Latest / Τα podcasts του Newshub.gr / Χρήστος Χωμενίδης: Πάρα πολλοί ζούνε με την … ψυχή στο στόμα! Οι άνθρωποι βλαστημάνε για την δύσκολη ζωή τους στην Ελλάδα!

Transcript

Χρήστος Χωμενίδης: Πάρα πολλοί ζούνε με την … ψυχή στο στόμα! Οι άνθρωποι βλαστημάνε για την δύσκολη ζωή τους στην Ελλάδα! · Τα podcasts του Newshub.gr

• 0:00
  SPEAKER_00: Κυρίε και κύριοι, φιλοξενούμε στο NewsCab και τον ευχαριστούμε θερμά γι' αυτό γιατί αποτέχνε και την πρόσκλησή μα.
• 0:06
  SPEAKER_00: Τον συγγραφέα, τον κύριο Χρήστε στο Κόμεν ήδη αφορμή για αυτή την συνομιλία, για αυτή τη συνέντευξη.
• 0:11
  SPEAKER_00: Το τελευταίο του βιβλίου με τίτλο 13 που κυκλοφόρισε από τον πατάκι τον προηγούμενο μήνα.
• 0:18
  SPEAKER_00: Χαίρετε, κύριε Κομαι, δεν τη κάνετε εσύ πώ είστε.
• 0:20
  SPEAKER_00: Εσεί πω είστε, είστε καλά.
• 0:22
  SPEAKER_00: Το θεό καλά είμαστε εδώ στην Κρήτη, αναμένωμε για να παρουσιάσετε το βιβλίο σα.
• 0:27
  SPEAKER_01: Θα το παρουσιάσω στην έκθεση τη χανιά.
• 0:29
  SPEAKER_01: Στην κυβέρνηση η οποία έκθεση αυτή έχει πάρει πλέον διαθέτει θεσμού που μα κάνει μια πολύ χαρούμενη ατμόσφα, μια πολύ δημιουργική ατμόσφαιρα αυτέ τι τέσσερι μένε κρατά οι πέντε.
• 0:42
  SPEAKER_01: Αλλά θα σα πρότεινα να την ανταγωνιστεί τη Ευχαριστούμε κάνοντα μια αντίστοιχη έκταση στο Ηράκλειο.
• 0:49
  SPEAKER_01: Και έχω με.
• 0:51
  SPEAKER_00: Όσο περισσότερο εκθέσει γίνεται βιβλίο, τόσο καλύτερο για το βιβλίο.
• 0:53
  SPEAKER_00: Σωστά, σωστά.
• 0:54
  SPEAKER_00: Καλά το λέτε.
• 0:56
  SPEAKER_00: Δεν θέλω να ξεκινήσω από το βιβλίο και το περιεχόμενό του, θέλω λίγο από κάτι άλλο να ξεκινήσουμε να μου επιτρέψτε.
• 1:01
  SPEAKER_00: Γιατί είτε τόσο αγαπητό, ω συγγραφέα, αλλά και ω χρονογράφο, σα διαβάσω με κάθε Σαβατό στα νέα σαβατοκίδια.
• 1:09
  SPEAKER_00: Λένε αρκετή λοιπόν αναγνώστε, μα γιατί δεν γράφει συχνότερα.
• 1:13
  SPEAKER_00: Η ερώτηση είναι, γιατί με του αγαπητέ ή δεν γράφει συχνά.
• 1:17
  SPEAKER_00: Και για τα δύο και ο συγγραφέα, αλλά και ω χρονογράφο.
• 1:20
  SPEAKER_01: Όσγραφία γράφω αρκετά συχνά έχει διπλασιαστε, δηλαδή ταχύτητα μου αν ήμουν μια ελιά ελιότερο δηλαδή, αντί να κάνω κάθε δύο χρόνια θα κάνω κάθε ένα χρόνο.
• 1:31
  SPEAKER_01: Αυτό ξεκίνησε από την εποχή τη μεγάλη κρίση, όπου καταλαβαίνετε ότι υποφέραμε όλοι πάρα πολύ, το θυμάστε οικονομικά και ότι έπρεπε να δουλεύει συνέχεια, πολύ πιο εντατικά από την προηγούμενη εποχή των παγιών Αγελά.
• 1:50
  SPEAKER_01: Για να παίρνει τα μισά.
• 1:52
  SPEAKER_01: Έτσι ήταν περίπου.
• 1:53
  SPEAKER_01: Οπότε ένα εξουπθήκαμε όλοι είναι το ότι πλέον στην ηλικία που έχω περιέφθει.
• 1:58
  SPEAKER_01: Έχω πάρα πολύ υλικό, έχω πολύ πρεστο υλικό, απότε, όταν ήμουν ένα 20, 25 ή ακόμα και 40.
• 2:06
  SPEAKER_01: Και συνεχώ αυτό το υλικό μου ζητάει να βγει, να αποτυπωθεί τα βιβλία.
• 2:10
  SPEAKER_01: Η εμπειρία ζωή δηλαδή, αυτό ενώ.
• 2:12
  SPEAKER_01: Τώρα σε ό,τι αφορά στο χρονογράφημα των νέων.
• 2:16
  SPEAKER_01: Νομίζω ότι καλύτερα να γράφω μια φορά τη βδομάδα και να είναι κάτι πυκνό παρά να γράφω κάθε δύο μέρε.
• 2:23
  SPEAKER_00: Έχετε δίκιο.
• 2:24
  SPEAKER_00: Είστε ένα συγγραφέα που μα συγκενείται όταν γράφετε και η κυκλοφορεία βιβλία σα.
• 2:30
  SPEAKER_00: Γιατί νοσταλείται το παρελθόν με αναμύσει.
• 2:35
  SPEAKER_01: Με ένα αδύνα τη νοσταλία ω τη νοσταλικότητα.
• 2:40
  SPEAKER_01: Διότι είναι ένα φρούτο το οποίο ενδυνείται στην Ελλάδα.
• 2:46
  SPEAKER_01: Είναι σίγουρο αυτό.
• 2:48
  SPEAKER_01: Όλοι νοσταλούμε και νοσταλουμε και ξανικαύουμε εποχέσει οι οποίε μπορεί να ήταν εντελώ διαφορετικέ από ό,τι θυμόμαστε, μόνο και μόνο επειδή εμεί τότε είμαστε νεώτεροι έτσι.
• 3:00
  SPEAKER_01: Λοιπόν, τώρα παίρνει αυτό το οποίο έχω πει και άλλοτε είναι ότι το μέλλον φτιάχνεται στον φούρνο του παρόντο με τα υλικά του παρελθόν του.
• 3:14
  SPEAKER_01: Συνεπώ το υλικό του οποίου πάντα ανοίξει στο παρελθόν.
• 3:19
  SPEAKER_01: Πρόσφατο ή αφότερο.
• 3:22
  SPEAKER_01: Αλλά το να ζει στη ζωή γνωστοί άλλε εποχέ, θεωρώ ότι είναι πολύ κακό οδηγό.
• 3:28
  SPEAKER_00: Άρα αυτό να καταλάβω ότι ετοιάζεται κάποιο βιβλίο στο μέλλον που θα αναφέρετε για την τότε εποχή που μα περιμένει για τη μελλοντική σχέση.
• 3:38
  SPEAKER_01: Όχι, το μέλλον, το μέλλον, το μέλλον ω κατάσταση.
• 3:41
  SPEAKER_01: Το μέλλον γενικά.
• 3:42
  SPEAKER_01: Για όλου μα.
• 3:43
  SPEAKER_01: Ετομάζεται στον φούρνο του παρόντο, δείτε το σαφί, αλλά μελικά του παρελθόντα.
• 3:50
  SPEAKER_00: Σταπέτατο.
• 3:51
  SPEAKER_00: Δεκατία.
• 3:52
  SPEAKER_00: Και βεβαίω, και έχετε δηλώσει για το βιβλίο σα, ότι πρόκειται για μια χειρονομία αγάπη σε ερμηνθείτε μου λίγο.
• 3:59
  SPEAKER_00: Κάνετε μου λίγο έτσι πιο αναφέρω.
• 4:01
  SPEAKER_01: Γενικά θεωρώ ότι το να γράφει για μένα δηλαδή, το να γράφω ένα ανθρώπου ⁇ να γραπεί του ανθρώπου.
• 4:07
  SPEAKER_01: Δηλαδή, με ποια είναι όχι ευκαιρημένα και γενικά.
• 4:10
  SPEAKER_01: Αλλά με την έννοια ότι όταν γράφει για ανθρώπου, σημαίνει ότι προσπαθεί να του καταλάβει, να βρει στο δίκαιο του καθενό, να του υροποιήσει με ένα τρόπο, χωρί να του ξανανικέβει.
• 4:23
  SPEAKER_01: Και η αυτή να είναι ασχολημένο, θεώντα πλάνο μισθωρήματα αγαπά του ανθρώπου.
• 4:31
  SPEAKER_01: Τώρα, η εκμένα του 2013 είναι από τότε που είχε κυκλοφορήσει η Νίκη το 2014 και μετά που βραβεύθηκε, το Ευρωπαϊκό Βραβείο κτλ.
• 4:43
  SPEAKER_01: Μου λέγανε πάρα πολλοί άνθρωποι ότι περιμένουν τη συνέχεια να δουν οι χαρακτήρε τη νίκη, του βιβλίου, του μυστορίματο, τι απέγειναν στην συνέχεια τη ζωή του.
• 4:54
  SPEAKER_01: Εγώ του έλεγα παιδιά, εντάξει, περιμένετε κλπ.
• 4:57
  SPEAKER_01: Δεν ξέρω τι θα το κάνω.
• 4:58
  SPEAKER_01: Και κάποια στιγμή με έρχεται από το λαιμό, η επιθυμηία να γράψω την ιστορία τη δική μου ζωή, η οποία δεν είναι δική μου, είναι η ζωή όλων των ανθρώπων γύρω από μένα.
• 5:10
  SPEAKER_01: Γιατί εγώ τι ιστορία να έχω, από τότε πηγενήθηκα και πριν γεννηθώ μέχρι που έγινα 13 χρονών και το 13 δεν είναι αφέρετο, είναι ηλικία στην οποία ανήμουνα όταν πέθαν ο πατέρα μου και άλλαξε όλο το τοπίο τη ζωή ⁇ μου.
• 5:28
  SPEAKER_01: Κατα συνέβη να το 13 είναι μια χειρονομία αγάπη προ εκείνου ⁇ ανθρώπου ⁇ οι οποίοι έχουν φύγει πια στη ζωή όλοι.
• 5:37
  SPEAKER_01: Και ιδιαίτερα προ το μπαμπά μου που πάντα θα μείνει 48 χρονών, δηλαδή στην ηλικία που είχε όταν πέθανε.
• 5:44
  SPEAKER_00: Το βιβλίο μέσα εμπειρέχει και ιστορικά στοιχεία έτσι, κύριο Χομαρίνη.
• 5:48
  SPEAKER_00: Ναι, γιατί η ιστορία έμπαινε πάρα πολύ στο σπίτι μα.
• 5:51
  SPEAKER_01: Δηλαδή και νομίζω στα περισσότερα σπίτια τότε.
• 5:53
  SPEAKER_01: Δηλαδή από το 66 που γίνεται εγώ μέχρι το 79, και ιδίω την εποχή τη χούντα, τη ύστερη χούντα και τι πρόηγημε και τη αλλαγή, τη πτώση δικαιωρία, τα γεγονότα ήταν τόσο σημαντικά, τόσο ραγδαία και τόσο συγκλονιστικά, ώστε δεν μπορούσε κάποιον την αγνωρίσει.
• 6:22
  SPEAKER_01: Δηλαδή και παιδί να σου είμαι εγώ, ερχότησε να τα γεινόταν σε σένα.
• 6:26
  SPEAKER_01: Το πολυτεχνείο, α πούμε, υπάρχει μια σκηνή στο βιβλίο που λέω πω δείγουμε πώ έτσι εγώ το πολυτεχνείο, την εξέγερση ενώ όχι γιορτή, διότι μαμά μου πει για να το δω.
• 6:39
  SPEAKER_01: Δηλαδή αισθανόταν η υποχρέωσε απέναντί μου, εφόσον συμβάνει κάτι τέτοιο στο κέντρο τη Αθήνα, να με πάρει από το κέριο και να πάρει να έχω την ανάμυναση του πολιτεχνείου.
• 6:48
  SPEAKER_01: Και όντω την έχω.
• 6:49
  SPEAKER_00: Και τότε ήσασαν, αφού είστε γεννηθεί στο 6, 8 χρόνων έτσι.
• 6:54
  SPEAKER_01: Ήμουν 7 χρονών.
• 6:56
  SPEAKER_00: 7 και κατομένε.
• 6:57
  SPEAKER_00: Το θυμάστε λοιπόν, θυμάστε όλο αυτό το σκηνικό εκατομμύρια.
• 7:01
  SPEAKER_01: Θυμάμε από πολύ νερότερο, από πολύ μικρότερο.
• 7:04
  SPEAKER_01: Θυμάμε νομίζω από τα δύο θα το πω και νωρίτερα, αλλά δεν πιστεύετε.
• 7:09
  SPEAKER_01: Εμπέσατε, θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα την περιδική μου ηλικία, ίσω γιατί επειδή η παιδική μου λικία ήταν ευχάριστη, χαρούμενη, δεν μέσα σε τα λεπορείτε και αντικρότε κλπ.
• 7:22
  SPEAKER_01: Πάντω το ρεζούμε ήταν πολύ γλυκό.
• 7:27
  SPEAKER_01: Σω γι' αυτό δεν ήθελα να ζήσω από τη μία μου πράγματα.
• 7:31
  SPEAKER_00: Και θέλει να το διατηρώσω.
• 7:32
  SPEAKER_00: Και ένα παραπάνω από οι παπούνδε και οι Γιάδε ήταν αντιστασιακή ήσα από μια αριστερή οικογένεια.
• 7:41
  SPEAKER_01: Οι παπούδοι για να το είπατε, οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν εκτεθεί τη δράση και είχαν για κατά περιόδου και πρωταγωνιστή αυτή, ήταν οι παπούδε μου, δεν ήταν γονεί μου.
• 7:51
  SPEAKER_01: Οπότε εγώ είχα και την απόσταση ασφαλεία.
• 7:55
  SPEAKER_01: Όταν έχει πολύ κοντά σου ανθρώπου οι οποίοι έχουν ζήσει τόσο μεστέ ζωέ, ίσω να μην σου γίσα.
• 8:06
  SPEAKER_01: Ενώ εγώ είχα ω κεντρότερα πρόσωμα του γονίζει μου.
• 8:11
  SPEAKER_01: Και η παππού ήταν λίγο πιο μακριά, όσο έπειτα.
• 8:15
  SPEAKER_00: Ο πατέρα σα, τι φτάσει κράτησε στη 10 στα δύσκολα αυτά χρόνια.
• 8:23
  SPEAKER_00: Μια βαστάση βαθιά φλεγματική, θα έλεγα.
• 8:26
  SPEAKER_01: Ο πατέρα μου ήταν ελληνικό 31.
• 8:28
  SPEAKER_01: Άρα είχε δει και την κατοχή και τον εφίλιο και τα μεταμφιακά χρόνια είχε την οξυγέκια να απονοικοποιήσει νωρίτερο τον υπακτο σοσιαλισμό, την Σοβιτική Ένωση, ήξερε ότι υπάρχει κατάκα τρόπο και τα δύο συστήματα που τότε υπήρχαν στον ψυχρό πόλεμο, και ο αλλάμερικάνικα καπιταλισμό και ο αλλάσοβιατικά Σοσιαλισμό είχαν τεράστια προβλήματα και κατά συνέτειαν ο ίδιο ο μοντάζ μου ήταν κάπω σε απόσταση από όλα αυτά, με ένα φλέγμα αυτό που τον χαρακτήριζε ήταν το χιούρ.
• 9:15
  SPEAKER_01: Τώρα στο ότι στην καρδιά τη δικατορία δεν μπορούν να πω ότι έκανε αντίσταση, όπω δεν έκανα και πάρα πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ήταν επίση δημοκρατικότατοι, αλλά ήταν ταυτόχρονα και πάρα πολύ τραυματισμένοι.
• 9:35
  SPEAKER_01: Δηλαδή, ίσα είναι πολύ από ένα παιδί σαν το μπαμπά μου, είσαι από πολλού άλλου γενιά του, οι οποίοι έχουν υποστοίοι τεράστιε όποιε πολύ σκανέ και τη κατοχή του βιλίου να του ζητήσουμε λίγα χρόνια μετά να ξαναμπούν μπροστά.
• 9:52
  SPEAKER_00: Και ρωτάω για τον πατέρα σα, γιατί ο λέξη ένα κομμαί τη πρωταγωνιστή των βιβλίο σα.
• 9:58
  SPEAKER_00: Ναι, δυσκίωση.
• 10:00
  SPEAKER_01: Είναι μια άλλη εκδοχή, ήταν πολύ σαν καστικό, είχε τρομερό χιούμορ και είχε και μια επικούρια στάσει ζωή.
• 10:12
  SPEAKER_01: Αν καταλαβαίνει ενώ.
• 10:13
  SPEAKER_01: Δηλαδή, δεν έμεινε τόσο πολύ στα πάνω πάνω.
• 10:18
  SPEAKER_01: Δηλαδή δεν γινόταν ο παδώκανό πρώτα απ' όλα.
• 10:22
  SPEAKER_01: Ούτε στρατεβόταν έτσι.
• 10:27
  SPEAKER_01: Ήταν ένα άνθρωπο που το σκεφτόταν 5 και 10 φορέ.
• 10:32
  SPEAKER_00: Το αναγνωστικό κοινό έχει αγκαλιάσει ήδη το βιβλίο σα γιατί.
• 10:36
  SPEAKER_00: Ναι, ναι, καλά.
• 10:38
  SPEAKER_00: Κάθε βιβλίο σα, όχι μόνο το τελευταίο.
• 10:40
  SPEAKER_00: Αλλά βλέπω ότι είναι αρκετέ εβδομάδα στα ευπόλικά είστε να δειώνει υπέρ των πολύ τον δίνει μια κατεύθυνση του αναγνωστικό κινό αυτή η Εκάκδα.
• 10:50
  SPEAKER_01: Όταν μέσα είμαι υπέρ.
• 10:52
  SPEAKER_01: Όταν δεν είναι δεν είναι υπέρ.
• 10:54
  SPEAKER_01: Σωστά.
• 10:55
  SPEAKER_01: Λοιπόν, όχι δίνει μια κατακτά.
• 10:57
  SPEAKER_01: Αυτό έχει πλάκα.
• 10:58
  SPEAKER_01: Υπήρξε μια περίοδο είστε μάλλον ενεργό μου, την οποία δεν ξαναφυμαστε.
• 11:03
  SPEAKER_01: Πριν από την γύρισμα του 21ου αιώνα, το 2000, α πούμε, όπου βγαίνα πραγματικά πάρα πολλά βιβλία, ότι να και οι μεγάλη εκδοκική, κάποιοι μεγάλη εκπροκύργοι, τυπόναν, θεωρούσα ότι είναι πολύ σημαντικό να γράφει πάνω από το βιβλίο δεύτερη έκδοση, πέμπτη έκδοση, 10η έκδοση.
• 11:24
  SPEAKER_01: Και τυπόναν όλε μαζί τι εκδόσει σε ένα τυρά, ξέρω εγώ, 3.000 αντικείπων, που τα πρώτα 300 γράφανε πρώτη έκδοση, τα δεύτερη 300 δεύτερη έκδοση.
• 11:34
  SPEAKER_01: Καλάβατε.
• 11:35
  SPEAKER_01: Για να αντιδοθεί στην αγώση στον πελάτη του βιβλίο, η εντύπωση ότι αυτό το βιβλίο έχει μεγάλη πέραση για να βρίσκεται ήδη στην πέμπτη έκδοση.
• 11:44
  SPEAKER_01: Και άρα το πάρουμε και εμεί για να μην είμαστε εκτό, α πούμε.
• 11:48
  SPEAKER_01: Τώρα, σε 20.000 αντίτρια πρώτη έκδοση.
• 11:52
  SPEAKER_01: Δεν μου φαίνεται αυτό, δεν προκύπτει.
• 11:54
  SPEAKER_01: Αλλά εντάξει, ένα καλό βιβλίο, ένα καλό βιβλίο.
• 11:59
  SPEAKER_01: Και κατά κάποιο τρόπο πρέπει να δίνει και στον αναγνώστη τη χαρά ότι το ανακάλυψε μόνο του.
• 12:05
  SPEAKER_01: Όχι ότι είναι πεμαμόδα να σε διαβάσει.
• 12:09
  SPEAKER_00: Έχει απόλυτο δίκαιο από στόμαστω, αλλά και οι αναφορέ για βιβλία ενό καιροφορίτα, από ιστοσελίδε, από διαφωνικού και τηλεπτικού σταθμού.
• 12:18
  SPEAKER_00: Γενικά.
• 12:19
  SPEAKER_00: Δεν επηρεάζουν του αναγνώστε.
• 12:22
  SPEAKER_01: Πηρεάζουν του αναγνωστή.
• 12:23
  SPEAKER_01: Κοιτάξτε, να σα πω δύο πράγματα.
• 12:24
  SPEAKER_01: Πρώτον, τα ειστουργήματα του κοστιώνα, τα ποιητικά εστουργήματα κυρίω είχαν πάρα πολύ μικρέ κυκλοφορεί.
• 12:34
  SPEAKER_01: Δηλαδή, μου φανταστείτε.
• 12:36
  SPEAKER_01: Η ιστροφή του Σεφέρει η οποία άλλαξε την κατεύθυνση ελληνική πίσει του πώθηκε νομίζω 150 άντε 400 αντίτυπα.
• 12:46
  SPEAKER_01: Τα ποιτικά έργα του Ελύτει επίση.
• 12:49
  SPEAKER_01: Γι' αυτό και ήταν πάρα πολύ σημαντικό που οι μεγάλοι μα ποιτέ μελοποιήθηκαν και περάσαν στα χίλια του λόγο.
• 12:56
  SPEAKER_01: Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο λέγεται έτσι.
• 12:58
  SPEAKER_01: Είναι τρομαρά σημαντικό και θα το γρωστάμε για πάντα αυτό το Μίκη Θοδωράκι που το ξεκίνησε.
• 13:05
  SPEAKER_01: Τα αυτολίγμα επίση, δεν πλάγαν πολύ.
• 13:09
  SPEAKER_01: Δηλαδή, δεν ήταν ότι κάποτε οι άνθρωποι διαβάζαν μεταμία στην Ελλάδα και με τα σταματήσατε.
• 13:18
  SPEAKER_00: Κύριε Χωμαρίδη, συγκινηθείτε προσωπικά εμένα και έχω ακούσει και άλλου ότι μέσα από τα βιβλία σα μειμονεύετε του γονίσα και πρόσφατα φύγετε στο Κύριε.
• 13:30
  SPEAKER_00: Εκεί μεταφράστηκε και στην δισώμα για αυτό τώρα ρωτάω, θέλω λίγο την εμπειρία αυτή τη σημαντική, μεταφράστηκε οι νίκη στα Ουκρανικά.
• 13:39
  SPEAKER_01: Και υπάρχει και πάρα πολύ καλά.
• 13:40
  SPEAKER_01: Ξέρετε κάτι, οι πρώτε κριτικέ που γράφουν για την νίκη στην Ουκρανία, στα Ουκανικά είναι τρομερά, δηλαδή δεξαστικέ, πιο πολύ απότι σε οποιαδήποτε ελληνική Ευμείδα.
• 13:54
  SPEAKER_00: Εντοφια.
• 13:55
  SPEAKER_01: Και αυτό αποδείκνύει ότι αυτό το οποίο γράφει και το Ευαγί, ότι του δείξει προφή στον τόπο του.
• 14:02
  SPEAKER_01: Ναι.
• 14:03
  SPEAKER_00: Τι εμπειρία ή κάτι εκεί τώρα σε μια εμπόλεμη.
• 14:07
  SPEAKER_01: Ότι πήγα στον πόλεμο, α πούμε.
• 14:09
  SPEAKER_01: Εντάξει, είναι το πιο συγκριστικό, γιατί πλέον παίρνουμε στον πέμπτο χρόνο του πολέμου αυτού, είναι ότι καταφέρουν οι άνθρωποι στην Ουκρανία να ζουν κατά κάποιο τρόπο μια κανονική ζωή.
• 14:22
  SPEAKER_01: Δηλαδή, δουλεύουν τα μπάρ, τα εφιατό, τα βιβλία είναι γεμάτα κόσμο, πηγαίνουν στο θέατρο, πηγαίνουν στην όπερα, αλλά τέσσερι πέντε φορέ στην μέρα παράει ο συναγερμό, ο οποίο υπάρχει και σε εφαρμογή στα κοιντά του.
• 14:38
  SPEAKER_01: Και θα έπρεπε να τρέχουν στα καταφύγια, διότι πλέον έχουν πάρει το κολακι και δεν το κάνουν τόσο συχνά.
• 14:45
  SPEAKER_01: Δηλαδή.
• 14:45
  SPEAKER_01: Δεν είναι τόσο επιταχημένη στα αντίδραση στον συναγερμό.
• 14:50
  SPEAKER_01: Η αυτή είναι σε μια αγωνία εγώ ήδη λαού μέσα από τον πόλεμο να δικαιωθεί ιστορικά, να γίνει σαφέ σε όλου ότι έχει μια ισχυρή έντονη εθνική ταυτότητα, γιατί ποιο είναι ισχυρισμό των ορώντων, ο οποίο έχει εκφραστεί εκχυλαίων του Πούτι.
• 15:14
  SPEAKER_01: Ότι η Ουκρανία δεν υπάρχει.
• 15:16
  SPEAKER_01: Ότι η Οκρανία είναι ένα παράτημα α πούμε τη Ρωσία.
• 15:22
  SPEAKER_01: Ότι δεν υπάρχει οικανική γλώσσα, δεν υπάρχει οκρανικό πολιτισμό και τα λοιπά.
• 15:26
  SPEAKER_01: Αυτά είναι πράγματα που δικαίωμα νομίζω του προσβάλλουν βαθιά.
• 15:31
  SPEAKER_01: Ένα άλλο που με έκανε μεγάλη εντύπωση είναι ότι πώ σε αυτή η κοινωνία προστατεύει τα νέα γενιά.
• 15:38
  SPEAKER_01: Δηλαδή, ξέρετε για να πάει να πολεμήσει πρέπει να έχει κλείσει στα 25.
• 15:44
  SPEAKER_01: Τα πολύ νέα παιδιά δεν πηγαίνουν.
• 15:46
  SPEAKER_01: Το βρίσκει το εξαιρετικό αυτό.
• 15:48
  SPEAKER_01: Μια σπουδέα χρόνια για τα ποιο νέα παιδιά.
• 15:52
  SPEAKER_01: Να μην καταστρέψει στη ζωή στέλνοντα στο μέτωπο, άγουρα το καλένεται και συγκριτική.
• 16:00
  SPEAKER_00: Κατά άλλα τι άλλο ρωτήστε.
• 16:03
  SPEAKER_00: Μια χώρα που είναι σε εμπόλεμη κατάσταση για πέμπτη χρονιά και όμω αυτό ο λαό είναι πολιτισμένο με τον πολιτισμό και τον δείχνει ότι γεμάτα μου είπατε κάποιο πολλή.
• 16:15
  SPEAKER_01: Ναι, καλά, εντάξει.
• 16:16
  SPEAKER_01: Τώρα, μιλώντα να το δούμε το πράγμαικά και οι ερώτηση συμποτισμένο πολιτισμό.
• 16:25
  SPEAKER_01: Σε καμία περιοχή σημαίνει ότι η αλλαγία μα προ τον οκρανικό λαό μα κάνει να στρεφόμενα το δανείο του όσου λαού.
• 16:33
  SPEAKER_01: Εμεί με τι κυβερνήσει και με τι πολιτικέ θα έχουμε, όχι με τον κόσμο, ούτε με τον πολιτισμό, ούτε με τη μουσική ούτε με του τεράστιου δρό του συγγραφεί, ούτε με τίποτα τέτοιο.
• 16:47
  SPEAKER_01: Ένα περιστατικό το οποίο μένα με ενδιαφέρε.
• 16:50
  SPEAKER_01: Δηλαδή το ίδιο θυμάμαι αλλά τρόμαξα, γιατί ήταν η μόνη φορά που σταλικά τρώμαξα στην Ουκρανία.
• 16:56
  SPEAKER_01: Ήμουν στην οδηγό τελευταίο βράδυ, με φίλου και με το πρέσμα, ο οποίο είναι εξαιρετικό, ο πρέζη Ελλάδα στην Ουκρανία.
• 17:06
  SPEAKER_01: Και ετοιμαζόμαστε απαγόρευση κλοφορία μετά τι 12.
• 17:12
  SPEAKER_01: Έτσι μετάμεσάντη.
• 17:13
  SPEAKER_01: Οπότε τώρα ήταν ένταία και εμεί χαράζαμε σε έναν μπάρκαυ και τα πήναμε και μιλάγαμε.
• 17:20
  SPEAKER_01: Αν ακούσατε αυτού ⁇ ανθρώπου, έχει πάρα πολλά να μάθει και ένα πληροφοριού.
• 17:24
  SPEAKER_01: Έχει βαράει συναγερμό.
• 17:26
  SPEAKER_01: Και κοιτάνε τα κινητά του, αυτήν και άλλε πηγέ.
• 17:30
  SPEAKER_01: Και μου λέει ο πρέσβη, ο άλλακόπλο, πάμε τρέχουμε γιατί το είναι σοβαρό αυτό.
• 17:36
  SPEAKER_01: Και πραγματικά, μέσα σε δευτερόλεπτα, τι έγινε αρχίζουν να βάλουν κανόνια, να ακούγονται εκρίξει, να ακούγεται αυτό το κροτάλισμα των αντιερευτικών και αρχίζει να τρέχει να έχει κανένα νόημα.
• 17:51
  SPEAKER_01: Διότι, άμα σε βρείτε, θα σε βρει.
• 17:54
  SPEAKER_01: Και σηκώνω τα μάτια μου πάνω στον ουρανό και βλέπω δύο δρόμου σε απόσταση ήταν σε ύψο ⁇ δύο πολυκαρικών, κατάλαβα.
• 18:03
  SPEAKER_01: Πετούσαν στα πόσο είναι όλο αυτό.
• 18:05
  SPEAKER_01: 30 μέτρα.
• 18:07
  SPEAKER_01: Και είναι πραγματικά αναφερσιατικό το θέμα, είναι σαν κάτι τεράστιου μπάμπουλε σε μέγεθο ⁇ όμω αυτοκινήτου, οι οποίοι έχουν κάτι κόκκινα φωτά και επαναβολο.
• 18:20
  SPEAKER_01: Δεν ξέρετε τι κάνουν αυτά.
• 18:22
  SPEAKER_01: Αυτά είναι οι πτανε βόδε.
• 18:24
  SPEAKER_01: Δηλαδή θα πάρει να πέσει κάπου, θα εκραγεί και να το κάνει όλο θα το διαλύσει.
• 18:30
  SPEAKER_01: Σόπτα που λέμε στην Κρήτη.
• 18:32
  SPEAKER_01: Ναι, στο Κύριο, αλλά αυτό ήταν ένα μου βαλιστικό πίραβλο.
• 18:35
  SPEAKER_01: Βαλιστικό πέρα είναι άλλο όπλο, πολύ μεγαλύτερη ισχύω.
• 18:40
  SPEAKER_01: Αυτό εκτοξέται σε τεράστιο ύψο και πέφτει να τα κατάλαβα.
• 18:45
  SPEAKER_01: Λοιπόν, και αυτό διέλυσε, κατέκαλισε του λέγοντα, ένα εμπορικό κέντρο, το κέντρο του Κύριαβ.
• 18:55
  SPEAKER_01: Ένα μόλι.
• 18:56
  SPEAKER_01: Και πήγαμε και το τι είχα και το ήταν, το δείξανε.
• 18:59
  SPEAKER_01: Ήταν ένα κλέφ.
• 19:01
  SPEAKER_01: Και δεν χώρια που καταστρέψαν και μια ευκρακεία και πρωτοβουλανε κάτι καλάκια.
• 19:06
  SPEAKER_01: Άρα κανεί δεν είναι πολύ ασφαλή.
• 19:09
  SPEAKER_00: Παθενά.
• 19:10
  SPEAKER_00: Πολύφυμε συμμετερίσει όλου που σα ακούμε και που σα διαβάσαμε και στα νέα στα χέρια.
• 19:17
  SPEAKER_01: Αλλά την έργεια εσείτε πηγαίνατε.
• 19:20
  SPEAKER_01: Που λέγανε μπράβο, ευχαριστούμε που είσαι και εδώ για το στου χειώτε.
• 19:25
  SPEAKER_00: Δηλαδή, κάθε κοινότητα.
• 19:27
  SPEAKER_00: Στο Κίβο, λόγω τη δουλειά, και πριν από 10 χρόνια υπότιτου, πριν από 7-8 δεύτερη και φοβόντισαν από τότε την επίθεση τη Ρωσία.
• 19:38
  SPEAKER_00: Ναι, τώρα θα πηγαίνατε.
• 19:40
  SPEAKER_00: Τώρα δύσκολο.
• 19:41
  SPEAKER_00: Αλιαφια.
• 19:42
  SPEAKER_00: Τώρα δύσκολο.
• 19:43
  SPEAKER_00: Δύσκολο και κάτω από ειδικέ συνθήκε δεν ξέρω.
• 19:47
  SPEAKER_00: Όταν έχει ειδικά οικογένεια με παιδιά, το σκέφτεσ κάποια διαφορετικά το πράγμα.
• 19:51
  SPEAKER_01: Και καλά.
• 19:52
  SPEAKER_01: Υπάρχει τώρα το κωδεί σε αυτήμα του πνητικό.
• 19:56
  SPEAKER_01: Σωστά.
• 19:59
  SPEAKER_01: Και τι να κάνουμε τώρα, δηλαδή, θέλω να πω, δεν μπορούμε να μιζούμε από το φόβά του.
• 20:06
  SPEAKER_00: Κύριε Κοδέντη, κιλίοντα, γιατί ξέρω ότι είναι πολύ μα πάντα ο χρόνο σα.
• 20:10
  SPEAKER_00: Θέλω να τελειώσουμε αυτό το podcast επειδή γράφετε και πολιτικά.
• 20:16
  SPEAKER_00: Ένα σχόλιο σα για τα δεκτεμένα στην πολιτική σκην του τόπου.
• 20:21
  SPEAKER_00: Η αριστερά αναγενέστερη.
• 20:22
  SPEAKER_00: Η δεξιά επίση έχουμε την έγινε νέων κομμάτων, το κέντρο των Δικαιρικούν πολύ.
• 20:28
  SPEAKER_00: Πώ βλέπετε την εικόνα αυτή που έχει δημιουργεί.
• 20:32
  SPEAKER_01: Νομίζω, αλλά αυτή είναι μια άποψη μου την οποία συζητάω.
• 20:39
  SPEAKER_01: Δεν θεωρώ ότι έχω πάντα δίκαιο.
• 20:41
  SPEAKER_01: Έχω την αίσθηση ότι η παραδοσιακή διαγωνισμοί αριστερά δεξιά κέντρο οχριού μπροστά σε ένα μεγάλο δικασμό που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην κοινωνία μεταξύ, τον χρησιμοποιείται τη λέξη καταστικά, των αντισυστημικών και των συστημικών ανθρώπων.
• 21:01
  SPEAKER_01: Και ποιο είναι ο αντισυθυντικό, δεν ξέρω αν συμφωνείται, είναι αυτό, ο οποίο βλέπει τη ζωή του πάρα πολύ δύσκολη, μλαστιμά για καθημερινά, για λόγου οικονομικού ενώ έτσι βασικά.
• 21:19
  SPEAKER_01: Και δεν ελπίζει ότι η ζωή του θα αλλάξει παρά μόνο αν αναπείτο ονομάζει χανηστοιμα σύστημα.
• 21:27
  SPEAKER_01: Αυτό ο άνθρωπο δεν έχει το ότι είναι ψυχεί στο στόμα δεν είναι ούτε υπεμβολή ούτε κάτι για το οποίο φτάνει το ίδιο.
• 21:35
  SPEAKER_01: Καταλαβαίνετε, ειδικά, δεν ξέρω πώ είναι οι τιμέ στην Κρήτη, μάλλον ξέρω, αλλά τουλάχιστον στην Αθήνα, όπω στην Αθήνα δεν έχουμε οι περισσότεροι μα, δεν έχουμε και τον τουρισμό, δεν έχουμε και τι αγροκαλλιέργειε.
• 21:52
  SPEAKER_01: Δηλαδή ζούμε εισοδήματα τα οποία είναι του κιτωκενούν στομέα και κλίν τουρισμού.
• 21:57
  SPEAKER_01: Λοιπόν, κάποια στιγμή φτάνει να σου εκπνίσει καθημερινότητα να σε πιάνε το λαιμό.
• 22:03
  SPEAKER_01: Και άμα δεν έχει μια προκτική να ξεβλήσει από αυτό, λέει μπουρλό του.
• 22:08
  SPEAKER_01: Το καταλαβαίνετε.
• 22:11
  SPEAKER_01: Λοιπόν, τώρα βέβαια, αν πει μπουρλό το και είμαι παρασταλισμένο, τιμωμένο.
• 22:17
  SPEAKER_01: Σθάνισε ότι σου παρουσιάζουν και μια εικόνα εξορασμένη τελείω τη κατάσταση, όταν πολύ καλά ω χώρα, πήραμε, έχουν πάρει επενδυτικέ βαθμίδε, έχει ψηφιοποιηθεί το κράτο κτλ.
• 22:33
  SPEAKER_01: Και λένε εσύ, εγώ έχει δυζω χάλια.
• 22:36
  SPEAKER_01: Αμαρατόλα σταυμάσταν πράγματα, και εκεί πέρα εξοργίζει πάρα πολύ, ακόμα περισσότερο, και εκεί πέρα είσαι το ιδανικό θήμα για κάθε μορφού σε αγόγου.
• 22:48
  SPEAKER_01: Δηλαδή, εκεί όποιο σου πει μια μπορδα, σου υποσκευθεί λαγού με τα χίλια, μπορεί να σε πάρει μαζί του.
• 22:57
  SPEAKER_00: Άρα ο ορίζοντα είναι ακόμα θοό και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
• 23:03
  SPEAKER_01: Εμεί αυτό το πρέπει να κάνουμε, είναι εγώ πλαίσιο να τιμάμε, είναι να καταλαβαίνουμε το πόνο του άλλου, να καταλαβαίνουμε ότι μια πρόοδο και μια ευμερία δεν έχει κανένα νόημα αν δεν αφορά όλη την κοινωνία.
• 23:19
  SPEAKER_01: Και να μπαίνουμε στη θέση ακόμα και των ανθρώπων οι οποίοι λένε παλαβά πράγματα, τα οποία ενώ που ακούνε και επαναβάνουν παλαβα πράγματα.
• 23:29
  SPEAKER_01: Θέλω να σου πω, για να μην μιλάω έτσι στον αέρα.
• 23:33
  SPEAKER_01: Ο πολιτικό λόγο τη κυρία Κουστοπούλου μου φάνηκε εξωφρενικό.
• 23:38
  SPEAKER_01: Έτσι.
• 23:39
  SPEAKER_01: Αλλά οφείλω ω πολίτη να συζητάω με όσου γοητεύονται από αυτό.
• 23:47
  SPEAKER_00: Κατανοιτό αυτό που λέτε.
• 23:50
  SPEAKER_00: Να σα ευχαριστήσουμε θερμά.
• 23:52
  SPEAKER_00: Να είστε καλά.
• 23:54
  SPEAKER_00: Θα κατανακατεύω στην κυρία.
• 23:57
  SPEAKER_01: Να είστε καλά.
• 23:57
  SPEAKER_01: Εσύ.
• 23:58
  SPEAKER_01: Γεια σα.
• 23:58
  SPEAKER_01: Χέρετε.