było
• 20:28
  zbierać czystą z tą z tą z do do tego więc.
• 20:33
  Powiem tak, zawsze biegałam, bo na zasadzie, żeby przebiec,
• 20:38
  zaczęłam trenować słonecznie, to żeby przebiec, ale dobrze
• 20:40
  przebiec lepiej i w ogóle te treningi wyglądają zupełnie
• 20:44
  inaczej. Dla mnie to był szok, bo i dla
• 20:46
  mnie to uważam, bo żeby dużo biegać, im więcej się wybiegam,
• 20:50
  tym lepiej. Ja mogłam noc zarywać i miałam
• 20:52
  znaczy, ja z tego miałam straszne wyzwanie.
• 20:53
  Ja to uwielbiałam, to moje nocne włóczenia się po górach i tak
• 20:56
  dalej kochałam to po prostu. Kocham góry po prostu, więc ja
• 21:01
  to uwielbiam, a tu nagle gdzieś ta objętość została obcięta.
• 21:03
  Przyszły inne treningi uzupełniające i tak dalej.
• 21:08
  Troszeczkę więc na początku brakowało mi bardzo, bardzo
• 21:11
  brakowało mi tego właśnie, że czasem chciałam gdzieś tam się
• 21:13
  wyszaleć, a tu jednak gdzieś ten natomiast.
• 21:18
  Właśnie o to chodziło, żeby ten trening to też był ważny
• 21:21
  jakościowo, żebym ja też miała czas na regenerację, bo w
• 21:23
  zasadzie ja słowa regeneracja, dopóki nie zaczęłam treningów,
• 21:27
  to nie wiedziałam co to jest regeneracja.
• 21:29
  Po prostu wydawało mi się, że jak przyjdę, wyśpię się coś tam.
• 21:33
  No to. Już lepiej.
• 21:34
  Nie coś tam zjem, jest dobrze, nie, no natomiast.
• 21:38
  Potem zrozumiałam, że to wszystko ma.
• 21:42
  Że to wszystko jest ważne? To do ilu kilometrów, bo i tak
• 21:45
  gdzieś chciał kilometraż. Ojej, nie pamiętam na początku
• 21:48
  chyba nie wiem czy 40 miałam. Na początku takie.
• 21:55
  Tych też biegać oni. Się po prostu tak, więc to było
• 21:57
  dla mnie takie ciężkie, ale potem wiadomo już z biegiem, jak
• 22:00
  jak szło to już ten ten, no przede wszystkim.
• 22:03
  Ja wtedy miałam bardzo złe wyniki, bo jak się okazało, że
• 22:06
  ja ja niestety mam ciągle problem z moją anemią z są
• 22:09
  ferrytyną gdzieś tam. No więc też był było coś
• 22:12
  takiego, że musiałam najpierw te wyniki, to było też taki
• 22:14
  priorytet, żebym miała dobre wyniki, żelazo i tak dalej i
• 22:18
  wtedy po prostu jak to było dobre.
• 22:19
  No to w tym momencie też te te treningi też były bardziej yy
• 22:23
  intensywnej. Pokazała, że jest słaba.
• 22:27
  No powiem szczerze, ja powiedzmy tak jak pamiętam zawsze żelazo
• 22:32
  miałam niskie, bo nieraz mi to mówiła pani doktor, że pani to
• 22:35
  tak, to taka pani uroda, no ale dopóki ta uroda mi nie
• 22:38
  przeszkadzała w bieganiu to była o k, ale kiedy zaczęłam już
• 22:42
  przeszkadzać to już ból straszny.
• 22:45
  Ale właśnie okazało się, że to nie jest.
• 22:48
  Yy taka uroda, bo to może coś z tym zrobić.
• 22:51
  I właśnie dzięki temu, że właśnie jest i dieta specjalna i
• 22:55
  i właśnie właśnie to to dawkowanie tego żelaza i tak
• 22:59
  dalej. I tu właśnie, żeby właśnie
• 23:00
  między między tym właśnie było właśnie i czas na to, żeby ci
• 23:03
  się zregenerować, żeby odpocząć. To to też wszystko miało było
• 23:06
  mega ważne. Suplementowałaś żelaza.
• 23:08
  Tak tak, ja ja muszę niestety suplementować to żelazo, ale też
• 23:12
  właśnie. Dieta to to.
• 23:15
  Też nie jest normalnie. Yy tak miałam etap, że byłam
• 23:19
  wegetarianką, bo sobie stwierdziłam, że że tak chcę,
• 23:23
  ale niestety ja to jednak Jestem z tych co jednak tym mięsko
• 23:27
  czasem muszą nie. No więc dla żelaza to jest
• 23:31
  ważne. Tak, aczkolwiek właśnie ostatnio
• 23:34
  tak wracając przy tym GS by też pojawił mi się problem bardzo
• 23:37
  duży problem z ferrytyną, no to właśnie ma też właśnie Marta
• 23:40
  naczyk mi tutaj ustawiła właśnie cały dostałam cały taki przepis
• 23:45
  jak mam jeść kiedy co jak coś owszem, nie łączyć coś, żeby nie
• 23:49
  mieszać, żeby to wszystko miało ręce i nogi.
• 23:52
  I właśnie dzięki temu też mam w rytm napiła.
• 23:57
  Na prostą suszą. Oczywiście, że tak.
• 24:01
  Dla mnie takie yy fajne nie więc.
• 24:04
  No dobrze, po tych zmianach wszystkich słuchaj to kiedy
• 24:06
  zaobserwowałaś pierwsze pozytywne rezultaty tych zmian?
• 24:10
  Nie no, powierzył mój w danych zawodach, bo generalnie rzecz
• 24:14
  biorąc, jak zaczęłam pamiętam treningi z wojtkiem, to było
• 24:18
  baluty 2022, tak, to już na przykład udało mi się fajnie
• 24:23
  pobiec beskidzki topór, potem pobiegłam.
• 24:26
  Lavareduc naprawdę zrobiłam fajny wynik, bo bo ponad 2
• 24:29
  godziny sobie poprawiłam czas. Yy no pato w ogóle te wszystkie
• 24:34
  moje gdzieś tam starty i tak dalej zawsze gdzieś tam yy.
• 24:39
  W kategorii wiekowej udało mi się gdzieś tam skończyć.
• 24:42
  Ja wiem, że ta Kategoria jaka jest jaka jest, ale też mi się
• 24:44
  udawało gdzieś na południu wskoczyć to też bo mega fajną
• 24:48
  ten, no i oczywiście 100 miliard nie to była przygoda życia, taka
• 24:52
  jeszcze przed tym właśnie. Tak, ale to było takie.
• 24:56
  Ja bardzo marzyłam o tym z tłumiaków, bo to taki dla mnie
• 24:59
  to był taki kultowy bieg, bo to te nasze beskidy, tereny, które
• 25:03
  znałam, które tak po prostu gdzieś tam.
• 25:06
  No nie wiem, kochałam. Mogę powiedzieć, że kochałam i
• 25:09
  to taki tak jakby w domu nie, a jest to o tyle fajnie, bo znaczy
• 25:13
  to jest trudny bieg i zawsze pamiętam ci, którzy przebiegli
• 25:16
  dostawali taką klamrę z kwestia i też mi się taka marzyła.
• 25:22
  Ale pamiętam, że był raz, był przestój, że nie było tego
• 25:25
  obiegu, że tak jakby tego ust mleka miał nie być.
• 25:28
  Ja bardzo ubolewałam i potem pamiętam, że było coś takiego,
• 25:32
  że na stronie się pojawiło, że nie mogą tak odejść bez
• 25:36
  pożegnania i że jeszcze ta jedna edycja będzie, więc ja
• 25:39
  oczywiście zaraz do Wojtka, że chciałabym się zapisać nie,
• 25:41
  oczywiście przygotowałam je do tego simaka tak rewelacyjnie,
• 25:44
  zresztą razem z moim synem i z jego synem supportowali mnie
• 25:48
  więc to była w ogóle przygoda pierwszy raz miała taki suport w
• 25:50
  ogóle byłam w szoku co to takiego.
• 25:52
  No ja zawsze gdzieś tam sama się uczyłam, wtedy górach wszystko
• 25:56
  sama sama, a tu nagle ktoś mi coś podaje, tu mnie sadza to mi
• 25:59
  jedzenie to mi coś tam by może coś się dzieje to nie nie kosmos
• 26:03
  nie, ale dla mnie to była też mega fajna przygoda.
• 26:08
  No i właśnie jak stwierdziłam sobie wtedy jak wszedłem tego z
• 26:11
  tym lalka, że teraz to już mogę robić to utębę tak takie
• 26:14
  świadectwo dojrzałości, tak se to zawsze potraktowało.
• 26:18
  I co, dostałaś się drugi raz na tą naukę?
• 26:20
  Tak. W końcu sie dostałam na tą BI
• 26:23
  dla mnie to gdzie? Zdobyłaś kamyczki na autenber?
• 26:25
  Ja wam tak na biegłam lawarę dobiegłam 2 razy, Julian alp
• 26:29
  zaraz w jego setkę, znaczy wtedy miałam być ze 170, ale ze
• 26:33
  względu na to, że pogoda się z zwaliła, to nam po prostu
• 26:37
  godzinę przed busami nie było, że odwołują bieg jak se to mogę
• 26:40
  na setkę, no to wiadomo na tą setkę.
• 26:42
  No więc, yy, zrobiłam setkę kalendarium, no musiałam to 100
• 26:46
  siedemdziesiątkę zrobić, bo oczywiście Słowenia jest
• 26:47
  przepiękna. Yy, potem jeszcze robiłam też
• 26:51
  właśnie w Austrii na kac kat 100 też robiłam właśnie kamyczki i
• 26:55
  to chyba wszystko już tak nie pamiętam.
• 26:57
  Powiem szczerze to trochę tego się.
• 26:59
  Tak w Polsce nie biegasz za dużo.
• 27:01
  Nie, ja biegałam w Polsce bardzo dużo, bo ja biegałam właśnie
• 27:04
  znaczy uwielbiałam flakie buty, które były u nas na
• 27:07
  organizowane, to takie są fajne, też takie wigilia kultowe.
• 27:10
  No oczywiście zamieć biegłam w zimową.
• 27:13
  A no. Tak no udało mi się wtedy 8
• 27:16
  pętli zrobić, więc też było mega.
• 27:19
  Biegałam też właśnie te takie pętle górskie na 12.
• 27:23
  Kiedyś bardzo dużo biegało. Właśnie u nas też, no ale po to
• 27:27
  jak trzeba było zbierać się kamyczki, no to wiadomo, no
• 27:29
  trzeba było siłą rzeczy gdzieś tam pobiegać.
• 27:32
  Za granicą no no właśnie może jakiś polski bieg w końcu będzie
• 27:36
  miał kamyczki zobaczymy. No dobrze i stajesz na starcie u
• 27:40
  TMB to był 2004. 2020. Czwarty.
• 27:45
  Czwarty tak dwudziesty. Czwarty, no i co, czułaś się już
• 27:48
  dużo lepiej przygotowana już za pierwszym.
• 27:50
  Razem. Jak czułam, czułam się
• 27:53
  przygotowana i wiadomo zawsze gdzieś jest taki lek w sercu, bo
• 27:58
  to jednak jest kuwetem, ale wiedziałam, że znaczy
• 28:01
  wiedziałam. Czułam się, że to jest ten czas,
• 28:03
  że Jestem w stanie to po prostu zrobić.
• 28:06
  No po prostu czułam się, byłam przygotowana i właśnie jeśli
• 28:10
  chodzi o treningi w ogóle, to to była taka historia, że właśnie
• 28:14
  też bardzo dużo mi tutaj też właśnie.
• 28:17
  Wojtek pomógł, bo właśnie na przykład miałam też trening
• 28:18
  hipoksji dzięki właśnie niemu, bo mi tam właśnie pożyczył taki
• 28:23
  urządzeń, że mogłam sobie tam po prostu trenować na bieżni z tym
• 28:25
  właśnie. Trening był stricte właśnie po
• 28:28
  to, żeby to jednak na tej wysokości miałam.
• 28:30
  Wtedy też pamiętam, że też właśnie mnie wtedy Wojtek
• 28:34
  skonsultował z tomkiem w sawczynem i on też właśnie mi
• 28:38
  tam pomagał. Właśnie jak to tam?
• 28:42
  Przebrnąć przed tą przez tą wysokość, bo niestety ja miałam
• 28:45
  problem z tą wysokością też jak się potem okazało, bo mi się tam
• 28:48
  krew z nosa puszczała i w ogóle, więc po tym jak to w zasadzie
• 28:52
  jak po to analizowaliśmy te wszystkie moje biegi, które
• 28:54
  robiłam powyżej 2000, to faktycznie ja tą chorobę
• 28:58
  wysokościowo miałam. Ja miałam problem z jedzeniem.
• 29:00
  Bo nie jadłam, ja nie jadłam, bo wydawało mi się, że mi się nie
• 29:04
  chce jeść, a tam ta wysokość powodowała, że ja nie chciałam
• 29:07
  jeść, ale ja musiałam więc oni mi tam że trzeba jednak pakować
• 29:11
  w to jedzenie pakować w to jedzenie, więc aczkolwiek nie
• 29:15
  mam problem w sumie na tą weekendy właśnie z jedzeniem z.
• 29:18
  Jedzeniem, a czemu w którym? Momencie się właśnie nie wiem
• 29:21
  dlaczego, bo jadam wszystko tak jak trzeba było tak więc jak
• 29:25
  miałam wyznaczone jedzenie tak sobie tego jedzenia pilnowałam,
• 29:28
  powiedziałam, że muszę jeść i pojawiło mi się dosyć.
• 29:31
  Częściej było na pięćdziesiątym kilometrze i nie wiedziałam o co
• 29:34
  chodzi. Potem było coś takiego, że jak
• 29:36
  spotykałam fill, bo wiadomo fill biega się z fill z ludźmi,
• 29:40
  którzy sn gdzieś tam też mieli podobny problem jak się okazało
• 29:43
  i właśnie fill Polaków albo skutkami jednym kolegami miał
• 29:45
  problem z żołądkiem, drugi potem gdzieś tam słyszałam, że w ogóle
• 29:47
  była jakaś taka sn edycja, że tam dużo ludzi miało ten problem
• 29:50
  z żołądkiem. No ale wiadomo, no taki tor jest
• 29:53
  spiskowy, że tam woda czy coś to wiadomo to to to też nie idzie
• 29:57
  tego coś widocznie gdzieś tam popełniłam błąd i dopiero po
• 30:01
  jakimś powiedzmy, że potem jak po tym wszystkim już było to
• 30:07
  pamiętam właśnie trener zrobił mi taki test sodu no i się
• 30:12
  okazało, że ja na przykład bardzo.
• 30:17
  Znaczy tak miałam zrobić taki plasterek sobie przykleić na na
• 30:19
  rękę i biegać aż się spocy i żeby żeby pocę sprawdzić ten
• 30:23
  poziom sodu. No niestety biegałam, biegałam
• 30:25
  go półtorej znaczy tam pół godziny 2 40 minut, 50 minut i
• 30:29
  nic po prostu. Ja się nie umiałam spocić, bo
• 30:31
  było chłodno. My robiliśmy ten test.
• 30:34
  I ja się nie spuściłam, natomiast yy później zrobiliśmy
• 30:37
  ten sam test w warunkach na siłowni i okazało się, że się
• 30:41
  spuściłam i ja bardzo dużo tego sodu traciłam.
• 30:44
  Okazało się że. Cały problem polega na na tym,
• 30:48
  że jak było zimno to ja się nie pocę, więc co tu nie tracę, a
• 30:52
  jak jest ciepło co go tracę. Ja po prostu za dużo wtedy
• 30:55
  przyjęłam tego sodu, a było zimno, bo wieczorem nauczę było
• 30:59
  zimno i ja pamiętam, że tam właśnie mogło być to, że za dużo
• 31:03
  tego gdzieś tam przyjęłam i to zaszkodziło mi zaszkodziło na
• 31:06
  żołądek. Ale kryzysy były, ale minęło,
• 31:11
  więc minęło tak ta dziewięćdziesiątym kilometrze
• 31:14
  jeszcze płakała mojemu synowi, że bardzo idę z trasy, bo nie
• 31:17
  umie nic zjeść, a mój syn mówi, mamo, ale to ty gadasz, gdzie
• 31:21
  przecież miałeś tu tyle kilometrów.
• 31:23
  My tu dla ciebie przyjechaliśmy, żeby ci ten jedziemy do ciebie
• 31:26
  tam na punkt jakiś już raz nie pamiętam, na który wejść
• 31:29
  ogarnij, no coś ogarnęłam. A potem to już była bajka.
• 31:36
  Najpiękniejszy nie wiem to a tak piękna meta, że do dziś mam te
• 31:42
  dzieciaki. Oglądam w ten film.
• 31:44
  Masz filmik z mety super rodzina ci nagrała.
• 31:47
  Nie, właśnie nie właśnie, że film okazało się, że nagrali mi
• 31:51
  właśnie na utnę i tak miło się tak po prostu mieć.
• 31:55
  Zrobimy taki film, że po prostu no.
• 31:58
  Czyli oni nagrali tak top ten i ciebie.
• 32:02
  Nawet nie wiedziałam, że ten filmik jest, tylko ktoś dorzucił
• 32:05
  przez na internecie i po prostu mam tak pięknie z takim
• 32:09
  spowolnieniu po prostu. Samą dobrą energięściągać.
• 32:30
  I ze wszystkich. Super, to powiedz, kiedy ty
• 32:33
  zaczęłaś myśleć o tym gsb w takim razie po tym wydłużasz się
• 32:39
  co sezon to po prostu dublujesz niemalże dystanse, które
• 32:42
  biegniesz, a teraz to już w ogóle.
• 32:45
  No powiem szczerze tak pomysł GSB to był taki pomysł gdzieś
• 32:48
  tam kiedyś to w ogóle mi się wydawało kosmos.
• 32:51
  Ja pamiętam jak zaczynałam właśnie na początku to
• 32:54
  zaczynałam te moje biegi to pamiętam wtedy.
• 32:57
  Kamil klich z Rafałem bielawą zrobili sobie tą tego to GSBI
• 33:01
  jak ja to usłyszałam ja mówię boże to jest niemożliwe, czy to
• 33:04
  normalnie ludzie na takich dystansów to nie biegają, tym
• 33:07
  bardziej się kosmici a potem się tak złożyło, że akurat mieliśmy
• 33:10
  właśnie tam on jest Mikołaj takie spotkanie.
• 33:15
  Gdzie właśnie Kamil przyjechał? Ja patrzę.
• 33:17
  Kurczę, no to jest człowiek normalnie nie i zrobi ten filtr.
• 33:22
  Kurczę, no to się da, no i gdzieś tam jadą gdzieś tam w
• 33:25
  tyle głowy to to było i to tam się czasem gdzieś pojawiało po
• 33:29
  tym jak właśnie były rekord właśnie andżeliki, potem gdzieś,
• 33:32
  a to właśnie było coś takiego, że jak jak w tym roku ca
• 33:35
  Angelika zrobiła ten rekord, to wcześniej wygrała ten
• 33:39
  dolnośląski festiwal w biegu górskich, a ja wtedy też biegłam
• 33:43
  ten ten ja akurat do wiadomo, ja tam przebiegałam czas taki, że
• 33:46
  no powyżej 50. Ale też przebiega i pamiętam,
• 33:50
  ale stałam na podium o wogóle i tak sobie pomyślałam, mówię,
• 33:53
  kurczę, jak ona podium tu zrobiła?
• 33:55
  Te 500 km to już takie coś było. Kurczę, no a może nie i to tak
• 34:00
  gdzieś to się tam gdzieś tak przewijało w tych moich myślach,
• 34:04
  ale właśnie też nie pamiętam. Kiedyś właśnie właśnie jak wtedy
• 34:08
  byli wyzwoli na tym treningu to mówiłam co ja w życiu chcę
• 34:11
  osiągnąć, no co jeszcze w biegowym życiu oczywiście chcę
• 34:14
  osiągnąć. No to gdzieś tam wspomniałam o
• 34:17
  tym, że tak bym się marzyła to GSB, ale to było takie, że
• 34:21
  jeszcze nie był teraz u TBI jest coś tam coś tam, no ale jak
• 34:24
  zrobiłam utębę. To co Wojtek mogę mogę?
• 34:28
  No to mogę. Już mogę już zasłużyłam, no?
• 34:30
  Właściwie tak w zasadzie, że właśnie nawet pamiętam właśnie
• 34:35
  cała wizja tego, jak to ma wyglądać to pamiętam Wojtek i to
• 34:38
  tak on to tak widział, żeby to był supportem, bo ja oczywiście
• 34:41
  to widziałam w ogóle tak tak jak ja tu robię, zawsze nie gdzieś
• 34:44
  tam plecaczek założę i. Plecaka.
• 34:47
  I gdzieś tam ten natomiast wyszło takie wydarzenie, że ja
• 34:52
  przyrosło to w ogóle dla mnie to był.
• 34:54
  Kosmos pomału jak trwa. Jak wyglądała w ogóle
• 34:58
  organizacja tego biegu? Bo mówisz o supporcie rozumiem,
• 35:02
  że Wojtek ci pomógł tak razem z ekipą.
• 35:06
  Nie naprawdę miałam ekipę taką rewelacyjną, no wiadomo tam
• 35:11
  wiadomo szef, to ja się tu szefem był.
• 35:14
  Wiadomo Wojciech głowa mózg tej organizowała olka koszela, która
• 35:19
  powróciła nam atakują wypadku chyba 2 komputery.
• 35:22
  Nie ma w tej głowie w ogóle, ona to tak wszystko naprawdę
• 35:24
  rewelacyjnie tam porozpisywała. Potem oczywiście ja miałam
• 35:27
  fantastycznych ludzi, którzy po prostu pobie pomi pomagali tam
• 35:31
  wszyscy mieli swoją funkcję. Miałam Marcina, który też był
• 35:34
  kierownikiem supportu tamtych wszystkich pi SR układał miałam
• 35:37
  dziewczyny, które się no opiekowały regeneracja, miałam
• 35:40
  osoby, które się zajmowały moim odżywianiem, osoby, które
• 35:44
  zajmowały się moim masażem, więc dla mnie jak ja to przeczytałam
• 35:47
  najpierw ten cały Plan to ja mówię, boże, ale to dla mnie ja
• 35:51
  to kurczę, to jakiś. I tym bardziej nie no przecież
• 35:53
  miała taka amatorka, gdzieś tam biegam sobie po górach, no
• 35:56
  jagnię, no jak ten Plan został rozpisany, więc to wszystko tak,
• 36:01
  więc ja miałam taką takie emocje, że z jednej strony ja
• 36:04
  byłam zachwycona, a z drugiej strony byłam przerażona, bo nie
• 36:08
  ma się co czarować i widziałam ile ludzi się w to angażuje i
• 36:12
  zawsze gdzieś każdy olka my tu robimy dla ciebie coś tam
• 36:16
  naprawdę mamy z tego fan, ale ja gdzieś tam w sercu miałam coś
• 36:19
  takiego, że ci ludzie później stają swój czas, oni wzięli
• 36:22
  urlopy. I gdzieś tam jechali wszystko i
• 36:24
  to mówię dla mnie i teraz gdzieś tam muszę to przecież zrobić, bo
• 36:28
  przecież mimo wszystko nie mogę ich zawieść i to gdzieś.
• 36:32
  To było takie ciężkie, bo z jednej strony to też tak dziś
• 36:35
  wewnętrznie bałam się, czy sobie z tym poradzę.
• 36:38
  No ciężkie, ale z drugiej strony to jest jednak siła napędowa.
• 36:40
  Dodatkowa prawda dodatkowa motywacja?
• 36:43
  Bo w pewnym momencie mi to uzmysłowiło, że skoro oni to
• 36:46
  robią, to znaczy, że oni wierzą, że ja to zrobię, więc chyba
• 36:49
  mówię oni po prostu wierzą, że ja Jestem w stanie to zrobić,
• 36:51
  więc jeśli oni wierzą, no to przecież chyba musi mi się to
• 36:53
  udać nie. No więc było gdzieś takiego coś,
• 36:56
  że że ta wiara ich to tak jakby też oni ta wiara mi się
• 37:01
  udzielała. Ich wiara udzielała się.
• 37:03
  I to co oni robili tutaj emocje, które oni w to wkładali, to tak
• 37:07
  samo mi się udzielały i naprawdę siła w ludziach to jest
• 37:11
  niesamowite. Ja po prostu ich kocham
• 37:13
  wszystkich naprawdę zrobił taki kawał roboty i naprawdę to, że
• 37:19
  że udało mi się tak to zrobić, to naprawdę to jest ich zasługa,
• 37:23
  bo oni mnie po prostu tam nieśli w sensie nieśli, bo nogi nogi
• 37:28
  moje niusy natomiast. Duchowo i w ogóle tak to
• 37:31
  naprawdę. Czy uczestniczyłaś w ogóle w
• 37:34
  organizowaniu? To trasy noclegów, jedzenia,
• 37:38
  czegokolwiek, czy że tak powiem, przyszłaś na gotowe?
• 37:42
  To znaczy to było tak, że cały czas gdzieś tam byłam, też
• 37:44
  wiadomo, wszystko było razem, żeśmy ustalali, konsultowali tak
• 37:47
  dalej. No wiadomo, nocleg to
• 37:49
  wiedziałam, że my przyczepy treningowym mamy taką swoją,
• 37:53
  gdzie zawsze na wakacje jeździmy i ja już się uporałam, że to
• 37:56
  jednak będzie ten mój przyczepa i to był mega dobry pomysł, bo
• 38:01
  wiadomo to zawsze gdzieś kojarzyło się z tym moim domem.
• 38:04
  Więc to było takie miejsce, gdzie jak ja zawsze.
• 38:08
  I ciężkim dniu, bo ten dzień nie był łatwy, czasem czasem było
• 38:11
  lżejsze, czasem było trudniej, zawsze jak wracałam, to miałam
• 38:15
  takie uczucie, że wracam do domu i to było takie niesamowite.
• 38:19
  Potem były wszystkie te moje rzeczy.
• 38:20
  No wiadomo, jedzonko czy coś tam sobie organizowałam, bo tu
• 38:23
  wiadomo, ja mniej więcej wiem co jem, co lubię i tak dalej fill,
• 38:28
  natomiast byłem by niespodzianki, bo na przykład
• 38:31
  pizze mi przywieźli na jakiś punkt, gdzie to była wow.
• 38:33
  Niespodzianka, nie sobie takie rzeczy, których nie wiedziałam,
• 38:36
  a które gdzieś tam były. No.
• 38:40
  Więc w zasadzie no tak, natomiast wiadomo też, jeśli
• 38:44
  żeśmy tam na przykład, jeśli chodzi o tych o tych pejserów,
• 38:48
  to też tam wiadomo, pisałam do tych znajomych, pytałam się w
• 38:51
  zasadzie to jeszcze zanim się to wszystko też zaczęło, to też ja
• 38:54
  też pytałam tych moich znajomych, tych tych tą moją
• 38:57
  rodzinę biegową, czy oni mi po prostu gdzieś tam pomogą, więc
• 39:00
  jak im obiecali, że pomogą tak po prostu potem pozapisywali się
• 39:04
  zamfortowali mnie to było mega fajne.
• 39:07
  I nawet właśnie też znajomi, które dziś poznałam na biegach,
• 39:11
  bo właśnie i Mateusz, taki człowiek, który żeśmy się tam
• 39:13
  razem na pieniach poznali, że Marcin gdzieś tam na.
• 39:17
  Na autem byliśmy się spotkali i właśnie i właśnie też z tej
• 39:22
  naszej ultra Akademii Dawid na przykład ze mną bieg czy czy
• 39:26
  Marysia to tak z nim nie biegałam, to mieliśmy okazję.
• 39:28
  Pierwszy raz powiedz, ale weź też tacy, którzy właśnie
• 39:31
  biegaliśmy razem gdzieś tam po górach, jak w czasie treningu i
• 39:34
  tak dalej nie. No więc to byli tacy moi
• 39:36
  przyjacielu, który dostałam lat tak gdzieś tam w życiu się
• 39:39
  włóczyli, tu po górkach. Tam więc to było takie fajne, że
• 39:41
  było to urozmaicenie, że zawsze ktoś miał coś do powiedzenia,
• 39:45
  albo mogłam sobie pomniczeć, albo se mogłam pogadać albo.
• 39:48
  I do mnie mówili i to było takie mega mega fajne nie bo.
• 39:52
  No dobrze, to spróbuj nas przeprowadzić przez cały ten
• 39:57
  bieg cały proces. Stajesz na starcie, dotykasz
• 40:01
  czerwonej kropki włosa tym rozumiem, bo tam zaczynałeś.
• 40:05
  No i lecisz ile kilometrów zrobiłaś pierwszego dnia?
• 40:09
  Pierwszego dnia ciernia robiłam gdzieś około pierwszy 94 to
• 40:12
  pamiętam dokładnie 94. I właśnie tak przyjechaliśmy w
• 40:18
  ogóle do do włosa tego była piękna noc gwieździsta, więc ja
• 40:22
  mówię pogoda będzie bajka oczywiście lała jak zemra rano.
• 40:26
  I Mgła, ale powiem, że było tak fajnie.
• 40:29
  Właśnie pierwszy etap to zaczynałam.
• 40:31
  Właśnie zaczęłam wbijać z moim synem biegliśmy razem.
• 40:36
  No potem właśnie biegłam właśnie z Marcinem, potem znowu gdzieś
• 40:38
  tam z moim synem i ten i pamiętam, że było trochę błotka,
• 40:44
  bo to jak ten i pamiętam właśnie tak miałam takie buty ubócone
• 40:48
  jak żeśmy buty nas biegali do tak do ustrzyk, tak teraz do
• 40:52
  ustrzyk jak wybiegałam to po prostu mam tak ubłocona
• 40:55
  totalnie, że gdzieś tam uślizgnęła na tym błocie w
• 40:57
  spójniczka tego nie tak fajnie, że mijamy strumienie wejdę do
• 41:00
  strumienia to od razu jakby ktoś ją opłucze nie, a ja tutaj
• 41:04
  przybiegam, a oni na mnie czekają z prysznice.
• 41:06
  Po prostu w ogóle tam pisze kosmos.
• 41:08
  Nie mój mąż. Oczywiście jakbym powiedziałam o
• 41:10
  tym, że że pojedziemy na na taką wyprawę, to oczywiście
• 41:14
  wykombinował taki taki mały namiocik z małym prysznicem w
• 41:17
  takim przenośnym, więc po prostu miałam Luksus.
• 41:19
  Nie więc ja mówię, ale co byś oszaleli, gdzie tam prysznic?
• 41:21
  Powie tak. Gdzie?
• 41:23
  No dokładnie ja mówię, kurde tego, a ten, ale powiem szczerze
• 41:28
  fajnie, no wiesz jakaś świeżutka.
• 41:31
  Pobiegłam sobie dalej, więc fajnie fajnie, naprawdę i potem
• 41:35
  kombajn to tak i tam. Ja bym tak tam miałam spać,
• 41:38
  natomiast nie przespałam, nie wiem 10 minut to może było
• 41:40
  wszystko i nie umiałam w ogóle spać, bo jeszcze było za dużo
• 41:43
  emocji i też właśnie było takie, że ja cały czas tak jak żeśmy
• 41:46
  właśnie ten Plan umawiali. Mówię, kurczę, ale czy tam
• 41:48
  pierwszą noc? Może ja jednak pobiegnę?
• 41:50
  No bo ja wiem, że nie będę spała i tak dalej, no ale tutaj było
• 41:53
  takie zdecydowane, nie masz spać i koniec, no więc.
• 41:58
  Poleżałam, ale to naprawdę też bardzo dużo mi dało, bo mimo
• 42:02
  wszystko gdzieś to oczy odpoczęły, te nogi co coś tam
• 42:05
  troszeczkę tak zeszło z człowieka i i ten odpoczynek by
• 42:09
  mi potrzebny. No więc wiadomo rano komańcza i
• 42:11
  my ten właśnie pamiętam właśnie jak żeśmy biegli.
• 42:18
  No bo to właśnie akurat żeśmy jeszcze wracając, może tak
• 42:22
  jeszcze jak w Bieszczadach to pamiętam, że no też cały czas
• 42:26
  straszyli, że tym, że to niedźwiedzi i tak dalej nie.
• 42:29
  No więc mieliśmy z moim Mateuszem taki moment, że oboje
• 42:32
  żeśmy widzieli świeże ślady niedźwiedzia przed przęczą
• 42:35
  żebrak na szczęście niedźwiedzia żeśmy nie widzieli, aczkolwiek
• 42:40
  były takie tereny. Ja potem wykonam z takim moim
• 42:42
  kolegą sebastianem. I on czasem dziwnie gwizdał,
• 42:45
  dziwnie gwizdał. Ja mówię coś coś na rzeczy,
• 42:47
  potem okazało się, że był taki teren bardzo jednak gdzie te
• 42:51
  niedźwiadki takie lubią być aktywne?
• 42:55
  No ale przebiegliśmy szczęśliwie, więc, yy, no i
• 42:59
  oczywiście cudnie pogoda się w międzyczasie zrobiła nie, bo bo
• 43:02
  takie gwieździste, gdzie mijaliśmy tą granicę, ten mostek
• 43:06
  taki gdzieś się właśnie zaczynają te właśnie tak jak
• 43:09
  wykończą bieszczady zaczynają już ten deski niskie, łąkowy na
• 43:13
  to pamiętam w takiej niebo gwieździste piękne, pamiętam to
• 43:16
  było takie takie mega naprawdę w ogóle te, no co to wszystko i
• 43:20
  ten wschód słońca, potem jakby z tej komańczy rano to też.
• 43:24
  Mówię też, no co żeśmy pomyślmy? Startowałam potem.
• 43:28
  To była był dzień, kiedy chyba nie wiem, która to była trzecia,
• 43:31
  ale wiem, że że że wcześnie i właśnie akurat ten wschód słońca
• 43:35
  i on w taki piękny też człowiek od razu energii gdzieś tam
• 43:39
  cisnęłam dalej naprawdę, no i oczywiście na każdym punkcie to
• 43:43
  wiadomo gdzieś tam czekali, no tu z jakimś jedzonkiem tu.
• 43:47
  Zawsze. Co ile wy 100 m byli mniej
• 43:49
  więcej. Stopniowo jeździmy różnie,
• 43:50
  mieliśmy średnio między 18 20 km.
• 43:54
  Potem było coś takiego, że nawet bóg gdzieś tam pośrednik, gdzieś
• 43:57
  tam nawet 15, bo to potem zależy już po tym, jak się tam
• 44:00
  rozciągało, żeby nie było tam na przykład.
• 44:02
  Nie wiem. 30 parę to gdzieś tam jeszcze pośrodku, też czasem
• 44:06
  przychodzili gdzieś na te punkty.
• 44:07
  Wiadomo, nie wszędzie dało się dojechać, więc mieli jeszcze
• 44:09
  dodatkową robotę, bo musieli wiec na tą górkę.
• 44:12
  Ale to jak się zobaczy te buźki takie i tam czekają te
• 44:15
  dzwoneczki te latarki tam się widzi to czołówki.
• 44:18
  To jest takie niesamowite. To jest takie wrażenie, po
• 44:21
  prostu no ma magia, po prostu jest magia jak człowieka.
• 44:27
  Nie wiem, to wszystko tak naprawdę buduje, bo naprawdę
• 44:30
  czasem przychodzą takie momenty kryzysu, bo nie ma.
• 44:33
  Nie powiem też, miałam takie ciężkie momenty, gdzieś tam
• 44:36
  przyszły taki moment, że załóżmy już ten taka.
• 44:40
  Akurat 2 noce miałam tak, że szłam spać o godzinie, tam
• 44:43
  znaczy spać. Miałam postój gdzieś po godzinie
• 44:45
  między dwudziestą pierwszą dwudziestą drugą, czyli bardzo
• 44:47
  wcześnie. Więc ja miałam w ogóle problem
• 44:50
  zasnąć, gdzieś tam te oko zużyłam na chwilę i potem w
• 44:53
  środku nocy właściwie gdzieś tam wybiegałam i taki moment gdzieś
• 44:57
  tam nad ranem takiego znużenia jakby yy, bo to się tam
• 45:00
  pojawiało, no to to też trudno, czasem, żeby jeszcze jak gdzieś
• 45:04
  tam załóżmy, pamiętam krowiarki żeśmy wtedy robili.
• 45:06
  No to na przykład w ogóle taka Mgła też było coś zaczęło padać
• 45:10
  i to tak naprawdę człowiek jak gdzieś tam.
• 45:13
  Sprawiało, że gdzieś tam człowiekowi się to jest, to jest
• 45:15
  fajnie i taki kryzys się pojawiał.
• 45:18
  No i chyba największy kryzys miałam przed.
• 45:24
  Przed bystrą podhalańską to był taki moment, gdzie?
• 45:29
  No gdzie po prostu było ciężko, to coś takiej zasadzie było coś
• 45:34
  takiego, że yy biegłam jak już zbiegałam do.
• 45:41
  Rabki Zdrój to coś właśnie żołądek, wtedy mi coś zbuntowała
• 45:45
  się, wzięłam żelaza dam, ale widziałam, że mi nie wszedł i
• 45:48
  choć potem zjadłam tam jakąś zupkę i już jakoś ten to jakoś
• 45:52
  tak ten żołądek sobie coś tam nie radził za dobrze i pamiętam
• 45:57
  to za trochę zaczynałam cierpieć jakoś ten czas gdzie tam
• 46:01
  biegliśmy strasznie im się dużo już do tego kolejnego punktu i
• 46:05
  tak czułam, że naprawdę cierpię. No gdzieś po prostu czułam, że
• 46:07
  ten brzuch mnie bardzo gdzieś tam zaczyna mi dokuczać, ale.
• 46:11
  Nie wiem czy to już ten stres doszedł w tym momencie, bo
• 46:13
  wiedziałam jak to może się skończyć.
• 46:15
  Jak ty mówisz żołądek przestanie pracować i gdzieś miałam tak w
• 46:18
  głowie. Tak, pilnowałam tego, że muszę,
• 46:21
  ale naprawdę miałam problem cokolwiek zjeść, ale gdzieś tam
• 46:23
  skubałam kawałeczek bułki czy coś, żeby żeby jakoś dotrzeć.
• 46:27
  I pamiętam jak przybiegam do tej wyspy byłam taka no chyba
• 46:32
  wyglądałam słabo, bo z tego co potem opowiadali mi ten tom
• 46:35
  wiążą i zobaczyli to nie fajnie wyglądałam, ale pamiętam właśnie
• 46:40
  jak weszłam tego i taki mamy nowy mamy przepiękne zdjęcie
• 46:43
  takie zrobiło Tomek loska nam zrobił jak wchodzę z przyczepy i
• 46:49
  tam sobie mówi Mateusz w tych drzwiach ja z tej ciemności
• 46:52
  wchodzę to go ciepełka, oni tak przytula, nie.
• 46:55
  I ja pamiętam dosłownie tak, ja nie wiem, to było takie
• 46:58
  niesamowite, że tak jakby coś ze mnie wyszło tak jakby coś ze
• 47:01
  mnie spłynęło. Ja nagle poczułam taki spokój.
• 47:04
  No przecież wyśpisz jest, jesz będzie dobrze, nie będzie
• 47:07
  dobrze, ogarniesz się i już rano dalej i tak właśnie było nie
• 47:12
  tak. Pamiętam jeszcze w tej
• 47:14
  przyczepie jeszcze pamiętam był kuba misiak, on tym jakiś tam
• 47:18
  masaż zrobił, fajny to taki relaksacyjny, tutaj trochę te
• 47:22
  moje nogi to takie były tak poruszał i i właśnie zjadłam.
• 47:25
  Wtedy tak pamiętam dziewczyny te moje stópki to on zaopiekowały
• 47:28
  się naprawdę, one były kochane plus dziewczyny były po prostu
• 47:31
  kochane tam. One tak się no opiekowała ja ja
• 47:33
  mówię, ja nie pamiętam kiedy byłam ostatnio raz tak
• 47:35
  zaopiekowana. Więc ja mówię, ja się
• 47:37
  przyzwyczaję. Wracasz i to było takie i potem
• 47:42
  rano wszystko było super, nie i. Jesteś tam po iluś kilometrach
• 47:48
  wstajesz rano pewnie po jakimś po jakiejś krótkiej drzemce i
• 47:52
  jak ty się czujesz w ogóle jak twoje nogi nie są obolałe jak
• 47:57
  stopy jak jak ty to w ogóle czujesz wszystko?
• 48:00
  Znaczy ja powiem tak, ja się tego bardzo bałam.
• 48:02
  Właśnie ja mówię jak to będzie jak ja rano wstanę, przecież ja
• 48:04
  nie stanę na nogach, bo na ogół wiem jak to wygląda po moich
• 48:07
  wiekach sali, o jezu moje stopy, bo w stopy są zawsze najgorsze.
• 48:11
  I powiem szczerze tak wstawałam zawsze z takim tak niepewnie co
• 48:15
  ten. No więc tak wiadomo, te pierwsze
• 48:17
  kroki na ten rozruch, a potem jakoś jak zakładałam te buty to
• 48:21
  w magia by była w butach, bo jak ja je zakładałam wychodziłam i
• 48:25
  już widziałam, że już tam na mnie czekają.
• 48:26
  Wszyscy to ja nagle dobra trzeba zrobić robotę.
• 48:29
  No i dawaj i to był na tej zasadzie nie on się co
• 48:32
  zastanawiaj tylko trzeba cisnąć. Ale ten ból.
• 48:36
  Pojawiał się jakiś ból właśnie w stopach, albo.
• 48:39
  Powiem szczerze, że właśnie, że dzięki temu, że tak chyba dobrze
• 48:43
  o mnie dbali, to po prostu powiem szczerze, że moje nogi
• 48:46
  naprawdę super się spisały tak jak mówię, no stopy gdzieś tam
• 48:50
  zawsze bardziej było to ubite, ubite są, bo tam jak te
• 48:52
  kamienie. I tak dalej.
• 48:53
  Skarpetki pewnie myli stopy te wszystkie.
• 48:57
  Rzeczy i tak dalej, więc wiadomo wie, że to w ogóle było jakiś.
• 49:01
  Yy dla mnie to było takie, ale jak nie mówię dziewczyny, ale
• 49:03
  jak widzicie tu stopy, no bo to wiadomo to są takie rzeczy,
• 49:07
  które ja tak nie znam, więc dla mnie to było coś takiego nowego
• 49:10
  i ale potem już się przyzwyczaiłam już już te nogi
• 49:14
  dawałam już się. Nie.
• 49:15
  Bój tak już nie buntowałam się, że jak i ten nie no.
• 49:20
  I potem taki to jest, że było najfajniejsze w tym wszystkim
• 49:23
  taki dzień moich urodzin, w ogóle jak ja tam byłam na
• 49:27
  trasie, to właśnie w niedzielę miałam urodziny.
• 49:31
  I właśnie myślałam nad tym terminem to między innymi, bo
• 49:34
  najpierw miał być to maj, ale potem z jakichś tam przyczyn
• 49:37
  przesunięto. To było na na ten wrzesień i tak
• 49:39
  sobie pomyślałam, kurczę, takie małe szczęście, bo to to, że to
• 49:43
  w ogóle to to. To, że tam mogłam, powiedz, bo
• 49:47
  jedno, ale że spędzić dzień swoich urodzin, tak jak kocham
• 49:51
  uwielbiam. Na trasie ultra to w ogóle to
• 49:54
  kosmos przyjechali do Krynicy moi znajomi, przyjaciele i oni
• 50:00
  zrobili mi niespodziankę po prostu jak ja wbiegłam na ten
• 50:03
  punkt to po prostu baloniki, czapeczki 100 lat i w ogóle
• 50:07
  wyciskali mnie więc to ma taki to była taka niespodzianka,
• 50:12
  zwłaszcza, że parę dni wcześniej koleżanka do mnie pisała mówi
• 50:16
  olka, no to, bo wiemy, wiemy, że ty masz rodzinę, ale wiesz, my
• 50:19
  ci tam nie wyjdziemy przeszkadzać, bo wiesz, że tam
• 50:21
  masz swój cel tego, więc ja byłam.
• 50:23
  Że ani no ja wy nie to się spotkamy na spokojnie po całej
• 50:26
  im po całej tej imprezie mojej biegowej, a tu nagle po prostu
• 50:30
  wszyscy przyjechali i po prostu impreza.
• 50:33
  No tak oni się bawili o międzyczasie, coś tam jadłam, to
• 50:36
  mnie masowali w ogóle to, a potem żeśmy razem wszyscy
• 50:40
  wybiegli wszyscy u krynicę biegliśmy tym deptakiem, tyle
• 50:44
  hałasu narobili, bo to dzwoneczki coś tam.
• 50:47
  Ja mówię, oni ludzie myślą, że władzą drugi festiwal biegowe po
• 50:51
  prostu. Wspaniała atmosfera na tym biegu
• 50:54
  rzeczywiście nie dziwię się, że chciało ci się biec i.
• 50:57
  I zaliczać kolejne kilometry super.
• 51:01
  Pojawiały się jeszcze jakieś chwile trudne zwątpienia?
• 51:06
  Bólu. Nie wiem nie działającego
• 51:08
  żołądka, coś się działo. To znaczy, to nie działający
• 51:11
  żołądek, to była to był ten jeden jedyny raz, jeśli chodzi.
• 51:16
  Właśnie miałam takie 2 razy, że gdzieś tam to spanie gdzieś tam,
• 51:20
  ale tak jak mówię to było takie bardzo chwilowe, bo już tam
• 51:23
  wiadomo jak ktoś do mnie mówił, czy coś to ja już tam oczywiście
• 51:25
  wracałam w te swoje, zaczynałam się włączać do rozmowy i to już
• 51:29
  gdzieś tam i to jest fajnie odchodziło.
• 51:32
  I potem jeszcze miałam coś takiego.
• 51:37
  Jeszcze jak z ścianki z moim synem żeśmy zbiegali to też
• 51:40
  pamiętam tam był tak, który już tak technicznie i też tak
• 51:43
  właśnie robiłyśmy liście i tak śpiące i też tak pamiętam.
• 51:46
  Był taki moment takiego zamówienia.
• 51:47
  Mówię kurczę, jakoś tak ciężko mi wtedy było.
• 51:52
  Ale potem już było fajnie, to zawsze takie gdzieś tam.
• 51:55
  Yy nie mówię co, mam takie momenty, gdzie zawsze się ma
• 51:58
  gdzieś jakiś taki kryzys mały, ale to jakoś tak szybko miało,
• 52:02
  bo gdzieś tam już potem im bliżej mety, tym bardziej się
• 52:06
  chciało wyć. No bliżej już tego domu takiego
• 52:09
  domu domu i co jeszcze właśnie taki moment był fajny ta babia
• 52:16
  dla mnie to taka bawia to już było coś takiego, że jak weszłam
• 52:18
  tą bawią to tak poczułam się właśnie trochę jak w domu, bo
• 52:21
  tak jak już mówię kurczę. Już są nasze góry, to już znam,
• 52:24
  to jest ten i oczywiście gdzieś tam powrót na studia na te
• 52:27
  wszystkie moje wyprawy gdzieś tam poznałam ten ten tą trasę
• 52:31
  bardzo dobrze i to to też bardzo pomagało mi przez to, że ja
• 52:33
  czasem gdzieś tam wspomnieniami wracałam do tych do tych ten i w
• 52:38
  ogóle jak widzisz markowi szczawinach, to już w ogóle był
• 52:40
  taki taki fajny przywitanie, bo to w ogóle był kosmos, bo mój
• 52:45
  syn tam pobiegł sobie tam z dołu z krowiarek i on tam miał mi
• 52:50
  dostarczyć tam żele, jedzonko i tak dalej.
• 52:53
  No ja właśnie z moim właśnie akurat biegam wtedy z Marcinem,
• 52:57
  który właśnie był też kierownikiem tego supportu.
• 52:59
  Gdzieś tam czasem też gdzieś tam ze mną biegał.
• 53:01
  No i akurat mi się tą tą pawią razem zbiegali i nagle
• 53:04
  podbiegamy taki hałas mnie i tam wszyscy tam krzyczą to ja mówię
• 53:07
  co jest grane. Nagle okazało się, że mój syn
• 53:09
  powiedział jakiejś pani, że moja mama przybiegnie, bo ona tam
• 53:13
  robi te te tamte TGSB tam te 500 km jak to one jak wszyscy ten to
• 53:17
  ona tam zwołała tych wszystkich ludzi i po prostu oni mi zrobili
• 53:20
  taką taki. Wszyscy zacznijmy kibicować,
• 53:23
  ściskać tego. No właśnie ten Marcin, który
• 53:26
  przebiegał, w którym biegłam tam być, no to jakaś moja rodzina,
• 53:28
  trzeba coś, znajomi przybiegi, a ja mówię nie przyjęli w ogóle
• 53:31
  nie znam, nie więc to były takie fajne, takie mega jednak też
• 53:35
  właśnie ludzie na trasie, którzy gdzieś tam coś fajnego powiedzą,
• 53:38
  tacy są mili i ten to też jest mega i jeszcze coś fajnego.
• 53:42
  Temat też wymaga śmieszne, ja wiedziałam, że zacznę gadać, coś
• 53:46
  jednak kręcę. Właśnie wrócić takiego coś
• 53:50
  takiego, że. Właśnie nas właśnie byłam na tym
• 53:55
  markowi to na szczawnach to tak sobie pomyślałam, że ja bym tak
• 53:58
  patrzyłam na temu jeżeli co mi temat i przyniósł te moje
• 54:00
  słodkości i ja tak. A ja bym zupę zjadła, pomidorowo
• 54:03
  mnie i tak no to oczywiście mój syn poszedł, kupił mi tą zupę,
• 54:06
  ja ją zjadłam i potem poszłam do toalety i tak patrzę mówię
• 54:09
  kurczę ludzie jajecznicy jedzą i tak przychodzę i mówię potem to
• 54:12
  mówi marcinowi Marcin, słuchaj, ja mówię, kurczę, no to gdzież
• 54:15
  tam ludzie w południe to tak jaśnicę, kto to zamawia?
• 54:18
  Nie, a Martin ósma 50. Ja mówię aha wszystko w temacie
• 54:23
  nie, więc ja po prostu jak zaczęłam ten dzień o godzinie
• 54:26
  tam w północ hakiem, no to mi się już wydawało, że to już było
• 54:30
  południe nie, a tam okazywało się, że to jest poranek, więc to
• 54:33
  w ogóle ten. Czas gdzieś to zupełnie to
• 54:36
  inaczej płynęło. No właśnie jak byłaś już w
• 54:40
  swoich górach biegłaś nadal strakiem i czy wcześniej biegłaś
• 54:44
  strakiem czy jak w ogóle nawigowałaś na trasie?
• 54:46
  To znaczy, ja powiem tak, że w zasadzie to zawsze ktoś, z kim
• 54:50
  biegłam ta osoba miał ten trakt wgrany, dlatego, że ja sobie
• 54:54
  pilnowałam tych moich kilometrów, bo bałam się, że jak
• 54:57
  zegarek sobie wyłączę, to może mi gdzieś tam potem przełączyć
• 55:00
  sobie te trasy, więc zawsze ktoś tą tą trasę miał gdzieś tam i
• 55:04
  sobie po prostu. Na nawigowali mnie, prawda?
• 55:10
  Miałaś takie fragmenty, że biegłaś sama?
• 55:12
  Yy, nie za wszystkim znaczy było coś takiego, że zawsze było coś
• 55:17
  takiego, że ktoś mówił, że jeśli mam ochotę, powiedz sama dany
• 55:19
  odcinek, to mogę go pobiec, bo wiadomo, że opłacam tę część
• 55:22
  swoich te odcinku bardzo dobrze znałam, ale nawet tam mówię nie
• 55:26
  jak przyjechali specjalnie, żeby wam powiedz, to ja mówię, to
• 55:31
  pobiegnę. A jak potrwała takim takiej
• 55:33
  chwili? Na przykład, żeby sobie
• 55:35
  pomilczeć, to mówiłam, że ja sobie tak.
• 55:38
  Muszę sobie pomyśleć no i i wtedy po prostu też mogłam
• 55:42
  spokojnie medytować i tak dalej i.
• 55:45
  Naprawdę, ale ja lubię z ludźmi pięknie.
• 55:48
  Ja lubię ludzi po prostu. A jak jest ciężko?
• 55:53
  Masz jakieś swoje metody na. Zrelaksowanie się i nie myślenie
• 55:58
  o negatywnych rzeczach. Wolę tak po prostu staram się
• 56:02
  gdzieś przenieść w takie miejsca myślami, gdzie było mi dobrze
• 56:06
  albo było fajnie i naprawdę próbuję gdzieś tak, jakby
• 56:10
  przedstawić troszeczkę to myślenie gdzieś na inne tory,
• 56:13
  żeby nie nie koncentrować się nad tym.
• 56:16
  Wiadomo też czasem ciężkie, bo jak już coś naprawdę gdzieś tam
• 56:18
  boli i coś się czuję. No to trudno gdzieś tam też tymi
• 56:22
  myślami odbiegać, ale, ale próbuję dla mnie to jest takie
• 56:26
  najczęściej wracam z takimi, które lubię, które gdzieś gdzieś
• 56:30
  to taki fajny momentów, nie żeby gdzieś tam tym tą odbiec tą tymi
• 56:35
  myślami. Nie w tej chwili, która jest i
• 56:38
  która nie zawsze jest taka fantastyczna.
• 56:41
  Jak na końcu się czułaś tego biegu?
• 56:43
  Tam wiemy, że miałaś jakiś kryzys.
• 56:48
  Co miałam tak to było coś takiego, że właśnie jak
• 56:51
  zbiegałam z tantori to właśnie noga mi objechała i to jakoś tak
• 56:54
  nieładnie dosyć i poczułam takie bardzo mało przyjemne ukłucie
• 56:58
  gdzieś tam w koło kolana, nie wiem czy coś naciągłam czy nie,
• 57:02
  ale po prostu wiem, że o ile tam to podejście czy płaskiej był w
• 57:07
  miarę to to zbieganie to wyglądało tam po prostu ciężko i
• 57:10
  pamiętam, że właśnie końcówkę miałam z taką moją koleżanką,
• 57:14
  która mnie tak. Bardzo dzielnie tam właśnie
• 57:16
  opiekowała się mną. Yy, miałyśmy razem.
• 57:20
  Powiedz ostatni odcinek razem i właśnie mówię i mówię, Agnieszka
• 57:24
  zen zostawia nie pobiega. Czy była jeszcze podejście i tam
• 57:26
  ten kawałek takiego wypłaszczenia na różnicę było
• 57:29
  ok, natomiast ten zbieg to po prostu nie wiem, ja bałam się
• 57:33
  zbiegać, bo po prostu mnie to strasznie bolało i ja mówię
• 57:35
  kurczę, na sam koniec jeszcze sobie coś zrobię, więc po prostu
• 57:39
  tam grzecznie sobie dreptałam tak żeby zejść, no a potem już
• 57:43
  jak już poczułam. Ten to wypłaszczenie już ten
• 57:46
  asfalt, wiedziałam, że to już są tylko te ostatnie kilkaset
• 57:49
  metrów. No to już gdzieś tam też
• 57:51
  wyniosło, no ale był ten stres, bo to tak się wydaje, że już
• 57:55
  niby człowiek jest u celu, ale jednak to jest czasem tak niby
• 57:59
  tak blisko, a czasem jednak tak dalej.
• 58:01
  Na to spojrzeć. A powiedz jak biegłaś myślałaś o
• 58:05
  tym rekordzie cały czas czy czy to inni myśleli za ciebie?
• 58:09
  Powiem tak, u mnie było coś takiego, że ja ja byłam taka
• 58:12
  zadaniowa i ja wiedziałam, że gdzieś tam miałam ten wgląd
• 58:15
  wpisany, więc ja zawsze ja nie umiałam tego.
• 58:17
  Ja zawsze tak czy ja czy ja się jeszcze w tym moim planie i to
• 58:20
  było dla mnie podstawowe czy ja w danym dniu w danym etapie na
• 58:23
  danym odcinku. Ja generalnie rzecz biorąc nie
• 58:26
  nie koncentrowałam się w ogóle na całości, nawet jak zaczynałam
• 58:29
  to to zawsze miałam tak, że mam dzisiaj do zrobienia załóżmy. 4
• 58:32
  km albo 100 km. Ja koncentrowałam się na tym
• 58:35
  odcinku, który w dawnym dniu mam zrobić i dla mnie to było
• 58:39
  proste, to łatwiejsze. Bo gdybym ja o tym myślę, że mam
• 58:42
  jeszcze 300 do koniec, znaczy 400, potem 300, to mi byłoby
• 58:45
  ciężko. A tak to wiedziałam, że dzisiaj
• 58:47
  i tak by każdego dnia zaczynam nową przygodę.
• 58:49
  Czyli wstaję, zbieram się, idę, robię tą swoje zadanie i to było
• 58:54
  takie właśnie fajne. A miałaś takie momenty na
• 58:57
  przykład, że nie wiem zasiedziałaś się na punkcie i
• 59:02
  support ci mówi, chodź, olka musimy lecieć, bo rekord ucieka.
• 59:07
  Nie właśnie na ogół mówili, masz jeszcze czas?
• 59:10
  No właśnie to było tak, że to masz czas jest już jej.
• 59:12
  To było właśnie to, że za każdym razem się śmiałam, bo tak czasem
• 59:16
  gdzieś tam jeszcze straszna początku, jak gdzieś tam
• 59:18
  chciałam pogonić to mnie zawsze hamowali, ale poczekaj, nie
• 59:21
  spiesz się i masz jeszcze czas masz jeszcze czas a i wie tam
• 59:24
  gdzieś. Ee, ten i właśnie czasem na tych
• 59:27
  punktach wiem, że raz zaspałam. Właśnie raz spałam 10 minut, ale
• 59:31
  nie umiałam długo długo zasnąć i potem ja sobie, bo ja miałam
• 59:34
  swój budzik swój nastawiony i ja wstałam w 10 minut po tym moim
• 59:39
  budziku, natomiast wiadomo syntezjom budzik nastawiony w
• 59:42
  razie w, ale jeszcze jego nic, ale ja już widziałam mój 10
• 59:44
  minut, ja 10 minut, zaspałam. Boże, ja teraz nie zdążę ogarnąć
• 59:48
  i to był taki i to wiem, że mówię dzisiaj bym zaspałam,
• 59:51
  natomiast wszyscy mówią olka masz jeszcze czas, nigdzie się
• 59:54
  nie sprawdzi. Dzisiaj minus i.
• 59:56
  Dla mnie takie, że cały czas czy ja Jestem czy ja się wierzę w
• 1:00:01
  swoim limicie, którym miałem zrobić i to było takie dla mnie.
• 1:00:03
  Ważne, że wydany odcinek robić tak jak tam miałam to zrobić,
• 1:00:07
  żeby żeby się w tym zmieścić, nie.
• 1:00:10
  No tak jak mówisz o tym śnie, to raczej mówisz o problemach ze
• 1:00:14
  snem niż o tym, że było go za dużo, więc tak sumarycznie
• 1:00:19
  jakbyś miała podsumować ile spałaś w ogóle w trakcie tych 5.
• 1:00:22
  W ogóle no i tak se policzyłam mniej więcej, że chyba 6 godzin
• 1:00:25
  to był maks, tak? To to niedużo.
• 1:00:27
  No bo ja nie umiałam spać, bo niby ja tam miałam czas
• 1:00:30
  przeznaczony gdzieś tam na wspaniale to wiadomo w tym było
• 1:00:32
  i też jakieś tam kąpiel, jedzonko, coś tam.
• 1:00:35
  No wiadomo takie przygotowywanie się, więc to trochę, więc gdzieś
• 1:00:41
  tam jakiś masaż. No to już to wypadło, a ja potem
• 1:00:44
  jak miałam spać to tak jak mówię zajmie zasnęłam, to było
• 1:00:46
  przewracanie się gdzieś tam jeszcze było rykowiskowane raz
• 1:00:49
  tu właśnie tak jeleni ryczał, że po prostu nawet jak chciałabym
• 1:00:52
  tu nie umiałam zasnąć, bo gdzieś mi tam ten.
• 1:00:55
  I to nie daj się, to są takie emocje.
• 1:00:57
  Nie, no gdzieś tam próbowałam. No więc zdarzało mi się nawet
• 1:01:01
  wtedy, co te 10 minut to chyba po prostu to był Luksus dla
• 1:01:05
  teraz z jednej strony. Że te 10 pewnie wszyscy się
• 1:01:08
  cieszyli, że ty trochę śpisz dłużej niż niż to jest
• 1:01:12
  przewidziane takie najpiękniejsze momenty z tej
• 1:01:14
  trasy, jakie pamiętasz. Chyba wszystkie były piękne, nie
• 1:01:19
  najpiękniejszy znajomych. No to właśnie te te wszystkie
• 1:01:22
  takie chwile, gdzie właśnie. Trudno je zaraz powiedzieć.
• 1:01:28
  Po prostu było pięknie było tych emocji, bo tyle na różnych
• 1:01:32
  etapach tej trasy, że że trudno, że trudno tak.
• 1:01:38
  Łatwiej powiedzieć te cię te, które były trudne, bo było ich
• 1:01:41
  niewiele, natomiast te, które były piękne, było tak dużo, że
• 1:01:44
  trudno je wymienić. A na mecie jak się poczułaś?
• 1:01:48
  Jaka była atmosfera na mecie i? I co poczułaś tam i jak oni mnie
• 1:01:52
  przywitali, po prostu miałam szampana rozlali gdzieś tam w
• 1:01:56
  ogóle przyjechali. Oczywiście wszyscy właśnie ci
• 1:01:59
  moi znajomi moją przyjechała, moja córka za moją wnusią, bo ja
• 1:02:02
  w ogóle mam wnusię taką maleńką maleńką i teraz będzie miała za
• 1:02:05
  tydzień 4 miesiące. I jak tak się strasznie
• 1:02:08
  cieszyłam, że w że też przyjechała na temat też, że ja
• 1:02:11
  mogłam przytulić, bo to jest takie, to jest takie też nawet
• 1:02:14
  doświadczenie dla mnie w życiu, bo zostałam babciu, bo więc.
• 1:02:18
  Takie. No więc ja byłam mega szczęśliwa
• 1:02:21
  jak ona w bajkę mogłam przytulić tam przy tym tablicę stałam i
• 1:02:25
  tak dalej. No to takie było mega
• 1:02:28
  wzruszające, tak jak mówię, no zobaczyłam wszystkich tych moich
• 1:02:31
  yy znajomych wszystkich, którzy tam się mną właśnie i opiekowali
• 1:02:35
  tych wszystkich moich znajomych, którzy mnie gdzieś tam wspierali
• 1:02:37
  i wiedziałam też o tym, bo to jeszcze oprócz tego, że ja tam
• 1:02:40
  wiadomo, że ja swoje tam biegłam i byli ludzie wokół mnie, którzy
• 1:02:44
  tam ciągle mnie gdzieś tam pomagali i i byli ze mną.
• 1:02:47
  To jeszcze była masa ludzi, którzy mnie wspierali, tak.
• 1:02:52
  Nomentalnie tak duchowo to to też było dla mnie takie mega
• 1:02:55
  ważne i ja o tym wiem, bo naprawdę tyle ludzi mnie tam
• 1:02:58
  wspiera i właśnie. Yy i takich przyjaciół i
• 1:03:01
  bliskich znajomych z tego ultra, której Akademii też mega dużo
• 1:03:04
  takiego wsparcia i w ogóle dla mnie to jest tyle ty.
• 1:03:09
  Ja mówię to tyle dobra, tak, ja ja właśnie ja to nieraz
• 1:03:12
  powtarzałam właśnie na tej trasie też powtarzałam, że ja to
• 1:03:16
  Jestem szczęściara, bo jak się ma takich ludzi to można robić
• 1:03:20
  wszystko po prostu w życiu, bo każde marzenie można spełnić,
• 1:03:24
  jeśli się ma po prostu ludzi, którzy są są przy mnie i i to
• 1:03:28
  jest takie najbardziej chyba niesamowite.
• 1:03:32
  Ja Jestem szczęśliwa no. Tak, absolutnie, ale patrząc na
• 1:03:38
  to, jaką jesteś osobą. To szczęście jest w pełni
• 1:03:42
  zasłużone i to, że ci ludzie z tobą są, są dlatego, że myślę
• 1:03:46
  tym też bardzo dużo dajesz. Ciepła i uśmiechu także
• 1:03:50
  wspaniale. No dobrze, słuchaj, to powiedz
• 1:03:54
  trochę o tym, bo ty masz ambitne plany, jak słyszałem, zawsze
• 1:03:59
  miałaś. Gdzie teraz biegowe twoje drogi
• 1:04:04
  uciekają, gdzie myślami uciekasz?
• 1:04:06
  Może tak, do którego lasu i no jaki dystans?
• 1:04:09
  No powiem szczerze jeszcze niesprecyzowanym dokładnie
• 1:04:12
  swoich planów. Bo na razie o tym raz się
• 1:04:15
  cieszysz się? Sukcesem powiem tak, pierwszy
• 1:04:17
  raz sobie obiecałam i to właśnie też też powiedziałam sobie i
• 1:04:21
  zresztą wszystkim moim Bliskim, którzy mnie znają i wiedzą, że
• 1:04:25
  ja takie miałam momenty, że. Jak ja robiłam coś fajnego, a
• 1:04:31
  potem zamiast się tym cieszyć to już szukałam sobie kolejnego
• 1:04:33
  wyzwania. I właśnie wracając właśnie do
• 1:04:36
  tego mojego zeszłorocznego gutenberg, kiedy naprawdę
• 1:04:39
  powinnam być mega mega szczęśliwa i cieszyć się i
• 1:04:42
  celebrować to wydarzenie, bo to było mega ważne, to ja od razu
• 1:04:47
  się zapisałam na kolejny bieg, wtedy to był Baran Trail,
• 1:04:52
  oczywiście tam mnie tak wycierało za proszeniem
• 1:04:55
  wymarzłam naprawdę hipotermia. No naprawdę było źle, więc ja
• 1:05:00
  mój syn nie zobaczę na tym 100, ja na 100 czterdziestym
• 1:05:03
  kilometrze i on mówi. Mało dasz radę, że przez telefon
• 1:05:05
  mi dzwoni półciśniesz, a jak on mnie zobaczył to tylko
• 1:05:08
  powiedział, dobrze wracam, no po prostu wyglądałam tak źle i
• 1:05:11
  potem miałam zamiast tej radości z tego, że udało mi się coś to
• 1:05:15
  miałam taki jednak gdzieś tam gorzej, żeby była, że coś mi się
• 1:05:18
  nie udało i teraz jak robiłam to GSB to powiedziałam sobie nie
• 1:05:23
  teraz będę się cieszyć, zrobiłam w końcu 500 km mogę się tym
• 1:05:28
  cieszyć. Nie to celebrować i będę się z
• 1:05:30
  tego powodu cieszyć i na razie nie będę sobie myśleć nic
• 1:05:34
  nowego, aczkolwiek planów mogły sporo, bo tych wieków jest tyle,
• 1:05:38
  że chciałoby się po prostu powiedz.
• 1:05:41
  No wszystko by się chciało wybiegać, wszystko by się.
• 1:05:44
  Chciało tak, a masz w tej chwili jakiś taki już jak się
• 1:05:47
  nacieszysz tym GSB masz jakiś jeden taki wymarzony na przykład
• 1:05:51
  bieg, bez którego sobie nie wyobrażasz, żebyś miała go nie z
• 1:05:53
  Nie zrobić. Jest.
• 1:05:56
  Coś takiego? A.
• 1:05:57
  Dużo mam takich wieków. Nie no to.
• 1:05:59
  Musisz wybrać, przynajmniej nie wiem jak nie jeden to 3, no.
• 1:06:02
  Znaczy nie teraz powiem tak, no znaczy przede wszystkim.
• 1:06:06
  No miałam, powiedzmy, że sobie pomyślałam o tym, że chciałabym
• 1:06:09
  zmówić na wtę, bo mam znowu te 100 100 z tą i myślałam sobie,
• 1:06:14
  że może tam chcę wrócić, ale z drugiej strony tak się
• 1:06:17
  zastanawiam jak tam byłam i fajnie było, czy tego tak nie
• 1:06:21
  zostawić, a nie nie znali sobie czegoś innego.
• 1:06:25
  Co też było fajnie, no i teraz ten turniej co był.
• 1:06:28
  No powiem szczerze, że to mnie też korci.
• 1:06:32
  To jest. Takie.
• 1:06:35
  No tylko ja mówię to musiałabym z tą moją wysokością w sobie
• 1:06:38
  troszkę, bo dla mnie to to co zawsze myślę, że to też może dla
• 1:06:42
  mnie być wyzwani znowu ta wysokość nie więc.
• 1:06:46
  Ale bardzo bardzo mnie te rejony, yy gdzieś tam, no
• 1:06:50
  chciałam jakiś wiek Rumunii powiedz, bo kiedyś tam byłam,
• 1:06:53
  też chciałam sobie tam wrócić. Powiedziałabym, jeżeli cię, a ja
• 1:06:57
  nie, no i jeszcze mam taki mały, bo jeszcze mam takie małe
• 1:07:01
  wyzwanie, bo właśnie wyzwanie zawsze mówię, trzeba sobie
• 1:07:04
  naleźć Plan długoterminowy, bo wiadomo to są krótkie, no i na
• 1:07:09
  przykład sobie pomyślałam. Zbieram też właśnie takie biegi,
• 1:07:14
  które są kwalifikacją do Western State.
• 1:07:17
  Wiadomo, że tam dlatego, że mi powiedzieli, że tam szanse, żeby
• 1:07:19
  mi wybrali, to jest tam 0,0 ile ileś procenta, więc sobie mówię
• 1:07:24
  tak no, że w sumie jak zacznę sobie jak sobie postawię taki
• 1:07:27
  cel to przyznam przez może 10, 20 albo dłużej to będę miała po
• 1:07:31
  prostu co zbierać, bo to jest styl długoterminowy, bo tam
• 1:07:35
  szanse, że wybiorą to może za 20 lat może może mnie wybiorą mnie.
• 1:07:39
  Dokładnie tak, ale cel jest. Cel jest, no więc.
• 1:07:44
  To jest bardzo, to jest bardzo dobry pretekst.
• 1:07:46
  Posiadanie takiego dalekosiężnego prawie
• 1:07:49
  nieosiągalnego celu, bo dzięki temu po prostu masz taką większą
• 1:07:52
  motywację do biegania. Nie też kiedyś tak miałem z
• 1:07:55
  jednym biegiem to bardzo to bardzo pomaga.
• 1:07:58
  No dobrze, słuchaj. A jeszcze się chciałem podpytać
• 1:08:02
  ciebie o ten trening, wiesz przed samym GSB jak on wyglądał,
• 1:08:05
  bo powiedzieliśmy o tym, że że Wojtek zmienił twój trening i za
• 1:08:09
  i wróciłaś do 40 km i podejrzewam jakiejś sprawności,
• 1:08:12
  może jakiś rower się pojawił, może coś?
• 1:08:15
  A jak to wyglądało samo twarde przygotowanie przed gsb jakie
• 1:08:20
  robiłaś kilometraż i jakie dodatkowe miałaś zajęcia?
• 1:08:24
  Nie robiłam jakiś strasznie dużych wybiegań, bo to w
• 1:08:28
  zasadzie była było tak, że potem moim lawaredo, no to właśnie
• 1:08:32
  potem się okaże, że ta moja farycena bardzo poleciała w dół
• 1:08:35
  i i te wyniki nie były za ciekawe, więc są priorytet to
• 1:08:39
  było wrócić do. Do.
• 1:08:43
  Do tego, żeby mi to zdrowie jakoś takie, żeby wrócić do tej
• 1:08:46
  formy, powiedzmy, żeby to zdrowie było.
• 1:08:48
  Był taki moment, że ja oczywiście ja miałam, bo ja
• 1:08:51
  oczywiście sobie już dużo rzeczy wymyśliłam sama od siebie, że
• 1:08:55
  jakby to może bym sobie zrobiła, może taki szlak albo taki albo
• 1:08:59
  może taki wiek, żeby troszeczkę sprawdzić na tym dłuższym
• 1:09:02
  dystansie, zobaczyć jak to jest nawet tak treningowo zrobić
• 1:09:07
  sobie ci. Najpierw myślałam sobie właśnie
• 1:09:09
  na ten bieg 7 szczytów, może się zapisać, potem sobie tam, no
• 1:09:12
  więc wiadomo gdzieś tam, no ale wiadomo moje zdrowie jednak.
• 1:09:16
  I moje wyniki pokazały, że jednak niestety muszę wrócić do
• 1:09:20
  do tego, żeby to zdrowie było. Zresztą Wojtek powiedział, że ja
• 1:09:23
  już się Jestem taka wybiegana, że on się o to moje wybieganie
• 1:09:26
  nie martwi. Yy, no więc naprawdę, bo ja jako
• 1:09:31
  tako dużo wy wybiegałam w tym roku, bo i właśnie przygotowania
• 1:09:34
  właśnie na maraton się przygotowałam, bo przecież sobie
• 1:09:37
  wymyśliłam tak, bo ja po 10 latach yy wróciłam na asfalt i
• 1:09:41
  właśnie to też było coś takiego. Ja zawsze się śmieję, że ja
• 1:09:44
  trenerowi czasem tak tylko coś zasugeruję, że dobrze by było
• 1:09:47
  zrobić i to jest tylko takie moja sugestia, ale to potem już
• 1:09:50
  się robi to to, to to gdzieś tam wychodzi, że to jest do
• 1:09:53
  zrobienia. I ja po 10 latach gdzieś tak
• 1:09:56
  mówię, kurczę, no bo może bym poprawiała tą swoją życiu.
• 1:09:59
  Na tym maratonie nie, ale tak tylko sobie wspomniałam, a potem
• 1:10:02
  jak już zaczął się te moje treningi na płaskim, to mówię
• 1:10:04
  nie, ja chcę biegać po górach nie no tylko, że że zrobiłam tą
• 1:10:09
  życiówkę, udało mi się 10 minut, poprawiłam ją.
• 1:10:13
  Mam teraz. 3 34 no super, no więc dla mnie to było takie też
• 1:10:20
  mega. No że po 10 latach wchodzę
• 1:10:22
  gdzieś tam, no na na asfalt i to mi wyszło nie, aczkolwiek do
• 1:10:27
  wycieczki dla mnie treningi, bo meta nie były dla mnie ciężkie,
• 1:10:30
  bo wiadomo góry to jest zupełnie inna historia.
• 1:10:33
  Natomiast yy asfalt tak wymagało mi dużo tego takiego płaskiego,
• 1:10:38
  gdy naprawdę mega dużo wy wybiega i pół płaskim.
• 1:10:41
  Ja to kiedyś robiłam, ale ja tylko to znałam, a teraz jak już
• 1:10:44
  poznałam czym mogą być góry to ja naprawdę dostawałam te góry
• 1:10:47
  nagrodę, bo to było tak, że jak te ciężkie interwały na tym
• 1:10:50
  stadionie, które nieraz kończyły się, że płakałam i się
• 1:10:53
  przyznaję, że ja płakałam czas na tym stadionie, bo ja bardzo
• 1:10:56
  chciałam co zrobić jakoś fajnie, a czasami nie wyszło to potem
• 1:10:59
  gdzieś tam. Interwał popłakałam sobie znowu
• 1:11:02
  interwał popakał sobie to tak, ale.
• 1:11:05
  Interwały robiłaś? No bo to wiadomo tam
• 1:11:08
  szybkościówki różne tam. Na minutowe 3.
• 1:11:11
  Minuty i minutówki i były 4 setki i były pięciominutówki,
• 1:11:15
  potem dziesięciominutówki tempa, nawet różne były.
• 1:11:18
  Ja po prostu wiadomo, że w pewnym wieku to jednak te te
• 1:11:22
  szybkie treningi są ciężkie, bo wiadomo, no ultra nie wymaga
• 1:11:28
  takich aż takich. Ten natomiast to jednak dla mnie
• 1:11:31
  to było takie mega ciężkie. Ale ale wymyśliłam sobie, no
• 1:11:37
  więc konsekwentnie nie już potem trzeba, bo ja mam coś takiego,
• 1:11:41
  że. Potem nawet jak uważam, że to
• 1:11:44
  był głupi pomysł to powiedziałam, nie powiedziałam,
• 1:11:46
  że tak to to muszę konsekwentnie.
• 1:11:47
  Sorry cierpcia jak żeś chciało nie więc jak pobiegam w
• 1:11:51
  Bratysławie zrobiłam tą życiówkę to wam przeszczęśliwa nie.
• 1:11:57
  Nie wracasz do maratońskiego to. Nie.
• 1:12:00
  Ja znaczy, powiedzmy tak nigdy nie mówi nigdy i to już chyba z
• 1:12:04
  doświadczenia wiem, że jak zaczynam, że nigdy na coś nie
• 1:12:06
  wrócę, to zawsze gdzieś tam wracam, więc nie wiem co co
• 1:12:11
  jeszcze. Wymyślę nie wiadomo, co ci
• 1:12:12
  wpadnie na głowę, no to będziesz miała ochotę.
• 1:12:14
  A co tam, czy 30 zrobię? No właśnie fajnie.
• 1:12:19
  To też jesteś ogromną inspiracją, bo wiele osób.
• 1:12:24
  Wiek dla nich jest jakąś tam przeszkodą albo wymówką, albo
• 1:12:27
  mówię tego nie zrobię, bo PESEL tamtego nie zrobię, bo PESEL.
• 1:12:31
  Jesteś wspaniała, bo ty w ogóle się tym nie przejmujesz.
• 1:12:33
  Masz plany na Western State za 20 lat i to jest wspaniałe, no.
• 1:12:38
  No 100 mi nastolat na przykład? Co byś powiedziała takiej
• 1:12:40
  osobie, która się przyjmuje wiekiem i mówi, że już nic w
• 1:12:43
  życiu nie osiągnie, bo jest to już nie jej czas minął.
• 1:12:46
  Jak to jest tylko wymówka? Ja uważam, że marzenia można
• 1:12:49
  spełniać w każdym wieku. No wiadomo, no to jest, no
• 1:12:55
  trzeba po prostu chcieć. Trzeba w to uwierzyć, że się da,
• 1:12:57
  że że wiadomo, no no też bym chciał mieć milet, bo sobie
• 1:13:01
  myślę, gdybym miał mniej lat, to bym jeszcze miała więcej
• 1:13:03
  biegania bardzo, a tak to już tego biegania jakby nie patrzeć
• 1:13:08
  troszeczkę mniej mi zostało, zawsze mówię, zawsze się boję,
• 1:13:13
  że zabraknie im, wie życia na to, żeby przybywać wszystko to
• 1:13:15
  co bym chciała, bo. I się patrzy na to właśnie z
• 1:13:19
  perspektywy człowieka, który już ma te ja 53 lata miałam teraz,
• 1:13:23
  no i tak ten czas ucieka i tak człowiek ma tą świadomość, że
• 1:13:26
  jeszcze by to chciał zrobić to to to, a wiadomo, ten czas
• 1:13:30
  ucieka i to i to jest tak z jednej strony, że bardziej
• 1:13:34
  człowiek docenia, doceniam to co mam, to co zrobiłam i doceniam
• 1:13:38
  każdy dzień, który mogę mam przed sobą, z którego mogę się
• 1:13:43
  cieszyć. I to jest takie, nie wiem.
• 1:13:46
  Po prostu uważam, że. No to jest ta kwestia
• 1:13:48
  nastawienia, żeby cieszyć się życiem tym co się ma.
• 1:13:53
  I chyba wtedy jak człowiek ma tą radość taką no to gdzieś tu tam
• 1:13:57
  nie wiem, przyciąga się, nie wiem, tak zawsze myślę, że
• 1:14:00
  człowiek przyciąga to, co chce w życiu, jak chce się cieszyć,
• 1:14:04
  żeby żeby było okej, no to chyba gdzieś tak, no widzę to po
• 1:14:08
  ludziach, które spotykam, że przyciągam samych fajnych ludzi,
• 1:14:12
  to znaczy, że że chyba nie wiem. No tak, to jest, to jest
• 1:14:17
  absolutnie wspaniałe twoje podejście.
• 1:14:19
  Ale wyczuwam taką nutkę żalu, że masz obawę, że nie wybiegasz
• 1:14:23
  wszystkich możliwych kilometrów i że w końcu.
• 1:14:27
  Yy wiek cię pokona, ale z jednej strony tu mówisz, a z drugiej
• 1:14:31
  strony jakby do końca w to nie wierzyła.
• 1:14:34
  To znaczy tak nie chodzi. Może może nie chodzi o to, że
• 1:14:37
  wiemy pokona w sensie, że ja. Będę nagle, bo zawsze się żeśmy
• 1:14:42
  się śmiali, bo jak dostałam babcią, no to tak mówię.
• 1:14:44
  Kurczę, teraz Jestem babcią, no to tak, to zawsze mówimy, ale
• 1:14:48
  wiesz co moje sobie nie wyobrażam, żeby się tak z
• 1:14:50
  babciała dokładnie nie. Ja ja sobie z siebie też tak nie
• 1:14:53
  wyobrażam, żebym nagle tak miała zrezygnować z takiego aktywnego
• 1:14:57
  trybu życia i zająć się wiadomo, kocham moją wnosi i dla niej
• 1:15:01
  najlepszą babcią jaką mogą być. Ale jej pokażę też to, że fill
• 1:15:05
  są marzenia i że trzeba je wspominać i to też właśnie taki
• 1:15:08
  przekaz fill, który fill. No chciałabym właśnie dla niej
• 1:15:12
  też między innymi mieć, że właśnie najważniejsze, żeby
• 1:15:14
  chciałabym mieć marzenie i za tym trzeba podążać całe życie,
• 1:15:17
  bez względu na to, czy siema. Kurcze, ale nie wiem.
• 1:15:19
  Lat 20, 40, 50 czy nawet więcej fill.
• 1:15:23
  Ja się martwię, bo wiadomo fill, że te fill czasu braknie.
• 1:15:26
  No bo to wiadomo, że nasze życie gdzieś tam ma te ograniczenia.
• 1:15:30
  Wiadomo, chciał się żyć wiecznie, ale ten fill i to jest
• 1:15:34
  taki ten nie raczej nie myśl o tym, że nagle bym miała przestać
• 1:15:37
  biegać, no bo już mam tyle lat właśnie.
• 1:15:41
  Dopóki można, dopóki będę mogła, dopóki będzie zdrowie mojej nogi
• 1:15:44
  będą chętne będą chciały. No zresztą nie mają wyjścia.
• 1:15:48
  Nie mówmy się w ogóle, jak żyjemy aktywnie.
• 1:15:51
  Mamy ogromną dużo szczęścia, że w ogóle biegamy, to jest wiesz,
• 1:15:57
  no, wiele osób nie jest w stanie, więc z różnych powodów,
• 1:16:01
  więc jest to absolutnie to jest coś, za co trzeba dziękować
• 1:16:05
  codziennie. Ja to doceniam mega dla mnie to
• 1:16:08
  jest. No cieszę się, że poznałam coś
• 1:16:11
  takiego jak właśnie bieganie jak góry i.
• 1:16:14
  Dla mnie to jest taka odskocznia w ogóle.
• 1:16:15
  Góry to dla mnie są taką dla mnie to był taki pewna takim
• 1:16:19
  pewnym etapie życia. To był też taki.
• 1:16:21
  A z liliatą uciekałam jak miałam ciężko, bo czasem miałam tak
• 1:16:24
  ciężko gdzieś i jak potrzebowałam właśnie gdzieś to
• 1:16:28
  właśnie w to Górze i tak zawsze myślałam, że on to tak to
• 1:16:30
  wszystko jakby nie wiem, wydawało mi się one to rozumieją
• 1:16:33
  i ja stanę. Wracałam zawsze z takim jakimś.
• 1:16:37
  Z taką jakąś dawką takiego takiej nowej chęci czy działania
• 1:16:41
  do do robienia czegoś i taka siła.
• 1:16:45
  Ale to w górach zawsze byłaś, prawda?
• 1:16:47
  Jak miałaś dzieci, to też chodziłaś z nimi w góry.
• 1:16:50
  To powiem szczerze jak miałam dzieci.
• 1:16:52
  Zapraszam dzieci nadal masz, ale jak wychowywać?
• 1:16:55
  Dzieci, myślę, że niewiele chodzicie o tych górach,
• 1:16:57
  częściej żeśmy wyjeżdżali wyciągami.
• 1:16:59
  Ja powiem tak, ja ze swoją nadwagą nie miałam łatwo, gdzieś
• 1:17:03
  tam się wczogać pod górki, aczkolwiek pamiętam jak wam.
• 1:17:07
  Tak wciąż z Mateuszem, jak wam to weszłam na śnieżkę, to
• 1:17:09
  pamiętam to to był. To był taki jakiś taki.
• 1:17:12
  Yy, ten więc się śmieje, że Mateusz teraz też ma taką
• 1:17:16
  zajawkę na te góry gdzieś to gdzieś to mu zostało chyba.
• 1:17:20
  No ale raczej tak nie nie, nie chodziliśmy za dużo, właśnie po.
• 1:17:23
  Górkach. Ciągnęło cię w.
• 1:17:26
  Góry czy mijam góry lubiłam bardzo, natomiast jak mówię, no
• 1:17:29
  mało po tych górach kiedyś tak chodziłam.
• 1:17:32
  Czyli. Się przez bieganie.
• 1:17:35
  Tak jak poznałam właśnie tym bieganie, zwłaszcza tu ultra i w
• 1:17:39
  ogóle. To to jest.
• 1:17:40
  Nie masz wrażenia, że to jest tak, jakbyś nie wiem.
• 1:17:43
  Czek drugie życie dostał po prostu.
• 1:17:44
  Tak tak, po drugiej, trzeciej i w ogóle kolejne no.
• 1:17:49
  No nic, ola, dziękuję ci bardzo za spotkanie.
• 1:17:51
  Ogromną inspiracją jesteś dla mnie osobiście i myślę, że dla
• 1:17:55
  wielu osób też jak się z tym czujesz w ogóle, że inspirujesz
• 1:17:59
  tyle osób. No to jest taki trudny pytanie,
• 1:18:05
  jeśli naprawdę inspirujące, ja naprawdę Jestem mega się cieszę,
• 1:18:09
  że mogę być inspiracją dla ludzi, bo to jest chyba fajne.
• 1:18:13
  Yy, to jest jakiś wzruszający. W ogóle powiedz mi ciężko.
• 1:18:19
  Nie wiem. Dziękujemy ci za twój uśmiech i
• 1:18:23
  za twoją siłę i obie swoją energię rozsiewała coraz dalej.
• 1:18:29
  Mam nadzieję, że może to nagranie się trochę przyczyni do
• 1:18:33
  tego, że ludzie cię poznają i poznają twoją energię i i ten
• 1:18:37
  pozytyw, który niesiesz ze sobą. Dziękuję bardzo dziękuję.
• 1:18:41
  Dziękuję bardzo, że nie zaprosiłeś.
• 1:18:43
  Naprawdę mega się cieszę. Mega się cieszę, że mogą
• 1:18:46
  opowiedzieć o tym może trochę autycznie, ale tak jak mówię są
• 1:18:49
  trochę tak emocjonalna, że czasem te emocje przemawiają
• 1:18:53
  walki przeze mnie, ale naprawdę się cieszę i naprawdę uważam, że
• 1:18:59
  takie moje przez fajnie z dzisiaj naprawdę wspominajcie
• 1:19:01
  swoje marzenia, bo to jest to jest taka siła i i cieszcie się
• 1:19:06
  każdym dniem, bo to jest po prostu.
• 1:19:09
  Dar od losu po prostu móc być móc coś robić fajnego w życiu,
• 1:19:13
  móc cieszyć i. I jeśli inspiruje tych ludzi, to
• 1:19:17
  naprawdę to jest mega mega mega radość dla mnie, że tak może
• 1:19:21
  być. Dziękuję bardzo wszystkim
• 1:19:23
  dziękuję tobie. Dziękuję pięknie opowiedziałaś o
• 1:19:26
  tym po swojemu, czyli najlepiej jak można było dzięki bardzo.
• 1:19:30
  Dziękuję. Bardzo do widzenia cześć.
• 1:19:38
  I to była właśnie ola milczarek. Uprzedzałem was, że dawka
• 1:19:42
  inspiracji autentyczności będzie spora.
• 1:19:45
  Oli można pozazdrościć uśmiechu i korzystania z każdego dnia,
• 1:19:48
  ale również przyjaciół, którzy pomagają jej te niemałe bądź co
• 1:19:51
  bądź marzenia spełniać. I to też jest niezwykłe,
• 1:19:55
  niezależnie od naszych wewnętrznych starań, motywacji i
• 1:19:58
  nastawienia. Siła drzemię w zespole.
• 1:20:01
  Pozdrawiam was serdecznie i do usłyszenia w następnym odcinku,
• 1:20:04
  tym razem do podcastu wracam Marek szraowiak, aby opowiedzieć
• 1:20:08
  o tym, jak w. Tu został gigantem i ukończył
• 1:20:11
  450 kilometrowy tor de glassie do usłyszenia następnym razem
• 1:20:16
  buźka pa.