
Op’n Esel dör Andalusien
Dat gifft je Lüüd, de glöövt, dat se al mol levt hebbt. Mennige weet sogor, to wülke Tied dat ween is. De een‘ oder anner weer in de Vergang’heit sogor mehr as eenmol op de Welt. Dorbi kann dat overs ween, dat se dormols ni as se sülms levt hebbt. So weer veellicht ’n junge smucke Deern fröher mol ’n Nachtwächter in Rom. Oder ’n Mann, de as Beamter kort vör de Pension steiht, weer in sien vöriged Leven in’t Middelalter mol Waschwief op Borg Eltz. Man weet dat ni. To mi hett ook al mol ’n Fruu seggt: „Du büst ’n ganz ole Seel‘. Du hest al oftmols levt.“ Tscha, dat mach je ween, overs wenn ick…
The skinny
The skinny isn't ready yet — notes appear once the transcript is processed.