Latest / Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven / #98 Hoop na babyverlies

Transcript

#98 Hoop na babyverlies · Wanneer moederschap anders gaat | Over baby- en kindverlies én ruimte voor leven

0:00
Welkom bij de podcast baby Verlies, een plek waar we op een
0:04
liefdevolle, nuchtere en open manier praten over het verlies
0:08
van onze kindjes. Of je nu nog midden in het
0:11
verdriet zit of het verlies al langer met je meedraagt.
0:15
Hier ben je welkom zoals je bent.
0:17
In deze podcast deel ik mijn eigen ervaringen met mijn 3
0:21
kindjes Jasmijn, Tom en Tim. En hoe zij nog altijd deel
0:25
uitmaken van mijn leven. Ik nodig je uit om mee te
0:30
stappen in mijn wereld, een wereld waarin onze kindjes een
0:34
blijvende actieve plek hebben. Ik praat met andere moeders en
0:39
vaders deel mijn gedachte en Samen ontdekken we hoe je met
0:44
baby verlies kunt omgaan. Niet door het verdriet weg te
0:48
stoppen, maar door het een plek te geven met ruimte voor liefde,
0:53
licht en zelfs een glimlach. Hier vind je herkenning steun en
0:58
bovenal een plek waar jouw verhaal ook gehoord mag worden.
1:02
Welkom bij een nieuwe aflevering van de podcast baby Verlies
1:06
vandaag wil ik het met je hebben over erkenning en hoop na baby
1:10
verlies. Wat fijn dat je hier vandaag
1:13
bent? Misschien voelde je een beetje
1:15
twijfel voordat je begon te luisteren.
1:18
Of Misschien voelde je juist een sterke behoefte om hier te zijn,
1:22
hoe je hier ook bent gekomen. Het is goed, Dit is een moment
1:27
voor jou. Een moment om stil te staan bij
1:30
wat er allemaal gebeurd is. Hij alles wat je voelt en hebt
1:34
meegemaakt. Misschien herken je dit wel?
1:38
De wereld om je heen lijkt verder te draaien alsof er niets
1:41
is gebeurd. Mensen om je heen vragen
1:44
Misschien niet meer naar je. Hoe het echt met je gaat, of ze
1:48
gaan er onbewust vanuit dat je het verlies van je kindje achter
1:52
je hebt gelaten. Maar voor jou voelt het anders
1:56
voor jou is het verlies. Geen afgesloten hoofdstuk.
1:59
Maar een deel van wie je nu bent?
2:02
Lieve ouder, Ik wil je Laten weten dat je niet Alleen bent
2:06
wat je voelt, hoe je ook omgaat met jouw verdriet.
2:09
Het is goed. Alles wat er in je leeft mag Er
2:13
zijn. Dit moment is voor jou en alles
2:17
wat jij meebrengt. Vandaag wil ik Samen met jou
2:21
kijken naar waar je nu staat. Misschien voelt het alsof je
2:25
vastzit, alsof je niet verder durft of kunt.
2:29
Misschien weet je ook niet goed waar te beginnen.
2:32
Wat ik je wil meegeven, is dat de plek waar je nu staat
2:35
belangrijk is. Het is een beginpunt, een punt
2:39
van erkenning van voelen en van ontdekken hoe jij jouw verdriet
2:44
mag verweven met de rest van je leven.
2:49
Ik wil ook een stukje van mijn eigen verhaal met je delen, niet
2:52
om de aandacht bij jou weg te halen, maar om te Laten zien dat
2:56
ik begrijp hoe rauw en overweldigend dit kan zijn.
3:01
Mijn eigen reis was allesbehalve rechtlijnig.
3:04
En, Ik hoop dat wat ik met jou deel jou kan helpen om met
3:08
zachtheid naar jezelf te kijken. Laten we Samen een reis maken
3:12
met liefde en geduld voor jou en voor jouw kindje dat altijd bij
3:16
je is. Het verlies van een kindje is zo
3:21
allesomvattend. Het raakt niet Alleen je hart.
3:26
Maar ook je lichaam, je geest, je relaties en je hele beeld van
3:30
de toekomst. Het voelt soms alsof je hele
3:35
wereld in scherven ligt en terwijl je probeert die scherven
3:39
bij elkaar te rapen, lijkt het leven om je heen gewoon door te
3:42
gaan. Wat ik vaak hoor van ouders en
3:46
wat ik zelf ook heb ervaren, is hoe eenzaam dit kan voelen.
3:50
Mensen om je heen weten Misschien niet wat ze moeten
3:53
zeggen. Of ze zeggen dingen die goed
3:55
bedoeld zijn, maar die pijn doen zoals je bent nog jong.
4:00
Er komt vast nog een kans of alles gebeurt met een reden.
4:05
Het kalf voelen alsof je verdriet wordt weggemoffeld
4:09
alsof er geen ruimte is voor de intensiteit van wat je voelt.
4:13
Ik wil je zeggen, jouw verdriet mag Er zijn, het mag groot zijn,
4:18
het mag overweldigend zijn en het mag een plek in jouw leven
4:22
hebben. Hoe lang het ook geleden is.
4:25
Wat je voelt is niet verkeerd. Het is jouw manier om te rouwen
4:30
en om liefde te geven aan jouw kindje dat er niet meer fysiek
4:33
is, Maar dat voor altijd in jouw hart leeft.
4:37
Misschien voel je je ook gevangen in bepaalde vragen,
4:40
zoals. Waarom overkwam dit mij?
4:45
Waarom? Wat had ik anders kunnen doen?
4:49
Hoe moet ik ooit weer verder? Deze vragen zijn zo menselijk.
4:53
Ze komen voort uit jouw liefde en uit de behoefte om te
4:56
begrijpen wat soms niet te begrijpen is.
5:00
Wat ik je wil meegeven is dat je niet meteen antwoorden hoeft te
5:03
vinden. Het is oké om deze vragen bij je
5:07
te dragen Zonder dat je ze oplost.
5:10
Soms is het genoeg om ze te erkennen en jezelf de ruimte te
5:14
geven om te voelen wat ze met je doen.
5:19
Wat ik zelf heb ontdekt, is dat het belangrijk is om het
5:22
verschil te zien tussen vastzitten en stil zijn.
5:27
Vastzitten voelt alsof je gevangen bent in het verdriet
5:30
alsof je geen kant op kunt. Maar stil zijn, Dat is anders.
5:35
Stil zijn betekent ruimte maken. Het betekent dat je jezelf
5:39
toestaat om te voelen wat Er is Zonder oordeel en Zonder het
5:44
gevoel dat je ergens naartoe moet.
5:47
Jouw kindje leeft voort in jouw hart, in alles wat je voelt,
5:51
alles wat je doet. En hoe rauw het verdriet ook kan
5:55
zijn, Er is ruimte voor liefde. Voor mijn Mensen van zachtheid
6:00
voor kleine stapjes richting een toekomst waarin jouw kindje nog
6:04
steeds een plek heeft, maar waarin ook weer licht mag
6:07
schijnen. Ik wil je een stukje van mijn
6:11
eigen verhaal vertellen Omdat Ik weet hoe overweldigend het kan
6:15
voelen om met deze pijn te leven.
6:19
Toen ik mijn zoontje stom en Tim verloor, leek het alsof mijn
6:22
hele wereld instortte. Het helpt syndroom over kwammen
6:26
Zonder waarschuwing en voordat ik het wist, waren ze er niet
6:29
meer. Ik herinner me de stilte In de
6:32
Kamer, een stilte die zo hard en ondraaglijk was dat het voelde
6:37
alsof mijn eigen hart stopte. Die eerste manen waren als een
6:42
waas. Ik wist niet hoe ik verder
6:45
moest, of zelfs maar hoe ik de dag door moest komen.
6:48
Alles voelde zwaar. Zelfs de kleine dingen zoals
6:51
boodschappen doen of de telefoon opnemen.
6:54
Kostte me enorm veel Energy. En terwijl ik probeerde te
6:57
overleven. Ja, overleven, voelde ik ook die
7:01
enorme leegte. Het was of het deel van mijzelf
7:04
was weggegaan Samen met hen. Er was een moment waarop ik
7:09
mezelf In de spiegel zag staan. Ik keek naar mijn gezicht, naar
7:12
mijn ogen en ik herkende mezelf niet meer.
7:15
Ik voelde me verloren, maar ergens.
7:19
Diep van binnen voelde ik ook een klein flinterdun vonkje van
7:23
hoop, een stemmetje. Dat zei, Dit is niet het einde
7:27
van jouw verhaal. Langzaamaan begon ik stappen te
7:30
zetten. Hele kleine stappen.
7:33
Ik schreef mijn gevoelens op in een dagboek.
7:36
Ik sprak mijn vriendin en die echt wilde luisteren.
7:39
Mijn verhaal kon ik 1000 en keren gevoelsmatig aan hen
7:42
vertellen, Zonder dat hun wenkbrauwen omhoog gingen en ik
7:45
het gevoel had dat ze gewoon geen interesse hadden in mijn
7:49
verhaal. Zij leefden zich in en het
7:51
voelde echt ontzettend puur en liefdevol.
7:55
Hoe zij er voor mij waren. En ik leerde op momenten van
8:01
rust te vinden, waar dan ik gewoon mocht zijn Zonder
8:04
verwachtingen, Zonder ook maar iets te hoeven.
8:07
Dat het allemaal oké was wat Ik heb geleerd is dat het verlies
8:10
van mijn zoontjes en ook van mijn miskraam dochter Jasmijn
8:13
mij heeft veranderd. Maar dat het me ook heeft Laten
8:16
zien hoeveel liefde er in mijn hart leeft in die liefde.
8:20
Die draag ik voor altijd bij me. We zijn nu. 18 en 17 jaar verder
8:26
na het overlijden van Tom en Tim.
8:28
En ze zijn nog altijd bij me en mijn liefde voor Tom en Tim en
8:31
ook voor miskraam dochter met Jasmijn is zo immens groot.
8:36
Ja, dat gaat nooit weg. Dat draag ik altijd bij me.
8:39
Dus, Misschien kun je het vandaag een klein moment voor
8:41
jezelf nemen om te voelen waar jij nu staat.
8:45
Dit hoeft niet groot te zijn. Het kan juist iets heel kleins
8:47
en intiems zijn. Hier zijn een paar manieren
8:51
waarop je dat kunt doen. Ik wil dat graag met je
8:53
vertellen, dus schrijven, pak pen en papier en schrijf een
8:56
paar zinnen op. Over wat er nu door je heen
9:00
gaat. Misschien schrijf je woorden als
9:02
verdriet, gemis of liefde. Laat de woorden gewoon komen
9:06
Zonder ze te corrigeren. Ga ademhalen ga even rustig
9:10
zitten adem in sluit je ogen adem in.
9:13
Door je neus en uit. Dortmond stel je voor dat je met
9:18
elke uitademing een stukje spanning loslaat.
9:22
Of je gaat herinneren, sluit je ogen en denk aan een moment met
9:26
jouw kindje. Misschien voel je een warme
9:29
glimlach of een zachte traan. Beiden zijn Natuurlijk goed.
9:33
Deze kleine momenten helpen je om ruimte te maken voor alles
9:38
wat je voelt, niet om weg te nemen.
9:41
Maar om het te erkennen en te dragen op een manier die lichter
9:45
voelt. Als je op deze manier aandacht
9:48
en tijd besteed aan het verlies van jouw kindje dus door bewust
9:52
te gaan ademhalen te gaan schrijven of te herinneren, dan
9:55
blijven zij een actieve rol in je leven spelen.
9:58
En Dat is nu precies de bedoeling.
10:00
En ook Waarom leven met baby verlies?
10:04
Draaglijker wordt. Ik zou zeggen, probeer het
10:09
gewoon. Het heeft mij heel veel gebracht
10:11
om gewoon te gaan schrijven. Ik schrijf elke dag in mijn
10:13
dagboek en door elke dag met Tom en Tim en ook Jasmijn te
10:18
schrijven en met hen bezig te zijn, blijven zij een actieve
10:21
rol in mijn leven spelen. In die actieve rol is gewoon zo
10:25
ontzettend fijn, want. Ik denk dat je mij wel heel goed
10:28
kunt volgen Als ik zeg. Baby verlies kun je niet
10:33
wegstoppen? Kan gewoon niet weggaan, want je
10:37
bent toch immers zwanger geweest.
10:39
Er was een hoop, er was hoop, er was liefde.
10:44
Ja, verheugde je erop en opeens is je kindje weg en dat maakt
10:48
het allemaal zo ongrijpbaar en intens verdrietig.
10:52
Maar het moment dat je je kindjes.
10:55
In mijn geval kindjes, maar voor jou hopelijk kindje.
10:58
En actieve rol geeft in jouw leven?
11:02
Door met ze in contact te treden en in contact te blijven.
11:07
Zul je merken dat de lucht ontstaat, want die liefde die je
11:11
voor hem voelt. Is zo ontzettend groot.
11:17
Ja, die verdient gewoon alle aandacht en Het gaat jou gewoon
11:19
heel erg veel brengen. Rust ontspanning, zelfs glimlach
11:24
en plezier, want die zwangerschap die was
11:27
waarschijnlijk gewoon heel fijn tot het moment dat het verkeerd
11:30
ging en je hebt genoten van elke beweging van elke ochtend
11:35
misselijk boven het toilet hangen.
11:37
Dat heb je met liefde gedaan. Dus hoe fijn is het Als je niet
11:40
met liefde kunt terugkijken naar je kindjes die je Misschien
11:43
stiekem ook wel een naam hebt gegeven, maar die je niet durft
11:46
uit te spreken? Of juist wel Omdat je gewoon
11:49
echt ontzettend trots en dankbaar bent dat je zwanger
11:52
bent geweest van deze kindjes? Laat die namen maar komen,
11:56
schrijf ze uit, spreek ze uit, draag het met je mee, dus Ik
12:01
hoop dat deze podcast jou weer wat inzicht heeft gegeven dat
12:06
het er gewoon mag zijn. En, Ik wil je bedanken dat je
12:09
dit moment hebt genomen om te luisteren om te voelen en om
12:12
even stil te staan bij wat jou is overkomen, want jouw
12:15
verdriet, jouw kindje en jouw reis.
12:18
Ze zijn zo ontzettend belangrijk.
12:20
Jij mag gewoon jouw verlies en verdriet een stem geven.
12:24
En hoe je het ook doet, wat je ook doet, alles is goed.
12:28
Door Alleen al hier naar te luisteren, ben je gewoon met je
12:31
verlies en je verdriet bezig. En weet ook dat je niet Alleen
12:35
bent met jou, zijn er vele andere moeders en ook vaders.
12:39
Die Dit is overkomen die dit hebben meegemaakt.
12:45
En weet dat jouw kindje bij je is, altijd in jouw hart, in jouw
12:50
gedachten en in alles wat je doet.
12:54
En hoe moeilijk het soms ook is. Er is ruimte voor lucht licht
12:59
hoop. En voor een toekomst waarin de
13:02
liefde voor je kindje en het verdriet voor je kindje gewoon
13:07
naast elkaar mogen bestaan. Dankjewel voor het luisteren tot
13:12
de volgende keer. Free audio post production.
13:19
Paar jaar fonc dot COM. Dankjewel voor het luisteren
13:22
naar deze aflevering van de podcast baby Verlies.
13:26
Ik hoop dat je hier iets hebt gevonden.
13:28
Troost herkenning of simpelweg het gevoel dat je niet Alleen
13:32
bent in mijn wereld zijn onze kindjes ook die niet meer.
13:36
Hier zijn altijd actief aanwezig.
13:39
Ze groeien op hun eigen manier met ons mee parallel aan ons
13:43
leven. Die gedachten helpt mij en
13:46
Misschien kan het jou ook troost bieden.
13:48
Wil je graag in verbinding blijven met anderen die jouw
13:51
verdriet begrijpen? De stillborn sisterhood is een
13:54
warme en veilige community waar je jouw verhaal kunt delen en
13:58
steun kunt vinden bij Mensen die hetzelfde doormaken.
14:01
Daarnaast sta ik voor je klaar met een op een toekomst
14:04
trajecten begeleiding rondom jaar dagen of Misschien raakt
14:08
mijn boek Stilgeboren iets in jou alles om Samen te ontdekken
14:12
hoe jouw kindje altijd een liefdevolle plek kan blijven
14:17
hebben in je leven. We blijven Samen ruimte maken
14:21
voor liefde, verdriet en verbinding tot de volgende keer
14:25
en blijf goed voor jezelf zorgen.
14:27
Onze kindjes zijn hier altijd en ze maken deel uit van alles wat
14:33
we doen.