Latest / Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci / Smocza Prawda 🐍 legenda dla dzieci (Bazyliszek II) | Felek Wafelek (PFW_012)

Transcript

Smocza Prawda 🐍 legenda dla dzieci (Bazyliszek II) | Felek Wafelek (PFW_012) · Przygody Felka Wafelka - bajki dla dzieci

0:00
Cześć tu radkowski. Pamiętacie jak skończyła się
0:04
poprzednia opowieść? Felek ruszył śladem legendy.
0:09
Odkrył coś bardzo podejrzanego pod warszawską starówką i nagle,
0:14
kiedy rozwiązanie wydawało się oczywiste w mroku tajemnica
0:18
ożyła na nowo. Dziś czas poznać ciąg dalszy tej
0:21
historii. Felek, wafelek i bazyliszek
0:25
smocza, prawda? Przygotujcie coś słodkiego,
0:29
wciągnijcie koc aż po nos i słuchajcie uważnie, bo w tej
0:34
części odpowiedzi będą zaskakujące.
0:36
A prawda może okazać się zupełnie inna niż wszyscy
0:41
sądzili. Zaczynamy.
0:43
Jeżeli felek stał się już znajomym głosem w waszym domu,
0:46
zaobserwujcie nasz kanał i zostawcie ocenę, to dla nas
0:50
najmilszy sygnał, by opowiadać dalej, a jeśli chcecie wesprzeć
0:54
przygody felka, możecie postawić mu symboliczne kakao na
0:58
patronite. Ten mały gest daje nam wielką
1:01
moc do tworzenia kolejnych historii na czekoladowym tropie
1:05
link znajdziecie w opisie, dziękuję, że jesteście częścią
1:08
tego świata. Poprzednia przygoda zakończyła
1:12
się w cieniu latarki i warkotu głosów, które nie miały nic
1:16
wspólnego z teatrem. Felek przekonany, że trafił do
1:19
magazynu rekwizytów. Nagle zorientował się, że
1:22
właśnie wszedł prosto w środek czegoś znacznie większego niż
1:26
tylko Legenda i zanim zdążył cokolwiek zrobić, został porwany
1:31
jak ostatni pierniczek z blaszki do pieczenia.
1:35
Felek ocknął się w pomieszczeniu, które pachniało
1:38
dokładnie tak jak całe podziemia, kurzem, ogórkami
1:42
kiszonymi i starymi paczkami po cukierkach.
1:45
Nad jego głową wisiała jedna żarówka drżąca na kablu, jakby
1:50
też nie była pewna czy powinna tu być.
1:52
Był dosłownie przyklejony taśmą klejącą do kartonowego pudła.
1:57
Tuż nad nim pochylamy się te same 2 zakapturzone postacie,
2:01
jeden niski i gruby z brodą, przypominającą spaloną watę
2:06
cukrową. Drugi wysoki, chudy o oczach jak
2:10
2 zimne dropsy, dobra cudaku warknął, niższy kim jesteś i po
2:16
co grzebałeś przy naszych paczkach.
2:19
Mów szybko dodał drugi, bo jak nie to poznasz lizaka prawdy.
2:26
Wyciągnął z kieszeni olbrzymiego lizaka na patyku w kształcie
2:30
gwiazdy, który wyglądał, jakby był używany w torturach na
2:33
festynie. Znam się na słodyczach
2:36
odpowiedział felek, zachowując zimny karmel w żyłach.
2:40
To nie lizak, tylko ozdoba choinkowa z cukru trzcinowego
2:44
niewypał dodał. Z pewnością w głosie.
2:48
Osobnik spojrzał na lizak, potem znów na felka.
2:52
Gadać miałeś a nie komentować, bo zaraz cię tu przerobimy na
2:56
tabliczkę czekolady, cwaniaczku. No dobrze, już dobrze westchnął
3:00
felek. Najpierw trafiłem do pracowni
3:03
rzeźbiarza Stefana facet rzeźbi ludzi tak pięknie i
3:07
realistycznie, że można by z nimi zagrać w szachy, a potem
3:11
zacząłem śledzić plotki o potworze.
3:13
Zgubiłem się, wpadłem w jakąś dziurę, znalazłem trochę gipsu,
3:17
trochę bursztynu. Trochę rekwizytów no i was.
3:22
Rekwizytów wrzasnął gruby to nasze arcydzieła, nasz Plan,
3:27
nasz genialny kamuflaż. Plan felek uniósł brwi.
3:33
Gipsowe rzeźby na papierze atra potwora i worki z bursztynem
3:38
brzmi jak tania sztuka z kiepskim finałem.
3:41
To nie sztuka, tylko operacja, specjalna sygnał chudy ludzie
3:47
widzą potwora, panikują, trzymają się z daleka, a my my
3:51
przerzucamy przez te rzeźby najcenniejsze bursztyny w
3:54
Polsce. Kto by sprawdzał posągi z
3:56
przerażonymi minami, co nie? Interesujące przyznał felek.
4:02
Tylko jedno pytanie. Jakie?
4:07
Gdzie w tym wszystkim jest ten cały bazyliszek?
4:12
Zapadła Cisza. Przemytnicy spojrzeli po sobie z
4:16
uśmiechem od ucha do ucha, jakby ktoś właśnie podał im watę
4:19
cukrową na złotej tacy. O a tu wymamrotał gruby
4:24
podnosząc głowę potwora. Legendarny efekt specjalny
4:30
postrach straszak, smoczy chwyt anty marketingowy dodał z
4:35
gardłowym śmiechem nieładnie felek zmrużył oczy.
4:40
Ładnie, nieładnie, nie twój interes odburknął, chudy i tak
4:44
stąd nie wyjdziesz, a twoje czekoladowe łapki już niczego
4:47
nie dotkną. Felek poczuł jak jego pralinkowe
4:50
serce zatrzepotało jak skowronek w za małej klatce, ale zamiast
4:54
się trząść, przekrzywił czapkę. Wiecie co jedno mogę wam obiecać
5:01
jeszcze o mnie usłyszycie. W tym momencie rozległ się
5:05
potężny wstrząs. Pył opadł z sufitu, światło za
5:09
migotało. Z głębi tunelu dobiegł głuchy,
5:13
gardłowy pomruk, jakby coś bardzo starego i bardzo dużego
5:18
właśnie się przeciągało po długiej drzemce.
5:21
Co to było? Krzyknął gruby przemytnik.
5:25
To na pewno nie efekt specjalny pisnął chudy.
5:30
Obaj spojrzeli na siebie zbladli jak beza, bez cukru i bez słowa
5:35
rzucili się do ucieczki. Szur trzask łoskot latarki
5:39
potoczyły się po ziemi migocząc chaotycznie po chwili została
5:43
tylko Cisza i echo oddalających się kroków z ciemności rozległ
5:48
się kolejny pomruk, niższy, głębszy, jakby ktoś potrząsnął
5:54
kamiennym garem z gorącym budyniem i wtedy rozległ się
5:59
głos głos, który był jak burza w piwnicy.
6:03
Jak echo tysiąca lat zaklęte w jednym oddechu, słyszałem twoje
6:07
słowa czekoladowe. Z ciemności majestatycznie
6:12
wyłoniła się istota o łuskach koloru starego mchu, poruszająca
6:16
się z gracją wielkiego, dobrze wychowanego węża.
6:20
Oczy świeciły bursztynowo ciepło, choć potężnie słyszę
6:25
wszystko, co mówi się w tych podziemiach, ciągnął głosem
6:29
jakby wykutym z marmuru. Plotki, krzyki i prawdę.
6:35
A ty felku szukałeś tego ostatniego?
6:40
Bazyliszek zbliżył się o krok, a jego ogon przesunął się z
6:44
miękkim szelestem po ziemi, jak jedwabna wstążka z innego czasu.
6:49
Felek nie mógł się ruszyć nadal przyklejony taśmą do kartonu,
6:54
ale udało mu się unieść wzrok, aby przyjrzeć się bazyliszkowi.
6:58
I wtedy to zobaczył. Medalion.
7:02
Okrągły z mlecznego kamienia, oprawiony w stare srebro.
7:06
W jego środku litera s otoczona wzorem jak z cukrowych
7:11
kryształków. Taki sam jak ten, który miał
7:14
rzeźbiarz Stefan. Tylko tam była litera b.
7:18
Przepraszam, odezwał się felek niepewnie.
7:22
Ten medalion, czy to przypadkiem nie prezent może od starego
7:26
przyjaciela od Stefana? Bazyliszek zamilkł, przez chwilę
7:32
patrzył na ferka bez ruchu, potem jego ogon zadrżał łuski
7:37
rozbłysły lekko, a na pysku pojawił się uśmiech.
7:41
Prawdziwy. Zęby miał duże i chropowate jak
7:44
nierówno wypolerowanelandrynki. Stefan.
7:49
Powiedział, ale tym razem już innym głosem cichszym mniej
7:54
monumentalnym, takim przyjacielskim i ciepłym.
7:59
Mój przyjaciel, dawno temu obiecałem, że nie pozwolę, by
8:02
ktoś skrzywdził jego ani jego przyjaciół, delikatnie przeciął
8:06
pazurem taśmę, która trzymała felka, a ty czekoladowy jesteś
8:11
inny niż reszta. Czuję, że mogę ci zaufać na
8:14
tyle, aby pokazać ci prawdę, której nie ma w żadnych
8:17
książkach. Felek otarł się z taśmy i
8:21
spojrzał z niedowierzaniem. Ty ty naprawdę jesteś
8:24
bazyliszkiem. Bazyliszek mrugnął jedno oko i
8:29
dodał z uśmiechem, a ty naprawdę jesteś waflem, który mówi?
8:33
No widzisz, każdy ma swoje sekrety.
8:36
Obaj spojrzeli na siebie i wymienili porozumiewawcze
8:39
uśmiechy. Chwilę później bazyliszek usiadł
8:43
ciężko przy ścianie. Jego ogon owinął się wokół niego
8:47
jak gruby mechowaty koc. Felek przysiadł obok odlepiając
8:52
resztki taśmy z ramienia. Skąd znasz Stefana?
8:56
Zapytał cicho z powagą, jakiej nie powstydziłby się nawet budyń
9:00
waniliowy. Bazyliszek spojrzał przed siebie
9:04
w bursztynowych oczach zatańczyły cienie wspomnień.
9:07
To było bardzo dawno temu zaczął, a jego głos brzmiał
9:12
teraz miękko. Stefan był jeszcze chłopcem
9:16
chudym jak sznurówka z głową pełną marzeń, inne dzieci śmiały
9:20
się z niego mówiły, że rysuje bzdury, że gada do kamieni.
9:24
Felek kiwnął głową ze zrozumieniem.
9:27
Pewnego dnia uciekł przed nimi przez kratkę przez mrok, prosto
9:33
tutaj do mnie. I co?
9:37
Spytał felek szeptem? Bazyliszek uśmiechnął się
9:41
smutno. Zamiast się bać, położył się
9:45
obok i wyjął szkicownik. Rysował moją postać przez 3
9:50
godziny, a potem wrócił następnego dnia i następnego i
9:54
tak już zostało, a ty felek przechylił głowę.
9:59
Dlaczego nie zamieniłeś go w kamień?
10:01
Nawet gdybym miał taką moc, to po co odparł bazyliszek, to nie
10:06
ja wymyśliłem tę legendę. To ludzie, bo boją się tego,
10:11
czego nie rozumieją, a te ludzkie rzeźby.
10:15
Bazyliszek powiódł ogonem w stronę mniejszego korytarza.
10:19
Choć pokażę ci coś. Zaprowadził felka do ukrytego
10:24
pomieszczenia za cienką wnęką w ścianie.
10:28
Bazyliszek pomimo swoich rozmiarów poruszał się lekko
10:31
cicho i zgrabnie niczym obłok na niebie.
10:35
W pomieszczeniu rozświetlonym bursztynowym blaskiem oczu
10:38
bazyliszka stały setki rzeźb, kamienne postacie Kobiety w
10:43
tańcu, chłopcy z procą, mężczyzna ze skrzypcami,
10:47
dziewczynka z parasolką, wszystko misternie wyrzeźbione
10:51
tak żywe, że aż chciało się do nich przemówić.
10:54
Bazyliszek przesunął ogonem po Kamiennej posadce.
10:58
To dzieła moich rąk. Powiedział spokojnie, nie żadni
11:02
ludzie zamienieni w kamień moim spojrzeniem jak głoszą bajki, to
11:06
Stefan pierwszy podał mi dłuto i młotek.
11:09
On uwierzył, że potrafię tworzyć coś więcej niż tylko strach, a
11:13
ja odkryłem, że mam do tego talent i że naprawdę to kocham
11:17
Stefan wystawia moje rzeźby w swojej galerii, sprzedaję je, a
11:22
za zarobione pieniądze przynosi mi narzędzia, jedzenie i nowinki
11:26
z miasta. Bazyliszek zawahał się na
11:29
chwilę. I ja nie szukam sławy.
11:32
Ani rozgłosu. Chce tylko żyć po swojemu.
11:36
Felek przeszedł między rzeźbami, aż zatrzymał się przy jednej.
11:41
Mały chłopiec z ołówkiem w dłoni.
11:44
Delikatnie z szacunkiem dotknął kamiennego ramienia.
11:47
Czy to jest? Mały Stefan.
11:51
Zapytał cicho. Bazyliszek kiwnął łubem.
11:55
Tak, to moja pierwsza rzeźba. Felek westchnął, czyli cała ta
12:01
Legenda o potworze, ktoś ją wykorzystał do przemycania
12:05
bursztynu wykorzystali twój mit do własnych interesów.
12:10
Dokładnie potwierdził bazyliszek, a ja Jestem zbyt
12:15
stary, by walczyć zbyt zmęczony, by znów uciekać i się ukrywać.
12:19
Felek spojrzał na bazyliszka z nową siłą w oczach.
12:23
Ale nie jesteś sam, masz Stefana i masz mnie, a ja nie odpuszczam
12:29
tak łatwo. Bazyliszek uśmiechnął się lekko.
12:33
I wtedy w głowie felka zrodził się pomysł.
12:38
Wiesz co, mam Plan powiedział, a jego oczy zabłysły jak cukrowe
12:43
kryształki. Potrzebujemy kawałka kamienia,
12:46
najlepiej 3 calowego twoich rąk, twojego dłuta i jednej bardzo
12:52
przerażonej miny felka wafelka. Uśmiechnął się szeroko.
12:57
Zrobimy im przedstawienie, którego nie zapomną do końca
13:00
życia. Bazyliszek spojrzał na felka.
13:05
Najpierw ze zdziwieniem, potem z uznaniem.
13:08
Już zrozumiał jego chytry Plan. Czekoladowy ty naprawdę maszłeb
13:14
nie od parady powiedział. I serce z karmelu dodał felek,
13:19
puszczając mu oczko. Bez dalszych słów bazyliszek
13:24
chwycił dłuto i zabrał się do pracy.
13:28
Po kilku godzinach wytężonej pracy felek z kamienia był
13:32
gotowy. Bazyliszek dopracował każdy
13:35
szczegół, przerażone oczy, rozdziawione usta, ręce
13:39
uniesione w bezradnym geście wyglądał tak realistycznie, że
13:43
sam felek aż się wzdrygnął na swój widok.
13:46
W międzyczasie udało się też powiadomić Stefana, który szybko
13:50
zorganizował pomoc. W bocznym korytarzu czekali już
13:53
policjanci w cywilu oraz pani bazia.
13:56
Skąd ona się tam wzięła? Nikt do końca nie widział, widać
14:00
miała nosa do przygód i intryg. Wszystko było przygotowane tak,
14:04
by nikt nie zobaczył bazyliszka pozostawało tylko czekać.
14:13
W tunelach panowała absolutna Cisza, którą przeciął w końcu
14:17
odgłos kroków i przytłumione szepty.
14:21
Gruby i chudy wrócili po swoje łupy.
14:24
No wszystko na miejscu syknął gruby, zarzucając na ramię
14:28
pierwszy worek bursztynów. Wiesz, bierz i noga stąd, zanim
14:33
ktoś nas wyczuje, sapnął chudy, pakując kolejne worki.
14:38
Zadowoleni zziajani dźwigając ciężkie torby pełne
14:42
bursztynowego skarbu, ruszyli znaną drogą powrotną, ale wtedy
14:46
ich latarki oświetliły coś, czego się nie spodziewali.
14:50
Pośrodku przejścia niczym ponura przestroga stał skamieniały
14:54
felek wafelek. Nieruchomy szary z minął jakby
14:59
zobaczył samego diabła w różowych kapciach.
15:04
A wrzasnął chudy wypuszczając worek, który upadł na ziemię z
15:08
głuchym brzękiem. To ten to ten waflowy cudak
15:13
bełkotał gruby on on został zamieniony w kamień.
15:19
Legenda o potworze jest prawdziwa.
15:24
Zanim zdążyli ochłonąć, tunel zatrząsł się od głębokiego
15:28
gardłowego ryku bazyliszek ukryty w cieniu, wypuścił z
15:33
piersi pomruk tak potężny, że kurz posypał się z sufitu.
15:38
Jak puder z pączków. Przemytnicy zaczęli się cofać,
15:41
potykając się o własne nogi i wtedy felek przyczajony tuż
15:46
obok, pociągnął mocno za linę. Z sufitu w migotliwy m świetle
15:52
latarek opadła wielka sztuczna głowa smoka, ta sama, której
15:57
używali przemytnicy, kołysała się złowrogo, a jej plastikowe
16:02
oczy błyskały jak lampki na choince o północy gruby
16:05
zemdlałby ze strachu, gdyby miał tylko na to czas chodu,
16:09
uciekajmy. Wrzasnął chudy, ciągnąc
16:11
towarzysza za rękaw. Nie myśląc wiele, rzucili się
16:16
prosto w boczny korytarz. Kilka sekund później rozległ się
16:20
tupot szarpane oddechy i krótkie stój policja.
16:25
Przemytnicy wpadli prosto w ręce funkcjonariuszy potykając się o
16:29
własne nogi i porozrzucane worki bursztynów.
16:32
Zamiast walczyć gruby, padł na kolana, a chudy zawył.
16:37
Ratujcie nas bazyliszek nas goni ludzi w kamień zamienia.
16:42
Policjant spojrzał na nich jak na 2 roztrzęsione galaretki na
16:46
talerzu. Spokojnie, panowie spokojnie bez
16:50
strachu u nas w areszcie najwyżej zamienicie się w
16:53
porządnych obywateli. Drugi funkcjonariusz parsknął
16:57
cicho, zbierając bursztyny do worka.
16:59
Przemytnicy dali się skuć bez oporu, dziękując jak dzieci
17:03
uratowane przed kąpielą w zimnej wodzie.
17:05
Felek i bazyliszek przycupnęli w cieniu.
17:08
Patrząc jak funkcjonariusze obezwładniają przemytników, a
17:12
porozrzucane worki z bursztynami toczą się po kamiennym bruku.
17:15
Jak wielkie karmelowe cukierki. Bazyliszek spojrzał na felka, a
17:20
jego bursztynowe oczy zamigotały z rozbawieniem.
17:24
Pięknie zagrane mruknął felek, poprawiając wafelkową czapkę.
17:28
Powinniśmy byli skasować ich za bilety w pierwszym rzędzie
17:31
odparł bazyliszek z mrukliwym uśmiechem.
17:36
W ciszy, która zapadła po całym zamieszaniu, felek i bazyliszek
17:40
wrócili do jego ukrytej pracowni.
17:42
Kamienne figury w półmroku wyglądały teraz inaczej.
17:46
Spokojnie, jakby wszystkie ożyły tylko na chwilę, żeby pomóc w
17:50
tej niezwykłej przygodzie, a teraz znowu zasnęły w swoich
17:54
pozach. Bazyliszek podszedł do jednej z
17:56
półek wykutych w skale. Przez chwilę coś tam grzebał,
18:00
sapiąc cicho jak piec z rozpalonym kakao, aż wreszcie
18:03
wrócił do felka z małym owiniętym w miękki materiał
18:07
pakunkiem. Chciałbym, żebyś to zabrał.
18:10
Powiedział, podając mu zawiniątko swoimi ogromnymi
18:13
łuskowaty tymi łapami. Felek odwinął tkaninę.
18:18
W środku była figurka miniaturowy felek wafelek z
18:22
wafelkową, czapką, szerokim uśmiechem i uniesioną ręką,
18:26
jakby pozdrawiał świat. Zrobiłem ją specjalnie dla
18:31
ciebie? Mruknął bazyliszek, lekko
18:34
zawstydzony. Chciałem upamiętnić przyjaciela,
18:37
który przyniósł tu odrobinę światła.
18:40
Felek poczuł, jak pralinkowe serce, mięknie mu jak czekolada
18:43
na słońcu. Dziękuję powiedział cicho.
18:48
To najpiękniejszy prezent, jaki kiedykolwiek dostałem przez
18:51
chwilę stali tak w milczeniu. Wtedy bazyliszek nachylił się i
18:56
dodał, tym razem bardzo cicho, niemal szeptem.
19:01
Pamiętaj czekoladowy prawdziwe legendy to te, które tworzymy
19:05
sami, nie te, którymi straszą. Felek poprawił czapkę jak zawsze
19:11
przed czymś ważnym i skinął głową.
19:14
Zapamiętam. Felek uśmiechnął się, pomachał
19:18
ostatni raz i ruszył w stronę wyjścia, zostawiając za sobą
19:22
labirynt. Przyjaźń ukrytą pod ziemią i
19:25
legendę, która właśnie zyskała nowy rozdział.
19:28
Starówka znów pachniała goframi, cynamonem i spokojem.
19:32
Felek wafelek maszerował brukowanymi uliczkami.
19:36
Tym razem nikt nie szeptał o potworach.
19:38
Nikt nie uciekał, widząc cień w zaułku Warszawa, znów oddychała
19:43
spokojnie pod antykwariatem pani bazie, a właśnie zamiatała
19:47
schodki. Kiedy felek przechodził obok,
19:50
uniosła wzrok z nad miotły, puściła mu oko i dyskretnie
19:53
przyłożyła palec do ust. Znak, że ich wspólna tajemnica
19:57
jest bezpieczna. Parę kroków dalej przed swoją
20:00
pracownią. Siedział rzeźbiarz Stefan
20:03
uśmiechnął się lekko jak ktoś, kto zna więcej historii niż
20:07
gotów jest opowiedzieć. Nie powiedział ani słowa.
20:11
Tylko przesunął dłonią po swoim medalionie z literą b, który na
20:16
moment zabłysnął w słońcu. Felek poprawił czapkę, spojrzał
20:20
w niebo i z cichym pogwizdywaniem ruszył dalej
20:23
gotowy na kolejną przygodę. Dzięki, że wysłuchaliście tej
20:26
wyjątkowej historii felek wafelek odkrył, że nawet
20:29
najstraszniejsze legendy mogą skrywać serce z ciepłego
20:33
karmelu, a prawdziwi bohaterowie to ci, którzy nie boją się
20:37
szukać prawdy. Nawet w najciemniejszych
20:39
zakamarkach. Bazyliszek pokazał, że każdy z
20:45
nas ma prawo być sobą, nawet jeśli jest trochę inny, trochę
20:49
ukryty albo pokryty łuskami. Jeśli spodobała ci się ta
20:54
przygoda, zostaw łapkę w górę i zasubskrybuj kanał, żeby nie
20:58
przegapić kolejnych czekoladowych opowieści.
21:01
Zajrzyj też na nasze media społecznościowe czekają tam
21:04
słodkie ciekawostki i kolejne smakołyki wyobraźni do
21:09
usłyszenia w następnej historii.