Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Kryptonim SHORT DOG 🐕 Bajka dla dzieci (Lukrowy Przekręt I) | Felek Wafelek (PFW_055)

Transcript

Kryptonim SHORT DOG 🐕 Bajka dla dzieci (Lukrowy Przekręt I) | Felek Wafelek (PFW_055) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski. Wyobraź sobie Swarzędz 11
0:05
listopada powietrze pachnie rogalami świętomarciński mi tak
0:08
mocno, jakby ktoś rozsmarował lukier po całym mieście, a bruk
0:14
błyszczał jak cukrowe lodowisko i właśnie w taki dzień dzieje
0:18
się coś, co nie powinno się wydarzyć nigdzie, bo oto jamniki
0:24
te nisko zawieszone mistrze sprytu.
0:28
Nagle zaczynają robić po bruku szur szur brzuchem.
0:33
Jakby świat urósł o centymetr, a one skurczyły się o 2.
0:38
Tylko że w tej historii nic nie jest przypadkiem.
0:42
Słuchacie felek, wafelek i lukrowy przekręt.
0:45
Część pierwsza kryptonim szort dog, a jeśli jesteś tu pierwszy
0:50
raz felek, to czekoladowy wafel detektyw, który wie jedno
0:55
słodycz bywa przynętą, a spryt. Ratunkiem.
0:59
Zanim wejdziemy pod stół stolarski i zaczniemy mierzyć
1:02
świat od spodu, ogromne podziękowania dla patronów,
1:06
dzięki którym ten odcinek powstał dla mamy darii róży oraz
1:11
jej młodszej siostry matyldy. Dziękuję wam za wsparcie i za
1:16
kakao, po którym tropy robią się wyraźniejsze, a odwaga mniej się
1:22
kruszy. Gotowi to teraz razem 3 oddechy
1:27
z jamnikowego kodeksu jam sido wdech, wydech.
1:32
Wdech. Wydech.
1:35
Wdech. Wydech.
1:38
Na czekoladowym tropie zaczynamy, jeżeli felek stał się
1:42
już znajomym głosem w waszym domu, zaobserwujcie nasz kanał i
1:46
zostawcie ocenę, to dla nas najmilszy sygnał, by opowiadać
1:51
dalej, a jeśli chcecie wesprzeć przygody felka, możecie postawić
1:55
mu symboliczne kakao na patronite.
1:57
Ten mały gest daje nam wielką moc do tworzenia kolejnych
2:01
historii na czekoladowym tropie link znajdziecie w opisie,
2:05
dziękuję, że jesteście częścią tego świata.
2:08
Swarzędzu 11 listopada powietrze nie miało zwykłego zapachu.
2:13
Ono miało zapach podstępu, rogale świętomarcińskie
2:17
pachniały tak mocno, że bruk wydawał się lekko słodki.
2:22
Masło kręciło się w nosie jak wiatraczek.
2:25
Lukier błyszczał na stoiskach jak małe lodowiska, a biały mak
2:29
wyglądał jak rozsypane perełki, które ktoś zgubił w pośpiechu i
2:33
właśnie wtedy pojawił się on felek.
2:36
Wafelek przyjechał kulinarno detektywistycznie, czyli.
2:41
Szybkim krokiem z wafelkową czapeczką i z nosem tak blisko
2:44
lukru, że gdyby lukier miał magnes.
2:46
Felek już by się do niego przykleił na czekoladowo
2:50
rogalowym tropie powiedział to głośno, bo felek miał taką
2:54
zasadę, jak coś pachnie dobrze, to trzeba to ogłosić światu.
2:59
Świat zresztą wyglądał na zadowolony.
3:01
Ludzie nosili paczki dzieci podskakiwały, a ktoś krzyknął
3:06
jeszcze jednego i dodatkowe 2 na wynos szelek, aż się uśmiechnął
3:10
brzmiało znajomo. Trochę jak jeszcze jeden
3:13
cukierek, tylko na szczęście tutaj chodziło o rogale.
3:17
Już miał zrobić pierwszy inspekcyjny chrupek w stronę
3:20
stoiska. Kiedy zauważył coś dziwnego,
3:24
coś, co nie pasowało do święta do lukru, do uśmiechów i do
3:28
bruku. Jamniki było ich kilka niskie,
3:33
długie z oczami, czujnymi jak latarki, ale zamiast maszerować
3:37
dumnie jak w paradzie one poruszały się inaczej, szur
3:42
szur. Brzuchem o bruk felek mrugnął
3:46
raz drugi. Jamniki szły tak, jakby podłoga
3:51
nagle podskoczyła i próbowała je złapać za łapy, co kilka kroków
3:56
zatrzymywały się, pochylał y głowy i patrzyły na bruk, jakby
4:00
sprawdzały, czy on urósł. A potem znów.
4:06
Szur szur. To wyglądało nie jak spacer,
4:11
tylko jak tajna misja. Agenci przy ziemi nisko
4:16
profilowo ostrożnie w skupieniu, felek odsunął się od rogalowego
4:21
stoiska o pół kroku, bo w głowie zapaliło mu się małe światełko,
4:26
takie czekoladowe. Aha, coś tu się święci i tym
4:31
razem nie chodzi o święto marcińskie rogaliki.
4:35
I wtedy zobaczył coś jeszcze. Przy jednym stoisku stała stara
4:40
drewniana miarka do pomiaru ciata tak z błędem, bo ktoś
4:45
pisał w pośpiechu, miarka była jak linijka gigant, a dzieci
4:49
przykładały do niej paczki z rogalami i śmiały się, czy
4:53
paczka jest wysoka jak tata? Jeden jamnik rudy z miną i ja
4:58
wszystko liczę, podszedł, stanął, dumnie, uniósł pyszczek
5:03
i spojrzał na kreskę, którą jeszcze wczoraj nazywał moja
5:07
długość. Ej wczoraj nosem sięgałem trochę
5:11
wyżej mruknął jamnik do siebie kreska była wyżej, a jego brzuch
5:17
był niżej. Co pisnęła jakaś dziewczynka
5:23
piesek się skurczył. Felek poczuł, jak w jego
5:27
wafelkowej czapeczce coś robi klik i właśnie wtedy zobaczył
5:32
dziewczynkęróże. Róża miała tablet w różowym
5:36
etui, nie takim zwykłym, tylko takim, które wyglądało jak
5:40
dowództwo w miniaturze. Naklejki anime.
5:43
Matematyczne znaczki, mała rakieta i coś, co przypominało
5:47
wykres, ale mogło być też kotem w przebraniu paraboli obok niej
5:52
podskakiwała matylda, ewidentnie młodsza siostra, jakby miała w
5:56
nogach sprężynki i w głowie 100 pomysłów naraz.
6:00
A trochę dalej, w cieniu warsztatu stały dumnie 2 jamniki
6:04
perła i Zosia. Spokojne uważne, takie, które
6:09
nie muszą mówić głośno, żeby było wiadomo, że są tu u siebie.
6:14
Róża podeszła do felka szybko, ale bez paniki, jak ktoś, kto ma
6:18
Plan? To ty jesteś felek, prawda, choć
6:22
szybko to nie jest dzień na przypadkowe rogale.
6:25
Felek zamarł w pół kroku. Przypadkowe rogale to brzmiało
6:30
groźnie, jakby rogal mógł wyskoczyć zza rogu i powiedzieć
6:34
bęc. Ja ja nigdy nie odmawiam
6:38
zaproszeń. Powiedział to z tym swoim
6:41
uśmiechem, który zwykle oznaczał nowa przygoda.
6:45
Matylda tylko mrugnęła do niego jak mały agent chaosu, który wie
6:49
coś więcej. Jamniki poprowadziły go do
6:52
warsztatu stolarskiego. Z zewnątrz wyglądał normalnie
6:56
drewno, zapach dębu, lakier, świeże trociny rozsypane jak
7:00
złota posypka. W środku było ciepło i pachniało
7:04
tak, że felek aż zrobił. Mmm nosem.
7:08
Ale jamniki nie poszły do swoich legowisk nie poszły do stołu
7:12
roboczego, one poszły prosto do jednego masywnego, dębowego
7:17
stołu i wtedy stało się coś, co felek lubił najbardziej coś, co
7:22
wyglądało zwyczajnie, a było sprytne, niski jamnik z miną
7:27
wiecznego sprawdzam, podszedł do nogi stołu.
7:31
W tej nodze był sęk taki zwyczajny, jakby natura
7:34
umieściła go tam przypadkiem niski dotknął sęka łapą klik.
7:41
O wyrwało się felkowi. W nodze stołu wysunęła się
7:46
cienka listewka, potem jeszcze jedna i jeszcze.
7:51
Cyk cyk cyk. Z boku pojawiły się ząbkowane
7:56
schodki, małe jak dla kogoś, kto umie chodzić nisko, a na końcu
8:01
mini zjeżdżania tak zjeżdżalnia z drewna dla agentów niskich
8:08
agentów. Ukryte przejście szepnęła
8:12
matylda z dumą, jakby to była jej ulubiona zabawka i
8:16
największy sekret świata jednocześnie.
8:19
Felek nachylił się i zajrzał w dół, w środku było ciemniej, ale
8:23
nie strasznie. Raczej tajemniczo jak w książce,
8:28
w której ktoś właśnie przewrócił stronę i powiedział, no to teraz
8:31
zaczyna się prawdziwa część. Perła podeszła bliżej, spokojna
8:36
jak zawsze. Felku uważaj na brzegi, tu się
8:40
wchodzi nisko. Felek skinął głową misje
8:45
brzmiały lepiej niż przypadkowe rogale zszedł po schodkach,
8:49
ostrożnie tup, tup, potem sisk, ale kontrolowany bardzo
8:55
kontrolowany, prawie jakby ćwiczył to całe życie.
9:00
Na dole. Regał z deskami obrócił się
9:04
powoli jak biblioteczne drzwi, drewno zaszumiało cicho, jakby
9:08
samo mówiło. I nagle felek znalazł się w
9:12
miejscu, które nie miało prawa istnieć pod stołem.
9:17
Niezależna instytucja służb kanapowo obronnych w skrócie
9:22
nisko. Łał, słodko powiedział felek z
9:26
podziwem i faktycznie baza była niska, ale sprytna ściany
9:32
wzmocnione deskami mapy swarzędza po naklejane jak
9:35
plasterki sera na kanapce nitki pineski karteczki były podsłuchy
9:41
pod obrusowe małe urządzenia, które wyglądały jak okruszki, a
9:46
pewnie słyszały pół miasta. Wentylacja ciągnęła się w Górze
9:50
jak mini metro z kratkami i tunelami, w których aż chciało
9:54
się szeptać. Na ścianie wisiało motto duże,
9:59
proste i tak jamnicze, że felek poczuł respekt.
10:03
Im niżej mierzysz, tym więcej, widzisz słodko, po raz drugi
10:08
mruknął cicho. Róża przeszła obok niego bez
10:12
zatrzymania, jak ktoś, kto nie ma czasu na wow.
10:16
Matylda już kręciła się przy skrzynkach, jakby szukała
10:19
przycisku do uruchomienia fajerwerków.
10:23
Perła sprawdzała kąty Zosia, skanowała wzrokiem bazę, a
10:27
jamniki rozeszły się na swoje miejsca.
10:29
Jakby ktoś dał niewidzialny znak, felek już miał rzucić
10:33
słodkie myślenie. To rozwiązanie.
10:36
Kiedy zauważył jamnika o kryptonimie miski.
10:40
Niski stał przy ścianie i wyglądał jakby siedział niżej
10:44
niż zwykle. Nie chodziło o to, że siedział.
10:47
Chodziło o to, że był jakby bliżej podłogi.
10:52
Jakby ktoś mu zabrał kawałek wysokości, jakby jego brzuch
10:56
dotykał ziemi szybciej niż powinien.
11:00
Felek zmrużył oczy Róża zauważyła jego spojrzenie.
11:04
I zanim felek zdążył zapytać, zanim matylda zdążyła rzucić
11:08
dowcip, zanim ktoś zdążył udawać, że wszystko jest
11:12
normalne, Róża powiedziała twardo.
11:15
Masz rację. Zrobiła krótką pauzę, taką, w
11:19
której w bazie dało się usłyszeć nawet trociny, jakby spadały w
11:23
myślach. I to jest nasz problem.
11:28
W bazie nisko wszystko było już jasne, jamniki nie udają
11:33
niskich, one naprawdę tracą długość, a my musimy zachować
11:37
spokój, zebrać fakty i działać. Zrobiło się cicho.
11:42
Tak cicho, że felek usłyszał własne myśli, a jego myśli miały
11:46
teraz jeden smak. Niepokój z odrobiną lukru.
11:51
Wszyscy patrzyli na niskiego. Miski patrzą na treningową
11:56
kanapę, kanapa stała spokojnie jakby nic nie wiedziała, że
12:00
właśnie stała się podejrzanym numer.
12:03
Jeden miski zrobił krok, drugi naprężył łapki, podniósł
12:09
pyszczek i spróbował wskoczyć. Hop i nic.
12:15
Nie było eleganckiego lądowania na poduszce, nie było nawet
12:18
ślizgu było za to miękkie, bardzo jamnicze plask.
12:26
Miski odbił się i wylądował na brzuchu.
12:30
Ja ja nie sięgam pyszczkiem do kanapy.
12:34
Zosia zmrużyła oczy perła nie powiedziała nic, tylko jej ucho
12:39
drgnęło, jakby złapało sygnał z niewidzialnego radaru.
12:44
Matylda spróbowała rozbroić atmosferę.
12:47
Może po prostu ktoś tu zjadł za dużo smaczków?
12:51
Smaczek tu smaczek tam i nagle puf jamnik w wersji kulkowej to
12:58
miało być śmieszne i było. Przez pół sekundy.
13:02
Bo potem odezwał się jeden jamnik z tyłu, ja nie mogę być
13:06
kulką i drugi jak my mamy się chować za słupkiem.
13:12
Niski przełknął ślinę. Za słupkiem z takim profilem o
13:17
nie, o nie tylko nie to. Róża weszła na krzesełko obok
13:23
tablicy, bo dowódca powinien być widoczny nawet jeśli jest tylko
13:27
20 cm wyżej uniosła rękę ja mszido.
13:34
Słowo uderzyło w salę jak dzwonek na przerwę wszystko na
13:38
sekundę stanęło. Nawet matylda przestała
13:40
podskakiwać. Felek szepnął do matyldy coto.
13:45
Jamniczy kodeks opanowania i współpracy odpowiedziała cicho.
13:49
Matylda jak emocje skaczą? Ja mszidoje sprowadza na ziemię.
13:55
Róża spojrzała na felka krótko jakby sprawdzała, czy nowy
13:58
rozumie zasady gry. Felku u nas najpierw spokój,
14:04
potem fakty, potem ruch. Felek przełknął ślinę i mruknął
14:09
jak do siebie, żeby też mieć zasadę w kieszeni.
14:13
Fakty ponad hipotezy. Róża od chrząknęła.
14:19
Zasada pierwsza jamniki ustawiły się same, trochę krzywo, bo
14:23
panika jeszcze im siedziała w łapach, ale już próbowały.
14:27
Jamnik nie ocenia kałuży przed nimi łapami, jeśli nie wie,
14:31
gdzie kończy się ogon. Kałuży nie ocenia, powtórzyli,
14:37
jeśli nie wie, gdzie kończy się ogon dodała Zosia.
14:42
Zasada druga ogon to antena honoru, nie machasz nim w
14:47
panice. Baryłka powiedział to z takim
14:50
przejęciem, że aż jego ogon drgnął, po czym szybko go
14:54
przytrzymał. Zawstydzony perła dopowiedziała
14:57
spokojnie. Agenci.
15:00
Oddychamy 3 oddechy, wdech, wydech.
15:05
Wdech. Wydech.
15:09
Wdech. Wydech.
15:12
I nagle brzuchy jakby trochę odpuściły, jakby ktoś poluzował
15:17
niewidzialny pasek. Zasada trzecia powiedziała Róża,
15:21
a głos miała już mniej śmieszny, bardziej drużynowy partnera, nie
15:27
zostawia się na otwartej podłodze nigdy.
15:31
Nigdy powtórzyli wszyscy felek też.
15:38
Na sekundę było dobrze i wtedy tabletróży zrobił pik pik.
15:43
Ekran sam się podświetlił na ekranie pojawiła się twarz kici
15:47
0 1 elegancka, chłodna, perfekcyjna, taka jakby wszystko
15:52
było policzone do ostatniego piksela.
15:56
W tej samej sekundzie kratka wentylacyjna nad stołem odpraw,
15:59
zrobiła klap i wypadła z otworu, wysunęła się łapka, potem druga
16:06
a potem głowa to był mruczysław Czarny kot z muszką plamką na
16:11
szyi wynurzał się powoli teatralnie jakby właśnie
16:14
zaczynał swój występ. Trzepnął drobny pyłek z łapki
16:18
jakby stał na czerwonym dywanie, kot stanął na stole z miną jakby
16:23
stół należał do niego od zawsze. Och, wybaczcie ten skromny
16:28
sufitowy debiut, przyszliśmy ostrzec, zanim będzie za krótko,
16:34
to znaczy za późno. Róża nie drgnęła.
16:39
Spojrzała raz na tablet, raz na kota.
16:42
Ostrzeżenia lubią fakty. Co tam macie?
16:46
Kicia 0 1 na ekranie uśmiechnęła się minimalnie, nie ciepło
16:51
nieprzyjaźnie tak jakby już znała odpowiedź.
16:55
A felek poczuł w brzuchu coś jeszcze coś, co nie było lukrem
16:59
ani rogalem. To było wrażenie, że ktoś
17:02
właśnie podkręcił światło nad sceną.
17:05
Kot przyłożył łapkę do piersi, jakby grał rolę zatroskanego
17:09
bohatera. Och, pani dowódco, fakty mamy i
17:13
to takie, które skracają humor szybciej niż złe cięcie w
17:17
filmie. Kicia 0 1 odezwała się chłodno z
17:21
ekranu, proszę nie panikować. Panika źle wpływa na wyniki.
17:27
Matylda aż otworzyła usta, żeby rzucić coś złośliwego, ale perła
17:31
położyła jej delikatnie łapkę na ramieniu tylko na sekundę
17:35
wystarczyło. Jam sido nadal trzymało bazę w
17:39
szeregu, kot machnął ogonem elegancko, przejdźmy do sedna,
17:44
mamy dla was materiał. Na ekranie tabletu pojawiły się
17:50
obrazki nie żadne prezentacje, takie proste, żeby nawet dziecko
17:54
mogło je zrozumieć. Pierwszy obrazek szczur w Białym
17:58
fartuchu, drugi tablica z sylwetką jamnika i precyzyjne
18:03
matematyczne wyliczenia. Trzeci wielkie, grube litery,
18:08
układające się w napis Short dog.
18:12
Miski przełknął ślinę tak głośno, że felek był pewien, iż
18:16
usłyszała to nawet wentylacja. Kryptonim szort dog powiedziała
18:21
kicia 0 1 tajna operacja mająca na celu zredukowanie przewagi
18:26
jamników w terenie. Wiemy to, bo szczurzy oddział
18:30
rad od dawna jest na naszym radarze kod dodał aksamitnie.
18:36
To super tajny Plan, który ma sprawić, że jamniki będą coraz
18:39
krótsze i bardziej okrągłe, a tym samym bezużyteczne jako
18:44
agencja nisko. Baryłka warknął z
18:47
niedowierzaniem rad te kanałowe szczury.
18:52
Kod westchnął dramatycznie. Tak, szczury tes kanałów z
18:58
brudnych zamiarów opracowały niecny Plan pozbycia się was
19:02
waszej przewagi. Felek powąchał powietrze Jeszcze
19:06
raz brudne zamiary powinny pachnieć kanałem, a tutaj
19:11
pachniało gładko salonowo jak w eleganckim sklepie z poduszkami.
19:19
Róża nie dała się wciągnąć w ton.
19:21
Obrazki lubią opowieści. Ja lubię fakty.
19:25
Skąd to macie? Kot uniósł brwi urażony jak
19:29
artysta, któremu kazano płacić rachunki.
19:32
Z obserwacji z wysokości z góry widać lepiej.
19:38
I wtedy kot sięgnął pod muszkę, jakby miał tam kieszonkę na
19:41
rekwizyty, wyjął maleńką rolkę mikrofilm taki drobiazg, że
19:47
wyglądał jak zwinięta nitka. Położył go na stole, odpraw z
19:51
delikatnością. Jakby to był kawałek złota.
19:55
Proszę oryginały materiał do analizy.
20:00
Róża nie dotknęła od razu, najpierw spojrzała, potem
20:04
spojrzała na kicie 0 1, potem nam ruszy sława mruczysław
20:09
odwrócił się do wentylacji, jakby to były normalne drzwi i
20:12
już na odchodne dodał coś, co zabrzmiało prawie szczerze i
20:17
jeszcze jedno jesteśmy z wami, bo my też jesteśmy ofiarami.
20:23
Wszyscy spojrzeli na niego naraz mruczysław westchnął ciężko.
20:28
Kocimiętka zniknęła całe zapasy. Matylda aż pisnęła kto kradnie
20:36
kocimiętkę? Mruczysław spojrzał na nią z
20:39
miną tragedii domowej. Ktoś, kto chce chaosu, a kod bez
20:45
kocimiętki jest emocjonalnie niestabilny.
20:49
Perła tylko mruknęła. Mhm.
20:53
Kicia 0 1 uśmiechnęła się minimalnie na ekranie.
20:58
Dziękujemy za współpracę. Proszę zachować spokój i działać
21:01
racjonalnie. Pyk połączenie się urwało,
21:06
mruczysław już wchodził do wentylacji, ale Jeszcze raz
21:09
odwrócił głowę. My swoje zrobiliśmy ostrzegliśmy
21:14
teraz wasza kolej. Klap kratka wróciła na miejsce.
21:20
W bazie zrobiło się cicho, tyle że teraz była to Cisza cięższa,
21:25
taka, w której każde słowo mogło zrobić plusk jak kamyk.
21:29
W kałuży baza wróciła do swojego naturalnego stanu półmrok,
21:34
kanapa, przysmaki i głowy. Pełne myśli tylko, że teraz te
21:39
myśli były ciężkie. Felek stanął na środku i przez
21:43
chwilę po prostu patrzył. Na łapki na brzuchy na to jak
21:47
jamniki co chwilę zerkają na podłogę, jakby bały się, że
21:51
ziemia znów podrośnie. Czyli z waszą długością jest coś
21:56
nie tak? Powiedział ostrożnie felek.
22:00
Miski spojrzał na niego jak na kogoś, kto wypowiedział zakazane
22:04
słowo. Nie mów tego, jakby to było
22:07
normalne długość, to jest status, długość jamnika to
22:12
honor. Baryłka od chrząknął.
22:16
Ja zawsze byłem długi w duchu. Matylda ści szyła głos.
22:23
A jak się jeszcze trochę skrócicie to będę was nosić w
22:27
kieszeni. W kieszeni pisnął niski.
22:32
Agent w kieszeni to koniec jamniczej cywilizacji.
22:37
Felek uniósł dłonie, dobra fakty, ponad hipotezy, sprawdźmy
22:42
fakty. Róża usiadła przy biurku i
22:45
wyciągnęła mikrofilm, położyła go na czystej deseczce jakby
22:49
bała się, że jeśli dotknie go bez myślenia, to sama wpadnie w
22:53
czyjąś opowieść. Sprawdzimy, co nam podrzucili i
22:57
dlaczego? Perła stała obok jej ucho
23:01
drgnęło nerwowo. Felek przeszedł do kącika przy
23:04
miskach, niski, kręcił się przy metalowej misce, jakby
23:08
sprawdzał, czy miska też się nie zmniejszyła.
23:11
I wtedy felek zobaczył to obok misek na drewnianej podłodze.
23:15
Coś się rozlało. Fioletowe maziste, jakby ktoś
23:21
upuścił bardzo gęsty sos. Felek przykucnął.
23:26
O, a to co? Róża spojrzała perła natychmiast
23:31
zrobiła krok bliżej. Felek zauważył małą fiolkę
23:35
drobniutką, jakby mogła się schować w okruszku na etykiecie
23:40
czarne litery s 3, 2 5. To jakiś sos do smaczków mruknął
23:47
felek, ale sam sobie nie wierzył.
23:51
Perła drasnęła się za uchem, mały gest, taki, który mówił
23:55
więcej niż całe przemówienie. Róża wzięła fiolkę w chusteczkę,
23:59
jakby trzymała coś, co może zareagować na emocje.
24:05
S 325 powiedziała wolno numer. Seria.
24:12
Matylda zmrużyła oczy. S jak szort, czyli krótki.
24:19
Miski aż przysiadł, jakby to słowo mogło go jeszcze bardziej
24:22
skrócić. Felek pochylił się bliżej i
24:25
zauważył coś, co nie pasowało do fioletu na nakrętce w rowkach
24:30
był drobniutki, biały pyłek, ledwo widoczny jak posypka.
24:37
Felek nie powiedział, nic, wziął fiolkę na sekundę, przybliżył do
24:41
nosa, zrobił długi wdech. I nagle w głowie felka wskoczyły
24:46
na swoje miejsca zapachy jak klocki, lukier, czysty blat,
24:51
piekarnia, święto, nie kanał, nie, brud, nie szczurzy tunel.
25:00
Felek oddał fiolkęróży bez komentarza.
25:02
Czasem najlepsze, co detektyw może zrobić, to nie gadać od
25:06
razu. Róża odłożyła fiolkę obok
25:09
mikrofilmu perła odpalaj. Na ścianę padło ciepłe światło
25:14
projektora mikrofilm poszedł w ruch.
25:18
Na ścianie pojawiły się mini obrazki, szczury, klatki,
25:23
symbole, fiolki, pieczątki rad. Wszystko było oczywiste za
25:31
oczywiste, idealnie skadrowane jak instrukcja oto winny proszę
25:37
uwierzyć. Niski drgnął.
25:41
A więc to oni. Baryłka dodał przerażonym
25:45
głosem. Na pewno jakaś substancja,
25:48
najpierw brzuch szur szur, potem trudniej wskoczyć na kanapę.
25:53
Róża patrzyła na obraz, a potem na fiolkę, a potem znowu na
25:57
obraz palce zacisnęły się na szkle tak mocno, że fiolka cicho
26:01
pstryknęła. A ja im wierzyłam powiedziała w
26:05
końcu. Oj ten szrama, szef ekipy rad,
26:10
przecież mieliśmy układ. Felek poprawił czapeczkę jakby
26:14
przełączał tryb, bo jeśli ktoś podrzucił dowód, który boli, to
26:19
znaczy, że ktoś bardzo chce, żeby bolało.
26:22
A to już nie była sprawa o długość, to była sprawa o
26:25
zaufanie. Róża stała przy tablicy z
26:29
mapami, a jej tablet leżał na stole odpraw jak serce bazy
26:34
ciche, ale gotowe pompować informacje w każdą stronę.
26:38
Perła sprawdzała łączność. Zosia krążyła przy wentylacji,
26:42
jakby sufit mógł mieć uszy, a matylda kręciła się w miejscu,
26:46
bo jej nogi nie umiały stać spokojnie, kiedy w powietrzu
26:49
wisiała tajemnica. Felek wciąż miał w głowie biały
26:53
pyłek i zapach piekarni i wiedział jedno, zanim zacznie
26:57
się wielkie dedukowanie trzeba zrobić rzecz prostą.
27:02
Potwierdźmy skalę powiedział felek.
27:04
Jeśli skracanie działa na jednej jamniki, to pewnie działa na
27:08
więcej, a wtedy wiemy, że to nie wypadek.
27:12
Róża kiwnęła głową dokładnie zanim ruszymy, musimy wiedzieć,
27:18
czy to działanie lokalne, czy globalne.
27:21
Perła podeszła do stanowiska z monitorem.
27:24
Na ekranie pojawiła się siatka pól jak kratki w zeszycie, tylko
27:28
zamiast liter były kreski krótkie, długie w sekwencjach.
27:33
Felek nachylił się. To jakiś kot.
27:37
Matylda uśmiechnęła się krzywo. Szyfr ogonowy.
27:42
Róża podniosła dłoń i jamniki nie krzyczą w eter, jamniki
27:47
machają. Kilka jamników ustawiło się przy
27:51
małym nadajniku nie było przycisków, nie było klawiatury,
27:55
był czujnik i ogony. Jeden machnął krótko, drugi
28:01
machnął długo, trzeci krótko krótko długo, prawo, lewo,
28:06
prawo, lewo na monitorze pojawiły się impulsy jak
28:10
jamniczy kod morsa. Rytm to wiadomość wyjaśniła
28:15
perła. Ogon to antena.
28:18
Felek mruknął ogon to antena honoru.
28:21
To była zasada druga jam sido komunikat poleciał w teren w
28:27
bazie przez chwilę była Cisza, taka, w której słychać nawet jak
28:31
ktoś myśli matylda zaczęła liczyć szeptem raz 2 3.
28:39
Nagle monitor za migotał pik i zaczęły spływać odpowiedzi.
28:44
Najpierw jedna, potem 2, potem 3, a potem cała Lawina
28:49
wiadomości. Też dziś nie wskoczyłem na
28:52
kanapę. Wpadłem w dziurę, choć dziura
28:55
taka sama jak wczoraj. Mam wrażenie, że podłoga jest
28:58
bliżej, mój brzuch robi szur szur, a ja jem normalnie.
29:03
Myślałem, że to tylko ja i jeszcze dziesiątki kolejnych.
29:07
Każda wiadomość była jak kamyczek do kałuży plask plask
29:12
plask. Panika spróbowała wrócić,
29:16
widzicie, pisnął niski czyli prawda.
29:20
Felek poczuł, że to jest ten moment, kiedy objaw rośnie.
29:24
Od słów Róża weszła na krzesełko Jeszcze raz.
29:28
Ja mszido. Wszyscy zamarli.
29:34
Róża szybko przesunęła palcem po ekranie na wykresie kreski
29:38
opadały jak zjeżdżalnia z 12 meldunków.
29:41
Wychodzi to samo tempo średnio centymetr na godzinę.
29:46
Jeśli nie znajdziemy antidotum, jamniki skrócą się o kolejne 5
29:50
cm jeszcze do wieczora, a objawy przyspieszają, gdy rośnie
29:54
strach, musimy działać mądrze. 5 cm.
29:58
Zabrzmiało jak wyrok dla ludzi. To może mało dla jamników czy
30:04
jakby ktoś zabrał kawałek świata?
30:06
Felek powoli poprawił swoją wafelkową czapeczkę, jakby tym
30:10
ruchem włączał w sobie tryb bohatera w czekoladowej masce.
30:15
Słodycz to nie wszystko, liczy się spryt powiedział.
30:19
Ktoś robi z was kulki, a kulka się nie obroni?
30:23
I ktoś bardzo chce, żebyście przestali sobie ufać dodał.
30:26
Ciszej, a ja nie lubię, kiedy ktoś miesza ludziom w głowach
30:30
jak łyżką w luksze. W sali odpraw powietrze stało w
30:34
miejscu gęste, jak lukier, który jeszcze nie zdecydował czy
30:38
spłynąć, czy zostać i przykleić wszystkim myśli do głowy.
30:42
Na stole leżały do wody mikrofilm i fiourka.
30:46
Perła stała przyłączności słupki sygnału tańczyły jej przed
30:50
nosem, a ucho drgało jakby łapało nie tylko radio, ale i
30:54
miny co kilka sekund. Drapała się za uchem.
30:57
Szybko nerwowo ten ruch mówił wszystko coś tu śmierdzi.
31:04
Róża skinęła głową dobra radio gotowe zapytała, choć znała
31:09
odpowiedź wywołaj oddział rad. Perła nacisnęła przełącznik.
31:17
A potem w głośniku odezwał się major szrama.
31:20
Głos miał chropowaty, twardy jak papier ścierny na mokrym bruku.
31:26
No co to za szum w waszej norze? Róża pochyliła się do mikrofonu
31:32
naszej noże. Lepiej powiedz, co to za teatr,
31:36
bo my właśnie czujemy, że ktoś nam ustawia scenę.
31:39
I powiem ci jedno szrama, ta scena pachnie kanałem.
31:44
Po drugiej stronie krótka ostra Cisza.
31:47
Kanałem pryknął szrama, uważaj na swój nos, dziewczynko, u nas
31:52
też są nagłe przypadki. I nagle jakoś wszystko wskazuje
31:58
na was. Felek przystąpił z nogi na nogę.
32:02
W środku czuł swoje czekoladowe klik.
32:05
Obie strony mówią podobnie tylko w inną stronę.
32:08
Róża nie podniosła głosu. Myślicie, że uwierzymy w ten
32:12
wasz teatrzyk? Szrama odbił natychmiast, a u
32:16
nas wygląda to tak, jakby nisko chciało zrobić z siebie ofiarę,
32:20
zanim ktokolwiek zada pytanie, kto pierwszy zaczął mieszać i po
32:24
co? Perła drasnęła się za uchem,
32:28
mocniej Róża zrobiła krok bliżej Radia.
32:32
Szrama odparła nerwowo nie będę prowadzić wspólnych działań,
32:37
kiedy nie wiem, czy ty jesteś ze mną, czy przede mną.
32:42
Szrama odpowiedział ostro. A ja nie będę stał w tunelu,
32:46
kiedy ktoś może mi wbić łapę w plecy.
32:49
Róża odetchnęła raz. Drugi.
32:53
A potem powiedziała zdanie, które smakuje jak gorzkie kakao.
32:57
Skoro tak rozejm zawieszony. Radio zgrzytnęła.
33:03
Skoro wy tak to nie liczcie, że będziemy udawać, że nic się nie
33:07
stało. Perła spojrzała na rurze pytanie
33:11
bez słów na pewno. Róża odpowiedziała ruchem głowy.
33:16
Tak. Koniecłączności.
33:19
Powiedziała perła, Cisza usiadła w bazie jak ciężka deska.
33:24
Miski gdzieś z tyłu przełknął ślinę.
33:27
Baryłka przestąpił z łap na łapę.
33:30
Matylda zamilkła, co było podejrzane samo w sobie felek
33:36
spojrzał na stół na rurze na perłę i na pustą przestrzeń
33:41
między nimi, w której teraz mógł stać każdy.
33:45
Ktoś chce, żebyście się pokłócili powiedział felek
33:49
cicho, bo kiedy drużyna się kłóci, nie patrzy na prawdziwy
33:53
trop. Poprawił czapeczkę i dodał już
33:56
prawie szeptem, jak coś się nie klei, to ktoś nam rozlał, klei
34:01
gdzie indziej. Dzięki, że byliście ze mną w
34:05
swarzędzu wśród rogalowego zapachu trocin i tajemnicy,
34:09
która nie przyszła z hukiem, tylko jak szept, jak oczywisty
34:14
dowód, jak uśmiech, który mówi spokojnie, to na pewno oni, a
34:20
felek wie, że gdy coś jest zbyt oczywiste, to często znaczy, że
34:24
ktoś ustawił scenę tak, żebyśmy patrzyli tam.
34:28
Gdzie trzeba nie patrzeć i teraz najważniejsze pytania wiszą w
34:33
powietrzu jak cukier puder. Kto naprawdę reżyseruje
34:37
kryptonim Short dog i czemu tak mu zależy na kłótni?
34:41
Czy da się poskładać zaufanie, zanim skrót zrobi się zbyt duży?
34:47
I czemu ten jeden szczegół nie daje spokoju?
34:50
Zapach, który nie pasuje do kanałów?
34:54
Pamiętajcie puentę felka słodycz to nie wszystko, liczy się
34:58
spryt, bo jeśli coś się nie klei, możliwe, że ktoś rozlał
35:04
klej gdzie indziej. Część druga już czeka za rogiem
35:09
na czekoladowym tropie do usłyszenia.